Friendtalkative Podcast

มีคนมาปรึกษาว่า ตอนนี้เราแต่งงานมีครอบครัว แยกมาอยู่กันเองกับสามี แล้วก็มีลูกด้วยกัน 1 คน ก่อนหน้านั้นเราก็ทำงานประจำ ก็คือเป็นแม่บ้านเต็มตัว ด้วยสามีทำงานขับรถไปต่างจังหวัด บางคืนก็ได้กลับบ้าน บางคืนก็ต้องนอนค้างบนรถ ตอนนี้เราก็เลยขายของออนไลน์ค่ะ ได้เงินเดือนหลักหมื่น บ้านก็ต้องดูแลทุกซอกทุกมุม ของกินก็ต้องเตรียมไว้ทุกมื้อ แถมไปรับไปส่งลูกด้วย แต่ก็ชอบมีคนมาว่าเราว่าเราไม่ทำอะไร อยู่บ้านเฉย ๆ ขี้เกียจ ว่าง คือก็อยากรู้ว่าอยู่เฉย ๆ แล้วบ้านมันจะสะอาดเองเหรอ ทุกอย่างเราก็คือทำเองหมดคนเดียว ไม่ได้มีคนรับใช้ทำให้เรา ไม่มีคนขับรถ เหมือนว่าที่บ้านก็จะชอบดูถูกเรา แถมมีเรื่องหรือปัญหาอะไรก็จะทักมาหาเรา แต่เราก็ช่วยเรื่องเงินมาตลอด เงินก็ให้ทุกเทศกาล วันพ่อ วันแม่ วันปีใหม่ วันสงกรานต์ วันเกิดทุกคนเราก็ให้เสมอ ตอนนี้ก็จะมีแต่สามีที่คอยให้กำลังใจเรา และช่วยกันผ่านมาได้หลายเรื่อง คอยให้เกียรติซึ่งกันและกันตลอด เคารพหน้าที่ของกันและกันด้วย ซึ่งความคิดตอนนี้ก็เข้าใจพ่อแม่ที่เขาอาจจะอยากให้เราไปทำงานนอกบ้าน แต่เราก็คิดว่างานบ้านก็สำคัญไม่แพ้กัน แค่มันอาจจะไม่ได้เงินทอง ไม่เห็นจำเป็นจะต้องดูถูกกันเลย เพราะความรับผิดชอบต่างกัน เลยอยากรู้ว่าเราจะปรับมุมมองยังไงได้บ้างคะ - มีผู้คนมากมายมักจะเอาใจไปผูกกับคำพูดของผู้คน โดยเฉพาะคนที่เรารัก - แต่ไม่ว่าใครก็ตามจะมองเรายังไง ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องเป็นอย่างสิ่งที่เขาพูด - การตระหนักรู้เชิงลึกว่า ไม่มีใครเลยที่จะเข้าใจชีวิตเราได้ทั้งหมด 100% เรื่องบางเรื่องคล้ายคลึงกันแต่ไม่ได้ตีความเหมือนกัน - ความโชคดีในชีวิตก็คือเรายังมีสามี และยังมีลูกที่อยู่ข้าง ๆ เราในตอนนี้ โฟกัสในจุดที่ควรโฟกัส และช่วยเหลือคนอื่นเท่าที่พอทำได้ - ทั้งนี้ การผูกติดกับสิ่งต่าง ๆ ในชีวิต จำเป็นจะต้องมีสติสัมปชัญญะร่วมด้วยเสมอ อย่าคิดว่าเราจะสามารถยึดถือทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อนำมาเป็นสรณะได้

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "อัตลักษณ์ตัวตนที่ดีก็คือ อัตลักษณ์ตัวตนที่ยืดหยุ่นมากที่สุด แล้วคำถามที่ว่า 'ฉันคือใคร' แล้วคำตอบที่มักจะตอบเสมอนั่นก็คือ 'ฉันไม่รู้ งั้นมาหากันดีกว่า' จึงเป็นคำตอบที่ดีเยี่ยมที่สุด" - อัตลักษณ์ตัวตนเป็นสิ่งที่เราควรค้นหา แต่เมื่อไหร่เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุด - เวลาเป็นอนันต์ บางครั้งมันไม่มีจุดที่บรรจบกันอย่างแท้จริง เราเพียงแค่ต้องตั้งคำถามให้เร็ว - ถ้าสิ่งใดเป็นของเรา สิ่งนั้นย่อมปรากฏว่าเป็นของเราอยู่วันยังค่ำ โฟกัสที่หน้าที่ของตัวเอง - การไม่รู้สิ่งใดไม่ใช่สิ่งที่ผิด แต่การไม่ไขว่คว้าหาคำตอบสิ่งนั้น จึงเป็นสิ่งที่ผิด เริ่มที่จะแสวงหาตัวตนได้แล้ว - ไม่มีกิจใดหรือภารกิจใด ที่สำคัญยิ่งไปกว่าการค้นหาตัวเอง เพราะเมื่อเราไม่รู้จักตัวเอง เราก็จะไม่รู้จักสิ่งใดอีกเลย

หนังสือ Men are From Mars, Women are From Venus ของ John Gray - โดยทฤษฎีผู้หญิงกับผู้ชายนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เพราะเรามีโครงสร้างทางสรีระ และอารมณ์ต่างกัน - แต่โดยหลักของการปฏิบัติ ผู้หญิงกับผู้ชายอาจจะมีความคล้ายคลึงกันก็ได้ หรือแตกต่างกันก็ได้แล้วแต่ฮอร์โมนหลัก - แล้วในความเป็นจริง การที่แต่ละเพศมาคนละดาวก็คือการอุปมาเฉย ๆ ไม่ใช่เป็นข้อเท็จจริงแต่อย่างใด - หลักของการปรับตัวเข้าหากันก็คือ ต้องเข้าใจธรรมชาติของแต่ละบุคคลก่อน เพราะเพศเป็นแค่ตัวบ่งชี้ลักษณะเพศเฉย ๆ ไม่ใช่เรื่องของฮอร์โมน - ทั้งนี้ ฝึกลองตั้งข้อสังเกต ไม่ใช่ให้ตั้งแง่หรือจับผิดกัน ใช้ชีวิตเหมือนหนังสือเล่มใหญ่ที่เราพยายามศึกษากันและกันอย่างมีความสุข

มีคนมาปรึกษาว่า ขอสอบถามหน่อยครับ ระหว่างทำงานที่กรุงเทพเงินเดือน 12,000 บาท บ้านพักฟรี เสียแค่ค่าน้ำค่าไฟ กับไปทำงานที่บ้านนอกเงินเดือนอาจจะไม่ถึง 10,000 บาท คือผมควรจะเลือกทางไหนดีครับ มีความเห็นยังไงบ้างครับ ตอนนี้ผมใช้จ่ายต่อเดือนรวม 7,000 บาท แต่ยังไม่รวมค่าของกินนะครับ - ไม่มีสูตรสำเร็จเรื่องการเงิน แต่เราต้องเข้าใจว่าเรามีเงินอยู่ในตะกร้าสำรองเผื่อฉุกเฉินนานกี่เดือน - เริ่มต้นที่จะทำรายรับ-รายจ่าย ก่อนเลยอันดับแรก เราจะเห็นด้วยตัวของเราเองว่า เราจะต้องหามาเท่าไหร่ แล้วมีรายการไหนที่ลดลงได้บ้าง - ทุนนิยมไม่ได้ออกแบบให้เราลดรายจ่ายอย่างเดียว ยังไงแล้วก็ต้องหารายได้เพิ่มเติมไปด้วย รักษาระดับเงินทองไม่ให้ปริ่มเกินไป ต้องขวนขวายในการเติมเงินเสมอ - บางทีเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เขามายังที่ตัวเรา เราจึงต้องตั้งคำถามใหม่ว่า เราพยายามและอดทนมากพอไหมในการที่เราจะไปอยู่ที่ใดที่หนึ่ง เงินเดือนที่ไม่เท่ากันรายจ่ายก็ย่อมต่างกัน - ถ้าให้เลือกทางใดทางหนึ่งก็ต้องเลือกทำงานที่เรามั่นใจที่สุด ถ้าเราคุ้นชินกับกรุงเทพให้อยู่กรุงเทพ แต่ถ้าเราคุ้นเคยกับต่างจังหวัดก็ให้เลือกที่นั่นไว้

ข้อความโพสต์จาก Mark Minervini ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การเทรดหุ้นไม่ใช่ว่าเราจะต้องไปขายที่ราคาสูงที่สุด หรือซื้อที่ราคาต่ำที่สุด และมันไม่ใช่ว่าเราจะต้องถูกมากกว่าผิด เพราะว่าผมก็คิดว่าผมผิดพลาดมากกว่าถูกต้องด้วยซ้ำไป เพราะว่าเขาได้ขายหุ้นจากที่มันสร้างผลตอบแทน 100,000% แล้วไปซื้อหุ้นที่ไม่ให้ผลตอบแทนมาเลย ผมเลยได้ตระหนักถึงทั้งสองสิ่งว่าไม่ว่าทางใดก็ตาม อย่างน้อยที่สุดเราก็สามารถทำเงินกับมันได้ก็พอแล้ว กุญแจของความสำเร็จก็คือ ถือหุ้นผู้ชนะที่สร้างผลตอบแทนให้ได้นานที่สุด และสูญเสียเงินให้น้อยที่สุดกับหุ้นผู้แพ้แล้วตัดใจขายมันทิ้งไป รวมไปถึงการทำซ้ำในระบบนี้ที่ได้สร้างขึ้นมา มันจะนำคุณไปยังเป้าหมายที่ได้วางไว้อย่างแน่นอน" - การเทรดที่ดีจำเป็นจะต้องรู้จักสินทรัพย์ที่เราเข้าไปเทรด มิใช่ว่าจู่ ๆ จะทำอะไรตามอำเภอใจไปเสียทั้งหมด - ความผิดพลาดล้วนเป็นสิ่งที่ทำให้ประสบการณ์ของเราคมชัดมากยิ่งขึ้น เพราะมันสอนเราให้ตัดสินใจดี ๆ ต่อไป - ระบบในการเทรดควรจะนำมาทำซ้ำให้บ่อย ยิ่งเราทำสิ่งที่ดีซ้ำไปซ้ำมามันจะก่อเกิดกระบวนการสร้างอย่างสมบูรณ์ - ไม่มีความสำเร็จใดที่ไม่ต้องใช้ความพยายาม ยิ่งเราพยายามมากเท่าไหร่ แถมเรายังเก็บเกี่ยวความรู้ไปด้วย มันจะยิ่งดีเข้าไปใหญ่ - ทั้งนี้ อย่าลืมที่จะกำหนดเป้าหมายทางการเงินให้ชัดเจน ไม่มีคำว่าบังเอิญในสากลจักรวาลนี้ ตั้งคำถามให้คมชัด แล้วคำตอบจะเด่นชัดตามมา

หนังสือ Financial Statements: A Step-by-Step Guide to Understanding and Creating Financial Reports ของ Thomas R. Ittelson - เมื่อเราเป็นนักลงทุน นักบัญชี รวมไปถึงนักธุรกิจ สิ่งแรกที่เราต้องประเมินก็คือพื้นฐานของงบการเงิน - แยกให้ออกว่า งบแสดงฐานะการเงิน งบกำไรขาดทุนเบ็ดเสร็จ และงบกระแสเงินสด มีความแตกต่างกันอย่างไร - เมื่อทั้ง 3 งบการเงินเป็นตัวเชื่อมโยงกัน แปลว่าการปลอมแปลงก็จะเป็นสิ่งที่ยาก แถมถ้าเรามีความรู้ก็จะรู้ไส้ในงบการเงินทั้งหมด - สุขภาพทางการเงิน ก็เปรียบเสมือนสุขภาพร่างกายของเรา สัญญาณที่เห็นได้ชัดที่สุดก็คือกระแสเงินสดติดลบอยู่บ่อย ๆ โดยเฉพาะกระแสเงินสดอิสระ - ไส้ในของงบการเงินสำคัญอย่างยิ่ง อย่าลืมที่จะตรวจสอบให้ละเอียด และอย่าคิดว่าบริษัทใดบริษัทหนึ่งจะสามารถมีงบสวย ๆ ไปได้ตลอด การเปลี่ยนแปลงย่อมปรากฏได้

มีคนมาปรึกษาว่า คนที่พยายามเหมือนคนอื่นไปซะทุกอย่าง นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่เหรอคะ เช่น เรากินอะไรกินตาม ชอบอะไรก็ชอบตาม แล้วซื้ออะไรก็ซื้อตามอีก พออยากไปกินข้าวกับน้องที่ทำงานแค่ 2 คน ก็จะตามไปด้วย แบบตัวติดกันเลยค่ะ ถ้าเขาแค่อยากเป็นเพื่อนกับเรา แถมพยายามขนาดนี้ ไม่อึดอัดเหรอคะ แต่ในความเป็นจริงเราอึดอัดค่ะ - อัตลักษณ์ตัวตนเป็นสิ่งที่สิ่งมีชีวิตทุกสิ่งโหยหามัน แล้วนั่นคือสิ่งที่มีผู้คนมากมายมักจะเลือกตามบางสิ่งเสมอ - ความเชื่อ ความศรัทธา หรือแม้กระทั่งความรู้สึกในชีวิตประจำวัน เราก็ต่างต้องการที่พึ่ง ที่ยึดเหนี่ยวด้วยกันทั้งนั้น - แต่ความเป็นจริง การจะเข้าร่วมกลุ่มให้คนชอบ หรือว่าการทำสิ่งใดที่เพื่อให้ได้รับการยอมรับนั้นเป็นสิ่งที่เราทุกคนล้วนแสวงหา - โจทย์ก็คือ จะทำอย่างไรให้คนอื่นรัก ก็ต้องตั้งคำถามที่ตัวเราเองว่า เราชอบอะไรบ้างในสิ่งที่เราอยากจะเป็นไป หรือคนอื่นทำให้กับเรา - ทุกคนอาจจะมีส่วนเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน แต่ไม่มีใครชอบพฤติกรรมที่ทำตามคนอื่น หรือว่าไม่เว้นระยะห่างให้แก่กัน ยังไงแล้วการสังเกตคือคำตอบ

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทางที่ดีที่สุดในการเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ให้เริ่มจากศูนย์กลางของวงกลม นั่นคือการเริ่มต้นจากตัวเราเองอันดับแรก และค่อย ๆ ขยายวงกว้างจากตรงนั้นไปเรื่อย ๆ ต่อไป" - โลกใบนี้ขับเคลื่อนด้วยสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าตัวเราเอง ทุกคนรับรู้การมีอยู่ของตัวเองแต่ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงตนเอง - เมื่อเราทุกคนเริ่มต้นที่จะเปลี่ยนแปลงตนเอง นั่นคือการเปลี่ยนแปลงสรรพสิ่งรอบข้างสืบไป - ปัญหาของโลกก็คือปัญหาของปัจเจกชนรวมกันทั้งหมด ให้ลองสังเกตดูว่าเรามักจะโทษสิ่งอื่นนอกจากตัวเราเองกันอยู่รึเปล่า - จุดศูนย์กลางของวงกลมก็คือ จุดที่จะบอกว่าตัวเราอยู่ตรงกลางแล้ว ให้เริ่มที่จะรู้จักตัวเอง ฝึกฝนที่จะตั้งคำถามเกี่ยวกับการมีอยู่ของตัวเราเองก่อน - ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงใครได้ โลกใบนี้มาสอนให้เรารู้ว่าสิ่งที่ทำได้ให้ทำไป แต่สิ่งที่ทำไม่ได้ให้หยุดพัก และตั้งสติให้ดี ๆ เสมอ

หนังสือ Trust Me, I'm Lying: Confessions of a Media Manipulator ของ Ryan Holiday - สื่อโซเชียล คือสิ่งที่จะมาทำให้เรานั้นรับรู้ถึงสิ่งที่เป็นไป แต่มันไม่ได้แปลว่ามันจะต้องเป็นอย่างสิ่งที่สื่อออกมาทั้งหมด - การบิดเบือนของข้อมูลจึงเป็นสิ่งที่เป็นปกติสามัญในยุคสมัยนี้ ก็เพียงเพราะการรับรู้ข้อมูลทั้งหมดเป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้น - อย่างเว็บบล็อก ก็มีส่วนที่อาจจะใกล้ความเป็นจริงมากที่สุด แต่ก็ต้องดูว่าแต่ละบทความนั้นมีคนสนับสนุนหรือไม่อย่างไร - ข้อสังเกตข้อเท็จจริงของข้อมูลก็คือ หาความน่าจะเป็นให้เจอ เน้นโฟกัสที่ข้อความว่าในความจริงแล้วเขาต้องการสื่อถึงอะไรกันแน่ - ทั้งนี้ ไม่ใช่สื่อโซเชียลทุกแบบจะมีจุดประสงค์เดียวกัน มันจึงเป็นทั้งความท้าทายและบททดสอบว่า เราจะแยกแยะได้ไหม

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ พอดีเพื่อนที่ทำงานเป็นผู้ชายนั่งข้างเรา แล้วเขาชอบนั่งยกเท้าขึ้นมาแล้วคือเท้าเขามันมีกลิ่นที่เหม็นมาก ส่วนงานของเราคือการโทรคุย แล้วบางครั้งกลิ่นมันเหม็นจนไม่กล้าอ้าปาก ทุกวันนี้คือดมยาดมหงส์ไทย แต่ถ้าจะให้ดมตลอดเวลาก็ไม่ไหว จะบอกเขายังไงดีคะ - อย่างแรกเลยคือ บอกเขาไปตรง ๆ เพราะว่าเหตุการณ์นี้มีผลกระทบต่อการทำงานของเราโดยตรง - กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ต่าง ๆ เป็นสิ่งที่เราควรจะจัดการมันอย่างรวดเร็ว และทันท่วงที อย่าปล่อยให้มันกัดกินชีวิตนานเกินไป - บางคนก็ได้รับกลิ่นที่ชัดและรุนแรงกว่าคนอื่น เพราะประสาทสัมผัสของคนเราต่างกัน บางคนก็สามารถเข้าใจแต่บางคนก็ไม่สามารถทนได้ - ไม่ต้องเป็นกังวลว่าอีกคนจะรู้สึกอย่างไร เพราะการแก้ปัญหาแบบนี้มันทำเพื่อตัวเราเอง ส่วนคนที่มีกลิ่นรุนแรงไม่ว่าจะเรื่องใด ก็ควรจะรับทราบข้อกล่าวหานี้ - ทั้งนี้ ลองสอบถามเพื่อนรอบข้างว่าได้กลิ่นเหมือนกันไหม แล้วก็อาจจะลองหาเพื่อนเพื่อไปแจ้งให้เจ้าตัวทราบ มันอาจจะดูไม่หนักหนาเท่าไรถ้ามีพยานบุคคลร่วมด้วย

ข้อความโพสต์จาก Susan David ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความรู้มักจะใช้เป็นเครื่องมือในการประกอบกันขึ้นมา กุญแจของทักษะในอนาคตกาลจะเน้นไปยังจิตวิทยา เช่น ความคล่องแคล่วทางอารมณ์ การรับมุมมองใหม่ ความใคร่รู้ การเอาใจเขามาใส่ใจเรา การเชื่อมโยงเข้ากันกับคุณค่า และออกไปเรียนรู้กับสิ่งอื่นอยู่เสมอ แล้วการที่มนุษย์นั้นริเริ่มที่จะพัฒนาทักษะอยู่เนือง ๆ จะทำให้คุณภาพของชีวิตและการทำงานลุล่วงไปได้ด้วยดี" - ความสามารถทางอารมณ์จำเป็นจะต้องฝึกฝนอย่างยิ่งยวด เราจะเพิกเฉยไม่ได้เด็ดขาด - ทักษะของชีวิตจำเป็นอีกเหมือนกัน เพราะว่าชีวิตจำเป็นจะต้องเดินทางไกล เราจึงต้องปรับใช้ - เปิดรับสิ่งใหม่ ๆ บ้าง บางทีความรู้เดิมของเราอาจจะล้าหลังไปแล้ว และบางความรู้ก็จำเป็นจะต้องเพิ่มเติมไป - คุณภาพของชีวิตจะเป็นไปตาม ภาวะมวลรวมของสิ่งที่เราได้กระทำลงไปในแต่ละวัน อย่าประมาทกับสิ่งที่ได้ทำลงไป - ปัญหาของชีวิตในอนาคต ก็คือมนุษย์นั้นหลงลืมการพัฒนาตนเองไปโดยปริยาย จงเรียนรู้เรื่องศีลธรรมและจริยธรรมไว้ด้วย

หนังสือ The Earned Life: Lose Regret, Choose Fulfilment ของ Marshall Goldsmith and Mark Reiter - โค้ชนักธุรกิจชื่อดังที่เขียนหนังสือมามากมาย โดยมีหลักง่าย ๆ ว่าเป้าหมายของชีวิตจำเป็นจะต้องมีทิศทางที่ดี - พระพุทธศาสนา เป็นเพียงแค่แง่มุมหนึ่งของชีวิต แต่เป็นทั้งหมดของสิ่งที่เราคิด พูด และกระทำในทุกวัน - ความจริงของชีวิตก็คือสิ่งที่เราต้องพบเจอ ชีวิตคือการเรียนรู้ที่ไม่มีวันจบสิ้น แล้วเราต้องนำบางสิ่งเพื่อมาเป็นจุดทะยานต่อยอดไปได้ - ระหว่างทางเดินของชีวิต เราอาจจะพบเจอทั้งเงินทอง ชื่อเสียง และอำนาจ แต่ทั้งหมดทั้งมวลเหล่านั้นมิใช่ทางที่เราควรจะใส่ใจมันมากเกินไป - ทั้งนี้ ยิ่งเรามีประสบการณ์ในชีวิตอย่างมากมาย เราจะค้นพบว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดจึงเป็นความสัมพันธ์ ความทรงจำที่น่าจดจำ และการช่วยเหลือผู้คนต่อไป

มีคนมาปรึกษาว่า ขอความเห็นหน่อยค่ะ คือเราเป็นคนขี้น้อยใจ แต่แฟนเราเป็นคนเอาแต่ใจ เหมือนไม่ค่อยแคร์อะไร เวลาเราน้อยใจเขาก็จะปล่อยให้เราหายเอง พอเราพยายามปรับ พยายามเข้าใจเขาฝ่ายเดียว แล้วเราก็บ่นอะไรออกไปบ้าง เขาก็จะคิดว่าเขาบังคับให้เราทำทุกอย่างที่เขาต้องการ แต่มันไม่ใช่เจตนาของเราเลย เขาเคยพูดนะคะว่าเขาไม่ได้รู้สึกเต็มร้อยกับเรา เพราะเขาเคยผิดหวังมา เหมือนว่าเคยเต็มร้อยมากับคน ๆ นึงมาแล้ว แถมเมื่อคืนก็มีการคุยกันว่า ทำไมมันปรับให้กันไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่เขาบอกว่าเขาก็รักเรา แต่เขาก็ให้ได้แค่นี้ค่ะ - บางครั้งความรู้สึกก็ไม่ได้มีมาตรวัดอย่างชัดเจนว่า มันต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ - ยิ่งเราบังคับให้เรารู้สึกแบบใดมาก เราก็จะยิ่งทุกข์ไปกับสิ่งนั้น เรื่องของใจต้องใช้เวลา - เวลาเป็นส่วนต่อขยายที่สำคัญอย่างยิ่ง เช่น การแต่งงาน การตกลงคบกันอย่างจริงจังก็จะช่วยให้การลงใจได้มากขึ้น - ปัญหาในตอนนี้คือ รู้สึกว่าการที่เราทำให้คน ๆ นึงอาจจะมากไป หรือเขาอาจจะทำให้เราน้อยเกินไป แบบนี้ต้องค่อย ๆ คุยกัน - ความผิดหวังจากเรื่องราวในอดีตเป็นเพียงแค่แง่มุมหนึ่งเท่านั้น มันอาจจะเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในการไว้ใจ นั่นจึงเป็นหน้าที่เราส่วนหนึ่งที่ต้องเอาชนะใจอีกฝ่าย

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "มันยากในการที่เราจะให้บางสิ่งเติบโต แล้วถ้าเราไม่ยอมไปพร้อมกับมัน" - เมื่อเราอยากใช้ชีวิตให้สุขสมบูรณ์ เราก็ต้องทุ่มเทสรรพกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อมัน - ไม่มีอะไรได้หมด หรือเสียหมด มันมีแต่ได้อย่างก็เสียอย่าง มันจึงจำเป็นต้องเลือกสรร - ลองตัดสินใจที่จะเอาใจลงเล่นบ้าง ไม่ใช่ลงทั้งหมดของหัวใจ แต่ให้ลงใจเท่าที่เรายังไหว - การเผื่อใจคือหนทางออกของชีวิต แต่การกลัวที่จะให้ใจกับบางสิ่ง จึงไม่ใช่คำตอบที่ดีเท่าที่ควร - ทั้งนี้ ชีวิตที่มีดีจึงจำเป็นจะต้องไปพร้อมกับกระแส แล้วกระแสนี้ก็จะเป็นคำตอบของชีวิตว่า เราได้ทำสิ่งนั้นอย่างเต็มที่ไปแล้ว

หนังสือ The New Sell and Sell Short: How to Take Profits, Cut Losses, and Benefit from Price Declines ของ Alexander Elder - สัญญาณที่เราเห็นในกราฟ นั่นคือหนทางออกของความเข้าใจทั้งระบบของการเทรด - ทิศทางสำคัญกว่าความเร็วเสมอ เราไม่ต้องรีบร้อนที่จะเทรด แต่ให้ดูทิศทางของตลาดไว้เสมอ - เส้นค่าเฉลี่ยคือตัวบ่งชี้ว่าเราควรตัดสินใจทำอะไรสักอย่างหนึ่ง ส่วนพลังในการซื้อหรือขายเป็นตัวจุดชนวนการตัดสินใจนั้น - เมื่อตลาดขาลงเราก็สามารถที่จะ Short-Sell ได้ เพราะว่ามันคือวิถีทางของการเทรดที่ครบถ้วนสมบูรณ์ - ทักษะของแต่ละคนจะแตกต่างกันไป บางคนเน้นเส้นค่าเฉลี่ย บางคนเน้นพื้นฐาน และบางคนก็เน้นคุณค่าของหุ้นแต่ละตัว

มีคนมาปรึกษาว่า เราลองไปเล่นพนันครั้งแรกเสียเงินไปทีเดียวเกือบหมื่นบาท ในเวลาแค่ 30 นาที ช่วยให้คำแนะนำด้วยว่าจะทำยังไงไม่ให้เสียดายเงินตรงนี้ เซ็งมากเลยไม่น่าลองเล่นพนันเลย - การเล่นพนันเป็น 1 ใน 4 อบายมุขที่ไม่ควรยุ่งเกี่ยวอยู่แล้ว เพราะยิ่งไปพัวพันก็ยิ่งมีชีวิตที่แย่ลง - ซึ่งเหตุแห่งความฉิบหายก็คือ 1. เป็นนักเลงหญิง 2. เป็นนักเลงสุรา 3. เป็นนักเลงการพนัน และ 4. การคบคนชั่วเป็นมิตร - แม้ว่าเราจะรู้สึกผิดกับทางที่ผิด กระนั้น ก็อาจจะเป็นสิ่งที่ดีกว่าเรารู้สึกดี หรือได้รับกับทางที่ผิดมิใช่หรือ - บางทีเราติดอกติดใจ ได้เงินจากการพนัน รวมไปถึงได้เงินจากการทำธุรกิจสีเทาหรือดำ สิ่งนั้นเป็นทางแห่งความฉิบหายของจริง - เสียเงินก็ดีกว่าเสียใจ เสียใจก็ดีกว่าเสียชีวิต เสียชีวิตก็ดีกว่าเสียคน และเสียคนก็ดีกว่าเสียสติ บางครั้งถ้าเราเสียสติไป มันจะยิ่งเลวร้ายกว่านี้มาก

ข้อความโพสต์จาก Tony Robbins ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ชีวิตนั้นเป็นเพียงแค่ช่วงจังหวะ ไม่จำเป็นต้องรอคอยสิ่งใด แต่ให้เริ่มสร้างสิ่งนั้นขึ้นมา" - ผู้คนส่วนใหญ่มักจะรอคอยอะไรบางอย่างโดยที่ไม่คิดจะทำอะไรสักอย่าง นั่นจึงเป็นปัญหาระดับโลก - จงเริ่มต้นทำอะไรบ้าง เช่น ฝึกวินัย สร้างความอดทน ขบคิดเรื่องที่มีประโยชน์ต่อชีวิตในระยะยาว และพัฒนาตนเองในทุกวัน - การรอคอยก็ย่อมมาเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ มันเป็นส่วนท้ายสุดที่เราไม่ต้องทำอะไรแล้ว แค่เรารู้จักรอคอยให้เป็นแค่นั้นเอง - ปัญหาของชีวิตก็คือ เราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง แต่อย่างน้อยเราก็ได้ทำในสิ่งที่ควรทำไปหมดแล้ว มันก็น่าจะเป็นสิ่งที่พอทำได้ - สิ่งใหม่ ๆ จะเกิดขึ้นได้ต้องใช้สรรพกำลังอย่างมหาศาล เพื่อสร้างสิ่ง ๆ หนึ่งขึ้นมา จงตระหนักว่าถ้าอยากมีอนาคตที่ดี ต้องสร้างปัจจุบันนี้ให้ดีที่สุด

หนังสือ Sentence: Ten Years and a Thousand Books in Prison ของ Daniel Genis - เมื่อเราทำผิดพลาดในชีวิตครั้งใหญ่ เราจะกลับตัวได้อย่างไร นั่นจึงเป็นความท้าทายอย่างยิ่ง - วัฒนธรรมหนึ่งที่ถูกหล่อหลอม มันอาจจะทำลายชีวิตเราก็ได้ แต่อย่างน้อยเราก็ยังไม่ทำลายความเชื่อว่าเราสามารถดีขึ้นได้ - การติดยาเสพติด ทำร้ายร่างกายผู้อื่น รวมไปถึงการเข้าคุกเพราะสิ่งที่เรากระทำ ก็ยังไม่สามารถบ่งชี้อัตลักษณ์ตัวตนของเราได้ - ให้ลองเปิดใจดูว่า วันนี้เรายังมีปมปัญหาอะไรในอดีตอยู่บ้าง แล้วมันส่งผลกระทบต่อปัจจุบันนี้อย่างไร - คนเราเริ่มต้นใหม่ได้ตลอด ระหว่างอยู่ในที่แห่งหนึ่งเราสามารถเป็นทั้งนักเรียนรู้ และนักพัฒนาตนเองได้ตลอดเวลา

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากจะสอบถามและขอความคิดเห็นค่ะ เวลาที่เราเครียดมาก ๆ หรือเวลาที่ได้อยู่คนเดียวตอนเครียด ๆ เรามักจะทำร้ายตัวเราเอง แต่ไม่ได้ทำอะไรมากนะคะ แบบตีหัวตัวเอง ตบหน้า ดึงผม ใช้มือทุบผนังห้อง เพียงเพื่ออยากให้อาการหงุดหงิดและความเก็บกดในใจมันหายไป ตอนทำเราจะพยายามห้ามไม่ให้รุนแรงไปกว่านี้ ไม่อยากให้มันหนักข้อขึ้น แต่ก็ยังบังคับตัวเองให้ไม่ทำไม่ได้ค่ะ ตอนนี้เราควรไปหาหมอไหมคะ ขอบคุณค่ะ - เมื่อเราเป็นโรควิตกกังวล ในแง่มุมของการควบคุมตัวเองไม่ได้เวลาเครียด ก็มักจะมีอารมณ์ที่รุนแรงเพิ่มเติมไป - การทำร้ายตัวเองเป็นภาพสะท้อนของโรคทางจิตใจ ซึ่งมันจำเป็นจะต้องหาสาเหตุที่แท้จริงว่า เป็นเพราะอะไรกันแน่ - ส่วนใหญ่แล้วถ้าเราวิตกกังวล แล้วเกิดอาการทำร้ายตัวเองก็อาจจะเป็นเพราะ เราอยากให้ปัญหานี้หายไป จนเราไม่รู้จะทำอะไรดี - ลองเบี่ยงเบนประเด็นความคิดว่า ถ้าเรารู้ว่ากำลังวิตกกังวลให้เราออกไปหากิจกรรมอื่นทำ เช่น วาดรูป ฟังเพลง หรือเดินเล่น ก็พอจะช่วยได้บ้าง - ทั้งนี้ กรณีที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย หรือว่ามันหนักขั้นขึ้นเรื่อย ๆ ก็ให้ไปพบแพทย์เพื่อวินิจฉัยโรคอย่างถูกต้อง และรับประทานยาที่เห็นว่าสมควร

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "5 สิ่งที่จะนำไปปรับใช้ได้กับทุกแง่มุมของชีวิต คือ 1. ลองอะไรให้มากเข้าไว้ แล้วให้ลองล้มเหลวเกือบทั้งหมดที่ลอง 2. เลือกลองอะไรที่มันเข้าท่า 3. ทุ่มเทกับสิ่งที่มันดูเป็นไปได้ แล้วล้มเลิกทุกสิ่งที่มีมา 4. ให้มันเติบโตอย่างต่อเนื่อง และ 5. แล้วเมื่อไหร่ก็ตามที่การเติบโตลดต่ำลงให้กลับไปยังข้อ 1 ใหม่" - สิ่งหนึ่งได้ถูกเริ่มต้น ก็ย่อมมีวันที่จบลงเป็นธรรมดา ให้สังเกตสิ่งที่เราทำว่าอยู่ในระดับใด - กำหนดระดับในชีวิตได้แล้วก็ให้ระบุให้ชัดเจนว่า จะต้องรับมือกับสถานการณ์ในบริบทนั้นอย่างไร - ปัญหาของชีวิตก็คือ เรามักจะย่ำอยู่กับที่ในสิ่งที่คิดว่าดี แต่บางอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว เพราะสถานะของสิ่งที่เราทำก็ถูกเปลี่ยนไป - บางช่วงเวลาสิ่งหนึ่งดีกว่าอีกสิ่งหนึ่ง เช่น ที่ดินขายดี บ้านพร้อมที่ดินขายดี รวมไปถึงอสังหาริมทรัพย์อาจจะขายดีในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งเป็นเพราะอะไร - ปรับเปลี่ยน เปลี่ยนแปลง เฝ้าระวัง แล้วตัดสินใจ ไม่มีท่าใดดีไปกว่าท่าของการกระทำที่ไปพร้อมกับคลื่นของการเปลี่ยนแปลง จงเตรียมตัวรับการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

หนังสือ โลกนี้ไม่ได้มีคำตอบเดียว ของ หนุ่มเมืองจันท์ - ถ้าโลกนี้มีคำตอบเดียว เราจะตอบมันว่าอะไร แล้วถ้ามันไม่ได้มีคำตอบเดียว เราจะเลือกคำตอบไหนที่เหมาะสมที่สุด - แม้ทางเดินมากมาย แต่ยังไงแล้วเราก็ต้องเลือกทางเดินเดียวอยู่ดี เราแค่ต้องฝึกมอง และฝึกฝนการตัดสินใจให้เฉียบคม - ทักษะการมองมุมกลับ หรือมองต่างจึงไม่ใช่จะแนะนำสั่งสอนกันง่าย ๆ เพราะมันต้องเป็นกระบวนการสร้างอย่างละเอียดถี่ถ้วน - หนึ่งแง่มุม ก็คือหนึ่งแง่งาม หลายแง่มุมก็ย่อมมีหลายแง่งาม จงใช้ชีวิตอย่างเปิดใจ และเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เลือก เพราะบางคำตอบไม่ได้ชัดเจนตั้งแต่แรก - โรงเรียนมักจะมีข้อสอบแบบอัตนัยกับปรนัย ซึ่งชีวิตจะเป็นข้อสอบแบบอัตนัยเป็นส่วนมาก ส่วนปรนัยคือทางเดิน โอกาส และการมีมุมมองใหม่

มีคนมาปรึกษาว่า คือเราเป็นคนนึงที่เราไม่ชอบหรือไม่ค่อยอยากรู้เรื่องคนอื่น ๆ เวลาที่เป็นเรื่องส่วนตัวเราที่ไม่อยากบอกใคร เราก็จะไม่ตอบหรือไม่บอกเลยค่ะ แล้วบางครั้งเราก็แค่อยากอยู่คนเดียวค่ะ พอเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดหรือถามก็เลยกลายเป็นคนที่ทุกคนมองว่า เราไม่ชอบถึงไม่คุยด้วย แต่เปล่าเลยค่ะ คือมีช่วงนึงเราไปอยู่บ้านแฟนด้วยความที่ว่าทำงานหรืออยู่บ้าน ก็ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวแฟนอยู่ตลอดเวลา เราก็เห็นว่าเขาทำอะไรอยู่ตลอดเวลา มันเลยทำให้ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรแทรกเข้าไป แฟนก็ชอบถามว่าเราไม่พูดอะไรกับครอบครัวเขาเลยเหรอ แบบไม่ชอบอะไรรึเปล่า แต่เราก็พยายามอธิบายไปว่าเราก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด เราเองก็ไม่รู้จะยกประเด็นอะไรขึ้นมาพูดหรือถามกัน เพราะบางเรื่องก็เป็นเรื่องส่วนตัว ซึ่งตัวเราเองไม่ได้อยากรู้ เลยไม่ได้ต้องการที่จะถามค่ะ แถมนิสัยส่วนตัวเราก็ไม่รู้วิธีเข้าหาผู้ใหญ่ด้วย เราเคยเป็นคนร่าเริงค่ะ แต่พอโตขึ้นมาเรากลับชอบที่จะอยู่เงียบ ๆ คนเดียวมากกว่า ปัจจุบันนี้ก็ได้กลับมาอยู่กับครอบครัวตัวเองแล้ว แต่ก็ยังมีนิสัยแบบเดิม พอไม่มีอะไรคุยก็จะไม่คุยอะไรด้วยเลย แต่ถ้าเป็นคนที่อายุใกล้เคียงกัน เราก็สามารถคุยกันได้ปกติ เฮฮาเลยค่ะ พักหลังก็เลยเจอเพื่อนได้น้อยลงด้วย ทำงานไกลบ้านเลยอยากมีเพื่อนเหมือนในอดีตค่ะ ตอนนี้อยากรู้ว่าเราควรปรับเปลี่ยนนิสัยตัวเองยังไงดีคะ บางคนอาจจะไม่ชอบที่เราเป็นแบบนี้ เราควรปรับปรุงตัวเองยังไงดีคะ ให้คำปรึกษาได้ตรง ๆ เลยค่ะ - นิสัยบางอย่างเปลี่ยนได้เปลี่ยน ถ้าเปลี่ยนไม่ได้ก็ต้องยอมรับกันไป เพราะเราห้ามความคิดใครไม่ได้ - บางทีเราเอาดวงตาไว้มองสิ่งอื่น จนเราลืมมองตัวเองว่าจริง ๆ แล้วเราอาจจะเป็นคนที่ไม่ได้เข้าใจคนอื่นมาก เราเลยมักจะคิดว่ามันเป็นเรื่องคนอื่น - คำว่าเรื่องส่วนตัว หรือว่าคำว่าเรื่องของคนอื่นเป็นสิ่งที่จะเน้นย้ำว่า สังคมไม่ได้ให้ค่าเรื่องของคนอื่น แต่ให้ค่าเรื่องของตัวเองกันมากกว่า - การถามเรื่องของคนอื่นจึงไม่ใช่เรื่องที่แย่ แต่แน่นอนถ้าเราถามมากเกินไป สีหน้าแววตาของอีกฝ่ายก็จะเปลี่ยน แล้วเราค่อยทบทวนอีกทีหนึ่งก็ได้ - ทั้งนี้ อย่าพยายามคิดแทนใคร ใช้ชีวิตตามสิ่งที่ควรจะทำ เป็นห่วงคนอื่นอย่างพอควร การเข้าหาผู้ใหญ่หรือผู้น้อย รวมไปถึงเพื่อนก็แตกต่างที่อายุ นอกนั้นคือความใส่ใจล้วน ๆ เลย

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงรับรู้ไว้เสมอว่า ไม่ว่าเศรษฐกิจจะดำเนินไปด้วยวิถีทางใด จะมีผู้คนพูดอย่างหนาหูว่า ภาวะถดถอยจะเข้าใกล้เข้ามาแล้ว เงินเฟ้อรุนแรงจะเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ ค่าเงินดอลลาร์จะย่ำแย่ลง FED (Federal Reserve Board) จะล่มสลาย และหุ้นส่วนใหญ่ในตลาดมีมูลค่าเกินกว่าราคายุติธรรมไปหมดแล้ว แล้วคำพูดเหล่านี้เกิดขึ้นมานานกว่า 100 ปีมาแล้ว" - คำพูดหนาหู ไม่ได้จะบ่งชี้ว่ามันจะเป็นแบบนั้นเสมอไป ลองมองไปที่อนาคตไม่ใช่มองไปที่อดีต - ถ้าปัญหามันจะเกิดมันก็ต้องเกิดขึ้นไปแล้ว ปัญหาที่จะเกิดส่วนใหญ่ไม่เกิดขึ้นจริง เรียนรู้จากความคิดส่วนนี้ดูบ้าง - บางปัญหามันคือสิ่งที่จะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นได้ แต่บางปัญหาก็ย่อมทำให้เราล้มหายตายจากไป มันอยู่ที่มุมมองที่เรายืนอยู่ - เศรษฐกิจเป็นสิ่งที่คาดการณ์ยาก แต่มันก็พอที่จะคาดการณ์ได้ แล้วนั่นจะนำมาซึ่งความสำเร็จในแบบฉบับของตัวเราเอง - ทุกวิกฤตย่อมมีโอกาส แต่ละคนจะมองเห็นโอกาสต่างกัน เพราะแต่ละคนมีโชคชะตาที่จะได้รับแตกต่างกันไปนั่นคือคำตอบ

หนังสือ Big Panda and Tiny Dragon ของ James Norbury - หนังสือปรัชญาที่อิงจินตนาการควบคู่ไปด้วย พร้อมทั้งเป็นการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ของสองสิ่งมีชีวิต - เมื่อหมีแพนด้าตัวโต กับมังกรจิ๋วได้ร่วมตั้งคำถามและคำตอบไปด้วยกัน การสนทนาที่ดีจึงปรากฏขึ้น - ปัญญาของพระพุทธเจ้าที่ได้ออกแบบมาเพื่อการเข้าใจแก่นแท้ของสัจธรรม มันจึงเป็นที่มาของการแสวงหาคำตอบ - ความสุขของชีวิตจึงไม่สามารถไปบังคับกะเกณฑ์อะไรได้ เปรียบเสมือนสายลมที่มันพัดผ่านไป แล้วไม่มีวันย้อนคืนกลับมา - ธรรมะคือสิ่งที่อยู่รอบตัวของเรา ไม่ว่าจะเป็นความคิด จิตใจ ความรู้สึก และจิตวิญญาณ ทุกสรรพสิ่งบ่งชี้ไปยังจุดเดียวกันนั่นคือเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

มีคนมาปรึกษาว่า มักจะมีคนมาบอกเราหน้าตาน่ารัก นิสัยตลก สนุก มีเสน่ห์ หาเงินเก่ง ทำอะไรได้หลายอย่างเลย แต่ก็ยังไม่มีคนเข้ามาจีบแบบจริงจัง มีแต่แบบโยนหินถามทาง ส่วนตัวเราก็มองว่าคนที่เข้ามายังไม่จริงจัง ก็เลยทำตัวเฉย ๆ ไป สักพักก็แยกย้ายกัน แถมนิสัยส่วนตัวก็ชอบไปไหนมาไหนคนเดียว แต่บางทีก็รู้สึกเหงา จะแก้อย่างไรได้บ้างคะ - ภาพรวมของชีวิตจะไม่สามารถบ่งชี้ได้ไปในแต่ละเรื่องว่าเป็นอย่างไร เหมือนคำถามว่าคนดีต้องมีคนรัก เป็นต้น - บางทีชีวิตก็ไม่ได้มีสูตรสำเร็จตายตัว แต่มันก็ทำให้เราตระหนักรู้ได้ว่า เราสามารถทำสิ่งใดให้ดีขึ้นได้อย่างต่อเนื่องแค่ไหน - เรื่องของความรักเป็นคนละเรื่องของนิสัย บางคนนิสัยไม่ดีแต่กลับมีแฟนเยอะ แต่บางคนนิสัยดีแต่กลับมีแฟนน้อยกว่า - ส่วนเรื่องของอุปนิสัยส่วนตัวก็เป็นส่วนที่สำคัญเหมือนกัน บางครั้งเราต้องเอาใจลงเล่นสักหน่อยหนึ่ง ไม่ใช่รอคอยแต่คนมาทุ่มเทให้กับเรา - ทั้งนี้ ความรักความสัมพันธ์เป็นเรื่องละเอียดอ่อน จำเป็นจะต้องปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางด้านจิตวิทยาความสัมพันธ์ด้วยอีกส่วนหนึ่ง

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เกือบทุกสิ่งอย่างในชีวิตมักจะไม่ค่อยเอื้ออำนวยให้คุณภาพชีวิตเติบโตได้อย่างมั่นคง เพราะเกือบทุกสิ่งอย่างนั้นมักจะประกอบไปด้วยคำว่ามากเกินไป เช่น ลูกค้า การทำงาน ชื่อเสียง เวลาว่างและอื่น ๆ อีกมากมาย จงตั้งสติก่อนว่าเมื่อไหร่ที่เราเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างหนึ่ง ต้องเสาะแสวงหาอะไรที่เรียกว่าเกินกว่าสิ่งที่จำเป็นคืออะไร" - ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตามแต่ เราต้องระลึกไว้อยู่เสมอว่า วันนี้คือวันที่เริ่มต้นทำบางสิ่งให้พอดี ไม่ใช่ดีขึ้นอย่างเดียว - คำว่าพอดี จึงเป็นคำที่สำคัญอย่างยิ่งต่อยุคสมัยนี้ รวมไปถึงอนาคตกาลด้วย เพราะอุปสรรคส่วนใหญ่คือการทำอย่างไม่สมดุล - ความมั่นคงจึงเป็นทั้งอุดมคติ และเป็นปรัชญาของชีวิตว่า เราจะทำอย่างไรให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้นโดยที่ต้องควบคุมพลังให้ต่อเนื่อง - เกือบทุกเรื่องมากไปน้อยไปไม่ดีทั้งนั้น มีผู้คนมากมายหลงเชื่อไปว่ามีเงินมาก มีเพื่อนมาก แล้วมีอำนาจมากแล้วจะดีโดยส่วนเดียว - มีสติในชีวิตประจำวันว่า อะไรบ้างเป็นสาระสำคัญของชีวิต หรือเป็นสิ่งที่สร้างคุณค่าแบบระยะยาวต่อสภาวะมวลรวมของชีวิต

หนังสือ Move The Body, Heal The Mind: Overcome Anxiety, Depression, and Dementia and Improve Focus, Creativity, and Sleep ของ Jennifer Heisz - นักประสาทวิทยาได้ศึกษาเรื่องราวของสมอง แต่ยุคสมัยได้เปลี่ยนไปจิตใจก็มีส่วนเชื่อมโยงด้วยเช่นกัน - ปัญหาของผู้คนส่วนใหญ่ในยุคสมัยนี้ก็คือ ADHD (Attention deficit hyperactivity disorder) - แม้กระทั่งการนอนกับความวิตกกังวล รวมไปถึงซึมเศร้าก็ย่อมเป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายล้วนประสบพบเจอได้เสมอ - การรักษาโรคอาการง่าย ๆ ก็คือเคลื่อนไหวร่างกายบ้าง ลองเปิดใจที่จะรับรู้ว่า ชีวิตไม่ได้มีสิ่งเดียวที่เราเป็นอยู่ โลกภายนอกย่อมมีสิ่งอื่นที่ดีก็ได้ - ยิ่งออกกำลังยิ่งเยียวยา ยิ่งอยู่นิ่งยิ่งเจ็บป่วย การทดสอบด้วยการประเมินชีวิตของแต่ละบุคคล บ่งชี้ถึงสุขภาพกายและใจที่เปลี่ยนแปลงไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่งเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ หนูอยากจะขอคำปรึกษาจากพี่ ๆ หน่อยค่ะ เรื่องของเรื่องก็คือ ตั้งแต่เข้ามาทำงานแห่งนี้ ก็ได้เพื่อนร่วมงานเป็นรุ่นพี่อยู่ 4 คนค่ะ สนิทกันเลยค่ะ คุยได้ทุกเรื่อง เฮฮาทำงานมีความสุขมากค่ะ แต่พอมาหลัง ๆ เริ่มรู้สึกว่าทุกคนเปลี่ยนไปค่ะ ไม่ค่อยคุยกับเรา แถมจู่ ๆ แช็ตกลุ่มก็ออกจากกลุ่มกันหมด เรารู้สึกเราโดนเมินอีกแล้วค่ะ พอเราไปทำงานก็รู้สึกอึดอัดมากเลยค่ะ ควรคุยกับใครสักคนใน 4 คนนี้ดีไหมคะ ว่าเราทำอะไรผิดมารึเปล่า เราไปทำอะไรให้ไม่พอใจไหม อยากรู้ว่าเราควรคุยกับเขาดีไหมคะ - ถ้าหากว่าเราสงสัยอะไรให้ลองถามในสิ่งที่สงสัยไปได้เลย ไม่ต้องกังวลหรือคิดมาก - หากว่าเสียงตอบรับกลับมามันไม่ค่อยดี เราก็ค่อยนำข้อความเหล่านั้นมาขบคิดว่ามันเกิดจากสิ่งใดกันแน่ - ถ้าเราผิดก็แก้ไข แต่ถ้าเราไม่ได้ผิดก็ไม่ต้องไปทำอะไร บางทีเราอาจจะไม่ได้ผิดในแง่มุมของเรา ก็ให้เราลองใช้ชีวิตต่อไปดู - บางบริบทมันอาจจะพูดยากว่า คำว่าผิดหรือถูกคืออะไร เพราะบางครั้งก็ไม่ได้มีคนมาบอก มาสอนเราอะไรขนาดนั้น - คำตอบของเรื่องราวทั้งหมด เราอาจจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วก็ได้ แต่ถ้าไม่รู้ในครั้งนี้ให้สังเกตมากขึ้นในครั้งถัดไป มันจะมีเงื่อนงำให้ติดตามไปแน่นอน

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้คนมักจะครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรกับวันข้างหน้า แต่น้อยคนที่จะคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วนกับอีก 1-2 ปีข้างหน้านี้ แล้วแทบไม่มีใครเลยจะขบคิดเรื่องของชีวิตในอีก 3-4 ปีถัดไปหรือมากกว่านั้น บุคคลใดที่เต็มใจจะยืดเวลาการได้รับสิ่งที่ปรารถนาออกไป มักจะลดความขัดแย้งและได้รับสิ่งที่เป็นประโยชน์มากกว่าคนที่ไม่ได้ทำมัน ความอดทนรอคอยคือพลังที่สลักสำคัญ" - ความอดทนรอคอยให้เป็นนั้น จึงเป็นทักษะและความสามารถที่สำคัญยิ่งกับยุคสมัยนี้ - เมื่อความรวดเร็วเป็นเพียงแค่เครื่องมือหนึ่ง มันอาจจะทำให้เราหลงลืมการรอคอยความปรารถนา - ฝึกฝนที่จะขบคิดในอีก 3-4 ปีข้างหน้า หรือมากกว่านั้น เพราะมันจะทำให้เราเห็นภาพของตัวเองชัดเจนมากยิ่งขึ้น - อนาคตเกิดจากวันนี้ แล้ววันนี้ก็เป็นผลพวงมาจากอดีต เวลาเป็นอนันต์ไม่สามารถหาจุดเริ่มต้น หรือจุดจบได้จริง - ปัญหาในวันนี้คือเราไม่เคยคิดที่จะยืดเวลาออกไปบ้าง ลองปฏิบัติอะไรก็ได้เพื่อเป็นการที่ไม่ต้องทำในสิ่งที่เป็นอยู่ แต่ให้ลดคุณภาพจากสิ่งที่มีอยู่แล้วจะมีชีวิตที่ดีสืบไป

หนังสือ Split the Pie: A Radical New Way to Negotiate ของ Barry J. Nalebuff - หลักแนวคิดที่เราจะเจรจาอย่างไรให้ชัดเจนมากที่สุด ก็คือการสนทนาที่ก่อเกิดผลลัพธ์อย่างเท่าเทียม - ความเท่าเทียมเป็นอุดมคติที่ผู้คนมากมายกำลังเสาะแสวงหามัน การแบ่งสันปันส่วนอย่างชัดเจนจะช่วยลดความเหลื่อมล้ำได้ - การแบ่งชิ้นพาย ก็คือการแบ่งผลประโยชน์จากการเจรจาออกจากกันอย่างละเอียดถี่ถ้วน เช่น ส่วนแบ่งที่ได้รับ อนาคตที่เราจะได้สร้างร่วมกัน - ใคร ๆ ก็ล้วนต้องการชิ้นพายหรือพิซซ่าที่เหลือเกินจากส่วนแบ่ง แล้วเราจะเลือกให้ใครได้มากกว่ากัน เพราะบางครั้งผลประโยชน์ก็แบ่งไม่ลงตัว - ถ้าลองมองในแง่มุมของธุรกิจ การแบ่งหุ้นตามความสามารถ และทุนทรัพย์ก็อาจจะสมเหตุสมผลมากกว่าความเท่าเทียมที่แบ่งหุ้นเท่า ๆ กันไป

มีคนมาปรึกษาว่า พอมีวิธีหนีจากความเหงายังไงบ้างครับ พอดีผมเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบหากันมา 7 ปี แล้วตอนนี้อยากออกจากวงจรเหล่านี้ ไม่อยากเหงาหรือคิดถึงเขาอีกแล้ว อยากทำอะไรฆ่าเวลาบ้าง จะได้ไม่ต้องคิดมากครับ - ไม่มีวิธีการหนีความเหงา แต่มีวิธีอยู่ร่วมกับความเหงาอย่างมีความสุขได้ - ปัญหาจึงไม่ใช่ความเหงา แต่เป็นท่าทีของการมีอยู่มากกว่าว่า เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว - ความสุขในวันนี้คือสิ่งใด เราต้องค้นหาให้เจอก่อนที่เราจะตั้งคำถามว่าเราควรทำอะไรหลังจากที่เลิกกับแฟนดี - ระหว่างที่เรากำลังทำอะไรกับชีวิต เราต้องเผื่อใจไว้ส่วนหนึ่งที่ว่าเราอาจจะต้องกลับมาอยู่กับกิจกรรมที่ต้องอยู่คนเดียวได้ด้วย - อยากไม่ทุกข์ กลับทุกข์ อยากสุข กลับไม่สุข เมื่อความอยากไม่ช่วยให้ชีวิตดีขึ้นได้จริง แต่ถ้าอยากแล้วพยายามทุกสิ่งก็สามารถเป็นไปได้

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ปัญหาของการสร้างความมีประสิทธิผลนั้นมักจะคล้ายคลึงกัน นั่นคือเราทำมันอย่างผิดวิธี" - ปัญหาของการสร้างประสิทธิผลของชีวิต จำเป็นจะต้องใช้ชีวิตให้มีประสิทธิภาพอย่างเดียวรึเปล่า - บางครั้งเราอาจจะต้องปล่อยวางบางสิ่งลง แล้วหันมามองว่าการมีเวลาว่างบ้าง อาจจะเป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน - รับรู้ว่าวันนี้เราควรจะสร้างชีวิตให้ได้แง่มุมใดแง่มุมหนึ่ง แต่ไม่ใช่ต้องไปยึดติดถือมั่นกับสิ่งนั้นจนเกินพอดี - คนส่วนใหญ่มักจะอยากใช้ชีวิตแบบพัฒนาตนเองแบบทุกเมื่อเชื่อวัน แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ - ทั้งนี้ ชีวิตที่ดีที่สุด มิใช่ชีวิตที่ดีในทุก ๆ วัน แต่เป็นชีวิตที่รู้ว่าวันใดควรพัก ควรหยุด หรือควรถอยห่างมากกว่า

หนังสือ Market Sense and Nonsense: How the Markets Really Work ของ Jack D. Schwager - ตลาดที่เข้าทางกับไม่เข้าทางเป็นอย่างไร แล้วเราจะรับมือกับตลาดแต่ละทิศทางได้ไหม - การลงทุนเปรียบเสมือนน่านน้ำที่เราต้องเข้าไปแย่งกลุ่มที่มีอยู่มาก่อน นั่นจึงเป็นสิ่งที่ยากอย่างยิ่ง - หากเราไม่รู้จักตัวเราเองเลย เราจะพ่ายแพ้ในทุกตลาด โดยเฉพาะตลาดที่ว่าด้วยเรื่อง Hedge Fund - ปรับมุมมองในตลาดก่อนเลยอย่างแรก เพราะว่าตลาดหุ้น โภคภัณฑ์ หรืออัตราแลกเปลี่ยน จะแตกต่างกันในบางจุดบางมุม - ตลาดที่มีประสิทธิภาพไม่มีอยู่จริง เราจึงไม่สามารถเอาชนะตลาดได้จริง แถมเราจำเป็นจะต้องตระหนักรู้ถึงพื้นฐานสินทรัพย์ที่เข้าไปลงทุนด้วยเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า เราเป็นคนหนึ่งที่รักแฟนมาก ๆ เลยค่ะ เราเลยตัดสินใจแต่งงานกับเขา พอแต่งงานอยู่ด้วยกันก็มีแต่ปัญหาเต็มไปหมดค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรสุดท้ายก็จบว่าเป็นที่เราตลอดเลยค่ะ เราพยายามทำทุกอย่างแต่เขาก็บอกว่าเราไม่ชอบครอบครัวเขา ไม่ชอบพ่อแม่เขา ทุกอย่างมันตกที่เราหมดเลยค่ะ พอถึงวันนึงก็เลิกกันค่ะ เขาเป็นคนขอเลิกค่ะ ณ ตอนนั้นเรารักเขามากและยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ พอเลิกกันเขาก็กลับมาคุยกับเรา ขอให้เรารอแล้วเขาจะกลับมาหาเราเพื่อไปอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ตอนนี้เขาพยายามทำทุกอย่างให้เรามากเลยค่ะ เราอยากถามว่ากับผู้ชายที่เคยบอกว่าเราไม่เคยเป็นภรรยาที่ดีให้กับครอบครัวเขาได้เลย แต่จู่ ๆ มาวันนี้เขากลับอยากให้เรากลับไปใช้ชีวิตด้วยกันอีกครั้ง เราสมควรรอไหมคะ แต่ตอนนี้ใจเราไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นอีกค่ะ แล้วตอนนี้เขาก็พยายามทำดีจนบางครั้งก็ทำให้เราใจอ่อนอยู่บ้างค่ะ ถ้าเรารอมันจะโอเคไหม และถ้าเราไม่รอจะดูใจร้ายเกินไปไหมคะ - จากการคุยไปสู่กับคบหากัน แล้วจากการคบหากันไปสู่การแต่งงานกัน จุดชี้วัดจึงไม่มีอยู่จริงอยู่ที่ใจล้วน ๆ เลย - หากคนบางคนชอบที่จะเอาชนะ กระหายการสร้างเรื่องให้มันดูดีเกินงาม สิ่งนั้นอาจจะไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ดีอย่างสิ่งที่ควรจะเป็น - เราต้องสังเกตว่า ทำไมความรู้สึกตอนที่เขาไม่ได้ครอบครองเราเขากลับดูพยายามอย่างมาก แต่ทำไมเวลาที่เขาได้ครอบครองเราไปแล้วกลับเพิกเฉยไป - การรอคอยหรือไม่รอคอยไม่ใช่คำถามที่ดี ทางที่ดีให้ตั้งคำถามใหม่เป็นคำถามว่า เรารักเขาจริง ๆ ไหม แล้วเขารักเราจริง ๆ รึเปล่า ความรู้สึกทั้งหมดจะเป็นตัวบอกเราเสมอ - บางคนเวลาแต่งงานกันไปแล้ว เขามักจะคาดหวังในตัวของอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น เราจึงต้องหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงพูดจาทำร้ายน้ำใจเรามากนัก แล้วเราไม่ได้ดูแลครอบครัวเขาจริงอย่างที่พูดรึเปล่า

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความไม่มั่นคงคือตัวแม่ของความโลภ - Will Durant" - ชีวิตนั้นต้องการเสาะแสวงหาความมั่นคงอยู่ตลอดเวลา ไม่มีสิ่งใดคงที่ แต่ก็ไม่มีสิ่งใดหยุดยั้ง - เมื่อความคิดหนึ่งเกิดขึ้นอยู่ในยุคสมัยหนึ่ง เราย่อมตระหนักรู้ดีว่า ความมั่นคงคือสิ่งที่เราทุกคนปรารถนาที่จะเป็นไป - ความโลภจะเติบโตมากขึ้น ถ้าเราขาดซึ่งทรัพยากรที่เพียงพอต่อความต้องการ เช่น อาหาร เงินทอง และความสุข - มันอาจจะพูดยากที่เราจะตอบว่า สังคมนี้จะมั่นคงได้อย่างไร หากแต่เพียงเรามองไปที่ปัจเจกชนเราจะค้นพบว่าการพัฒนาคุณภาพชีวิตเท่านั้นคือคำตอบ - ทั้งนี้ ยุคสมัยนี้เราอาจจะมีความมั่นคงทางสังคมมากขึ้นแล้ว เราอาจจะโลภเพราะเห็นผู้คนอื่นมีมากกว่า แต่ยังไงแล้วความโลภก็ยังเปลี่ยนบริบทไปตามยุคสมัยเสมอมา

หนังสือ Raising Critical Thinkers: A Parent's Guide to Growing Wise Kids in the Digital Age ของ Julie Bogart - การเลี้ยงดูลูก หรือการฟูมฟักเด็กนักเรียนคนหนึ่งในยุคดิจิทัลนี้ไม่ใช่เรื่องยาก - แม้ว่าการเรียนรู้จะดูเหมือนยากเย็นในการสั่งสอน แต่ถ้าเรารู้หลักสูตรของชีวิตมันจะง่ายดายขึ้น - บ้านของทุกคนก็สามารถสร้างให้เป็นแหล่งความรู้ได้ ถ้าเกิดว่าโรงเรียนไม่ใช่พื้นที่ความรู้ของชีวิตอีกต่อไป - ไม่หยุดที่จะเรียนรู้ ทักษะที่สำคัญก็คือจงกระหายใคร่รู้อยู่ตลอดเวลา ทุกสิ่งบนโลกเป็นแง่มุมให้กับเราได้เสมอ - ทั้งนี้ ผู้เขียนเน้นย้ำในเรื่องของการวิเคราะห์สิ่ง ๆ หนึ่งแล้วแตกย่อยประเด็นออกไปเพื่อให้เห็นรายละเอียดปลีกย่อย มันคือหนทางของการเรียนรู้จากสรรพสิ่ง

มีคนมาปรึกษาว่า แฟนปากเหม็นมากค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงดี คบกันมาจะเข้าปีที่ 6 แล้ว ก็คือได้พาไปหาหมอฟันก็แล้ว แต่แฟนก็ไม่ค่อยอยากไปทำ แถมไม่ยอมเปลี่ยนใจจนเราเหนื่อยจะพูด เขาก็แปรงฟันเช้าเย็นนะคะ แต่หลังแปรงก็ยังเหม็น เราเคยบังคับให้แปรงลิ้นก็ดีขึ้นช่วงนึงแล้วเขาก็เลิกทำไป แบบเหม็นขนาดที่เราซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ แฟนใส่หมวกเต็มใบ แล้วเราก็ใส่หมวกเต็มใบแถมใส่หน้ากากอนามัยอีกชั้นหนึ่ง พอแฟนอ้าปากขึ้นมากลิ่นก็ยังลอยมากับลมทะลุหน้ากาก อัดจมูกเราจนเราต้องกลั้นหายใจ ถ้าอยู่ในรถนี่ไม่ต้องพูดถึงมันกระทบกับชีวิตประจำวันเรามาก จนเราไม่กล้าจูบกับแฟนเลย ช่วงปีหลัง ๆ ไม่อยากอยู่ใกล้ เวลาคุยกันก็พยายามชวนคุยไกล ๆ พอจะมีคำแนะนำในการแก้ปัญหานี้อย่างถาวรบ้างไหมคะ - กลิ่นปากเป็นเรื่องที่เราจะเพิกเฉยไปไม่ได้ เพราะมันจะส่งผลต่อการใช้ชีวิตและสุขภาพ - บางทีเรามีปัญหาสุขภาพบางอย่างที่หนัก มันก็ส่งผลต่อกลิ่นปากได้เช่นกัน ให้สำรวจตัวแฟนและตัวเราเองด้วย - มันเป็นสิ่งที่ยากมาก ๆ ที่เราจะบอกให้คนที่เป็นปัญหาปรับเปลี่ยนสิ่งที่เราต้องการ ถ้าบอกไปแล้ว พูดไปแล้ว เราก็ต้องหาทางอื่น - ไม่ว่าปัญหามันจะอยู่ที่ตรงไหน ให้เราตระหนักรู้ว่าการดูแลความสะอาดทุกส่วนของร่างกายเป็นความรับผิดชอบที่พึงมี ไม่ควรละเลยเด็ดขาด - บางคนชินกับกลิ่นของตัวเอง จนไม่รู้ว่ากลิ่นของตัวเองในตอนนี้คือหนักมากแล้ว ให้ลองหาแหล่งข้อมูลอื่น ๆ เช่น เพื่อน พ่อแม่ หรือว่าคนใกล้ชิดช่วยบอกอีกต่อหนึ่ง

ข้อความโพสต์จาก Susan David ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ไม่ว่าจะเกิดอารมณ์ใดขึ้นมา มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดขึ้นได้ อนุญาตให้ตัวเองได้รู้สึกกับสิ่งนั้น แล้วก้าวแรกสำหรับความคล่องแคล่วของอารมณ์ ก็คือการเปิดเผยถึงอารมณ์และพูดออกไปว่า 'คุณอยู่นั่นเอง ฉันอยู่นี่นะ เรามาคุยกันดีกว่า'" - ทุกอารมณ์ด้านลบนั้นเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดขึ้นกับจิตใจ ความคิด และชีวิตของเราทุกคน - สิ่งที่แตกต่างก็คือวิธีมองอารมณ์นั้น ๆ เสียมากกว่า บางคนเปิดใจรับทุกอารมณ์ แต่บางคนเลือกสรรเฉพาะที่ชอบใจเท่านั้น - สนทนากับตัวเราเองบ้าง บางคนคิดว่าเรารู้จักตัวเองดี เพราะเกิดมาก็อยู่กับร่างกายนี้ จิตใจนี้ แต่หารู้ไม่ว่าเขาเหล่านั้นไม่ได้รู้จักอะไรเลย - บางคนฉลาดในเรื่องของคนอื่น แต่กลับโง่เรื่องของตัวเอง กลับกันบางคนโง่เรื่องคนอื่น แต่ฉลาดเรื่องของตัวเอง - ทั้งนี้ ลองทักทายอารมณ์ที่เข้ามาหาเราในแต่ละวันดู พูดคุย นั่งมองกันบ้าง เพื่อจะได้รู้จักว่าอารมณ์นี้มันมาเพราะเหตุผลใด

หนังสือ Financial Feminist: Overcome the Patriarchy's Bullsh*t to Master Your Money and Build a Life You Love ของ Tori Dunlap - โฮสต์พอดแคสต์ชื่อดัง Her First $100K Financial Feminist ซึ่งเป็นรายการที่สอนเรื่องการบริหารเงินส่วนบุคคล - มีหลายเหตุผลที่เราต้องการเรียนรู้เรื่องการเงิน เพราะการเงินเป็นส่วนสำคัญของชีวิต แล้วอะไรเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเราในตอนนี้ - จัดสรรรายรับ และรายจ่ายในแต่ละเดือน ทำงบการเงินล่วงหน้าไว้หลาย ๆ เดือน รวมไปถึงการชำระหนี้เพื่อจะได้มีเงินเหลือตามไป - ล้านแรกนั้นมักจะเป็นสิ่งที่ยากเสมอ เพราะมันต้องใช้สรรพกำลังมากมายในการให้มันเพิ่มขึ้นทีละเล็กทีละน้อย แต่หลังจากนั้นจะสบายขึ้น - ทั้งนี้ ผู้หญิงในมุมมองของระบบทุนนิยมอาจจะดูไม่สลักสำคัญ แต่หนังสือเล่มนี้จะมอบกำลังใจให้กับผู้หญิงทุกคนว่า การหาเงินไม่ใช่เรื่องของผู้ชายอย่างเดียว

มีคนมาปรึกษาว่า คบกับสามีมา 15 ปีแล้ว สามีทิ้งขว้าง ไม่สนใจทิ้งให้อยู่กับลูกพี่ลูกน้องของสามี จนถึงวันนึงก็สะกิดใจขึ้นว่า ทำไมทุกเหตุการณ์ของเราถึงมีแต่คนนี้ ระหว่างที่กำลังคิดแบบนี้น้องก็ดันมาบอกว่ามีใจให้เรา ตอนนี้ก็เลยหนีจากสามีเพราะทนสามีไม่ไหว บอกเลิกไปเรียบร้อยแล้ว แต่สามีก็ไม่ยอมจบ ตามหาเรา แล้วบอกว่ามีคนอื่นให้เขาฟังไปแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นใคร สามีไม่เชื่อ ตอนนี้มาเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกพี่ลูกน้องแฟน แต่ยังเปิดเผยไม่ได้ คอยหลบญาติสามีเก่า แล้วก็ญาติตัวน้องด้วย ควรทำยังไงดี เราชัดเจนกับสามีไปแล้ว ตัวเราก็อยากชัดเจนกับญาติทุกคน แต่ตัวของน้องเขาไม่ไหว กลัวความชัดเจนว่ามันจะจบลงตรงไหนกันแน่ - ความชัดเจนเป็นสิ่งที่ต้องพึงมี และต้องพึงกระทำอย่างยิ่ง เพราะมันคือรากฐานที่ดีของความสัมพันธ์ - หากเราสนิทกับญาติสามีเราจนไปถึงขั้นเกินเลย แล้วเราชัดเจนกับสามีด้วยการเลิกรากันไปก็ถือเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว - แต่ชีวิตมันไม่ง่ายตรงที่ว่าคนรักเรากลับกลายเป็นน้องของสามีเราอีกที นั่นจึงเป็นโจทย์ที่เพิ่มความยากให้กับชีวิตไปอีกระดับหนึ่ง - ปัญหาที่เราเพิ่มขึ้นมาด้วยตัวของเราเอง ก็ควรจัดการด้วยตัวของเราเอง ลองตั้งคำถามใหม่ว่าเราสามารถที่จะเลิกกับทุกคนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ดีกว่าไหม - ความรัก ความหลง และความรู้สึกชอบพอ ไม่ใช่ความรู้สึกเดียวกัน จงรักตัวเองให้เป็น โอบกอดตัวเองบ้าง ไม่นำสิ่งที่คิดว่าใช่มาทำให้ชีวิตของเราวุ่นวายไปมากกว่าเดิม

ข้อความโพสต์จาก Peter Mallouk ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณภาพของความสัมพันธ์นั้นสำคัญสำหรับคุณมากกว่า จำนวนปริมาณของความสัมพันธ์" - บางคนสนใจแต่ปริมาณจนเพิกเฉยคุณภาพไป แล้วสิ่งนี้นำไปปรับใช้กับทุกสิ่งบนโลกใบนี้ - การเงินและการลงทุน ให้เน้นที่คุณภาพของสินทรัพย์นั้น ๆ อย่าไปเน้นที่จำนวนที่เราถือครอง - ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่เราสามารถรักษาความสัมพันธ์ที่ทรงคุณค่าไว้ได้นานที่สุด มันคือการเยียวยาจิตใจไปพร้อมกับวิถีชีวิต - ยิ่งเราใช้เวลาหาความสัมพันธ์ใหม่ ๆ มากแค่ไหน เราก็จะยิ่งเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้ากับความสัมพันธ์มากแค่นั้น - ทั้งนี้ ความสุขที่สุดของชีวิตก็ยังไม่ใช่จำนวนปริมาณของความสัมพันธ์ แต่ก็ยังเป็นคุณภาพที่ดีของความสัมพันธ์อยู่ร่ำไป

หนังสือ Six Pillars of Self-Esteem ของ Nathaniel Branden - เมื่อความพึงพอใจในตนเองเป็นสิ่งที่ต้องไขว่คว้าหาคำตอบ เราจึงควรลองแสวงหาโอกาสให้กับตัวตน - ถ้าเรามีคุณค่าให้กับตัวเองมากพอ ไม่ว่าจะมาจากการกระทำหรือการแสดงออกไปมันจะนำมาซึ่งความพึงพอใจในตนเอง - 6 หลักของการที่จะสร้างความพึงพอใจแก่ตนเอง คือ 1. ใช้ชีวิตอย่างมีสติ 2. ยอมรับตัวเอง 3. รับผิดชอบต่อสิ่งที่ทำลงไป 4. ประเมินว่าเราคือใคร 5. อยู่อย่างมีเป้าหมาย และ 6. รักษาความจริงใจไว้ - จงมอบพื้นที่ให้กับผู้คน มันคือรากฐานของความสำเร็จในชีวิต และมันคือปีกที่จะช่วยให้เขาได้โบยบินขึ้นไปได้ - ทั้งนี้ ความหยิ่งยโสโอหัง ความมีอัตตา หรืออีโก้สูง มิใช่ความพึงพอใจในตนเอง แล้วส่วนต่อขยายของการพึงพอใจ เป็นไปเพื่อความสงบและราบรื่นในระยะยาว

มีคนมาปรึกษาว่า สำหรับคนที่ค่อนข้างจริงจังเรื่องช้อนกลาง ทำยังไงในการไปกินบิงซูกับเพื่อน ๆ คะ - การที่เราไม่ชอบเรื่องการกินร่วมช้อนกับใครก็ถือเป็นเรื่องส่วนบุคคล บางคนถือ บางคนไม่ถือแล้วแต่คน - ลองดูว่าถ้วยมันใหญ่แค่ไหน เพราะของบางชนิดก็แบ่งไม่ยาก บางชนิดอาจจะแบ่งยากหน่อย ให้ลองแยกซื้อเลยจะดีกว่า - ถ้าเกิดว่าจะแบ่งขนมหวานที่มันเป็นน้ำแข็ง อาจจะต้องรีบแบ่งและขอถ้วยจากพนักงานตั้งแต่ตอนแรกเลย เพราะมันจะละลายไวมาก - บางคนใช้แปรงสีฟันร่วมกันได้ บางคนใช้เสื้อผ้าเดียวกันกับเพื่อนได้ และบางคนสามารถกินของ ๆ เพื่อนหรือคนที่เราสนิทได้เหมือนของตัวเอง - การชอบใช้ช้อนกลางเป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้วในเรื่องสุขอนามัย แต่ให้ลองสังเกตเพื่อนดูว่าเขามีปฏิกิริยาอย่างไรเรื่องการกินช้อนกลางบ้าง

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ของขวัญที่ดีที่สุดที่จะมอบให้คือพลังของความสำเร็จ ให้โอกาสผู้คนที่ให้เขาได้ล้มเหลวด้วย เพราะอุปสรรคจะช่วยให้คนแข็งแกร่งขึ้น การให้การชมเชยนั้นง่าย แต่มันไม่ช่วยให้เขาเติบโตขึ้น พยายามหาจุดอ่อนและความผิดพลาดบ้าง เพื่อให้เขาได้รับมือกับมันอย่างถูกวิธี แต่มันก็ไม่ง่ายเลยที่จะทำแบบนั้น ทว่า มันย่อมดีกว่ามากในการเดินทางระยะยาวของชีวิต" - จงจดจำไว้ว่า ความรักที่ถึกทนมักจะมีทั้งความโหดหินและความเมตตาอยู่ร่วมด้วยเสมอ มันเป็นการยากที่จะรับไว้แต่มันส่งผลดีแน่นอน - ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เงิน หรือความรัก ก็ล้วนแต่ต้องรักษาจุดตรงกลางเอาไว้ให้ได้ มันจะเป็นไปไม่ได้เลยกับการที่เราดีมาก หรือแย่มาก - ความรักควรจะมาพร้อมกับความเมตตา ส่วนความดีควรจะมาพร้อมกับความมุ่งมั่น ทั้งสองสิ่งนี้จะต้องควบคู่ไปด้วยตลอดเวลา - อคติเป็นตัวขวางกั้นการพัฒนาของชีวิต พอเรารักใครก็เอนเอียง ส่วนพอเราเกลียดใครก็เอนเอียงเช่นกัน - ทั้งนี้ การสอนผู้คน ย่อมแตกต่างกันไปในแต่ละปัจเจกชนให้เลือกสอนตาม อุปนิสัย พื้นเพ วัฒนธรรม และพื้นที่ในการเติบโตของบุคคลนั้น ๆ ด้วย

หนังสือ The Go-Giver: A Little Story About a Powerful Business Idea ของ Bob Burg and John David Mann - จงเริ่มต้นที่จะให้ก่อน แล้วเราจะได้รับหลังจากนั้น แต่เราก็ไม่ควรคาดหวัง เพราะเรากำลังให้ไป - การให้กับการลงทุนนั้นต่างกัน แต่มีความหมายเดียวกัน สิ่งที่ต่างคือจิตใจระหว่างกระทำเท่านั้นเอง - 5 กฎของความสำเร็จ คือ 1. กฎของคุณค่า 2. กฎของการมอบให้ 3. กฎของอิทธิพล 4. กฎของความแท้จริง และ 5. กฎของการรับมา - การหาสายสัมพันธ์ (Connection) สามารถทำได้จริง แต่เราต้องเชื่อใจบุคคลที่ควรเชื่อใจ และต้องเสาะแสวงหาหนทางว่าเราสามารถแก้ไขปัญหาให้คน ๆ นั้นได้อย่างไร - แม้ว่าการมอบให้จะเป็นสิ่งที่ดี แต่การฝึกฝนที่จะโอบรับให้เป็นด้วยก็คือสิ่งที่ดีเหมือนกัน เพราะมีผู้คนมากมายเขาก็อยากที่จะให้เหมือนกับเราเช่นกัน มันคือการเปิดใจรับ

มีคนมาปรึกษาว่า คบกับแฟนมา 3 ปี อายุ 24 ปีเท่ากัน ตอนนี้ประสบปัญหารู้สึกเบื่อแฟนไม่อยากคุย หงุดหงิดทุกอย่างที่แฟนทำ แต่ก็ไม่ได้อยากมีแฟนใหม่ ไม่รู้จะจัดการกับความคิดความรู้สึกตัวเองยังไงดี เราไม่ได้อยู่ด้วยกันเจอกันแค่วันหยุด เรารู้สึกว่าเขาไม่สามารถบริหารจัดการชีวิตตัวเองได้ เหมือนต้องรอให้ใครสักคนช่วยไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม แล้วเขาเป็นคนที่ทำอะไรค่อนข้างช้า ต้องวางแผนทุกอย่างโดยละเอียดก่อนทำในทุก ๆ เรื่อง แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็ดูงง ๆ เช่น เราขอให้เขาช่วยเปิดหน้าต่างตอนเช้า เขาก็เปิดหน้าต่างแต่ปิดม่านไว้เหมือนเดิม หรือเราขอให้ช่วยทำอะไรสุดท้ายก็ต้องทำเองทุกอย่าง เหมือนช่วยให้เหนื่อยเท่าเดิม หรือว่ามากกว่าเดิมอีก และเขาเป็นคนที่หัวรั้นมาก เราก็เตือนหรือมีคนอื่นมาเตือนอะไรก็ไม่ค่อยรับฟัง พอมีอะไรขึ้นมาค่อยมาพูดทีหลังว่ารู้งี้น่าจะเชื่อตั้งแต่แรก หลาย ๆ อย่างที่เราปล่อยผ่านมันสะสมจนเราไม่รู้จะต้องรู้สึกยังไง กลายเป็นมันเฉย ๆ ไปเลย เบื่อ ๆ เหนื่อย ๆ แค่เห็นชื่อเขาขึ้นหน้าจอมือถือตอนโทรก็รู้สึกเหนื่อยจนถอนหายใจก่อนรับสายเลยค่ะ - บางคนเราไม่สามารถไปเปลี่ยนเขาได้ นอกเสียจากเปลี่ยนตัวเราเอง ถ้าเรารู้สึกอะไรก็ให้หมั่นถามไถ่ตัวเอง - ยิ่งเราไปเปลี่ยนอีกคนหนึ่ง มันจะยิ่งทำให้เรารู้สึกเหนื่อยเพิ่มมากขึ้น ถ้าเขาเป็นแค่แฟนและเพิ่งคบหากันมาก็ถือว่าเป็นข่าวดี - แต่ถ้าเป็นคนในครอบครัว ความรู้สึกย่อมลึกซึ้งและกินใจมากขึ้นกว่านี้อย่างมาก เพราะเราไม่รู้ว่าจะต้องทำทุกอย่างไปอีกนานแค่ไหน - คำว่าหัวรั้น หัวแข็ง หัวทึบ และหัวหมอ แต่ละความหมายย่อมแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง บางคนไม่ได้เป็นคนฉลาดแต่ทำเหมือนฉลาดแบบนี้น่ากลัวกว่ามาก - ทั้งนี้ การที่เราสามารถแก้ปัญหาได้ดี เป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้วให้รักษาสิ่งนี้ไว้ และการคบหากันเป็นแฟนย่อมต้องมีความน้อยกว่า เสมอกัน และมากกว่า นั่นจึงเป็นเงื่อนไขของแต่ละคู่

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความศรัทธาอย่างแท้จริงไม่ได้จำเป็นจะต้องมีความคิดที่แย่อยู่ตลอดเวลา การมองไปที่ความสำเร็จบ้าง และลองหาสาเหตุเหล่านั้นดู สิ่งนี้จะเป็นตัวขับเคลื่อนการกระทำให้นำไปซึ่งผลลัพธ์ และสร้างต้นแบบให้กับคนที่ใคร่รู้" - ให้ลองเรียนรู้จากความสำเร็จดังเช่นความล้มเหลวอยู่เสมอ - ไม่มีอะไรที่จะขวางกั้นชีวิตเราไปมากกว่า ความยึดติดความสำเร็จเลย - ความล้มเหลวเป็นเพียงแง่มุมหนึ่ง ส่วนความสำเร็จเป็นเพียงเหตุการณ์หนึ่งที่เข้ามายังชีวิต - จดจำกระบวนการสร้าง และเรียนรู้จากสิ่งนั้น เพื่อเป็นต้นแบบที่สมดุลให้คนรุ่นหลังสืบไป - ความสำเร็จไม่ใช่เป็นจุดจบของชีวิต แต่เพียงเป็นจุดเริ่มต้นให้เราสร้างเบ้าหลอม และออกแบบชีวิตหลังจากนั้นอย่างแท้จริง

หนังสือ How to Attract Money ของ Joseph Murphy - การย้ำเตือนกับตัวเองว่า ฉันดีพอที่จะเป็นคนที่ร่ำรวย ก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่สำคัญ แต่ห้ามลืมสิ่งที่สำคัญกว่านั่นคือการกระทำ - แล้วการกระทำก็เป็นเรื่องของเหตุปัจจัยอย่างแท้จริง หากสมการใดสมการหนึ่งขาดหายไป ผลลัพธ์ย่อมผิดแผกไปจากเหตุอย่างแน่นอน - ความคิดส่งผลต่อความเชื่อ และความเชื่อก็ส่งผลต่อความศรัทธาสืบไป จงศรัทธาว่าชีวิตที่มั่งคั่ง มิใช่มาจากเงินทองโดยส่วนเดียว แต่รวมไปถึงความสัมพันธ์ด้วย - หนทางจะปรากฏเด่นชัด ถ้าเราเชื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างไม่มีข้อกังขา ทว่า ชีวิตเป็นค่าเฉลี่ยของสิ่งที่คิด พูด และกระทำ จงเลือกสรรการกระทำที่ผ่านมาจากการขบคิดเท่านั้น - หนังสือเล่มนี้เน้นไปจุดที่เรียกว่าจิตใจ บางคนไม่เคยเชื่อ บางคนหมดศรัทธา และบางคนก็สิ้นหวังกับความสำเร็จของชีวิต บางส่วนอาจจะดูงมงายและขาดข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ไป

มีคนมาปรึกษาว่า อยากปรึกษาค่ะ สามีเราได้สารภาพว่าชอบลูกน้องในร้าน แล้วก็บอกกับเจ้าตัวแล้วด้วย แต่ลูกน้องไม่เอาด้วย สามีเลยถอดใจกลับมาหาเรา ส่วนเราตอนที่เขามาเล่าให้ฟังก็ทำใจไม่ได้ ถึงตอนนี้มันผ่านมา เกือบ 3 เดือนแล้ว คิดทุกวันก็ยังรู้สึกเจ็บอยู่ทุกวัน เราเลือกที่จะให้อภัย เพราะตั้งแต่แต่งงานกันมา 20 ปีมาเขาไม่เคยมีเรื่องชู้สาวเลย เราเลือกถูกไหมที่ได้ให้อภัยเขาไป แต่เราต้องทำยังไงให้มันไม่นึกถึงเรื่องนี้อีก ทุกวันนี้ลูกน้องคนนี้ก็ยังอยู่ทำงานที่ร้าน เราไม่ได้ไล่เขาออก อาจจะเพราะว่าเขาไม่ได้เล่นด้วย แต่ตอนนี้เราอยากให้เขาลาออกไป เนื่องจากเราระแวงทุกครั้งที่เขาสองคนเจอหน้ากัน เราจะต้องจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี - การที่สามีบอกเราตรง ๆ เรื่องที่ชอบอีกคนหนึ่ง ถ้ามองในแง่ดีคือเขาจริงใจกับเราอย่างมาก - แต่แน่นอนว่าเมื่อการนอกใจเป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น เราจึงต้องปรับความคิดและจิตใจอย่างมหาศาล - ลองถามดูว่าจุดเริ่มต้นจากความชอบพอกันมันเกิดจากตรงไหน หาสาเหตุที่แท้จริงแล้วพยายามป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นอีก - แม้ว่าการไล่ออก หรือให้ห่างกันอาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ความสัมพันธ์สานต่อไม่ได้ แต่ใจไม่ใช่เรื่องของกาย มันอยู่ที่ความรู้สึก - ทั้งนี้ การไม่เล่นด้วยของลูกน้องในร้านเป็นเพียงแค่คำพูด ให้สังเกตที่การกระทำและลองดูให้ถี่ถ้วนว่ามันมีตื้นลึกหนาบางอย่างไรบ้างอีกชั้นหนึ่ง

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การที่เราใจดี แต่มันไม่สามารถที่จะเลือกสรรย่อมเป็นภัยกับผู้คนได้ และมักจะทำให้มันลุกลามไปยังองค์กรเช่นกัน" - หากว่าในท้ายที่สุดแล้วความถี่ถ้วนและความอ่อนโยนคือสิ่งเดียวกัน มันไม่ได้ผิดแผกจากกันเลย - บางครั้งเราใจดีผิดคน ผิดเวลา และผิดที่ มันย่อมส่งผลกระทบเชิงลบได้มากกว่าที่เราคิด - การปล่อยปละละเลยเรื่องบางเรื่อง เราอาจจะมองว่านั่นคือความรัก แต่มันคือระเบิดเวลาที่ทำให้ชีวิตเราพังทลายลง - จงเลือกสรรบางสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการทำดีกับผู้คน และการทำไม่ดีกับผู้คน ทั้งสองสิ่งมันตีความได้หลากหลาย อยู่ที่เจตนาเป็นหลัก - แม้ว่าเราจะพูดดีแค่ไหน ต่อให้คนนั้นคิดไม่ดี เขาย่อมไม่เข้าใจสิ่งที่เราสื่อ และต่อให้เราพูดแย่แค่ไหน แล้วถ้าคนนั้นคิดดีเขาย่อมกลั่นจากคำพูดเป็นปรัชญาได้เสมอ