Friendtalkative Podcast

มีคนมาปรึกษาว่า ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ เราเลิกกับแฟนได้ไม่ถึงเดือน ด้วยเหตุผลที่ว่า เขาไม่ได้รักเราเหมือนเดิม เขาให้เหตุผลว่าเราชอบบอกเลิกเขา เวลาเราโดนละเลยความรู้สึก แถมโดนทิ้งให้อยู่คนเดียว เราจะชอบพูดคำว่า เลิกออกไป แต่ทุกครั้งที่เราบอกเลิก เราก็จะเป็นคนไปง้อเขา แต่ครั้งสุดท้ายเขาเป็นฝ่ายบอกเลิกเรา เพราะความรักที่เขามีให้เรามันลดลงไปมาก แต่อยู่ดี ๆ เขาก็ทักมาขอคืนดี เราควรกลับไปดีไหม เรากลัวว่ามันจะจบแบบเดิม เขาละเลย แล้วเราก็จะบอกเลิกอีก เรากลัวว่ามันจะวนลูปแบบนี้ เราสับสนมากเลยค่ะ - ไม่มีใครอยากถูกบอกเลิกตลอดทุกครั้งที่เราไม่ได้ดังใจ และไม่มีใครอยากบอกเลิกถ้ายังรู้สึกดีด้วยอยู่ - บางครั้งการตัดใจ หรือออกจากความสัมพันธ์หนึ่งมา ก็ย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่าฝืนทนอยู่ต่อไป เพียงเพราะใช้คำว่าผูกพันกัน - ความผูกพัน แม้อาจจะฟังดูดีในกับบางคน แต่ในความเป็นจริงแล้วความผูกพันนี่แหละเป็นบ่อเกิดของปัญหาใหญ่ ๆ มากมาย - ความรักเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แน่นอนว่าด้วยอายุ ด้วยวัย และด้วยประสบการณ์มันอาจจะยังสอนใจเราไม่มากพอว่า เราควรหาคนแบบใดร่วมชีวิตด้วย - ทั้งนี้ ไม่มีสูตรสำเร็จในชีวิตคู่ เราต้องถามตัวเราเองว่าการย้อนกลับไปคุย กลับไปคบกันเหมือนเดิม เราและเขาเปลี่ยนไปจริง ๆ ไหม จงเป็นหนังสือเล่มใหม่ ไม่ใช่เป็นฉบับปรับปรุง

ข้อความโพสต์จาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความสำเร็จสามารถเป็นภัยอันตรายได้ ถ้ามันมีแนวโน้มที่จะทำให้เรามองไม่เห็นโอกาสใด ๆ อีก แถมปกปิดการได้ยินได้ฟังไอเดียดี ๆ จากผู้คนรอบข้างไปอีกด้วย" - ปัญหาของปัญหาก็คือปัญหาอยู่ดี ความสำเร็จคือโจทย์ที่เราจำเป็นต้องแก้ไขมัน - ความสุขของชีวิตคือสิ่งเดียวเท่านั้นที่เราจำเป็นจะต้องคำนึงถึงให้มากที่สุด มิใช่ความสำเร็จ - แล้วการที่เราหลงไปยังจุดที่เรายังไม่เข้าใจมัน มันก็จะบดขยี้ชีวิตให้แหลกเหลวยิ่งกว่าเดิม - เปิดหู และเปิดตาอยู่เสมอ ไม่ว่าคุณจะประสบความสำเร็จมากน้อยเพียงใด มันเป็นสิ่งที่จำเป็นมาก - จงทำตัวเหมือนฟองน้ำ ที่จะต้องซึมซับสิ่งที่ดี และคายน้ำที่ไม่ดีทิ้งไป นั่นจึงเป็นประโยชน์สูงสุดของชีวิต

หนังสือ Why Startups Fail: A New Roadmap for Entrepreneurial Success ของ Tom Eisenmann - ปัญหาอันดับ 1 ของสตาร์ทอัพก็คือ มีแต่ไอเดียอย่างเดียว แต่ขาดเป้าหมายการหารายได้ - แล้วส่วนใหญ่ของบริษัทที่เปิดใหม่ มักจะมีอัตราการเผาเงินในช่วงแรก (Burn Rate) ที่สูงเกินความจำเป็น - ความรวดเร็ว เป้าหมาย และการกำหนดอัตลักษณ์ของบริษัท ที่บางทีเราอาจจะไม่ได้มีความชัดเจนมากพอระหว่างดำเนินการ - ปัญหาเล็ก ๆ แต่มันรวมไปในจุดเดียวกัน มันก็สร้างปัญหาที่ใหญ่ได้เหมือนกัน บริบทของปัญหาสำคัญอย่างมากในบั้นปลาย - ถ้าเรารู้ว่าธุรกิจเราสามารถแก้ไขปัญหาได้จริง แล้วได้ตรงจุด วันหนึ่งบริษัทจะสามารถทำกำไรได้ แต่อย่าลืมกำหนดเป้าหมายให้ชัดเจน

มีคนมาปรึกษาว่า สามีที่อยู่ด้วยกันมา 11 ปี แล้วก็มีลูกด้วยกัน 1 คน เขาก็ถือว่าเป็นสามีและพ่อที่ดีคนหนึ่ง ทำงานค้าขายด้วยกัน ช่วยกันทำมาหากินจนมีบ้านมีรถ แต่เมื่อ 6 ปีก่อนจนถึงทุกวันนี้เขาเป็นผู้ป่วยจิตเวช เหตุเกิดจากการจากกินน้ำกระท่อมแล้วก็ผสมยาแก้ไอ แล้วเหมือนหลุด ๆ เป็น ๆ หาย ๆ มา 6-7 ครั้ง ขอร้องให้เขาหยุดกิน แรก ๆ ก็รับปากหลัง ๆ ก็เหมือนเดิม เราควรจะไปต่อหรือพอแค่นี้ดีคะ ข้อดีมีหลายข้อเลย แต่ข้อเสียหนัก ๆ ก็มีแค่เรื่องนี้ พอเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น รายได้ก็หายไปเยอะเลย เพราะไม่มีคนช่วยทำงาน แล้วถ้าเราทิ้งเขาตอนนี้ เราจะดูเห็นแก่ตัวไปไหมคะ - การใช้เหตุผลระหว่างเราควรจะอยู่หรือไปนั้น อยู่ที่ตัวเรา เพราะเราเป็นคนที่อยู่ในความสัมพันธ์นั้น - บางทีข้อดีที่มากมาย ก็สู้ข้อเสียที่เสียมากเพียงข้อเดียวไม่ได้ เราจึงไม่สามารถเทียบเคียงแบบตรงไปตรงมา - ถ้ารายได้เราหดหายลงไป แล้วมันกระทบต่อตัวเราเองและลูก รวมไปถึงสามีหรือภรรยาเราไม่ได้ช่วยเหลือ ก็ทำให้ปัญหานี้ใหญ่พอสมควร - อย่าลืมปรึกษาคนที่ควรปรึกษาด้วยเสมอ ว่าการอยู่ร่วมกับผู้ป่วยจิตเวช จะต้องรับมืออย่างไร ความหนักเบาขึ้นอยู่กับแต่ละคน รวมไปถึงตัวเราเองด้วย - ทั้งนี้ ความสุขของชีวิตจะแปรผันตรงกันกับความคาดหวัง ยิ่งเราไม่คาดหวังให้ชีวิตดีมากเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งมีความสุขกับชีวิตมากเท่านั้น

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้คนมากมายมักจะขู่ว่าลาออก ฟ้องร้อง รวมไปถึงทำให้อับอายต่อหน้าสื่อมวลชน แต่สิ่งนี้คุณทำมันเอง ในขณะที่ผู้คนมากมายได้ให้คำแนะนำว่า ลองปล่อยวางไปดู ทว่า ในบางทีมันคือมุมมองแบบแคบ ๆ เท่านั้น อย่าให้ใครมาทำให้คุณรู้สึกยอมแพ้กับคุณค่าของตัวคุณเอง มันเป็นแค่กฎของเกมที่เปลี่ยนมือ และทำให้คุณได้ทำอะไรคล้าย ๆ เดิม แม้ว่าการต่อสู้เพื่อความถูกต้องมันจะยากในช่วงแรก แต่ถ้าเราปล่อยหมัดอย่างถูกวิธีมันจะสามารถแก้ปัญหาได้ดีขึ้น สิ่งที่ควรกังวลในวันนี้คือโฟกัสในสิ่งที่เราทำ มากกว่าคำพูดของผู้คนมากมาย" - จงอย่าให้ตัวเองมีพื้นที่เล็กลงจนเกินไป เพราะมันจะมีส่วนทำให้เราไม่สามารถยืนหยัดอยู่ได้ - เมื่อผู้คนกำลังก่นด่าเรา คำถามที่เราควรตั้งกลับไปคือ เราสามารถแก้ไขปัญหาอะไรได้ไหม แล้วปัญหามันเกิดจากอะไรกันแน่ - ถ้าปัญหาทั้งหมดไม่ได้เกิดกับเรา เราก็เพียงแค่ปล่อยวาง แต่ถ้ามันมีส่วนหนึ่งเกิดขึ้นเพราะเรา ก็ให้รับผิดชอบในส่วนนั้นไป - พื้นที่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต แต่มันเป็นพลังชีวิตที่สำคัญมาก อย่าปล่อยให้พื้นที่ของชีวิตหดหายเพียงเพราะคนเพียงคนเดียว - คำพูดของผู้คนมากมาย อาจจะสำคัญ แต่ไม่สำคัญจนหักล้างการกระทำของเราอย่างแน่นอน ไม่จำเป็นต้องใส่ใจทุกสิ่งเกินไป

หนังสือ Glucose Revolution: The Life-Changing Power of Balancing Your Blood Sugar ของ Jessie Inchauspe - กลูโคสคือน้ำตาล และมันคือน้ำตาลที่ร่างกายนั้นจำเป็นต้องใช้ ถึงแม้ว่ามันจำเป็นแต่ก็ไม่เสมอไป - การลดน้ำตาลเป็นอีกวิธีที่สำคัญอย่างมากในยุคสมัยนี้ ซึ่งหนังสือเล่มนี้ไม่ได้อ้างอิงวิทยาศาสตร์ใด ๆ แค่ให้ลดน้ำตาลเท่านั้น - เลือดจำเป็นจะต้องมีส่วนประกอบของน้ำตาล แล้วการที่เราทานน้ำตาลมากส่วนใหญ่เลือดก็จะข้นและเหนียวกว่าปกติ น้ำดื่มจะช่วยได้ - บางคนมีอัตราการตอบสนองต่อน้ำตาลที่เร็ว และว่องไวกว่า นั่นหมายความว่าเลือดก็จะมีผลต่อระบบไหลเวียนโลหิตเช่นกัน - ถ้าอยากลดน้ำหนัก จำเป็นจะต้องรู้ถึงปริมาณที่ร่างกายเราต้องการน้ำตาล และการปรับโภชนาการให้ถูกต้องควบคู่กันไปด้วย

มีคนมาปรึกษาว่า ขอปรึกษาหน่อยค่ะ เรากับแฟนคบกันมา 3 ปีแล้ว มีลูกด้วยกัน 1 คน แต่เรารู้สึกว่าชีวิตคู่มันไม่เหมือนคู่รักกันเลยค่ะ เช้าไปทำงาน เลิกงานก็กลับมากินข้าวแล้วก็นอน ไม่บอกรัก ไม่มีการกอด ไม่หอม วันครบรอบคือวันธรรมดา วันสำคัญใด ๆ ก็แทบไม่เคยได้ของขวัญอะไร แต่ก็เคยได้ครั้งเดียวเพราะเราร้องขอ เหมือนว่าอยู่ด้วยกันแค่เพราะผูกพัน ความเคยชิน ไม่มีโมเมนต์หวาน ๆ อย่างใครเขาเลย เราร้องขอมาตลอด จนวันนี้รู้สึกอยากเจอคนที่เราต้องการจริง ๆ คนที่นิสัยเดียวกันกับเรา จะดูเห็นแก่ตัวไปไหมคะ เขาทำหน้าที่พ่อดีมากเลยค่ะ แต่หน้าที่ผัวเขาทำให้เราไม่ได้เลยค่ะ บางทีก็รู้สึกแย่ เช่น วันสำคัญ ครบรอบต่าง ๆ การบอกรักมันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ต้องร้องขอเลยค่ะ มันควรจะเป็นสิ่งปกติของชีวิตคู่ไม่ใช่เหรอ ควรจัดการกับความรู้สึกของตัวเองยังไงดีคะ - แต่ละคู่จะมีโหมดในการรักต่างกัน บางคนไม่พูดมากเน้นกระทำ บางคนไม่กระทำไม่พูดแต่เป็นคนดี - หากว่าเรายังคาดหวังว่าให้คู่รักเป็นแบบนี้ ทำไมเราถึงไม่ทำในสิ่งที่เราต้องการไปเลยจะดีกว่ากันไหม - บางคนชอบเปรียบเทียบความรู้สึกที่ขาดหายไป กับคนรักของเรา แน่นอนว่าความรู้สึกมันอาจจะลวงเราก็ได้ - นิสัยของแต่ละคนต่างกัน ยอมรับถึงความแตกต่าง โฟกัสในสิ่งที่ควรโฟกัส เมื่อไหร่ก็ตามที่ตัดสินใจเลือกอะไรแล้วจงเคารพในการตัดสินใจนั้นเสมอ - ทั้งนี้ วันสำคัญที่สุดก็คือวันที่เราอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัว วันหนึ่งพอเรามองย้อนกลับมาสิ่งที่สำคัญกับความรู้สึกที่เราให้ความสำคัญย่อมไม่สอดคล้องกัน

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "แทนที่เราจะมัวแต่ถามตัวเองว่า ฉันควรทำอะไรเป็นอย่างแรกดี แต่ให้ลองถามอีกแบบนึงดูนั่นคือ อะไรที่ฉันควรไม่สนใจมันเป็นอย่างแรก ลองตัด ต่อ และแต่ง ทำให้มันดีที่สุดเท่าที่เราทำได้" - การลดปัญหาลงก็คล้ายกันกับเราเริ่มที่จะจัดการปัญหา แทนที่เราจะสร้างสิ่งที่ดีมาแทนที่ปัญหานั้น - บางครั้งความสุขที่เพิ่มขึ้นก็ไม่ได้สลักสำคัญไปมากกว่า ความทุกข์ที่ลดลงก็ได้เช่นกัน รับรู้ถึงมาตรวัดที่ไม่มีวันบรรจบกัน - ปรับแต่งชีวิตให้ได้ดีที่สุด ตามแบบแผนที่เราวางเอาไว้อย่างดีแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องไปกังวลว่าวันนี้ทำอะไรลงไปบ้าง แต่ให้ครุ่นคิดถึงผลที่ตามมาดีกว่า - เหมือนกับว่าคนที่ยังไม่รู้เป้าหมายชีวิต ก็มักจะคิดว่าชีวิตจะต้องมีอะไรแปลกตาตลอดเวลา หรือตื่นเต้นทุกวัน แต่ในความเป็นจริงไม่ใช่แบบนั้น - อย่าลืมลดทอนปัญหาลง ไม่ใช่มัวแต่จะหาสิ่งใหม่ ๆ ให้มันมากขึ้นอยู่อย่างเดียว โดยที่เราไม่รู้ว่าเราควรทำอย่างไรกับสิ่งที่เราหามาดี

หนังสือ Financial Intelligence for Entrepreneurs: What You Really Need to Know About the Numbers ของ Karen Berman, Joe Knight and John Case - งบการเงินเพื่อผู้ประกอบการ ย่อมเป็นสิ่งที่เน้นย้ำว่าเราจะต้องศึกษาหาความรู้ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ - การเงินมันเป็นศิลปะมากกว่าวิทยาศาสตร์ มันคือการดูความสมมาตรว่า งบนี้ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ยังไงก็ต้องสอบทานอีกรอบหนึ่ง - เมื่อเงินสด ไม่ใช่เป็นกำไรที่บันทึกไปที่งบกำไรขาดทุน แต่เป็นสิ่งที่เราต้องตามไปดูงบกระแสเงินสดต่ออีกทอดหนึ่งด้วยว่า มันสัมพันธ์กันอย่างไร - แล้วการที่สุขภาพการเงินของบริษัทนั้นจะดีขึ้นได้ เราก็ต้องดูวิธีการบริหารเงินเป็นหลัก เพราะผู้บริหารบางคนลงทุนหนักจนเพิกเฉยสภาพคล่องไปเลย - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้เหมาะกับผู้ประกอบการที่เพิ่งเริ่มต้นอ่านงบการเงิน ยังไงแล้วถ้าหากเราเป็นเจ้าของบริษัท เราก็ต้องทำเป็นเกือบทุกอย่าง โดยที่เป็นการป้องกันการบิดเบือนทางการเงิน

มีคนมาปรึกษาว่า แม่ผัวเอาใจมากไป กับ แม่ผัวไม่ชอบหน้าเรา อันไหนอึดอัดกว่ากันคะ - ไม่ว่าจะมากหรือน้อยไปก็ไม่ดีทั้งนั้น เพราะมันขาดความสมดุลของสภาวะนั้น ๆ ไป - เมื่อความอึดอัดหมายถึง จุดที่เราต้องการ กับจุดที่อีกฝ่ายมอบให้นั้นไม่ตรงกัน ความรู้สึกนี้จึงบังเกิดขึ้น - ในทุกความสัมพันธ์ ความสบายใจจะเกิดยากกว่าความอึดอัดใจ ก็เพียงเพราะถ้าเรามีความคาดหวังที่ยืดหยุ่นไม่ได้ เราจะยิ่งรู้สึกมาก - ปรับใจดูว่า สมมุติอีกฝ่ายเขาเป็นคนที่รักเรามาก เราก็ให้เข้าใจเขาว่าเราคงมีสิ่งที่ถูกใจเขา ส่วนถ้าเขาไม่ชอบหน้าเรามาก ก็ให้เข้าใจว่าเราคงมีสิ่งที่ไม่ถูกใจ - โลกใบนี้มีสองสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ คือ สิ่งที่เราควบคุมได้ กับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ เราควบคุมให้อีกฝ่ายมารักมาพอใจเราไม่ได้ แถมพอมากไปน้อยไปก็เป็นปัญหาอีก

ข้อความโพสต์จาก Mark Minervini ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เทรดเดอร์มักจะคิดผิดเกี่ยวกับความล้มเหลว แต่ส่วนใหญ่แล้ว ผู้คนจำนวนหนึ่งผิดพลาดในจุดที่สูงแล้วพอสมควร เพียงเพราะเขาขาดวินัย และการได้รับมอบหมายในภารกิจเพียงหนึ่งเดียว ความล้มเหลวที่จะทำให้กฎ กลยุทธ์ และอารมณ์นั้นสมบูรณ์แบบ ซึ่งล้วนแต่ต้องใช้เวลา แม้ว่าเทรดเดอร์หลายคนจะซื้อหุ้นที่ไม่ดี โดยไม่คำนึงถึงความเสี่ยงที่ได้รับเลย แถมยังมีการเริ่มต้นไปกับกฎอันมากมาย แต่ผู้คนก็ยังพ่ายแพ้ต่อการมีหลักการอยู่ร่ำไป มีผู้คนส่วนน้อยที่จะยึดในกฎอย่างแท้จริง รวมไปถึงศึกษาทุกสิ่งที่ได้เรียนรู้มา ก็เพราะเขามักจะขึ้นเรือที่ขาดความยอดเยี่ยม พร้อมกับกลยุทธ์ที่ย้อนแย้งกัน คุณจำเป็นต้องมีแผนการที่ชัดเจน แต่ถ้ามันปราศจากวินัย แผนการก็เป็นเพียงแค่แผนการเท่านั้น" - 4 เสาหลักของความยอดเยี่ยม คือ วินัย แผนการ ความตั้งมั่น และการกำหนดไปยังวิถีทาง - ถ้าเราไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย มันจะมีปัญหาในการเป็นเทรดเดอร์ เพราะมันไม่ง่ายที่จะทำกำไร - เกมที่สู้กับตัวเองก็คือเกมที่ เราไม่มีใครแข่งขันกับเราเลย มันคือเกมที่เราต้องชนะใจตัวเองลูกเดียว - ปัญหาของชีวิตส่วนใหญ่ ก็คือเราไม่ค่อยรู้จักตัวเราเอง ถ้าเรารู้ว่าเราควรแก้ไขยังไง เราจะไม่เจอผลลัพธ์แบบเดิม - ลดความย้อนแย้งของการกระทำ ด้วยการดูไปที่เหตุว่า เหตุนี้มีมาได้อย่างไร แล้วผลลัพธ์ที่เราคาดหวังไว้มันตรงกันไหม

หนังสือ The Greatest Salesman in the World ของ Og Mandino - เราทุกคนเป็นนักขายกันอยู่แล้ว เรามักจะนำเสนอตัวเองให้ผู้คนได้รับรู้ในมุมมองที่แตกต่างกันไป - ปรัชญาของการขายคือ ตัวเรามีอะไรที่สามารถแก้ปัญหาให้กับผู้ที่เขาต้องการซื้อผลิตภัณฑ์หรือบริการของเราหรือไม่ - ผู้ที่ควบคุมตัวเองได้ทั้งหมดเท่านั้น ที่จะสามารถควบคุมทุกสิ่งอย่างได้ เพียงแค่เราทำอย่างที่ธรรมชาตินั้นบอกให้เราทำ - ความสำเร็จ คือการมองความล้มเหลวอย่างมีสติ วันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่ได้ทำ แต่ไม่ใช่จุดท้ายที่สุดของชีวิต - มุมมองคือทัศนคติ ที่จะเบิกเนตรเรา มันทำให้เราเล็งเห็นว่า เราจะทำอะไรก็ได้อย่างสิ่งที่เราปรารถนา แต่เราจะไม่ได้ทุกสิ่งที่เราปรารถนา

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ หนูมีเรื่องอยากจะระบายและอยากปรึกษา คือหนูไม่เคยมีแฟนมาก่อน ตอนที่หนูอยู่ ปี 1 หนูแอบชอบผู้ชายคนหนึ่ง ภายนอกเขาเป็นคนหล่อ สูง และผิวขาว เราเจอกันในงานของมหาวิทยาลัย แล้วก็แอบชอบมาเรื่อย ๆ จนวันหนึ่งตอนที่อยู่ตอน ปี 2 หนูก็เจอเขาในแอปหาคู่ แล้วหนูก็ไปเป็น FWB กับเพื่อนของคนที่หนูแอบชอบค่ะ เขาชื่อแม็ก หนูเป็นเด็กของเขา หนูอยู่ในความสัมพันธ์นี้มา 1 ปี หนูก็รู้ว่าเขามีแฟนแล้วค่ะ แต่หนูกับเขาก็ยังอยู่ในสถานะนี้อยู่ จนวันหนึ่งหนูได้เจอผู้ชายคนหนึ่งที่ทำให้หนูออกจากความสัมพันธ์นี้ได้ เขาชื่อเสก หนูก็เลยจบกับแม็กแล้วมาคุยกับเสกแทน ตอนนั้นในช่วงแรก ๆ มันดีมาก ดีแบบมาก ๆ เลยค่ะ แต่แล้วมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่หนูคิดไว้ค่ะ เสกไม่ได้มีแค่หนูคนเดียวค่ะ เขามีคนอื่นทั้ง ๆ ที่หนูมีเขาแค่คนเดียว มันเลยทำให้หนูกับเสกเลิกกันไปในรอบแรก แต่หนูก็กลับมาคุยกับเสกอีกรอบนึง แต่รอบนี้เขามีความรู้สึกกับหนูเปลี่ยนแปลงไป เขาเกลียดหนูมากเขาบอกว่า เราเลิกยุ่งกันไปดีไหม เขาเบื่อหนู หลังจากนั้นเขาก็ตัดช่องติดต่อหนู แบบบล็อกทุกอย่าง เลยมาทบทวนว่าตอนที่หนูอยู่กับเสกมันมีความสุขแค่ช่วงแรก ๆ แต่หลัง ๆ หนูกลับรู้สึกเหนื่อยมาก ๆ ในการประคับประคองความสัมพันธ์นี้เอาไว้ หนูไม่มีความสุขเลย ตอนที่หนูอยู่กับคนที่ชื่อแม็กหนูกลับมีความสุขมากกว่าอีก ใจหนึ่งหนูก็คงยังรักเสก และอยากให้เขากลับมาหา แต่อีกใจหนึ่งหนูก็เจ็บทรมานมากค่ะ อยากให้เสกเขาเจอแบบที่หนูเจอ ให้เขาได้รู้สึกถึงสิ่งที่เขาได้ทำ และอยากให้เขาเจอคนแบบเดียวกับเขา หนูเลยสงสัยว่าหนูควรทำยังไงหนูถึงจะออกจากจุดที่หนูเป็นอยู่ตอนนี้ได้ หนูไม่อยากเจ็บแบบนี้อีกแล้วค่ะ - สถานะเป็นตัวกำหนดความรู้สึกมวลรวมทั้งหมด ยิ่งสถานะเบาเท่าไหร่ ความสุขจะมากขึ้นเท่านั้น - ความสัมพันธ์ที่จริงจัง จะมาพร้อมกับภาระผูกพันด้วยเสมอ หากว่าเราต้องการความสุขมาก จะต้องไม่คิดมากในเรื่องความสัมพันธ์ - ทำไมสถานะที่ไม่ผูกมัดในหลาย ๆ สถานะถึงมีความสุขมากกว่า ก็เพียงเพราะเราไม่ได้คาดหวัง ยิ่งคาดหวัง ยิ่งผิดหวัง จงรู้อยู่ในทุกสถานะ - ลองเปลี่ยนบริบทการมองเช่น ตอนนี้เรามีแฟน เราก็ย่อมเห็นมุมของคนเป็นแฟน ลองคิดกลับกันถ้าเรามีสถานะที่เป็นเบอร์ 2 แล้วเบอร์ 1 จะรู้สึกแบบเดียวกับเราตอนเป็นเบอร์ 1 ไหม - ถ้าเราคิดในมุมของเราว่า เราไม่ได้ผิดอะไร ใช่เราเองไม่ผิด แต่ถ้าคิดอีกมุมหนึ่ง เราต้องตระหนักว่า ตัวเราไม่ได้ทำอะไรผิดเลยก็ไม่ใช่ เพราะเราผิดในอีกจุดหนึ่งของอีกเรื่องราวหนึ่งเสมอ

ข้อความโพสต์จาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ถ้าหากไม่มีคนที่ยอดเยี่ยม แม้แต่ความคิดที่ดีก็ย่อมไร้ซึ่งคุณค่า" - เหมือนว่าคนกับความคิดต้องไปพร้อมกัน แม้ว่าจะมีไอเดียที่ดีมากมาย แต่ไม่สามารถใช้งานได้ก็ถือว่าโมฆะ - ปัญหาของผู้คนในยุคนี้คือ คิดว่าเราได้ยินได้ฟังแค่นั้นก็พอแล้ว ซึ่งความเป็นจริงมันไม่เคยพอเลย - ความคิดที่ดี ก็ย่อมต้องอยู่กับคนที่ดีด้วยเช่นกัน เพราะมันจะไม่สามารถเป็นไปได้ถ้าเรามีเหตุที่ไม่ถึงพร้อม - กระบวนการสร้างชีวิตที่ดี จึงเป็นคำถามที่ยากพอสมควร เพียงแต่เราแค่ต้องน้อมรับว่าอนาคตคือสิ่งที่เราสามารถกำหนดได้ - ทัศนคติที่ดี เป็นสิ่งที่ทุกคนล้วนแต่ตามหา แต่จะมีสักกี่คนที่จะมีทัศนคติที่ดีจริง ๆ มันไม่ได้ขึ้นอยู่ว่าดีอย่างไร แต่มันดีไปทำไมมากกว่า

หนังสือ The Teen Interpreter: A Guide to the Challenges and Joys of Raising Adolescents ของ Terri Apter - การจะเลี้ยงดูลูก ที่เข้าสู่ช่วงวัยรุ่นเป็นสิ่งที่ท้าทายอย่างยิ่ง - สังเกตลูกของตัวเองว่ามีความคิด ความอ่านอย่างไร เพื่อที่จะกรอบวิถีชีวิตให้ดีที่สุด - แต่ละคนก็คือแต่ละหนึ่ง ไม่สามารถเทียบเคียงกันได้ เราจึงต้องคอยพูดคุยกันแบบเปิดใจกับลูกอยู่เสมอ - วัยรุ่นเป็นวัยที่ เราจะไม่สามารถไปบังคับอะไรได้มาก แถมเขาก็ย่อมมีความคิด มีสังคมและแบบแผนด้วยตัวของเขาเอง - ทั้งนี้ ขอบเขตที่เราควรจะมีให้กับลูกในวัยนี้ ขึ้นอยู่กับนิสัยและพฤติกรรม เพราะเด็กบางคนยังพอคุมได้ แต่บางคนไม่สามารถคุมได้เลย

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีครับ ตอนนี้ผมกำลังเรียนอยู่ชั้น ม.6 คือเป็นช่วงกำลังตัดสินใจว่าเราจะเข้าคณะอะไรสาขาอะไร ในระดับมหาวิทยาลัย แล้วตอนนี้ผมติดรอบแรก มันเลยเป็นช่วงที่ผมกำลังลังเลอยู่ว่าจะเลือกอะไรดีระหว่าง 1. คณะที่คนส่วนมากมองว่า ตกงานแต่มหาวิทยาลัยอยู่อันดับต้น ๆ จบมาแล้วยังมีงานทำอยู่ และ 2. คณะที่คนหลายคนมองว่าดี แต่มหาวิทยาลัยอยู่ลำดับรั้งท้าย เลยอยากสอบถามว่า ถ้าในความคิดเห็นของพี่จะเลือกอะไรครับ อยากรู้ความคิดเห็น ตอนนี้คิดทุกวันก็ยังตัดสินใจไม่ได้ครับ - เหตุการณ์ตัดสินใจจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลักก็คือ 1. เหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตมาก และ 2. เหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตน้อย - เมื่อเราถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจเหตุการณ์ใหญ่ เช่น เลือกคบเพื่อน แฟน หรือการสร้างครอบครัว และการเข้ามหาวิทยาลัย หรือการเลือกงาน ก็จำเป็นจะต้องใช้สติปัญญาสูงในการตัดสินใจเสมอ - คณะที่เรียนในวันนี้ อาจจะไม่ตรงกับสายงานที่เราทำงานก็ได้ในอนาคต แสดงว่าคำถามว่า มหาวิทยาลัยอันดับไหนดีที่สุด หรือคณะไหนดีที่สุดไม่มีอยู่จริง มันมีแต่คณะไหนเหมาะสมกับเราที่สุด - เมื่อเรารู้จักตัวเองเร็ว ปัญหาก็จะถูกย่อยออกมาให้เรียนรู้ได้ง่ายยิ่งขึ้น ไม่ซับซ้อน สับสน หรือวุ่นวายเวลาตัดสินใจ ถ้าเราไม่รู้จักตัวเองเลย ก็จงปรึกษาคนที่จะรู้จักเราจริง ๆ แล้วลองชั่งน้ำหนักดู - บางคนเหมาะกับคณะนี้เพียงเพราะ เขาเหมาะสม แน่นอนว่าอนาคตเป็นสิ่งที่จะกำหนดได้ยาก ยุคสมัยหนึ่งต้องการอาชีพหนึ่ง บางยุคสมัยก็อาจจะต้องการอีกอาชีพหนึ่ง ณ วันที่เรียนจบอาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ชีวิตนั้นง่ายดาย มันเป็นการที่เราหาสามสิ่งที่เรารักมันคือ 1. สิ่งที่ทำเงินให้กับเราได้ 2. การหาเพื่อนที่เราจะฝากชีวิตไว้ด้วยได้ และ 3. ตามหาสิ่งที่เราจะทำเพื่อชีวิตของเราทั้งชีวิต แค่นั้นเอง" - เมื่อสามสิ่งของชีวิตก็คือ สิ่งที่เราจะต้องพึ่งพาสิ่งนั้นตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นเงิน ความสัมพันธ์ และตัวเราเอง - ถ้าเราย่อยให้เหลือแค่สามสิ่ง เราก็จะโฟกัสกับชีวิตได้ง่ายยิ่งขึ้น ไม่เสียเวลากับสิ่งที่ไม่เป็นสาระประโยชน์ในชีวิต - ใช้ชีวิตเหมือนกับว่า วันนี้คือวันสุดท้ายที่เราจะตอบคำถามทั้งหมดของชีวิตได้ ไม่ต้องกังวลอนาคตที่ยังไม่เกิดขึ้น - ชีวิตเป็นของยากก็จริง แต่มันจะง่ายมากยิ่งขึ้น ถ้าเราเรียนรู้ที่จะเข้าใจชีวิตบ้าง ไม่ใช่มัวแต่ให้ชีวิตมาเข้าใจเรา - ไม่ใช่ว่าเราจะมองชีวิตง่ายแล้วมันจะง่าย จงเรียนรู้ความยากลำบากทุกรูปแบบ แล้ววันหนึ่งเราจะพบว่าชีวิตมันง่ายเพราะเราเจอสิ่งที่ยากมาก่อน

หนังสือ Discipline Is Destiny: The Power of Self-Control ของ Ryan Holiday - เมื่อเรามีเสียงเรียกจากจิตวิญญาณ เราก็ต้องเดินทางไปต่อด้วยเสียงเรียกนั้น - วินัยจึงเป็นคำตอบเดียวของวิถีของชีวิต หากเราขาดวินัยชีวิตก็ไม่สามารถขับเคลื่อนไปไหนได้ - คุณสมบัติต่าง ๆ ของชีวิต เป็นเพียงแค่แง่มุมหนึ่งเท่านั้น เราจะไม่ชี้ชัดเพียงแค่คุณสมบัติใดคุณสมบัติหนึ่ง - ปูชนียบุคคล ที่ได้ขนานนามว่าเป็นผู้ฝึกตน เป็นนักปราชญ์ ผู้คนเหล่านั้นล้วนแต่ต้องบ่มเพาะตัวเองมาในระดับสูง - แม้ว่าวินัยจะคือการกำหนดโชคชะตาของเรา แต่เราก็จำเป็นจะต้องนำมันมาผลักดันแง่มุมอื่นของทักษะด้วยเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า โดนนอกใจซ้ำ ๆ ตลอดเวลา 7 ปี โดนไป 4 หน แล้วเป็นคนเดิม แถมแฟนเราก็ไปคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วเราก็จับได้ว่าเขาแอบคุย แล้วก็ไปเจอกับผู้หญิงคนนั้น พอเราจะเลิก เขาก็ขอโอกาสตลอด อยากขอคำพูดที่ทำให้ตัดขาดให้ได้สักทีค่ะ - ถ้าหากว่าคน ๆ หนึ่งนอกใจซ้ำ ๆ ก็ให้คิดไว้เลยว่า คนนี้เป็นคนแบบที่เขาทำลงไป - การให้โอกาสคน จะต้องย้ำไว้เสมอว่าอย่าให้บ่อยเกินไป 2-3 รอบเป็นอย่างมาก - ซึ่งมันก็ขึ้นอยู่กับเราว่า เรามองความสัมพันธ์ครั้งนี้เป็นอย่างไร การตัดสินใจส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับเราทั้งหมด - คนที่น่าคบหากับคนที่ไม่น่าคบหา เราต้องแบ่งแยกคนแล้วเข้าไปยังกลุ่มดังกล่าวด้วยเสมอ เพราะมันจำเป็น - ทั้งนี้ คำแนะนำที่ดีที่สุดในการที่เราจะตัดความสัมพันธ์ให้ขาด คือ เราก็จะต้องหาเรื่องหรือว่าทำสิ่งที่มีน้ำหนักเทียบเท่าหรือมากกว่าในการตัดความสัมพันธ์

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "กฎของธรรมชาตินั้นคือ ถ้าเราต้องการขยายตัวตนของเราให้มากขึ้น มันก็เหมือนเป็นการทำให้เราแข็งแกร่งยิ่งขึ้น คุณรวมถึงผู้คนมากมายจะทำหน้าที่คล้ายกันกับเทรนเนอร์ในยิม เพื่อจะออกแบบให้ร่างกายนั้นแข็งแรงต่อไป" - จงขับเคลื่อนตัวของคุณเองและผู้คนที่คุณรัก เพื่อให้เขาทำสิ่งที่ยากสืบไป - ความยากจะนำมาซึ่งความง่ายต่อไป ไม่ใช่ว่าเราจะเลือกแต่อะไรง่าย ๆ แล้วจะไปหวังให้สิ่งนั้นจะเป็นสิ่งที่ได้ยากกลับคืนมา - ทุกคนล้วนเป็นเบ้าหลอมให้กับชีวิตของเรา และทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นสิ่งที่จะกำหนดอัตลักษณ์ตัวตนเราสืบไป - โลกใบนี้ย่อมเป็นมิตรกับเรา ก็ต่อเมื่อเรานั้นมีความอ่อนน้อมถ่อมตนกับโลกใบนี้ให้ได้มากที่สุด - กฎของธรรมชาติเป็นกฎเดียวที่เราต้องยอมศิโรราบ อย่าไปต่อกรกับกฎของโลกไม่เช่นนั้นเราจะเจ็บปวดอย่างหาที่สุดมิได้

หนังสือ It's Not TV: The Spectacular Rise, Revolution, and Future of HBO ของ Felix Gillette and John Koblin - เมื่อช่องทีวีเป็นมากกว่าทีวี นั่นหมายถึงมันคือสื่อที่กำลังปรับเปลี่ยนมุมมองของผู้เสพสื่อ - อนาคตกาลของสื่อ ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงอย่างหาที่สุดมิได้ ก็เพียงเพราะมันคือการแข่งขันที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน - แล้วการจะสร้างสื่ออย่างไรให้มีผลกระทบเชิงกว้าง และเชิงลึกให้กับผู้ที่เสพสื่อ จึงเป็นเรื่องที่ยากอย่างยิ่ง - มีบางเรื่อง บางบทตอนที่ทางช่องก็ไม่สามารถหาคำตอบได้ทั้งหมดว่า ทำไมรายการนี้ ซีรีส์เรื่องนี้โด่งดังมาได้อย่างไร - ทั้งนี้ การทำธุรกิจสื่อ เหมือนกับการเล่นกับอารมณ์ของผู้เสพสื่อตลอดเวลา บางทีตั้งใจสื่อแบบนี้ แต่คนก็ตีความไปอีกแบบก็ได้เช่นกัน

มีคนมาปรึกษาว่า ขอปรึกษาหน่อยค่ะ คือเราเรียนจบปีนี้ แล้วก็ทำงานด้วย ทำทุกอย่างที่ได้เงินเลยค่ะ เราคิดว่าการมีเงินมันสามารถทำอะไรได้สะดวกหลาย ๆ อย่าง ซึ่งตอนนี้เรามีแฟนค่ะ แฟนอายุ 31 ปี โตกว่าเราแต่ก็ยังไม่มีงานหรือหาเงินเองได้เลยสักบาท ย้ำว่าทุกวันนี้แฟนขอที่บ้านกินใช้อยู่ เราคุยกับเขาตลอดนะคะ ทะเลาะกันตลอดเรื่องให้หางานทำสักที แต่เขาก็ทำตัวชิวมาก เพิกเฉย พอเราพูดทีก็ทำตัวน้อยใจที่บอกให้เขาทำงาน แถมเขาก็บอกว่าก็หาเงินอยู่ทุกวัน แต่คือหางานทุกวันก็จริงค่ะ แต่ผ่านไปดูเหมือนว่าเขาไม่ทำสักงานเพราะมัวแต่เกี่ยงงาน เขาให้เหตุผลว่าอยากทำงานที่ตัวเองถนัด ซึ่งก็เข้าใจเขานะคะ แต่เรารู้สึกว่าว่างงานมา 3 ปี ขนาดนี้ไม่ควรเลือกงานแล้ว ควรต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เงินก่อน เพราะยุคสมัยนี้ตัวเลือกมันน้อย ฝากให้คำแนะนำเขาด้วยนะคะ เราเหนื่อยกับเรื่องนี้มาก ๆ เนื่องจากเรารู้สึกว่าเขาควรต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อตัวของเขาเองค่ะ ในความเป็นจริงแล้วเราไม่ได้จ้องจะขอเงินเขาเลยนะ เพราะตอนนี้ก็หาเองทุกวันอยู่แล้วค่ะ - เราเริ่มต้องแยกประเด็นระหว่าง ปัญหาของเรา หรือไม่ใช่ปัญหาของเราก่อนอันดับแรก - ถ้าเราหวังดีอยากให้คนที่เราเป็นห่วง เขาได้มีชีวิตที่ดีขึ้น เลี้ยงชีพเองได้ สิ่งนั้นเป็นเจตนาที่ดี - แต่ถ้าเราเริ่มบ่น ก่นด่า รวมไปถึงย้ำบ่อย ๆ ด้วยความหวังดีที่แฝงไปด้วยการบังคับขู่เข็ญว่าเขาต้องทำแบบนี้เท่านั้น - การที่พ่อแม่ยังเลี้ยงดู คนอายุ 31 ปี หรือจะกี่ปีก็ตามแต่ เป็นเรื่องส่วนตัวของเขา ซึ่งแน่นอนว่ามันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดี แต่ยุคสมัยนี้ไม่ได้ง่ายที่จะหาเงินได้เอง - ทั้งนี้ ลองเปิดใจจับเข่าคุยกัน ตัวคนที่หาเงินได้ก็ต้องเข้าใจว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำได้แบบเรา ส่วนคนที่ไม่ขวนขวายทำอะไร ก็ให้มองว่าตัวเราต้องตระหนักอะไรบ้างได้แล้ว

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้คนมักจะพูดว่า มันดูไม่แฟร์หรือมันดูไม่เหมาะสมที่จะปฏิบัติกับผู้คนอย่างแตกต่างกัน แต่ทว่าการกระทำของแต่ละผู้คนที่เสริมสร้างความเหมาะสมนั้น ทำให้มันแตกต่างกัน ก็เพียงเพราะว่าผู้คนต่างคนก็ต่างบริบท แล้วถ้าคุณเป็นช่างตัดเสื้อ คุณจะไม่สามารถให้เสื้อไซส์เดียวกันกับทุกคนได้เลย อย่างไรก็ตาม ความสำคัญก็คือเราควรมีมาตรฐานการสร้างระเบียบขึ้นมา มันจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมองค์กรของผมซึ่งจะทำให้มันสดใหม่ได้นั้น จำเป็นต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้ให้มาก ยกตัวอย่างเช่น การทำงานในบริษัทมาหลายปี เราก็จึงมีปัจจัยการปฏิบัติกับผู้คนต่าง ๆ ไม่เหมือนกัน ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว การที่จะมีผู้คนที่ไม่ได้จริงใจกับบริษัท ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องปฏิบัติอย่างละเท่า ๆ กันเสมอไป" - จงอย่าปฏิบัติกับผู้คนอย่างเท่าเทียมจนเกินไป แต่จงปฏิบัติกับผู้คนอย่างเหมาะสม - ปัญหาของการปฏิบัติเท่ากัน มันจึงเป็นคำถามที่เกิดขึ้นหลายยุคหลายสมัย มันไม่ใช่เพียงแค่ในองค์กรแต่ในครอบครัวก็เช่นกัน - ถ้าคนนี้เป็นคนดีในแบบที่ดีจริง ๆ กับอีกคนนึงเป็นคนดี ในแบบที่ไม่ได้ดีจริง ๆ เราควรจะปฏิบัติกับสองคนนี้อย่างไร - เมื่อโจทย์ก็คือ ปัจจัยใดบ้างที่มีส่วนสำคัญในการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติของคน ๆ หนึ่งได้ นั่นจึงเป็นสิ่งที่เราต้องไปตามหาที่เหตุนั้น - ทั้งนี้ การที่เราจะเป็นช่างตัดเสื้อที่ดีที่สุดในโลก เราจำเป็นต้องรู้ทักษะในการสังเกตความเหมาะสมของสรีระร่างกาย และหาสิ่งที่เข้ากันกับคนนั้นได้อย่างยอดเยี่ยม

หนังสือ มองหน้าหาคู่ ของ อาทิตย์ วรันธรกุล (ซินแสโอ) - โหงวเฮ้งคือ ศาสตร์ที่ว่าด้วยเรื่องใบหน้า ตำแหน่งของใบหน้ามักจะมีความหมายอยู่ทุกจุดเสมอ - ถ้าเราอยากจะหาคู่ชีวิตที่ดี จงสังเกตตรงหน้าผาก ขมับ จมูก และริมฝีปาก เพราะมันหมายถึงเรื่องความน่าเชื่อถือและความไว้วางใจ - โดยทุกส่วนล้วนมีอายุขัยที่แตกต่างกันไป ช่วงวัยไหนอยู่ตรงไหนก็จะหมายถึง วัยที่เราเข้าไปถึงตรงจุดนั้นมีความหมายอย่างไร - ใบหน้าที่เรียวยาว ก็เหมาะสมกับใบหน้าที่มนกลม แน่นอนว่าใบหน้าผสมก็ย่อมหาคู่ชีวิตที่ยากกว่า เพียงเพราะธาตุที่ไม่ลงรอยกับใบหน้าอื่น - ทั้งนี้ โหงวเฮ้งเป็นศาสตร์ที่มีความเก่าแก่อย่างยิ่ง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและตีความด้วยเสมอ ไม่ปักใจเชื่อเพราะอ่านมา แต่จงสอบทานให้ถึงพร้อม

มีคนมาปรึกษาว่า แฟนชอบขุดเรื่องเก่า ๆ ของเราในด้านไม่ดีมาพูดซ้ำ ๆ แล้วก็จะมาไม่พอใจเราระแวงเรา ทั้ง ๆ ที่เราก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้ว คบกันมา 4 ปี เรารักเขามาก ๆ เราทุ่มเทให้เขามากเลยค่ะ มีแค่เขาคนเดียว แต่เขาชอบใช้คำพูดที่ทำให้เรารู้สึกไม่ดี จนเราร้องไห้ทั้งคืนเลย พอเราพยายามอธิบายว่าเราไม่ชอบให้พูดแบบนี้ เขาก็จะเอาแต่บอกว่าไม่เข้าใจ ไม่อยากรับฟัง ควรทำยังไงดีคะ ค่อนข้างเป็นพิษเลย - นิสัยของคนเราต่างกัน บางคนชอบขุดเรื่องเก่า ๆ ก็เพียงเพราะเขายังไม่ลืมสิ่งที่เราทำลงไป - บางอย่างเราเป็นคนผิด แต่เขาไม่พร้อมที่จะให้อภัยจริง ๆ หรือบางเรื่องมันอาจจะร้ายแรงจนต้องเอามาพูดบ่อย ๆ ก็ได้ - ถ้าเกิดการที่เราคบหากันแล้วมันไม่มีพื้นที่ในการไปต่อได้จริง ๆ ก็ขอให้ถอยกันคนละก้าว แล้วตัดสินใจอีกทีว่าจะเลิกคบกันไหม - ใช้เหตุผลให้มากกว่าอารมณ์ อย่าใช้อารมณ์มากเกินไป เพราะอารมณ์เป็นบ่อเกิดของปัญหาที่ตามมามาก โดยที่เราไม่รู้ตัว - ทั้งนี้ สังเกตตัวเองให้ดี ๆ ว่าเราเป็นคนอย่างไร บางคนไม่ค่อยทำผิด แต่ผิดแล้วเขาจำ บางคนทำผิดอย่างบ่อย แต่ผิดแล้วไม่รู้ว่าตัวเองเป็นแบบไหน

ข้อความโพสต์จาก Steve Burns ได้เขียนข้อความไว้ว่า "มันดีขึ้นเยอะถ้าเราเพิ่มอัตราเร่งกระบวนการของการใส่ใจผู้คนรอบข้าง" - ในรูปเราจะพบว่า ตั้งแต่เกิดมาเราอาจจะยังไม่ค่อยใส่ใจใคร แต่เราจะใส่ใจมากที่สุดในช่วงวัยรุ่น และลดลงฮวบในช่วงวัยกลางคน - แถมการอธิบายในรูปก็ย่อมแสดงให้เราทุกคนเห็นว่า มนุษย์แคร์คนมากช่วงหนึ่งเพราะ เขามีความคาดหวังอย่างยิ่ง - แต่แล้วพอความคาดหวังหมดสิ้นลง มันก็คือการที่เราหันมาใส่ใจตัวเอง หรือไม่ก็งอกไปฝั่งที่ไม่ใส่ใจใครเลยเข้าไปใหญ่ - ลองปรับวิถีอัตราเร่งกระบวนการสร้างในเรื่องของความใส่ใจผู้คนสักหน่อย เช่นค่อย ๆ เริ่มไปทีละนิด แล้วค่อยสูงสุดช่วงวัยกลางคนก็ยังได้ - ทั้งนี้ การเอาใจเขามาใส่ใจเรายังเป็นทักษะที่จำเป็นอยู่เสมอ เราจะต้องตระหนักให้ได้ว่า เราเองยังต้องการคนใส่ใจ เราก็ย่อมต้องใส่ใจผู้คนรอบข้างบ้าง

หนังสือ Stock Startup ลงทุนหุ้น VI ของ เอิญ สุริยะฉาย - เรียนรู้เรื่องงบการเงินผ่านเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ นั่นก็คือเป็นนักลงทุนเน้นคุณค่า - บริษัทในตลาดหุ้นจะมีหลากหลายอย่างมาก แล้วนับวันบริษัทก็มักจะจดทะเบียนในตลาดหุ้นมากขึ้น - มันจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในเรื่องการเงิน ส่วนเคล็ดลับส่วนใหญ่ก็คือให้สนใจเรื่องเกี่ยวกับกระแสเงินสดเป็นหลัก - ระยะเวลาที่เราเป็นเจ้าหนี้ควรจะสั้น ส่วนระยะเวลาที่เราเป็นลูกหนี้ควรจะยาว นั่นหมายถึงเรามีอำนาจต่อรองสูงมาก - ทั้งนี้ การอ่านงบการเงิน จำเป็นจะต้องอ่านแบบโดยรวม อย่าโฟกัสงบใดงบหนึ่ง แล้วอย่าลืมอ่านหมายเหตุประกอบงบการเงินด้วยเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า กำลังตัดสินใจเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวค่ะ เลยอยากรู้ว่ามีคำแนะนำ ที่เป็นการเตือนสติในการใช้ชีวิตหลังจากนี้บ้างไหมคะ อยากอ่านแล้วเหมือนมีผู้ใหญ่ให้กำลังใจหรือตักเตือนเหมือนลูกเหมือนหลานค่ะ อยากได้แบบเวลากลับมาอ่านแล้วใจมันสู้ - ทุกการตัดสินใจ ล้วนมีคำตอบรอเราอยู่เสมอ แล้วก็แน่นอนว่าฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ - ไม่มีอะไรในชีวิตที่เราควรกลัว แต่ก็แน่นอนว่าเราไม่สามารถจะสร้างความกล้าโดยปราศจากความกลัวไปได้เลย - ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว เช่น พ่อ แม่ ลูก ครบถ้วน แต่มันอาจจะเป็นการที่เราเข้าใจแก่นของชีวิตว่า ทุกอย่างอยู่ที่การใส่ใจกันจริง - เอาใจเขามาใส่ใจเรา เพียงแค่คำเดียวก็สามารถเปลี่ยนโลกได้ทั้งใบ คนหนึ่งคนถึงแม้เราอาจจะไม่ได้รักเขา แต่เราก็ควรฝึกที่จะสวมรองเท้าเดียวกับเขาบ้าง - ทุกสิ่งมีชีวิตล้วนมีคุณค่าเป็นของตัวเอง ซึ่งมันจะไม่สามารถมีคำนิยามที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด เราทุกคนจึงจำเป็นจะต้องค้นหา ไขว่คว้า และแสวงหาคำนิยามด้วยตัวของเราเอง

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ไม่ว่าขณะใดก็ตามแต่ ฉันมักจะทำบางสิ่งบางอย่าง แล้วก็มักจะคิดว่า 'คนที่แปลกประหลาดจะทำแบบนี้ไหม' รวมไปถึงถ้าพวกเขาทำแบบนั้น เราก็ต้องไม่ทำในสิ่งที่เขาทำเท่านั้นเอง" - คนที่แปลกมักจะมีความคิดที่ไม่ลงรอยกับความเป็นจริง ซึ่งแน่นอนเขาอาจจะมีความชาญฉลาดอย่างยิ่ง - สำรวจตัวเองอยู่เนือง ๆ ว่าตัวเองเป็นคนอย่างไร มีเงื่อนงำใดบ้างที่ทำให้เราเป็นคนแปลกประหลาด เกินจะเยียวยาบ้างไหม - บางคนไปตัดสินคนอื่นว่าไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ แต่สรุปว่าเขานั่นเองที่เป็นคนไม่ดีอย่างที่เขาไปตัดสินผู้อื่น - การบังคับ โน้มน้าวผู้คนโดยขาดเหตุผลที่ดีต่อตัวบุคคลนั้น ๆ เราจะต้องตัดความสัมพันธ์นั้นทิ้งไปให้ไวที่สุด - วิธีที่เราจะแยกคนที่แปลกประหลาดออกจากผู้คนทั่วไปนั่นก็คือ การที่บุคคลนั้นเอาใจเขามาใส่ใจเรา พร้อมกับนึกถึงผู้คนอื่นอยู่เสมอ และอ่อนโยนเป็นปกติ

หนังสือ Take Charge of Your Life ของ Jim Rohn - มีสักกี่คนที่จะควบคุมชีวิตได้อย่างหมดจด ผู้คนส่วนใหญ่แล้วควบคุมไม่ได้แม้กระทั่งความคิดของตัวเอง - เมื่อเราควบคุมตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ เราจะสามารถควบคุมผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นกับชีวิตได้ - ไม่มีทางที่ชีวิตจะปล่อยไปตามลม เราไม่สามารถใช้ชีวิตได้โดยไม่คิด พูด หรือกระทำสิ่งใดได้จริง - หากเราต้องตัดสินใจอย่างหนึ่งในชีวิต เราจำเป็นจะต้องเลือกทางที่ใช่ที่สุด ที่เหมาะสมกับตัวเราเอง - ทั้งนี้ การเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง เริ่มต้นจากตัวเราเองทั้งหมด อย่าไปเปลี่ยนสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ เพราะมันจะเสียเวลาโดยใช่เหตุ

มีคนมาปรึกษาว่า ลูกชายอายุ 15 ปี กำลังจะไปตามหาความฝันที่กรุงเทพ แต่โรงเรียนที่ไปไม่มีหอในมีแต่หอนอก ควรจะให้ลูกไปไหมคะ - การที่เราต้องปล่อยลูกเราไปจากอ้อมอก เป็นสิ่งที่ยากสำหรับคนเป็นพ่อเป็นแม่ แต่มันคือสิ่งที่สักวันหนึ่งก็ต้องทำ - สังเกตลูกของตัวเองให้ได้ละเอียดถี่ถ้วนมากที่สุด เช่น มีความรับผิดชอบไหม มีคำมั่นสัญญาที่ดูหนักแน่นไหม เพราะทุกอย่างมีเหตุผลอยู่เสมอ - คนที่จะไปอยู่หอนอก อาจจะต้องควบคุมตัวเองสูงกว่าหอใน เพียงเพราะเราจะสามารถพาใครเข้ามาก็ได้ และมันอาจจะเลยเถิดไปได้ไกล - วัฒนธรรมของแต่ละครอบครัวนั้นแตกต่างกัน เราจำเป็นจะต้องชั่งน้ำหนักด้วยดุลยพินิจของครอบครัวเราให้ได้มากที่สุด - ทั้งนี้ แต่ละคนก็แต่ละหนึ่ง ถึงแม้เราจะปรึกษาคนนับพัน นับหมื่น แต่ยังไงแล้วคนที่ตัดสินใจครั้งสุดท้ายก็ย่อมเป็นเราอยู่ดี

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ยิ่งคุณใช้เวลาไปกับการวิจารณ์กับสิ่งที่คุณควรได้รับ คุณจะเสียเวลาโดยใช่เหตุกับสิ่งที่คุณควรจะสร้างมันขึ้นมา จงโฟกัสในสิ่งที่เราสามารถควบคุมได้เท่านั้น" - มีผู้คนมากมายต้องการที่จะเปลี่ยนสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ เช่น จิตใจคน สังคมแวดล้อม รวมไปถึงโลกใบนี้ - แถมการที่เรามัวแต่รอคอยผลลัพธ์อย่างเดียว โดยที่ไม่ได้ทำเหตุให้ถึงพร้อม ก็ไม่สามารถให้ปลายทางนี้สุขสมได้เลย - หากว่าเราเป็นคนที่สงสัยในผลลัพธ์ที่ตัวเองได้ ก็ให้ลองสอบทานตัวเองอีกรอบหนึ่งว่า โลกใบนี้อยุติธรรมกับเราจริง ๆ รึเปล่า - ทุกคนย่อมได้สิ่งที่สมควรได้รับ ตามเหตุที่ได้สร้างไว้ สร้างอะไรก็ได้รับอย่างนั้น แล้วก็ทำอะไรก็ได้อย่างนั้นเช่นกัน - ทั้งนี้ โลกนี้ให้ผลที่ยุติธรรม โลกใบนี้ไม่เคยรักใคร ชังใคร จะยากดีมีจนแค่ไหนโลกใบนี้ก็ย่อมให้พื้นที่กับบุคคลนั้นเสมอ

หนังสือ How to Talk to Anyone: 92 Little Tricks for Big Success in Relationships ของ Leil Lowndes - กลวิธีที่ทำให้เราสามารถชนะใจคนได้ นั่นก็คือการเอาใจเขามาใส่ใจเรา เปิดใจมองมุมที่เขามองไม่ใช่มองแค่มุมตัวเอง - เมื่อมีคนกำลังพูด แล้วเรากำลังทำอะไรอยู่ ถ้าเราตั้งใจฟังเราจะได้การตอบสนองอีกแบบ ส่วนถ้าเราเพิกเฉยเราก็ย่อมได้รับอีกแง่มุมหนึ่ง - รอยยิ้ม บางครั้งอาจจะดูเหมือนไม่สำคัญ แต่การสนทนากันเราควรจะยิ้มหรือยินดีไปกับสิ่งที่อีกฝ่ายพูดด้วยเสมอ มันย่อมสร้างเสน่ห์ได้ - แล้วมันก็เป็นสิ่งที่แน่นอนว่า คนที่จะคุยกันอย่างรู้เรื่อง คุยเรื่องเดียวกัน หรือมีมุมมองเดียวกัน ย่อมเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก แต่เราก็ต้องรับฟังอยู่เสมอ - ทั้งนี้ มีคนอยู่สองประเภทที่เมื่อเข้าห้องไปแล้วเขาก็มักจะพูดนั่นคือ คุณอยู่นั่นเองกับฉันอยู่นี่ไง แล้วมันเป็นการย้ำเตือนว่าคนสองประเภทนี้จะมีชีวิตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

มีคนมาปรึกษาว่า อยากรู้ว่ามีความคิดยังไงกับคำว่า การเลี้ยงลูกและการทำงานบ้านงานเรือนคือหน้าที่ของภรรยาคะ - เมื่อโลกใบนี้กำหนดค่านิยามหนึ่งขึ้นมา เช่น คนนี้ต้องทำแบบนี้ คนนั้นต้องทำแบบนั้น นี่เรียกค่านิยม - เพศมีการกำหนดค่านิยามขึ้นมา โดยพื้นฐานจากฮอร์โมน วิถีชีวิต และพื้นฐานของผู้คนว่ามีชุดความคิดหนึ่งมากรอบเท่านั้น - แต่ถ้าเราพูดถึงการกำหนดหน้าที่ขึ้นมา ไม่ว่าใครก็ตามต้องล้วนมีหน้าที่นั้นเสมอ ไม่ใช่ว่าใครแต่ต้องรวมไปถึงทุกคน - บางคนใช้คำพูดประมาณว่า คุณจำเป็นต้องทำหน้าที่นี้ ต้องรับผิดชอบหน้าที่นั้น แต่เจ้าตัวเองกลับไม่มีการรับผิดชอบสิ่งใดเลย - ไม่จำเป็นต้องใส่ใจคำพูดทุกคนว่าให้เราต้องทำสิ่งใด จงตระหนักและตื่นรู้ว่าวันนี้เราสามารถทำสิ่งใดได้บ้าง ที่ให้ชีวิตมวลรวมของเราดีขึ้น

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "มันมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องดึงทุกความสงสัย ก็เพราะว่า 1. สิ่งที่ไม่ดีเพียงแค่เล็กน้อย อาจจะเป็นสาเหตุทำให้ปัญหาใต้พรมปะทุอย่างรุนแรงขึ้นมาได้ 2. การแก้ปัญหาเพียงแค่เล็กน้อยในแง่มุมใดแง่มุมหนึ่ง ย่อมป้องกันปัญหาอีกหลายส่วนได้ และ 3. ให้พยายามสร้างวัฒนธรรมที่เน้นความยอดเยี่ยม และความมุ่งมั่นในการจะเล็งเห็นถึงปัญหา ไม่ว่าปัญหามันจะเล็กน้อยเพียงใด มันคือสิ่งที่สลักสำคัญอย่างยิ่ง (ไม่เช่นนั้นปัญหาของเราจะกลายเป็นตัวอย่างที่ยึดถือในค่ากลาง) ส่วนการจัดลำดับความสำคัญก็มักจะเป็นสาเหตุให้เราเพิกเฉยต่อปัญหารอบตัวได้ สังเกตปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เรามองข้ามไป หรือเราไม่ได้สนใจมันเท่าที่ควร เพื่อเสริมสร้างความรับรู้ว่ามันคือสิ่งที่ยอมรับได้ รวมไปถึงจะทนทานได้หรือไม่ ให้ลองจิตนาการว่าทุกปัญหาในทุกชิ้นส่วนนั้นถูกทิ้งไปยังอีกห้องหนึ่ง แน่นอนว่าห้องนั้นย่อมมีความสำคัญ แต่มันก็ทำให้เราไม่เจ็บปวดถึงแม้มันจะเข้ามาหาเรา โดยที่เราต้องสนับสนุนความยอดเยี่ยม มันจะช่วยให้ทุกสิ่งดีขึ้นจริง แล้วลำดับถัดไปก็จะทำให้องค์กรมีผลกระทบในทางที่ดีเช่นกัน ในขณะที่คุณไม่ได้หยิบอะไรขึ้นมา คุณก็ไม่ควรที่จะละเลยในการใส่ใจถังขยะนั้น หรือไม่มันก็ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงที่คุณจะหยิบปัญหา สักชิ้นสองชิ้นระหว่างทางที่คุณไปก็ได้" - ดึงทุกความสงสัยเพื่อนำมาใคร่ครวญอยู่อย่างเสมอ - ไม่ว่าเราจะเพิกเฉยสิ่งใดไป สิ่งนั้นย่อมย้อนกลับมาหาเราอย่างนั้น แล้วมันก็จะเป็นแบบนี้ตลอดไป - ทุกแง่งามของชีวิตคือสิ่งที่จะเน้นย้ำว่า ตัวตนที่แท้จริงของเราเป็นใคร แล้วปัญหาที่อยู่ใต้พรมนี้ มันจะสะท้อนอะไรขึ้นมาบ้าง - ขยะของปัญหาที่เราทิ้งไปแบบผิดวิธี วันหนึ่งมันจะย่อมส่งผลกระทบต่อชีวิตเราอย่างหาที่สุดมิได้ เราจึงต้องทิ้งให้ถูกที่และถูกเวลาด้วย - ทั้งนี้ อนาคตกาลเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดขึ้นมาแล้ว โดยปัจจุบันขณะนี้เอง ยุคสมัยใหม่กำลังปรากฏขึ้น การหนีปัญหาจะยิ่งลุกลามไปไกลจนเราไม่สามารถวาดฝันไว้ได้เลย

หนังสือ The Wise Investor: A Modern Parable About Creating Financial Freedom and Living Your Best Life ของ Rich Fettke - เรื่องเล่าของการเงิน อาจจะไม่ได้เป็นเรื่องที่ถูกแต่งขึ้นมาทั้งหมดแต่ก็ยังสอดแทรกปรัชญา - ชีวิตไม่ได้มีแค่แง่มุมเดียว ผู้คนมักจะคิดเสมอว่าพอมีเงินแล้วทุกอย่างจะจบ แต่บางครั้งก็จบไม่สวยก็มี - เรียนรู้กับชีวิตว่า ถ้าเราอยากจะมีอิสรภาพทางการเงิน เราก็จำเป็นจะต้องมีมันอย่างชาญฉลาดด้วยเสมอ - เงินไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต ถึงแม้วันนี้เราอาจจะยังไม่มีเงิน แต่อย่างน้อยเราก็ต้องเริ่มตั้งคำถามตั้งแต่วันนี้ว่า เราต้องการสิ่งใดกันแน่ - ความรุ่มรวยอาจจะมิใช่แค่เงินทอง หรือของนอกกาย แต่มันอาจจะหมายถึงความมั่งคั่งของจิตใจและการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ได้อย่างสมดุล

มีคนมาปรึกษาว่า อยากปรึกษาค่ะ คือเราเป็นคนติดแฟนมาก แต่มีแฟนอยู่ไทย ส่วนตัวเราเองอยู่ต่างประเทศ อยากคุยกับแฟนเยอะ ๆ แต่แฟนเป็นคนคุยน้อย และเขาก็คงเปลี่ยนมาคุยเยอะกว่าเดิมไม่ได้อีก เลยมีคำถามว่า 1. มีคนมาจีบเราเยอะมาก ๆ มีคนดี ๆ ตามจีบมาเป็นปี แต่เราก็ยังมั่นคงกับแฟน เคยลองคิดว่าคบกับคนใกล้ตัวดีกว่าไหม แต่ผลที่ได้คือไม่สามารถทำแบบนี้ได้จริง ๆ และ 2. ไม่สามารถมองผู้ชายคนอื่นว่าหล่อ หรือน่ารักได้เลยนอกจากแฟนเรา เพราะเขาเป็นคนหน้าตาธรรมดาที่น่ารักที่สุดแล้วในสายตาเรา เลยสงสัยว่าจะเปลี่ยนทัศนคติตัวเองยังไง ให้ไม่งี่เง่างอแงเรื่องที่เขาไม่ค่อยมีเวลาให้ดีคะ - ความรักมันไม่ได้เลือกว่าต้องอยู่ใกล้หรือไกล คนมันจะรักก็คือรักแค่นั้นเลย - ปัญหาในตอนนี้คือ อยากให้แฟนเป็นดังใจเราไปเสียทั้งหมด ซึ่งนิสัยบางอย่างถ้าไม่มีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ในระยะยาวก็ปล่อยไปบ้าง - ต้องดูเนื้อในของความเงียบแฟนเราว่า เขาเงียบเพราะไม่มีเรื่องคุย เงียบเพราะปิดบัง หรือเงียบเพราะไม่มั่นใจว่าจะคุยไปได้ยาวจริง ๆ ไหม - บางทีความเงียบอาจจะเป็นคำตอบบางอย่างให้เรารับรู้ถึงสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป บางคนเงียบโดยนิสัยก็อาจจะไม่มีอะไร แต่บางคนอาจจะไม่ใช่ - ทั้งนี้ การที่เราพยายามหาคนรักคนอื่นเพื่อดีกว่าแฟนเรา มันอาจจะไม่ง่ายขนาดนั้น เพราะถ้าเราชอบคนอื่นจริง ๆ เราจะไม่ต้องพยายามขนาดนั้น

ข้อความโพสต์จาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "บริษัทใหญ่โตส่วนใหญ่มักจะล้มเหลว ก็เพียงเพราะเขาลืมว่าเขาสร้างบริษัทนั้นมาเพราะเหตุใด" - จุดเริ่มต้นนั้นสำคัญที่สุด มันคือจุดที่เราจะต้องกลับไปสู่ฐานอยู่เสมอ เหมือนกลับบ้านไปบ่มเพาะตัวเอง - มีผู้คนมากมายหลงคิดไปว่า การออกเดินทางคือการบ่มเพาะ แต่ในความเป็นจริงแล้วประสบการณ์นั่นแหละเป็นตัวชี้วัด - การกลับมาทบทวน สอบทาน และทดสอบ จะช่วยให้บริษัทและชีวิตของตนเองดีขึ้นได้มาก มันคือวิถีของปรมาจารย์ - ยิ่งเดินทางออกจากบ้านไปนานมากเพียงใด ก็ย่อมต้องใช้เวลาบ่มเพาะนานเท่านั้น ธรรมชาติคือครูชั้นเลิศที่จะมาสั่งสอนเรา - บริษัทที่จะยืนหยัดต่อสู้ไปได้ คือบริษัทที่ยังคงปรัชญาในการดำเนินธุรกิจอยู่เสมอ รวมถึงไม่เพิกเฉยต่อการปรับตัวใด ๆ เลย

หนังสือ Success Through a Positive Mental Attitude ของ Napoleon Hill and W. Clement Stone - ชีวิตเราจะมีทั้งความคิดในแง่บวก และความคิดในแง่ลบ ซึ่งทั้งสองความคิดนี้กำลังกำหนดวิถีชีวิตเราอยู่ - ถ้าเราปรารถนาที่จะประสบความสำเร็จ เราจะต้องมองไกล มองกว้าง และมองลึกซึ้ง ในสิ่งที่หมุดหมายไว้ - ความขี้เกียจบ้าง อาจจะเป็นสิ่งที่ดี แต่การขี้เกียจตัวเป็นขนแบบนี้จะทำให้ชีวิตมวลรวมตกต่ำลงอย่างหาที่สุดมิได้ - ความจริง ความมุ่งมั่น และความกล้าหาญ จะมาเป็นส่วนช่วยเหลือให้ปัญหาชีวิตของเราถูกลดทอนลงไปมาก - ทั้งนี้ มุมมองคือวิถี ทิศทางคือการเลือกเดิน เราจึงจะต้องใส่ใจเรื่องวิถีทางในการดำเนินชีวิตไปให้มากที่สุด

มีคนมาปรึกษาว่า รบกวนปรึกษาค่ะ คือตอนนี้เราคบกับผู้ชายสิงคโปร์ เราทำงานกลางคืนที่นี่ เขาแต่งงานแล้วแต่ภรรยาเป็นคนไทย แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เพราะมีเหตุจำเป็นที่เขาเข้าประเทศสิงคโปร์ยังไม่ได้ แต่เขาก็กำลังยื่นเรื่องพาภรรยากลับมา เราคบกันมาสักพัก เกือบ 3 เดือน ถึงรู้ว่าเขามีภรรยาอยู่แล้ว เขาพาเราเข้าไปนอนบ้าน แล้วที่ไม่รู้เพราะเขาไม่เคยให้โซเชียลมีเดีย จนเพื่อนเขามาบอกว่าแฟนเราแต่งงานแล้ว เราก็ทักไปหาภรรยาเขา และรับปากว่าจะเลิกคุย แต่เราเลิกไม่ได้ เพราะเขาบอกจะเลิกกับภรรยาให้เรารอ จนภรรยาเขาจับได้อีกครั้งว่าเรายังคุยกัน เราก็รับปากอีกว่าเราจะเลิกคุย แต่เราก็เลิกไม่ได้จริง ๆ เพราะมันรักไปแล้ว ตอนนี้เราแอบคุยกับเขาแต่มันทรมานมากค่ะ เราสามารถไปอยู่กับเขาที่บ้านได้ เพราะเขาอยู่คนเดียว แต่เราไม่สามารถเปิดตัวในโซเชียลได้ เพราะเขาก็ขึ้นสถานะว่าแต่งงานแล้ว มันเลยเหมือนว่าไม่สามารถทำให้เรารู้สึกเป็นตัวจริงได้เลย มันรู้สึกเจ็บมากเลยค่ะ เราจะทำยังไงดี ใจก็อยากรอให้เขาเลิกและหย่ากับภรรยาแบบที่เขาบอก แต่เขาบอกว่าเขาจะค่อย ๆ เลิกกับภรรยา เพราะกลัวภรรยาฟ้องค่ะ เราควรรอเขาต่อไปดีไหมคะ - คำว่าเป็นเบอร์สอง เราก็ต้องอยู่แบบเบอร์สองต่อไป บางครั้งเหมือนว่าเรากำลังฝันอยู่ว่าเมื่อไหร่เราจะได้เป็นเบอร์หนึ่ง - จงเลือกและอยู่ในจุดที่ใช่ในสิ่งที่เราปรารถนาจริง ๆ ไม่ใช่ว่าพอรู้ความจริงแล้วก็บอกว่า ฉันรักเขาไปแล้ว ฉันจึงยอมแบบนี้ไม่โอเค - การใช้โซเชียลเป็นตัวชี้วัดว่าคน ๆ นี้มีแฟนไหม แต่งงานหรือยัง แบบนี้อาจจะช่วยได้ส่วนหนึ่ง แต่บางคนก็ไม่ได้ลงอะไรมาก - ถ้าเรารู้ความจริงทั้งหมด แล้วเราอยากจะมีชีวิตที่มีความสุข สงบ และทรงพลังอย่างแท้จริง ให้เราเลือกทางที่ถูกต้อง - ทั้งนี้ ถูกใจหรือถูกต้องจำเป็นจะต้องเลือกสรรให้ดี ๆ ไม่เช่นนั้นชีวิตเราจะถูกเหวี่ยงไปยังจุดที่ไม่ใช่ตลอดเวลา

ข้อความโพสต์จาก Robert Kiyosaki ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ต้องขอโทษด้วย ฉันหมายถึงการจะเป็นผู้ประกอบการและจะไม่ทำงานประจำอีกเด็ดขาด ขอบคุณ" - มุมมองของการทำงานประจำกับการเป็นผู้ประกอบการ คือสิ่งที่เป็นเพียงแค่แง่มุมหนึ่งเท่านั้น - ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวว่า เราจะต้องเดินทางไหน แต่ให้สอบทานตัวตนที่แท้จริงว่าเราต้องการสิ่งใด - วาสนาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เหมือนกับคำที่ว่าแข่งอะไรก็แข่งได้ แต่แข่งวาสนาแข่งกันไม่ได้ - หน้าที่เราคือตัดสินใจ ขอโทษที่เราไม่ได้ทำงานประจำ แล้วก็ขอบคุณที่เราเลือกทางที่เป็นผู้ประกอบการ - ทั้งนี้ ไม่มีทางใดที่ดีที่สุดในชีวิต จงเลือกเมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือก ห้ามเพิกเฉยสัญญาณในการเลือกอย่างเด็ดขาด

หนังสือ The Sleep Prescription: Seven Days to Unlocking Your Best Rest ของ Aric Prather - การนอนหลับเป็นยาชั้นเลิศที่เราต้องเคารพมัน ซึ่งเราจะไม่สามารถต่อรองกับมันได้เลย - บางคนมีปัญหาการนอนหลับตั้งแต่เด็ก มันจึงเป็นสิ่งที่เราต้องน้อมนำการนอนว่า มันไม่ง่ายเลยที่จะนอนหลับให้สนิท - แม้กระทั่งการกินก็ย่อมส่งผลให้เรานอนหลับได้ดี และการสะสมพลังในการนอนหลับเพื่อวันใหม่ด้วย - ตั้งเวลาการนอนหลับ และตื่นอย่างเป็นระบบ ร่างกายจะจดจำเวลาที่ร่างกายต้องการอยู่เสมอ อย่าเลื่อนเวลานอนอย่างเด็ดขาด - ทั้งนี้ สุขภาพกายเป็นสิ่งที่จะขับเคลื่อนชีวิตไปข้างหน้าได้ เปรียบเสมือนสารถีที่เราจะต้องใช้งาน จงดูแลรักษาเอาไว้ให้ดีที่สุด

มีคนมาปรึกษาว่า ทำไมผู้ชายถึงทิ้งผู้หญิง 90% ไปหาผู้หญิง 10% คะ แฟนเราทิ้งเราโดยไม่มีเหตุผล เราถามเขาก็ไม่ยอมตอบ เขาขอโทษเรา แล้วยังบอกว่าพี่ไม่ดีเอง ไม่ต้องคิดมากเรื่องพี่ เราเลยถามเพื่อนที่เขาเล่นเกมด้วย เพื่อนเขาก็บอกว่าแฟนเราเสียอาการ และพูดเหมือนจะจีบเขา เราก็เลยพูดไม่ออกเลย และอีกเรื่องเราเห็นโปรไฟล์เขาในแอปพลิเคชันหาคู่ แล้วก็มาพอรู้ความจริงว่าน่าจะแอบคุยกันมา 2 เดือนแล้ว เราก็เลยคิดว่าเราซื่อหรือใจกว้างกันแน่ ไม่สงสัยเพราะก็ต่างคนต่างทำงาน สอบ เรียน แล้วเขาก็ไม่มีเวลาให้เราเลยส่วนเราก็มีเวลาให้เขาตลอด ตอนขอคืนดีกันบอกว่าจะให้เวลา จะเอาใจใส่มากกว่าเดิม แต่ไม่เลือกคนที่คบกันมาเกือบ 2 ปี ไปหาคนคุยกัน 2 เดือน เราก็เลยสงสัยว่าจะเสียน้ำตาทำไมกับคนที่แสร้งรักเรามาตลอด - มนุษย์เราไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยการใช้เหตุและผลขนาดนั้น แม้กระทั่งเลิกกันไปนานแล้ว แต่เรายังไม่ลืมมันก็อาจจะยังมีใจให้กันอยู่ดี - การตัดสินใจของมนุษย์ยังมีความเอนเอียงอยู่มาก เราเชื่อความรู้สึกมากกว่าเชื่อสิ่งที่มันเป็นไปจริง ๆ เราจึงต้องค่อย ๆ พิจารณา - จำนวนคน 90% อาจจะไม่ได้หมายถึงคนที่เราจะต้องถูกรับเลือกเสมอไป แต่คนจำนวนอีก 10% เขาอาจจะมีความแตกต่างจากผู้คนทั่วไปก็ได้ - ซึ่งความเป็นจริงแล้ว เราอาจจะไม่ได้กำลังเลือกใคร และก็ไม่มีใครเลือกเรา ทุกอย่างเป็นเรื่องของเหตุปัจจัยและโชคชะตาผนวกรวมกัน - ถ้าเราเป็นคู่กันก็จะไม่แคล้วกัน ทุกคนมีสิ่ง ๆ หนึ่งที่บ่งชี้ว่าตัวเราจะต้องเป็นไปในรูปแบบไหน ไม่มีใครได้รับมากกว่าหรือน้อยกว่าในสิ่งที่ควรจะเป็นได้เลย

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความรับผิดชอบคือการสร้างสรรค์ผลงานให้มันเป็นไป แล้วอย่าตัดสินมันโดยทันที งานของคุณก็คือตกหลุมรักที่กระบวนการสร้าง ไม่ใช่ผลลัพธ์ว่าจะออกมาดีแค่ไหน" - ไม่จำเป็นต้องคาดหวังกับสิ่งที่ทำ หน้าที่เราคือทำ หน้าที่ของผลลัพธ์คือธรรมชาติ - ธรรมชาติไม่เคยอคติ ลำเอียง หรือว่าไม่ชอบอะไรในตัวเรา มีแต่มันทำหน้าที่ของมันเช่นกัน - การตกหลุมรักในตัวเอง ไม่ว่าจะเป็น ชีวิต ความรัก การงาน หรือการเงิน ก็ย่อมต้องคอยสอบทานอยู่เสมอ - ความสุขของชีวิตคือสิ่งที่เราได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ เพราะเมื่อเรามองย้อนกลับมามันจะสบายใจที่ได้ทำไปแล้ว - ไม่ต้องห่วง พะวง หรือกังวลกับสิ่งใดที่เราได้ทำลงไปแล้ว รอดูผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น นั่นแหละจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของชีวิต

หนังสือ Life Is Hard: How Philosophy Can Help Us Find Our Way ของ Kieran Setiya - ทำไมชีวิตจึงเป็นสิ่งที่ยาก แล้วเราจะทำอย่างไรให้มันง่าย หรือเราควรปล่อยมันไปแบบนั้น - ปรัชญาของชีวิตที่มาเน้นย้ำว่า ความยากของชีวิตไม่ได้ให้แง่มุมที่เลวร้ายอย่างเดียว แต่มันอาจจะคือแง่งามของความสุข - เราสามารถปล่อยชีวิตไปตามกระแสลมได้ มันหมายถึงเราไม่ต้องดึงรั้งสิ่งใด หรือว่าครอบครองสิ่งใด แต่เราก็จะไม่สามารถเรียนรู้ได้เลย - ลองทบทวนดูว่าชีวิตที่เป็นอยู่ ณ ตอนนี้เป็นอย่างไร เรามีความสุข หรือความทุกข์อย่างไร แล้วสิ่งต่าง ๆ มันพอที่จะรับมือกับมันได้ไหม - บางครั้งชีวิตที่มีความสุข อาจจะไม่ใช่เป็นสิ่งที่ต้องสร้างเงื่อนไขขึ้นมา ทุกอย่างเป็นอย่างนั้นมาตั้งนานแล้ว มีแต่ใจเราไปยึดติดถือมั่นก็เท่านั้นเอง

มีคนมาปรึกษาว่า อยากปรึกษาค่ะ คือเราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ตอนนี้มีลูกสองคน และเรามีแฟนใหม่ค่ะ คบกันมา 2 ปีแล้วกำลังจะเข้าปีที่ 3 เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากค่ะ เสมอต้นเสมอปลาย รักเราและลูกของเรา ดูแลทุกอย่างที่แบบว่าวันแรกเป็นยังไง ทุกวันนี้เขาก็ยังเหมือนเดิมค่ะ เรื่องที่เราอยากปรึกษาคือ เขาอยากมีลูกที่เป็นลูกของเขาเองค่ะ ซึ่งเราก็เลยมีความรู้สึกว่าเราไม่อยากมีอีก เพราะกลัวจะมีปัญหาลูกฉันลูกเธอ คนที่บ้านเขาก็ไม่อยากให้มี เพราะกังวลเรื่องเดียวกับเรา แต่แฟนเราก็ยืนยันว่าจะไม่มีเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น แต่เรากลับรู้สึกว่าทุกอย่างมันคือเรื่องของอนาคต แม้ขนาดวันพรุ่งนี้เรายังคาดเดาอะไรไม่ได้เลย แต่อีกใจหนึ่งเราก็เข้าใจเขาค่ะ เลี้ยงลูกคนอื่นมันก็อาจจะไม่สนิทใจทั้งหมด ซึ่งตอนนี้ลูกเราผู้ชายอายุ 8 ขวบ ผู้หญิง 6 ขวบ ส่วนแฟนอายุ 36 ปีค่ะ เลยอยากขอคำชี้แนะและแนวคิดอีกทางหนึ่งด้วยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ - ปัญหาหลัก ๆ อาจจะไม่ใช่เรื่องของการมีลูกเป็นของตัวเอง หรือว่าลูกเลี้ยง แต่มันอยู่ที่ใจของทั้งสองคนมากกว่า - ซึ่งบางคนก็จะต้องมีปัญหาลูกฉันลูกเธอบ้าง เป็นเรื่องปกติแล้วในเรื่องนี้จะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของแต่ละบุคคล - ความรักมันอาจจะมีวันที่จืดจางกันไป ซึ่งเราก็ต้องถามตัวเราเองว่าเราอยากจะมีลูกคนที่สาม คนที่สี่ หรือมากกว่านั้นอีกไหม - ให้เราลองวางแผนชีวิตอย่างจริงจังดู คำว่าทุกอย่างมันคือเรื่องของอนาคต แม้วันพรุ่งนี้เรายังไม่รู้เลย อาจจะเป็นความคิดที่ไม่ถูกต้องทั้งหมด - วันนี้จะเป็นตัวกำหนดอนาคต มันไม่ใช่ว่าเราจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองไม่ได้ แต่ทุกการตัดสินใจย่อมส่งผลต่ออนาคตทั้งหมดทั้งสิ้น

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้คนมากมายมักจะตอบด้วยทฤษฎีที่ผิดพลาด หรือว่ากลับกลอกไปมา คุณจึงจำเป็นจะต้องตรวจสอบ แล้วสอบทานอีกครั้งหนึ่ง โดยเฉพาะบางคำตอบที่มันดูน่าฉงนสงสัย ผู้จัดการบางคนไม่ต้องการที่จะทำแบบนี้ มันเหมือนว่าเราไม่ให้ความเคารพแก่ผู้คนเหล่านั้น แต่ผู้จัดการควรจะตระหนักว่า การจะเชื่อใจใครสักคนนั้นมันก็มีทั้งได้รับและสูญเสียอยู่เสมอ เพราะฉะนั้นคุณจึงจำเป็นจะต้องฝึกปรือตนเองให้มีความแม่นยำในการตัดสินใจเกี่ยวกับสิ่งที่ผู้คนนั้นกำลังบอกกล่าวเรื่องราวนั้น ๆ และคุณก็จะได้รู้ว่าใครคือคนที่ควรจะฝากชีวิตเอาไว้" - อย่าไปนึกตรึกเอาว่าคำตอบของผู้คนนั้นจะถูกต้องเสมอไป - ผู้จัดการบางคนไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งที่ควรตัดสินใจ การปล่อยปละละเลยของข้อมูลมักจะมีปัญหาตามมามาก - เก็บเกี่ยวประสบการณ์โดยการสังเกตว่า ผู้คนนั้นจะมีทัศนคติที่ผิดพลาดอย่างไร เนื่องด้วยมีคนส่วนน้อยที่คิดถูกต้องในยุคสมัยนี้ - วิธีสุ่มเดินอาจจะไม่มีอยู่จริง แต่บางคนก็คิดว่าโลกจะเหวี่ยงสิ่งที่ใช่มาให้เรา โดยที่เราไม่ต้องขวนขวายทำอะไรให้มันดีขึ้นเลย - ไม่ต้องกังวลไปว่า เราจะไม่เคารพผู้คนในสังคม แต่ให้เราเคารพความดี และความถูกต้องเอาไว้เป็นเกณฑ์ เพราะความสงสารไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นจริง

หนังสือ The Go-Giver Leader ของ Bob Burg and John David Mann - เรื่องเล่าของผู้นำที่มีการเปลี่ยนผ่านของยุคสมัย มันจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยการตัดสินใจที่แหลมคม - ผู้นำที่ดีคือผู้นำที่เราสามารถบอกกับตัวเองได้ว่า เราภูมิใจกับสิ่งที่เราได้เลือกทางนั้นไป โดยปราศจากความลังเล - ปัญหาจะเกิดขึ้นมาก ถ้าผู้นำไม่สามารถนำไปยังทิศทางที่ถูกต้องได้เท่าที่ควร มันจึงเป็นการเกลาของชีวิต - มองทางออก สร้างผู้คน ทำงานที่พึงกระทำ ยืนหยัดเพื่อบางสิ่ง และฝึกปรือตนเองเพื่อการเป็นผู้นำที่ดี - ทั้งนี้ ถ้าเกิดว่าเราอยากสร้างผู้นำจริง ๆ เราจะต้องเชื่อมั่นในบุคคลนั้นที่เราได้มอบหมายหน้าที่รับผิดชอบไปด้วยอย่างใจจริง

มีคนมาปรึกษาว่า ไม่สนิทกับครอบครัว ปกติไม่คุยกันเลย ไม่ไปไหนด้วยกัน อยากกระชับมิตรแบบใดได้บ้าง เห็นพ่อแม่เหงา ๆ แต่จู่ ๆ ชวนไปทำนู่นทำนี่ก็กลัวเขาจะอึดอัด - เมื่อเราต้องการอยากจะสนิทกับคนใกล้ตัว เราก็ต้องรู้จักตัวเองก่อน แล้วเราจึงจะรู้จักผู้อื่น - นิสัยของแต่ละคนจะแตกต่างกัน บางคนชอบคนเอาใจ บางคนชอบคนพูดน้อย หรือบางคนก็ชอบคนที่ว่านอนสอนง่าย - แต่มันก็อาจจะไม่สามารถช่วยให้อะไร ๆ ดีขึ้นได้จริง ก็เพียงเพราะความสนิทสนมต้องเริ่มจากปัจจัยพื้นฐานก็คือนิสัยของเราเอง - อย่าคาดหวังว่าความสัมพันธ์มันจะดีอย่างสิ่งที่เราตั้งใจเอาไว้ มันเหมือนว่าธรรมชาติของบ้านเราเป็นแบบนี้ วัฒนธรรมเป็นแบบนั้นก็จึงต้องน้อมรับ - ทั้งนี้ เราเองจะต้องเป็นคนไม่คิดมาก และทำไปเลย ตัดสินใจอย่างสิ่งที่ตัวเองมีเจตนาแบบนั้น เพื่อให้ทุกสิ่งมีการขับเคลื่อนไปข้างหน้าบ้าง

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทางที่ยากคือทางที่ไปได้ไวที่สุด เพียงทำเหตุให้ถูก คุณจะไม่จำเป็นจะต้องครุ่นคิดถึงการกระทำนั้นอีกต่อไป" - ทางลัด ทางสั้น ทางย่อ หรือทางใดที่ไม่ใช่ทางหลักหรือทางยาก ล้วนแต่เนิ่นช้าด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น - ไม่มีปัญหาใดสำคัญไปมากกว่าการทำเหตุให้ถูกต้อง เมื่อเหตุถูกผลก็จะถูกไปเอง เรียนรู้สิ่งเหล่านี้ให้มากเข้าไว้ - ถ้าหากว่าเราสามารถทำสิ่งที่ถูกต้องได้จริง ๆ เราจะไม่จำเป็นต้องครุ่นคิดถึงความถูกต้องนั้นบ่อย ๆ อีกเลย - ผู้คนมากมายหลงคิดไปว่า การปล่อยชีวิตไปตามความรู้สึก หรืออะไรเข้ามาก็เข้ามา อะไรจะออกไปก็ออก เขาจะไม่สามารถดึงรั้งสิ่งใดไว้ได้เลย - ทั้งนี้ ใช้ศักยภาพสมองไปกับสิ่งที่ถูกต้องก่อน เน้นที่กระบวนการสร้าง แล้วหลังจากนั้นเราก็เก็บดอกออกผลจากสิ่งที่กระบวนการนั้นเป็นไป