Friendtalkative Podcast

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "5 สิ่งที่จะนำไปปรับใช้ได้กับทุกแง่มุมของชีวิต คือ 1. ลองอะไรให้มากเข้าไว้ แล้วให้ลองล้มเหลวเกือบทั้งหมดที่ลอง 2. เลือกลองอะไรที่มันเข้าท่า 3. ทุ่มเทกับสิ่งที่มันดูเป็นไปได้ แล้วล้มเลิกทุกสิ่งที่มีมา 4. ให้มันเติบโตอย่างต่อเนื่อง และ 5. แล้วเมื่อไหร่ก็ตามที่การเติบโตลดต่ำลงให้กลับไปยังข้อ 1 ใหม่" - สิ่งหนึ่งได้ถูกเริ่มต้น ก็ย่อมมีวันที่จบลงเป็นธรรมดา ให้สังเกตสิ่งที่เราทำว่าอยู่ในระดับใด - กำหนดระดับในชีวิตได้แล้วก็ให้ระบุให้ชัดเจนว่า จะต้องรับมือกับสถานการณ์ในบริบทนั้นอย่างไร - ปัญหาของชีวิตก็คือ เรามักจะย่ำอยู่กับที่ในสิ่งที่คิดว่าดี แต่บางอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว เพราะสถานะของสิ่งที่เราทำก็ถูกเปลี่ยนไป - บางช่วงเวลาสิ่งหนึ่งดีกว่าอีกสิ่งหนึ่ง เช่น ที่ดินขายดี บ้านพร้อมที่ดินขายดี รวมไปถึงอสังหาริมทรัพย์อาจจะขายดีในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งเป็นเพราะอะไร - ปรับเปลี่ยน เปลี่ยนแปลง เฝ้าระวัง แล้วตัดสินใจ ไม่มีท่าใดดีไปกว่าท่าของการกระทำที่ไปพร้อมกับคลื่นของการเปลี่ยนแปลง จงเตรียมตัวรับการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

หนังสือ โลกนี้ไม่ได้มีคำตอบเดียว ของ หนุ่มเมืองจันท์ - ถ้าโลกนี้มีคำตอบเดียว เราจะตอบมันว่าอะไร แล้วถ้ามันไม่ได้มีคำตอบเดียว เราจะเลือกคำตอบไหนที่เหมาะสมที่สุด - แม้ทางเดินมากมาย แต่ยังไงแล้วเราก็ต้องเลือกทางเดินเดียวอยู่ดี เราแค่ต้องฝึกมอง และฝึกฝนการตัดสินใจให้เฉียบคม - ทักษะการมองมุมกลับ หรือมองต่างจึงไม่ใช่จะแนะนำสั่งสอนกันง่าย ๆ เพราะมันต้องเป็นกระบวนการสร้างอย่างละเอียดถี่ถ้วน - หนึ่งแง่มุม ก็คือหนึ่งแง่งาม หลายแง่มุมก็ย่อมมีหลายแง่งาม จงใช้ชีวิตอย่างเปิดใจ และเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เลือก เพราะบางคำตอบไม่ได้ชัดเจนตั้งแต่แรก - โรงเรียนมักจะมีข้อสอบแบบอัตนัยกับปรนัย ซึ่งชีวิตจะเป็นข้อสอบแบบอัตนัยเป็นส่วนมาก ส่วนปรนัยคือทางเดิน โอกาส และการมีมุมมองใหม่

มีคนมาปรึกษาว่า คือเราเป็นคนนึงที่เราไม่ชอบหรือไม่ค่อยอยากรู้เรื่องคนอื่น ๆ เวลาที่เป็นเรื่องส่วนตัวเราที่ไม่อยากบอกใคร เราก็จะไม่ตอบหรือไม่บอกเลยค่ะ แล้วบางครั้งเราก็แค่อยากอยู่คนเดียวค่ะ พอเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดหรือถามก็เลยกลายเป็นคนที่ทุกคนมองว่า เราไม่ชอบถึงไม่คุยด้วย แต่เปล่าเลยค่ะ คือมีช่วงนึงเราไปอยู่บ้านแฟนด้วยความที่ว่าทำงานหรืออยู่บ้าน ก็ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวแฟนอยู่ตลอดเวลา เราก็เห็นว่าเขาทำอะไรอยู่ตลอดเวลา มันเลยทำให้ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรแทรกเข้าไป แฟนก็ชอบถามว่าเราไม่พูดอะไรกับครอบครัวเขาเลยเหรอ แบบไม่ชอบอะไรรึเปล่า แต่เราก็พยายามอธิบายไปว่าเราก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด เราเองก็ไม่รู้จะยกประเด็นอะไรขึ้นมาพูดหรือถามกัน เพราะบางเรื่องก็เป็นเรื่องส่วนตัว ซึ่งตัวเราเองไม่ได้อยากรู้ เลยไม่ได้ต้องการที่จะถามค่ะ แถมนิสัยส่วนตัวเราก็ไม่รู้วิธีเข้าหาผู้ใหญ่ด้วย เราเคยเป็นคนร่าเริงค่ะ แต่พอโตขึ้นมาเรากลับชอบที่จะอยู่เงียบ ๆ คนเดียวมากกว่า ปัจจุบันนี้ก็ได้กลับมาอยู่กับครอบครัวตัวเองแล้ว แต่ก็ยังมีนิสัยแบบเดิม พอไม่มีอะไรคุยก็จะไม่คุยอะไรด้วยเลย แต่ถ้าเป็นคนที่อายุใกล้เคียงกัน เราก็สามารถคุยกันได้ปกติ เฮฮาเลยค่ะ พักหลังก็เลยเจอเพื่อนได้น้อยลงด้วย ทำงานไกลบ้านเลยอยากมีเพื่อนเหมือนในอดีตค่ะ ตอนนี้อยากรู้ว่าเราควรปรับเปลี่ยนนิสัยตัวเองยังไงดีคะ บางคนอาจจะไม่ชอบที่เราเป็นแบบนี้ เราควรปรับปรุงตัวเองยังไงดีคะ ให้คำปรึกษาได้ตรง ๆ เลยค่ะ - นิสัยบางอย่างเปลี่ยนได้เปลี่ยน ถ้าเปลี่ยนไม่ได้ก็ต้องยอมรับกันไป เพราะเราห้ามความคิดใครไม่ได้ - บางทีเราเอาดวงตาไว้มองสิ่งอื่น จนเราลืมมองตัวเองว่าจริง ๆ แล้วเราอาจจะเป็นคนที่ไม่ได้เข้าใจคนอื่นมาก เราเลยมักจะคิดว่ามันเป็นเรื่องคนอื่น - คำว่าเรื่องส่วนตัว หรือว่าคำว่าเรื่องของคนอื่นเป็นสิ่งที่จะเน้นย้ำว่า สังคมไม่ได้ให้ค่าเรื่องของคนอื่น แต่ให้ค่าเรื่องของตัวเองกันมากกว่า - การถามเรื่องของคนอื่นจึงไม่ใช่เรื่องที่แย่ แต่แน่นอนถ้าเราถามมากเกินไป สีหน้าแววตาของอีกฝ่ายก็จะเปลี่ยน แล้วเราค่อยทบทวนอีกทีหนึ่งก็ได้ - ทั้งนี้ อย่าพยายามคิดแทนใคร ใช้ชีวิตตามสิ่งที่ควรจะทำ เป็นห่วงคนอื่นอย่างพอควร การเข้าหาผู้ใหญ่หรือผู้น้อย รวมไปถึงเพื่อนก็แตกต่างที่อายุ นอกนั้นคือความใส่ใจล้วน ๆ เลย

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงรับรู้ไว้เสมอว่า ไม่ว่าเศรษฐกิจจะดำเนินไปด้วยวิถีทางใด จะมีผู้คนพูดอย่างหนาหูว่า ภาวะถดถอยจะเข้าใกล้เข้ามาแล้ว เงินเฟ้อรุนแรงจะเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ ค่าเงินดอลลาร์จะย่ำแย่ลง FED (Federal Reserve Board) จะล่มสลาย และหุ้นส่วนใหญ่ในตลาดมีมูลค่าเกินกว่าราคายุติธรรมไปหมดแล้ว แล้วคำพูดเหล่านี้เกิดขึ้นมานานกว่า 100 ปีมาแล้ว" - คำพูดหนาหู ไม่ได้จะบ่งชี้ว่ามันจะเป็นแบบนั้นเสมอไป ลองมองไปที่อนาคตไม่ใช่มองไปที่อดีต - ถ้าปัญหามันจะเกิดมันก็ต้องเกิดขึ้นไปแล้ว ปัญหาที่จะเกิดส่วนใหญ่ไม่เกิดขึ้นจริง เรียนรู้จากความคิดส่วนนี้ดูบ้าง - บางปัญหามันคือสิ่งที่จะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นได้ แต่บางปัญหาก็ย่อมทำให้เราล้มหายตายจากไป มันอยู่ที่มุมมองที่เรายืนอยู่ - เศรษฐกิจเป็นสิ่งที่คาดการณ์ยาก แต่มันก็พอที่จะคาดการณ์ได้ แล้วนั่นจะนำมาซึ่งความสำเร็จในแบบฉบับของตัวเราเอง - ทุกวิกฤตย่อมมีโอกาส แต่ละคนจะมองเห็นโอกาสต่างกัน เพราะแต่ละคนมีโชคชะตาที่จะได้รับแตกต่างกันไปนั่นคือคำตอบ

หนังสือ Big Panda and Tiny Dragon ของ James Norbury - หนังสือปรัชญาที่อิงจินตนาการควบคู่ไปด้วย พร้อมทั้งเป็นการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ของสองสิ่งมีชีวิต - เมื่อหมีแพนด้าตัวโต กับมังกรจิ๋วได้ร่วมตั้งคำถามและคำตอบไปด้วยกัน การสนทนาที่ดีจึงปรากฏขึ้น - ปัญญาของพระพุทธเจ้าที่ได้ออกแบบมาเพื่อการเข้าใจแก่นแท้ของสัจธรรม มันจึงเป็นที่มาของการแสวงหาคำตอบ - ความสุขของชีวิตจึงไม่สามารถไปบังคับกะเกณฑ์อะไรได้ เปรียบเสมือนสายลมที่มันพัดผ่านไป แล้วไม่มีวันย้อนคืนกลับมา - ธรรมะคือสิ่งที่อยู่รอบตัวของเรา ไม่ว่าจะเป็นความคิด จิตใจ ความรู้สึก และจิตวิญญาณ ทุกสรรพสิ่งบ่งชี้ไปยังจุดเดียวกันนั่นคือเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

มีคนมาปรึกษาว่า มักจะมีคนมาบอกเราหน้าตาน่ารัก นิสัยตลก สนุก มีเสน่ห์ หาเงินเก่ง ทำอะไรได้หลายอย่างเลย แต่ก็ยังไม่มีคนเข้ามาจีบแบบจริงจัง มีแต่แบบโยนหินถามทาง ส่วนตัวเราก็มองว่าคนที่เข้ามายังไม่จริงจัง ก็เลยทำตัวเฉย ๆ ไป สักพักก็แยกย้ายกัน แถมนิสัยส่วนตัวก็ชอบไปไหนมาไหนคนเดียว แต่บางทีก็รู้สึกเหงา จะแก้อย่างไรได้บ้างคะ - ภาพรวมของชีวิตจะไม่สามารถบ่งชี้ได้ไปในแต่ละเรื่องว่าเป็นอย่างไร เหมือนคำถามว่าคนดีต้องมีคนรัก เป็นต้น - บางทีชีวิตก็ไม่ได้มีสูตรสำเร็จตายตัว แต่มันก็ทำให้เราตระหนักรู้ได้ว่า เราสามารถทำสิ่งใดให้ดีขึ้นได้อย่างต่อเนื่องแค่ไหน - เรื่องของความรักเป็นคนละเรื่องของนิสัย บางคนนิสัยไม่ดีแต่กลับมีแฟนเยอะ แต่บางคนนิสัยดีแต่กลับมีแฟนน้อยกว่า - ส่วนเรื่องของอุปนิสัยส่วนตัวก็เป็นส่วนที่สำคัญเหมือนกัน บางครั้งเราต้องเอาใจลงเล่นสักหน่อยหนึ่ง ไม่ใช่รอคอยแต่คนมาทุ่มเทให้กับเรา - ทั้งนี้ ความรักความสัมพันธ์เป็นเรื่องละเอียดอ่อน จำเป็นจะต้องปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางด้านจิตวิทยาความสัมพันธ์ด้วยอีกส่วนหนึ่ง

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เกือบทุกสิ่งอย่างในชีวิตมักจะไม่ค่อยเอื้ออำนวยให้คุณภาพชีวิตเติบโตได้อย่างมั่นคง เพราะเกือบทุกสิ่งอย่างนั้นมักจะประกอบไปด้วยคำว่ามากเกินไป เช่น ลูกค้า การทำงาน ชื่อเสียง เวลาว่างและอื่น ๆ อีกมากมาย จงตั้งสติก่อนว่าเมื่อไหร่ที่เราเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างหนึ่ง ต้องเสาะแสวงหาอะไรที่เรียกว่าเกินกว่าสิ่งที่จำเป็นคืออะไร" - ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตามแต่ เราต้องระลึกไว้อยู่เสมอว่า วันนี้คือวันที่เริ่มต้นทำบางสิ่งให้พอดี ไม่ใช่ดีขึ้นอย่างเดียว - คำว่าพอดี จึงเป็นคำที่สำคัญอย่างยิ่งต่อยุคสมัยนี้ รวมไปถึงอนาคตกาลด้วย เพราะอุปสรรคส่วนใหญ่คือการทำอย่างไม่สมดุล - ความมั่นคงจึงเป็นทั้งอุดมคติ และเป็นปรัชญาของชีวิตว่า เราจะทำอย่างไรให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้นโดยที่ต้องควบคุมพลังให้ต่อเนื่อง - เกือบทุกเรื่องมากไปน้อยไปไม่ดีทั้งนั้น มีผู้คนมากมายหลงเชื่อไปว่ามีเงินมาก มีเพื่อนมาก แล้วมีอำนาจมากแล้วจะดีโดยส่วนเดียว - มีสติในชีวิตประจำวันว่า อะไรบ้างเป็นสาระสำคัญของชีวิต หรือเป็นสิ่งที่สร้างคุณค่าแบบระยะยาวต่อสภาวะมวลรวมของชีวิต

หนังสือ Move The Body, Heal The Mind: Overcome Anxiety, Depression, and Dementia and Improve Focus, Creativity, and Sleep ของ Jennifer Heisz - นักประสาทวิทยาได้ศึกษาเรื่องราวของสมอง แต่ยุคสมัยได้เปลี่ยนไปจิตใจก็มีส่วนเชื่อมโยงด้วยเช่นกัน - ปัญหาของผู้คนส่วนใหญ่ในยุคสมัยนี้ก็คือ ADHD (Attention deficit hyperactivity disorder) - แม้กระทั่งการนอนกับความวิตกกังวล รวมไปถึงซึมเศร้าก็ย่อมเป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายล้วนประสบพบเจอได้เสมอ - การรักษาโรคอาการง่าย ๆ ก็คือเคลื่อนไหวร่างกายบ้าง ลองเปิดใจที่จะรับรู้ว่า ชีวิตไม่ได้มีสิ่งเดียวที่เราเป็นอยู่ โลกภายนอกย่อมมีสิ่งอื่นที่ดีก็ได้ - ยิ่งออกกำลังยิ่งเยียวยา ยิ่งอยู่นิ่งยิ่งเจ็บป่วย การทดสอบด้วยการประเมินชีวิตของแต่ละบุคคล บ่งชี้ถึงสุขภาพกายและใจที่เปลี่ยนแปลงไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่งเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ หนูอยากจะขอคำปรึกษาจากพี่ ๆ หน่อยค่ะ เรื่องของเรื่องก็คือ ตั้งแต่เข้ามาทำงานแห่งนี้ ก็ได้เพื่อนร่วมงานเป็นรุ่นพี่อยู่ 4 คนค่ะ สนิทกันเลยค่ะ คุยได้ทุกเรื่อง เฮฮาทำงานมีความสุขมากค่ะ แต่พอมาหลัง ๆ เริ่มรู้สึกว่าทุกคนเปลี่ยนไปค่ะ ไม่ค่อยคุยกับเรา แถมจู่ ๆ แช็ตกลุ่มก็ออกจากกลุ่มกันหมด เรารู้สึกเราโดนเมินอีกแล้วค่ะ พอเราไปทำงานก็รู้สึกอึดอัดมากเลยค่ะ ควรคุยกับใครสักคนใน 4 คนนี้ดีไหมคะ ว่าเราทำอะไรผิดมารึเปล่า เราไปทำอะไรให้ไม่พอใจไหม อยากรู้ว่าเราควรคุยกับเขาดีไหมคะ - ถ้าหากว่าเราสงสัยอะไรให้ลองถามในสิ่งที่สงสัยไปได้เลย ไม่ต้องกังวลหรือคิดมาก - หากว่าเสียงตอบรับกลับมามันไม่ค่อยดี เราก็ค่อยนำข้อความเหล่านั้นมาขบคิดว่ามันเกิดจากสิ่งใดกันแน่ - ถ้าเราผิดก็แก้ไข แต่ถ้าเราไม่ได้ผิดก็ไม่ต้องไปทำอะไร บางทีเราอาจจะไม่ได้ผิดในแง่มุมของเรา ก็ให้เราลองใช้ชีวิตต่อไปดู - บางบริบทมันอาจจะพูดยากว่า คำว่าผิดหรือถูกคืออะไร เพราะบางครั้งก็ไม่ได้มีคนมาบอก มาสอนเราอะไรขนาดนั้น - คำตอบของเรื่องราวทั้งหมด เราอาจจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วก็ได้ แต่ถ้าไม่รู้ในครั้งนี้ให้สังเกตมากขึ้นในครั้งถัดไป มันจะมีเงื่อนงำให้ติดตามไปแน่นอน

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้คนมักจะครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรกับวันข้างหน้า แต่น้อยคนที่จะคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วนกับอีก 1-2 ปีข้างหน้านี้ แล้วแทบไม่มีใครเลยจะขบคิดเรื่องของชีวิตในอีก 3-4 ปีถัดไปหรือมากกว่านั้น บุคคลใดที่เต็มใจจะยืดเวลาการได้รับสิ่งที่ปรารถนาออกไป มักจะลดความขัดแย้งและได้รับสิ่งที่เป็นประโยชน์มากกว่าคนที่ไม่ได้ทำมัน ความอดทนรอคอยคือพลังที่สลักสำคัญ" - ความอดทนรอคอยให้เป็นนั้น จึงเป็นทักษะและความสามารถที่สำคัญยิ่งกับยุคสมัยนี้ - เมื่อความรวดเร็วเป็นเพียงแค่เครื่องมือหนึ่ง มันอาจจะทำให้เราหลงลืมการรอคอยความปรารถนา - ฝึกฝนที่จะขบคิดในอีก 3-4 ปีข้างหน้า หรือมากกว่านั้น เพราะมันจะทำให้เราเห็นภาพของตัวเองชัดเจนมากยิ่งขึ้น - อนาคตเกิดจากวันนี้ แล้ววันนี้ก็เป็นผลพวงมาจากอดีต เวลาเป็นอนันต์ไม่สามารถหาจุดเริ่มต้น หรือจุดจบได้จริง - ปัญหาในวันนี้คือเราไม่เคยคิดที่จะยืดเวลาออกไปบ้าง ลองปฏิบัติอะไรก็ได้เพื่อเป็นการที่ไม่ต้องทำในสิ่งที่เป็นอยู่ แต่ให้ลดคุณภาพจากสิ่งที่มีอยู่แล้วจะมีชีวิตที่ดีสืบไป

หนังสือ Split the Pie: A Radical New Way to Negotiate ของ Barry J. Nalebuff - หลักแนวคิดที่เราจะเจรจาอย่างไรให้ชัดเจนมากที่สุด ก็คือการสนทนาที่ก่อเกิดผลลัพธ์อย่างเท่าเทียม - ความเท่าเทียมเป็นอุดมคติที่ผู้คนมากมายกำลังเสาะแสวงหามัน การแบ่งสันปันส่วนอย่างชัดเจนจะช่วยลดความเหลื่อมล้ำได้ - การแบ่งชิ้นพาย ก็คือการแบ่งผลประโยชน์จากการเจรจาออกจากกันอย่างละเอียดถี่ถ้วน เช่น ส่วนแบ่งที่ได้รับ อนาคตที่เราจะได้สร้างร่วมกัน - ใคร ๆ ก็ล้วนต้องการชิ้นพายหรือพิซซ่าที่เหลือเกินจากส่วนแบ่ง แล้วเราจะเลือกให้ใครได้มากกว่ากัน เพราะบางครั้งผลประโยชน์ก็แบ่งไม่ลงตัว - ถ้าลองมองในแง่มุมของธุรกิจ การแบ่งหุ้นตามความสามารถ และทุนทรัพย์ก็อาจจะสมเหตุสมผลมากกว่าความเท่าเทียมที่แบ่งหุ้นเท่า ๆ กันไป

มีคนมาปรึกษาว่า พอมีวิธีหนีจากความเหงายังไงบ้างครับ พอดีผมเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบหากันมา 7 ปี แล้วตอนนี้อยากออกจากวงจรเหล่านี้ ไม่อยากเหงาหรือคิดถึงเขาอีกแล้ว อยากทำอะไรฆ่าเวลาบ้าง จะได้ไม่ต้องคิดมากครับ - ไม่มีวิธีการหนีความเหงา แต่มีวิธีอยู่ร่วมกับความเหงาอย่างมีความสุขได้ - ปัญหาจึงไม่ใช่ความเหงา แต่เป็นท่าทีของการมีอยู่มากกว่าว่า เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว - ความสุขในวันนี้คือสิ่งใด เราต้องค้นหาให้เจอก่อนที่เราจะตั้งคำถามว่าเราควรทำอะไรหลังจากที่เลิกกับแฟนดี - ระหว่างที่เรากำลังทำอะไรกับชีวิต เราต้องเผื่อใจไว้ส่วนหนึ่งที่ว่าเราอาจจะต้องกลับมาอยู่กับกิจกรรมที่ต้องอยู่คนเดียวได้ด้วย - อยากไม่ทุกข์ กลับทุกข์ อยากสุข กลับไม่สุข เมื่อความอยากไม่ช่วยให้ชีวิตดีขึ้นได้จริง แต่ถ้าอยากแล้วพยายามทุกสิ่งก็สามารถเป็นไปได้

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ปัญหาของการสร้างความมีประสิทธิผลนั้นมักจะคล้ายคลึงกัน นั่นคือเราทำมันอย่างผิดวิธี" - ปัญหาของการสร้างประสิทธิผลของชีวิต จำเป็นจะต้องใช้ชีวิตให้มีประสิทธิภาพอย่างเดียวรึเปล่า - บางครั้งเราอาจจะต้องปล่อยวางบางสิ่งลง แล้วหันมามองว่าการมีเวลาว่างบ้าง อาจจะเป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน - รับรู้ว่าวันนี้เราควรจะสร้างชีวิตให้ได้แง่มุมใดแง่มุมหนึ่ง แต่ไม่ใช่ต้องไปยึดติดถือมั่นกับสิ่งนั้นจนเกินพอดี - คนส่วนใหญ่มักจะอยากใช้ชีวิตแบบพัฒนาตนเองแบบทุกเมื่อเชื่อวัน แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ - ทั้งนี้ ชีวิตที่ดีที่สุด มิใช่ชีวิตที่ดีในทุก ๆ วัน แต่เป็นชีวิตที่รู้ว่าวันใดควรพัก ควรหยุด หรือควรถอยห่างมากกว่า

หนังสือ Market Sense and Nonsense: How the Markets Really Work ของ Jack D. Schwager - ตลาดที่เข้าทางกับไม่เข้าทางเป็นอย่างไร แล้วเราจะรับมือกับตลาดแต่ละทิศทางได้ไหม - การลงทุนเปรียบเสมือนน่านน้ำที่เราต้องเข้าไปแย่งกลุ่มที่มีอยู่มาก่อน นั่นจึงเป็นสิ่งที่ยากอย่างยิ่ง - หากเราไม่รู้จักตัวเราเองเลย เราจะพ่ายแพ้ในทุกตลาด โดยเฉพาะตลาดที่ว่าด้วยเรื่อง Hedge Fund - ปรับมุมมองในตลาดก่อนเลยอย่างแรก เพราะว่าตลาดหุ้น โภคภัณฑ์ หรืออัตราแลกเปลี่ยน จะแตกต่างกันในบางจุดบางมุม - ตลาดที่มีประสิทธิภาพไม่มีอยู่จริง เราจึงไม่สามารถเอาชนะตลาดได้จริง แถมเราจำเป็นจะต้องตระหนักรู้ถึงพื้นฐานสินทรัพย์ที่เข้าไปลงทุนด้วยเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า เราเป็นคนหนึ่งที่รักแฟนมาก ๆ เลยค่ะ เราเลยตัดสินใจแต่งงานกับเขา พอแต่งงานอยู่ด้วยกันก็มีแต่ปัญหาเต็มไปหมดค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรสุดท้ายก็จบว่าเป็นที่เราตลอดเลยค่ะ เราพยายามทำทุกอย่างแต่เขาก็บอกว่าเราไม่ชอบครอบครัวเขา ไม่ชอบพ่อแม่เขา ทุกอย่างมันตกที่เราหมดเลยค่ะ พอถึงวันนึงก็เลิกกันค่ะ เขาเป็นคนขอเลิกค่ะ ณ ตอนนั้นเรารักเขามากและยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ พอเลิกกันเขาก็กลับมาคุยกับเรา ขอให้เรารอแล้วเขาจะกลับมาหาเราเพื่อไปอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ตอนนี้เขาพยายามทำทุกอย่างให้เรามากเลยค่ะ เราอยากถามว่ากับผู้ชายที่เคยบอกว่าเราไม่เคยเป็นภรรยาที่ดีให้กับครอบครัวเขาได้เลย แต่จู่ ๆ มาวันนี้เขากลับอยากให้เรากลับไปใช้ชีวิตด้วยกันอีกครั้ง เราสมควรรอไหมคะ แต่ตอนนี้ใจเราไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นอีกค่ะ แล้วตอนนี้เขาก็พยายามทำดีจนบางครั้งก็ทำให้เราใจอ่อนอยู่บ้างค่ะ ถ้าเรารอมันจะโอเคไหม และถ้าเราไม่รอจะดูใจร้ายเกินไปไหมคะ - จากการคุยไปสู่กับคบหากัน แล้วจากการคบหากันไปสู่การแต่งงานกัน จุดชี้วัดจึงไม่มีอยู่จริงอยู่ที่ใจล้วน ๆ เลย - หากคนบางคนชอบที่จะเอาชนะ กระหายการสร้างเรื่องให้มันดูดีเกินงาม สิ่งนั้นอาจจะไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ดีอย่างสิ่งที่ควรจะเป็น - เราต้องสังเกตว่า ทำไมความรู้สึกตอนที่เขาไม่ได้ครอบครองเราเขากลับดูพยายามอย่างมาก แต่ทำไมเวลาที่เขาได้ครอบครองเราไปแล้วกลับเพิกเฉยไป - การรอคอยหรือไม่รอคอยไม่ใช่คำถามที่ดี ทางที่ดีให้ตั้งคำถามใหม่เป็นคำถามว่า เรารักเขาจริง ๆ ไหม แล้วเขารักเราจริง ๆ รึเปล่า ความรู้สึกทั้งหมดจะเป็นตัวบอกเราเสมอ - บางคนเวลาแต่งงานกันไปแล้ว เขามักจะคาดหวังในตัวของอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น เราจึงต้องหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงพูดจาทำร้ายน้ำใจเรามากนัก แล้วเราไม่ได้ดูแลครอบครัวเขาจริงอย่างที่พูดรึเปล่า

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความไม่มั่นคงคือตัวแม่ของความโลภ - Will Durant" - ชีวิตนั้นต้องการเสาะแสวงหาความมั่นคงอยู่ตลอดเวลา ไม่มีสิ่งใดคงที่ แต่ก็ไม่มีสิ่งใดหยุดยั้ง - เมื่อความคิดหนึ่งเกิดขึ้นอยู่ในยุคสมัยหนึ่ง เราย่อมตระหนักรู้ดีว่า ความมั่นคงคือสิ่งที่เราทุกคนปรารถนาที่จะเป็นไป - ความโลภจะเติบโตมากขึ้น ถ้าเราขาดซึ่งทรัพยากรที่เพียงพอต่อความต้องการ เช่น อาหาร เงินทอง และความสุข - มันอาจจะพูดยากที่เราจะตอบว่า สังคมนี้จะมั่นคงได้อย่างไร หากแต่เพียงเรามองไปที่ปัจเจกชนเราจะค้นพบว่าการพัฒนาคุณภาพชีวิตเท่านั้นคือคำตอบ - ทั้งนี้ ยุคสมัยนี้เราอาจจะมีความมั่นคงทางสังคมมากขึ้นแล้ว เราอาจจะโลภเพราะเห็นผู้คนอื่นมีมากกว่า แต่ยังไงแล้วความโลภก็ยังเปลี่ยนบริบทไปตามยุคสมัยเสมอมา

หนังสือ Raising Critical Thinkers: A Parent's Guide to Growing Wise Kids in the Digital Age ของ Julie Bogart - การเลี้ยงดูลูก หรือการฟูมฟักเด็กนักเรียนคนหนึ่งในยุคดิจิทัลนี้ไม่ใช่เรื่องยาก - แม้ว่าการเรียนรู้จะดูเหมือนยากเย็นในการสั่งสอน แต่ถ้าเรารู้หลักสูตรของชีวิตมันจะง่ายดายขึ้น - บ้านของทุกคนก็สามารถสร้างให้เป็นแหล่งความรู้ได้ ถ้าเกิดว่าโรงเรียนไม่ใช่พื้นที่ความรู้ของชีวิตอีกต่อไป - ไม่หยุดที่จะเรียนรู้ ทักษะที่สำคัญก็คือจงกระหายใคร่รู้อยู่ตลอดเวลา ทุกสิ่งบนโลกเป็นแง่มุมให้กับเราได้เสมอ - ทั้งนี้ ผู้เขียนเน้นย้ำในเรื่องของการวิเคราะห์สิ่ง ๆ หนึ่งแล้วแตกย่อยประเด็นออกไปเพื่อให้เห็นรายละเอียดปลีกย่อย มันคือหนทางของการเรียนรู้จากสรรพสิ่ง

มีคนมาปรึกษาว่า แฟนปากเหม็นมากค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงดี คบกันมาจะเข้าปีที่ 6 แล้ว ก็คือได้พาไปหาหมอฟันก็แล้ว แต่แฟนก็ไม่ค่อยอยากไปทำ แถมไม่ยอมเปลี่ยนใจจนเราเหนื่อยจะพูด เขาก็แปรงฟันเช้าเย็นนะคะ แต่หลังแปรงก็ยังเหม็น เราเคยบังคับให้แปรงลิ้นก็ดีขึ้นช่วงนึงแล้วเขาก็เลิกทำไป แบบเหม็นขนาดที่เราซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ แฟนใส่หมวกเต็มใบ แล้วเราก็ใส่หมวกเต็มใบแถมใส่หน้ากากอนามัยอีกชั้นหนึ่ง พอแฟนอ้าปากขึ้นมากลิ่นก็ยังลอยมากับลมทะลุหน้ากาก อัดจมูกเราจนเราต้องกลั้นหายใจ ถ้าอยู่ในรถนี่ไม่ต้องพูดถึงมันกระทบกับชีวิตประจำวันเรามาก จนเราไม่กล้าจูบกับแฟนเลย ช่วงปีหลัง ๆ ไม่อยากอยู่ใกล้ เวลาคุยกันก็พยายามชวนคุยไกล ๆ พอจะมีคำแนะนำในการแก้ปัญหานี้อย่างถาวรบ้างไหมคะ - กลิ่นปากเป็นเรื่องที่เราจะเพิกเฉยไปไม่ได้ เพราะมันจะส่งผลต่อการใช้ชีวิตและสุขภาพ - บางทีเรามีปัญหาสุขภาพบางอย่างที่หนัก มันก็ส่งผลต่อกลิ่นปากได้เช่นกัน ให้สำรวจตัวแฟนและตัวเราเองด้วย - มันเป็นสิ่งที่ยากมาก ๆ ที่เราจะบอกให้คนที่เป็นปัญหาปรับเปลี่ยนสิ่งที่เราต้องการ ถ้าบอกไปแล้ว พูดไปแล้ว เราก็ต้องหาทางอื่น - ไม่ว่าปัญหามันจะอยู่ที่ตรงไหน ให้เราตระหนักรู้ว่าการดูแลความสะอาดทุกส่วนของร่างกายเป็นความรับผิดชอบที่พึงมี ไม่ควรละเลยเด็ดขาด - บางคนชินกับกลิ่นของตัวเอง จนไม่รู้ว่ากลิ่นของตัวเองในตอนนี้คือหนักมากแล้ว ให้ลองหาแหล่งข้อมูลอื่น ๆ เช่น เพื่อน พ่อแม่ หรือว่าคนใกล้ชิดช่วยบอกอีกต่อหนึ่ง

ข้อความโพสต์จาก Susan David ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ไม่ว่าจะเกิดอารมณ์ใดขึ้นมา มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดขึ้นได้ อนุญาตให้ตัวเองได้รู้สึกกับสิ่งนั้น แล้วก้าวแรกสำหรับความคล่องแคล่วของอารมณ์ ก็คือการเปิดเผยถึงอารมณ์และพูดออกไปว่า 'คุณอยู่นั่นเอง ฉันอยู่นี่นะ เรามาคุยกันดีกว่า'" - ทุกอารมณ์ด้านลบนั้นเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดขึ้นกับจิตใจ ความคิด และชีวิตของเราทุกคน - สิ่งที่แตกต่างก็คือวิธีมองอารมณ์นั้น ๆ เสียมากกว่า บางคนเปิดใจรับทุกอารมณ์ แต่บางคนเลือกสรรเฉพาะที่ชอบใจเท่านั้น - สนทนากับตัวเราเองบ้าง บางคนคิดว่าเรารู้จักตัวเองดี เพราะเกิดมาก็อยู่กับร่างกายนี้ จิตใจนี้ แต่หารู้ไม่ว่าเขาเหล่านั้นไม่ได้รู้จักอะไรเลย - บางคนฉลาดในเรื่องของคนอื่น แต่กลับโง่เรื่องของตัวเอง กลับกันบางคนโง่เรื่องคนอื่น แต่ฉลาดเรื่องของตัวเอง - ทั้งนี้ ลองทักทายอารมณ์ที่เข้ามาหาเราในแต่ละวันดู พูดคุย นั่งมองกันบ้าง เพื่อจะได้รู้จักว่าอารมณ์นี้มันมาเพราะเหตุผลใด

หนังสือ Financial Feminist: Overcome the Patriarchy's Bullsh*t to Master Your Money and Build a Life You Love ของ Tori Dunlap - โฮสต์พอดแคสต์ชื่อดัง Her First $100K Financial Feminist ซึ่งเป็นรายการที่สอนเรื่องการบริหารเงินส่วนบุคคล - มีหลายเหตุผลที่เราต้องการเรียนรู้เรื่องการเงิน เพราะการเงินเป็นส่วนสำคัญของชีวิต แล้วอะไรเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเราในตอนนี้ - จัดสรรรายรับ และรายจ่ายในแต่ละเดือน ทำงบการเงินล่วงหน้าไว้หลาย ๆ เดือน รวมไปถึงการชำระหนี้เพื่อจะได้มีเงินเหลือตามไป - ล้านแรกนั้นมักจะเป็นสิ่งที่ยากเสมอ เพราะมันต้องใช้สรรพกำลังมากมายในการให้มันเพิ่มขึ้นทีละเล็กทีละน้อย แต่หลังจากนั้นจะสบายขึ้น - ทั้งนี้ ผู้หญิงในมุมมองของระบบทุนนิยมอาจจะดูไม่สลักสำคัญ แต่หนังสือเล่มนี้จะมอบกำลังใจให้กับผู้หญิงทุกคนว่า การหาเงินไม่ใช่เรื่องของผู้ชายอย่างเดียว

มีคนมาปรึกษาว่า คบกับสามีมา 15 ปีแล้ว สามีทิ้งขว้าง ไม่สนใจทิ้งให้อยู่กับลูกพี่ลูกน้องของสามี จนถึงวันนึงก็สะกิดใจขึ้นว่า ทำไมทุกเหตุการณ์ของเราถึงมีแต่คนนี้ ระหว่างที่กำลังคิดแบบนี้น้องก็ดันมาบอกว่ามีใจให้เรา ตอนนี้ก็เลยหนีจากสามีเพราะทนสามีไม่ไหว บอกเลิกไปเรียบร้อยแล้ว แต่สามีก็ไม่ยอมจบ ตามหาเรา แล้วบอกว่ามีคนอื่นให้เขาฟังไปแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นใคร สามีไม่เชื่อ ตอนนี้มาเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกพี่ลูกน้องแฟน แต่ยังเปิดเผยไม่ได้ คอยหลบญาติสามีเก่า แล้วก็ญาติตัวน้องด้วย ควรทำยังไงดี เราชัดเจนกับสามีไปแล้ว ตัวเราก็อยากชัดเจนกับญาติทุกคน แต่ตัวของน้องเขาไม่ไหว กลัวความชัดเจนว่ามันจะจบลงตรงไหนกันแน่ - ความชัดเจนเป็นสิ่งที่ต้องพึงมี และต้องพึงกระทำอย่างยิ่ง เพราะมันคือรากฐานที่ดีของความสัมพันธ์ - หากเราสนิทกับญาติสามีเราจนไปถึงขั้นเกินเลย แล้วเราชัดเจนกับสามีด้วยการเลิกรากันไปก็ถือเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว - แต่ชีวิตมันไม่ง่ายตรงที่ว่าคนรักเรากลับกลายเป็นน้องของสามีเราอีกที นั่นจึงเป็นโจทย์ที่เพิ่มความยากให้กับชีวิตไปอีกระดับหนึ่ง - ปัญหาที่เราเพิ่มขึ้นมาด้วยตัวของเราเอง ก็ควรจัดการด้วยตัวของเราเอง ลองตั้งคำถามใหม่ว่าเราสามารถที่จะเลิกกับทุกคนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ดีกว่าไหม - ความรัก ความหลง และความรู้สึกชอบพอ ไม่ใช่ความรู้สึกเดียวกัน จงรักตัวเองให้เป็น โอบกอดตัวเองบ้าง ไม่นำสิ่งที่คิดว่าใช่มาทำให้ชีวิตของเราวุ่นวายไปมากกว่าเดิม

ข้อความโพสต์จาก Peter Mallouk ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณภาพของความสัมพันธ์นั้นสำคัญสำหรับคุณมากกว่า จำนวนปริมาณของความสัมพันธ์" - บางคนสนใจแต่ปริมาณจนเพิกเฉยคุณภาพไป แล้วสิ่งนี้นำไปปรับใช้กับทุกสิ่งบนโลกใบนี้ - การเงินและการลงทุน ให้เน้นที่คุณภาพของสินทรัพย์นั้น ๆ อย่าไปเน้นที่จำนวนที่เราถือครอง - ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่เราสามารถรักษาความสัมพันธ์ที่ทรงคุณค่าไว้ได้นานที่สุด มันคือการเยียวยาจิตใจไปพร้อมกับวิถีชีวิต - ยิ่งเราใช้เวลาหาความสัมพันธ์ใหม่ ๆ มากแค่ไหน เราก็จะยิ่งเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้ากับความสัมพันธ์มากแค่นั้น - ทั้งนี้ ความสุขที่สุดของชีวิตก็ยังไม่ใช่จำนวนปริมาณของความสัมพันธ์ แต่ก็ยังเป็นคุณภาพที่ดีของความสัมพันธ์อยู่ร่ำไป

หนังสือ Six Pillars of Self-Esteem ของ Nathaniel Branden - เมื่อความพึงพอใจในตนเองเป็นสิ่งที่ต้องไขว่คว้าหาคำตอบ เราจึงควรลองแสวงหาโอกาสให้กับตัวตน - ถ้าเรามีคุณค่าให้กับตัวเองมากพอ ไม่ว่าจะมาจากการกระทำหรือการแสดงออกไปมันจะนำมาซึ่งความพึงพอใจในตนเอง - 6 หลักของการที่จะสร้างความพึงพอใจแก่ตนเอง คือ 1. ใช้ชีวิตอย่างมีสติ 2. ยอมรับตัวเอง 3. รับผิดชอบต่อสิ่งที่ทำลงไป 4. ประเมินว่าเราคือใคร 5. อยู่อย่างมีเป้าหมาย และ 6. รักษาความจริงใจไว้ - จงมอบพื้นที่ให้กับผู้คน มันคือรากฐานของความสำเร็จในชีวิต และมันคือปีกที่จะช่วยให้เขาได้โบยบินขึ้นไปได้ - ทั้งนี้ ความหยิ่งยโสโอหัง ความมีอัตตา หรืออีโก้สูง มิใช่ความพึงพอใจในตนเอง แล้วส่วนต่อขยายของการพึงพอใจ เป็นไปเพื่อความสงบและราบรื่นในระยะยาว

มีคนมาปรึกษาว่า สำหรับคนที่ค่อนข้างจริงจังเรื่องช้อนกลาง ทำยังไงในการไปกินบิงซูกับเพื่อน ๆ คะ - การที่เราไม่ชอบเรื่องการกินร่วมช้อนกับใครก็ถือเป็นเรื่องส่วนบุคคล บางคนถือ บางคนไม่ถือแล้วแต่คน - ลองดูว่าถ้วยมันใหญ่แค่ไหน เพราะของบางชนิดก็แบ่งไม่ยาก บางชนิดอาจจะแบ่งยากหน่อย ให้ลองแยกซื้อเลยจะดีกว่า - ถ้าเกิดว่าจะแบ่งขนมหวานที่มันเป็นน้ำแข็ง อาจจะต้องรีบแบ่งและขอถ้วยจากพนักงานตั้งแต่ตอนแรกเลย เพราะมันจะละลายไวมาก - บางคนใช้แปรงสีฟันร่วมกันได้ บางคนใช้เสื้อผ้าเดียวกันกับเพื่อนได้ และบางคนสามารถกินของ ๆ เพื่อนหรือคนที่เราสนิทได้เหมือนของตัวเอง - การชอบใช้ช้อนกลางเป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้วในเรื่องสุขอนามัย แต่ให้ลองสังเกตเพื่อนดูว่าเขามีปฏิกิริยาอย่างไรเรื่องการกินช้อนกลางบ้าง

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ของขวัญที่ดีที่สุดที่จะมอบให้คือพลังของความสำเร็จ ให้โอกาสผู้คนที่ให้เขาได้ล้มเหลวด้วย เพราะอุปสรรคจะช่วยให้คนแข็งแกร่งขึ้น การให้การชมเชยนั้นง่าย แต่มันไม่ช่วยให้เขาเติบโตขึ้น พยายามหาจุดอ่อนและความผิดพลาดบ้าง เพื่อให้เขาได้รับมือกับมันอย่างถูกวิธี แต่มันก็ไม่ง่ายเลยที่จะทำแบบนั้น ทว่า มันย่อมดีกว่ามากในการเดินทางระยะยาวของชีวิต" - จงจดจำไว้ว่า ความรักที่ถึกทนมักจะมีทั้งความโหดหินและความเมตตาอยู่ร่วมด้วยเสมอ มันเป็นการยากที่จะรับไว้แต่มันส่งผลดีแน่นอน - ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เงิน หรือความรัก ก็ล้วนแต่ต้องรักษาจุดตรงกลางเอาไว้ให้ได้ มันจะเป็นไปไม่ได้เลยกับการที่เราดีมาก หรือแย่มาก - ความรักควรจะมาพร้อมกับความเมตตา ส่วนความดีควรจะมาพร้อมกับความมุ่งมั่น ทั้งสองสิ่งนี้จะต้องควบคู่ไปด้วยตลอดเวลา - อคติเป็นตัวขวางกั้นการพัฒนาของชีวิต พอเรารักใครก็เอนเอียง ส่วนพอเราเกลียดใครก็เอนเอียงเช่นกัน - ทั้งนี้ การสอนผู้คน ย่อมแตกต่างกันไปในแต่ละปัจเจกชนให้เลือกสอนตาม อุปนิสัย พื้นเพ วัฒนธรรม และพื้นที่ในการเติบโตของบุคคลนั้น ๆ ด้วย

หนังสือ The Go-Giver: A Little Story About a Powerful Business Idea ของ Bob Burg and John David Mann - จงเริ่มต้นที่จะให้ก่อน แล้วเราจะได้รับหลังจากนั้น แต่เราก็ไม่ควรคาดหวัง เพราะเรากำลังให้ไป - การให้กับการลงทุนนั้นต่างกัน แต่มีความหมายเดียวกัน สิ่งที่ต่างคือจิตใจระหว่างกระทำเท่านั้นเอง - 5 กฎของความสำเร็จ คือ 1. กฎของคุณค่า 2. กฎของการมอบให้ 3. กฎของอิทธิพล 4. กฎของความแท้จริง และ 5. กฎของการรับมา - การหาสายสัมพันธ์ (Connection) สามารถทำได้จริง แต่เราต้องเชื่อใจบุคคลที่ควรเชื่อใจ และต้องเสาะแสวงหาหนทางว่าเราสามารถแก้ไขปัญหาให้คน ๆ นั้นได้อย่างไร - แม้ว่าการมอบให้จะเป็นสิ่งที่ดี แต่การฝึกฝนที่จะโอบรับให้เป็นด้วยก็คือสิ่งที่ดีเหมือนกัน เพราะมีผู้คนมากมายเขาก็อยากที่จะให้เหมือนกับเราเช่นกัน มันคือการเปิดใจรับ

มีคนมาปรึกษาว่า คบกับแฟนมา 3 ปี อายุ 24 ปีเท่ากัน ตอนนี้ประสบปัญหารู้สึกเบื่อแฟนไม่อยากคุย หงุดหงิดทุกอย่างที่แฟนทำ แต่ก็ไม่ได้อยากมีแฟนใหม่ ไม่รู้จะจัดการกับความคิดความรู้สึกตัวเองยังไงดี เราไม่ได้อยู่ด้วยกันเจอกันแค่วันหยุด เรารู้สึกว่าเขาไม่สามารถบริหารจัดการชีวิตตัวเองได้ เหมือนต้องรอให้ใครสักคนช่วยไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม แล้วเขาเป็นคนที่ทำอะไรค่อนข้างช้า ต้องวางแผนทุกอย่างโดยละเอียดก่อนทำในทุก ๆ เรื่อง แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็ดูงง ๆ เช่น เราขอให้เขาช่วยเปิดหน้าต่างตอนเช้า เขาก็เปิดหน้าต่างแต่ปิดม่านไว้เหมือนเดิม หรือเราขอให้ช่วยทำอะไรสุดท้ายก็ต้องทำเองทุกอย่าง เหมือนช่วยให้เหนื่อยเท่าเดิม หรือว่ามากกว่าเดิมอีก และเขาเป็นคนที่หัวรั้นมาก เราก็เตือนหรือมีคนอื่นมาเตือนอะไรก็ไม่ค่อยรับฟัง พอมีอะไรขึ้นมาค่อยมาพูดทีหลังว่ารู้งี้น่าจะเชื่อตั้งแต่แรก หลาย ๆ อย่างที่เราปล่อยผ่านมันสะสมจนเราไม่รู้จะต้องรู้สึกยังไง กลายเป็นมันเฉย ๆ ไปเลย เบื่อ ๆ เหนื่อย ๆ แค่เห็นชื่อเขาขึ้นหน้าจอมือถือตอนโทรก็รู้สึกเหนื่อยจนถอนหายใจก่อนรับสายเลยค่ะ - บางคนเราไม่สามารถไปเปลี่ยนเขาได้ นอกเสียจากเปลี่ยนตัวเราเอง ถ้าเรารู้สึกอะไรก็ให้หมั่นถามไถ่ตัวเอง - ยิ่งเราไปเปลี่ยนอีกคนหนึ่ง มันจะยิ่งทำให้เรารู้สึกเหนื่อยเพิ่มมากขึ้น ถ้าเขาเป็นแค่แฟนและเพิ่งคบหากันมาก็ถือว่าเป็นข่าวดี - แต่ถ้าเป็นคนในครอบครัว ความรู้สึกย่อมลึกซึ้งและกินใจมากขึ้นกว่านี้อย่างมาก เพราะเราไม่รู้ว่าจะต้องทำทุกอย่างไปอีกนานแค่ไหน - คำว่าหัวรั้น หัวแข็ง หัวทึบ และหัวหมอ แต่ละความหมายย่อมแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง บางคนไม่ได้เป็นคนฉลาดแต่ทำเหมือนฉลาดแบบนี้น่ากลัวกว่ามาก - ทั้งนี้ การที่เราสามารถแก้ปัญหาได้ดี เป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้วให้รักษาสิ่งนี้ไว้ และการคบหากันเป็นแฟนย่อมต้องมีความน้อยกว่า เสมอกัน และมากกว่า นั่นจึงเป็นเงื่อนไขของแต่ละคู่

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความศรัทธาอย่างแท้จริงไม่ได้จำเป็นจะต้องมีความคิดที่แย่อยู่ตลอดเวลา การมองไปที่ความสำเร็จบ้าง และลองหาสาเหตุเหล่านั้นดู สิ่งนี้จะเป็นตัวขับเคลื่อนการกระทำให้นำไปซึ่งผลลัพธ์ และสร้างต้นแบบให้กับคนที่ใคร่รู้" - ให้ลองเรียนรู้จากความสำเร็จดังเช่นความล้มเหลวอยู่เสมอ - ไม่มีอะไรที่จะขวางกั้นชีวิตเราไปมากกว่า ความยึดติดความสำเร็จเลย - ความล้มเหลวเป็นเพียงแง่มุมหนึ่ง ส่วนความสำเร็จเป็นเพียงเหตุการณ์หนึ่งที่เข้ามายังชีวิต - จดจำกระบวนการสร้าง และเรียนรู้จากสิ่งนั้น เพื่อเป็นต้นแบบที่สมดุลให้คนรุ่นหลังสืบไป - ความสำเร็จไม่ใช่เป็นจุดจบของชีวิต แต่เพียงเป็นจุดเริ่มต้นให้เราสร้างเบ้าหลอม และออกแบบชีวิตหลังจากนั้นอย่างแท้จริง

หนังสือ How to Attract Money ของ Joseph Murphy - การย้ำเตือนกับตัวเองว่า ฉันดีพอที่จะเป็นคนที่ร่ำรวย ก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่สำคัญ แต่ห้ามลืมสิ่งที่สำคัญกว่านั่นคือการกระทำ - แล้วการกระทำก็เป็นเรื่องของเหตุปัจจัยอย่างแท้จริง หากสมการใดสมการหนึ่งขาดหายไป ผลลัพธ์ย่อมผิดแผกไปจากเหตุอย่างแน่นอน - ความคิดส่งผลต่อความเชื่อ และความเชื่อก็ส่งผลต่อความศรัทธาสืบไป จงศรัทธาว่าชีวิตที่มั่งคั่ง มิใช่มาจากเงินทองโดยส่วนเดียว แต่รวมไปถึงความสัมพันธ์ด้วย - หนทางจะปรากฏเด่นชัด ถ้าเราเชื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างไม่มีข้อกังขา ทว่า ชีวิตเป็นค่าเฉลี่ยของสิ่งที่คิด พูด และกระทำ จงเลือกสรรการกระทำที่ผ่านมาจากการขบคิดเท่านั้น - หนังสือเล่มนี้เน้นไปจุดที่เรียกว่าจิตใจ บางคนไม่เคยเชื่อ บางคนหมดศรัทธา และบางคนก็สิ้นหวังกับความสำเร็จของชีวิต บางส่วนอาจจะดูงมงายและขาดข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ไป

มีคนมาปรึกษาว่า อยากปรึกษาค่ะ สามีเราได้สารภาพว่าชอบลูกน้องในร้าน แล้วก็บอกกับเจ้าตัวแล้วด้วย แต่ลูกน้องไม่เอาด้วย สามีเลยถอดใจกลับมาหาเรา ส่วนเราตอนที่เขามาเล่าให้ฟังก็ทำใจไม่ได้ ถึงตอนนี้มันผ่านมา เกือบ 3 เดือนแล้ว คิดทุกวันก็ยังรู้สึกเจ็บอยู่ทุกวัน เราเลือกที่จะให้อภัย เพราะตั้งแต่แต่งงานกันมา 20 ปีมาเขาไม่เคยมีเรื่องชู้สาวเลย เราเลือกถูกไหมที่ได้ให้อภัยเขาไป แต่เราต้องทำยังไงให้มันไม่นึกถึงเรื่องนี้อีก ทุกวันนี้ลูกน้องคนนี้ก็ยังอยู่ทำงานที่ร้าน เราไม่ได้ไล่เขาออก อาจจะเพราะว่าเขาไม่ได้เล่นด้วย แต่ตอนนี้เราอยากให้เขาลาออกไป เนื่องจากเราระแวงทุกครั้งที่เขาสองคนเจอหน้ากัน เราจะต้องจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี - การที่สามีบอกเราตรง ๆ เรื่องที่ชอบอีกคนหนึ่ง ถ้ามองในแง่ดีคือเขาจริงใจกับเราอย่างมาก - แต่แน่นอนว่าเมื่อการนอกใจเป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น เราจึงต้องปรับความคิดและจิตใจอย่างมหาศาล - ลองถามดูว่าจุดเริ่มต้นจากความชอบพอกันมันเกิดจากตรงไหน หาสาเหตุที่แท้จริงแล้วพยายามป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นอีก - แม้ว่าการไล่ออก หรือให้ห่างกันอาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ความสัมพันธ์สานต่อไม่ได้ แต่ใจไม่ใช่เรื่องของกาย มันอยู่ที่ความรู้สึก - ทั้งนี้ การไม่เล่นด้วยของลูกน้องในร้านเป็นเพียงแค่คำพูด ให้สังเกตที่การกระทำและลองดูให้ถี่ถ้วนว่ามันมีตื้นลึกหนาบางอย่างไรบ้างอีกชั้นหนึ่ง

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การที่เราใจดี แต่มันไม่สามารถที่จะเลือกสรรย่อมเป็นภัยกับผู้คนได้ และมักจะทำให้มันลุกลามไปยังองค์กรเช่นกัน" - หากว่าในท้ายที่สุดแล้วความถี่ถ้วนและความอ่อนโยนคือสิ่งเดียวกัน มันไม่ได้ผิดแผกจากกันเลย - บางครั้งเราใจดีผิดคน ผิดเวลา และผิดที่ มันย่อมส่งผลกระทบเชิงลบได้มากกว่าที่เราคิด - การปล่อยปละละเลยเรื่องบางเรื่อง เราอาจจะมองว่านั่นคือความรัก แต่มันคือระเบิดเวลาที่ทำให้ชีวิตเราพังทลายลง - จงเลือกสรรบางสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการทำดีกับผู้คน และการทำไม่ดีกับผู้คน ทั้งสองสิ่งมันตีความได้หลากหลาย อยู่ที่เจตนาเป็นหลัก - แม้ว่าเราจะพูดดีแค่ไหน ต่อให้คนนั้นคิดไม่ดี เขาย่อมไม่เข้าใจสิ่งที่เราสื่อ และต่อให้เราพูดแย่แค่ไหน แล้วถ้าคนนั้นคิดดีเขาย่อมกลั่นจากคำพูดเป็นปรัชญาได้เสมอ

หนังสือ What I Wish I Knew When I Was 20: A Crash Course on Making Your Place in the World ของ Tina Seelig - ถ้าหากว่าคุณย้อนเวลากลับไปได้ อาจจะไม่ต้องเป็นอายุ 20 ปี แต่เป็นช่วงวัยรุ่นกว่านี้ เด็กกว่านี้คุณจะทำสิ่งใด - แม้เพียงแค่หนึ่งไอเดีย สิ่งหนึ่งย่อมบ่งชี้ว่าเราได้เริ่มต้นขึ้นมาแล้ว สิ่งนั้นจะมาเป็นตัวช่วยให้อนาคตเรามีคำตอบชัดเจน - ไม่มีคำตอบที่ตายตัวในการใช้ชีวิต การที่จะใช้ชีวิตหลังเรียนจบแล้วเราไม่สามารถตอบคำถามตัวเองได้ในวันนี้ จึงเป็นเรื่องปกติสามัญ - การสร้างนวัตกรรมใหม่ ๆ ได้ต้องมีจุดเริ่มต้น แล้วกระบวนการสร้างจะทำอย่างต่อเนื่องหลังจากนั้นด้วยตัวของมันเอง เริ่มต้นที่ความคิดเป็นหลัก - สิ่งที่ควรเรียนรู้มากที่สุดในชีวิต ก็คือเมื่อเรามองย้อนกลับมาแล้วเราจะไม่เสียใจกับสิ่งที่เราทำ ให้ลองสังเกตตัวเองในวันนี้ว่าอนาคตเราจะคาดหวังให้ตัวเองในวันนี้ทำสิ่งใด

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้ารู้สึกเบื่อสุด ๆ กับชีวิต แล้วจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง เราเพิ่งมารู้สึกสองสามวันนี้ มันเริ่มจากการอยู่คนเดียว เพื่อนก็ไม่ได้เจอกัน ต่างคนต่างทำงาน แถมเราก็ไม่ได้ไปเจอใคร ทำงานที่ห้อง ชีวิตวนลูป เราเพิ่งมาใช้ชีวิตคนเดียวหลังเลิกกับแฟนมาได้ 6 เดือนแล้ว ความรู้สึกตอนนี้ก็ไม่ได้เหงาแต่เบื่อ ก่อนหน้านี้เราไปไหนกับเพื่อน รุ่นพี่ตลอด หลัง ๆ มาก็เริ่มคิดมาก กลัวว่าคนอื่นจะอึดอัดไหมที่ต้องไปไหนมาไหนกับเรา พอเล่นเกมส์ก็เบื่อ อะไรที่เคยชอบทำ มันก็กลับกลายเป็นเบื่อไปหมดเลย ความรู้สึกนี้มันคืออะไร ต้องแก้ยังไงบ้าง - ปัญหาในตอนนี้คือเรื่องจังหวะของชีวิต ถ้าจังหวะชีวิตมันไม่สมดุล มันจะมีคำถามเกิดขึ้นมากมาย - หาจุดตรงกลางให้เจอว่าเราต้องการสิ่งใดกันแน่ในชีวิต ลองฝึกฝนที่จะตั้งคำถาม แสวงหาคำตอบ แล้วเราจะพบเจอคำตอบเอง - เมื่อถึงจุดหนึ่งของชีวิต เราจำเป็นจะต้องถูกการเปลี่ยนแปลงเข้ามายังชีวิตของเรา มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วในการดำเนินชีวิต - ความสุขของชีวิตจะไม่มีทางเหมือนเดิม ตอนเด็กเราชอบเล่น พอโตหน่อยเราชอบเรียน พอแก่ตัวลงไปเราชอบรู้ สังเกตชีวิตตัวเองว่าอยู่ตรงไหน - ความเบื่อมาย้ำเตือนมนุษย์ทุกคนว่า สิ่งใดเกิดขึ้นสิ่งนั้นย่อมดับไปเสมอ ไม่มีใครสุขกับเรื่อง ๆ เดียวทั้งชีวิต แต่เราจะต้องปรับเปลี่ยนเพื่อการอยู่รอดต่อไป

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "หลุยส์ อาร์มสตรองเรียนรู้บทเพลงได้ดี มิใช่เพียงเพราะว่าเขาได้ยินนักดนตรีคนอื่นเล่นเท่านั้น แต่ทว่าเขาได้เรียนรู้จากนักดนตรีคนอื่นว่าเขาเล่นดนตรีนั้นอย่างไร" - การเล่นดนตรีเป็นทักษะหนึ่งในชีวิต มันคือการสังเกต ผสมผสานกับการเข้าใจบทเพลงว่ามันคือสิ่งใด - แต่ละสายอาชีพล้วนมีอัตลักษณ์ที่เป็นแบบเฉพาะ ไม่มีอะไรในชีวิตที่เรียนรู้ไม่ได้ มันอยู่ที่ตัวเราเองทั้งหมด - พรสวรรค์ไม่มีอยู่จริง มีแต่พรแสวงที่เราพยายามอยู่ทุกวัน เรียนรู้ในสิ่งที่มันเป็นไปจริง ๆ ถ้าเราต้องการเป็นเลิศในสายอาชีพ - เพียงแค่รับรู้ไม่เพียงพอต่อการพัฒนา เราจึงจำเป็นจะต้องเสาะแสวงหาหนทางต่าง ๆ อย่างขมักเขม้น แล้วหลังจากนั้นจะพบเจอทางออก - บางคนมีการจับจังหวะของดนตรีได้ดี เพราะเขาเข้าใจหลักของการจับจังหวะ เฉกเช่นเดียวกับชีวิตที่ถ้าเรามีความเข้าใจชีวิตก็จะจับจังหวะได้เช่นกัน

หนังสือ The Education of a Value Investor: My Transformative Quest for Wealth, Wisdom, and Enlightenment ของ Guy Spier - มื้ออาหารที่มีมูลค่า 650,100 เหรียญสหรัฐกับวอร์เรน บัฟเฟตต์ ที่ทรงคุณค่าอย่างยิ่ง - การลงทุนนั้นไม่ยาก แต่การจะลงทุนท่ามกลางปัญหาและข่าวที่เราได้ยินทุกวันนั้นยากกว่ามาก - หลักการง่าย ๆ ของการลงทุนแบบเน้นคุณค่าคือ เลือกบริษัทที่ดีเยี่ยมในราคาที่เหมาะสม มีกำแพงที่แน่นหนา และมีสภาพคล่องที่พอเหมาะ - บางคนอาจจะคิดไปว่า การไปนั่งฟังนักลงทุนระดับโลกจะได้อะไร สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ผู้เขียนก็ได้บอกเสมอว่า เขาได้สิ่งที่มีการเปลี่ยนแปลงไปทั้งชีวิต - ถึงแม้ว่าเราจะฟังมากแค่ไหน แต่จังหวะ โอกาส และทัศนคติ ก็ย่อมเป็นส่วนประกอบอันสำคัญอยู่เสมอ ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นนักลงทุนคุณค่าของแท้ได้

มีคนมาปรึกษาว่า คือขอเกริ่นก่อนว่าเรามีปัญหาในที่ทำงาน และรู้ว่ามีคนไม่ชอบขี้หน้าเรา แต่ที่เราไม่เข้าใจคือคนในที่ทำงานจะตามยุ่งเรื่องส่วนตัวเราทำไมกัน ตามแล้วเอาไปคุยกันแบบนี้เหรอ ล่าสุดพอติดตามชีวิตเราไม่ได้ก็ลามไปโซเชียลมีเดียของญาติพี่น้องเราแล้ว อยากรู้ว่าจะจัดการยังไงดี - โลกใบนี้มี 8 สิ่งที่เป็นคู่กันอยู่ นั่นคือ สุข ทุกข์ สรรเสริญ นินทา มีลาภ เสื่อมลาภ และมียศ เสื่อมยศ - เราจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงทั้ง 8 สิ่งนี้ได้เลย โลกธรรมเป็นสิ่งคู่โลก อยู่กับมนุษย์ผู้ที่ยังข้องแวะกับเรื่องราวในชีวิตอยู่เป็นนิตย์ - เรื่องราวของเรามักจะสลักสำคัญสำหรับคนอื่นเสมอ หากเพราะเรื่องของเรามันทำให้เขาเหล่านั้นมีเรื่องให้ได้พูดคุยกัน แต่กลับกลายเป็นเพิกเฉยเรื่องของตัวเอง - ถึงแม้ผู้คนจะนำเรื่องราวของผู้อื่นมานินทาว่าร้าย แต่คนส่วนใหญ่ก็มักจะลืมแล้วก็กลับมาขบคิดเรื่องตัวเองในบั้นปลายอยู่ดี ไม่ต้องกังวลไป - ความสุขของมนุษย์ยังเจือปนด้วยกิเลสอยู่มาก ยังมีทั้งคำชม คำติฉินนินทา และคำพูดอีกมากมายที่พร้อมทำให้เราเป็นทุกข์ไปกับมัน แต่ขอให้เรามีสติในชีวิตประจำวันก็พอ

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ไม่มีใครที่ได้รับข้อยกเว้นในกระบวนการนี้ สิ่งต่าง ๆ จะไปได้ด้วยดีนั้นจะขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้คนที่สามารถประเมินได้อย่างจริงใจ ในทั้งจุดแข็งและจุดอ่อน โดยเฉพาะจุดอ่อน" - จงเริ่มต้นที่จะเข้าใจว่าคุณและคนของคุณนั้นจะจัดการให้มันผ่านพ้นไปยังกระบวนการสร้างของวิวัฒนาการ - ขณะที่เวลาเจอสภาวะยากลำบาก ให้เราแนะนำเหมือนเราเป็นผู้น้อยและรับฟังสิ่งนั้นด้วย มันจะสร้างความสุขและทำให้องค์กรประสบผลสำเร็จตามไป - ไม่ว่าจะเป็นจุดแข็งหรือจุดอ่อน ทั้งสองสิ่งมีความสำคัญไม่แพ้กัน แต่เวลาให้ความสำคัญกับจุดอ่อนคือการให้กำจัดจุดอ่อนอย่างตรงจุดที่สุด - การควบคุมเป็นสิ่งอันตราย ถ้าเราไม่มีคู่มือในการควบคุมผู้คน เราจะไม่สามารถเรียนรู้ได้เลยว่า คนใดควรคุมหรือไม่ควรคุม รวมไปถึงปล่อยให้เขาเรียนรู้เอง - จุดอ่อนเป็นสิ่งที่ควรพัฒนา ถ้ามันสามารถพัฒนาต่อไปได้ ทั้งหัวหน้าและผู้น้อยจำเป็นจะต้องปรับตัวเข้าหากัน ไม่มีใครคนใดควรปรับอยู่คนเดียว

หนังสือ Eat That Frog!: 21 Great Ways to Stop Procrastinating and Get More Done in Less Time ของ Brian Tracy - ถ้าการผัดวันประกันพรุ่งคือกบตัวหนึ่ง เราควรกินกบตัวนั้นซะ เพราะว่าถ้ากบมันเป็นตัวขวางกั้นนี่คือคำอุปมา - สิ่งที่ทำให้ชีวิตเนิ่นช้าหลัก ๆ คือคิดว่าวันพรุ่งนี้คือวันที่เราจะทำสิ่งที่เราตั้งใจ ไม่ใช่วันนี้ที่เราควรทำมากที่สุด - ปัญหาของปัญหาก็คือปัญหาอยู่ดี การคิดว่าวันหนึ่งปัญหาจะมลายหายไป เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ในสากลจักรวาล - กำหนดการจัดการของปัญหาชีวิตทั้งหมดในวันนี้ ไม่สร้างปัญหาถ้าเราไม่รู้เรื่องทั้งหมดของมัน แล้วค่อย ๆ แก้ไขมันไปทีละจุด - ทั้งนี้ การมีเวลามากขึ้นไม่จำเป็นจะต้องหาเวลาเพิ่ม แค่ลดเวลาที่ไม่สำคัญลงไป ซึ่งมันจะต้องดูว่าเวลาใดบ้างที่ไม่สำคัญเท่าที่ควร

มีคนมาปรึกษาว่า เรื่องมีอยู่ว่า เรากับพ่อของลูกมีปัญหากันจนถึงขั้นต้องตัดสินใจแยกทางกัน เรากับพ่อของลูกตกลงกันแล้วว่าจะบอกกับลูกว่าพ่อต้องไปอยู่กับย่า ไปดูแลย่าอะไรประมาณนี้ค่ะ เรายังไม่ได้บอกกับลูกตรง ๆ ว่าพ่อกับแม่เลิกกันแล้ว เพราะกลัวลูกจะเสียใจ และไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อกับแม่เลิกกัน เราจบกันด้วยดีนะคะ เรายังคงติดต่อกันเรื่องลูกอยู่ เขาก็โทรหาลูก วันหยุดก็มาหาลูกปกติ ทุกครั้งที่เข้ามาหาลูกเขากลับไปลูกก็แอบร้องไห้คนเดียวทุกครั้ง เพราะคิดถึงพ่อ เราก็เข้าไปกอดและคุยกับเขาทุกครั้ง ลูกก็จะถามกับเราตลอดว่าทำไมพ่อไม่มานอนกับเรา เราก็ไม่รู้ว่าจะตอบลูกไปว่ายังไง จะบอกไปตรง ๆ ว่าเลิกกันแล้วหรือว่ายังไงดีคะ พอจะมีวิธีพูดหรืออธิบายแบบไหนเพื่อให้ลูกเสียใจน้อยที่สุดไหมคะ ตอนนี้ลูกเราอายุ 5 ขวบค่ะเป็นผู้หญิง - ให้ลองสังเกตลูกของเราก่อนว่า เขานิสัยเป็นอย่างไร ติดพ่อ รักพ่อ รวมไปถึงชอบอยู่กับใครมากกว่า - การเลิกกันของพ่อแม่ ก็คือการเลิกกันของพ่อแม่ ส่วนลูกยังคงเป็นลูกพ่อและแม่เหมือนเดิม ให้เน้นย้ำกับลูกฟังเมื่อถึงเวลาที่สมควร - เด็กบางคนไปเชื่อมโยงว่าพอแม่และพ่อไม่ได้รักกัน ก็อาจจะส่งผลทำให้เด็กกลัวว่าจะไม่รักเขาไปด้วย ซึ่งมันก็มีส่วนเป็นไปได้ในความรู้สึกส่วนลึก - เด็กทุกคนมีการสังเกตอยู่แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงของความสัมพันธ์กำลังจะเกิดขึ้น รวมไปถึงเกิดขึ้นไปแล้ว ระยะทำใจจึงจำเป็นต้องปล่อยให้เด็กแต่ละคนเยียวยาตัวเองส่วนหนึ่ง - ทั้งนี้ ไม่ต้องไปคิดแทนลูกของเรา ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่เข้าใจในวันนี้ แต่วันหนึ่งเขาย่อมต้องเข้าใจ ให้เราที่อยู่ในฐานะพ่อแม่ ทำอย่างสิ่งที่ปรารถนาจะดีกว่า ทุกสิ่งจะเดินไปอย่างสิ่งที่ควรจะเป็นเอง

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "มันไม่จำเป็นต้องหาสิ่งใดมาโน้วน้าวเพื่อที่จะเชื่อว่าเราชาญฉลาดและมีสุขภาพที่ดี แต่มันจะต้องใช้ข้อเท็จจริงอย่างยิ่งเพื่อที่จะโน้วน้าวที่จะเชื่อสิ่งตรงกันข้าม - Dan Gilbert" - แง่มุมของคนที่ชาญฉลาดหรือมีชีวิตที่ดีอยู่แล้ว ส่วนใหญ่จะมีสติรู้ตัวและไม่ค่อยชื่นชมตัวเองอะไรมาก - แต่ในอีกมุมมองหนึ่ง เราอาจจะต้องใช้ข้อมูลมากมายเพื่อที่จะพิสูจน์ตัวเองว่า เราอาจจะไม่ได้ฉลาดหรือมีชีวิตที่ดีขนาดนั้น - เมื่อสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น สิ่งหนึ่งย่อมเกิดขึ้นตาม ถ้าเรารู้อะไรมากจริง ๆ แบบของจริงเลย เราจะทำความเข้าใจอะไรอย่างง่ายดาย - บางทีคนที่ดื้อด้านที่สุดอาจจะไม่ใช่คนที่มีชีวิตที่ดี แต่เป็นคนที่มีชีวิตที่ไม่ค่อยดี แล้วปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำให้ชีวิตดีขึ้นก็ได้ - ทั้งนี้ การโน้มน้าวใครก็ตาม ไม่ใช่เรื่องที่จะคิดแบบตื้น ๆ ได้เลย เราจำเป็นจะต้องขบคิดถึงปัญหา สาเหตุ รวมไปถึงผลลัพธ์ของทางที่จะโน้มน้าวไปด้วย

หนังสือ The Myth of Normal: Trauma, Illness, and Healing in a Toxic Culture ของ Gabor Maté and Daniel Maté - เมื่อยุคสมัยของความเป็นปกตินั้นเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง มันจะหมายถึงอย่างไรถ้าเราผิดปกติ - การพูดถึงคำว่าปกตินั้น มักจะพูดอยู่กรอบแคบว่า เราต้องเป็นเหมือนคนในสังคมถึงจะปกติ แต่จริง ๆ ทางจิตวิทยาไม่ได้เป็นแบบนั้น - สุขภาพของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน สภาพแวดล้อม ความคิด รวมไปถึงจิตใจก็เป็นส่วนที่สำคัญที่จะเข้าใจตัวเราเองว่าสิ่งใดเกิดขึ้นสิ่งนั้นย่อมมีเหตุผลเสมอ - การเปลี่ยนแปลงของความคิดและจิตใจ ก็จำเป็นจะต้องเรียนรู้ที่จะมีพันธะ กับความเป็นเนื้อแท้ของสรรพสิ่ง เพราะชีวิตจะขาดการยอมรับและการค้นหาตัวเองไปไม่ได้ - สิ่งใดเกิดขึ้นกับความคิด อารมณ์ และจิตใจของเราล้วนเป็นเรื่องปกติสามัญ ถ้าเราไม่ไหวที่จะเป็นแบบนี้ก็ขอให้ปรึกษาคนที่ปรึกษาได้ วัฒนธรรมที่เป็นพิษจะทำให้เราแย่ลงได้

มีคนมาปรึกษาว่า ช่วยหน่อยค่ะพอดีพ่อเป็นคนหัวโบราณมาตั้งแต่เด็ก ขนาดเราทาปากก็ยังไม่ชอบ ล่าสุดตอนปี 4 กำลังจะเรียนจบมาฝึกงานแล้วค่ะ พ่อก็ยังไม่ให้มีแฟน เราก็ไม่กล้าบอกว่าเรามาพักบ้านแฟน จนตอนนี้พ่ออยากเห็นว่าพักที่ไหนอย่างไร เราควรทำยังไงดีคะ บอกไปตรง ๆ ก็กลัวได้จ่ายค่าเทอมเอง พ่อเคยบอกว่าถ้ามีแฟนก็จะให้จ่ายค่าเทอมเอง คือที่บ้านแฟนดีมากยอมให้เอาแมวมาอยู่ด้วย แม่แฟนใจดีมาก เราก็ลองถามแม่หลายรอบแล้วว่าจะบอกพ่อเรื่องนี้ยังไงดี แม่บอกว่าอย่าบอกเลยเดี๋ยวพ่ออาละวาด เราก็งงว่าทำไมต้องขนาดนั้น ล่าสุดก็จะมาให้ได้เลย ทำยังไงดีคะคิดไม่ออกแล้ว คือถ้าบอกไปจริง ๆ ผลลัพธ์มันจะเป็นยังไง เราคบกับแฟนมา 1 ปี ปิดพ่อมาตลอด บอกมานอนบ้านเพื่อนตลอดเลย และไม่เคยบอกเลยว่ามีแฟนค่ะ แต่จริง ๆ เราก็ผิดเองที่ไม่กล้าพูดกับพ่อเลย มันเลยเป็นปัญหาใหญ่มาก ๆ ในตอนนี้ เครียดมากเลยค่ะ - ถ้าพ่อเราเป็นคนหัวโบราณ เราก็อาจจะต้องปรึกษาแม่ แต่ถ้าแม่เตือนแล้วว่าอย่าไปบอกก็จงอย่าบอก - เมื่อชีวิตเหวี่ยงบางสิ่งให้เป็นโจทย์ยาก นั่นคือคนในครอบครัว มันจึงเป็นทั้งโจทย์และบททดสอบที่ยากอย่างยิ่ง - ให้เวลากับพ่อ และให้เวลากับตัวเอง ไม่จำเป็นต้องไปเร่งรีบที่จะต้องบอก ถ้าพ่อต้องการมาหาจริง ๆ ก็อาจจะต้องเตรียมแผนรับมือ - หากเรามั่นใจว่าสิ่งที่เราทำ เราพร้อมจริง ๆ เรารู้ว่าปัญหามันจะเกิดขึ้นใหญ่โตมาก ก็ต้องลองชั่งน้ำหนักดู เพราะคำว่าได้อย่างเสียอย่างมันมีอยู่จริง - บางครั้งความผิดอาจจะเป็นตัวเราเองที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ คนเป็นพ่อเป็นแม่ชอบวิตกกังวลไปก่อนว่าปัญหามันจะเกิดขึ้น นั่นจึงเป็นสาเหตุให้พ่อแม่ย่อมมองเราเป็นเด็กอยู่เสมอ

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เราจะสามารถสร้างอีก 60 วินาทีข้างหน้าให้สมบูรณ์แบบเทียบเท่ากับเวลาในตอนนี้ได้หรือไม่" - แม้ว่าอีกวินาทีข้างหน้า เราก็มิอาจจะไปดึงรั้งสิ่งใดให้หยุดอยู่กับที่ได้เลย - จิตใจ ความคิด หรือแม้กระทั่งร่างกายก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ในอีก 1 นาทีข้างหน้านี้ - ลองสังเกตความสุขที่กำลังผ่านพ้นไปในแต่ละนาที เราจะสัมผัสได้ถึงความรวดเร็วของห้วงเวลา และอยากจะหยุดเวลานี้เอาไว้ให้นานที่สุด - กลับกันเรื่องของความทุกข์ เราก็อยากจะให้เวลาผ่านไปรวดเร็ว การอยู่กับความทุกข์แค่ 1 นาทีก็อาจจะเหมือน 1 ชั่วโมงหรือ 1 วันกันเลยทีเดียว - ไม่มีสิ่งใดคงเดิม และไม่มีสิ่งใดคงทนถาวร ทุกสรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง จากวันนี้ถึงวันข้างหน้า ก็ไม่มีอะไรเหมือนเดิมถ้าเราสังเกตให้ละเอียดถี่ถ้วน

หนังสือ Who’s Raising the Kids?: Big Tech, Big Business, and the Lives of Children ของ Susan Linn - ใครกันแน่ที่กำลังเลี้ยงเด็กคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นนักเรียน ลูก หรือผู้คนที่กำลังเกิดมาใหม่เรื่อย ๆ ก็ตาม - การแย่งเวลาทั้งหมดเพื่อให้เราสนใจสิ่ง ๆ หนึ่งย่อมทำให้คน ๆ หนึ่งสูญเสียเวลาส่วนรวมไป ก็จะส่งผลอย่างมหาศาลตามมา - ไม่ว่าจะเป็นการตลาด เกมส์ สื่อโซเชียล และหนังภาพยนตร์กำลังจะมาทำให้เด็กคนหนึ่งสามารถอยู่กับที่ได้ โดยที่พ่อแม่ไม่ลำบากจริงหรือไม่ - ยุคนี้พ่อแม่ก็อาจจะหยิบยื่นสื่อการเรียนรู้ให้เด็กเรียน เล่น และเสพ โดยที่หารู้ไม่ว่าผลที่ตามมาอาจจะเป็นสิ่งที่เรารับไม่ได้เลยก็เป็นได้ - ทั้งนี้ ไม่มีคำว่าผิดหรือถูกในการเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่ง เพราะเด็กทุกคนจะมีตัวตนของเขาเอง เขาสามารถเลือกได้ว่าจะปฏิเสธหรือจะยอมรับสิ่ง ๆ หนึ่งเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ ขออนุญาตปรึกษาหน่อยค่ะ คือหนูมีแฟนอยู่กินกันมา 1 ปีนิด ๆ แฟนมีลูกติด 1 คน ส่วนหนูเคยมีสามีแต่งงานมาแล้ว 7 ปี แล้วก็เลิกกันไปค่ะ หนูเองที่บ้านค่อนข้างมีฐานะ พ่อแม่มีให้ทุกอย่าง บางส่วนหนูหาเองก็มีบ้านหนึ่งหลัง กับที่ดินอีกหนึ่งแปลงค่ะ ส่วนแฟนกลับไม่มีอะไรเลยค่ะ ปัญหามีอยู่ว่า หนูได้ขออนุญาตครอบครัวให้แฟนมาช่วยทำงานที่บ้าน ในฐานะลูกจ้างแต่ก็ช่วยงานบ้านได้เต็มที่นะคะ คือแม่หนูกลับอยากให้แม่ฝ่ายชายพูดคุยเรื่องแต่งงานค่ะ โดยแม่บอกไปแล้วว่า ถ้าลูกชายขยันจะไม่เอาสินสอดเลยก็ได้ ขอแค่แม่ฝ่ายชายเข้ามาคุยด้วยหน่อย แต่แม่ฝ่ายชายไม่ยอมมาและให้เหตุผลว่า ไม่มีเงินแล้วก็จะขอเงินหนูเพื่อเป็นค่าเดินทางพร้อมกับเงินผูกแขน ซึ่งหนูไม่โอเคค่ะ แฟนก็พูดกับแม่ของเขาให้มานะคะ แต่แม่เขาก็ไม่ยอมมา แบบนี้หนูควรทำยังไงดีคะ ตอนนี้กังวลนิดนึงค่ะ - ถ้าเราอยากให้อีกฝ่ายชัดเจน ก็อาจจะต้องเริ่มต้นจากการชัดเจนก่อน แต่ถ้าเราชัดเจนไปแล้วเขาไม่ชัดเจนกลับก็ให้คิดใหม่ - เมื่อเริ่มอายุมากขึ้นเรื่อย ๆ เราก็มักจะต้องการความชัดเจนในชีวิต เพื่อเลือกทางเดินแต่การที่ผ่านการใช้ชีวิตคู่มาแล้ว ส่วนใหญ่ก็จะกลัวการเริ่มต้นใหม่ - น้อยคนที่จะทำอะไรชัดเจนหรือเป็นชิ้นเป็นอัน ส่วนใหญ่ก็จะทำอะไรตามอารมณ์ หรือทำตามใจของตัวเองตลอดเวลา - หากว่าเราขอร้องแฟนเราแล้ว หรือว่าพูดกับแฟนทุกสิ่งที่ควรพูดก็ต้องปล่อยให้เวลาเดินไปเรื่อย ๆ รอจนกว่าความรู้สึกของแฟนเราจะสุกงอม - ทั้งนี้ ชีวิตคู่ก็คือคนสองคน คนอื่นไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่พี่น้อง ล้วนเป็นส่วนประกอบของความสัมพันธ์เท่านั้น ลองตั้งคำถามดูว่าเรารักแฟนที่อะไรกันแน่

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงทำงานให้บริษัทที่เราจะลงทุนกับมัน และจงลงทุนกับบริษัทที่เราจะทำงานให้" - ส่วนกลับด้านของการทำงานและการลงทุนก็คือ จงทำสิ่งที่ควรทำอย่างสิ่งที่ควรจะเป็น - มีผู้คนมากมายทำงานในสิ่งที่ไม่อยากทำ โดยใช้ข้ออ้างคือเงินเดือนเป็นเหตุผลหลักในการดำเนินชีวิต - แม้แต่เรายังไม่อยากจะทำงานให้บริษัทใดบริษัทหนึ่ง เรายังอยากจะลงทุนในบริษัทนั้นจริง ๆ หรือเปล่า - เมื่อเรารักสิ่งใด เราต้องเข้าใจสิ่งนั้นก่อนที่จะรัก ไม่เช่นนั้นมันจะกลายเป็นความหลง รู้วิธีเริ่มและต้องดูวิธีจบมันด้วย - หากงานที่เราทำมันไม่ใช่งานที่เราตามหา ก็อาจจะอย่าเพิ่งรีบตัดสินใจลาออก เหมือนกันกับการลงทุนที่เราไม่ต้องรีบตัดสินใจถอนทุน ให้ลองศึกษาและตัดสินใจ

หนังสือ The Encyclopedia of Technical Market Indicators ของ Robert W. Colby - สารานุกรมการเทรดทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเส้นค่าเฉลี่ย แนวโน้ม หรือว่าคำนิยามที่เราไม่รู้จัก - เครื่องมือในการเทรดสามารถเทรดได้หลากหลายอย่างยิ่ง เราจึงจำเป็นจะต้องเรียนรู้ว่าไม่มีสูตรสำเร็จในการเทรดให้สำเร็จ - โอกาสชนะ โอกาสขาดทุน รวมไปถึงความเป็นไปได้ในการเทรดที่มีผลลัพธ์ที่แตกต่างกันไป เราจึงต้องค้นหาว่าสิ่งใดช่วยให้เรามองภาพออก - ในอดีตกับปัจจุบันเราอาจจะมองว่า ค่าเฉลี่ยของเส้นต่าง ๆ ยังคงมีความคงเดิม แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ บางจุดอาจจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับคนที่เป็นสายเทรด ที่ต้องการเรียนรู้สถิติที่ผ่านมา ว่าแต่ละเส้นค่าเฉลี่ยมีความเป็นมาอย่างไร แล้วแต่ละคนก็ถนัดต่างกัน

มีคนมาปรึกษาว่า อยากขอคำปรึกษาค่ะ คือช่วงประมาณ 8-9 ปีก่อน มีโอกาสได้คบกับคน ๆ นึง เจอกันทางออนไลน์ เคยเจอตัวจริงกันบ้าง 2-3 ครั้ง แต่ก็เลิกกันไป ด้วยความที่ก่อนที่เราจะคบกับเขา เพื่อนของเขาชอบเราค่ะ ก็มีคุย ๆ กัน แต่เราก็คุยแบบเพื่อน จนได้มาเจอเขาค่ะผ่านจากเพื่อนเขาคือคนที่มาจีบ แล้วก็รู้สึกเข้ากันได้ดีมาก เลยตัดสินใจคบหากัน แต่ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง ความสัมพันธ์ของเขากับเพื่อนก็แย่ลง เรามีเวลาน้อยลงเพราะเรียนและทำงานหนัก สุดท้ายก็ไปกันไม่รอด จนปัจจุบันได้มีโอกาสกลับมาคุยกันค่ะ เขามาขอโอกาส แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมา 9 ปี เรารู้สึกว่าเราอยู่ตัวแล้ว เราก็โอเคกับการไปไหนมาไหนคนเดียวแบบนี้ แต่ความรู้สึกเก่า ๆ ที่เคยมีเขามันกลับมา เพราะมันคือความสบายใจ มีอะไรก็ปรึกษาหารือกันได้ นึกถึงแล้วก็มีความสุขค่ะ แต่เราก็รู้อยู่แก่ใจว่าไม่พร้อม เลยไม่ยอมตอบรับความรู้สึกของเขา ไล่ให้เขาไปหาคนอื่น แต่เขาก็ไม่ยอมไปค่ะ เขาบอกเขาจะรอเรา คำถามคือ เราควรจะทำยังไงดีคะ จะลองกลับไปคบอีกครั้ง หรือเราควรที่จะพอใจที่เป็นอยู่แบบนี้ แล้วอยู่คนเดียวแบบนี้ดีคะ ตอนนี้ในหัวมันตีกันไปหมด คือเรากลัวเสียเขาไป เราคุยด้วยแล้วว่าเรารู้สึกว่า เราเป็นตัวของตัวเอง มันมีน้อยมากจริง ๆ ค่ะ แต่ก็ไม่อยากให้เขาเสียเวลารอเราเลย - ถ้าเรารู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ ก็จงเคารพความรู้สึกตัวเองดีกว่า เพราะคิดแทนอีกบุคคลหนึ่งก็ไม่มีประโยชน์อะไร - ถามตัวเองให้ได้ว่า เราต้องการอะไรจริง ๆ คำถามนี้สำคัญต่อมวลมนุษยชาติอย่างยิ่ง สังเกตความรู้สึกที่เรามีให้อีกฝ่าย - ช่วงเวลาที่ผ่านพ้นไป 9 ปี มันมีหลายเหตุผลที่เราจะบอกได้ว่านี่คือรักแท้ แต่ยังไงแล้วรักแท้ก็ต้องพิสูจน์ด้วยบททดสอบที่ยากเช่นกัน - ถึงแม้จะกลับไปคบหรือไม่กลับไปคบกัน ก็อาจจะไม่สำคัญเท่ากับ เรายังไม่ได้เริ่มต้นความสัมพันธ์ไปไหนไกลเลย ความลึกซึ้งจะเป็นตัวบ่งชี้ว่าเราเข้ากันได้จริงไหม - ลองคุย ลองคบ ลองใช้เวลาร่วมกัน ไม่มีเหตุผลอื่นที่จะมีน้ำหนักไปมากกว่า ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจริง ๆ ต่อให้เราขบคิด วางแผน หรือว่าปิดกั้นตัวเองแค่ไหน มันก็ทำได้เพียงแค่ยืดเวลาออกไป

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความเสี่ยงคือสิ่งที่หลงเหลือจากสิ่งที่คุณคิดไว้ว่ามันไม่น่าจะมีความเสี่ยงอีกแล้ว - Carl Richards ซึ่งมันมีความเกี่ยวข้องกับปัจจุบันนี้อย่างมาก" - ความเสี่ยงไม่ใช่สิ่งที่เราจะคาดการณ์ไว้ได้ทั้งหมด เหมือนว่ายิ่งเราคิดถึงความเสี่ยงมากเท่าไร ช่องโหว่ของความเสี่ยงยิ่งมากขึ้น - ปัญหาของปัญหา ก็ย่อมเป็นปัญหาในอีกแง่มุมหนึ่ง ซึ่งเราจะไม่ไปคิดถึงความเสี่ยงทั้งหมด แต่ให้คิดว่าเราจะรับความเสี่ยงได้อย่างไร - กระบวนการสร้างของความคิด มันจึงต้องวางแผนเอาไว้บ้าง มีแผนสำรอง และรู้จักตัวเองให้ได้ว่า ถ้ารับความเสี่ยงไม่ไหวชีวิตจะล้มไปนานแค่ไหน - บางจุดความเสี่ยงอาจจะส่งผลต่อชีวิตในระยะยาว มีผู้คนมากมายเพิกเฉยต่อความเสี่ยง จนลืมประเมินความเสี่ยงของชีวิต - ชีวิตที่ไม่มีปัญหาอะไรเลย มันจึงไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปได้ มองชีวิตในกรอบที่ใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากที่สุด มีสติในชีวิตประจำวันแล้วจะมีความสุขเอง

หนังสือ พระพุทธเจ้า พุทธปัญญาและชาดก ของ ณิชาวีร์ เพิ่มพูลปฏิพัทธ์ - เป็นหนังสือพุทธประวัติที่ได้รับรางวัลของประเภทหนังสือเด็กที่เกี่ยวข้องกับหลักธรรมประจำใจ - ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ในพระพุทธศาสนา แต่เราทุกคนก็อาจจะไม่รู้ว่าในอดีตของจุดเริ่มต้นพุทธกาลนี้ดำเนินไปอย่างไร - การเรียนรู้ของความเป็นจริง ก็คือการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเรา แล้วความจริงมันมีความหมายกับชีวิตอะไรบ้าง - ปัญญาของมนุษย์นั้นเปรียบเสมือนบัว 4 เหล่า ที่มีบัวใต้ตม บัวพ้นตม บัวปริ่มน้ำ และบัวพ้นน้ำ การเรียนรู้ก็จะดำเนินไปตามแบบแผนนี้เช่นกัน - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้ควรค่าแก่การอ่านอย่างยิ่ง โดยเฉพาะคนที่สนใจในเรื่องการใช้ชีวิต ธรรมะ และความทุกข์