Friendtalkative Podcast

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จ้างงานให้ถูกคน เพราะว่าผลเสียหายที่ตามมาจากการจ้างงานผิดคนนั้นมหาศาลมาก" - การจ้างงานให้ถูกคนนั้น คือการแทงข้างที่เรามีแต้มต่อ พร้อมกับรับความเสี่ยงที่เราต้องใส่ใจมัน - แล้วการใช้ทรัพยากร เช่น เวลาและความพยายาม ลงไปในการเลือกคนเข้ามา เพื่อที่จะสังเกตให้เห็นว่างานนี้เหมาะกับคนแบบใดสูงสุด - เมื่อเรารู้ชัดแล้วว่าเราพร้อมในการยื่นข้อเสนอให้กับลูกจ้าง เราจะต้องเผื่อเหลือเผื่อขาดกับความไม่น่าจะเป็นไปในทางที่ดี - หลังจากนั้นเราจะประเมินต่อไปว่าความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น และยกระดับความน่าจะเป็นเพื่อให้มันเป็นไปในทางที่ถูกต้องมากยิ่งขึ้นนั้นทำได้อย่างไร - ทั้งนี้ การจ้างงานเป็นส่วนที่สำคัญมากต่อองค์กรระดับโลก แม้แต่บริษัทที่ยังอยู่ในจุดเริ่มต้นก็มีความสลักสำคัญไม่แพ้กัน วิชาการดูคนออกเป็นวิชาที่ขาดไม่ได้ในยุคสมัยนี้

หนังสือ Outwitting the Devil: The Secret to Freedom and Success ของ Napoleon Hill - การที่เราจะอยู่เหนือปิศาจในตัวเองได้ เราจะต้องมีกฎหรือหลักการดำเนินชีวิตอย่างแน่วแน่ - 7 หลักในการเอาชนะจิตวิญญาณด้านมืดได้คือ 1. กำหนดเป้าหมาย 2. ควบคุมตัวเอง 3. เรียนรู้จากความเจ็บปวด 4. ควบคุมผลกระทบที่มีส่วนร่วม 5. ให้เวลา 6. นอบน้อม และ 7. ระมัดระวังตัว - คนที่จะเอาชนะพลังด้านมืดได้มีแค่ตัวเราคนเดียว อย่าใช้สิ่งใด หรือคนใด เป็นเครื่องมือในการเอาชนะตัวเองในครั้งนี้เด็ดขาด - เมื่อเราค้นพบพลังด้านสว่าง ก็จะมีเทพมาช่วยเหลืออยู่เสมอ ขอแค่เพียงเรารู้ก่อนว่าพลังแต่ละอย่างมีความแตกต่างกันอย่างไร แยกให้ออกก่อน - ทั้งนี้ ชัยชนะอย่างถาวรคือการเอาชนะตัวเองอย่างแท้จริง จงเรียนรู้จากปัญหาทั้งหมดทั้งมวลที่เกิดขึ้นในชีวิต เพราะนั่นคือเมล็ดพันธุ์ของปัญญาต่อไป

มีคนมาปรึกษาว่า คือเรามีปัญหากับแม่สามีมาตลอด โดนว่า โดนด่ามาตลอด เพียงเพราะเราฐานะทางบ้านต่ำกว่า สามีเองก็ไม่เคยปกป้องอะไรเลย เราเองก็ไม่เคยเถียงหรือด่ากลับ จนวันนี้เราหมดความอดทนแล้ว ถ้าเราเลิกกับสามีมันจะดูเห็นแก่ตัวไหม แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ทะเลาะกับสามีค่ะ แต่อยากเลิกกันค่ะ - ถ้าเกิดว่าเรามีปัญหากับแม่สามี ก็ควรแยกประเด็นกันว่าเราจะจัดการและรับมืออย่างไรกับแม่สามีดี - แต่การมองว่าถ้าเราเลิกกับสามีไป เราก็จะไม่ต้องเจอปัญหากับแม่สามีอีก แบบนั้นก็พอทำได้ แต่มันไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ - คนส่วนมากชอบเปลี่ยนที่คนอื่น หรือสิ่งอื่น แต่ลืมไปเลยว่าสิ่งที่ควรเปลี่ยนและมันพอจะเปลี่ยนแปลงได้ก็คือตัวของเราเอง - ลองปรับตัวดูก่อนให้ได้มากที่สุด แน่นอนว่าฐานะ หรืออดีตของเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ แต่เราสามารถเอาชนะใจคนได้ด้วยความดี - ทั้งนี้ ปัญหาจะไม่จบลงในวันนี้ ถ้าเรามัวแต่แก้ปัญหาที่ปลายเหตุ กระบวนการความคิดเป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะเรื่องเดียวในชีวิตก็ส่งผลต่อเรามหาศาล

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "หาความเหมาะสมแล้วออกแบบตามนั้น เมื่อเราต้องการสร้างเครื่องจักร เพื่อที่จะวาดตามรูปแบบที่วางไว้นั้นจำเป็นจะต้องวางโครงสร้างที่มนุษย์นั้นมีต้นแบบที่ดีก่อน หลังจากนั้นค่อยออกแบบตาม มันจะเป็นการสร้างมโนภาพในความคิด ซึ่งมันจะเป็นคุณสมบัติที่จำเป็นอย่างยิ่งที่จะทำให้บุคคลที่ได้ปฏิบัติตามนี้ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม" - เมื่อเราค้นหาบุคคลต้นแบบได้แล้ว เราจะสามารถให้เครื่องจักรหรือหุ่นยนต์ลอกเลียนแบบตามไป - หากเราไม่สามารถพบเจอผู้คนที่สามารถเป็นต้นแบบที่ดีได้ การจะวาดรูปแบบหรือวางโครงสร้างที่ดีนั้น ย่อมเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ - มันจึงจำเป็นที่จะต้องรู้ว่าการหารูปแบบที่เหมาะสมกับ องค์กร บริษัท หรือแม้แต่ชีวิตโดยรวมของเรา ก็เนื่องมาจากอาจารย์ที่เราเคารพรักเสมอ - วางโครงสร้างพื้นฐานก่อนเป็นอันดับแรก หลักของการออกแบบต้องมีพิมพ์เขียวที่ชัด ต้นฉบับที่สามารถสังเกตเห็นว่ามันมีสิ่งใดเชื่อมโยงกันอยู่ - อนาคตกาลเราจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงการแข่งขันระดับสูงได้เลย ทักษะ ความสามารถ และความรู้จะถูกลดทอนผ่านเทคโนโลยีที่เข้ามาแทนที่อย่างแน่นอน

หนังสือ George Soros: A Life in Full ของ Peter L.W. Osnos - จอร์จ โซรอส เป็นคนฮังการี แล้วก็มีการลี้ภัยไปยังอังกฤษ หลังจากนั้นก็ย้ายมาอยู่สหรัฐอเมริกาต่อไป - ผู้คนมากมายรู้จักโดยผ่านสื่อ โดยเฉพาะประเทศไทยช่วงต้มยำกุ้งก็ได้มีการขนานนามว่า ผู้โจมตีค่าเงินบาท - ซึ่งความเป็นจริงแล้ว ค่าเงินบาทไม่สามารถถูกโจมตีได้ เพราะสิ่งที่เขาทำนั่นคือการ ชอร์ต(Short-Selling) ค่าเงินเท่านั้น - โอกาสของผู้เห็นก่อนก็คือ โอกาสของการเปลี่ยนแปลงของทุกสรรพสิ่ง การลี้ภัย อพยพ และการปรับตัวในวัยเด็กส่งผลทำให้ความสามารถเหนือชั้น - ซึ่งเหตุการณ์ก่อนหน้า การเลือกฝั่งของการลงทุนก็ได้มีมาตั้งแต่ช่วงกลางคนแล้ว เพราะด้วยการมองอย่างแตกต่างจากผู้คนส่วนมาก ทำให้เขาเป็นมหาเศรษฐีผู้ใจบุญที่สุดคนหนึ่ง

มีคนมาปรึกษาว่า เราขออนุญาตเล่าเรื่องในใจเราหน่อยนะคะ 1. เรารู้สึกอารมณ์สวิง ตอนเจอเพื่อนหรือคนรู้จัก คือพยายามยิ้ม พยายามเล่น พออยู่คนเดียวเรารู้สึกหดหู่ รู้สึกไม่ดีกับตัวเอง 2. เราเป็นคนที่แคร์คนรอบข้างมากเกินไปด้วย แบบบางทีไม่เข้าใจกัน ก็กลัวเขาจะรู้สึกไม่ดีกับเรา 3. เราเป็นคนเก็บตัว (Introvert) แล้วกับคนที่ไม่สนิทเราก็จะเงียบ ๆ เฉย ๆ บางคนที่เพิ่งรู้จักเราก็ว่าเราว่าเรื่องเราเงียบเกินไป ไม่ค่อยพูดอะไร แต่ว่าเวลามีใครมาถามก็ตอบปกติ เหมือนกลับกลายเป็นว่าตอนนี้เราก็รู้สึกแย่มากเลย ทั้ง ๆ ที่ต้องระวังว่าตัวเองจะทำอะไรให้คนอื่นไม่พอใจไหม หรือการที่เราเงียบ ๆ เราก็โดนว่า เลยสงสัยว่าทำไมกันนะ ทำไมเราถึงเป็นคนแบบนี้ และทำไมเราถึงแคร์คนอื่นมากจังเลย - การที่เราเป็นคนแบบนี้ เช่น เก็บตัว ไม่ค่อยพูดจากับใคร หรือว่าแคร์คนอื่นมากเกินไป นั่นจึงเป็นเรื่องปกติ - คนเรามีปกติแตกต่างกัน ขอแค่เพียงเราไม่ได้ทำอะไรให้มันส่งผลต่อชีวิตในด้านลบเกินไป ลองฝึกฝนในสิ่งที่ขาด และลดในสิ่งที่เกิน - สัญญาณเตือนที่ย้ำเตือนเราทุกวัน นั่นเป็นสัญญาณที่เน้นย้ำแล้วว่า เราอาจจะต้องปรับตัวสักหน่อย เพื่อตัวของเราเองในระยะยาว - ตอนนี้จะเริ่มรับรู้ อารมณ์ที่จรเข้ามาในแต่ละวัน มันแวะเวียนเพื่อมาให้เรารับรู้ว่า การเปลี่ยนแปลงของเหตุการณ์มีผลต่อจิตใจในชีวิตประจำวัน - การนึกถึงคนอื่นมากเกินไป อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดี การแก้ไขก็คือลองศึกษาเพื่อนมากขึ้น รู้จักตัวเองในสิ่งที่เป็น และหาหนังสือจิตวิทยาความสัมพันธ์อ่านดู

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงมีความคิดเป็นลำดับขั้นอย่างเป็นระเบียบ เช่น คุณค่า ความสามารถ และทักษะที่คุณปรารถนาเพื่อให้มันเป็นไป" - คุณค่านั้นจะอยู่ในเบื้องลึกของความเชื่อ มันเป็นตัวขับเคลื่อนให้มนุษย์นั้นพัฒนาต่อเนื่องอย่างไม่หยุดยั้ง - ความสามารถคือหนทางเพื่อให้ได้ครุ่นคิดและประพฤติปฏิบัติ บางคนเรียนรู้ได้รวดเร็ว และบางคนสามารถโฟกัสได้แม่นยำ - ทักษะนั้นคือเครื่องมือของการเรียนรู้ เช่น การเขียนโค้ด และการพูดภาษาได้หลากหลายภาษา - โดยที่คุณค่าและความสามารถ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงมันได้เท่าไรนัก แต่ทักษะส่วนใหญ่มันจะช่วยให้การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้จริง - หลอมรวมทุกสิ่งเข้าด้วยกัน และทำให้มันกลมกล่อมเป็นเนื้อเดียวกันมากที่สุดนั่นคือโจทย์ที่ยาก แต่มันคือความท้าทายของชีวิต

หนังสือ What If? Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions ของ Randall Munroe - ถ้าเกิดว่าจู่ ๆ ดวงจันทร์นั้นหายไป เราจะทำอย่างไร แล้วผลอะไรที่ตามมาบ้าง - เหมือนว่าคำว่า ถ้าเกิด จะเป็นคำที่เราใช้บ่อยมาก จนมีคนนำไปใช้คำนี้หาคำตอบในเชิงวิทยาศาสตร์ - คำถามบางคำถาม เช่น ถ้าเราเป็นคนที่รักเดียวใจเดียว ผลจะเป็นอย่างไร รวมไปถึง ถ้าโลกนี้ไม่มีดวงอาทิตย์จะเป็นอย่างไร - โลกใบนี้มีสรรพสิ่งมากมายเพื่อค้นหาคำตอบ เราจำเป็นจะต้องสังเกตให้มากที่สุด เพราะบางอย่างก็มีคำตอบด้วยตัวของมันเอง - ทั้งนี้ อย่าหยุดที่จะตั้งคำถาม แม้เพียงคำถามเดียวก็ยังเป็นบทเรียนที่คุ้มค่าในการตามหาคำตอบอยู่ดี

มีคนมาปรึกษาว่า ตอนนี้เราท้องได้ 6-7 เดือนแล้วค่ะ แต่ตอนนี้เราว่างงาน เนื่องจากท้องด้วย ที่ทำงานเก่าเลยไม่ได้รับกลับไปทำงาน แต่เรารู้สึกว่าเราไม่ชอบที่จะอยู่เรื่อยเปื่อยแบบนี้ เราอยากมีงานทำ อยากมีรายได้ ระหว่างนี้แฟนก็พยายามสนับสนุนเราเท่าที่เขาทำได้ แต่เราก็ไม่อยากรอเงินจากเขาอย่างเดียว เพราะเงินที่เขาหามามันก็ไม่ได้เยอะมาก และเราก็รู้สึกว่าเขาเองก็เหนื่อยมาก ๆ เราจะทำยังไงดีคะ เราเครียดมากจริง ๆ เราร้องไห้เพราะเรื่องอยากทำงานมาหลายครั้งสุด ๆ เลย ไม่อยากให้กระทบถึงลูกเลย และเรามักจะรู้สึกว่าตัวเราเองไม่มีค่า บางทีไม่กล้าจะซื้อของอะไรกินเลยด้วยซ้ำ มีผู้หญิงคนไหนไหมที่เจอเหตุการณ์แบบนี้ เราจะผ่านมันไปได้ยังไง ขอบคุณล่วงหน้ามาก ๆ เลยนะคะ - เราต้องแยกแยะระหว่าง อารมณ์กับเหตุผลออกจากกันก่อนว่า อารมณ์ที่รู้สึกไม่มีค่า กับเหตุผลที่เราไม่มีค่านั้นต่างกัน - ในตอนที่เรากำลังตั้งครรภ์ แล้วเราไม่ทำงานก็อาจจะมีความหมายว่าเรากำลังทำงานอยู่ คือการดูแลตัวเองให้ดีที่สุด ซึ่งมันไม่ได้เงินแต่ได้ความปลอดภัย - ชีวิตเราไม่ได้เป็นสมการที่ตายตัว เช่น เราต้องทำงานหาเงินตลอดเวลา มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตหนึ่ง ที่มีเวลาพัก เวลาสืบพันธุ์ และเวลาออกไปหาอาหาร แต่ยุคสมัยนั้นเปลี่ยนแปลงไป - การที่เรามองว่าตัวเองไม่มีค่า หรือไม่อยากทำอะไรเลยเพราะมันจะกระทบกับทุกสรรพสิ่ง แสดงว่าเราอยู่ช่วงอารมณ์ที่ไม่สมดุล เราจึงต้องหาเวลาฝึกสติ และทำสมาธิในชีวิตประจำวัน - ทั้งนี้ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นเรื่องที่ปกติมาก ๆ อาการซึมเศร้าหลังคลอดจะตามมาอีก บางคนก็มีอาการเบื่อ ๆ อยาก ๆ ช่วงก่อนคลอด ระหว่างนี้ให้ลองปรึกษาแพทย์ร่วมด้วย

ข้อความโพสต์จาก Robert Kiyosaki ได้เขียนข้อความไว้ว่า "Andy Scheckman กล่าวว่า แร่เงินเป็นสิ่งที่มีมูลค่าต่ำกว่าพื้นฐานอย่างยิ่งในยุคสมัยนี้ แล้วเขาเห็นด้วย" - เมื่อคนที่มีความเกี่ยวข้องกับการเงิน มากล่าวเรื่องแร่เงิน ก็หมายถึงความน่าเชื่อถือ แต่ยังไงเราก็ต้องตั้งคำถามต่อไป - แน่นอนคนส่วนใหญ่ก็มักจะเชื่อในสิ่งที่ฟัง หรืออ่านมาโดยทันที แต่ยังไงแล้วเราก็ต้องพินิจพิจารณาอีกขั้นหนึ่งด้วยเช่นกัน - แร่เงินมีมูลค่าน้อยจริงหรือ แล้วทอง หรือว่าทองแดง มีมูลค่าเท่าไรกันแน่ ใครเป็นคนกำหนดมูลค่าของสิ่ง ๆ นี้ขึ้นมา - มันเป็นเรื่องปกติที่ใครทำธุรกิจใดก็ตาม ก็อยากจะให้สินค้า และบริการของเขาเหล่านั้นเติบโตขึ้น โดยที่บางทีเราต้องสอบทานอยู่เสมอ - ทั้งนี้ ผู้คนในสังคมอาจจะมองเชิงเปรียบเทียบว่า แร่เงิน ทอง และทองแดง รวมไปถึงเงินสด และสินทรัพย์อื่น ๆ กำลังมีมูลค่าลดลง ให้สังเกตว่าเราจะถือครองสิ่งใดเพื่อทดแทน

หนังสือ Emotional Inheritance: A Therapist, Her Patients, and the Legacy of Trauma ของ Galit Atlas - จิตใจและอารมณ์ของมนุษย์นั้น มีความซับซ้อนอย่างยิ่งแต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจน ก็คือเรามีความถ่ายทอดอารมณ์มาจากบรรพบุรุษ - เคยสังเกตไหมว่า ถ้าเรามีอารมณ์ ความคิด และความรู้สึกแบบนี้ คนที่ให้กำเนิดเรามาเขาจะมีการตีความสิ่งเหล่านี้อย่างไร - บาดแผลทางจิตใจนั้นเป็นสิ่งที่ยากจะลบเลือนไป แน่นอนมันไม่ได้ส่งต่อด้วยกรรมพันธุ์ แต่มันส่งต่อด้วยการกระทำของเราทุกคนรวมกัน - ความทรงจำเป็นตัวทำร้ายเรามากที่สุด มันเหมือนจะดีที่เราจดจำเหตุการณ์ในอดีตได้ แต่ในความเป็นจริงถ้าเรารับมือเหตุการณ์ในอดีตแบบผิดวิธี ปัญหาจะเยอะมากขึ้น - ทั้งนี้ ความกลัว ความโกรธ ความโลภ และความหลง ทุกอารมณ์มาบ่งชี้ไปยังจุดที่เรียกว่า ต้นกำเนิดของความรู้สึก แต่ละคนจะมีการรับรู้อารมณ์แตกต่างกัน ซึ่งเราต้องใช้พลังงานต่างกันด้วย

มีคนมาปรึกษาว่า คำว่าไม่มีอะไรของผู้ชาย แปลว่ามีใช่ไหมคะ เรื่องมีอยู่ว่า เราค้นโทรศัพท์ของแฟน แล้วเราไปเจอแช็ตหนึ่งเราไม่ได้กดเข้าไปอ่าน เราก็ไปถามแฟนเราก่อนว่า คนนี้คือใคร เขาก็รีบดึงโทรศัพท์ออกละบอกว่าไม่มีไร ดึงออกไปแล้วลบแช็ตเลย เขาบอกว่าน้องที่บ้านสั่งข้าวกับเขาเฉย ๆ เขาบอกว่าไม่มีอะไร แบบนี้มันแปลก ๆ ไหมคะ - บางทีคำว่าไม่มีอะไรก็อาจจะไม่มีอะไรจริง ๆ แต่การที่ไม่มีอะไรในกอไผ่จริง ๆ ก็ต้องวางตัวให้สมกับสิ่งนั้นด้วย - มีผู้คนมากมายคิดกันเอาเองว่า ถ้าเราพูดว่าไม่มีอะไรก็จึงจะไม่มีอะไร แต่เราสามารถรับรู้สีหน้า ท่าทางได้มากกว่าคำพูดมากมาย - ยิ่งเรามีอาการน่าสงสัยก็หมายความว่า มันต้องมีบางสิ่ง อันนี้คือความรู้สึกแรกที่เราสัมผัส แต่ยังไงแล้วเราก็ต้องดูว่าแฟนเราเป็นคนอย่างไร - บางคนก็ไม่มีอะไรจริง ๆ แต่ก็ดูเหมือนว่ามีอะไร เพราะว่าบางคนก็ขี้กลัวมาก และก็อาจจะมีความขี้ตกใจร่วมด้วย ให้สังเกตสถานการณ์เป็นหลัก - สัญญาณที่ย้ำเตือนในจิตใจเรานั่นแหละ เป็นสิ่งที่จะเป็นตัวชี้วัดได้ดีที่สุด ทุกคนจะมีลางสังหรณ์ซึ่งเราค่อย ๆ เกลาตรงนี้ มันจะช่วยให้เรามีญาณหยั่งรู้ได้

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ถ้าคุณใช้เวลาไปทั้งหมดเพื่อตามหาทางลัด หรือว่าพยายามที่จะโกงกระบวนการสร้างสิ่งต่าง ๆ มันจะสูญเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ ทว่า การทำงานหนัก บากบั่น จะช่วยให้สิ่งที่เราหมุดหมายสำเร็จลุล่วงไปได้นานแล้ว" - ทางลัด หรือว่าการโกงกระบวนการสร้างไม่มีอยู่จริง เราแค่ต้องยอมรับสิ่งที่เป็นไปในตอนนี้ว่า เดินต่อไปทางปกติจะดีที่สุด - การมุมานะบากบั่นไปในทางที่ดูธรรมดาที่สุด อาจจะพบเจอทางออกที่ยอดเยี่ยมที่สุดก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเร่งเวลามัน - หลายคนชอบหาทางลัดกันมาก เพราะคิดว่าเพียงไม่กี่วัน ไม่กี่เดือน หรือไม่กี่ปีเราจะพบเจอความสำเร็จ และความสุขอันยั่งยืน - ซึ่งความเป็นจริงไม่ได้สอดคล้องกับความคาดหวังเสมอไป เพราะความจริงจะต้องมีเวลาที่ต้องเสริมสร้างสักระยะหนึ่ง ไม่ใช่จะไปแทรกแซงสิ่งใด - ทั้งนี้ ปัญหาของผู้คนส่วนใหญ่ คือไม่รู้จักธรรมชาติตามความเป็นจริง เรามีข้อมูลความรู้มากมายแต่หารู้เรื่องตัวเราเองไม่ ศึกษาธรรมชาติแล้วจะรู้จักตัวเอง

หนังสือ SUPPLY AND DEMAND TRADING: How To Master The Trading Zones ของ Frank Miller - ให้ลองสังเกตคำว่าอุปสงค์และอุปทาน ซึ่งทั้งสองสิ่งนี้ล้วนแต่บ่งชี้ไปยังจุดเดียวกันว่าราคาหุ้นจะขึ้นหรือลง - การประยุกต์ใช้ในทุกสินทรัพย์ เช่น ตราสารหนี้ ตราสารทุน และโภคภัณฑ์ต่าง ๆ เพื่อให้เราขยายขอบเขตความสามารถไปได้ไกลขึ้น - ฝึกฝนทักษะการตัดสินใจให้เฉียบคมมากยิ่งขึ้น เช่น แนวรับ แนวต้าน เส้นค่าเฉลี่ย หรือมูลค่าการซื้อขายในวัน ๆ นั้นทั้งตลาด - ในช่วงจังหวะหนึ่งตลาดขาขึ้นจะมีแนวโน้มจะเป็นขาขึ้นมากกว่าปกติ แสดงว่าช่วงนั้นอุปสงค์ในฝั่งซื้อสูงมาก ฝั่งขายหรืออุปทานจะลดน้อยอย่างเห็นได้ชัด - ทั้งนี้ การเทรดจึงเป็นแค่แง่มุมหนึ่ง เราลองปรับแบบแผนและกลยุทธ์ให้เข้ากับตัวเราเองมากที่สุด มันเหมือนอาชีพหนึ่งที่มีสาขาย่อยให้เราเลือกเดินอีกมาก

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ ตอนนี้มีเรื่องมาปรึกษาค่ะ คือเราเป็นคนที่หาเงินดูแลครอบครัวประมาณ 80% ส่วนอีก 20% พี่ชายจะส่งเงินให้แม่เดือนละ 1,500 บาท แล้วแม่ก็ไม่มีรายได้จากไหน ก็มีแค่เบี้ยสูงวัย เงินบำนาญ และเงินที่ลูกให้บ้าง พี่ชายยังคงให้เดือนละครั้ง ส่วนเราให้รายวัน 500, 1000 และ 800 บ้างจะขึ้นอยู่กับรายได้ของเราว่าเยอะหรือน้อย โดยอาชีพปัจจุบันที่เราทำคือขายของออนไลน์ และรับดูดวง ปัญหาของเราคือ เราให้เงินแม่ทีไรก็หมดทุกที พอให้วันนั้นก็หมดวันนั้นเลย แถมแม่ก็ยังชอบไปตลาดทุกวัน ซื้อของทุกวัน แล้วก็ยังชอบดูรายการในทีวี ซื้อหม้อหุงข้าว กระทะ และเครื่องออกกำลังกาย พอซื้อมาแล้วก็ไม่ได้ใช้งาน วางไว้ที่บ้านแบบนั้น เราก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเขา แต่มันเยอะไปสำหรับเรามาก บางทีเราหาเงินไม่ทัน แม่ก็ไปหยิบยืมเงินคนอื่น และเป็นหนี้เขาไปอีก เราก็ต้องเร่งหาเงินเพื่อให้แม่เอาไปใช้หนี้เขา จนตอนนี้เราไม่ไหวแล้ว เราเลยพูดกับแม่ไปว่า เงินที่ให้ไปไม่ได้ให้ใช้หมดภายในวันเดียวนะ และอย่าพยายามเป็นหนี้ มันไม่ดี เราก็บอกเหตุผลไป แม่ก็รับฟังบ้าง แล้วก็ทำหน้าเครียด พอสักพักก็กลับไปทำพฤติกรรมเดิมอีก พูดเท่าไรก็ไม่ยอมทำตาม ณ ตอนนี้เราก็เลยเปลี่ยนวิธีเก็บเงินเป็นเงินก้อนแทน เอาไว้สำรองค่ะ เราบอกแม่ไปว่า หนูอยากเก็บเงิน แม่ก็ตอบกลับมาว่า เก็บไปทำไม เอามาใช้สิ รายจ่ายมีทุกวัน แต่เราก็คิดว่าในหนึ่งวันเราใช้เงินไม่ถึง 200 บาท ก็กลัวคิดว่าจะไม่มีเงินดูแลครอบครัว ล่าสุดไปหาหมามาเลี้ยง เพิ่มอีก 2 ตัว เราก็บ่นว่า มันเป็นภาระ มีแค่ 2 ตัวก็ดีอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ก็ปาไป 4 ตัวแล้วค่ะ เราควรพูดยังไงกับแม่ดีคะ แม่ก็บอกว่าของแพง เราก็โอเคเข้าใจ แต่แม่ใช้เงินแบบไม่กลัวว่ามันจะหมดเลย อย่างเมื่อเช้าแม่จะไปตลาด เราบอกแม่ว่าเงินหมดแล้วนะ แม่ก็นิ่งไป เราก็เลยบอกว่า ยังไม่หมดหรอกล้อเล่น เลยกดเงินให้เขาไป 400 บาท แล้วก็ยังใช้หมดเลยทันที เราควรทำยังไงดีคะ หนักอกหนักใจจริง ๆ นี่ยังไม่รวมซื้อของเผื่อคนอื่น หรือซื้อเยอะ ๆ จะได้ราคาที่ถูกลง แล้วเอามาขายต่อให้คนอื่น กำไรก็เล็ก ๆ น้อย ๆ สรุปไม่มีใครซื้อต่อสักคน เราก็พูดไปว่า ไม่ต้องไปซื้อของเผื่อเขา ไม่ต้องคิดแทนเขา หมดคำพูดแล้วจริง ๆ ค่ะ - การเลี้ยงดูพ่อแม่เป็นการตอบแทนพระคุณที่ท่านได้เลี้ยงดูเรามา แต่แน่นอนว่าต้องดูเงินในกระเป๋าเราเสมอ - ทุกคนมีจุดประสงค์เดียวกันในการใช้ชีวิต ก็คือไม่อยากครุ่นคิดเรื่องเงิน แค่อยากใช้เงินทำไมมันต้องเป็นปัญหาเยอะด้วย - วินัย ทำแบบแผนชัดเจน และห้ามใจอ่อน นี่คือวิธีฝึกฝนให้แม่ รวมไปถึงคนอื่นที่เราเลี้ยงดูอยู่ในกรอบที่ควรจะเป็น - เมื่อเราสามารถขอเงินเท่าไรก็ได้ เราก็จะขอต่อไปเรื่อย ๆ แน่นอนว่าคนที่มีเงินจริงกับคนที่ไม่มีเงินจริง ๆ ต่างกันมาก - นิสัยทางการเงินก็บ่งชี้อะไรได้หลายอย่าง บางทีเรื่องส่วนตัวของเราไม่ต้องไปปรึกษาแม่ก็ได้ เพราะแม่ไม่ได้มีความรู้ทางการเงินมากเท่าที่ควร

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "8 สิ่งที่เราต้องช่างมันก่อนเราจากโลกนี้ไป 1. ความคาดหวัง ที่มีต่อตัวเราเองและผู้อื่น 2. การถกเถียงกันของห้องแช็ตที่ไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อชีวิต 3. ปมปัญหาชีวิต 4. ความกลัวต่อความล้มเหลว 5. ความผิดพลาดต่อความสัมพันธ์ 6. ไม่ได้มีรูปร่างเหมือนดังเทพประทานพร 7. ไม่พอใจในตัวเองด้วยเหตุผลที่ไม่ดี และ 8. การพยายามให้ผู้คนรอบข้างมีความสุขตลอดเวลา" - เมื่อเรากำหนดแล้วว่าสิ่งใดบ้างที่ ยิ่งครุ่นคิดยิ่งเสียเวลา เราจึงจำเป็นจะต้องช่างมันไปบ้าง - การปล่อยวางเป็นคำพูดง่าย ๆ ที่เราได้ยินกันตั้งแต่เด็ก ๆ แต่เราไม่สามารถตระหนักได้อย่างแท้จริง - บางทีเราก็จมอยู่กับห้องแช็ตที่ไม่ได้มีผลประโยชน์ต่อชีวิตเราขนาดนั้น แต่ยังไงก็อย่าลืมที่จะมองทุกสิ่งอย่างที่มันเป็น - อย่าลืมว่าปัญหาชีวิตที่ใหญ่มาก ๆ ก็คือบาดแผลทางจิตใจ และปมปัญหาชีวิต ทั้งสองสิ่งนี้คือสิ่งเดียวกัน เพราะมันหล่อหลอมเป็นตัวเรา - แล้วสิ่งที่สำคัญกว่าทุกสิ่งบนโลกใบนี้ คือ เราทำให้ใครมีความสุขไม่ได้ โดยการที่เราลืมสร้างความสุขให้ตัวของเราเองก่อน แล้วหลังจากนั้นเราจะรู้วิธีการสร้างอย่างถูกต้อง

หนังสือ Getting to Zero: How to Work Through Conflict in Your High-Stakes Relationships ของ Jayson Gaddis - ยิ่งใกล้กลับเหมือนยิ่งไกล คนใกล้ก็เปรียบเสมือนลิ้นกับฟัน มักจะกระทบกระทั่งกันเป็นเรื่องธรรมดา - คำว่าศูนย์ ไม่ใช่หมายถึงการกลับไปเริ่มต้นใหม่ แต่เป็นการกลับไปเป็นวงกลมวงเดียวกัน หลอมรวมความสัมพันธ์เข้าด้วยกัน - การทะเลาะกันเป็นเรื่องที่ดี ถ้าเกิดว่ามันมีคุณสมบัติที่เราอยากจะทำให้ความสัมพันธ์ในระยะยาวดีขึ้นเท่านั้น ซึ่งจะต้องดูปัจจัยร่วมประกอบเสมอ - ความขัดแย้งเล็ก ๆ มักจะนำไปซึ่งความขัดแย้งใหญ่ ๆ ด้วย เพราะว่าเราจะเก็บความรู้สึกเอาไว้ในกล่องอารมณ์ก่อน แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะทำแบบนี้ด้วยกันทุกคน - ความสัมพันธ์เป็นเรื่องซับซ้อน เพียงแต่ว่ามันก็ยังพอที่จะเรียนรู้ที่จะเข้าใจได้บ้าง ฝึกฝนที่จะเอาใจเขามาใส่ใจเรา ลองสวมรองเท้าเดียวกับคนที่เรารักบ้าง

มีคนมาปรึกษาว่า ขอความเห็นหน่อยค่ะว่า จะปรับหรือเลิกกันดี มีเรื่องหนักใจอยู่ตอนนี้ เราอายุ 28 ปี เป็นเจ้าของธุรกิจ แฟนอายุ 32 ปี ทำงานฟรีแลนซ์ คบกัน 6 เดือน ที่บ้านรับรู้ทั้งคู่ ไปมาหาสู่กันตลอดวันที่แฟนหยุดงาน เขาก็จะมาช่วยงานบ้านนิดหน่อย วันที่เราหยุดงาน ก็จะไปบ้านแฟนช่วยแฟนทำงาน หรือบางทีเลิกงานตอนเย็นจะไปหาแฟนแล้วนอนด้วยกัน ออกไปทำงานตอนเช้า เวลาคบหากันนิสัยแฟนเป็นคน เงียบ ๆ ไม่กระตือรือร้น เลยต้องสั่งให้ทำอะไรตลอด ใช้เวลานานกว่าจะเข้าใจสิ่งหนึ่ง และชอบทำอะไรง่าย ๆ ไม่หนัก แฟนสนับสนุน ค่าอาหารและค่าเดินทางเวลาไปเที่ยวกัน ที่เหลือไม่ได้เสนอจะช่วยอะไร ช่วยทำงานบ้านบ้าง เพราะเราสั่ง ส่วนเราจะช่วยงานแฟน เช่น จัดของ งานบ้านทุกอย่าง ช่วยคิดทุกอย่างเท่าที่จะช่วยแบ่งเบาได้ นิสัยเราขยัน อดทน และพยายามช่วยเหลือทุกทางเพื่อให้แฟนเหนื่อยน้อยลง เรามีปัญหา 2 อย่างก็คือ 1. แฟนมาหาเราน้อยมาก อ้างว่าไม่มีเวลาทั้งที่เป็นฟรีแลนซ์ สามารถจัดตารางงานได้ แต่วันหยุดก็บอกว่าเหนื่อยจากงานลุกไม่ไหว ให้เราไปหาหน่อย เราก็รู้สึกเหนื่อยกับการไปหาแฟนมากกว่า ตลอด 6 เดือนมานี้ ซึ่งบางวันเราต้องปิดร้านไปช่วยงานโดยไม่ได้ค่าตอบแทน 2. อึดอัดที่เวลาแฟนอยู่บ้านเรา แล้วเขาไม่ทำอะไรเลย อย่างการช่วยงาน ไม่เสนอตัวเองต้องให้เราบอกตลอด บอกไปก็ต้องใช้เวลาสักพักถึงจะลุกทั้งที่เป็นงานเร่งด่วน ไม่รู้ว่าเราคิดมากไปไหม ขอคำแนะนำว่าควรคุยกันยังไง ปรับแก้ หรือว่าควรเลิกกันเลยดีคะ - ให้สังเกตว่าชีวิตมันเป็นประมาณนี้คือ คนที่ทำงานหนักก็จะทำงานหนักอยู่อย่างนั้น เพราะเราเป็นคนเห็นปัญหาไวกว่าชาวบ้านชาวช่องเขา - แล้วคนที่ไม่ยอมทำอะไรเลย ขี้เกียจบ้าง ไม่ขยันบ้าง เขาเหล่านั้นก็จะไม่ค่อยทำอะไรเป็นปกติอยู่แล้ว มันจะสะท้อนไปยังแง่มุมอีกหลายสิ่งของชีวิตทุกคน - โลกนี้อาจจะดูไม่ยุติธรรมสักเท่าไร ที่ให้คนทำก็มีหน้าที่ทำต่อไป ส่วนคนที่มีเวลามากมาย กลับไม่ยอมขวนขวายทำสิ่งใดให้มันดีขึ้นเลย ให้เราน้อมรับเพื่อเข้าใจก่อนเลย - ถ้าเรายังรักใครสักคน แน่นอนว่าเราจะมีพลังแห่งรักที่จะขับเคลื่อนให้ไปหากันได้ตลอด แต่ถ้าเกิดว่าเราไม่ได้รักกันมากพอ หรือว่ามันมีบางสิ่งบางอย่างที่เราสัมผัสว่ามันไม่ใช่ความรักทุกอย่างจะชินชากันไป - ทั้งนี้ อายุไม่ได้เป็นตัวแปรหลัก รวมไปถึงอาชีพการงานก็ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการขยันหมั่นเพียร ทุกสิ่งอยู่ที่นิสัยพื้นฐานของคนแต่ละคนที่ไม่เหมือนกัน ให้ฝึกที่จะเข้าใจกันดีกว่า ถ้าไม่ได้ให้การเลิกเป็นทางสุดท้าย

ข้อความโพสต์จาก Ryan Holiday ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ลองเข้าใจสิ่งนี้ดู คือ คนส่วนใหญ่ทำงานที่สำคัญโดยที่ไม่ต้องการให้ใครรับรู้มาก่อนเลย พวกเขาต้องการสิ่งนั้น และผู้คนมากมายมีความสุขโดยไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้ว่า เขามีความสุขมากน้อยเพียงใด เพียงเพราะเขาไม่ได้คิดถึงผู้ใดเลย" - ผู้คนมากมายคิดว่าการทำอะไรต้องป่าวประกาศให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ - หากเราปรารถนาต่อความสำเร็จจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน การเงิน หรือว่าความสุขของชีวิต เราจะต้องหาจุดบ่มเพาะให้กับตัวเอง - ยิ่งเราคาดหวังได้รับการยอมรับจากผู้คนรอบข้าง เช่น ต้องการเสียงคำเชยชม หรือเสียงเยินยอใด ๆ มากเท่าไร ชีวิตของเขาเหล่านั้นก็จะขาดความสุขมากเท่านั้น - คนที่มีสติอยู่เนือง ๆ ในการดำเนินชีวิตจะรับรู้ว่า เราไม่ควรไปรอคอยให้ใครมานั่งบอกให้เราต้องทำสิ่งใด เราจะรู้โดยจิตสำนึกของเราเองว่าเราต้องทำสิ่งใด - ทั้งนี้ มีคนอยู่สองประเภทหลัก ๆ ที่เราจะพบเจอกันอยู่ทั้งชีวิตนั่นคือ คนที่ไม่คิดจะทำอะไรตั้งแต่แรก แต่ให้ทุกคนมาผลักดัน กับคนที่คิดแล้วทำเลย โดยไม่สนใจว่าใครจะมองเราอย่างไร

หนังสือ Nice To Meet Me ค้นพบสิ่งมีค่าที่ชื่อว่าตัวเอง ของ รสสุคนธ์ กองเกตุ (ครูเงาะ) - เมื่อนักพูด โค้ช และครูที่มีความสามารถทางด้านการรู้จักตัวเอง แถมมีความเข้าใจธรรมะอย่างถ่องแท้มารวมกัน - การรู้จักตัวเองคือสิ่งใด แล้วมันมีความหมายขนาดนั้นเลยเหรอ ขนาดเราเกิดมาอยู่กับตัวเองแล้วทำไมเราถึงต้องทำความรู้จักตัวเองอีกทีหนึ่งด้วย - จำนวนบทตอนที่เยอะสุดก็คือ อดีต รองลงมาคือ ปัจจุบัน และน้อยสุดคืออนาคต บางทีอนาคตมันอาจจะขึ้นอยู่กับปมในอดีตและการอยู่กับปัจจุบันขณะก็เป็นได้ - เมื่อมีคนมาตัดสินเราว่า เราเป็นคนแบบนี้ ให้เราสอบทานตัวเองก่อนเพื่อให้เราได้มุมมองว่า ตัวเราเองจริง ๆ นั้นเป็นอย่างไร บางทีเราก็ทำอย่างสิ่งที่คนอื่นตัดสินได้เหมือนกัน - การสร้างตัวตน ไม่ว่าจะเป็นความพึงพอใจในตัวเอง ความมั่นใจในตัวเอง หรือหนักไปจนถึงขั้นการหลงตัวเอง และการจมอยู่กับตัวเอง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเรียนรู้จักคำนิยามให้ได้ก็พอ

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าเรามีเพื่อน 2 คน ทะเลาะกันอยู่ รวมเราเป็นทั้งหมด 3 คน แล้วเราทำหน้าที่เป็นคนกลาง โดยที่เราก็ไม่ได้มีส่วนทะเลาะด้วย ควรวางตัวยังไงดีคะ เพราะเหมือนบางทีเราก็รู้สึกว่าทำไมเราต้องมาทำหน้าที่เป็นฝ่ายกลางด้วย ไกล่เกลี่ยก็แล้ว อธิบายก็แล้ว แต่ทั้งสองคนก็ไม่ยอมเข้าใจกันเลย เหนื่อยใจแถมรู้สึกว่าถ้าต้องเลือกคนใด คนหนึ่งก็มาลำบากใจอีก - แยกประเด็นก่อนว่า นี่คือปัญหาของเราหรือปัญหาของเพื่อน เพราะว่าปัญหาของเราคือรู้สึกเหนื่อยล้า อ่อนแรงที่ต้องทำหน้าที่เป็นฝ่ายกลาง - คำว่าเป็นคนกลางไม่ได้แปลว่าต้องแบกรับทุกสิ่งอย่าง แต่มันเหมือนเราก็มีเป้าหมายที่จะเชื่อมความสัมพันธ์ให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมมากที่สุด - แต่ถ้าเกิดว่าเพื่อนเราอีกสองคนเขาถึงเวลาสุกงอมเต็มแก่แล้ว มันก็เลยเกิดการปะทะอารมณ์กัน เราก็ต้องปล่อย การคบหากันไม่ว่าสถานะใดย่อมมีความไม่เข้าใจกันอยู่แล้ว - ถึงจุดหนึ่งเราจะต้องตัดสินใจเลือกคนใดคนหนึ่งอยู่ หรือว่าเราจะไม่เลือกใครสักคนเลย เพียงเพราะเรารู้ชัดแล้วว่าไม่มีใครเลยที่จะเห็นใจเรา ต่างคนต่างมีความคิดเป็นของตัวเองเกินไป - ทั้งนี้ คำว่าเอาใจเขามาใส่ใจเรา จำเป็นจะต้องมีอยู่ในทุกบริบทในชีวิต เราอาจจะทำได้แค่เพียงสังเกต รับรู้ และเรียนรู้ในสิ่งต่าง ๆ ตามความเป็นจริง วันหนึ่งเราจะเข้าใจเองว่าต้องทำสิ่งใด

ข้อความโพสต์จาก Ryan Holiday ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงเป็นผู้ใหญ่ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของความเป็นเด็ก" - โลกที่เต็มไปด้วยการขาดการตระหนักรู้ แล้วสิ่งที่จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลยก็คือการตกผลึกสืบไป - เมื่อเราขาดการตั้งคำถาม เราก็จะขาดการตระหนักรู้ แล้วอารมณ์ในการเป็นผู้ใหญ่ก็จะไม่ก่อเกิดขึ้นมาได้ - ความกลัว ความเครียด และความกังวล มันกำลังถาโถมอย่างหนักหน่วงมาในยุคสมัยของการที่ปัญหารุมเร้ามากกว่าความสุข - ถ้าเราสามารถมีความเป็นผู้ใหญ่ได้จริง เรานั้นจะมีความเป็นเหตุเป็นผล มีตรรกะที่ดำเนินชีวิตอย่างชัดเจน และปัญหาใหญ่ ๆ จะกลายเป็นปัญหาที่เล็กลง - ทั้งนี้ ความเป็นผู้ใหญ่ และความเป็นเด็กไม่ใช่สิ่งที่ผิดหรือถูก ดีหรือแย่ แต่เป็นเพียงแง่มุมหนึ่งของคน ๆ หนึ่งเท่านั้น เพราะบางทีความเป็นเด็กก็ดีกว่าความเป็นผู้ใหญ่ก็ได้

หนังสือ Atlas of the Heart: Mapping Meaningful Connection and the Language of Human Experience ของ Brené Brown - ความหมายของชีวิตนั้น เราจะค้นพบมันได้อย่างไร ก็เนื่องด้วยประสบการณ์และเรื่องราวของเรา รวมไปถึงผู้คนรอบข้าง - ทุกอารมณ์ที่มันเข้ามายังจิตใจและชีวิตของเรา เราแค่ต้องน้อมรับและยอมรับมันเท่านั้นพอ เพราะการปฏิเสธอารมณ์ไม่มีทางทำได้จริง - เมื่อความอ่อนไหว และความเปราะบางเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต เราต้องรู้ว่าจิตใจเรามันต้องมีสิ่งต่าง ๆ เป็นส่วนประกอบ - การสนทนากับบุคคลที่เราเชื่อมั่นว่าเขาจะมีชีวิตที่ดีขึ้นแน่นอน สิ่งนี้จะทำให้อนาคตของเราสดใสตามไป หาบุคคลที่เราพึ่งพาอาศัยได้บ้างจะทำให้ชีวิตดีขึ้น - ในวันที่เราเศร้าสลดใจมากที่สุด เราอาจจะต้องเตรียมตัวรับรู้เรื่องการต่อสู้กับจิตวิญญาณเอาไว้บ้าง เพราะการสู้รบที่แท้จริงมิใช่สิ่งภายนอกแต่เป็นภายในใจเรานี่เอง

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ ตอนนี้กำลังตั้งท้องค่ะ แต่จับได้ว่าสามีนอกกายนอกใจค่ะ ทั้งในแอปพลิเคชันหาคู่ และทั้งสาวไซด์ไลน์ จนอยากเลิกกับสามีแต่พ่อแม่ไม่ยอมให้เลิก แถมบอกว่าเรื่องแค่นี้เอง ไม่มีน้ำหนักให้เลิกหรอก ให้เราอดทน แต่ความรู้สึกของเราตอนนี้ดิ่งมากค่ะ ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อเลย - ปัญหาใหญ่สุดตอนนี้ก็คือ เรากำลังตั้งท้องแล้วเราเจอปัญหาที่มีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ และความรู้สึกเราจะรับมืออย่างไร - บางทีผู้ใหญ่เขาอาจจะมองไกลมาก แถมมองไปว่าไหน ๆ เราก็ตัดสินใจอยู่กินกับแฟนเราไปแล้ว แถมมีลูกแล้วด้วย ก็น่าจะมีน้ำหนักมากกว่าเรื่องราวอื่น - ไว้รอคลอดแล้วค่อยสานต่อเรื่องความสัมพันธ์ ลองสังเกตว่าเหตุผลที่เขาไปนอกกายนอกใจเป็นเพราะอะไร มันเพราะเราตั้งท้องอยู่ หรือเพราะเขาหมดรักเราแล้ว - ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวว่า สามีหรือภรรยาจะอยู่ครองคู่กันไปตลอดชีวิต บางครั้งเราก็ต้องเตรียมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันเอาไว้ด้วย เผื่อเหลือดีกว่าเผื่อขาด - ทั้งนี้ แบ่งเวลาให้ชัดเจน ถ้าตอนนี้เราจิตตกหนัก อาจจะมีผลต่อครรภ์เราได้ ให้ทำใจให้สงบไว้ก่อน รับรู้ แต่ไม่ต้องเอาใจไปยึดติด รู้ว่ามันจะยากมาก ๆ แต่ยังไงนึกถึงอีกคนหนึ่งเอาไว้

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความตลกขบขันที่ประกอบไปด้วย ความพอเหมาะของการเข้าอกเข้าใจผู้อื่นและการบอกกล่าวโดยนัย มันสามารถทำอะไรได้มากกว่าการตั้งคำถามเกี่ยวกับ การเมือง ปรัชญา และวรรณกรรมที่ดูเหมือนว่ามันเป็นเพียงแค่การถกเถียงแบบทื่อ ๆ เท่านั้นเอง - Isaac Asimov" - เมื่อความตลกขบขันที่ดี มันจะต้องประกอบไปด้วยความพอเหมาะพอควร มิใช่ว่าจะพูดอะไรก็ได้ตามใจ - มารยาทเป็นสิ่งที่สำคัญมาก แน่นอนว่าบางกรณีเราก็สร้างอารมณ์ขันด้วย ความแข็งทื่อโดยไม่ใส่ใจความรู้สึกของคนฟัง - ยิ่งเราเป็นคนตลก นั่นก็หมายความว่าเราจะต้องยิ่งเข้าใจผู้อื่นให้มากขึ้น ไม่ใช่ว่าเราจะมองแค่มุมตัวเอง แต่ต้องมองมุมทุกมุมเสมอ - บางเรื่องอาจจะหนักเกินไปที่ทำให้ทุกคนมีส่วนร่วม เช่น เรื่องการเมือง ปรัชญา ธรรมะ หรือพวกบทความที่ให้ความรู้ มันจึงไม่ค่อยสร้างอารมณ์ขันเท่าไรนัก - ถ้าเราอยากที่จะเป็นคนตลกขบขัน เราต้องสังเกตให้มาก เก็บรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ และหาค่าเฉลี่ยดูว่ามีคนเจอแบบเราไหม เพราะทุกคนต้องการมีส่วนร่วมเสมอ

หนังสือ Pring on Price Patterns: The Definitive Guide to Price Pattern Analysis and Intrepretation ของ Martin J. Pring - รูปแบบของราคาจะกำหนดแนวโน้ม และแนวโน้มย่อยก็จะกำหนดแนวโน้มหลักสืบไป - เทรนด์หลักจะเกิดขึ้นระหว่าง 12-25 ปี ซึ่งมันจะกินระยะเวลาเกือบครึ่งช่วงชีวิตของคน - แถมแนวโน้มหลักก็จะย่อยออกเป็น หลักเดือนไปถึงหลักปีเลย เราจะต้องสังเกตดูว่าหุ้นที่เราถือมีการปรับเปลี่ยนอย่างไร - แนวรับต้องชัด นี่คือจะเป็นตัวชี้วัดว่าเรากำลังหยุดขาลงแล้ว ไม่ต้องรีบถัวเฉลี่ยหุ้นขาลงถ้าเราเป็นนักเทรด แต่ถ้ามุมมองนักลงทุนจะเป็นจุดที่น่าสนใจ - การย่อตัวของราคาเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก มันจะมีรูปแบบที่ชัดเจน แนะนำให้สังเกตที่กราฟสัปดาห์ มากกว่ากราฟเดือน เพราะมันจะเห็นภาพชัดมากกว่าในการเป็นนักเทรด

มีคนมาปรึกษาว่า อยากขอมุมมองของบุคคลภายนอก ว่าควรทำใจกับเรื่องนี้ยังไงดีคะ คือเชื่อเรื่องลางสังหรณ์ของตัวเองมากเลยค่ะ เรากับแฟนปัจจุบันคบกันได้ 8 เดือน เราทั้งสองคนดูเป็นคู่รักที่รักกันมาก ทุกคนในที่ทำงานต่างอิจฉากัน จนเราคบกันได้ 4 เดือน เราจับได้โดยบังเอิญว่าแฟนเราคุยแช็ตกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่แฟนเราบอกว่าเป็นแค่กิ๊กของพี่ที่ทำงาน และผู้หญิงก็ยืนยันแบบนั้นเช่นกันค่ะ จนผ่านมา 1 เดือน เราจับได้ว่าแฟนเราแอบคุยกับผู้หญิงคนเดิม โดยที่เราก็ไปเปิดโทรศัพท์เครื่องเก่าของเราที่เขาเคยเข้าเฟซบุ๊กเอาไว้ เราก็เลยไล่ดูแช็ตที่เคยคุยค้างไว้ด้วยความใจเย็น จนแน่ใจว่าคนที่คุยคือแฟนเราจริง ๆ เราเลยตั้งใจไปขอความชัดเจนกับแฟนและผู้หญิงคนนั้นภายในคืนนั้นเลย ทั้งสองฝ่ายยืนยันจะจบความสัมพันธ์กัน จนเวลาล่วงเลยไปอีก 3 เดือน เราก็เห็นแช็ตผู้หญิงคนนั้นเด้งขึ้นมาที่เครื่องแฟน แต่แฟนเราก็ดูปกติมาก แถมยังโวยวายอีกบอกว่า มันจะทักมาทำไมทั้ง ๆ ที่จบไปนานแล้ว อีก 2 วันต่อมา ผู้หญิงก็บล็อกแฟนเราไปจนเมื่อกี้ เราเปิดไลน์แฟน เราก็เจอไลน์ที่เป็นชื่อจริงของผู้หญิงคนนั้นในไลน์แฟน เราเลยกดเข้าไปอ่าน แต่ไม่มีข้อความเลยคิดว่าน่าจะถูกลบไป แต่มีติดประกาศไว้ว่า #ไม่ลืมครับฝันดีนะรักนะจุ๊บ ๆ แต่แฟนเรากลับบอกเราว่าเธอค้นดูทุกวันมันไม่มี ทำไมวันนี้มันถึงมี เราไม่เคยคุยกัน เราเลิกหมดแล้วนิสัยนอกใจเธอ เราไม่อยากให้ใครมองว่าเธอโง่แล้ว แต่เรากลับคิดว่าเรายังสามารถเชื่อแฟนเราได้อีกไหมคะ เราควรทำอย่างไรดีคะ - ปัญหาของการนอกใจเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ผู้หญิงมากมายไม่พอใจกับเรื่องราวเหล่านี้ แต่ก็ยังให้อภัยได้ตลอดเวลา - การให้อภัยขอให้เป็นในกรณีที่แฟนเรารู้สึกสำนึกผิดจริง ๆ เพราะในบริบทบางอย่างมันไม่ควรทำผิดพลาดบ่อย ไม่งั้นมันจะดูไม่หนักแน่นพอ - แม้ว่าการเปิดดูข้อความในโทรศัพท์อาจจะเป็นหลักฐานชั้นเลิศ แต่ในความเป็นจริงคนจะนอกใจ มันไม่ได้อยู่แต่ในโทรศัพท์แต่มันอยู่ในนิสัยของคนนั้น - ลางสังหรณ์เป็นเรื่องธรรมดาของทุกสิ่งมีชีวิต เรามีสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดและเสาะแสวงหาทางออกในการดำรงอยู่เสมอมา ให้ลองสังเกตความรู้สึกของตัวเอง - ทั้งนี้ ถ้าถามว่าเรายังสามารถเชื่อแฟนที่เคยผ่านการนอกใจเรามาได้อีกไหม ต้องถามกลับไปที่ตัวเราเองว่า การนอกใจนี้เกิดมาจากสิ่งใด มันเป็นเพราะเราหรือตัวของแฟนเรา

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "งานอดิเรก หรือว่างานที่ไม่ใช่ว่าเราต้องทำมัน มีส่วนสำคัญที่ช่วยสร้างเราในวันนี้อะไรบ้าง" - เมื่อชีวิตมาบอกกับเราว่า งานอดิเรกมักจะมีความสำคัญต่อชีวิตมากกว่า งานที่เราต้องทำหรือไม่อยากทำ - บางคนก็แปรเปลี่ยนจากงานอดิเรก จนกลายมาเป็นงานหลักที่สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ มันขึ้นอยู่กับตัวเราเสมอ - ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปเป็นคำที่เราทำงานใดงานหนึ่งโดยไม่คาดหวังจนเกิดเหตุ รับรู้ว่าเราสามารถทำอะไรได้ และทำอะไรไม่ได้ - ความสามารถของมนุษย์ทุกคนไม่เท่าเทียมกัน เราต้องย้อนกลับมาถามตัวเองว่า ส่วนสำคัญของงานที่ส่งผลต่อชีวิตเรามีอะไรบ้าง - ความสุขของเราในวันนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับวันนี้ แต่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราทำไปทั้งหมด จงเริ่มต้นสร้างชีวิต และออกแบบชีวิตอย่างสิ่งที่ต้องการจะดีกว่า

หนังสือ Lives of the Stoics: The Art of Living from Zeno to Marcus Aurelius ของ Ryan Holiday and Stephen Hanselman - ใช้ชีวิตให้สมกับชีวิต คือการใช้ชีวิตอย่างนักปราชญ์ ซึ่งมีผู้คนมากมายตั้งแต่ ซีโน ไปจนถึง มาร์คัส ออเรเลียส - ลัทธิสโตอิก (Stoicism) คือลัทธิที่ว่าด้วยเรื่องคุณธรรมเป็นสิ่งเดียวของมนุษย์ การใช้ชีวิตที่อุทิศแก่ความดีและความถูกต้อง - ซึ่งในมุมมองของความสุขในการใช้ชีวิตแบบลัทธินี้ย่อมบ่งชี้ไปในจุดที่เรียกว่า ความเจ็บปวดนั้นย่อมมอบความสุขให้กับเราได้หรือไม่ - ความยอดเยี่ยมนั้นต้องประกอบด้วยความถูกต้อง และการใช้ชีวิตเพื่อการเสียสละ ทั้งสองสิ่งนี้คือแม่บทของการใช้ชีวิตอย่างนักปราชญ์ - ทั้งนี้ อดีตกาลมาสอนเราว่า เวลาไม่เคยเปลี่ยนคนและคนก็ไม่เคยถูกเปลี่ยนไป มนุษย์นั้นยังคงเดิมในเรื่องของการหาความสุข และการปลดเปลื้องทุกข์

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ สอบถามค่ะ จะจัดการกับความคิดตัวเองยังไง เมื่อสามีชอบไปคอมเมนต์รูปคนอื่น แต่ไม่สนใจโพสต์ของเราเลย ถึงแม้จะเป็นรูปครอบครัวก็ไม่ค่อยสนใจค่ะ - หากสามีเราชอบคอมเมนต์รูปคนอื่น ก็ต้องไปสังเกตว่าคนนั้นเป็นคนแบบใด เพศใด หรือสิ่งที่เป็นแง่มุมต่าง ๆ ที่มีอะไรเป็นตัวแปรของความสนใจ - ถ้ารูปครอบครัวก็ยังไม่ค่อยสนใจอีก นั่นก็แปลว่าเขาอาจจะรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องคอมเมนต์ก็ได้ ลองคุยกับเขาอีกทีหนึ่งว่า มันเป็นเพราะอะไร ต้องถามแบบถามจริง ๆ ไว้ก่อน - ลองสังเกตบริบทที่แฟนเราอยู่ เช่น อยู่กับครอบครัวไหม มีสีหน้าแววตาอย่างไร เขาสบายใจหรืออึดอัดเวลาอยู่กับครอบครัว ให้ลองจำแนกเป็นบุคคล ๆ ไปว่ารู้สึกอย่างไร เพราะสิ่งใด - การบังคับแฟนมากไปก็ทำให้แฟนอึดอัดได้เหมือนกัน หรือบางทีเราก็รู้สึกว่ามันต้องทำมากกว่ารอให้เขาอยากทำ ไม่ต้องไปคาดหวังว่าให้แฟนเราต้องเป็นสามีที่ดีที่สุด ขอให้เขาเป็นคนดีสมกับครอบครัวก็พอ - ทั้งนี้ ถ้าเขาทำหน้าที่สามี และพ่ออย่างดีเยี่ยม หรือพอใช้ได้แล้ว ก็ถือว่าดีแล้ว ถ้าเขาไม่เคยทำหน้าที่ของสามีและพ่อที่ดีเลย ก็ให้ตั้งคำถามว่ามันเป็นเพราะเราหรือเพราะแฟนเราที่เขาเป็นคนแบบนี้

ข้อความโพสต์จาก Ramit Sethi ได้เขียนข้อความไว้ว่า "อะไรบ้างที่เรารักที่จะใช้เงินไปกับมัน เช่น การไปทานอาหาร การท่องเที่ยว สุขภาพและความสมบูรณ์ของร่างกาย เพื่อความสะดวกสบาย เพื่อประสบการณ์ เพื่อความสัมพันธ์ เพื่อการให้ทาน เพื่อความหรูหรา เพื่อสถานะทางสังคม หรือเพื่อการพัฒนาตนเอง เราเรียกสิ่งเหล่านี้ว่า การเลือกวิธีใช้เงิน เพราะว่ามันทำให้การเงินของเรามีความหมาย" - สิ่งที่เราเลือก ก็จะกลายมาเป็นสิ่งที่เราเป็น หลังจากนั้นการเงินของเราก็จะเข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น เพราะเรารู้แล้วว่าเราใช้จ่ายไปกับสิ่งใด - เหมือนกับว่าเราทำอะไรก็ได้อย่างนั้น กินอะไรไปก็ออกมาแบบนั้น เหตุผลดังกล่าวสรุปรวมไปในจุดที่ว่าเราไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากเข้าใจพฤติกรรมของตัวเอง - ความหมายของชีวิต มันน่าจะหมายถึงว่าเราใช้เวลาไปกับสิ่งใด รวมไปถึงยุคสมัยนี้เงินทองเป็นของใกล้ตัวมาก จนถึงขั้นที่คนเรานั้นมักจะหลงลืมไปว่าเรากำลังทำสิ่งใดอยู่ - สิ่งที่เราคิดจะมาเป็นสิ่งที่เราพูด และสิ่งที่เราพูดจะส่งผลต่อการกระทำของเรา ถ้าเราไม่ได้ใส่ใจกับการกระทำของเราเลย มันจะนำมาซึ่งนิสัยและจิตใจที่แก้ยากอย่างยิ่ง - ทั้งนี้ การเงินเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มีผู้คนมากมายเพิกเฉยการใช้จ่ายเงิน ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้เรื่องเงิน หรือว่าการทำความเข้าใจว่ามันมีประโยชน์และโทษอย่างไรบ้าง

หนังสือ How Legendary Traders Made Millions: Profiting from the Investment Strategies of the Greatest Stock Greatest Traders of All Time ของ John Boik - นักเทรดในตำนานนั้นจะมีกลยุทธ์ที่แตกต่างกัน แต่สิ่งที่คล้ายคลึงกันอยู่อย่างหนึ่งนั่นก็คือ ความชัดเจนในตัวเอง - หาตัวเองให้เจอก่อนเป็นอันดับแรก แน่นอนว่าไม่มีใครรู้จักตัวเองเลยตั้งแต่เกิด แต่อย่างน้อยเราลองฝึกฝนความรู้วิชาการ - ประวัติศาสตร์ในอดีตมาบ่งชี้ได้เลยว่า เราไม่สามารถทำอะไรจากอดีตได้ นอกเสียจากเรียนรู้และทำความเข้าใจ รวมไปถึงอย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม - กฎต้องชัดเจน ตามอุปนิสัยส่วนตัว เพื่อสร้างระบบให้ชัดเจนว่าเราสบายตรงจุดไหน จุดนั้นแหละจะได้ตัวกำหนดอนาคตว่าเราจะมีเงินทองเท่าไรด้วย - จุดสูงสุดของราคาหุ้น เป็นตัวตอบโจทย์ว่าหุ้นนั้นสามารถขึ้นไปได้ไกลมากน้อยเพียงใด สังเกตราคาหุ้นเอาไว้ เพราะนี่คือคำตอบของทุกสิ่งในการเป็นนักเทรด

มีคนมาปรึกษาว่า คือตอนนี้เราทะเลาะกับแฟนค่ะ เรื่องที่มีญาติเขามาขอยืมเงินแม่แฟน 15,000 บาท แล้วปกติเขายืมเงินเราใช้ แต่สิ้นเดือนค่อยคืน พอดีเขาได้โบนัสมา 5,000 บาท เมื่อประมาณกลางเดือน เราก็บอกเขาว่าใช้ให้ถึงสิ้นเดือนนะ แล้วทีนี้แฟนช่วยแม่ออกไป 3,000 บาท ซึ่งเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่เอาไว้ใช้ทั้งเดือน แล้วก็มาทักหาเราว่าจะยืมเงินเราเพิ่ม เราก็รู้สึกไม่พอใจ เราก็ต่อว่าแฟนเราไป คือเราไม่เข้าใจว่าจะช่วยคนอื่นแล้วตัวเองต้องมาลำบาก เพื่ออะไรกัน เราเลยพิมพ์ไปว่า ถ้าเธอยังทำตัวแบบนี้นาน ๆ ไปเขาไม่ต้องช่วยทั้งตระกูลเธอเลยเหรอ นี่เราผิดมากเลยเหรอคะ เขาไม่พอใจเราตั้งแต่เราไม่ให้ยืมเงิน เขาก็มาพูดว่าเราทีหลังว่าจะไม่ขอให้ช่วยแล้ว คือเราผิดขนาดนั้นเลยเหรอ เขาบอกไม่คุยกับเราแล้ว เขาว่าเรามากเกินไป - โลกใบนี้มีคน 2 ประเภทหลัก ๆ คือ ชอบช่วยเหลือคนอื่น กับไม่ชอบช่วยเหลือคนอื่น และรายละเอียดปลีกย่อยคือ บางคนมีแล้วไม่ช่วย กับบางคนไม่มีแล้วยังจะช่วยอีก - เมื่อระบบทุนนิยมกำลังปกครองโลกเราทั้งใบ ถึงแม้ว่าจะมีบางประเทศที่ไม่ค่อยอยู่บนพื้นฐานของระบบทุนนิยม แต่อย่างน้อยประเทศไทยเราก็มีจุดยืนที่ชัดเจนว่า เงินมีความสำคัญมาก - การที่เราจะช่วยใคร ให้ถือคติเสมอว่า เราต้องมีก่อนถึงจะพอให้ได้ ช่วยเหลือไม่ใช่การอุ้มชู เพราะการช่วยแปลว่าเราต้องไหวก่อนเสมอ ถ้าเราไม่ไหวมันจะเรียกว่า เตี้ยอุ้มค่อม - เมื่อฐานะที่เรามีกำหนดวิถีชีวิตในอนาคต มันจึงเป็นคำถามว่าเราควรช่วยเหลือญาติพี่น้องไหม คำตอบก็ง่ายมากก็คือควรช่วย แต่ถ้าเราช่วยด้วยวิธีการพึ่งพาคนอื่นต่อ แบบนี้ไม่เรียกว่าช่วย - ทั้งนี้ เราต้องแยกคำสองคำออกจากกันเพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนมากขึ้นว่า มันต้องมีคำว่าพอดี พอเหมาะ พอควร อย่าให้ตัวเองกลับมาเดือดร้อน มีก็ให้ ไม่มีก็ไม่ต้องให้ คิดง่าย ๆ แล้วชีวิตจะไม่ซับซ้อน

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "หลักแนวโน้มจะไปทั้งสองฝั่งเสมอ อย่าเคลื่อนไหว เมื่อเราชักช้า ลองเริ่มเคลื่อนไหวช้า ๆ แต่ค่อย ๆ ไป อย่าออกเดินเรือ เมื่อรู้สึกตงิดใจ ลองสร้างอะไรขึ้นมา ไอเดียจะเริ่มหมุนเวียนมากขึ้น และอย่าพูด เมื่อเราหวาดกลัว ลองเริ่มต้นพูดคุย แล้วการสนทนามักจะไม่ได้ยากอย่างที่คิด" - หลักแนวโน้มหรือโมเมนตัม มันจะไปพร้อมกันเสมอเหมือนกับเป็นเส้นคู่ขนาดของปัจจัยหนึ่งไปสู่อีกปัจจัยหนึ่ง - ถ้าเราเริ่มต้นทำบางสิ่ง มันจะมีทั้งความรู้สึก อารมณ์ ความคิด รวมไปถึงจิตใจที่เรากำลังสับสนว่า เริ่มต้นดีหรือไม่ดี - ทุกบริบทมีจังหวะของมัน เช่น การพูด การออกจากบ้าน และการเคลื่อนไหว ถ้าเราทำผิด มันก็มักจะผิดพลาดไปไกลได้ - คำเตือนบางอย่าง หรือสัญญาณเตือนบางจุด เราก็ต้องเงี่ยหูฟังไว้บ้าง มิใช่ว่าเราจะปฏิเสธทุกสิ่งอย่างแล้วเดินหน้าไปอย่างมุทะลุ - ตำราพิชัยสงครามก็คือตำราของการปรับตัวกับการสู้รบ ซึ่งยุคนี้ไม่ต้องสู้รบกับใครมาก แค่ต้องสู้รบภายใน รวมไปถึงคู่แข่งที่เข้ามาตลอดเวลา

หนังสือ Fat Chance: Beating the Odds Against Sugar, Processed Food, Obesity, and Disease ของ Robert H. Lustig - เมื่อแคลอรีไม่ใช่แค่แคลอรี เพราะอาหารบางประเภทมีจำนวนพลังงานเท่ากัน แต่มันมีผลลัพธ์ต่างกัน - เราควรจะดูมวลของร่างกายเราด้วย ดูธาตุและความเข้ากันกับอาหารบางประเภท เพราะอาหารทุกชนิดให้ผลไม่เหมือนกัน - แล้วการที่เราจะลดความอ้วนมิใช่เป็นการที่เราไปลดไขมัน แต่มันคือการลดการรับรู้ว่าพลังงานที่ใช้กับพลังงานที่ได้รับอย่างละเท่า ๆ กัน - ซึ่งน้ำตาลเป็นส่วนที่ทำให้ร่างกายรับรู้พลังงานมากกว่าปกติ อาหารในยุคนี้จึงลดน้ำตาลกันเยอะ เพราะเราไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานส่วนเกินกันแล้ว - ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นร่างกาย ระบบเผาผลาญ และความรู้สึกว่าหิว ของแต่ละคนต่างกันมันมีปัจจัยประกอบหลายส่วน เช่น จิตใจ อารมณ์ ฮอร์โมน และอื่น ๆ อีกมากมาย

มีคนมาปรึกษาว่า คือตอนนี้เราทำงานที่โรงแรม แล้วลูกค้ามานั่งร้องไห้ เราควรจัดการยังไงดีคะ จะลุกไปปลอบลูกค้าดีไหม หรือทำเป็นมองไม่เห็นดี รู้สึกกดดันมากเลยตอนนี้ - ถ้าเราเป็นพนักงานที่อาจจะไม่ได้มีตำแหน่งใหญ่โตมาก แน่นอนว่าความมั่นใจมันจะยังไม่มากพอ เราอาจจะแจ้งหัวหน้าอีกที - แต่ถ้าเรามั่นใจว่าการกระทำในครั้งนี้ อาจจะไม่ใช่หน้าที่ของพนักงานโรงแรม แต่เป็นหน้าที่ของมนุษย์คนหนึ่ง ก็ให้ทำได้เลยไม่ต้องคิดมาก - เรื่องแบบนี้มันแล้วแต่คนมอง บางคนมองเรื่องนี้เหมือนเป็นเรื่องปกติ บางคนอยากจะเข้าไปช่วยเพราะสัมผัสได้ถึงความทุกข์ของอีกฝ่าย - เมื่อเราเติบโตมากขึ้น จิตใจเรา นิสัยเรา หรือว่าสิ่งใดที่เราคิดไปกับเหตุการณ์หนึ่งนั้น ย่อมเกิดจากก้นบึ้งของจิตใจที่เราสั่งสมมาตั้งแต่อดีต - ไม่จำเป็นต้องคิดมากในทุกเรื่อง เพราะอารมณ์กับเหตุผลมันก็ไม่ได้มีความสอดคล้องกันเสมอไป ให้ทำอย่างสิ่งที่ตัวเองเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่เมื่อมองย้อนกลับมาแล้วเราจะไม่เสียใจไปกับสิ่งที่ทำไป

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อผู้คนมักจะถามไถ่กันว่า อะไรคือเป้าหมายของชีวิต แต่คำถามที่ควรถามจริง ๆ นั่นควรจะเป็น เราจะใช้เวลาทั้งชีวิตของเราอย่างไร เพื่อหนทางที่จะมีความหมายในชีวิต" - ชีวิตที่ดีเป็นชีวิตที่เราต้องแสวงหากันมาตลอด แต่ในความเป็นจริงแล้วชีวิตที่ดีไม่ต้องค้นหา แต่ต้องตั้งคำถามให้ถูกต้อง - หนทางของชีวิตที่จะมีความหมายได้นั้น เราอาจจะคิดไปว่าการมีเป้าหมายในชีวิตคือคำตอบเดียว แต่ชีวิตไม่ได้มีแค่คำตอบเดียว - ถ้าเรามัวแต่ไปโฟกัสที่เป้าหมายจนเกินไป เราจะขาดความรู้ในการใช้ชีวิตในระยะยาว เพียงเพราะชีวิตนั้นเป็นการเดินทางไกล เราต้องค่อย ๆ ใช้ชีวิต - เริ่มต้นตั้งคำถามในชีวิตให้เร็ว แล้วเราจะเข้าใจว่ามันไม่มีอะไรที่ทำให้ชีวิตนั้นแย่ลงหรือดีขึ้นได้เลย นอกเสียจากเราทำให้มันแย่ลงด้วยการกระทำของเราเอง - ทั้งนี้ เป้าหมายในชีวิตจะมาใกล้เคียงกับความหมายของชีวิต ซึ่งทั้งสองสิ่งเชื่อมโยงเป็นเนื้อเดียวกัน มันผสมผสานอย่างลงตัวเพื่อเป้าหมายที่ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม

หนังสือ Millionaire Success Habits: The Gateway to Wealth and Prosperity ของ Dean Graziosi - ความสำเร็จมักจะเกิดจาก ความโชคดีที่มีความเตรียมพร้อม ความอุตสาหะ และการวางแผนอย่างแยบยล - การจะสร้างธุรกิจหนึ่งขึ้นมา เราแค่เรียนรู้ว่าเราจะทำมันอย่างไรให้สร้างคุณค่าให้กับลูกค้าของเรา โฟกัสเป็นสิ่งสำคัญ - เมื่อความมั่งคั่งทางการเงินเป็นสิ่งที่เราต้องเตรียมพร้อมกับมันก่อน ให้เราลองสอบทานตัวเองว่า เรามีมุมมองต่อความสุขที่มีต่อการเงินอย่างไร - โอกาสเข้ามาหาเราทุกวินาที มันอยู่ที่เรามองเห็นโอกาสนั้นได้หรือไม่ ถึงแม้ว่าเราจะอยู่บนโลกเดียวกันแต่เรามองเห็นโอกาสไม่เท่าเทียมกัน - ทั้งนี้ คนที่ร่ำรวยทุกคนประหยัด อดออม และที่สำคัญมีสติในการใช้ชีวิตอย่างยิ่ง การขาดสตินำมาซึ่งหายนะซึ่งมิอาจประเมินค่าได้เลย

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีครับ ขอสอบถามความคิดเห็นหน่อยครับ อายุ 23 ปี แต่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความฝันอะไรเลย ไม่รู้จะทำอะไรต่อไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไร เหมือนทำงานไปวัน ๆ ไม่มีจุดหมายอะไรเลยครับ นอนอยู่ดี ๆ ก็รู้สึกขึ้นมาว่าทำไมตัวเองไม่มีจุดหมายเหมือนเพื่อนคนอื่นบ้าง - บางครั้งชีวิตเราก็ต้องปล่อยไปกับสายลมให้มันนำพาไป เมื่อยังไม่ถึงเวลามันก็คือยังไม่ถึงเวลา - ไม่ต้องคิดมากว่าทำไมเราไม่มีเป้าหมายในชีวิต เนื่องจากคนอื่นนั้นมีเป้าหมายมากกว่าเรา เพราะบางทีเราก็ไม่รู้เบื้องหลังทั้งหมด - คนส่วนใหญ่มักจะมองคนอื่นแล้วเปรียบเทียบกับตัวเราเอง แต่เอาเข้าจริงถ้าเราอยากที่จะมีเป้าหมายจริง ๆ เราจะไม่หยุดค้นคว้า หรือตามหาแน่นอน - ตั้งคำถาม แสวงหาคำตอบ แล้วเราจะพบเจอคำตอบเอง จุดเริ่มต้นคือต้องตั้งคำถามว่าเป้าหมายที่เราอยากทำคือสิ่งใด เราจะได้อะไรจากการทำตามเป้าหมายนี้ - อย่าลืมว่าชีวิตเราต้องใช้เพื่อสร้างความสุข การมีความสุขเป็นเงื่อนไขที่จิตใจเราจะเชื่อมั่นว่า เราจะตามหาเป้าหมายให้ได้ ถ้าเราไม่เชื่อว่าการมีเป้าหมายมันดีกว่าไม่มีเป้าหมาย เราจะไม่ยอมหามัน

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความง่ายเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสิ่งที่ดีขึ้นกว่าเดิม แต่ถ้าเราต้องทำให้มันซับซ้อน จากนั้นให้เราทบทวนว่ามันคุ้มค่ากับความยากนั้นไหม เมื่อสิ่งที่ควรค่าแก่การใส่ใจมากที่สุด มันจะสูญเสียไปเพื่อสร้างการแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อนเกินเหตุ และมีส่วนเกี่ยวโยงไปกับปัญหาที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไร" - ในความเป็นจริงแล้วปัญหามันมีของมันอย่างนั้น บางปัญหาแก้ยากก็จริง แต่ไม่ถึงขั้นต้องแก้ไขด้วยวิธีการที่ซับซ้อน - ส่วนใหญ่แล้วเราต้องแก้ไขปัญหาด้วยท่าทีของความง่ายเป็นหลัก มิใช่ว่าเราจะคิดไปว่าทุกอย่างต้องแก้ด้วยวิธีการที่มีชั้นเชิงไปหมด - ความง่ายจึงเป็นเหตุใกล้ของความสำเร็จ ความดีงาม และความสงบร่มเย็น ส่วนความซับซ้อนเป็นเหตุไกลจากที่กล่าวมาข้างต้นทั้งหมด - เมื่อเราตีความคำว่าง่าย แบบตรงไปตรงมา เราจะค้นพบว่าความง่ายนี่ไม่ได้หมายถึงความมักง่าย หรือการทำอะไรส่งเดช แต่มันคือการคิดแบบเหตุกับผล - ทั้งนี้ ความซับซ้อนของปัญหาคือเรามักจะคิดว่ามันจะต้องแก้แบบนั้นแบบนี้ ทว่า ปัญหามักจะถูกแก้ที่เหตุเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องไปคิดเยอะแยะในเรื่องของผลลัพธ์

หนังสือ Finding Normal: Sex, Love, and Taboo in Our Hyperconnected World ของ Alexa Tsoulis-Reay - เมื่อคำนิยาม และค่านิยมมารวมเป็นหนึ่งเดียวกัน นั่นหมายถึงเราไม่จำเป็นต้องเดินตามแบบแผนของสังคมบ้างก็ได้ - คำว่าผัวเดียว เมียเดียว อาจจะใช้ไม่ได้กับยุคสมัยนี้ ถึงแม้ว่าปัญหาในสังคมจะลุกลามไปไกล โดยเฉพาะเรื่องความสัมพันธ์ - แล้วการหาแฟนในยุคสมัยนี้คือการใช้แอปพลิเคชันหาคู่ แล้วมันจะทำให้เพิ่มอัตราความสำเร็จมากขึ้นไหม หรือมันเป็นเพียงแค่การหาความสัมพันธ์ที่ไม่ยั่งยืน - การเปลี่ยนแปลงเริ่มเกิดขึ้น เราก็เพียงแค่ต้องน้อมรับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ หากเราไม่มีรูปแบบเหมือนสมัยก่อนก็ไม่ได้แปลว่าเราผิดปกติอะไร - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้เป็นเพียงแค่แง่มุมหนึ่งของปัญหาในความสัมพันธ์ หากปัญหาของเรามันไม่เดือดร้อนใคร เราก็ไม่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนมันเพื่อใคร

มีคนมาปรึกษาว่า ทำไมผู้หญิงถึงรักแฟนได้มาก ๆ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นแบบไหน นิสัยก็ต่างกัน แต่รักเขามาก ๆ ถึงยอมให้เขาเอาแต่ใจ ปฏิเสธทุกคนที่เข้ามาคุยกับเราเพื่อให้เขาสำคัญที่สุด ยอมให้ทำร้ายความรู้สึก รู้ว่าเราไม่ชอบอะไรก็ยังทำ แต่ไม่อยากเลิก ทั้ง ๆ ที่เขาไล่ให้ไปหาคนอื่นที่เราต้องการ ถามว่าเลิกกันไหม เราก็ตอบว่าไม่อยากเลิก ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อไปดี - เมื่อยังไม่ถึงเวลาเปลี่ยนแปลง ก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ชีวิตไม่ใช่เราจะเลือกได้ทั้งหมด แต่มันจะมาสอนเราว่าเราควรทำสิ่งใด - รู้จักตัวเอง รับรู้ว่าตัวเองเป็นอย่างไรบ้าง รักกับหลงแยกให้ออกเพราะสองสิ่งนี้แตกต่างกัน มีมุมที่คล้ายคลึงกันแต่ให้รสชาติที่เผ็ดร้อนต่างกัน - บางคนต้องรอให้ทุกสิ่งทุกอย่างสุกงอมเต็มแก่ เปรียบเสมือนต้นไม้ที่ยังไม่ได้ให้สัญญาว่าจะออกดอกออกผล เมื่อนั้นเราก็ยังไม่เห็นจุดที่เราควรจะถอยออกจากสิ่งนี้ - วันหนึ่งเราจะค้นพบว่าชีวิตที่ดีคือชีวิตที่เข้าใจตามความเป็นจริง ไม่ใช่ชีวิตที่พยายามค้นหาสิ่งที่สร้างความสุขให้กับเราตลอดเวลา ยอมรับสิ่งที่เป็นอยู่นั่นแหละคือหนทางออก - ทั้งนี้ การยอมแฟน ยอมเพื่อน และยอมครอบครัว มิใช่เป็นหนทางออก แต่มันก็คือหนึ่งในวิธีการทำให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้บ้าง แต่อย่าลืมตัวเราเองว่าเราควรจะหาจุดที่เราสบายใจด้วยเสมอ

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การทับซ้อนระหว่างอะไรที่เรามองว่าสำคัญ กับเราใช้เวลาไปกับสิ่งที่เราสนใจในเดือนที่ผ่านมามันสอดคล้องกันไหม" - คนส่วนใหญ่มักจะมองว่าสิ่งที่เราให้ความสำคัญคือสิ่งเดียวกับที่เราสนใจหรือใส่ใจ แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ - จิตใจจะเสาะแสวงหาสิ่งที่เราให้ความสนใจมากกว่าสิ่งที่เรามองว่าสำคัญ เพราะจิตใจจะไหลไปในจุดที่เราพอใจเสมอ - สังเกตว่าชีวิตจะมีทางเลือกให้สองทางนั่นคือ ทางที่ถูกใจกับทางที่ถูกต้อง เราจึงต้องโฟกัสกับเรื่องราวในชีวิตว่าสิ่งใดที่เราให้ค่ากับมันอย่างแท้จริง - ชีวิตเป็นสิ่งที่เป็นผลลัพธ์ของสิ่งที่เรากระทำ ถ้ามองเห็นชีวิตว่าเริ่มมีความสอดคล้องกัน นั่นก็แปลว่าเรากำลังผสมผสานอย่างลงตัวในเรื่องของความคิดกับจิตใจได้แล้ว - การเชื่อมต่อชีวิตเข้าด้วยกันเป็นเรื่องที่ยากอย่างยิ่ง บางคนตั้งใจทำสิ่งหนึ่งตลอดเวลา แต่ก็ไม่เคยคิดจะเริ่มทำอะไร เนื่องจากมีหลายปัจจัยที่ไม่สามารถทำให้มันเป็นจริงได้

หนังสือ The Psychology of Trading: Tools and Techniques for Minding the Markets ของ Brett N. Steenbarger - จิตวิทยาการเทรดเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด มันเป็นแม่บทของการที่เราจะประสบความสำเร็จในการเป็นนักเทรด - เมื่อนักเทรดที่ดี กับนักเทรดที่ไม่ดีจะแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ซึ่งจะดูได้จากวินัยในการเทรดอย่างสมมาตรกับจำนวนเงินที่ลงไป - แล้วนักจิตวิทยากับนักเทรดมีความเกี่ยวโยงอย่างไร มันจึงเป็นโจทย์ที่ยากอย่างยิ่งที่จะทำอย่างไรให้มันสามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างลงตัว - การเป็นนักบำบัดเราจะเห็นปัญหาอย่างมาก มันเชื่อมโยงกับความรู้สึกเบื้องลึกว่าความกลัวเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ ถ้าเราตระหนักถึงความกลัวมันจะคลี่คลายลงไป - ทั้งนี้ ปมในอดีตมันมีส่วนอย่างมากต่อบาดแผลทางจิตใจ ซึ่งบาดแผลของการขาดทุนอาจจะเป็นแผลที่ยากจะเยียวยาได้ ตกผลึกกับชีวิตให้จงได้แล้วมันดีขึ้นเอง

มีคนมาปรึกษาว่า ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ คือตอนนี้เรียนอยู่ ม.6 แล้วแต่ยังไม่ได้วางแผนเกี่ยวกับเรื่องการเรียนต่อมหาลัยเลยค่ะ เพราะไม่รู้จะเรียนต่ออะไรดี เราควรเริ่มจากตรงไหนดีคะ ตอนนี้เรียนอยู่สายวิทย์ค่ะ - การเรียนต่ออาจจะไม่จำเป็นจะต้องคิดหนักมากในวันนี้ ซึ่งมันขึ้นอยู่กับอุปนิสัยส่วนตัวว่า ชอบคิดก่อนหรือชอบทำก่อน - ปัญหาของชีวิตส่วนใหญ่มักจะมาหลังจากเรียนจบแล้วมากกว่า มันจะต้องดูบริบทร่วมว่าเรารักเรียนหรือรักที่จะทำงานหาเงินมากกว่าเช่นกัน - ถ้าเราสามารถที่จะไม่คิดมากเรื่องเรียน แล้วอยากเรียนให้จบก็เลือกคณะที่ง่ายที่สุดก็ได้ เพราะเน้นจบไม่ได้เน้นไปต่อยอดอาชีพในฝันของเรา - กรณีที่ไม่รู้จริง ๆ ก็อาจจะตามเพื่อนไปก็ได้ว่า เพื่อนสนิทของเราหรือว่าคนที่เราคิดว่าน่าจะพอตามได้บ้าง ลองปรึกษาเรื่องนี้อีกทีหนึ่งเพื่อนำมาเป็นแง่มุม - ไม่มีอะไรถูกหรือผิดในการที่เราจะไม่รู้ว่าชีวิตจะเดินไปทางไหน ขอแค่วันหนึ่งเราฝึกที่จะตั้งคำถามไว้ก่อน บางทีอนาคตก็เป็นสิ่งที่เข้ามาให้เราตระหนักก็ได้

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "6 สิ่งที่ทำให้ชีวิตนั้นดีขึ้น คือ 1. นอนหลับ 2. ออกกำลังกาย 3. อย่าทานอาหารขยะ 4. คุยกับเพื่อน 5. ทำสิ่งที่มีประสิทธิผลเพียงไม่กี่ชั่วโมง และ 6. ทำซ้ำในทุกวันเป็นเวลาปีนึงหรือมากกว่านั้นในสิ่งที่ได้ทำมา" - เมื่อเราทำตามสิ่งที่ร่างกายบอกให้เราทำ ร่างกายนั้นก็มักจะอยู่ข้างเราเสมอ ให้รู้จักร่างกายของเราให้มากที่สุด - บางคนต้องการคุยกับเพื่อนตลอดเวลา แต่อย่างน้อยเราก็ต้องเข้าหาเพื่อนบ้าง รวมไปถึงเปิดใจรับรู้ว่าเพื่อนบางคนก็มีปัญหาในชีวิต - หาจุดที่เราจะก้าวข้ามผ่านไปได้ เช่น ชีวิตเรามีประสิทธิผลมากน้อยเพียงใด ลองเทียบเคียงปีต่อปีดู แล้วเราจะพบว่าชีวิตก็เป็นค่าเฉลี่ยของสิ่งที่เราทำ - ความสุขในชีวิตจะประกอบไปด้วยหน้าที่ สิ่งที่ต้องรับผิดชอบ และสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในการกระทำ หากเราทำตามทั้งหมดอย่างดีเยี่ยม ธรรมชาติจะจัดสรรให้ชีวิตเข้าที่เข้าทางเอง - ทั้งนี้ อย่าลืมตั้งค่าชีวิตให้อยู่ในค่ากลางมากที่สุด มันอาจจะไม่ได้เป็นสิ่งที่ดีทั้งหมดเพียงแต่เราจะได้ตระหนักถึงสิ่งที่เราทำลงไปว่า เราได้ทำสิ่งที่สมควรทำไปแล้ว ให้สิ่งต่าง ๆ เป็นไปเองบ้าง

หนังสือ Big Feelings: How to Be Okay When Things Are Not Okay ของ Liz Fosslien and Mollie West Duffy - การรับมือกับห้วงของอารมณ์ที่ถาโถมมายังที่ตัวเรา จำเป็นจะต้องรับมือด้วยสติสัมปชัญญะ แล้วเราจะเริ่มควบคุมอารมณ์ได้ - สังคมสมัยนี้พยายามหากิจกรรมที่หลีกเลี่ยงอารมณ์ที่ขุ่นเคือง แต่ปรากฏว่าเราไม่สามารถรับมือกับอารมณ์ได้ยิ่งกว่าเดิม เพียงเพราะเรามักจะหนีมันตลอด - ไม่มีใครที่ไม่เคยพบเจอสิ่งเลวร้ายในชีวิต เราก็คือคนหนึ่งที่สามารถประสบพบเจอได้เช่นกัน ความเป็นปกตินั้นมีหลากหลายแบบมาก ไม่ต้องคิดว่าเราผิดปกติอะไร - เราไม่จำเป็นต้องรู้สึกดีตลอดเวลาก็ได้ แย่บ้างจะเป็นอะไรไป ลองคิดใหม่ทำใหม่ดู บางสิ่งในชีวิตมันเข้ามาเพื่อให้เราได้เรียนรู้เท่านั้น ทั้งสุขและทุกข์ไม่มีอะไรตลอดไป - ทั้งนี้ วันใดเรารู้สึกว่าเราไม่มีความสุขเหมือนคนอื่นเขา ให้เราลองงดการเสพสื่อโซเชียลดู เพราะบางทีอารมณ์เราก็เสพติดการดูสิ่งดี ๆ ของผู้คนในสังคม

มีคนมาปรึกษาว่า อยากรู้ว่าถ้าเราจับได้ว่าแฟนเราชอบกินขี้มูกตัวเอง เราควรทำตัวยังไงต่อไปดีคะ คือแอบเห็นเขาแคะมากินบ่อย ๆ ค่ะ แต่ไม่เคยบอกให้เขารู้ว่าเราเห็นเลย จริง ๆ เราไม่คิดอะไรมากนะคะ แต่บางทีตอนเห็นมันรู้สึกตงิด ๆ ในใจค่ะ - บางคนติดนิสัยแคะ แกะ เกา บางคนหนักขั้นเข้าก็มากิน มาดูดนิ้วหรือว่า ทำบางสิ่งที่มีผลต่อเชื้อโรคเข้าร่างกายสูงขึ้น - คำว่าพฤติกรรมที่เคยชิน บางทีแก้ยากมาก เช่น กัดเล็บ กินขี้มูก หรือว่าชอบหาอะไรทำตลอดเวลา เพื่อให้เรามีอะไรทำ - สิ่งที่จะแก้ได้ดีสุดคือ พยายามฝึกสติในชีวิตประจำวันให้มากที่สุด รู้ เลี่ยง และรับ คือรู้ความเสี่ยง เลี่ยงสิ่งที่เกิดปัญหา และรับผลที่ตามมา - ปัญหาของความสะอาด หรือความซกมก เป็นเรื่องที่เกิดจากจิตใต้สำนึกเวลาเรามองสิ่ง ๆ หนึ่งที่แตกต่างกัน มันจึงต้องถามว่าเรารับได้ไหมมากกว่า - ทั้งนี้ ไม่ใช่ความผิดหรือความถูก เราแค่ไม่ชอบ หรือเราแค่ถูกใจบางสิ่งในชีวิตบางคน เพราะมันก็มีคนที่รังเกียจสิ่งที่เป็นความสกปรกของร่างกายอย่างมาก

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การจัดการเวลาที่มีปัญหามากที่สุดมักจะถูกแก้ไขด้วยตัวของมันเอง เมื่อเราพบเจอบางสิ่งว่ามันสำคัญอย่างแท้จริง" - ถ้าเราจัดการปัญหาอะไรไม่ได้เลย ให้เรารับรู้ว่า เราอาจจะไม่มีความสามารถในการจัดการปัญหาได้จริง ให้เราปรับแก้ต่อไป - บางทีปัญหาเรื่องของเวลาเป็นสิ่งที่ยากมาก แต่ถ้าเราให้ความสำคัญแบบที่เรียกว่า จัดลำดับความสำคัญเป็น เราจะรู้ว่าควรทำอะไรต่อไป - สังเกตชีวิตประจำวันก่อนดีกว่า ว่าเรามีการจัดลำดับความสำคัญเป็นอย่างไร เพราะหน้าที่เราคือ เราแค่ต้องรู้ว่าอะไรควรทำมากที่สุด - ลองจำแนกออกเป็น 4 สิ่งคือ สิ่งด่วนและสำคัญ สิ่งด่วนแต่ไม่สำคัญ สิ่งไม่ด่วนแต่สำคัญ และสิ่งไม่ด่วนและไม่สำคัญ - ทั้งนี้ หลายคนยังคงคาดคะเนเวลาไม่เป็น เราจึงต้องหาเหตุผลให้กับชีวิตมากเข้าไว้ เพราะเวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่าที่สุดในโลก

หนังสือ The Love Prescription: Seven Days to More Intimacy, Connection, and Joy ของ John M. Gottman and Julie Schwartz Gottman - ความรักเป็นส่วนหนึ่งที่อยู่กับชีวิตเรามาตลอดเวลา หน้าที่เราคือศึกษาเรื่องความรัก รวมไปถึงคนรักของเราด้วย - ลองทำสำรวจ 15 นาทีว่าเรารู้จักแฟนเรามากน้อยเพียงใด เพื่อเป็นตัวชี้วัดการแต่งงานได้ว่า จะราบรื่นหรือว่าประสบปัญหา - สิ่งเล็ก ๆ เป็นตัวกำหนดความรู้สึกมวลรวม หากเราเพิกเฉยในรายละเอียด มันจะสร้างปัญหาที่ใหญ่มากยิ่งขึ้น - แน่นอนว่าความรักจะค่อย ๆ จืดจางลงไป แต่การเปลี่ยนเป็นเพื่อน เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง และอย่าคิดว่าคนรักคือศัตรูอย่างเด็ดขาด - ลองสังเกตดูว่าเรามีมุมมองอย่างไรเกี่ยวกับคนรักเราบ้าง พูดในข้อดีและข้อเสีย แถมพูดในจุดที่เราประทับใจในการตัดสินใจคบกับคน ๆ นี้ดู