Friendtalkative Podcast

หนังสือ Nice To Meet Me ค้นพบสิ่งมีค่าที่ชื่อว่าตัวเอง ของ รสสุคนธ์ กองเกตุ (ครูเงาะ) - เมื่อนักพูด โค้ช และครูที่มีความสามารถทางด้านการรู้จักตัวเอง แถมมีความเข้าใจธรรมะอย่างถ่องแท้มารวมกัน - การรู้จักตัวเองคือสิ่งใด แล้วมันมีความหมายขนาดนั้นเลยเหรอ ขนาดเราเกิดมาอยู่กับตัวเองแล้วทำไมเราถึงต้องทำความรู้จักตัวเองอีกทีหนึ่งด้วย - จำนวนบทตอนที่เยอะสุดก็คือ อดีต รองลงมาคือ ปัจจุบัน และน้อยสุดคืออนาคต บางทีอนาคตมันอาจจะขึ้นอยู่กับปมในอดีตและการอยู่กับปัจจุบันขณะก็เป็นได้ - เมื่อมีคนมาตัดสินเราว่า เราเป็นคนแบบนี้ ให้เราสอบทานตัวเองก่อนเพื่อให้เราได้มุมมองว่า ตัวเราเองจริง ๆ นั้นเป็นอย่างไร บางทีเราก็ทำอย่างสิ่งที่คนอื่นตัดสินได้เหมือนกัน - การสร้างตัวตน ไม่ว่าจะเป็นความพึงพอใจในตัวเอง ความมั่นใจในตัวเอง หรือหนักไปจนถึงขั้นการหลงตัวเอง และการจมอยู่กับตัวเอง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเรียนรู้จักคำนิยามให้ได้ก็พอ

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าเรามีเพื่อน 2 คน ทะเลาะกันอยู่ รวมเราเป็นทั้งหมด 3 คน แล้วเราทำหน้าที่เป็นคนกลาง โดยที่เราก็ไม่ได้มีส่วนทะเลาะด้วย ควรวางตัวยังไงดีคะ เพราะเหมือนบางทีเราก็รู้สึกว่าทำไมเราต้องมาทำหน้าที่เป็นฝ่ายกลางด้วย ไกล่เกลี่ยก็แล้ว อธิบายก็แล้ว แต่ทั้งสองคนก็ไม่ยอมเข้าใจกันเลย เหนื่อยใจแถมรู้สึกว่าถ้าต้องเลือกคนใด คนหนึ่งก็มาลำบากใจอีก - แยกประเด็นก่อนว่า นี่คือปัญหาของเราหรือปัญหาของเพื่อน เพราะว่าปัญหาของเราคือรู้สึกเหนื่อยล้า อ่อนแรงที่ต้องทำหน้าที่เป็นฝ่ายกลาง - คำว่าเป็นคนกลางไม่ได้แปลว่าต้องแบกรับทุกสิ่งอย่าง แต่มันเหมือนเราก็มีเป้าหมายที่จะเชื่อมความสัมพันธ์ให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมมากที่สุด - แต่ถ้าเกิดว่าเพื่อนเราอีกสองคนเขาถึงเวลาสุกงอมเต็มแก่แล้ว มันก็เลยเกิดการปะทะอารมณ์กัน เราก็ต้องปล่อย การคบหากันไม่ว่าสถานะใดย่อมมีความไม่เข้าใจกันอยู่แล้ว - ถึงจุดหนึ่งเราจะต้องตัดสินใจเลือกคนใดคนหนึ่งอยู่ หรือว่าเราจะไม่เลือกใครสักคนเลย เพียงเพราะเรารู้ชัดแล้วว่าไม่มีใครเลยที่จะเห็นใจเรา ต่างคนต่างมีความคิดเป็นของตัวเองเกินไป - ทั้งนี้ คำว่าเอาใจเขามาใส่ใจเรา จำเป็นจะต้องมีอยู่ในทุกบริบทในชีวิต เราอาจจะทำได้แค่เพียงสังเกต รับรู้ และเรียนรู้ในสิ่งต่าง ๆ ตามความเป็นจริง วันหนึ่งเราจะเข้าใจเองว่าต้องทำสิ่งใด

ข้อความโพสต์จาก Ryan Holiday ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงเป็นผู้ใหญ่ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของความเป็นเด็ก" - โลกที่เต็มไปด้วยการขาดการตระหนักรู้ แล้วสิ่งที่จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลยก็คือการตกผลึกสืบไป - เมื่อเราขาดการตั้งคำถาม เราก็จะขาดการตระหนักรู้ แล้วอารมณ์ในการเป็นผู้ใหญ่ก็จะไม่ก่อเกิดขึ้นมาได้ - ความกลัว ความเครียด และความกังวล มันกำลังถาโถมอย่างหนักหน่วงมาในยุคสมัยของการที่ปัญหารุมเร้ามากกว่าความสุข - ถ้าเราสามารถมีความเป็นผู้ใหญ่ได้จริง เรานั้นจะมีความเป็นเหตุเป็นผล มีตรรกะที่ดำเนินชีวิตอย่างชัดเจน และปัญหาใหญ่ ๆ จะกลายเป็นปัญหาที่เล็กลง - ทั้งนี้ ความเป็นผู้ใหญ่ และความเป็นเด็กไม่ใช่สิ่งที่ผิดหรือถูก ดีหรือแย่ แต่เป็นเพียงแง่มุมหนึ่งของคน ๆ หนึ่งเท่านั้น เพราะบางทีความเป็นเด็กก็ดีกว่าความเป็นผู้ใหญ่ก็ได้

หนังสือ Atlas of the Heart: Mapping Meaningful Connection and the Language of Human Experience ของ Brené Brown - ความหมายของชีวิตนั้น เราจะค้นพบมันได้อย่างไร ก็เนื่องด้วยประสบการณ์และเรื่องราวของเรา รวมไปถึงผู้คนรอบข้าง - ทุกอารมณ์ที่มันเข้ามายังจิตใจและชีวิตของเรา เราแค่ต้องน้อมรับและยอมรับมันเท่านั้นพอ เพราะการปฏิเสธอารมณ์ไม่มีทางทำได้จริง - เมื่อความอ่อนไหว และความเปราะบางเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต เราต้องรู้ว่าจิตใจเรามันต้องมีสิ่งต่าง ๆ เป็นส่วนประกอบ - การสนทนากับบุคคลที่เราเชื่อมั่นว่าเขาจะมีชีวิตที่ดีขึ้นแน่นอน สิ่งนี้จะทำให้อนาคตของเราสดใสตามไป หาบุคคลที่เราพึ่งพาอาศัยได้บ้างจะทำให้ชีวิตดีขึ้น - ในวันที่เราเศร้าสลดใจมากที่สุด เราอาจจะต้องเตรียมตัวรับรู้เรื่องการต่อสู้กับจิตวิญญาณเอาไว้บ้าง เพราะการสู้รบที่แท้จริงมิใช่สิ่งภายนอกแต่เป็นภายในใจเรานี่เอง

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ ตอนนี้กำลังตั้งท้องค่ะ แต่จับได้ว่าสามีนอกกายนอกใจค่ะ ทั้งในแอปพลิเคชันหาคู่ และทั้งสาวไซด์ไลน์ จนอยากเลิกกับสามีแต่พ่อแม่ไม่ยอมให้เลิก แถมบอกว่าเรื่องแค่นี้เอง ไม่มีน้ำหนักให้เลิกหรอก ให้เราอดทน แต่ความรู้สึกของเราตอนนี้ดิ่งมากค่ะ ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อเลย - ปัญหาใหญ่สุดตอนนี้ก็คือ เรากำลังตั้งท้องแล้วเราเจอปัญหาที่มีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ และความรู้สึกเราจะรับมืออย่างไร - บางทีผู้ใหญ่เขาอาจจะมองไกลมาก แถมมองไปว่าไหน ๆ เราก็ตัดสินใจอยู่กินกับแฟนเราไปแล้ว แถมมีลูกแล้วด้วย ก็น่าจะมีน้ำหนักมากกว่าเรื่องราวอื่น - ไว้รอคลอดแล้วค่อยสานต่อเรื่องความสัมพันธ์ ลองสังเกตว่าเหตุผลที่เขาไปนอกกายนอกใจเป็นเพราะอะไร มันเพราะเราตั้งท้องอยู่ หรือเพราะเขาหมดรักเราแล้ว - ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวว่า สามีหรือภรรยาจะอยู่ครองคู่กันไปตลอดชีวิต บางครั้งเราก็ต้องเตรียมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันเอาไว้ด้วย เผื่อเหลือดีกว่าเผื่อขาด - ทั้งนี้ แบ่งเวลาให้ชัดเจน ถ้าตอนนี้เราจิตตกหนัก อาจจะมีผลต่อครรภ์เราได้ ให้ทำใจให้สงบไว้ก่อน รับรู้ แต่ไม่ต้องเอาใจไปยึดติด รู้ว่ามันจะยากมาก ๆ แต่ยังไงนึกถึงอีกคนหนึ่งเอาไว้

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความตลกขบขันที่ประกอบไปด้วย ความพอเหมาะของการเข้าอกเข้าใจผู้อื่นและการบอกกล่าวโดยนัย มันสามารถทำอะไรได้มากกว่าการตั้งคำถามเกี่ยวกับ การเมือง ปรัชญา และวรรณกรรมที่ดูเหมือนว่ามันเป็นเพียงแค่การถกเถียงแบบทื่อ ๆ เท่านั้นเอง - Isaac Asimov" - เมื่อความตลกขบขันที่ดี มันจะต้องประกอบไปด้วยความพอเหมาะพอควร มิใช่ว่าจะพูดอะไรก็ได้ตามใจ - มารยาทเป็นสิ่งที่สำคัญมาก แน่นอนว่าบางกรณีเราก็สร้างอารมณ์ขันด้วย ความแข็งทื่อโดยไม่ใส่ใจความรู้สึกของคนฟัง - ยิ่งเราเป็นคนตลก นั่นก็หมายความว่าเราจะต้องยิ่งเข้าใจผู้อื่นให้มากขึ้น ไม่ใช่ว่าเราจะมองแค่มุมตัวเอง แต่ต้องมองมุมทุกมุมเสมอ - บางเรื่องอาจจะหนักเกินไปที่ทำให้ทุกคนมีส่วนร่วม เช่น เรื่องการเมือง ปรัชญา ธรรมะ หรือพวกบทความที่ให้ความรู้ มันจึงไม่ค่อยสร้างอารมณ์ขันเท่าไรนัก - ถ้าเราอยากที่จะเป็นคนตลกขบขัน เราต้องสังเกตให้มาก เก็บรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ และหาค่าเฉลี่ยดูว่ามีคนเจอแบบเราไหม เพราะทุกคนต้องการมีส่วนร่วมเสมอ

หนังสือ Pring on Price Patterns: The Definitive Guide to Price Pattern Analysis and Intrepretation ของ Martin J. Pring - รูปแบบของราคาจะกำหนดแนวโน้ม และแนวโน้มย่อยก็จะกำหนดแนวโน้มหลักสืบไป - เทรนด์หลักจะเกิดขึ้นระหว่าง 12-25 ปี ซึ่งมันจะกินระยะเวลาเกือบครึ่งช่วงชีวิตของคน - แถมแนวโน้มหลักก็จะย่อยออกเป็น หลักเดือนไปถึงหลักปีเลย เราจะต้องสังเกตดูว่าหุ้นที่เราถือมีการปรับเปลี่ยนอย่างไร - แนวรับต้องชัด นี่คือจะเป็นตัวชี้วัดว่าเรากำลังหยุดขาลงแล้ว ไม่ต้องรีบถัวเฉลี่ยหุ้นขาลงถ้าเราเป็นนักเทรด แต่ถ้ามุมมองนักลงทุนจะเป็นจุดที่น่าสนใจ - การย่อตัวของราคาเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก มันจะมีรูปแบบที่ชัดเจน แนะนำให้สังเกตที่กราฟสัปดาห์ มากกว่ากราฟเดือน เพราะมันจะเห็นภาพชัดมากกว่าในการเป็นนักเทรด

มีคนมาปรึกษาว่า อยากขอมุมมองของบุคคลภายนอก ว่าควรทำใจกับเรื่องนี้ยังไงดีคะ คือเชื่อเรื่องลางสังหรณ์ของตัวเองมากเลยค่ะ เรากับแฟนปัจจุบันคบกันได้ 8 เดือน เราทั้งสองคนดูเป็นคู่รักที่รักกันมาก ทุกคนในที่ทำงานต่างอิจฉากัน จนเราคบกันได้ 4 เดือน เราจับได้โดยบังเอิญว่าแฟนเราคุยแช็ตกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่แฟนเราบอกว่าเป็นแค่กิ๊กของพี่ที่ทำงาน และผู้หญิงก็ยืนยันแบบนั้นเช่นกันค่ะ จนผ่านมา 1 เดือน เราจับได้ว่าแฟนเราแอบคุยกับผู้หญิงคนเดิม โดยที่เราก็ไปเปิดโทรศัพท์เครื่องเก่าของเราที่เขาเคยเข้าเฟซบุ๊กเอาไว้ เราก็เลยไล่ดูแช็ตที่เคยคุยค้างไว้ด้วยความใจเย็น จนแน่ใจว่าคนที่คุยคือแฟนเราจริง ๆ เราเลยตั้งใจไปขอความชัดเจนกับแฟนและผู้หญิงคนนั้นภายในคืนนั้นเลย ทั้งสองฝ่ายยืนยันจะจบความสัมพันธ์กัน จนเวลาล่วงเลยไปอีก 3 เดือน เราก็เห็นแช็ตผู้หญิงคนนั้นเด้งขึ้นมาที่เครื่องแฟน แต่แฟนเราก็ดูปกติมาก แถมยังโวยวายอีกบอกว่า มันจะทักมาทำไมทั้ง ๆ ที่จบไปนานแล้ว อีก 2 วันต่อมา ผู้หญิงก็บล็อกแฟนเราไปจนเมื่อกี้ เราเปิดไลน์แฟน เราก็เจอไลน์ที่เป็นชื่อจริงของผู้หญิงคนนั้นในไลน์แฟน เราเลยกดเข้าไปอ่าน แต่ไม่มีข้อความเลยคิดว่าน่าจะถูกลบไป แต่มีติดประกาศไว้ว่า #ไม่ลืมครับฝันดีนะรักนะจุ๊บ ๆ แต่แฟนเรากลับบอกเราว่าเธอค้นดูทุกวันมันไม่มี ทำไมวันนี้มันถึงมี เราไม่เคยคุยกัน เราเลิกหมดแล้วนิสัยนอกใจเธอ เราไม่อยากให้ใครมองว่าเธอโง่แล้ว แต่เรากลับคิดว่าเรายังสามารถเชื่อแฟนเราได้อีกไหมคะ เราควรทำอย่างไรดีคะ - ปัญหาของการนอกใจเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ผู้หญิงมากมายไม่พอใจกับเรื่องราวเหล่านี้ แต่ก็ยังให้อภัยได้ตลอดเวลา - การให้อภัยขอให้เป็นในกรณีที่แฟนเรารู้สึกสำนึกผิดจริง ๆ เพราะในบริบทบางอย่างมันไม่ควรทำผิดพลาดบ่อย ไม่งั้นมันจะดูไม่หนักแน่นพอ - แม้ว่าการเปิดดูข้อความในโทรศัพท์อาจจะเป็นหลักฐานชั้นเลิศ แต่ในความเป็นจริงคนจะนอกใจ มันไม่ได้อยู่แต่ในโทรศัพท์แต่มันอยู่ในนิสัยของคนนั้น - ลางสังหรณ์เป็นเรื่องธรรมดาของทุกสิ่งมีชีวิต เรามีสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดและเสาะแสวงหาทางออกในการดำรงอยู่เสมอมา ให้ลองสังเกตความรู้สึกของตัวเอง - ทั้งนี้ ถ้าถามว่าเรายังสามารถเชื่อแฟนที่เคยผ่านการนอกใจเรามาได้อีกไหม ต้องถามกลับไปที่ตัวเราเองว่า การนอกใจนี้เกิดมาจากสิ่งใด มันเป็นเพราะเราหรือตัวของแฟนเรา

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "งานอดิเรก หรือว่างานที่ไม่ใช่ว่าเราต้องทำมัน มีส่วนสำคัญที่ช่วยสร้างเราในวันนี้อะไรบ้าง" - เมื่อชีวิตมาบอกกับเราว่า งานอดิเรกมักจะมีความสำคัญต่อชีวิตมากกว่า งานที่เราต้องทำหรือไม่อยากทำ - บางคนก็แปรเปลี่ยนจากงานอดิเรก จนกลายมาเป็นงานหลักที่สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ มันขึ้นอยู่กับตัวเราเสมอ - ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปเป็นคำที่เราทำงานใดงานหนึ่งโดยไม่คาดหวังจนเกิดเหตุ รับรู้ว่าเราสามารถทำอะไรได้ และทำอะไรไม่ได้ - ความสามารถของมนุษย์ทุกคนไม่เท่าเทียมกัน เราต้องย้อนกลับมาถามตัวเองว่า ส่วนสำคัญของงานที่ส่งผลต่อชีวิตเรามีอะไรบ้าง - ความสุขของเราในวันนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับวันนี้ แต่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราทำไปทั้งหมด จงเริ่มต้นสร้างชีวิต และออกแบบชีวิตอย่างสิ่งที่ต้องการจะดีกว่า

หนังสือ Lives of the Stoics: The Art of Living from Zeno to Marcus Aurelius ของ Ryan Holiday and Stephen Hanselman - ใช้ชีวิตให้สมกับชีวิต คือการใช้ชีวิตอย่างนักปราชญ์ ซึ่งมีผู้คนมากมายตั้งแต่ ซีโน ไปจนถึง มาร์คัส ออเรเลียส - ลัทธิสโตอิก (Stoicism) คือลัทธิที่ว่าด้วยเรื่องคุณธรรมเป็นสิ่งเดียวของมนุษย์ การใช้ชีวิตที่อุทิศแก่ความดีและความถูกต้อง - ซึ่งในมุมมองของความสุขในการใช้ชีวิตแบบลัทธินี้ย่อมบ่งชี้ไปในจุดที่เรียกว่า ความเจ็บปวดนั้นย่อมมอบความสุขให้กับเราได้หรือไม่ - ความยอดเยี่ยมนั้นต้องประกอบด้วยความถูกต้อง และการใช้ชีวิตเพื่อการเสียสละ ทั้งสองสิ่งนี้คือแม่บทของการใช้ชีวิตอย่างนักปราชญ์ - ทั้งนี้ อดีตกาลมาสอนเราว่า เวลาไม่เคยเปลี่ยนคนและคนก็ไม่เคยถูกเปลี่ยนไป มนุษย์นั้นยังคงเดิมในเรื่องของการหาความสุข และการปลดเปลื้องทุกข์

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ สอบถามค่ะ จะจัดการกับความคิดตัวเองยังไง เมื่อสามีชอบไปคอมเมนต์รูปคนอื่น แต่ไม่สนใจโพสต์ของเราเลย ถึงแม้จะเป็นรูปครอบครัวก็ไม่ค่อยสนใจค่ะ - หากสามีเราชอบคอมเมนต์รูปคนอื่น ก็ต้องไปสังเกตว่าคนนั้นเป็นคนแบบใด เพศใด หรือสิ่งที่เป็นแง่มุมต่าง ๆ ที่มีอะไรเป็นตัวแปรของความสนใจ - ถ้ารูปครอบครัวก็ยังไม่ค่อยสนใจอีก นั่นก็แปลว่าเขาอาจจะรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องคอมเมนต์ก็ได้ ลองคุยกับเขาอีกทีหนึ่งว่า มันเป็นเพราะอะไร ต้องถามแบบถามจริง ๆ ไว้ก่อน - ลองสังเกตบริบทที่แฟนเราอยู่ เช่น อยู่กับครอบครัวไหม มีสีหน้าแววตาอย่างไร เขาสบายใจหรืออึดอัดเวลาอยู่กับครอบครัว ให้ลองจำแนกเป็นบุคคล ๆ ไปว่ารู้สึกอย่างไร เพราะสิ่งใด - การบังคับแฟนมากไปก็ทำให้แฟนอึดอัดได้เหมือนกัน หรือบางทีเราก็รู้สึกว่ามันต้องทำมากกว่ารอให้เขาอยากทำ ไม่ต้องไปคาดหวังว่าให้แฟนเราต้องเป็นสามีที่ดีที่สุด ขอให้เขาเป็นคนดีสมกับครอบครัวก็พอ - ทั้งนี้ ถ้าเขาทำหน้าที่สามี และพ่ออย่างดีเยี่ยม หรือพอใช้ได้แล้ว ก็ถือว่าดีแล้ว ถ้าเขาไม่เคยทำหน้าที่ของสามีและพ่อที่ดีเลย ก็ให้ตั้งคำถามว่ามันเป็นเพราะเราหรือเพราะแฟนเราที่เขาเป็นคนแบบนี้

ข้อความโพสต์จาก Ramit Sethi ได้เขียนข้อความไว้ว่า "อะไรบ้างที่เรารักที่จะใช้เงินไปกับมัน เช่น การไปทานอาหาร การท่องเที่ยว สุขภาพและความสมบูรณ์ของร่างกาย เพื่อความสะดวกสบาย เพื่อประสบการณ์ เพื่อความสัมพันธ์ เพื่อการให้ทาน เพื่อความหรูหรา เพื่อสถานะทางสังคม หรือเพื่อการพัฒนาตนเอง เราเรียกสิ่งเหล่านี้ว่า การเลือกวิธีใช้เงิน เพราะว่ามันทำให้การเงินของเรามีความหมาย" - สิ่งที่เราเลือก ก็จะกลายมาเป็นสิ่งที่เราเป็น หลังจากนั้นการเงินของเราก็จะเข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น เพราะเรารู้แล้วว่าเราใช้จ่ายไปกับสิ่งใด - เหมือนกับว่าเราทำอะไรก็ได้อย่างนั้น กินอะไรไปก็ออกมาแบบนั้น เหตุผลดังกล่าวสรุปรวมไปในจุดที่ว่าเราไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากเข้าใจพฤติกรรมของตัวเอง - ความหมายของชีวิต มันน่าจะหมายถึงว่าเราใช้เวลาไปกับสิ่งใด รวมไปถึงยุคสมัยนี้เงินทองเป็นของใกล้ตัวมาก จนถึงขั้นที่คนเรานั้นมักจะหลงลืมไปว่าเรากำลังทำสิ่งใดอยู่ - สิ่งที่เราคิดจะมาเป็นสิ่งที่เราพูด และสิ่งที่เราพูดจะส่งผลต่อการกระทำของเรา ถ้าเราไม่ได้ใส่ใจกับการกระทำของเราเลย มันจะนำมาซึ่งนิสัยและจิตใจที่แก้ยากอย่างยิ่ง - ทั้งนี้ การเงินเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มีผู้คนมากมายเพิกเฉยการใช้จ่ายเงิน ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้เรื่องเงิน หรือว่าการทำความเข้าใจว่ามันมีประโยชน์และโทษอย่างไรบ้าง

หนังสือ How Legendary Traders Made Millions: Profiting from the Investment Strategies of the Greatest Stock Greatest Traders of All Time ของ John Boik - นักเทรดในตำนานนั้นจะมีกลยุทธ์ที่แตกต่างกัน แต่สิ่งที่คล้ายคลึงกันอยู่อย่างหนึ่งนั่นก็คือ ความชัดเจนในตัวเอง - หาตัวเองให้เจอก่อนเป็นอันดับแรก แน่นอนว่าไม่มีใครรู้จักตัวเองเลยตั้งแต่เกิด แต่อย่างน้อยเราลองฝึกฝนความรู้วิชาการ - ประวัติศาสตร์ในอดีตมาบ่งชี้ได้เลยว่า เราไม่สามารถทำอะไรจากอดีตได้ นอกเสียจากเรียนรู้และทำความเข้าใจ รวมไปถึงอย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม - กฎต้องชัดเจน ตามอุปนิสัยส่วนตัว เพื่อสร้างระบบให้ชัดเจนว่าเราสบายตรงจุดไหน จุดนั้นแหละจะได้ตัวกำหนดอนาคตว่าเราจะมีเงินทองเท่าไรด้วย - จุดสูงสุดของราคาหุ้น เป็นตัวตอบโจทย์ว่าหุ้นนั้นสามารถขึ้นไปได้ไกลมากน้อยเพียงใด สังเกตราคาหุ้นเอาไว้ เพราะนี่คือคำตอบของทุกสิ่งในการเป็นนักเทรด

มีคนมาปรึกษาว่า คือตอนนี้เราทะเลาะกับแฟนค่ะ เรื่องที่มีญาติเขามาขอยืมเงินแม่แฟน 15,000 บาท แล้วปกติเขายืมเงินเราใช้ แต่สิ้นเดือนค่อยคืน พอดีเขาได้โบนัสมา 5,000 บาท เมื่อประมาณกลางเดือน เราก็บอกเขาว่าใช้ให้ถึงสิ้นเดือนนะ แล้วทีนี้แฟนช่วยแม่ออกไป 3,000 บาท ซึ่งเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่เอาไว้ใช้ทั้งเดือน แล้วก็มาทักหาเราว่าจะยืมเงินเราเพิ่ม เราก็รู้สึกไม่พอใจ เราก็ต่อว่าแฟนเราไป คือเราไม่เข้าใจว่าจะช่วยคนอื่นแล้วตัวเองต้องมาลำบาก เพื่ออะไรกัน เราเลยพิมพ์ไปว่า ถ้าเธอยังทำตัวแบบนี้นาน ๆ ไปเขาไม่ต้องช่วยทั้งตระกูลเธอเลยเหรอ นี่เราผิดมากเลยเหรอคะ เขาไม่พอใจเราตั้งแต่เราไม่ให้ยืมเงิน เขาก็มาพูดว่าเราทีหลังว่าจะไม่ขอให้ช่วยแล้ว คือเราผิดขนาดนั้นเลยเหรอ เขาบอกไม่คุยกับเราแล้ว เขาว่าเรามากเกินไป - โลกใบนี้มีคน 2 ประเภทหลัก ๆ คือ ชอบช่วยเหลือคนอื่น กับไม่ชอบช่วยเหลือคนอื่น และรายละเอียดปลีกย่อยคือ บางคนมีแล้วไม่ช่วย กับบางคนไม่มีแล้วยังจะช่วยอีก - เมื่อระบบทุนนิยมกำลังปกครองโลกเราทั้งใบ ถึงแม้ว่าจะมีบางประเทศที่ไม่ค่อยอยู่บนพื้นฐานของระบบทุนนิยม แต่อย่างน้อยประเทศไทยเราก็มีจุดยืนที่ชัดเจนว่า เงินมีความสำคัญมาก - การที่เราจะช่วยใคร ให้ถือคติเสมอว่า เราต้องมีก่อนถึงจะพอให้ได้ ช่วยเหลือไม่ใช่การอุ้มชู เพราะการช่วยแปลว่าเราต้องไหวก่อนเสมอ ถ้าเราไม่ไหวมันจะเรียกว่า เตี้ยอุ้มค่อม - เมื่อฐานะที่เรามีกำหนดวิถีชีวิตในอนาคต มันจึงเป็นคำถามว่าเราควรช่วยเหลือญาติพี่น้องไหม คำตอบก็ง่ายมากก็คือควรช่วย แต่ถ้าเราช่วยด้วยวิธีการพึ่งพาคนอื่นต่อ แบบนี้ไม่เรียกว่าช่วย - ทั้งนี้ เราต้องแยกคำสองคำออกจากกันเพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนมากขึ้นว่า มันต้องมีคำว่าพอดี พอเหมาะ พอควร อย่าให้ตัวเองกลับมาเดือดร้อน มีก็ให้ ไม่มีก็ไม่ต้องให้ คิดง่าย ๆ แล้วชีวิตจะไม่ซับซ้อน

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "หลักแนวโน้มจะไปทั้งสองฝั่งเสมอ อย่าเคลื่อนไหว เมื่อเราชักช้า ลองเริ่มเคลื่อนไหวช้า ๆ แต่ค่อย ๆ ไป อย่าออกเดินเรือ เมื่อรู้สึกตงิดใจ ลองสร้างอะไรขึ้นมา ไอเดียจะเริ่มหมุนเวียนมากขึ้น และอย่าพูด เมื่อเราหวาดกลัว ลองเริ่มต้นพูดคุย แล้วการสนทนามักจะไม่ได้ยากอย่างที่คิด" - หลักแนวโน้มหรือโมเมนตัม มันจะไปพร้อมกันเสมอเหมือนกับเป็นเส้นคู่ขนาดของปัจจัยหนึ่งไปสู่อีกปัจจัยหนึ่ง - ถ้าเราเริ่มต้นทำบางสิ่ง มันจะมีทั้งความรู้สึก อารมณ์ ความคิด รวมไปถึงจิตใจที่เรากำลังสับสนว่า เริ่มต้นดีหรือไม่ดี - ทุกบริบทมีจังหวะของมัน เช่น การพูด การออกจากบ้าน และการเคลื่อนไหว ถ้าเราทำผิด มันก็มักจะผิดพลาดไปไกลได้ - คำเตือนบางอย่าง หรือสัญญาณเตือนบางจุด เราก็ต้องเงี่ยหูฟังไว้บ้าง มิใช่ว่าเราจะปฏิเสธทุกสิ่งอย่างแล้วเดินหน้าไปอย่างมุทะลุ - ตำราพิชัยสงครามก็คือตำราของการปรับตัวกับการสู้รบ ซึ่งยุคนี้ไม่ต้องสู้รบกับใครมาก แค่ต้องสู้รบภายใน รวมไปถึงคู่แข่งที่เข้ามาตลอดเวลา

หนังสือ Fat Chance: Beating the Odds Against Sugar, Processed Food, Obesity, and Disease ของ Robert H. Lustig - เมื่อแคลอรีไม่ใช่แค่แคลอรี เพราะอาหารบางประเภทมีจำนวนพลังงานเท่ากัน แต่มันมีผลลัพธ์ต่างกัน - เราควรจะดูมวลของร่างกายเราด้วย ดูธาตุและความเข้ากันกับอาหารบางประเภท เพราะอาหารทุกชนิดให้ผลไม่เหมือนกัน - แล้วการที่เราจะลดความอ้วนมิใช่เป็นการที่เราไปลดไขมัน แต่มันคือการลดการรับรู้ว่าพลังงานที่ใช้กับพลังงานที่ได้รับอย่างละเท่า ๆ กัน - ซึ่งน้ำตาลเป็นส่วนที่ทำให้ร่างกายรับรู้พลังงานมากกว่าปกติ อาหารในยุคนี้จึงลดน้ำตาลกันเยอะ เพราะเราไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานส่วนเกินกันแล้ว - ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นร่างกาย ระบบเผาผลาญ และความรู้สึกว่าหิว ของแต่ละคนต่างกันมันมีปัจจัยประกอบหลายส่วน เช่น จิตใจ อารมณ์ ฮอร์โมน และอื่น ๆ อีกมากมาย

มีคนมาปรึกษาว่า คือตอนนี้เราทำงานที่โรงแรม แล้วลูกค้ามานั่งร้องไห้ เราควรจัดการยังไงดีคะ จะลุกไปปลอบลูกค้าดีไหม หรือทำเป็นมองไม่เห็นดี รู้สึกกดดันมากเลยตอนนี้ - ถ้าเราเป็นพนักงานที่อาจจะไม่ได้มีตำแหน่งใหญ่โตมาก แน่นอนว่าความมั่นใจมันจะยังไม่มากพอ เราอาจจะแจ้งหัวหน้าอีกที - แต่ถ้าเรามั่นใจว่าการกระทำในครั้งนี้ อาจจะไม่ใช่หน้าที่ของพนักงานโรงแรม แต่เป็นหน้าที่ของมนุษย์คนหนึ่ง ก็ให้ทำได้เลยไม่ต้องคิดมาก - เรื่องแบบนี้มันแล้วแต่คนมอง บางคนมองเรื่องนี้เหมือนเป็นเรื่องปกติ บางคนอยากจะเข้าไปช่วยเพราะสัมผัสได้ถึงความทุกข์ของอีกฝ่าย - เมื่อเราเติบโตมากขึ้น จิตใจเรา นิสัยเรา หรือว่าสิ่งใดที่เราคิดไปกับเหตุการณ์หนึ่งนั้น ย่อมเกิดจากก้นบึ้งของจิตใจที่เราสั่งสมมาตั้งแต่อดีต - ไม่จำเป็นต้องคิดมากในทุกเรื่อง เพราะอารมณ์กับเหตุผลมันก็ไม่ได้มีความสอดคล้องกันเสมอไป ให้ทำอย่างสิ่งที่ตัวเองเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่เมื่อมองย้อนกลับมาแล้วเราจะไม่เสียใจไปกับสิ่งที่ทำไป

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อผู้คนมักจะถามไถ่กันว่า อะไรคือเป้าหมายของชีวิต แต่คำถามที่ควรถามจริง ๆ นั่นควรจะเป็น เราจะใช้เวลาทั้งชีวิตของเราอย่างไร เพื่อหนทางที่จะมีความหมายในชีวิต" - ชีวิตที่ดีเป็นชีวิตที่เราต้องแสวงหากันมาตลอด แต่ในความเป็นจริงแล้วชีวิตที่ดีไม่ต้องค้นหา แต่ต้องตั้งคำถามให้ถูกต้อง - หนทางของชีวิตที่จะมีความหมายได้นั้น เราอาจจะคิดไปว่าการมีเป้าหมายในชีวิตคือคำตอบเดียว แต่ชีวิตไม่ได้มีแค่คำตอบเดียว - ถ้าเรามัวแต่ไปโฟกัสที่เป้าหมายจนเกินไป เราจะขาดความรู้ในการใช้ชีวิตในระยะยาว เพียงเพราะชีวิตนั้นเป็นการเดินทางไกล เราต้องค่อย ๆ ใช้ชีวิต - เริ่มต้นตั้งคำถามในชีวิตให้เร็ว แล้วเราจะเข้าใจว่ามันไม่มีอะไรที่ทำให้ชีวิตนั้นแย่ลงหรือดีขึ้นได้เลย นอกเสียจากเราทำให้มันแย่ลงด้วยการกระทำของเราเอง - ทั้งนี้ เป้าหมายในชีวิตจะมาใกล้เคียงกับความหมายของชีวิต ซึ่งทั้งสองสิ่งเชื่อมโยงเป็นเนื้อเดียวกัน มันผสมผสานอย่างลงตัวเพื่อเป้าหมายที่ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม

หนังสือ Millionaire Success Habits: The Gateway to Wealth and Prosperity ของ Dean Graziosi - ความสำเร็จมักจะเกิดจาก ความโชคดีที่มีความเตรียมพร้อม ความอุตสาหะ และการวางแผนอย่างแยบยล - การจะสร้างธุรกิจหนึ่งขึ้นมา เราแค่เรียนรู้ว่าเราจะทำมันอย่างไรให้สร้างคุณค่าให้กับลูกค้าของเรา โฟกัสเป็นสิ่งสำคัญ - เมื่อความมั่งคั่งทางการเงินเป็นสิ่งที่เราต้องเตรียมพร้อมกับมันก่อน ให้เราลองสอบทานตัวเองว่า เรามีมุมมองต่อความสุขที่มีต่อการเงินอย่างไร - โอกาสเข้ามาหาเราทุกวินาที มันอยู่ที่เรามองเห็นโอกาสนั้นได้หรือไม่ ถึงแม้ว่าเราจะอยู่บนโลกเดียวกันแต่เรามองเห็นโอกาสไม่เท่าเทียมกัน - ทั้งนี้ คนที่ร่ำรวยทุกคนประหยัด อดออม และที่สำคัญมีสติในการใช้ชีวิตอย่างยิ่ง การขาดสตินำมาซึ่งหายนะซึ่งมิอาจประเมินค่าได้เลย

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีครับ ขอสอบถามความคิดเห็นหน่อยครับ อายุ 23 ปี แต่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความฝันอะไรเลย ไม่รู้จะทำอะไรต่อไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไร เหมือนทำงานไปวัน ๆ ไม่มีจุดหมายอะไรเลยครับ นอนอยู่ดี ๆ ก็รู้สึกขึ้นมาว่าทำไมตัวเองไม่มีจุดหมายเหมือนเพื่อนคนอื่นบ้าง - บางครั้งชีวิตเราก็ต้องปล่อยไปกับสายลมให้มันนำพาไป เมื่อยังไม่ถึงเวลามันก็คือยังไม่ถึงเวลา - ไม่ต้องคิดมากว่าทำไมเราไม่มีเป้าหมายในชีวิต เนื่องจากคนอื่นนั้นมีเป้าหมายมากกว่าเรา เพราะบางทีเราก็ไม่รู้เบื้องหลังทั้งหมด - คนส่วนใหญ่มักจะมองคนอื่นแล้วเปรียบเทียบกับตัวเราเอง แต่เอาเข้าจริงถ้าเราอยากที่จะมีเป้าหมายจริง ๆ เราจะไม่หยุดค้นคว้า หรือตามหาแน่นอน - ตั้งคำถาม แสวงหาคำตอบ แล้วเราจะพบเจอคำตอบเอง จุดเริ่มต้นคือต้องตั้งคำถามว่าเป้าหมายที่เราอยากทำคือสิ่งใด เราจะได้อะไรจากการทำตามเป้าหมายนี้ - อย่าลืมว่าชีวิตเราต้องใช้เพื่อสร้างความสุข การมีความสุขเป็นเงื่อนไขที่จิตใจเราจะเชื่อมั่นว่า เราจะตามหาเป้าหมายให้ได้ ถ้าเราไม่เชื่อว่าการมีเป้าหมายมันดีกว่าไม่มีเป้าหมาย เราจะไม่ยอมหามัน

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความง่ายเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสิ่งที่ดีขึ้นกว่าเดิม แต่ถ้าเราต้องทำให้มันซับซ้อน จากนั้นให้เราทบทวนว่ามันคุ้มค่ากับความยากนั้นไหม เมื่อสิ่งที่ควรค่าแก่การใส่ใจมากที่สุด มันจะสูญเสียไปเพื่อสร้างการแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อนเกินเหตุ และมีส่วนเกี่ยวโยงไปกับปัญหาที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไร" - ในความเป็นจริงแล้วปัญหามันมีของมันอย่างนั้น บางปัญหาแก้ยากก็จริง แต่ไม่ถึงขั้นต้องแก้ไขด้วยวิธีการที่ซับซ้อน - ส่วนใหญ่แล้วเราต้องแก้ไขปัญหาด้วยท่าทีของความง่ายเป็นหลัก มิใช่ว่าเราจะคิดไปว่าทุกอย่างต้องแก้ด้วยวิธีการที่มีชั้นเชิงไปหมด - ความง่ายจึงเป็นเหตุใกล้ของความสำเร็จ ความดีงาม และความสงบร่มเย็น ส่วนความซับซ้อนเป็นเหตุไกลจากที่กล่าวมาข้างต้นทั้งหมด - เมื่อเราตีความคำว่าง่าย แบบตรงไปตรงมา เราจะค้นพบว่าความง่ายนี่ไม่ได้หมายถึงความมักง่าย หรือการทำอะไรส่งเดช แต่มันคือการคิดแบบเหตุกับผล - ทั้งนี้ ความซับซ้อนของปัญหาคือเรามักจะคิดว่ามันจะต้องแก้แบบนั้นแบบนี้ ทว่า ปัญหามักจะถูกแก้ที่เหตุเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องไปคิดเยอะแยะในเรื่องของผลลัพธ์

หนังสือ Finding Normal: Sex, Love, and Taboo in Our Hyperconnected World ของ Alexa Tsoulis-Reay - เมื่อคำนิยาม และค่านิยมมารวมเป็นหนึ่งเดียวกัน นั่นหมายถึงเราไม่จำเป็นต้องเดินตามแบบแผนของสังคมบ้างก็ได้ - คำว่าผัวเดียว เมียเดียว อาจจะใช้ไม่ได้กับยุคสมัยนี้ ถึงแม้ว่าปัญหาในสังคมจะลุกลามไปไกล โดยเฉพาะเรื่องความสัมพันธ์ - แล้วการหาแฟนในยุคสมัยนี้คือการใช้แอปพลิเคชันหาคู่ แล้วมันจะทำให้เพิ่มอัตราความสำเร็จมากขึ้นไหม หรือมันเป็นเพียงแค่การหาความสัมพันธ์ที่ไม่ยั่งยืน - การเปลี่ยนแปลงเริ่มเกิดขึ้น เราก็เพียงแค่ต้องน้อมรับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ หากเราไม่มีรูปแบบเหมือนสมัยก่อนก็ไม่ได้แปลว่าเราผิดปกติอะไร - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้เป็นเพียงแค่แง่มุมหนึ่งของปัญหาในความสัมพันธ์ หากปัญหาของเรามันไม่เดือดร้อนใคร เราก็ไม่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนมันเพื่อใคร

มีคนมาปรึกษาว่า ทำไมผู้หญิงถึงรักแฟนได้มาก ๆ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นแบบไหน นิสัยก็ต่างกัน แต่รักเขามาก ๆ ถึงยอมให้เขาเอาแต่ใจ ปฏิเสธทุกคนที่เข้ามาคุยกับเราเพื่อให้เขาสำคัญที่สุด ยอมให้ทำร้ายความรู้สึก รู้ว่าเราไม่ชอบอะไรก็ยังทำ แต่ไม่อยากเลิก ทั้ง ๆ ที่เขาไล่ให้ไปหาคนอื่นที่เราต้องการ ถามว่าเลิกกันไหม เราก็ตอบว่าไม่อยากเลิก ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อไปดี - เมื่อยังไม่ถึงเวลาเปลี่ยนแปลง ก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ชีวิตไม่ใช่เราจะเลือกได้ทั้งหมด แต่มันจะมาสอนเราว่าเราควรทำสิ่งใด - รู้จักตัวเอง รับรู้ว่าตัวเองเป็นอย่างไรบ้าง รักกับหลงแยกให้ออกเพราะสองสิ่งนี้แตกต่างกัน มีมุมที่คล้ายคลึงกันแต่ให้รสชาติที่เผ็ดร้อนต่างกัน - บางคนต้องรอให้ทุกสิ่งทุกอย่างสุกงอมเต็มแก่ เปรียบเสมือนต้นไม้ที่ยังไม่ได้ให้สัญญาว่าจะออกดอกออกผล เมื่อนั้นเราก็ยังไม่เห็นจุดที่เราควรจะถอยออกจากสิ่งนี้ - วันหนึ่งเราจะค้นพบว่าชีวิตที่ดีคือชีวิตที่เข้าใจตามความเป็นจริง ไม่ใช่ชีวิตที่พยายามค้นหาสิ่งที่สร้างความสุขให้กับเราตลอดเวลา ยอมรับสิ่งที่เป็นอยู่นั่นแหละคือหนทางออก - ทั้งนี้ การยอมแฟน ยอมเพื่อน และยอมครอบครัว มิใช่เป็นหนทางออก แต่มันก็คือหนึ่งในวิธีการทำให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้บ้าง แต่อย่าลืมตัวเราเองว่าเราควรจะหาจุดที่เราสบายใจด้วยเสมอ

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การทับซ้อนระหว่างอะไรที่เรามองว่าสำคัญ กับเราใช้เวลาไปกับสิ่งที่เราสนใจในเดือนที่ผ่านมามันสอดคล้องกันไหม" - คนส่วนใหญ่มักจะมองว่าสิ่งที่เราให้ความสำคัญคือสิ่งเดียวกับที่เราสนใจหรือใส่ใจ แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ - จิตใจจะเสาะแสวงหาสิ่งที่เราให้ความสนใจมากกว่าสิ่งที่เรามองว่าสำคัญ เพราะจิตใจจะไหลไปในจุดที่เราพอใจเสมอ - สังเกตว่าชีวิตจะมีทางเลือกให้สองทางนั่นคือ ทางที่ถูกใจกับทางที่ถูกต้อง เราจึงต้องโฟกัสกับเรื่องราวในชีวิตว่าสิ่งใดที่เราให้ค่ากับมันอย่างแท้จริง - ชีวิตเป็นสิ่งที่เป็นผลลัพธ์ของสิ่งที่เรากระทำ ถ้ามองเห็นชีวิตว่าเริ่มมีความสอดคล้องกัน นั่นก็แปลว่าเรากำลังผสมผสานอย่างลงตัวในเรื่องของความคิดกับจิตใจได้แล้ว - การเชื่อมต่อชีวิตเข้าด้วยกันเป็นเรื่องที่ยากอย่างยิ่ง บางคนตั้งใจทำสิ่งหนึ่งตลอดเวลา แต่ก็ไม่เคยคิดจะเริ่มทำอะไร เนื่องจากมีหลายปัจจัยที่ไม่สามารถทำให้มันเป็นจริงได้

หนังสือ The Psychology of Trading: Tools and Techniques for Minding the Markets ของ Brett N. Steenbarger - จิตวิทยาการเทรดเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด มันเป็นแม่บทของการที่เราจะประสบความสำเร็จในการเป็นนักเทรด - เมื่อนักเทรดที่ดี กับนักเทรดที่ไม่ดีจะแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ซึ่งจะดูได้จากวินัยในการเทรดอย่างสมมาตรกับจำนวนเงินที่ลงไป - แล้วนักจิตวิทยากับนักเทรดมีความเกี่ยวโยงอย่างไร มันจึงเป็นโจทย์ที่ยากอย่างยิ่งที่จะทำอย่างไรให้มันสามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างลงตัว - การเป็นนักบำบัดเราจะเห็นปัญหาอย่างมาก มันเชื่อมโยงกับความรู้สึกเบื้องลึกว่าความกลัวเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ ถ้าเราตระหนักถึงความกลัวมันจะคลี่คลายลงไป - ทั้งนี้ ปมในอดีตมันมีส่วนอย่างมากต่อบาดแผลทางจิตใจ ซึ่งบาดแผลของการขาดทุนอาจจะเป็นแผลที่ยากจะเยียวยาได้ ตกผลึกกับชีวิตให้จงได้แล้วมันดีขึ้นเอง

มีคนมาปรึกษาว่า ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ คือตอนนี้เรียนอยู่ ม.6 แล้วแต่ยังไม่ได้วางแผนเกี่ยวกับเรื่องการเรียนต่อมหาลัยเลยค่ะ เพราะไม่รู้จะเรียนต่ออะไรดี เราควรเริ่มจากตรงไหนดีคะ ตอนนี้เรียนอยู่สายวิทย์ค่ะ - การเรียนต่ออาจจะไม่จำเป็นจะต้องคิดหนักมากในวันนี้ ซึ่งมันขึ้นอยู่กับอุปนิสัยส่วนตัวว่า ชอบคิดก่อนหรือชอบทำก่อน - ปัญหาของชีวิตส่วนใหญ่มักจะมาหลังจากเรียนจบแล้วมากกว่า มันจะต้องดูบริบทร่วมว่าเรารักเรียนหรือรักที่จะทำงานหาเงินมากกว่าเช่นกัน - ถ้าเราสามารถที่จะไม่คิดมากเรื่องเรียน แล้วอยากเรียนให้จบก็เลือกคณะที่ง่ายที่สุดก็ได้ เพราะเน้นจบไม่ได้เน้นไปต่อยอดอาชีพในฝันของเรา - กรณีที่ไม่รู้จริง ๆ ก็อาจจะตามเพื่อนไปก็ได้ว่า เพื่อนสนิทของเราหรือว่าคนที่เราคิดว่าน่าจะพอตามได้บ้าง ลองปรึกษาเรื่องนี้อีกทีหนึ่งเพื่อนำมาเป็นแง่มุม - ไม่มีอะไรถูกหรือผิดในการที่เราจะไม่รู้ว่าชีวิตจะเดินไปทางไหน ขอแค่วันหนึ่งเราฝึกที่จะตั้งคำถามไว้ก่อน บางทีอนาคตก็เป็นสิ่งที่เข้ามาให้เราตระหนักก็ได้

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "6 สิ่งที่ทำให้ชีวิตนั้นดีขึ้น คือ 1. นอนหลับ 2. ออกกำลังกาย 3. อย่าทานอาหารขยะ 4. คุยกับเพื่อน 5. ทำสิ่งที่มีประสิทธิผลเพียงไม่กี่ชั่วโมง และ 6. ทำซ้ำในทุกวันเป็นเวลาปีนึงหรือมากกว่านั้นในสิ่งที่ได้ทำมา" - เมื่อเราทำตามสิ่งที่ร่างกายบอกให้เราทำ ร่างกายนั้นก็มักจะอยู่ข้างเราเสมอ ให้รู้จักร่างกายของเราให้มากที่สุด - บางคนต้องการคุยกับเพื่อนตลอดเวลา แต่อย่างน้อยเราก็ต้องเข้าหาเพื่อนบ้าง รวมไปถึงเปิดใจรับรู้ว่าเพื่อนบางคนก็มีปัญหาในชีวิต - หาจุดที่เราจะก้าวข้ามผ่านไปได้ เช่น ชีวิตเรามีประสิทธิผลมากน้อยเพียงใด ลองเทียบเคียงปีต่อปีดู แล้วเราจะพบว่าชีวิตก็เป็นค่าเฉลี่ยของสิ่งที่เราทำ - ความสุขในชีวิตจะประกอบไปด้วยหน้าที่ สิ่งที่ต้องรับผิดชอบ และสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในการกระทำ หากเราทำตามทั้งหมดอย่างดีเยี่ยม ธรรมชาติจะจัดสรรให้ชีวิตเข้าที่เข้าทางเอง - ทั้งนี้ อย่าลืมตั้งค่าชีวิตให้อยู่ในค่ากลางมากที่สุด มันอาจจะไม่ได้เป็นสิ่งที่ดีทั้งหมดเพียงแต่เราจะได้ตระหนักถึงสิ่งที่เราทำลงไปว่า เราได้ทำสิ่งที่สมควรทำไปแล้ว ให้สิ่งต่าง ๆ เป็นไปเองบ้าง

หนังสือ Big Feelings: How to Be Okay When Things Are Not Okay ของ Liz Fosslien and Mollie West Duffy - การรับมือกับห้วงของอารมณ์ที่ถาโถมมายังที่ตัวเรา จำเป็นจะต้องรับมือด้วยสติสัมปชัญญะ แล้วเราจะเริ่มควบคุมอารมณ์ได้ - สังคมสมัยนี้พยายามหากิจกรรมที่หลีกเลี่ยงอารมณ์ที่ขุ่นเคือง แต่ปรากฏว่าเราไม่สามารถรับมือกับอารมณ์ได้ยิ่งกว่าเดิม เพียงเพราะเรามักจะหนีมันตลอด - ไม่มีใครที่ไม่เคยพบเจอสิ่งเลวร้ายในชีวิต เราก็คือคนหนึ่งที่สามารถประสบพบเจอได้เช่นกัน ความเป็นปกตินั้นมีหลากหลายแบบมาก ไม่ต้องคิดว่าเราผิดปกติอะไร - เราไม่จำเป็นต้องรู้สึกดีตลอดเวลาก็ได้ แย่บ้างจะเป็นอะไรไป ลองคิดใหม่ทำใหม่ดู บางสิ่งในชีวิตมันเข้ามาเพื่อให้เราได้เรียนรู้เท่านั้น ทั้งสุขและทุกข์ไม่มีอะไรตลอดไป - ทั้งนี้ วันใดเรารู้สึกว่าเราไม่มีความสุขเหมือนคนอื่นเขา ให้เราลองงดการเสพสื่อโซเชียลดู เพราะบางทีอารมณ์เราก็เสพติดการดูสิ่งดี ๆ ของผู้คนในสังคม

มีคนมาปรึกษาว่า อยากรู้ว่าถ้าเราจับได้ว่าแฟนเราชอบกินขี้มูกตัวเอง เราควรทำตัวยังไงต่อไปดีคะ คือแอบเห็นเขาแคะมากินบ่อย ๆ ค่ะ แต่ไม่เคยบอกให้เขารู้ว่าเราเห็นเลย จริง ๆ เราไม่คิดอะไรมากนะคะ แต่บางทีตอนเห็นมันรู้สึกตงิด ๆ ในใจค่ะ - บางคนติดนิสัยแคะ แกะ เกา บางคนหนักขั้นเข้าก็มากิน มาดูดนิ้วหรือว่า ทำบางสิ่งที่มีผลต่อเชื้อโรคเข้าร่างกายสูงขึ้น - คำว่าพฤติกรรมที่เคยชิน บางทีแก้ยากมาก เช่น กัดเล็บ กินขี้มูก หรือว่าชอบหาอะไรทำตลอดเวลา เพื่อให้เรามีอะไรทำ - สิ่งที่จะแก้ได้ดีสุดคือ พยายามฝึกสติในชีวิตประจำวันให้มากที่สุด รู้ เลี่ยง และรับ คือรู้ความเสี่ยง เลี่ยงสิ่งที่เกิดปัญหา และรับผลที่ตามมา - ปัญหาของความสะอาด หรือความซกมก เป็นเรื่องที่เกิดจากจิตใต้สำนึกเวลาเรามองสิ่ง ๆ หนึ่งที่แตกต่างกัน มันจึงต้องถามว่าเรารับได้ไหมมากกว่า - ทั้งนี้ ไม่ใช่ความผิดหรือความถูก เราแค่ไม่ชอบ หรือเราแค่ถูกใจบางสิ่งในชีวิตบางคน เพราะมันก็มีคนที่รังเกียจสิ่งที่เป็นความสกปรกของร่างกายอย่างมาก

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การจัดการเวลาที่มีปัญหามากที่สุดมักจะถูกแก้ไขด้วยตัวของมันเอง เมื่อเราพบเจอบางสิ่งว่ามันสำคัญอย่างแท้จริง" - ถ้าเราจัดการปัญหาอะไรไม่ได้เลย ให้เรารับรู้ว่า เราอาจจะไม่มีความสามารถในการจัดการปัญหาได้จริง ให้เราปรับแก้ต่อไป - บางทีปัญหาเรื่องของเวลาเป็นสิ่งที่ยากมาก แต่ถ้าเราให้ความสำคัญแบบที่เรียกว่า จัดลำดับความสำคัญเป็น เราจะรู้ว่าควรทำอะไรต่อไป - สังเกตชีวิตประจำวันก่อนดีกว่า ว่าเรามีการจัดลำดับความสำคัญเป็นอย่างไร เพราะหน้าที่เราคือ เราแค่ต้องรู้ว่าอะไรควรทำมากที่สุด - ลองจำแนกออกเป็น 4 สิ่งคือ สิ่งด่วนและสำคัญ สิ่งด่วนแต่ไม่สำคัญ สิ่งไม่ด่วนแต่สำคัญ และสิ่งไม่ด่วนและไม่สำคัญ - ทั้งนี้ หลายคนยังคงคาดคะเนเวลาไม่เป็น เราจึงต้องหาเหตุผลให้กับชีวิตมากเข้าไว้ เพราะเวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่าที่สุดในโลก

หนังสือ The Love Prescription: Seven Days to More Intimacy, Connection, and Joy ของ John M. Gottman and Julie Schwartz Gottman - ความรักเป็นส่วนหนึ่งที่อยู่กับชีวิตเรามาตลอดเวลา หน้าที่เราคือศึกษาเรื่องความรัก รวมไปถึงคนรักของเราด้วย - ลองทำสำรวจ 15 นาทีว่าเรารู้จักแฟนเรามากน้อยเพียงใด เพื่อเป็นตัวชี้วัดการแต่งงานได้ว่า จะราบรื่นหรือว่าประสบปัญหา - สิ่งเล็ก ๆ เป็นตัวกำหนดความรู้สึกมวลรวม หากเราเพิกเฉยในรายละเอียด มันจะสร้างปัญหาที่ใหญ่มากยิ่งขึ้น - แน่นอนว่าความรักจะค่อย ๆ จืดจางลงไป แต่การเปลี่ยนเป็นเพื่อน เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง และอย่าคิดว่าคนรักคือศัตรูอย่างเด็ดขาด - ลองสังเกตดูว่าเรามีมุมมองอย่างไรเกี่ยวกับคนรักเราบ้าง พูดในข้อดีและข้อเสีย แถมพูดในจุดที่เราประทับใจในการตัดสินใจคบกับคน ๆ นี้ดู

มีคนมาปรึกษาว่า เรื่องมีอยู่ว่า มีผู้หญิงคนหนึ่งที่แฟนเรารู้จัก ทำท่าทีหวงแฟนเรา โพสต์ด่าเราตั้งแต่แรกที่เราคบกับแฟน จนทุกวันนี้ตอนนี้เราก็มีลูกด้วยกัน 2 คนแล้ว แต่เขาก็ยังโพสต์ด่าแฟนเราสารพัด พอแฟนเราเปิดตัวเรา เขาก็เปลี่ยนมาโพสต์ด่าหรือแขวะเราแทน แถมไม่ใช่แค่เขาคนเดียวค่ะ เพื่อนเขาก็แห่มาคอมเมนต์รุมด่าเรากับแฟน เป็นแบบนี้มาตลอดเวลาเลยอยากรู้ว่า มีวิธีทำให้เขาหยุดพฤติกรรมแบบนี้หน่อยค่ะ - วิธีเดียวและเป็นวิธีที่เราจำเป็นต้องตระหนักมากที่สุดก็คือ ความสงบสยบความเคลื่อนไหว การที่เราไม่ตอบโต้วันหนึ่งเขาจะหยุดเอง - ความอดทนอาจจะเป็นทางเลือกสุดท้าย แต่อาจจะเป็นหนทางออกเดียวในยุคสมัยที่คนขาดสติกันมากยิ่งขึ้น แถมเสียเวลามาครุ่นคิดคำด่าเรื่องคนอื่น - ถ้าหากเราต้องการหาเหตุผลให้เราฝึกที่จะตั้งคำถามไปว่า มันเกิดมาตั้งแต่ตอนไหน แล้วสาระสำคัญที่เขาด่าเรามันคืออะไร ลองสอบทานตัวเองส่วนหนึ่ง - กรณีที่เราไม่ได้รับรู้ถึงความผิดของตัวเองที่มีต่อบุคคลใดบุคคลหนึ่งจริง ๆ แล้วเขาก็เพียงแค่คอมเมนต์ด่าเราไม่ถึงขั้นขู่ทำร้าย เราก็อาจจะวางเฉยไปก็ได้ - ทั้งนี้ ถ้าหากว่าเรื่องราวมันบานปลายใหญ่โต ให้เราอย่าลืมที่จะบันทึกข้อความเอาไว้ ถ่ายรูป หรือว่าบันทึกหน้าจอโทรศัพท์เผื่อว่าวันหนึ่งมันอาจจะเป็นคดีความใหญ่โต

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การมีสติตื่นรู้มักจะเพียงพอแล้วในการขับเคลื่อนชีวิตไปได้ ลองติดตามการรับประทานอาหารในแต่ละวัน จะช่วยให้เราเปลี่ยนแปลงไปทางที่ดีขึ้นได้ แค่เพียงการเขียนถึงปัญหามันก็จะทำให้เราฉุกคิดได้ในหลายแง่มุม การเริ่มต้นที่จะทำมันช่วยให้เราเห็นความจริงชัดขึ้นตาม" - สติสัมปชัญญะเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรารอดพ้นจากความทุกข์ และอุปสรรคทั้งปวงที่เราพบเจอ - หากเราลองสังเกตในชีวิตที่ขาดสติ เราจะมีบาดแผลมากกว่าปกติ ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางกายหรือทางใจก็ตาม - การรับประทานอาหารในแต่ละวัน เราอาจจะต้องปรึกษานักโภชนาการเพื่อปรับสูตร แต่จริง ๆ แล้วสติเป็นตัวช่วยมากที่สุด - ไม่จำเป็นต้องแก้ปัญหาด้วยเงินทอง เราแก้ปัญหาทุกปัญหาด้วยการมีสติตื่นรู้ ปัญหามันจึงคลี่คลายไปในทางที่ดีมากยิ่งขึ้น - ลองเริ่มต้นทำอะไรบางสิ่งที่เป็นประโยชน์ ฝึกสติในชีวิตประจำวัน แล้วสมาธิจะตามมา รวมไปถึงปัญญาที่รู้แจ้งแทงตลอดก็จะปรากฏเด่นชัด

หนังสือ No Hard Feelings: The Secret Power of Embracing Emotions at Work ของ Liz Fosslien and Mollie West Duffy - เมื่อปัญหาชีวิตมาย้ำเตือนเราว่า เราต้องไม่สู้กับมันด้วยวิธีที่ไม่ใช่ทางแก้ปัญหา แต่ให้สู้ด้วยความเข้าใจและยอมรับมัน - ภาพที่สวยงาม และการอธิบายด้วยความเข้าใจง่าย ผสมผสานอย่างลงตัวมันจึงกลายมาเป็นรูปภาพที่ตระหนักถึงอารมณ์ได้มากยิ่งขึ้น - วิธีรับมือกับอารมณ์ด้านลบอย่างถูกวิธี รวมไปถึงเวลาเรามีความสุขเราควรมีมุมมองอย่างไร หน้าที่ของชีวิตเราที่เราได้รับมอบหมายนั้นคือสิ่งใดกันแน่ - โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวล รวมไปถึงความฟุ้งซ่านที่เรารับรู้มา มันไม่เหมือนกันไปในแต่ละคน เราจึงต้องหาค่ากลางของอารมณ์ให้เจอว่า ณ ตอนนี้เราควรจัดการอย่างไร - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่เป็นกระจกสะท้อนความคิด และจิตใจของตัวเราทุกคน แม้ว่าคนที่ไม่เข้าใจอารมณ์ตัวเองการได้อ่านหรือผ่านตาบ้างย่อมเป็นประโยชน์

มีคนมาปรึกษาว่า ขอวิธีการอยู่ร่วมกับคนเป็นโรคซึมเศร้าหน่อยค่ะ จะบอกก่อนว่าเราเข้าใจคนที่เป็นโรคนี้นะคะ รอบข้างก็มีคนเป็นบ้าง แต่สำหรับคนนี้เรารับมือไม่ไหวแล้วค่ะ เขาค่อนข้างเป็นพิษมาก จนเรารู้สึกว่าเรากำลังจะป่วยเป็นโรคนี้แทนแล้วค่ะ เขาเป็นแม่ของแฟนค่ะ อันแรกเลยคือเขาจะบงการชีวิตเราทุกอย่าง เช่น เวลาทำความสะอาดบ้านต้องทำแบบนั้นแบบนี้เท่านั้น ถ้าเราไม่ทำตามที่เขาบอกก็จะด่าเรา แถมเหน็บแนมด้วย ออกอาการไม่พอใจ ทำอะไรแรง ๆ เสียงดังปึงปัง ถ้าหากเราไม่อยู่บ้านเขาก็จะเข้ามาทำความสะอาดห้องเรา จนของส่วนตัวของเราหายไป พอเขาทำอะไรเสร็จก็จะมาว่าเราว่าทำไมไม่ยอมทำ ทั้ง ๆ ที่เราทำความสะอาดทุกเย็น การใช้ชีวิตเขาจะบังคับให้เราทำตามทุกอย่าง ที่เขาอยาก แล้วถ้าเราขัดใจเขาก็จะว่าเราบางครั้งด้วยถ้อยคำหยาบคาย พอเราเถียง เขาก็บอกว่าก็ฉันเป็นโรคซึมเศร้า พอลูกชายเขาทำอะไรผิด เขาจะบอกลูกเขาว่าไม่เป็นไร แต่เขาจะมาด่าเราแทนลับหลังลูกเขา เวลาเราตื่นนอนเขาก็จะเรียกใช้ให้เราทำนู่นทำนี่ เช่น ไปหยิบของตรงนั้นมาหน่อย ไปทำตรงนี้ให้หน่อย โดยที่มันใกล้มือเขามากกว่า เราก็ต้องจำใจทำ พอเราเรียกแฟนเรามาช่วย เขาก็ไม่พอใจบอกว่าไม่ต้องทำแล้ว แถมเขาไม่เคยใช้ลูกเขาทำอะไรเลยค่ะ เวลาเราทำกับข้าวกินกันที่บ้าน พอเราทำเสร็จ เขาก็จะพูดว่าทำไมไม่ใส่เครื่องปรุงน้อย ๆ ใช้อะไรเยอะแยะ โดยที่เราก็ซื้อของเครื่องครัวเองมาทุกอย่าง คือเราไม่สามารถเป็นตัวเองได้เลยค่ะ การที่จะไม่มีปัญหามันเลยเป็นไปไม่ได้เลย คือเราต้องยอมทำทุกอย่างตามที่เขาบอก เรารู้สึกว่ามันบั่นทอนจิตใจมาก ๆ แล้วแฟนก็รับรู้มาตลอดนะคะ แต่ทำอะไรไม่ได้ แฟนเราเคยออกตัวพูดแล้ว แต่เขาก็เปลี่ยนมาเป็นทำลับหลังแทน เราหมดทางออกจริง ๆ ค่ะตอนนี้ - เราต้องเริ่มต้นจากการเข้าใจว่า โรคซึมเศร้ามันมาจากอะไร และอะไรเป็นสาเหตุ รวมไปถึงเราใช้คำว่าโรคนี้เป็นข้ออ้างในการทำอะไรได้ไหม - ถ้าเราแยกแยะออกเราจะค้นพบว่า คนส่วนใหญ่อยากให้ตัวเองเป็นหนึ่งเสมอ คล้ายกันกับว่าเราต้องการออกคำสั่ง บงการ และวางอำนาจกับคนที่ข่มเหงได้ - ลองคุยกับแฟนแล้ว ลองคุยกับแม่แฟนดูแล้ว หรือลองคุยกับคนอื่นดูบ้างว่าเขามีความคิดอย่างไร แม่แฟนเขาทำพฤติกรรมนี้กับใครบ้าง เพื่อหาตรงกลางว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่ - สังเกตท่าทีของคนที่เป็นโรคซึมเศร้าจริง ๆ ไม่น่าจะมีลักษณะของการที่ชอบสั่งคนอื่น แต่จะเป็นอาการจิตจมอยู่ในความรู้สึกด้านลบมากกว่า ซึ่งเราต้องรู้ว่าสิ่งนี้น่าจะเป็นคนที่ลำเอียงมากกว่า - ความอคติเป็นสิ่งที่แก้ยากมาก บางคนเราก็ไม่ค่อยถูกชะตา ไม่ชอบหน้าหรืออะไรก็ตามแต่ที่เราจะสรรหาคำพูดมาได้ อย่างน้อยเราต้องรับรู้ว่าบางสิ่งบางอย่างยอมหนึ่งครั้ง แปลว่าครั้งที่สองย่อมตามมา

ข้อความทวิตจาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความสัมพันธ์ที่ดีเป็นรากฐานของความสำเร็จในชีวิต" - บางคนที่ยิ่งใหญ่ มักจะมีความสัมพันธ์ที่ผลักดันให้ความยิ่งใหญ่นั้นเติบโตอย่างงดงามเสมอ - คนที่รักษาความสัมพันธ์ในชีวิตเอาไว้ได้มากที่สุด เขาเหล่านั้นจะมีความสุขในชีวิตมากที่สุด - ถึงเวลาหนึ่งเราจะไม่มีความสัมพันธ์ใหม่ ๆ หน้าที่ของเราทุกคนคือพยายามเยียวยาความรู้สึกของผู้คนรอบข้างเราบ้าง - อย่าลืมว่าการที่เราจะกลายมาเป็นแบบนี้ ไม่ว่าจะดีหรือแย่ล้วนแล้วแต่มีเบื้องหลังความสำเร็จตลอด ถอดหัวโขนลงเพื่อมองผู้คนอย่างใจจริง - ความสำเร็จในชีวิตเป็นรูปแบบปัจเจกชน เราทุกคนต้องออกแบบให้เข้ากับตัวเราเอง ลองเรียนรู้ที่จะฟังเสียงเรียกของหัวใจตัวเองบ้าง นี่คือการมีความรักให้กับตัวเอง

หนังสือ Unscripted - The Great Rat-Race Escape: From Wage Slavery to Wealth: How to Start a Purpose Driven Business and Win Financial Freedom for a Lifetime ของ M.J. DeMarco - การจะออกจากวงจรการแข่งขันของหนูได้ ก็เปรียบเสมือนเราไม่ต้องเข้าทำงาน 9 โมงเช้าและกลับบ้านตอน 5 โมงเย็นอีกต่อไป - เมื่อการแข่งขันที่แท้จริง มิใช่อยู่ที่การศึกษาแต่อยู่ที่การใช้ชีวิตอย่างไรในแต่ละวันให้ได้มาซึ่ง ความสุข เงินทอง และอิสรภาพทางการเงิน - เรียนรู้ว่าตลาดหุ้นไม่สามารถสร้างความมั่งคั่งได้ เพราะในการสร้างคุณค่าเราต้องมอบคุณค่าให้กับผู้อื่นเสมอ แม้ว่ามันเหมือนว่าเราจะร่ำรวยจากตลาดหุ้นได้ - การเรียนรู้เรื่องของ Return on Investment (ROI) ที่เราจะสามารถสร้างผลตอบแทนในระยะยาวได้จริงรึเปล่า นั่นคือสมการของมูลค่าการลงทุนลบด้วยค่าการลงทุนและหารด้วยค่าการลงทุนอีกทีหนึ่ง - ถ้าเราจะอยู่ในวงจรการแข่งขันของหนูต่อไป เราก็ต้องแข่งขันด้วยการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับชีวิต สร้างระบบระเบียบขึ้นมา เช่น เราจะสร้างสิ่งใดให้กับผู้คนในสังคม โดยที่เราจะไม่ทำตามแบบแผนที่สังคมวางไว้ทั้งหมด

มีคนมาปรึกษาว่า ขอวิธีปรับตัวในการย้ายมาอยู่ไทยด้วยค่ะ ตอนนี้กำลังจะกลับมาประเทศไทยหลังอยู่อเมริกามา 5 ปีจะกลับไปเพื่อเรียนต่อ 5 ปีและจะกลับมาอเมริกาอีก แต่ระหว่างอยู่ที่ไทยกลัวจะปรับตัวไม่ได้ เพราะสังคมและสภาพแวดล้อมต่างกันมาก ๆ อยู่ที่อเมริกาเดินทางสะดวก แต่ถ้าที่ไทยแรก ๆ คงเครียดมากแน่ ๆ อีกอย่างหนูเพิ่งจะอายุ 20 ปี แล้วไม่ค่อยแต่งตัวแต่งหน้าใส่แค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ แล้วที่เห็นในโซเชียลมีเดียคือ เพื่อนผู้หญิงที่ไทยแต่งตัว แต่งหน้าเก่งมาก แต่ที่นี่แต่งตัวธรรมดามาก ๆ ซึ่งมันทำให้หนูไม่มั่นใจในตัวเองเลย - การปรับตัวในสถานที่อยู่อาศัยเป็นสิ่งที่ต้องทำกันทุกคน บางคนย้ายจังหวัด บางคนย้ายประเทศ มันเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต - ความแตกต่างระหว่างประเทศคือเป็นสิ่งที่ทำให้เราตระหนักว่า เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ในแต่ละถิ่นฐาน เพราะมันคือส่วนหนึ่งของชีวิตทุกคน - บางคนลี้ภัยมา บางคนอพยพมา รวมไปถึงบางคนก็ไม่มีเงินที่จะอยู่อาศัยเลยจำเป็นต้องย้ายประเทศเพื่อการเอาตัวรอด ซึ่งถ้ามองให้ดีมันอยู่ที่ฐานะทางการเงินเราด้วย - ส่วนใหญ่แล้ว ถ้าเราพอมีเงินสนับสนุนเราก็จะใช้ชีวิตค่อนข้างสบาย โดยเฉพาะประเทศไทยที่หากว่าเราไม่ค่อยมีฐานะ ก็อาจจะลำบากหน่อย แต่ข้อดีก็มีมากเช่นกัน - ประเทศไทยมีข้อดีเรื่องอาหารการกิน การเปิดร้านอาหารตั้งแต่เช้ายันค่ำ แถมยังมีอาหารหลากหลายประเภท ถ้าเรามีงบน้อยก็อยู่ต่างจังหวัด ถ้าเรางบเยอะก็อยู่กรุงเทพได้เลย

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "มีพื้นที่ใดบ้างที่คุณจะได้รับประโยชน์จากการที่เรารู้ชัดถึงขอบเขตของมัน" - เรื่องราวของชีวิตจำเป็นจะต้องมีพื้นที่ให้กับสิ่ง ๆ หนึ่งเสมอ มันเป็นการที่เราย้ำเตือนว่าเรากำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง - มอบพื้นที่ให้กับสิ่งที่สมควรมอบให้ เช่น การรักตัวเอง ความรู้ และทักษะที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต - หน้าที่ของปัจเจกชนคือการตระหนักในเรื่องของการกำหนดขอบเขตของพื้นที่ที่เราเลือกเดิน เพราะมันจะช่วยให้ทุกสิ่งง่ายขึ้น - ถ้าหากเราไม่กำหนดขอบเขตให้ชัด ชีวิตก็จะเหวี่ยงเราไปยังจุดที่เราไม่เข้าใจ พอเราไม่เข้าใจมันก็เลยสร้างปัญหาตามมามาก - ทุกคนต้องการพื้นที่ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น เราจึงต้องสร้างพื้นที่แล้วมอบให้กับผู้คนสืบไป ไม่เลือกที่จะครอบครองแบบขาดสติ

หนังสือ Intelligence Trap ของ David Robson - กับดักของความชาญฉลาด ก็คือสิ่งที่เราคิดว่าเราเก่งอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องพัฒนาตนเองต่อไปก็ได้ - บางทีคนที่คิดว่าตัวเองเก่ง ก็อาจจะพลาดอะไรง่าย ๆ หรือที่เรียกว่าตายน้ำตื้นอยู่เป็นประจำ เราจึงต้องสอบทานตัวเองใหม่อีกครั้งหนึ่ง - อย่าหยุดที่จะเรียนรู้ เพราะการเรียนรู้คือทุกสิ่ง รวมไปถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนว่าเราก็มีสิ่งที่ไม่รู้อยู่บ้าง พลาดบ้าง ล้มเหลวบ้าง เป็นเรื่องธรรมดา - ลองสังเกตว่าความสัมพันธ์ระหว่าง การเชื่อมโยงกับสาเหตุนั้นต่างกัน เพราะบางสิ่งเชื่อมโยงกันแต่ไม่ใช่สาเหตุ และบางสิ่งเป็นสาเหตุแต่ก็ไม่ได้เชื่อมโยงกัน - เมื่อเราจำเป็นจะต้องสร้างรูปแบบการเรียนรู้ เราต้องล้มให้เป็น ลุกให้ไว แถมเราจะต้องรู้ว่าใครควรที่จะเป็นคนนำในกลุ่มที่เราจำเป็นต้องขับเคลื่อนไปด้วยกัน

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นเหมือนเราไหม หรือว่าเราแปลก เราเป็นคนประเภทที่ว่าไม่ให้สามีของเราเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าของเขาค่ะ เพราะส่วนตัวเราเองเป็นคนที่เลิกคบกับทุกคนไม่ว่าจะเป็นคนคุย เราก็ตัดออกจากวงจรชีวิตทันที เราเลยไม่ให้สามีของเราคบกับแฟนเก่าเป็นเพื่อนค่ะ เขาเคยบอกว่าเลิกกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันได้ ส่วนตัวเราไม่ให้เป็นค่ะ จะว่าใจแคบก็ได้ เพราะไม่อยากให้มีปัญหาทีหลัง มีใครเป็นแบบเราบ้างคะ แต่สามีเราก็เข้าใจเรานะคะ เราแปลกไหมที่คิดแบบนี้ อยากทราบคำตอบค่ะ - การที่เราแตกต่างกับคนอื่นไม่ใช่ว่าเราแปลก แต่มันหมายถึงว่าเรามีความคิดที่แตกต่างเท่านั้นเอง - หากว่าเราแตกต่างแล้วชีวิตเราดีขึ้น แปลว่าเราแตกต่างที่ดี แต่ถ้าเราแตกต่างแล้วชีวิตแย่ลง ก็แปลว่าเราแตกต่างที่ไม่ดี - เมื่อเรามีวิถีชีวิตแบบนี้ แน่นอนปัญหามันจะลดน้อยลงไปมาก เพราะแฟนเก่าก็คือแฟนเก่า ยากที่จะเปลี่ยนสถานะได้จริง - มันจะต้องดูที่บริบทของแต่ละคน เหมือนว่าแต่ละคนมีภาระรับผิดชอบที่แตกต่างกันด้วย บางคนมีธุรกิจร่วมกันกับแฟนเก่า รวมไปถึงมีบางสิ่งที่ต้องเกี่ยวโยงกัน - กรณีที่เราไม่ชอบใจเอามาก ๆ ลองคุยกับแฟนเราตรง ๆ จะดีที่สุด เพราะว่าคู่ชีวิตไม่จำเป็นจะต้องไปทำตามใครหรือให้ใครมาทำตามเรา คู่เรารับสิ่งที่เราเป็นได้จะเป็นเรื่องที่ดีที่สุด

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณจะรู้สึกดีขึ้นถ้าคุณได้เริ่มต้นทำบางสิ่ง" - แม้เพียงแค่ได้เริ่มต้นทำบางสิ่ง นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ดีที่ชีวิตนั้นได้เรียนรู้ - ก็ลองดู เป็นคำที่เป็นทั้งจุดเริ่มต้น แรงบันดาลใจ และพลังจิตที่สำคัญมาก - ลองสังเกตตัวเอง สอบทานตัวเอง รวมไปถึงให้แง่มุมกับตัวเองในทุกวัน ทุกเดือน หรือทุกปี - วัยเด็กของทุกคนย่อมมีความฝัน แล้ว ณ ตอนนี้เราทำตามความฝันสักกี่ความฝันกัน - ทั้งนี้ บางคนไม่รู้จะเริ่มต้นทำอะไรดี ก็ให้ทำอะไรบางสิ่งที่เรารู้สึกว่าเราเชื่อมั่น ทุกประสบการณ์มาสอนเราเสมอ

หนังสือ Shape: The Hidden Geometry of Information, Biology, Strategy, Democracy, and Everything Else ของ Jordan Ellenberg - ถ้าเราสังเกตกันให้ดี ๆ ว่าทุกสรรพสิ่งมีเหตุผลของมัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของรูปทรงรวมไปถึงรูปร่างหน้าตา - ทำไมกล่องต้องเป็นสี่เหลี่ยม ทำไมจานต้องเป็นวงกลม และทำไมมือของเราต้องเป็นรูปแบบนี้ หนังสือเล่มนี้มีคำตอบ - ปัญหาของเลขาคณิตคือเราไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นมาจากอะไร แต่ว่ามันมีสิ่งที่อยู่เบื้องหลังนั่นคือ ความสมมาตรกัน - หากไม่มีอะไรสมมาตร เราจะไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ลองดูว่าถ้ารูปทรงหนึ่งไม่ได้ออกแบบเพื่อสิ่งนี้จริง ๆ มันจะไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าที่ควร - ความหมายของชีวิตก็ต้องมีรูปร่างหน้าตาของมันเช่นกัน ถ้าเราไม่รู้ว่ามันรูปทรงแบบใด เราก็จะไม่สามารถตามหามันเจอ ค้นหาความสมมาตรของชีวิตให้เจอ

มีคนมาปรึกษาว่า ขอวิธีอยู่กับสมาชิกในครอบครัวที่ชอบพูดประชดประชันด้วยค่ะ อยู่ด้วยแล้วปวดหัว แต่ก็ต้องอาศัยบ้านเขาไปอีกประมาณเกือบ 20 วัน ตอบโต้กลับก็ไม่ได้ ได้แต่ตอบว่าค่ะอย่างเดียวเลย - ถ้าเราอยู่กับคนที่ชอบประชดประชัน ให้เราใช้สติและความสงบสยบความเคลื่อนไหว สิ่งนี้จะช่วยให้ชีวิตดีขึ้นในระยะยาว - การที่ตอบว่าค่ะหรือครับอย่างเดียว อาจจะดูว่าเราไม่ได้ทำอะไรให้ปัญหามันคลี่คลายแต่ความเป็นจริงแล้วเราทำสิ่งที่ทำได้ยาก นั่นคือความอดทน - มองให้ดี ๆ ถ้าเราอยู่ในครอบครัวแล้วเราอดทนอีกแค่ไม่ถึงเดือน อาจจะไม่ยาก แต่ในความเป็นจริงคำว่าครอบครัวไม่ควรอดทนด้วยซ้ำไป นี่คือมุมมองของคนส่วนใหญ่ - ชีวิตที่ไม่มีปัญหา ไม่มีการถกเถียงกันและประชดประชันกันเลยเป็นชีวิตที่แห้งเหี่ยว แน่นอนว่าถ้าเราขาดอะไรเราก็ต้องการสิ่งนั้น ทุกอย่างต้องมีคำว่าพอดีเป็นสำคัญ - ทั้งนี้ ทุกครั้งที่มีปัญหาอะไรสักอย่างหนึ่ง ให้ย้อนกลับมาถามตัวเองว่ามันเป็นเพราะสิ่งใด การแก้ปัญหานี้ไม่ยากเท่าที่ควร แต่ถ้าปัญหาไม่ได้เกิดจากเราก็ค่อยปล่อยวางตอนหลัง

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "3 คำถามที่จะช่วยให้เราตัดสินใจว่าจะช่างมันดีไหม 1. เราสามารถคาดการณ์ผลลัพธ์มันได้ไหม 2. มันสามารถกลายมาเป็นปัญหาที่ดีต่อชีวิตได้รึเปล่า และ 3. สิ่งเหล่านี้มันช่วยให้ตัวเราเองหรือคนอื่นดีขึ้นได้หรือไม่" - การใช้ชีวิตเราจำเป็นจะต้องตั้งคำถามมันขึ้นมา เมื่อการตั้งคำถามจะเป็นต้นธารที่เรารับรู้ว่ามันมีอยู่ จิตใจเราจะเริ่มแสวงหาคำตอบ - แล้วหากว่าเราพบเจอคำตอบแล้ว เราก็จงตระหนักรู้ว่ามันเป็นอย่างไรต่อไป มีผลลัพธ์เหมือนที่คาดหวังไว้หรือไม่อย่างไร - สอบทานสิ่งที่ได้เรียนรู้มา บางทีคำถามอาจจะผิดไป รวมไปถึงการแสวงหาคำตอบอาจจะไม่ตรงตามวิถีทางที่ควรจะเป็น - เมื่อคำตอบกับคำถามควรจะสอดคล้องเป็นเนื้อเดียวกัน เพราะเหตุสำคัญที่สุด ผลลัพธ์เป็นสิ่งที่ติดตามเหตุไปอยู่ตลอดเวลา - ทั้งนี้ ฝึกฝนตั้งคำถามในชีวิตประจำวัน แล้วเราจะมีความสามารถมากยิ่งขึ้นในบั้นปลาย สังเกตสิ่งที่เรารับรู้มาเพราะทุกอย่างคือสัญญาณทั้งหมด

หนังสือ Extreme Ownership: How U.S. Navy SEALs Lead and Win ของ Jocko Willink - ทหารที่เกษียณจะมีความเก๋าเกมส์ตรงที่เขาผ่านด่านมามากมาย โดยเฉพาะในเรื่องความอดทนอดกลั้น - แล้วการนำทักษะในการฝึกปรือตนเองมาปรับใช้กับการเป็นผู้ประกอบการ จึงเป็นเรื่องที่ท้าทายอย่างยิ่งสำหรับผู้คน - หากเราลองฝึกฝนตนเองจนชำนาญแล้ว ต่อมาเราก็จะเริ่มมั่นใจมากขึ้นว่าการทำซ้ำย่อมก่อเกิดผลลัพธ์ที่หาที่สุดมิได้ รวมไปถึงการเป็นผู้นำด้วยเช่นกัน - สอบทานอัตตาตัวตนของตัวเองอยู่เสมอ อย่าให้มันมีผลเป็นการควบคุมจิตใจและอารมณ์ของเราจนขาดความสามารถ การบรรลุเป้าหมายที่วางไว้จำเป็นต้องฝึกวินัยอย่างยิ่งยวด - เราไม่สามารถควบคุมผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นได้ทั้งหมด ถึงแม้เราจะเป็นผู้นำที่เข้มงวดและรอบคอบเพียงใด แผนการต้องมีเผื่อเหลือเผื่อขาดเพราะไม่มีอะไรที่เราล่วงรู้ได้หมด เช่น ผู้คน สภาพแวดล้อม และสิ่งอื่นมากมาย

มีคนมาปรึกษาว่า คือเราคบกับแฟนมาระยะหนึ่งแล้ว ยังไม่กล้าไปเจอที่บ้านแฟนค่ะ แต่พ่อแม่เขาอยากเจอเรา ส่วนแฟนก็บอกว่าแม่เขาไม่เคยอยากเจอแฟนคนไหนหรือไม่เคยถามถึงแฟนคนไหนเลย เราก็รู้สึกว่าไม่กล้าไปเจอ กลัวเขาไม่ชอบเรา เพราะเราเด็กกว่าแฟนเรา ฐานะก็ไม่ดีเหมือนเขา แต่บ้านเราไม่มีปัญหาการเงินรวมไปถึงหนี้สิน จนหลัง ๆ แม่เขาเริ่มเข้าหาเราผ่านแฟน ถามเรื่องเรา ส่งงานให้อ่านแนะนำเรื่องการเรียนต่อผ่านแฟนมาบ่อย ๆ ค่ะ เราจะต้องทำตัวยังไงเมื่อไปเจอแม่แฟนครั้งแรกคะ เขาคิดยังไงกับเรากันแน่ - เมื่อเราคบหากับใครสักคน แน่นอนว่าพ่อแม่ก็ย่อมอยากรู้จักเรา มันอาจจะมีตัวแปรหลายอย่างเช่น ความจริงจัง อายุ หรืออื่น ๆ เป็นต้น - แล้วการที่พ่อแม่อยากเจอแฟนของลูกเขาก็เป็นโอกาสที่ดีเหตุการณ์หนึ่ง ก็เพียงเพราะเขาอยากรู้ว่าเรามีความเป็นมายังไงบ้าง ซึ่งเป็นเรื่องปกติ - หากเราคาดหวังอย่างมากเพื่อให้ทางบ้านแฟนยอมรับในตัวเรา เราก็ต้องทำการบ้านหนักสักหน่อย เช่น ถามแฟนเราดูว่า พ่อแม่เขาเป็นคนอย่างไรเพื่อเตรียมตัวตอบคำถาม - ไม่จำเป็นต้องกลัวไปก่อน เพราะว่าถ้าเราเป็นคู่กับแฟนเราจริง ๆ มันจะมีหนทางเดินไปอย่างแน่นอน เราแค่ทำหน้าที่ของเราก็พอ ถ้าไม่พร้อมก็ยังไม่ต้องไปเจอก็ได้ - ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจ เพราะว่าบางคนก็กลัวมาก ๆ เนื่องจากไม่เคยนัดเจอพ่อแม่แฟนแบบเป็นทางการ เราจึงต้องเตรียมใจไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ว่าการคบระยะยาวจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องทำความรู้จักไว้

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "สำหรับใครที่คาดหวังกับทุกสิ่งอย่าง เขามักจะถูกต้องคำสาป ส่วนสำหรับใครที่ยินดีไปกับทุกสิ่งอย่าง เขามักจะได้รับพรจากสิ่งที่ดี" - อย่าคาดหวังทุกสิ่งอย่างบนชีวิตนี้ ลองปล่อยให้เวลาทำงานด้วยแค่ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ทุกอย่างจะดำเนินตามสิ่งที่ควรจะเป็นเอง - เมื่อเรายินดีกับสิ่งที่เป็นความดี เช่น คุณธรรม บุพการี หรือว่าสิ่งที่น่านับถือ แล้วเรายินดีไปกับสิ่งนั้น ชีวิตหลังจากนี้จะเหมือนได้รับพรจากพระเจ้า - ความสุขในชีวิตจะเนื่องด้วยจากการกระทำของเราเอง ไม่ควรวิตกอะไรในสิ่งที่ผ่านไปแล้วและสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ให้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดพอแล้วแค่นี้ - พรจากสิ่งที่ดี จะต้องมาจากสิ่งที่เราทำความดีเท่านั้น จงยินดีกับทุกสิ่งที่เราเลือกเดิน แน่นอนว่ามันอาจจะล้มเหลว ผิดพลาด และบั่นทอน แต่อย่างน้อยมันสอนเราอยู่ - สังเกตความคิดตัวเองในแต่ละวัน คาดหวังเท่าไร เริ่มต้นแค่ไหน และรู้สึกขอบคุณกับสิ่งที่เจอบ้างไหม หลังจากนั้นสำรวจตัวเองว่ามีความสุขหรือความทุกข์อย่างไรบ้าง

หนังสือ Taking Stock: A Hospice Doctor's Advice on Financial Independence, Building Wealth, and Living a Regret-Free Life ของ Jordan Grumet - เมื่อหมอจำเป็นจะต้องมาสอนเรื่องการลงทุนให้กับคนไข้ ซึ่งความหมายของชีวิตมิใช่เรื่องเงินทองอย่างเดียว แต่มันหมายถึงการใช้ชีวิตอย่างไรให้สุขสมบูรณ์ - ปัญหาของผู้คนส่วนใหญ่ พอถึงเวลาใกล้ถึงความตายเขาก็มักจะย้อนรำลึกถึงอดีตที่ผ่านพ้นมา ซึ่งความหมายของชีวิตจะอยู่ตรงนั้นส่วนใหญ่ - การที่เราลงทุนในหุ้น หรือบริษัทที่เข้าตลาด เราจะได้ผลตอบแทนตามผลกำไรที่เรียกว่าปันผลให้กับผู้ถือหุ้น ซึ่งนั่นจะทำให้เรามีเวลามากยิ่งขึ้น - ถ้าเราได้ใช้ชีวิตอย่างสิ่งที่เราต้องการ โดยการที่เรามีอิสรภาพทางการเงิน เราจะทำงานอะไรอยู่ใน ณ ตอนนี้ แล้วเราจะมีความสุขมากกว่านี้ไหม - เริ่มต้นเรียนรู้จักการลงทุนที่ให้ผลตอบแทนสูงที่สุด และมีความเสี่ยงในกรอบที่เราพอที่จะรับได้ บางครั้งมันยังดีกว่าการลงทุนที่ทำให้เรารวยอย่างรวดเร็วโดยที่มันไม่มีอยู่จริง

มีคนมาปรึกษาว่า ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ เราทำงานกงสี คือทำงานทุกวันไม่มีวันหยุด ขนาดเราป่วยเข้าโรงพยาบาลเขายังโทรมาบอกให้กลับมาทำงานเลย ถ้าหยุดก็ต้องไปกับครอบครัว เราทำธุรกิจเล็ก ๆ เสริมจากงานเดิม โดยที่ครอบครัวไม่เคยสนับสนุนเลย มีแต่ต่อว่าเรา เรารู้สึกท้อแท้มาก ๆ ที่งานไปได้ดี บางครั้งก็คิดนะว่าเขาไม่อยากให้เราได้ดีรึเปล่า หรือกลัวไม่มีใครทำงานให้ ตอนนี้รู้สึกหมดกำลังใจในการทำงาน และรู้สึกติดลบกับครอบครัวมาก เราควรทำยังไงดีคะ - เราต้องทำความเข้าใจธุรกิจแบบกงสีก่อน อันดับแรกคือทุกคนเท่ากัน และอันดับที่สองทุกคนต้องทำงาน ถ้าไม่ทำงานก็จะไม่ได้ส่วนแบ่ง - เหมือนว่าสมัยก่อนเขาต้องการให้เราทุกคนทำมาหากินกันหมด แล้วก็ป้องกันความเหลื่อมล้ำขึ้น จนบางทีการตีความของแต่ละยุคสมัยก็เลยต่างกัน - บางคนไม่รู้ว่าระบบกงสีนี้มีดีหรือเสียอย่างไรบ้าง ซึ่งมันขึ้นอยู่กับเราว่าเราชื่นชอบไหม แล้วถ้าเราทำอาชีพเสริมแล้วมันได้ดีกว่าจริง ๆ มันอาจจะไม่มีเหตุผลที่ต้องทำงานกับครอบครัว - ปัญหาของการทำงานร่วมกับญาติพี่น้องส่วนใหญ่จะเกิดปัญหาเรื่องผลประโยชน์ที่ทับซ้อนกัน เช่น เราทำมากกว่า เขาทำน้อยกว่า แต่ทำไมเราได้ส่วนแบ่งเท่ากัน เป็นต้น - ทั้งนี้ การเลือกออกแบบชีวิตเป็นเรื่องของอุดมคติ มันขึ้นอยู่กับเงินในกระเป๋าเราและการมีมุมมองที่แตกต่างจากสิ่งที่เราเติบโตมา การแก้ปัญหานี้จะต้องมีคนคอยให้คำแนะนำอย่างเป็นทางการ