Friendtalkative Podcast

ข้อความทวิตจาก Mark Minervini ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคนั้น มีความสำคัญมากกว่าความรู้มาก เพราะว่าทักษะนี้มันสามารถถูกพัฒนาได้ แต่ไม่มีอะไรที่จะยอดเยี่ยมไปกว่าคนที่ไม่ถอยหนี จงสร้างความไร้เงื่อนไขในการเรียนรู้จากความผิดพลาด และคุณจะไม่พลาดอย่างแท้จริง ให้เชื่อมั่นในตัวเองและอย่ายอมแพ้เด็ดขาด" - การอ่านหนังสือหรือการเสพสื่อที่เสริมสร้างพลังใจ มันจะช่วยทำให้เรามีกำลังในในการใช้ชีวิตมากยิ่งขึ้น - ไม่ว่าจะอยู่ในสายอาชีพใด ก็จำเป็นจะต้องเรียนรู้เรื่องของความเป็นจริงในธรรมชาติ เช่น ความเชื่อมโยงกันของสรรพสิ่ง - ความล้มเหลวคือการที่เราไม่เรียนรู้จากความผิดพลาดนั้น ๆ จงอย่าเป็นคนที่ย่อท้ออะไรง่าย ๆ ให้ลุกขึ้นต่อสู้ต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง - ตราบใดที่เรายังไม่หยุดเดิน วันหนึ่งเราจะถึงที่หมาย แต่การถึงที่หมายไม่ได้แปลว่าเราจะพอใจมันมาก หากว่าอย่างน้อยเราก็ยังคงก้าวเดิน - ความสำเร็จเป็นสิ่งที่หลายคนล้วนไขว่คว้า แต่ว่าตัวความสำเร็จเองมิใช่ไปตามหาที่ไหน มันกลับกลายอยู่ที่ภายในความคิด จิตใจ และชีวิตประจำวันเรานี่เอง

หนังสือ How I Invest My Money: Finance experts reveal how they save, spend, and invest ของ Joshua Brown and Brian Portnoy - การลงทุนเป็นสิ่งที่อยู่เป็นปกติสามัญในชีวิตไปแล้ว ซึ่งเราก็ต้องศึกษาเรียนรู้กันไปตลอดชีวิต - ความสามารถของมนุษย์ ก็คือศักยภาพของบุคคลที่พึงมี จะมาเป็นตัวสร้างสรรค์ให้โลกใบนี้ดีขึ้นมาก - ทุกความสามารถจะนำไปซึ่งความมั่งคั่งสุทธิในอนาคต หากเราไม่มีความรู้อะไรเลย ความมั่งคั่งเราก็จะน้อยลงไปตามความรู้ - วินัยทางการเงิน และการทำสิ่ง ๆ หนึ่งอย่างต่อเนื่องไม่ว่าจะเป็นการออมเงิน หรือการลงทุน ทั้งสองสิ่งนี้จะมาเป็นผลตอบแทนที่มหาศาล - ทั้งนี้ เวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุดในโลก เราใช้เวลานี้เพื่อสร้างความมั่งคั่งในระยะยาว แล้วมันจำเป็นจะต้องมีเป้าหมายทางการเงินที่ชัดเจน

มีคนมาปรึกษาว่า อยากได้ความเห็นค่ะ คือหนูกับแฟนไปทำงานต่อเติมของพี่ชายหนู แต่ทำมาเขาไม่ให้เบิกเงินเลยค่ะ จนตอนนี้ค้างอยู่สองหมื่นกว่าบาท เวลาเบิกยากมากค่ะ เขาชอบบอกว่าไม่มี แต่เมียของเขาเที่ยวหรูกินหรูตลอด หนูควรจะเบิกเงินแล้วใช้คำพูดแบบไหนเพื่อเบิกได้ดีคะ - ถ้าเราทำงานแล้วไม่สามารถเบิกเงินได้เลย เราก็ต้องหยุดทำงานที่นั่นไปก่อน เหตุผลคือต้องตามดูว่าเป็นเพราะอะไร - มีหลายบริษัทที่เอารายได้ไปใช้เลย แต่จริง ๆ แล้วเราต้องตัดเหลือกำไรสุทธิแล้วก็ค่อยไปดูที่งบกระแสเงินสดเพิ่มเติมว่า เรามีกระแสเงินสดอิสระไหม - เปรียบเสมือนงบการเงินส่วนบุคคลที่เรามักจะทำงานประจำ พอได้รายได้แล้วไม่ยอมตัดออม แล้วทีนี้เราก็เลยเอาเงินทั้งหมดไปซื้อของโดยการขาดความรู้ทางการเงิน - การที่เราทำงานให้ใครแล้ว ชีวิตเจ้านายสุขสบายแต่ลูกน้องลำบากลำบนนั่นก็อาจจะแสดงว่า เขาเอารายได้หรือว่ากำไรสุทธิไปใช้มากกว่า จนบางทีตอนนี้อาจจะมีปัญหาทางการเงิน - ทั้งนี้ การเบิกเงินไม่ได้ก็จำเป็นจะต้องคุยกับคนว่าจ้างเราเป็นหลัก ต่อมาด้วยคุยเรื่องกฎหมายการทำงานว่าเป็นอย่างไร ถ้าเราคุยเองทำเองไม่ผ่านคนดูแลเลย มันก็อาจจะยากตามมา

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "มันดีกว่าไหมที่จะกระทำบางสิ่งในทุก ๆ วัน โดยที่ไม่ฝันใฝ่อะไรเลย แทนการฝันเฟื่องทั้งวันทั้งคืนแต่เราไม่ได้กระทำแม้แต่สิ่งเดียว" - มีผู้คนมากมายที่ชอบฝันเฟื่องว่าชีวิตอนาคตของเราจะดีมากขึ้นกว่านี้ โดยขาดแรงจูงใจในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม - หากมองอย่างเถรตรงเราก็จะรับรู้ว่า การเปลี่ยนแปลงจำเป็นจะต้องเปลี่ยนการกระทำของเราในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่เป็นการเปลี่ยนแปลงแค่ความฝัน - การกระทำเพียงแค่หนึ่ง สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสรรพสิ่งได้ เนื่องด้วยการเปลี่ยนแปลงของพลังงานเพียงเล็กน้อย มันสามารถสั่นสะเทือนไปทั้งจักรวาล - ไม่จำเป็นจะต้องทำตามความฝันทุก ๆ สิ่งอย่าง รวมไปถึงไม่จำเป็นจะต้องมีความฝันเท่านั้นจึงเริ่มต้นลงมือทำ ให้ลองเริ่มต้นทำทันทีเลย แล้วจะประจักษ์แจ้งเอง - ทั้งนี้ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่สิ่งภายนอก แต่กลับกลายเป็นสิ่งภายใน ความฝันเป็นเพียงภาพจำและสิ่งที่วาดขึ้นมา ซึ่งความเป็นจริงบางทีก็ไม่ได้สอดคล้องเป็นเนื้อเดียวกันทั้งหมด

หนังสือ The Psychology of Money ของ Morgan Housel - หนังสือยอดนิยมแห่งปีที่ว่าด้วยเรื่องของจิตวิทยาการเงิน ไม่ว่าจะเป็นแนวคิด ปรัชญา และหลักการดำเนินชีวิต - ทำไมเราต้องรู้จักเงิน และทำไมเราต้องใช้เงินให้เป็นด้วย จากคำถามไปสู่คำตอบที่ว่าด้วยเรื่องคนรวยจะสร้างกระแสเงินสดผ่านสินทรัพย์ - ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นการอวดรวย อาจจะทำให้เราดูยากจนในความคิดของผู้อื่น เพราะคนมั่งคั่งไม่จำเป็นจะต้องอวดรวย - แล้วการที่จะครอบครองความมั่งคั่งได้ ไม่ใช่การที่เราจะสร้างผลตอบแทนอย่างมหาศาลโดยระยะเวลาอันสั้น แต่เราต้องสะสมความมั่งคั่งผ่านกาลเวลาอันยาวนาน - สิ่งที่เราเห็น กับสิ่งที่เป็นจริง ๆ นั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็นทั้งหมด ถึงแม้ว่าความร่ำรวยจะเป็นสิ่งที่ทุกคนใฝ่ฝันและปรารถนา แต่ความสุขโดยความรุ่มรวยทางจิตใจสำคัญกว่ามาก

มีคนมาปรึกษาว่า ตอนนี้อายุ 17 ปีนะคะ ต้องบอกก่อนว่าเมื่อก่อนทำงานกับป้ามาตั้งแต่อายุ 13 ปี จากนั้นไม่เคยขอเงินพ่อกับแม่อีกเลย รับผิดชอบตัวเองหมด และเรียน ม.2 จนถึงตอนนี้อยู่ ม.5 ก็ไม่ได้ขอเงินเขาใช้เลย แล้วค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของเรา ป้าเป็นคนดูแลทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นค่าเล่าเรียน และค่ากินค่าใช้ รวมถึงค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่นอกเหนือความสามารถของเด็กอายุ 17 ปี อย่างเช่นรถมอเตอร์ไซค์ที่ได้เป็นของขวัญตอนช่วยป้าขายของค่ะ แล้วแม่ก็แทบไม่มีบทบาทอะไรในชีวิตเราเลย เพราะต้องตื่นเข้าเรียนตอน 06.40 น. เลิกเรียนก็ 16.00 น.ไปทำงานก็ช่วง 17.00-21.00 น. กลับมาบ้านแม่ก็นอนแล้ว แม่ไม่เคยเป็นพื้นที่ปลอดภัยที่ดีสักเท่าไร เพราะปรึกษาอะไรเขา เขาก็บอกว่ามันไร้สาระ ปรึกษาป้าก็ไม่กล้า แต่แล้ววันหนึ่งแม่ติดหนี้นอกระบบ เขาขอเงินเราไปใช้หนี้ 10,000 บาท เราก็ให้เขาไปนะคะ เพราะเขาบอกว่า ถ้าจ่ายครั้งนี้จะปลดหนี้ทั้งหมดเลย แต่วันนี้เราก็มาทราบอีกทีว่า แม่เอารถยนต์ไปจำนำเป็นเงิน 6 หลัก แล้วแม่ตกงาน เราเครียด เราไม่รู้จะจัดการยังไงดี เราจะช่วยเขาดีไหม ถ้าเราไม่ช่วยเขา เราก็คิดมาก แต่ถ้าเราช่วยเขา เราก็ไม่มีเงินไปเรียนต่อมหาลัย เพราะว่าถ้าเราช่วยเราต้องเอาเงินเก็บทั้งหมดไปช่วยเขา คือแม่เราเขาไม่ส่งเราเรียนแน่ ๆ เราเลยต้องเก็บเงินเรียนเองจากการทำงานกับป้า ตอนนี้เราไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ไม่รู้ว่าเด็ก ม.5 ปกติเขาต้องคิดอะไรแบบนี้ไหม ต้องแบกความรับผิดชอบอะไรเยอะแยะแบบนี้รึเปล่า ตอนนี้เราไม่รู้จะทำยังไงดีเลยค่ะ เราไม่มีที่พึ่งทางใจเลย ปรึกษาป้าก็ไม่กล้า บอกแม่ก็ไม่ได้ - การที่เราอายุเท่าไหร่ แล้วเราจะต้องรับภาระแค่ไหน อันนี้ไม่มีอยู่ในสูตรสำเร็จของชีวิตเราจึงต้องหาคำตอบของชีวิตตัวเองเท่านั้น - แล้วสิ่งที่เราจะช่วยเหลือแม่นั้น มันก็ต้องดูว่าอนาคตเราเป็นอย่างไรก่อนเป็นอันดับแรก ไม่อย่างนั้นจะไม่เรียกว่าการช่วยเหลือแต่เป็นการพยุงทุกคนในบ้าน - ถ้าเราไม่ไหวก็ต้องยอมรับว่าไม่ไหว เพราะบางทีเขาอาจจะต้องไปปรึกษาผู้ใหญ่เหมือนกัน บางทีถ้าเรายังไม่มีฐานะอะไรมากมาย เราก็ต้องละไว้ในฐานะที่เข้าใจพอ - การเอาเงินเก็บทั้งหมดไปช่วยเหลือ เป็นสิ่งที่ไม่แนะนำอย่างยิ่ง เพราะยิ่งเราช่วยเหลือในจุดที่เรายังไม่สามารถช่วยได้ มันจะฉุดทุกคนลงมาโดยที่มันจะย่ำแย่กว่าเดิมมาก - ลองปรึกษาคนที่ปรึกษาได้ดูก่อน เพราะว่าถ้าเราไม่ยอมปรึกษาเพราะกลัวเขามารับภาระ มันจะกลายเป็นเรารับภาระทุกสิ่งทุกอย่างเองคนเดียว มันจึงไม่ต้องหาเหตุผลเพื่อคิดแทนคนอื่นตลอดเวลา

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความเกลียดชังจากผู้คนมากมายนั้นเป็นเพียงแค่บางส่วนของความกล้าแกร่งในเป้าหมายเท่านั้นเอง" - หากเราสามารถแปรเปลี่ยนความเกลียดชังให้มาเป็นความกล้าแกร่งได้ เราจะสามารถผ่านพ้นอุปสรรคต่าง ๆ นานาไปได้ - เมื่อชีวิตกำลังมาบอกกับเราว่า ให้เรารับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของโลกใบนี้ตลอดเวลา เมื่อโลกเปลี่ยนเราก็ต้องเปลี่ยนตาม - ส่วนที่เหลือจากความเกลียดชัง ย่อมเป็นความรักและความเมตตาของตัวเราเอง เพราะการโอบกอดตัวเองจะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น - ความสุขในโลกใบนี้อยู่รายล้อมตัวเรามาอยู่แล้ว แต่เราต้องฉกฉวยโอกาสในการสร้างความสุข มิใช่เป็นการไขว่คว้าไกลตัวเกินไป - ยุคสมัยนี้มีความเกลียดชังมากกว่าความรัก แล้วเป้าหมายของแต่ละคนก็ต้องประกอบไปด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน นี่จึงเป็นปัญหาที่สำคัญยิ่ง

หนังสือ Peace Is Every Step: The Path of Mindfulness in Everyday Life ของ Thich Nhat Hanh - การเจริญสติในชีวิตประจำวัน เป็นสิ่งที่จำเป็นต่อมวลมนุษยชาติอย่างยิ่ง เราจึงต้องเรียนรู้ที่จะเข้าใจก่อนแล้วค่อยฝึกฝน - วินัยเป็นสิ่งที่เราจะสามารถยืนหยัดต่อสู้ในชีวิตต่อไปได้ เพราะสิ่งเร้าในยุคสมัยนี้มีมากมายมหาศาลกว่าสมัยก่อนเยอะ - ก่อนจะเป็นการทำสมาธิก็ต้องเป็นการฝึกสติก่อน แล้วการฝึกสติอย่างไรให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด ก็ต้องมาจากการสังเกตตัวเอง - ทุก ๆ นาทีที่ผ่านพ้นไปเราสามารถระลึกรู้ถึงสิ่งใดบ้าง ไม่ว่าจะเป็น ความคิด เสียง หรืออารมณ์ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เข้ามากระทบจิตใจตลอดเวลา - ความสงบในทุกย่างก้าวนั้นเป็นเรื่องที่เราควรจะน้อมนำเข้ามาปฏิบัติในชีวิต หากเราปฏิบัติได้มันก็จะทำให้เรามีความสุขในชีวิตมากยิ่งขึ้น

มีคนมาปรึกษาว่า ขอกำลังใจหน่อยค่ะ คือเราโดนคนสนิทโกงเงินไป 300,000 บาทค่ะ เหนื่อยมากกว่าจะได้แต่ละบาท ความรู้สึกตอนนี้แย่มากเลยค่ะ - ให้เรียนรู้จักประสบการณ์ในครั้งนี้ แล้วลองดูว่าเราสามารถที่จะป้องกันไม่ให้ถูกโกงได้อีกยังไงได้บ้าง - เมื่อเงินทองเป็นของหายาก เราจะต้องรับรู้แล้วว่าเราจะทำอย่างไรให้ได้เงินกลับคืนมาเท่าเดิม หรือมากกว่าเดิม - กลยุทธ์ในการหาเงินมันจะสะท้อนมาจากความสามารถของตนเองในอดีตและปัจจุบันรวมกัน ซึ่งอนาคตจะขึ้นอยู่กับตอนนี้เท่านั้น - อย่าหยุดที่จะเรียนรู้เรื่องการเงิน นับตั้งแต่นี้ไปให้ลองฝึกทำงบการเงินส่วนบุคคล ฝึกฝนแบบนี้ไปเรื่อย ๆ สักพักเราจะมีเงินออม แล้วจะสามารถต่อยอดไปได้ - การลงทุนเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยให้ชีวิตมีความเบาสบายมากยิ่งขึ้น ให้เวลากับการศึกษาเรื่องการลงทุนควบคู่ไปด้วย เพราะมันจะเป็นส่วนต่อขยายในชีวิตของเราเอง

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "บางทีการที่เราจะช่วยผู้อื่นได้อย่างแท้จริงนั้น ก็คือการให้เขาได้ช่วยตัวของเขาเองได้" - ถ้าเรามัวแต่ประคับประคองทุกสิ่งทุกอย่าง ธรรมชาติจะไม่ได้ทำหน้าที่ของมัน แล้วเราก็จะไม่สามารถรับมือกับอะไรได้เลย - ความแข็งแกร่งเริ่มต้นจากการเรียนรู้ที่จะเข้าใจความเป็นจริงตรงหน้า ทางที่ดีที่สุดไม่มีอยู่จริง มันขึ้นอยู่กับสถานการณ์และบริบทร่วมด้วยเสมอ - จุดเริ่มต้นของการเรียนรู้จะเริ่มต้นจากการเข้าใจความเป็นจริงที่เกิดขึ้น แล้วค่อยประยุกต์ใช้ตามสิ่งที่ควรจะเป็น มันจึงไม่มีหลักการที่ตายตัว - เหมือนกับเรื่องเล่าของชายตกปลา ที่มักจะไม่ให้ผู้อื่นได้ปลาไปง่าย ๆ เพราะมองว่าการสอนการตกปลาเป็นการหาปลาที่ยั่งยืนกว่า - ทุกคนจะมีวิธีที่แตกต่างกันไปในแต่ละคน ซึ่งมันย่อมประกอบไปด้วยปัญญา ประสบการณ์ และวัฒนธรรมที่หล่อหลอมขึ้นมาตั้งแต่เกิด

หนังสือ The Miracle Of Mindfulness: The Classic Guide to Meditation by the World's Most Revered Master ของ Thich Nhat Hanh - การทำสมาธิจึงเป็นอิริยาบถที่สามารถปฏิบัติตามได้ในทุกศาสนา แล้วมันก็จึงเป็นการที่เราได้รับหลังจากการมีสติสืบไป - ความมหัศจรรย์ของการเจริญสติ ก็จะมาเป็นตัวที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้นได้ แต่มันจะไม่ใช่ความสุขที่เราเคยสัมผัสจากทางอื่น ๆ เลย - หากว่าการนึกคิดว่ากำลังทำอะไร สิ่งนั้นย่อมเป็นอนาคตกาลของปัจจุบันขณะ ฝึกสติในชีวิตประจำวันแล้วตามรู้อารมณ์ที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง - เมื่อความช้าจะมาเป็นส่วนช่วยให้เราหลีกเว้นจากสังคมที่วุ่นวาย และเต็มเปี่ยมไปด้วยความเร่งรีบ นิกายเซนย่อมมาช่วยเราได้ในวันที่เราร้อนรนภายในจิตใจ - ศาสนาเป็นสิ่งที่มาเป็นตัวอธิบาย แต่ตัวเนื้อความแล้วศาสนาไม่มีความสลักสำคัญ เพราะเราต้องเข้าใจแก่นของชีวิตว่ามันเป็นธรรมะ หรือความเป็นเช่นนั้นเอง

มีคนมาปรึกษาว่า เราคบกับแฟนได้ 5 เดือน เรารู้สึกอยากเลิกกับแฟนมาก เขาเป็นผู้ชายงี่เง่ามาก แล้วหลายครั้งที่ทะเลาะกัน เราพยายามคุยกับเขาด้วยเหตุผล แต่เขาก็ชอบใช้อารมณ์คุยกับเราตลอด เราต้องเป็นฝ่ายยอม เพราะไม่ชอบทะเลาะ เราเป็นคนที่ชอบแต่งตัว เขาก็จะไม่ค่อยโอเค จนทำให้เรารู้สึกไม่เป็นตัวเอง มีหลายอย่างที่เรารู้สึกว่าทั้งความชอบ หรือทัศนคติของเราไม่ตรงกันเท่าไหร่ แต่คือเราก็ไม่กล้าบอกเลิกเขา เรากลัวเขาเสียใจ เราควรทำยังไงดีคะ - ถ้าเรารู้สึกอยากถอยห่างจากความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้น ก็ให้ตัดสินใจได้เลย ถ้านานไปกว่านี้จะยิ่งลำบากมากขึ้น - ปัญหาในชีวิตกำลังบ่งชี้ไปในจุดที่เรียกว่า เราไม่กล้าที่จะตัดสินใจอะไรอีกต่อไป เพราะเราคิดมากว่าจะเป็นแบบนั้นแบบนี้เต็มไปหมด - ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว หากเราชั่งน้ำหนักด้วยเหตุผลอย่างแท้จริง เราจะค้นพบได้ว่า คำว่าเข้ากันไม่ได้ไม่ต้องใช้เวลานาน แค่ยอมรับความเป็นจริงก็พอ - เมื่อไหร่ที่เราเริ่มรับความจริงได้ เราจะตระหนักได้ว่า ไม่มีใครอยากให้สถานการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นหรอก แต่แค่มันรู้สึกแบบนี้ แค่จริงต่อใจก็พอแล้ว - ทั้งนี้ ปัญหาต่าง ๆ ที่เราพบเจอ เราก็ต้องรับรู้ตามความเป็นจริงเท่านั้น การหลอกตัวเอง รวมไปถึงการคิดว่าอนาคตคงจะดีขึ้นอาจจะไม่สามารถยืนยันได้ว่าจะเกิดขึ้นจริงไหม

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความแข็งแกร่งทางจิตใจนั้นมักจะถูกวาดด้วยรูปแบบของการมีเป้าหมายและการต้านทานแรงเสียดทาน แต่ในความเป็นจริงแล้วมันเป็นอะไรที่เกี่ยวกับการยืดหยุ่นและการปรับตัวเสียมากกว่า ทว่า มันคือการที่เราสามารถมีความสุขได้จากทุกหนแห่ง แล้วมันคือการที่เราสามารถทำงานได้สมกับงานที่ได้รับมอบหมาย รวมไปถึงเราสามารถที่จะมีวันที่ดีกับใครสักคน คุณสามารถที่จะมีความแข็งแกร่งได้ ก็ต่อเมื่ออารมณ์นั้นไม่ต้องไปขึ้นอยู่กับสถานการณ์ใด ๆ เลย" - ลองสังเกตตัวเองกันก่อนดีกว่า ว่าเรามีลักษณะของความอ่อนแอหรือความแข็งแกร่งทางจิตใจบ้างไหม - ถ้าเรามีความอ่อนแอทางจิตใจ ให้ลองสอบทานตัวเองดูว่า ส่วนใหญ่แล้วเรามักจะเอาอารมณ์ หรือจุดยืนไปผูกไว้ที่สิ่งที่เคลื่อนไหวได้รึเปล่า - เพราะว่าในความเป็นจริงเราไม่สามารถไปยึดติดกับสิ่งภายนอกมากจนเกินพอดี มันเหมือนว่าเราต้องมาโฟกัสที่ความแข็งแกร่งภายในมากกว่า - ยิ่งเราปรารถนาที่จะมีความสุข เรายิ่งจะต้องยอมรับความอ่อนแอให้ได้ก่อนเสมอ เพราะการยอมรับตัวเองเป็นส่วนสำคัญต่อความแข็งแกร่งสืบไป - ทั้งนี้ การจะสร้างสิ่งใดสิ่งหนึ่งย่อมต้องใช้เวลายาวนานสักหน่อย เหมือนการหลอมของดาบให้ร้อนนั้นจำเป็นจะต้องถึงความร้อนที่พอสมควรในการตีดาบเสมอ

หนังสือ In the Trading Cockpit with the O'Neil Disciples: Strategies That Made Us 18,000% in the Stock Market ของ Gil Morales and Chris Kacher - เมื่อจุดเข้าเป็นจุดที่ทำให้เรารับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของราคา เราจึงต้องฝึกฝนจุดเข้าให้บ่อยครั้งเข้าไว้ - สิ่งที่แตกต่างจากหนังสือเล่มแรกคือ วิธีมองที่คนละมุมกันแต่มีเป้าหมายเดียวกันนั่นคือกรอบการเทรดที่ชัดเจน - การอ่านเรื่องราวซ้ำ ๆ จะก่อเกิดกระบวนการที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ไม่ใช่ว่าเราจะสามารถเรียนรู้สิ่งหนึ่งโดยใช้เวลาอันสั้น - หากว่าหุ้นมีการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง หรือว่าในแง่ของพื้นฐานเราควรจะนำมันมาสอบทานว่า หุ้นตัวนี้มีแนวโน้มที่คนจะมาซื้อไหม - สัญญาณที่ชัดเจนที่สุด คือสัญญาณที่บ่งชี้ว่าหุ้นนั้นมีคนเล่นหรือว่าสถาบันการเงินเข้าไปซื้ออยู่ นั่นคือการเติบโตของราคาที่มีการย้ำแนวรับต่อเนื่องเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า ทำยังไงดีคะ คุยกับใครไปสักพักเราจะโดนเขาล้อเรื่องอ้วนอยู่ตลอดเลย ทั้ง ๆ ที่ก่อนคุยก็บอกไปก่อนแล้วว่าเราอ้วนนะไม่ได้ผอม รับได้ไหม ถ้ารับไม่ได้ก็เลิกคุยได้ แรก ๆ ก็มาบอกว่ารับได้ แต่พอคุย ๆ ไปสักพักก็แบบชอบมีคำพูดแบบนี้เข้ามาอีก มันทำให้เราไม่มั่นใจในตัวเองเลย ไม่กล้าไปเจอใคร ไม่ค่อยอยากออกไปไหน ไม่ใช่แค่คนเดียวแต่เราเป็นแบบนี้กับทุกความสัมพันธ์ คงไม่มีใครชอบเรา ตรงที่เราอ้วนสงสัยจะได้เป็นแค่หมูน้อยของแม่เราคนเดียวค่ะ - ถ้าเราไม่ยอมรับตัวเองตั้งแต่แรก ไม่ว่าใครก็ตามย่อมมาย้ำเตือนปมปัญหาในชีวิตของเราอย่างแน่นอน - ชีวิตคู่เป็นสิ่งที่จะมาย้ำเตือนปมในชีวิตเราอยู่แล้ว ซึ่งเราแค่ต้องพยายามรับมือกับตรงนี้เอาไว้ก่อน ไม่มีใครหลีกเลี่ยงความจริงไปได้ - ถึงแม้ว่าเราจะเจอคนที่ไม่พูดถึงปัญหาในชีวิตของเรา แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมรับสิ่งที่เราเป็นได้ทั้งหมด - บางคนมีสิ่งที่ดีทุกอย่าง แต่ก็ยังมีข้อติอยู่ดี ไม่มีใครในโลกสมบูรณ์แบบ หรืออีกนัยหนึ่งคือคนที่สมบูรณ์พร้อมหาได้ยากในโลก - หากว่าเราต้องการคนที่ยอมรับตัวตนเราได้ เราจะต้องมีความพึงพอใจในตัวเองที่สูงพอสมควร แล้วมันจะตามมาด้วยความมั่นใจในตัวเองสืบไป

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การตระหนักครั้งล่าสุดนั้นก็พบว่า การให้อภัยตัวเองเหมือนกับเป็นการปรับเพิ่มหรือลด มากกว่าการเปิดปิดไปเลยซะทีเดียว" - ถ้าการให้อภัยตัวเองนั้นเปรียบเสมือนหลอดไฟมันก็คงจะเป็นการปรับมากกว่าการเปิดปิด - ในความเป็นจริงแล้ววิธีการเริ่มต้นที่จะให้อภัยสิ่งต่าง ๆ ก็ต้องค่อย ๆ เริ่มทำ ไม่ใช่ว่าคิดแล้วจะทำได้เลยทันที - นิสัยบางคนไม่ได้เอื้อให้สนับสนุนความเป็นจริงในแง่มุมที่ว่า การให้อภัยเป็นคำตอบของชีวิตทั้งหมด - การตระหนักครั้งล่าสุดของตัวเราเองคือสิ่งใด คำตอบนั้นจะขึ้นอยู่กับตัวบุคคลนั้น ๆ ไม่มีคำตอบที่ตายตัว - ส่วนใหญ่ในชีวิตจะเป็นสิ่งที่ปรับเพิ่มหรือลดตลอดเวลา ไม่มีอะไรคงที่ตลอดไป เราต้องปรับปรุงแก้ไขทุกเมื่อเชื่อวัน

หนังสือ There Are Places in the World Where Rules Are Less Important Than Kindness: And Other Thoughts on Physics, Philosophy and the World ของ Carlo Rovelli - ถ้าเราลองเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมายบนโลกใบนี้ เราจะค้นพบว่าตัวเรานั้นเล็กน้อย แทบไม่มีความสลักสำคัญใด ๆ ต่อโลกใบนี้เลย - แต่การที่เราปรับมุมมองว่า เราสามารถเปลี่ยนสมการของสิ่งมีชีวิตแบบธรรมดาได้ นั่นก็คือการมีความเมตตาซึ่งกันและกัน - ถึงแม้ว่าโลกใบนี้จะมีแรงโน้มถ่วงอยู่ตลอดเวลา แต่เราก็ต้องน้อมรับความจริงว่าเราไม่จำเป็นต้องคล้อยตามธรรมชาติเสมอไป - โลกใบนี้กำลังเชื่อมต่อกับจักรวาล และจักรวาลนี้กำลังเชื่อมต่อกับสิ่งมีชีวิตทั่วทุกภพ ซึ่งการที่เราเข้าใจแบบนี้ก็เป็นเพียงแค่เสี้ยวของความจริงเสมอ - โฟกัสในจุดยืนของชีวิต ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับทุกสิ่งที่ได้ศึกษาแต่จงตั้งคำถามให้ถูกทาง แล้วคำตอบของเราก็จะมาช่วยให้ชีวิตเรารอดพ้นปัญหาไปได้อย่างแน่นอน

มีคนมาปรึกษาว่า ขอกำลังใจใช้ชีวิตต่อไปหน่อยค่ะ ตอนนี้เราดิ่งสุด ๆ เลยแย่แบบแย่ที่สุด เหมือนอะไรกำลังเล่นตลกกับชีวิตเรา มันเป็นช่วงที่ใกล้เคียงกันมาก เมื่อปลายปีที่แล้วเราเสียคนที่รักไป 3 คน ก็มีน้า ยาย และพ่อที่เสียไปกะทันหัน เราไม่ทันได้ดูใจใครสักคน ตอนพ่อเสียอีกแค่ 2 วันจะถึงวันรับปริญญาแล้ว เขาเตรียมดอกไม้มาให้เราแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้ให้ เรายังไม่ถ่ายรูปครอบครัวเลยด้วยซ้ำ แล้วเราก็รู้สึกผิดเพราะมันเหลือแค่อีกนิดเดียว เราก็จะได้ตอบแทนเขาแล้ว ทำไมเขาไม่รอดูความสำเร็จของเรา ยายก็ด้วย ยายเคยบอกว่าจะรอไปรับปริญญาแต่ยายก็ไม่รอเรา มิหนำซ้ำก่อนหน้าที่พ่อเราจะเสียไปไม่กี่เดือน แฟนที่คบกันมา 4 ปี และน้องรหัสเราก็มาหักหลังเรา เขานอกใจไปคบหากัน โดยที่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลย เราคิดว่าตัวเองเข้มแข็ง คิดว่าตัวเองเก่งพอที่จะผ่านมันไปได้ คิดว่านี่คือชีวิตที่คนทุกคนต้องเจอ ทุกเรื่องที่เราเล่าไป เราไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็นเลย เรากลัวคนรอบข้างเครียดไปกับเรา แต่จู่ ๆ วันนี้ก็ร้องไห้หนักมาก เหมือนคนเป็นบ้า ขาดสติ รู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวจริง ๆ ตลอดเวลา ทั้ง ๆ ที่มีคนมากมายอยู่รอบตัวเราเต็มไปหมด เราจะจัดการกับความรู้สึกพวกนี้ยังไงดี - บางช่วงจังหวะชีวิตก็ถาโถมมาเหมือนระลอกคลื่น มันซัดมาที่ตัวเราและชีวิตของเราอย่างไม่หยุดยั้ง - ถ้าเรารับมือกับชีวิตได้จริง ชีวิตเราจะค่อนข้างนิ่งแถมเราก็ยังสามารถรับมือกับอนาคตได้ด้วยเหมือนกัน - แน่นอนว่าไม่มีใครรอเราจริง ๆ ทุกคนมีภารกิจ และทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องพึงกระทำ การจากลาเป็นเรื่องที่ไม่มีใครการันตีอะไรได้เลย - ความตายเป็นเพียงแค่แง่มุมหนึ่งของชีวิต เราแค่รับรู้ตามความเป็นจริงว่า ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การไปมองว่าเขาไม่รอเราเลยจึงไม่ใช่ทางออกที่ดี - ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จ สิ่งที่เราเจอไม่ใช่ว่าผิดปกติหรือปกติอะไร เพียงแต่เราทุกคนพบเจอเหตุการณ์แตกต่างกัน มันขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราเคยทำมาและเหตุปัจจัยรอบข้างเรา

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทางเดียวที่เราจะมีความมั่นใจอย่างแท้จริงได้นั้น นั่นคือการที่เราต้องรู้สึกสบายเวลาเราไม่มีมัน" - ความมั่นใจในตัวเองนั้นมีความจำเป็นต่อสายอาชีพ การหารายได้ และความรู้ในทุกแง่มุม - หากเราขาดความมั่นใจความสูญเสียนี้จะส่งผลไปถึง ความพึงพอใจในตนเองและความขาดคุณค่าสืบไป - ซึ่งในความเป็นจริงแล้วความพึงพอใจในตนเองเป็นจุดเริ่มต้นของความมั่นใจเสียมากกว่า เราจึงต้องสร้างความพึงพอใจให้ได้ - จุดยืนของชีวิตมาย้ำเตือนว่า เราต้องมีชีวิตไปเพื่อสิ่งใดกันแน่ ถ้าเรามีชีวิตไปเพื่อสิ่งที่มีค่ามากกว่าเรา เราจะรู้สึกดีมากยิ่งขึ้น - การที่เรากล้ายอมรับว่าเราไม่มีอะไรเลยในชีวิต มันจะทำให้เรารู้ว่าเราควรมีสิ่งใดในชีวิต การเริ่มต้นที่ดีคือการยอมรับสิ่งที่ขาดก่อนเสมอ

หนังสือ The Untethered Soul: The Journey Beyond Yourself ของ Michael A. Singer - จิตวิญญาณที่ไม่มีข้อผูกมัดใด ๆ รวมไปถึงพันธนาการที่ร้อยรัดนั้น ก็จึงเป็นความรู้สึกที่ดีสืบไป - อิสรภาพก็จะเป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมายในแต่ละคน บางคนมีอิสรภาพทางกาย แต่ไม่เคยได้สัมผัสการมีอิสรภาพทางใจเลย - การปลดแอกพันธะต่าง ๆ ย่อมเป็นสิ่งที่พอทำได้ แต่ต้องมีการรู้หลักการ และมีวิธีการที่ชัดเจนก่อนเป็นอันดับแรก - เริ่มต้นที่จะแยกกายแยกใจก่อน ใจก็เป็นส่วนของมัน กายเป็นอีกส่วน เรามาอยู่รวมกันเพราะว่ามันต้องไปควบคู่กัน - ความวุ่นวายภายในเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก มันอยู่ที่เราว่าเราจะน้อมนำความวุ่นวายเข้ามา หรือจะมีสติรู้เท่าทันว่าใจนั้นไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกายเลย

มีคนมาปรึกษาว่า มีเรื่องกลุ้มใจ ทำไงดีคะ เพื่อนที่ทำงานชอบยืมสายชาร์จ Iphone 13 ยืมทุกวันผิดไหมที่จะบอกให้เพื่อนซื้อเองบ้าง หรือต้องปรับทัศนคติเราเอง เราไม่ได้เป็นคนขี้เหนียวนะคะปกติแล้ว - หากเราไม่ใช่คนขี้เหนียวโดยนิสัย ก็แสดงว่าบางจุดเราอาจจะไม่ค่อยพอใจในสิ่งที่เพื่อนหรือคนรอบข้างนั้นทำ - สิ่งที่เราจะไม่พอใจนั้นมีหลากหลายจุด แต่เราต้องกำหนดจุดสำคัญในชีวิตว่าอะไรคือสิ่งที่ไม่ชอบจริง ๆ แล้วมันเป็นเพราะอะไร - ทุกอย่างในชีวิตเราต้องวิเคราะห์อย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตหรือว่าการปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ใหม่ ๆ เสมอ - แน่นอนว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นดังใจเราทั้งหมด เราจึงต้องค่อย ๆ บอกเพื่อนหรือชี้แนะว่าควรรักษาของอย่างไรให้เกิดประสิทธิภาพสูงที่สุด - ทั้งนี้ การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุต้องแก้ที่เจ้าตัวทั้งหมดทั้งสิ้น บางทีการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุหรือว่าแก้ที่คนอื่นอาจจะได้ผลลัพธ์ที่ไม่ค่อยน่าพึงพอใจเท่าไรนัก

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คำตำหนิจากผู้คนนั้น ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย แล้วการที่เราจะตอบสนองต่อคำตำหนินั้นก็เช่นกัน" - หากคำตำหนินั้นเป็นเหมือนยาช่วยเยียวยาปัญหาชีวิต เราทุกคนคงจะรับฟังคำตำหนิมากขึ้น - บางทีคำรีวิวก็อาจจะเป็นดาบสองคมได้ ถ้าผู้รีวิวและผู้รับรีวิวไม่สามารถที่จะรับมือมันด้วยความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง - ชีวิตไม่มีคำว่าทุกอย่างต้องเป็นแบบนั้นหรือแบบนี้ มีเพียงแต่เราแค่รับมือกับปัญหาเฉพาะหน้าให้ได้มากที่สุด - ถึงแม้ว่าชีวิตจะเหวี่ยงเราไปให้กับสิ่งที่เราไม่เข้าใจ แต่เราก็ต้องรับรู้ว่าสิ่งต่าง ๆ ไม่สามารถบังคับกะเกณฑ์ได้เท่ากับใจเรา - สิ่งที่เรารู้สึกกับคำตำหนิย่อมเป็นเรื่องปกติสามัญอย่างยิ่ง เราแค่พยายามน้อมรับและยอมรับว่าสิ่งใดแก้ไขได้ก็แก้ สิ่งใดแก้ไขไม่ได้ก็ปล่อยวางไป

หนังสือ Trade Like an O'Neil Disciple: How We Made Over 18,000% in the Stock Market ของ Gil Morales and Chris Kacher - ถ้าเราลองอ่านหนังสือที่คนเขียนได้อ้างถึงก่อน ก็จะมีความเข้าใจมากยิ่งขึ้น แต่เราก็ยังสามารถอ่านได้ถ้าต้องการ - หากว่าเราต้องการจะเทรดหุ้นอย่างไรให้เติบโตไปถึง 18,000% เราจะต้องมีกฎ และระบบที่ชัดเจนอย่างยิ่ง - จุดเข้าซื้อที่แตกต่างจากผู้คนทั่วไป นั่นจะทำให้เราสร้างผลตอบแทนตั้งแต่เริ่มต้น ด้วยความเสี่ยงเพียงเล็กน้อย - กรอบการลงทุนคือเราจำเป็นจะต้องดูพื้นฐานหุ้นนั้น ๆ เสมอ ประกอบกับการมีแนวโน้มที่ชัดเจนว่ากำไรเติบโตอย่างต่อเนื่อง - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้เป็นการบอกถึงการหาจุดเข้ามากที่สุด และเน้นไปที่การเทรดแบบถือยาว เราจึงจำเป็นจะต้องดูความเสี่ยงในการถือด้วยเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า ผัวชอบกินขนมแล้วไม่เก็บ กินตรงไหนก็ทิ้งตรงนั้นเลย กินหน้าตู้เย็นก็วางไว้บนตู้เย็น ตอนนั่งกินกับพื้นก็ทิ้งไว้ตรงนั้น จะแก้เผ็ดยังไงดี พูดหลายรอบก็ทำหน้าแบบเล่นหูเล่นตาใส่ ไม่ยอมเปลี่ยนตัวเองตอนนี้เขาอายุ 28 ปี - ทุกคนมักจะมีพื้นฐานความเคยชินที่ต่างกัน บางคนเรียบร้อย บางคนชุ่ยหรือมักง่าย แต่เราก็ต้องอยู่ร่วมกันให้ได้ - แน่นอนว่าการจบความสัมพันธ์เป็นเรื่องง่าย แต่ว่าการประคับประคองเป็นเรื่องยากกว่ามาก - ถ้าเราไม่สามารถรับมือกับปัญหาหยุมหยิมได้ เราจะไม่สามารถรับเรื่องปัญหาที่ใหญ่มาก ๆ ได้ เพราะปัญหาเล็ก ๆ คือเงื่อนงำ - การคุยกันตรง ๆ และการจับเข่าคุยกันก็เป็นเรื่องที่ดี แต่บางคนก็เห็นว่าเรายังรับผิดชอบอยู่ ก็เลยเคยตัวจนไม่อยากทำอะไรมากขึ้น - ทั้งนี้ ทัศนคติเรื่องความรักษาความสะอาดค่อนข้างเป็นเรื่องปัจเจก มันเป็นเรื่องยาก แต่มันก็อาจจะไม่มีวิธีที่ชัดเจน มันขึ้นอยู่กับคนสองคน

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คนที่ฉลาดมักจะรู้ว่าควรเก็บเกี่ยวความรู้ แต่คนที่มีปัญญารู้ว่าควรใช้ความรู้ไปในทิศทางใด" - เมื่อคนที่ฉลาดกับคนที่มีปัญญานั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง เพราะว่าคนฉลาดทำอีกอย่างคนที่มีปัญญาย่อมทำอีกอย่าง - ปัญหาของคนส่วนใหญ่ เราก็มักจะผิดพลาดจากสิ่ง ๆ นั้นอยู่เสมอ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ต้องทำความเข้าใจให้ได้ตามช่วงวัย - บางทีความรู้มาก แต่ไม่สามารถนำไปใช้แก้ปัญหาได้จริง มันก็ไม่สามารถช่วยให้ชีวิตดีขึ้นได้เลย สังเกตความรู้ด้วยเสมอ - ข้อมูลเป็นเพียงแค่ข้อมูล ถ้าเรากลั่นกรองข้อมูลแล้ว นั่นจะเป็นความรู้ต่อไป แล้วการที่คนมีปัญญาจะรู้ชัดว่าควรทำสิ่งใดในข้อมูลนั้น - ทั้งนี้ คำจำกัดความของแต่ละสิ่งจะขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของบุคคลเสมอ มันไม่สามารถระบุได้โดยส่วนเดียว แค่เปิดใจรับมุมมองใหม่ ๆ ด้วย

หนังสือ The Founders: Elon Musk, Peter Thiel and the Company that Made the Modern Internet ของ Jimmy Soni - ประวัติบริษัทธุรกรรมการเงินทางอินเทอร์เน็ตที่ชื่อว่า PayPal ได้มีการก่อตั้งขึ้นมาเพราะต้องการแก้ไขปัญหาการเงิน - เรื่องราวที่ทำให้เราได้สามารถใช้งานอยู่ทุกวันนี้ มีจุดเชื่อมโยงที่เรียกว่า การวิวัฒนาการของการเชื่อมต่อให้ง่ายดายมากยิ่งขึ้น - การเปลี่ยนแปลงของบุคคล นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่ง ซึ่งมันขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมด้วยว่า เราเติบโตมาอย่างไร - คำว่าผู้ก่อตั้งอาจจะไม่สำคัญเท่ากับ คนที่บริหารองค์กรได้อย่างชาญฉลาด แล้วการบริหารนั้นเป็นเรื่องที่ยากกว่านั้นเยอะมาก - เรามักจะให้ความสำคัญกับคนที่สร้างสิ่งหนึ่งมากกว่า คนที่มาควบคุมหรือดูแล แต่ในความเป็นจริงแล้วแต่ละบริบทจะต้องโฟกัสต่างกัน

มีคนมาปรึกษาว่า เราอยากเลิกกับแฟน ที่คบกันมา 5 ปีค่ะ เหตุผลเพราะเรารู้สึกเศร้า และเป็นทุกข์ทุกครั้ง ที่เราต้องพูดคุยถึงปัญหาเดิม ๆ กับแฟนบ่อย ๆ มันซ้ำซากจนบางทีคิดว่า อยู่คนเดียวก็ได้ถ้าต้องเป็นแบบนี้ บางครั้งเราตื่นมา มองไปรอบ ๆ ตัว สักพักก็ร้องไห้ออกมา แล้วลุกขึ้นมาทำงานบ้านทุกอย่าง เสร็จแล้วก็นั่งร้องไห้อีก เป็นแบบนี้บ่อยมาก เรานอนไม่ค่อยหลับ เป็นคนหลับยากตื่นง่าย บ่อยครั้งที่เขานอนกรนแล้วมันทำให้เราตื่น เขาถามเราว่าทำไมไม่นอน เรารู้สึกเศร้ามากกับคำถามนั้นของเขา เราร้องไห้กับทุกเรื่องที่รู้สึกว่าไม่โอเค เราปรึกษาเพื่อนที่ทำงาน เพื่อนบอกเราควรไปพบจิตแพทย์ เพราะเพื่อนของเพื่อนก็อาการแบบนี้เลย ไปหาหมอแล้วหมอบอกว่าเป็นโรคซึมเศร้า เพื่อนบอกว่าอย่าเพิ่งเลิกให้ไปลองปรึกษากับหมอก่อน เผื่อเป็นซึมเศร้าจริงจะได้มีคนดูแล แต่ตอนนี้เราสับสนว่าควรเลือกทางไหนก่อนดีคะ ระหว่างไปพบแพทย์แล้วถ้าไม่มีปัญหาอะไรค่อยหาทางเลิก กับเลิกไปเลยไม่ต้องสนใจคำแนะนำจากเพื่อนคะ - ปัญหาแรกที่เราต้องจัดการก่อน คือการตั้งคำถามใหม่ว่า การที่เรามีแฟนมา 5 ปี มันทำให้เราเป็นซึมเศร้าหรือว่ามันเกิดจากตัวเราเอง - ถ้าเราโฟกัสไปที่ตัวปัญหาจริง ๆ มันคือการฝึกหาต้นตอของปัญหา แล้วหาไปที่เหตุว่า เราต้องการอะไรจากชีวิตเรากันแน่ - เกลาตัวเองไปเรื่อย ๆ ละเราจะเห็นว่าต่อให้เพื่อนหรือคนอื่นให้คำแนะนำ ก็ไม่เท่ากับการที่ก้นบึ้งของจิตใจเรามันพยายามแจ้งเตือนเรา - ภาวะซึมเศร้าหรือการที่จะเป็นโรคซึมเศร้าได้จริง ๆ นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่แน่นอนว่าเหตุผลของการเป็นซึมเศร้ามีได้หลายปัจจัย แต่เราต้องรู้ปัจจัยหลักก่อน - ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มต้นที่ตัวเราและจบที่ตัวเรา ถ้าจะให้ดีที่สุดพยายามรักษาสิ่งที่มีอยู่ก่อนแล้วค่อย ๆ หาเหตุผลอย่างแท้จริงว่า สิ่งใดทำให้เราเป็นโรคซึมเศร้า

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "หากคุณมีความสบายใจที่จะล้มเหลว มันจะทำให้คุณรู้สึกกล้าเผชิญหน้ากับความกลัว แล้วมันจะมีส่วนร่วมโดยไม่ตัดสิน และรักโดยไม่มีเงื่อนไข" - ความล้มเหลวเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จ ถ้าเราใช้ความล้มเหลวให้เกิดประโยชน์สูงที่สุด - ความกลัวเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา ซึ่งเราไม่สามารถหลีกเลี่ยงความกลัวไปได้เลย - เมื่อเราไม่ตัดสิน เราจะมีความรักใคร่ต่อสิ่งนั้น ไม่ว่ามันจะเป็นปัญหาหรือแก้ปัญหาก็ตามแต่ - ความรู้สึกลึก ๆ ในเบื้องลึกของจิตใจไม่สามารถชี้วัดอะไรได้มาก นอกเสียจากมันคือจิตสำนึกที่นำทางเรา - เมื่อความล้มเหลวปรากฏเด่นชัดขึ้น เราจึงต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติต่อความล้มเหลวนั้น ๆ เสมอ

หนังสือ The Misbehavior of Markets: A Fractal View of Financial Turbulence ของ Benoit Mandelbrot and Richard L. Hudson - พฤติกรรมของมนุษย์นั้นเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงของความคิด จะส่งผลต่อคำพูดและการกระทำสืบไป - ซึ่งความสมมาตรของเรขาคณิตก็จึงเป็นตัวตอบโจทย์ของรูปแบบสมการของตลาดได้เช่นกัน เช่น การต่อเนื่องของสิ่งที่ส่งต่อไม่สืบเนื่องจากสิ่งเดิมเสมอไป - แล้วความเป็นจริงของการสุ่มเดินก็ย่อมมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกัน แต่แค่รูปแบบต่าง ๆ ย่อมเปลี่ยนไปตามช่วงเวลานั้น ๆ การเดินแบบสุ่มจึงเป็นหลักการที่ค่อนข้างตายตัว - เศรษฐศาสตร์ในยุคใหม่ก็จึงเป็นตัวตอบโจทย์ในรูปแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เพียงแค่สิ่งเดียวที่อธิบายกฎของตลาดได้นั่นก็คือ ความผันผวนจะนำมาซึ่งความโกลาหล - เหมือนว่าแง่มุมในทุกแง่มุมจะบ่งชี้ไปยังจุดที่เรียกว่า ภาวะมวลรวมของผู้คน เมื่อคนหนึ่งคนทำ อีกหลายคนจะทำตาม มันจะเป็นการกระทำที่ค่อนข้างไร้เหตุผลแต่มีน้ำหนักในยุคอนาคตมาก

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีครับ ผมสงสัยว่าเป็นเรื่องปกติไหมที่ครอบครัวไม่มีอะไรให้ และตอนนี้ก็ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ด้วย แล้วเรื่องแต่งงานต้องแต่งงานตอนอายุเท่าไร รวมถึงผู้ชายมีเงินแต่งตอนไหนเหรอครับ ปัจจุบันผมอายุ 29 ปี รายได้ก็กลาง ๆ เกิน 40,000 บาทมาเล็กน้อย คิดว่าเกินค่าเฉลี่ยถ้าไม่นับพวกวิชาชีพ หรือ อาชีพ Information Technology (IT) ณ ปัจจุบันนี้ผมมีแม่แค่คนเดียวที่ต้องเลี้ยงดู เพราะแกไม่มีรายได้เข้ามาเลย ซึ่งผมก็ให้ประมาณ 6,000 บาทต่อเดือน แต่พอคำนวณเงินเหลือแล้วเหมือนตัวเองก็ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย นอกจากหนี้สินทั้ง ๆ ที่ผมก็คิดว่าตัวเองไม่ได้ใช้อะไรสิ้นเปลืองแต่ก็แทบไม่มีเหลือเก็บ ผมคำนวณรายจ่ายที่ผมมีปัจจุบันแล้วก็ ประมาณ 34,000 บาท ส่วนหนี้ก็ต้องจ่ายค่าผ่อนคอนโด 12,000 บาท ค่าส่วนกลาง 1,000 บาท ค่าข้าวอาหารเฉลี่ย 7,500 บาท ค่าไฟประมาณ 1,500-2,000 บาท ของใช้ส่วนตัว 1,500 บาท ประกัน 1,000 บาท และงบพัฒนาตัวเอง 1,000 บาท ขนาดผมเป็นคนโสด ไม่ได้เที่ยว ไม่กินเบียร์ ไม่เล่นการพนัน และไม่ได้ผ่อนรถเลยนะ ยังแทบไม่มีเหลือเก็บ เลยสงสัยว่าคนที่รายได้ต่ำกว่า 40,000 บาท เขามีเงินไปดูแลแฟน และมีสินสอดไปสู่ขอแฟนได้ยังไงครับ หรือตั้งตัวได้เมื่อไหร่กัน เห็นว่าสินสอดให้กันทีก็หลักแสน ค่าจัดงานก็หลักแสน ขอบคุณครับ - สิ่งแรกที่เราต้องปรับปรุงแก้ไขก่อนเลยนั่นคือ ทัศนคติต่อการเงินว่ามีเงินแล้วค่อยแต่ง หรือว่าต้องมีเท่าไรถึงสู่ขอฝ่ายหญิงได้ เพราะบางครอบครัวไม่ได้มีอะไรให้เลยก็มีอยู่เยอะ - ถ้าลองคำนวณ ค่าใช้จ่ายทั้งหมด 34,000 บาทต่อเดือน ถ้าเงินเหลือสุทธิอยู่ที่ 6,000 บาทต่อเดือนแล้วก็ถือว่ามีสภาพคล่องที่สูงอยู่ - แต่ถ้าสมมุติว่าเหตุการณ์จริงจำเป็นจะต้องใช้เงินสูง ให้ระบุรายจ่ายคงที่ และรายจ่ายผันแปรให้ได้ละเอียดที่สุดแล้วปรับแก้รายจ่ายผันแปรก่อนอันดับแรก - เรื่องการแต่งงานหรือว่ามีแฟนเป็นเรื่องของอนาคต ซึ่งการวางแผนทางการเงินเป็นสิ่งที่จำเป็น แต่เราก็จะต้องดูฐานะทางการเงินประกอบของแฟนเราเข้าด้วยเสมอ - ทั้งนี้ การจะมีเงินเก็บหรือเงินออมได้นั้น เราจะต้องมีวินัยที่สูงกว่านี้ ถ้าเรามีงบพัฒนาตัวเอง มีคอนโด และยังไม่มีรถ ลองเปลี่ยนเป็นออมเงินสัก 3-5% ต่อเดือนดูแทนก็ได้

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจว่า ถ้าเราเพิ่มประสิทธิผลในอะไรที่ไม่มีประสิทธิภาพแล้ว มันเหมือนว่าจะเป็นการไปเพิ่มมูลค่าเพียงครั้งคราวและเสมือนเป็นกลยุทธ์ ให้ลองช่างมันดูบ้าง" - บางครั้งการเพิ่มมูลค่าหรือว่าการสร้างกลยุทธ์อาจจะไม่จำเป็นตลอดเวลา เราต้องรู้จักช่างมันบ้าง - หากเราเรียนรู้ที่จะปล่อยวางบางสิ่ง รวมไปถึงให้ธรรมชาติจัดสรรในสิ่งที่ควรจะเป็น มันจะดียิ่งขึ้นตามมา - ชีวิตไม่มีอะไรจะชี้วัดได้เลยว่า เราจะต้องมีประสิทธิผลกับเรื่องที่เราทำตลอดเวลา บางเรื่องไม่ต้องมีมันก็ได้ - โลกใบนี้มีสิ่งต่าง ๆ มากมายที่เราต้องเรียนรู้ และบางทีโลกก็เหวี่ยงเราไปในสิ่งที่เราไม่สามารถตอบได้ทั้งหมด - หากเราเข้าใจชีวิตตามประสบการณ์ที่มันผ่านเข้ามายังชีวิต เราจะตระหนักถึงสิ่งที่สำคัญที่สุด ว่ามันอาจจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

หนังสือ How to Not Die Alone: The Surprising Science That Will Help You Find Love ของ Logan Ury - ไม่ใช่ทุกคนที่เกิดมาจะมีคู่กันทุกคน แต่คนที่มีคู่เขาทำอย่างไร และจริง ๆ แล้วเราต้องมีคู่ครองจริงไหม - ธรรมชาติได้ออกแบบมาให้เราใช้ชีวิตแบบมีเพื่อน พี่น้อง และครอบครัวอยู่เป็นปกติ แต่ยุคสมัยกำลังปรับเปลี่ยนวิถีเชิงกว้าง - ความจริงเป็นสิ่งที่เราจะไม่อยากหาคู่ครอง เพราะว่าความจริงมันค่อนข้างเป็นเรื่องเครียด และเต็มไปด้วยภาระรับผิดชอบเต็มไปหมด - ความอยากมีผลต่อการมีคู่ครอง เหมือนว่าเราต้องรักษาสมดุลระหว่างอยากมีแฟนกับไม่อยากมีแฟนอย่างละเท่า ๆ กัน แล้วลองลดความคาดหวังของฝ่ายตรงข้ามลง - แน่นอนว่ามีผู้คนมากมายกำลังอธิบายตัวเองในระดับพอสมควร แต่เขาสามารถพูดถึงเรื่องแฟนเก่าได้มากกว่าตัวเขาเอง ก็เพราะว่าเขามีสิ่งที่ไม่สามารถก้าวข้ามผ่านเรื่องราวเหล่านั้นได้

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าผิดใจกับเพื่อนร่วมงาน แต่เขาอายุมากกว่าเรา ทำงานมาก่อนเรา แต่เป็นลูกน้องเรา มันจะพอมีวิธีที่ทำให้กลับมาสนิทเหมือนเดิมได้ไหม เหตุมันเกิดจากการที่เราเตือนเขาที่ออกไปไหนมาไหนไม่มาบอกกันเลย เราที่เป็นหัวหน้าก็ต้องดูแลด้วยแต่เขากลับงอนไม่พูดด้วยมา 3 วันแล้ว - เมื่อเราไม่สามารถควบคุมสิ่งที่ควรควบคุมได้ เราอาจจะต้องหาหนทางเพิ่มเติมมากขึ้น แน่นอนว่าทุกบริบทต้องปรับตัว - หัวหน้าก็มีความคล้ายคลึงกันกับพ่อแม่ ที่บางทีเรากำลังมีลูกแล้วเราควรจะปล่อยหรือบังคับลูกเราอย่างไรดี ซึ่งไม่มีหลักการตายตัวเช่นกัน - แต่ละคนก็คือแต่ละหนึ่ง ถ้ามีความเข้าใจต่อสิ่งหนึ่งก็ไม่ได้แปลว่าเราจะมีความเข้าใจต่ออีกสิ่งหนึ่งเสมอ - เรียนรู้จักอัตตาตัวตนของแต่ละคน และนิสัยใจคอด้วยว่า แต่ละคนนั้นเป็นคนนิสัยอย่างไร วิธีการเข้าหาก็ย่อมแตกต่างกันไป - ทั้งนี้ คำว่าหัวหน้า ลูกน้อง หรือว่าบริบทอื่น ๆ ก็เป็นเพียงแค่ตำแหน่งที่เราเข้าไปสวมบทบาท ทำหน้าที่ของแต่ละหน้าที่ให้ดีที่สุด ทุกอย่างจะออกมาดีเอง

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เหตุการณ์ที่มีความหมายต่อชีวิตเราจริง ๆ มันไม่ได้อยู่ในปฏิทินหรือว่าสิ่งที่ต้องทำเลย" - หากว่าเหตุการณ์ที่มีความหมาย มักจะเกิดจากความรู้สึกมากกว่าเหตุผล เหมือนกับเวลาเราชอบใครมักจะไม่ค่อยมีเหตุผล - การใช้ชีวิตหลัก ๆ ตามเหตุผลย่อมดีกว่า แต่ส่วนย่อยหรือว่าส่วนประกอบรองลงมาก็ควรใช้ความรู้สึกนำทางด้วยเช่นกัน - ปัญหาของความหมายในชีวิตก็คือ เราอาจจะกำหนดมันชัดเกินไป หากเราทำให้มันหลวม ๆ เผื่อเอาสิ่งอื่นมาแทนที่ได้บ้างก็จะดีกว่า - สิ่งที่อยู่ในปฏิทิน หรือว่าสิ่งที่ต้องทำมันก็จะเป็นหน้าที่ของเราเสียมากกว่า แล้วพอเราต้องทำ มันจะไม่เกิดความอยากทำ มันจะทำให้ขาดความสุขไป - ทั้งนี้ มนุษย์ทุกคนต้องการที่จะเลือก เราทุกคนชื่นชอบในการตัดสินใจเลือกเอง ถึงแม้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งเดียวกันกับที่คนอื่นเลือกมา แต่เราก็คงปรารถนาที่จะเลือกเองอยู่ดี

หนังสือ The Power of Creative Destruction: Economic Upheaval and the Wealth of Nations ของ Philippe Aghion, Celine Antonin and Simon Bunel - เมื่อเศรษฐศาสตร์เป็นสิ่งที่เราต้องศึกษา ไม่ว่าจะเป็นแง่มุมของสังคม การเงิน หรือว่าการลงทุนก็ตามแต่ - ตลาดของโลกใบนี้ประกอบไปด้วย การเก็งกำไร และการนำมาซึ่งการแก้ไขปัญหา ทั้งสองสิ่งนี้ขับเคลื่อนมาตลอดเวลา - ระบบทุนนิยมก็จึงเป็นกระแสหลักของ การใช้สิ่งนี้เป็นจุดยืนที่จะรุดหน้าไปยังอนาคต แต่มันก็เริ่มถูกปรับเปลี่ยนไปตามคนบางกลุ่ม - แล้วการใช้คำว่าตลาดเสรีนั้น ก็อาจจะไม่ใช่ตลาดที่เสรีจริง ๆ เพราะการแข่งขันที่ไม่เท่าเทียมกัน ระบบทุนจึงเน้นการใช้ทุนเป็นหลัก - ทั้งนี้ นักเศรษฐศาสตร์ที่มาจากประเทศฝรั่งเศสก็เริ่มมีแนวโน้มที่ได้รับความนิยมสูงขึ้น ด้วยความที่ทวีปยุโรปเป็นทวีปที่มีประวัติมายาวนาน

มีคนมาปรึกษาว่า คนที่มีพ่อแม่แต่เหมือนไม่มี คนที่เจอแบบนี้จะสู้ชีวิตกันยังไงคะ ตั้งแต่อายุ 18 ปีเป็นต้นมา ก็กลายเป็นคนไร้ญาติขาดมิตร แบบหันไปทางไหนก็มืดแปดด้านไปหมด ตอนนี้เหนื่อยมากจนรู้สึกว่าสู้ชีวิตต่อไปไม่ไหว พอจะมีคำแนะนำให้ไหมคะ - ถ้าเราเจอบททดสอบในเรื่องการขอความช่วยเหลือ เราก็ต้องตั้งคำถามใหม่ว่าทรัพยากรที่เรามีในตอนนี้เพียงพอต่ออะไรบ้าง - วันใดที่เราไม่มีใครช่วยเหลือเลย แม้แต่คนเดียวก็จงอย่าลืมว่าตัวเรายังมีเรา เพราะสิ่งที่สำคัญสุดไม่ใช่คนอื่นแต่เป็นตัวเราเอง - หากตัวเราเองสิ้นหวัง ก็ไม่จำเป็นจะต้องให้ใครช่วยเหลืออีกต่อไป เพราะด่านสุดท้ายที่เราต้องสู้ให้ได้นั่นก็คือจิตใจที่เราต้องตั้งมั่น - ความสุขในชีวิตไม่ได้เนื่องด้วยการมีครอบครัวที่อบอุ่นเพียงปัจจัยเดียว ถึงแม้ว่ามันจะเป็นส่วนที่เป็นรากฐานของจิตใจ แต่เราก็ต้องปรับตัวตามไป - ทั้งนี้ ปัญหาทางด้านการเงินก็เป็นส่วนที่ยากในการเผชิญหน้า แต่อย่างน้อยที่สุดเราก็ต้องพยายามให้ถึงที่สุด หนทางก็จะปรากฏขึ้นมาเอง

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อความผิดพลาดเกิดขึ้นมาแล้ว อย่าให้มันสถิตอยู่กับเราตลอดไป" - ปัญหาในชีวิตมันเข้ามาเพื่อย้ำเตือนว่า เราจะไม่สามารถเรียนรู้ถึงสิ่งตรงหน้าได้ ถ้าเราไม่เรียนรู้มัน - หากเราเรียนรู้ต่อปัญหานั้น ๆ แล้ว เราก็ต้องพยายามแก้ไขปัญหานั้นให้ถูกวิธี นั่นก็คือการแก้ปัญหาที่เหตุของปัญหานั้น - ผลลัพธ์ในชีวิตจะขึ้นอยู่กับ เหตุ เพราะผลที่ถูกต้องนำมาซึ่งเหตุที่ถูกต้องเท่านั้น เราจึงต้องระมัดระวังการกระทำของเราให้มาก - โลกใบนี้เต็มไปด้วยคำถามอันมากมายที่รอเราค้นหาคำตอบ สิ่งใดอยู่กับเราแปลว่าสิ่งนั้นคือสิ่งที่เราต้องสะสาง - ทั้งนี้ ความผิดพลาดเป็นเพียงส่วนต่อขยายของอนาคต เราจะรับมือกับปัญหาด้วยท่าทีอย่างไรนั้นมันขึ้นอยู่กับทักษะและประสบการณ์

หนังสือ Baby Steps Millionaires: How Ordinary People Built Extraordinary Wealth and How You Can Too ของ Dave Ramsey - เมื่อคนตัวเล็กอยากทำสิ่งที่ยื่งใหญ่ นั่นคือเราต้องรู้ว่าศักยภาพที่เรามีมันเป็นจำนวนเท่าใด - แล้วสถิติว่าด้วยเรื่องความมั่งคั่งที่ค่อย ๆ ถ่างออกเรื่อย ๆ ระหว่างคนที่รวยมากกับยากจนมาก จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เราต้องตื่นรู้ - เริ่มต้นจากการออมเงิน เรียนรู้การลงทุนระหว่างนั้น แถมไปด้วยเรื่องของการสำรองเงินเผื่อฉุกเฉินอย่างน้อย 3-6 เดือน และเราค่อยเอาเงินเหลือไปลงทุนต่อยอด - หากว่าเราต้องการมีความร่ำรวยและมั่งคั่ง จงเปรียบเทียบกับตัวเองเมื่อวาน ไม่จำเป็นต้องไปเปรียบเทียบกับผู้คนว่าเขามีต้นทุน หรือทรัพยากรมากน้อยกว่าเราเพียงใด - ทั้งนี้ หนังสือการเงินเกือบทุกเล่ม เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล การจะลอกเลียนแบบทั้งหมดจึงมิใช่ทางออกที่ดีสำหรับการวางแผนทางการเงิน แนะนำให้ลองปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญจริง ๆ อีกครั้ง

มีคนมาปรึกษาว่า คบกับแฟนมา 10 ปี แฟนเริ่มวางแผนแต่งงานและมีครอบครัว แต่เรากลัวที่จะแต่งงานและผูกมัดควรจะแก้ยังไงดีคะ ส่วนตัวเรากลัวว่าตัวเองจะเสียใจและย้อนกลับไปไม่ทัน เลยคิดว่าเป็นแค่แฟนแบบนี้ก็ดีแล้ว ขอคำแนะนำด้วยนะคะ - คำถามแรกที่เราควรถามตัวเองนั่นก็คือ เรามีความสุขกับสถานการณ์ไหนมากที่สุด - ความสุขในแต่ละช่วงวัยก็ไม่มีหลักการตายตัว ไม่ว่าจะเป็นความคิดในวันนี้ มันจะเป็นความคิดที่มั่นคงที่สุดแล้วหรือยัง - ปัญหาของความสัมพันธ์ก็ต้องเนื่องด้วยความคิดที่ถูกต้อง การผูกมัดเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ในระยะยาวอยู่แล้ว - ไม่มีเหตุผลที่เราจะบอกได้ว่าการเป็นแฟนกันอยู่ ณ ตอนนี้คือสิ่งที่ดีหรือแย่ แต่มันอยู่ที่สถานการณ์และบริบทร่วมเสมอ - ทั้งนี้ บางคำถามไม่สามารถตอบได้โดยใช้ตรรกะหรือว่าเหตุผลของคนอื่น มันจะเป็นการนำไปตั้งคำถามใหม่ว่า เราต้องการอะไรมากที่สุด

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "4 บทเรียนของชีวิตที่ได้สอนจากความผิดพลาด คือ 1. คุณไม่สามารถเดินทางไกลด้วยตัวคนเดียวได้ จงสร้างทีมขึ้นมา 2. ความโชคดีแค่ 10% และ 90% คือการตอบสนองต่อโอกาสที่ดี จงคว้าโอกาสเอาไว้ให้ได้ 3. เวลาจะช่วยเยียวยาทุกสิ่งอย่าง อย่านำปัญหาเก่า ๆ มาทำให้ชีวิตทุกข์ขึ้น และ 4. คุณควรจะนำอดีตกลับมาทบทวน ถ้าไม่สามารถทำแบบนี้ได้ มันจะไม่ทำให้เราเติบโตขึ้นจริง" - ปัญหาชีวิตจะนำมาซึ่งการแก้ไขอย่างถูกวิธี หน้าที่ของเราคือเรียนรู้ที่จะเข้าใจแบบแผนของตัวเอง - ความโชคดีไม่มีอยู่จริง ถึงแม้ว่าจะมีอยู่จริงมันก็จะไม่ใช่สิ่งที่ชี้วัดความสุขมวลรวมของชีวิตได้เลย - แล้วเวลาจะเป็นตัวช่วยเยียวยาได้ ถ้าเราตระหนักถึงปัญหาในอดีตเท่านั้น แต่เราจะไม่สามารถก้าวข้ามผ่านไปได้เลยถ้าไม่ตระหนักรู้ - ประสบการณ์ที่เราเจอทั้งหมดในชีวิต จะเป็นตัวชี้วัดได้ก็ต่อเมื่อเราสามารถทำให้มันเป็นสิ่งที่นำมาใช้ได้ แล้วอนาคตจะค่อย ๆ ดีตามลำดับ - ทั้งนี้ ปัญหาทั้งหมดที่เราประสบพบเจอ จะเป็นส่วนเล็ก ๆ ของทั้งหมดรวมกัน หน้าที่เราคือหาทางรับมือกับปัญหา แล้วก็อย่าหนีปัญหาก็พอแล้ว

หนังสือ No Excuses!: The Power of Self-Discipline ของ Brian Tracy - ข้ออ้างของชีวิต เป็นสิ่งเดียวที่ดึงรั้งเราเอาไว้ หนทางออกคือต้องสร้างวินัยให้กับชีวิต - ปัญหาของความสำเร็จก็คงเป็นเราไม่ได้ลงทุนกับเวลามากเพียงพอ เราจึงต้องหาเวลาลงทุนกับกิจกรรมที่สร้างประโยชน์มากขึ้น - การพัฒนาตนเองเป็นสิ่งที่ยาก แต่สิ่งที่ยากกว่าคือตอนที่เราไม่ยอมพัฒนาตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปัญหาใหญ่มันจะรออยู่ที่อนาคตแน่นอน - หากว่าเราต้องการให้ใครศรัทธาในตัวเรา เราจงศรัทธาในการกระทำของเราก่อน นั่นคือการเป็นแบบอย่างให้กับตัวเองอยู่เสมอ - แน่นอนว่าการพัฒนาตนเองเป็นนามธรรมในช่วงเริ่มต้น มันดูเหมือนว่าชีวิตที่เราสร้างมา มันไม่จำเป็นต้องพัฒนาอะไรมาก แต่เวลาจะเป็นคำตอบให้กับสิ่งนี้เอง

มีคนมาปรึกษาว่า พอดีพี่ชายผมจะแต่งงานเดือนหน้า แม่ผมเพิ่งมาบอกว่าให้เตรียมเงินใส่ซองด้วย ผมเคยทราบมาว่าคนในครอบครัวต้องใส่ซองด้วย ปกติแล้วพี่น้องแท้ ๆ ใส่ซองงานแต่งกันเท่าไหร่ครับ แต่ตอนนี้ผมยังเรียนอยู่แถมยังขอเงินที่บ้านใช้ครับ - ถ้าเราไม่มีเงินจริง ๆ ก็ใส่ตามฐานะทางการเงินของเราเลย ไม่จำเป็นจะต้องไปมองว่าพี่น้องแท้ ๆ ควรใส่ซองเท่าไหร่ - เมื่อมารยาทอาจจะไม่สำคัญเท่ากับสถานะของชีวิตว่า เรามีหนี้สินไหม หรือว่าเรามีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบมากน้อยเพียงใด - บางคนก็คาดหวังเงินใส่ซองเกินเหตุ มันจึงเป็นส่วนที่ทำให้เราไม่เข้าใจจุดประสงค์หลักของงานแต่ง นั่นคือการแสดงออกถึงความรัก - ความสัมพันธ์ใดที่อิงอาศัยเงินจนเกินพอดี จะไม่สามารถทำให้ความสัมพันธ์นั้นราบรื่นได้เลย จับประเด็นในการใช้ชีวิตให้เจอให้ได้ - การเข้าสังคมจะต้องมีภาษีสังคม หากเราไม่มีภาษีสังคมเลยเราก็จะขาดการเรียนรู้ของสังคมไป บางครั้งเตรียมเงินตรงส่วนนี้ไว้ด้วยจะดีมาก

ข้อความทวิตจาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "กฎของ Brandolini's ว่าด้วยเรื่องของจำนวนพลังงานที่เราต้องใช้เพื่อพิสูจน์สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ มันจะเป็นส่วนที่ทำให้ขยายผลมากกว่าสิ่งที่สร้างขึ้นมาอีก" - เมื่อกฎในชีวิตจำเป็นจะต้องถูกสร้างขึ้นมา หากเราไม่มีกฎใดเลยที่เป็นครรลอง ชีวิตจะขาดจุดยืน - แล้วการที่เรายิ่งไปพิสูจน์ในสิ่งที่ไม่ควรพิสูจน์ นั่นจะยิ่งทำให้เราเสียเวลา และสูญเสียทุกสิ่งอย่างหลังจากนั้น - เวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุดในโลก ถ้าเราใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงที่สุด เราจะรู้ว่าสิ่งใดเราควรให้ค่า - ส่วนต่อขยายของสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ ก็ย่อมยิ่งทำให้สิ่งนั้นไม่มีประโยชน์มากขึ้น แต่ถ้าเราปรับวิถีมันจะทำให้สร้างประโยชน์มากขึ้นได้ - จงใส่ใจในสิ่งที่ควรใส่ใจ อะไรที่ไม่เป็นประโยชน์เราควรเพิกเฉย เพราะสิ่งนั้นไม่มีผลทำให้ชีวิตดีขึ้นได้ในระยะยาว

หนังสือ Stress-Free Productivity: A Personalised Toolkit to Become Your Most Efficient, Creative Self ของ Alice Boyes - เมื่อความมีประสิทธิผลอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ตอบโจทย์กับชีวิตทำงาน รวมไปถึงชีวิตประจำวันอีกต่อไป - หน้าที่ของเราทุกคนก็คือ ตระหนักรู้ต่อสิ่งที่เราพบเจอว่าเราควรรับมือกับสิ่ง ๆ นั้นด้วยท่าทีอย่างไร - ถ้าเรายังเคร่งเครียดกับสิ่งที่เราทำ ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ มันจะไม่ทำให้ชีวิตเราก้าวหน้าไปไกลมาก แต่มันทำให้เราติดหล่มได้ - การทำแบบสอบถามในหนังสือก็จะช่วยทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น แถมเราก็ยังรู้จักตัวเองในแง่มุมต่าง ๆ ไปพร้อมกัน - ยุคสมัยนี้คล้ายกับว่าทุกสิ่งจะต้องเร่งรีบไปเสียหมด ถ้าไม่มีอะไรที่ประสบความสำเร็จก็จะกลายเป็นคนไร้ค่า สิ่งเหล่านี้อาจจะไม่ใช่แบบนั้นทั้งหมด

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าให้ต้องเลือกสองทางนี้ควรจะตัดสินใจยังไงดี ทางเดินที่ 1 คือยังมองไม่เห็นอนาคต ไม่รู้จะมีบ้านมีรถไหม ได้แต่เดินวนไปมาในวงกลม แต่มีความมั่นคงในชีวิตคู่ นิสัยใจคอก็รู้กันอย่างเปิดเผย และทางเดินที่ 2 คืออนาคตเห็นแน่นอนสามารถมีบ้านมีรถได้ แต่ชีวิตคู่ไม่รู้ว่าจะมั่นคงไหม ไม่สามารถรู้ได้เลยว่า เขาจะหยุดอยู่ที่เราจริง ๆ รึเปล่า แถมนิสัยใจคอก็ยังไม่รู้กันจริง เราควรเลือกเดินทางไหนดี - ถ้าจะให้สรุปโดยย่อคือ ความรักกับการเงินที่แตกต่างกัน ทางหนึ่งเน้นเงิน และอีกทางหนึ่งเน้นความรัก - แน่นอนว่าทางแต่ละทางมีทั้งข้อดีและข้อเสีย แต่คนส่วนใหญ่เลือกทางที่ตัวเองขาดกันอยู่แล้ว - บางคนขาดเงิน ก็เลยคิดว่าการมีเงินที่มั่นคงจะมีความรักที่ดีตามมา หรือว่าบางคนขาดความรัก ก็เลยคิดว่าการมีความรักจะดีที่สุด - ไม่ว่าจะทางใดก็ตามล้วนแต่มีทั้งสุขและทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น ไม่มีทางที่สุขที่สุด และทางที่ทุกข์ที่สุด เราจำเป็นต้องตัดสินใจตามบริบทที่เราอยู่ - ทั้งนี้ การใช้ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว บางทีในเรื่องของอนาคตก็เป็นสิ่งที่ยากอย่างยิ่งที่จะตอบได้ว่า การมีบ้านมีรถคือความมั่นคงจริง ๆ ของชีวิตในระยะยาว

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณไม่สามารถสร้างความยืดหยุ่นทางจิตใจได้ โดยผ่านความรู้สึกดีได้ตลอดเวลา แต่เราสามารถมีความยืดหยุ่น โดยรู้สึกดีขึ้นเมื่อเราพบเจอเรื่องราวแย่ ๆ ได้" - ความสุขในชีวิตต้องอิงอาศัยจิตใจเป็นหลัก แล้วการที่เราจะมีความยืดหยุ่นได้นั้นก็ต้องปรับแก้ที่ใจ - หากเราเจอเรื่องราวแย่ ๆ เราอาจจะต้องตั้งคำถามว่าเราจะทำอย่างไรได้บ้าง ให้ชีวิตมีความจรรโลงใจมากขึ้น - ปัญหาที่ใจต้องแก้ที่ใจ ปัญหาที่กายให้แก้ที่กาย โฟกัสในการแก้ไขปัญหาในชีวิตแล้วมันจะสบายขึ้นถ้าเราทำถูกทาง - แล้วความยืดหยุ่นนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญในสภาวการณ์ของการปรับตัว เพราะการปรับตัวเป็นทักษะที่ต้องใช้ทั้งชีวิต - มีผู้คนมากมายหลงเชื่อไปว่า ความสุขคือความสุข แต่ในความเป็นจริงแล้วความสุขคือความทุกข์ที่ลดน้อยลง

หนังสือ The Extended Mind: The Power of Thinking Outside the Brain ของ Annie Murphy Paul - เมื่อสมองไม่ใช่สิ่งที่จะกำหนดให้เรียนรู้หรือไม่เรียนรู้ได้เลย เราทำได้แค่เพียงรับรู้ว่าวันนี้เราต้องการอะไรมากที่สุด - แล้วการที่จะทำให้สมองนั้นเปิดโสตประสาทได้มากที่สุด นั่นคือการเล่น แล้วการเล่นนั้นก็ย่อมเป็นส่วนต่อขยายต่อไปยังอนาคตสืบไป - ความแตกต่างระหว่างคนที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ และคนที่ไม่เป็นโรคนี้ก็คือ การเลือกกระตุ้นสมองด้วยการขบคิด กับไม่ได้ขบคิดเท่านั้นเอง - ลองเรียนรู้ที่จะกระทำมันลงไป ลองดูในสิ่งที่ตัวเองเชื่อมั่นว่า เราสามารถทำสิ่งนั้นได้ แม้ว่าปัญหามันจะยากสักเพียงใด แต่มันก็จะช่วยให้ชีวิตก้าวหน้าได้ - ทั้งนี้ สภาวะของความทรงจำนั้นจะอิงอาศัยกับ สภาวะของความสงบนิ่งในการเรียนรู้ ยิ่งเราสงบเราจะเห็นความเคลื่อนไหวของเหตุการณ์ได้มาก

มีคนมาปรึกษาว่า อยากรู้ว่าแบบนี้คิดว่าควรไปต่อดีไหม เพิ่งคุยกับผู้ชายคนหนึ่งไม่นาน ข้อดีของเขาคือ หน้าตาดี หน้าที่การงานดี อายุ 30 ดูจริงใจ ไม่เจ้าชู้ ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่กินเหล้าเข้าผับ นอนไม่เกินห้าทุ่ม ดูแลเราดีประมาณหนึ่ง เช่น พาไปเลี้ยง พาไปเที่ยว มารับมาส่งข้อที่ทำให้เราคิดหนักคือ เขาบอกว่าจะไม่ให้สถานะจนกว่าจะแน่ใจว่า คน ๆ นี้อยากจะจริงจังด้วย ถึงขั้นแต่งงาน ยังอาศัยอยู่กับครอบครัว ถ้าจะแต่งงานก็ต้องแต่งเข้าบ้านเขา และเป็นคนที่เข้ากับแม่ของเขาได้ ชอบผู้หญิงเก่ง พึ่งพาตัวเองได้ ใช้เงินเป็น ประหยัดไม่ฟุ้งเฟ้อ แล้วก็อยากมีลูกหลายคน โดยผู้หญิงก็ต้องเลี้ยงลูกไปด้วย ทำงานไปด้วย ดูแลบ้านด้วย แถมต้องดูแลพ่อแม่เขาได้ด้วย ซึ่งเรามองว่าทัศนคติชีวิตคู่ของเขา มันเห็นแก่ตัวเกินไป เขายังไม่เป็นผู้ใหญ่พอที่จะดูแลใครทั้งชีวิต เหมือนเอาแต่พูดว่าอยากได้อะไร แต่เขาไม่คิดว่าเราจะต้องเสียอะไรบ้าง และเราจะได้อะไรจากการแต่งงานกับเขาบ้างเลยค่ะ แบบนี้เราควรชิ่งไหมคะ - ถ้าเราหาคู่ชีวิต แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องยากที่เราจะกำหนดว่าคุณสมบัติใดเหมาะสมที่สุด - การมองแบบภาพรวมมันอาจจะทำให้เราดูเหมือนว่าจะคาดหวัง ให้ทุกสิ่งเป็นไปตามสิ่งที่เราต้องการ - ทุกคนก็ล้วนแต่ปรารถนาที่จะมีความสุข คงไม่มีใครอยากประสบความทุกข์ในการใช้ชีวิตคู่ เราจึงต้องเข้าใจตัวเองให้มาก - คู่ชีวิตที่ดีจะต้องนึกถึงอีกคนหนึ่งก่อนเสมอ คำนึงว่าเรามีอะไรให้เขาได้บ้าง มากกว่าเราจะได้อะไรจากเขาบ้าง - ทั้งนี้ การที่เราจะไปกำหนดว่าทุกคนต้องคิดแบบนี้ หรือคิดแบบนั้น มันอาจจะไม่ใช่ฐานะที่เป็นไปได้เลย

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความขาดแคลนในโลกใบนี้มิใช่ข้อมูลที่น้อยเกินไป และความรู้ที่ไม่เพียงพอ แต่เป็นการขาดที่การใส่ใจและทักษะของการโฟกัสในสิ่งนั้น" - เมื่อผู้คนบนโลกนี้กำลังเข้าใจผิดว่า สิ่งที่ขาดเป็นสิ่งที่อยู่นอกตัว แต่กลับกลายเป็นสิ่งที่ขาดอยู่ภายในตน - หากแต่เพียงชีวิตกำลังบ่งบอก และส่งสัญญาณอย่างชัดเจนว่า เราต้องการสิ่งใดมากที่สุด เพื่อดำรงชีวิตอยู่ต่อไป - ปัญหาของชีวิตจะต้องเป็นสิ่งที่เรียนรู้ในชีวิตมากยิ่งขึ้น เราอาจจะเพิกเฉยความรู้และข้อมูลได้ แต่เราจะละเลยความใส่ใจไปไม่ได้เลย - การเรียนรู้จะไม่หยุดอยู่ที่การจบเรียน ทุกวันคือการเรียนรู้ ยิ่งเราสามารถเปิดรับสิ่งใดได้มาก เราก็จะพัฒนาจากสิ่งนั้นได้มากตาม - ทั้งนี้ ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว เราจะไม่ใส่ใจกับทุกสิ่ง หรือโฟกัสกับสิ่งที่เข้ามาโดยขาดการไตร่ตรอง แต่เป็นการพินิจพิจารณาก่อนเสมอ

หนังสือ Expectations Investing: Reading Stock Prices for Better Returns ของ Michael J. Mauboussin and Alfred Rappaport - การลงทุนหุ้นจากราคาหุ้น จึงเป็นสิ่งที่สมควรใน ณ จุดหนึ่ง แต่แน่นอนเราต้องดูผลตอบแทนที่ตามมาด้วย - ความคาดหวังต่อการลงทุนนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องคำนึงถึง หากเราไม่รู้ชัดว่าบริษัทหนึ่งมีคุณค่ามากน้อยเพียงใด - การดูค่าเฉลี่ยต่าง ๆ เช่น การเติบโต ผลกำไร หรือว่าผลตอบแทนต่อการลงทุนนั้น ๆ ก็จึงเป็นส่วนที่สำคัญต่อบริษัทหนึ่งเสมอ - ส่วนของทุนก็เป็นส่วนที่เราต้องดูว่า บริษัทหนึ่งนั้นเขาสามารถสร้างผลตอบแทนในส่วนทุนได้มากแค่ไหน เพราะมันเหมือนเป็นทักษะของผู้บริหาร - แม้ว่าการเติบโตจะเป็นส่วนที่ต้องใช้น้ำหนักมากที่สุด แต่เราก็ต้องดูส่วนประกอบอื่น ๆ ด้วยเสมอ ไม่ว่าจะเป็นแนวโน้มของตลาด และอุตสาหกรรมที่เราทำ