Friendtalkative Podcast

หนังสือ Drama Free: A Guide to Managing Unhealthy Family Relationships ของ Nedra Glover Tawwab - ชีวิตที่ปราศจากความดราม่าก็คือ การปล่อยวางในเวลาที่เหมาะสม และยอมรับมันในที่สุด - ขอบเขตของความรู้สึกเป็นเรื่องปัจเจกชน ซึ่งเราก็จะต้องสังเกตว่าตัวเราเองนี้ รับและปล่อยได้มากน้อยแค่ไหน - เมื่อมีคนบอกว่าเราทำไม่ได้ในเรื่อง ๆ หนึ่ง หน้าที่เราคือสอบทานตัวเองว่า เราทำเรื่องนี้ไม่ได้จริงไหม แล้วเพราะอะไรถึงทำไม่ได้ - เรียนรู้จากสิ่งแวดล้อมรอบข้าง บางครั้งเราจะไม่ได้มีคนมาแนะนำสั่งสอนเราโดยตรง เราก็จึงต้องมีทักษะในการเก็บเกี่ยวสาระสำคัญ - การไม่เป็นตัวเองก็คือการไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร แถมการแสร้งทำเป็นคนอื่นยิ่งจะทำให้ตัวตนของเราถูกทำลายไปกว่าเดิม

มีคนมาปรึกษาว่า อยากถามความเห็นหน่อยค่ะ คือเมื่อวานเป็นวันเกิดเรา แม่ก็พาไปกินข้าวแล้วเราก็กลับบ้าน เราบอกแม่ว่าขอกลับไปกับแฟนนะ แล้วทีนี้แฟนเราก็สั่งเค้กมาเซอร์ไพรส์เรา เสร็จเราก็กลับบ้านตามปกติ แม่พอเห็นเค้กที่แฟนเอามาให้เราก็เหมือนว่าไม่ค่อยพอใจ ดึงหน้า แล้วก็หลบหน้าเราไป เรารู้สึกโกรธแม่นะคะที่เหมือนแม่ไม่พอใจที่แฟนเอาเค้กมาให้เราก่อนที่แม่เราจะเอามาให้ แล้วก่อนหน้านี้แม่เรามีอาการประมาณนี้บ่อยมาก ที่เวลาแฟนทำไรให้เรา เขาก็จะดูไม่พอใจ เพราะแฟนก็ดูรักเรามาก เราก็เลยเดินไปถามแม่ว่า หนูผิดขนาดนั้นเลยเหรอกับการที่แฟนเอาเค้กมาให้หนูในวันเกิด หนูไม่สามารถมีคนรักได้เลยใช่ไหม เราก็เดินมานั่งในห้อง น้องสาวเราก็เห็นท่าทีไม่ค่อยดี เลยเข้าไปอธิบายให้แม่ฟังว่า เขาแค่เอาเค้กมาให้เป่าเทียนเองจะอะไรมากมาย แล้วแม่ก็ถือเค้กมาง้อเรา แต่แม่ก็เหมือนพูดน้ำเสียงแบบประชดประชันอีกเหมือนเดิม เขาชอบเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง จนเรากับน้องสาวก็ไม่รู้จะให้แม่เข้าใจได้ยังไง แล้วเริ่มที่จะยอมรับตัวเองสักที คือแม่เราเขาต่อให้ผิด ก็ไม่ยอมขอโทษค่ะ จะปรับใจยังไงดีกับเรื่องนี้ดีคะ - คนเรามีความรู้สึก แน่นอนว่าความน้อยใจเป็นสิ่งที่น่ากลัว ถ้าเราแสดงออกผิดที่ผิดเวลา - บางคนก็ลืมตัวเองไปว่า คำว่าพ่อแม่อาจจะทำได้แค่เป็นห่วง แต่ถ้าเริ่มหวง และดึงดันที่จะไม่ยอมปล่อยลูกไปนั่นจะเป็นปัญหา - หัวอกคนที่เลี้ยงดูเรามา ก็อาจจะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจว่า ลูกเห็นแฟนดีกว่าแม่ ซึ่งต้องใช้เวลาปรับตัวกันทุกคน - หวงมากก็ทุกข์มาก หวงน้อยก็ทุกข์น้อย บางทีอย่างที่พระท่านว่าไม่มีอะไรเป็นของเราจริง ๆ ทุกสิ่งอย่างเป็นของไม่เที่ยงแท้ถาวร - ในฐานะลูกก็อาจจะต้องเข้าใจพ่อแม่ด้วย ไม่ใช่ว่าเราจะคิดว่าต้องให้แม่เข้าใจอย่างเดียว แต่ถ้าเราคิดว่าสมควรแก่เวลาก็บอกแม่ไปตามตรงอย่างนั้นเลย

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ฉันเพิ่งได้พบเจอกล่องที่เต็มไปด้วยข้อความที่ได้บันทึกเอาไว้ ฉันเขียนถึงตัวเองในอดีตว่า 1. รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และ 2. ไปยังทิศทางนั้นอย่างไม่หยุดยั้ง" - ปัญหาใหญ่ของการค้นพบกล่องที่มีข้อความที่เขียนเอาไว้ในอดีตนั่นคือ เรามีนิสัยอย่างไรจริง ๆ กันแน่ - เมื่อเราเขียนข้อความบางอย่างเอาไว้ อย่าลืมว่าเราเคยผ่านอะไรมา แล้วมันสอนอะไรเราบ้าง เอามาเป็นแง่มุมหนึ่งในชีวิตได้ - หากการค้นพบตัวเองได้อุบัติขึ้น หลังจากนั้นเราจงทุ่มสรรพกำลังลงไปยังทิศทางนั้น โดยไม่ต้องสนใจว่ามันจะเป็นอย่างไร - น้อยคนมากที่จะรู้จักตัวเองอย่างแท้จริง แล้วนั่นจึงเป็นจุดเหลื่อมล้ำมากที่สุดในสังคม เพราะคนส่วนใหญ่ไม่รู้จักตัวเองเลย - ความเสี่ยงของชีวิตไม่ใช่การทุ่มเทไปยังจุดใดจุดหนึ่ง แต่ปัญหาคือเราไม่รู้ผลลัพธ์กันจริง ๆ ว่ามันจะออกมาเป็นรูปแบบไหน

หนังสือ How The Mighty Fall: And Why Some Companies Never Give In ของ Jim Collins - ปัญหาของบริษัทที่ต้องล้มหายตายจาก สาเหตุหลัก ๆ นั้นเกิดจากอะไรแล้วเลี่ยงได้ไหม - เมื่อเราร่วงลงเราจงยอมรับยืนหยัด แล้วก็ต่อสู้ต่อไปให้ได้ สิ่งนี้ย่อมเป็นแง่มุมของการดำเนินชีวิตต่อไป - 5 ระยะของการถดถอย ก็คือ 1. ความสำเร็จอันโอหัง 2. ขาดการตระหนักถึงคำว่ามาก 3. หลีกเว้นความเสี่ยงและภัยอันตราย 4. การหาทางรอด และ 5. การจำนนที่ไม่ปรารถนาหรือความตาย - คนที่ถูกต้องย่อมเป็นกุญแจสำคัญขององค์กรที่ปรารถนาอย่างยิ่ง ที่จะทำให้มันรอดพ้นต่อไปได้อย่างยาวนาน - ปัญหาของบริษัทส่วนใหญ่ ก็คือไม่เข้าใจคำว่าการยอมรับกับยอมแพ้นั้นแตกต่างกัน ลองจัดการกับความพ่ายแพ้อย่างไรให้มีชัยชนะ

มีคนมาปรึกษาว่า ทำของแฟนพังแบบไม่ได้ตั้งใจ จะทำอย่างไรดีคะ มันคือของที่ซื้อใหม่ได้นะ แต่เขาโมโหมาก ๆ ค่ะ ที่เราทำพังเพราะก็เล่นกันสองคนแล้วจังหวะเราพลิกตัวมันก็เลยทำให้ของมันเสียหายไป หลังจากนั้นเราก็ขอโทษแล้ว แต่เหมือนเขาหงุดหงิดเลยออกไปอยู่ใต้ต้นไม้คนเดียว แล้วเราก็ทำกับข้าวเสร็จพอดีในตอนนั้น ก็เลยเดินออกไปชวนเขากินข้าว และขอโทษแบบจริงจังอีกครั้ง พร้อมกับพูดว่าไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ เราเล่นกันอยู่แล้วมันมองไม่เห็น เราสั่งอันใหม่ให้แล้วนะขอโทษนะ แต่เหมือนเขาก็ยังอารมณ์ไม่ดีอยู่ ควรทำยังไงดีคะ - ถ้าเราทำอะไรลงไปแล้วไม่ได้ตั้งใจ ต่อให้เขาจะสบายใจหรือไม่สบายใจมันก็เป็นสิทธิ์ของเขา - บางคนก็เสียดายของมาก ๆ ก็จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เราต้องวิตกกังวลไปด้วย แต่ละคนแตกต่างกัน - มันอาจจะเป็นเรื่องที่เราทำผิดพลาดหลายรอบแล้วรึเปล่า เพราะคงไม่มีใครไม่พอใจเพียงแค่ครั้งเดียว - ลองสังเกตสิ่งรอบตัวให้มาก ๆ อะไรที่เล่นได้ก็เอามาเล่น แต่อะไรที่มันเป็นสิ่งที่รักก็อาจจะเก็บเอาไว้จะดีกว่า - การแสดงออกถึงการรับผิดชอบเป็นสิ่งที่ดีแล้ว เราทำหน้าที่เราจบครบถ้วน แต่มันอาจจะต้องใช้ระยะทำใจที่มากน้อยแล้วแต่คน

ข้อความโพสต์ Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "สองเศรษฐกิจ ที่ได้ซื้อบ้านก่อนปี 2022 ซึ่งแตกต่างกับคนที่ไม่ได้ซื้อนั่นก็คือ ดอกเบี้ยเงินฝากสูงกว่าการดอกเบี้ยจำนอง แล้วดอกเบี้ยสินเชื่อการจดจำนองสูงถึง 7% จึงเพิ่มน้ำหนักการตัดขายออกไป" - ยุคนี้ต้องลงทุนอย่างเดียว นี่คือความคิดเห็นหนึ่งที่ผุดขึ้นมาหลังจากได้เห็นการพาดหัวข่าวเกี่ยวกับเศรษฐกิจ - ถ้าหากเราซื้อบ้านตอนนี้ด้วยสินเชื่อ เราก็จะเสียดอกเบี้ยที่ค่อนข้างสูงมาก แล้วถ้าหากว่าไม่สามารถชำระหนี้ตรงเวลาก็มีความเสี่ยง - บางช่วงเวลาการออมเงิน รวมไปถึงการลงทุนในกรอบที่เรามั่นใจ เราจะได้ผลตอบแทนที่สูงกว่าการใช้จ่ายเงินไป - อย่าลืมว่าจังหวะเวลาในการลงทุนและซื้อของเป็นเรื่องของเวลา หากเราไม่รู้เรื่องนี้เราจะพลาดโอกาสของชีวิตไป - ทั้งนี้ การโต้คลื่นกับเศรษฐกิจเป็นสิ่งที่ดี เพียงแค่เราสังเกตอะไรบ้าง ไม่เช่นนั้นเราจะไม่เห็นสิ่งที่ควรเห็น

หนังสือ Enchantment: Awakening Wonder in an Anxious Age ของ Katherine May - เมื่อเสน่ห์ของชีวิตก็คือการลดความสุขลงสักหน่อย เพื่อพื้นที่ของชีวิตที่เพิ่มมากยิ่งขึ้น - เราจะอยู่บนสังคมนี้อย่างไร ถ้าสังคมบอกให้เราต้องทำแบบนั้นแบบนี้ เราควรจะรับมือกับมันอย่างไร - บางครั้งเราอาจจะต้องมองออกไปนอกกระจกหน้าต่างที่อยู่อาศัยบ้าง เพราะว่าโอกาสของความสุขมันจะได้เริ่มต้นขึ้น - ฤดูกาลของภูมิอากาศย่อมบ่งชี้ถึงความเหงา เศร้า เซ็ง รวมไปถึงความสุข สดใส และร่าเริง มันอยู่ที่เราให้ค่านิยามนั้น - ชีวิตหลังจากผ่านวิกฤตของแต่ละคนอาจจะแตกต่างกัน แต่เราทุกคนร่วมค้นหาจุดเดียวกันนั่นคือทางออกอย่างยั่งยืนร่วมกัน

มีคนมาปรึกษาว่า พ่ออยู่บ้านเฉย ๆ ควรให้เงินท่านใช้เดือนเท่าไหร่ดีคะ - เมื่อเราสวมบทบาทของผู้เลี้ยงดู แทนพ่อแม่ที่เคยเลี้ยงดูเรา เราก็ต้องสอบทานการเงินให้ดี ๆ ว่าเป็นอย่างไร - บางครอบครัวก็อาจจะให้เป็นเงินเดือน บางทีก็ให้เป็นเงินรายปี แล้วแต่ว่ารายได้เราเป็นรูปแบบใด - ปัญหาของการเงินก็คือ เราอาจจะมองว่าพ่อแม่เราไม่ค่อยได้ใช้อะไรอยู่แล้วก็เลยให้น้อยไว้ก่อน การสนทนาจึงจำเป็น - สังเกตตัวเองว่าเราอยากให้ชีวิตของพ่อแม่เราเป็นอย่างไร ถ้าอยากให้เขาสบายก็ให้เยอะ ถ้าเรากันเงินบางส่วนออมเงินให้ท่านแล้วก็ไม่ต้องให้เยอะมาก - ทั้งนี้ ทุกการตัดสินใจต้องขึ้นอยู่กับสถานะการเงินของตัวเราเองเป็นหลัก ไม่ต้องถามครอบครัวคนอื่นจนเราวิตกกังวลจนเกินไป

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อเราประเมินข้อดีของการตัดสินใจ บนพื้นฐานของคำว่าอะไรที่คุณไม่รู้ แต่มันคืออะไรที่คุณสามารถรู้ได้ในขณะที่ตัดสินใจไปแล้ว ทุกครั้งที่ตัดสินใจควรนึกถึงข้อดีข้อเสียเอาไว้บ้าง เนื่องด้วยคุณจะไม่สามารถนึกถึงตัวเลือกที่คุณไม่ได้เข้าใจมันจริง ๆ ได้เลย จึงเป็นคำถามที่ต้องถามตัวเองว่า 'อะไรที่ควรตัดสินใจใน ณ โอกาสนั้น' มันรวมไปถึงการจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ของตัวเรานั้น มันคือการตระหนักว่า เขาเป็นคนอย่างไร คิดอย่างไร และเรียนรู้จากเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้อย่างไร" - หลีกเลี่ยงในการวิจารณ์ติชม กับสิ่งที่มันได้ตัดสินใจไปแล้วจะดีที่สุด - ผู้คนมากมายชอบวิจารณ์ตอนตัดสินไปแล้ว ซึ่งทางที่ดีควรขบคิดหาทางออกจะดีกว่า - การโทษกันก็ไม่สมควรทำ นิสัยผู้ใหญ่จะช่วยให้ปัญหาทุเลาลงได้เหมือนกัน - ใช้สติในการตัดสินใจเหตุการณ์ใหญ่ ๆ ของชีวิต ไม่เช่นนั้นมันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ต่อไป - ทั้งนี้ ห้วงเวลาหนึ่งอาจจะคงตัดสินใจให้ดีที่สุดของอีกห้วงเวลาหนึ่งไม่ได้ อยู่กับปัจจุบันแล้วทำให้ดีที่สุดก็พอ

หนังสือ Money Mindset ของ จักรพงษ์ เมษพันธุ์ - 50 บทที่เปี่ยมไปด้วยสาระสำคัญของการบริหารการเงินส่วนบุคคล - ผู้คนมากมายเกิดมาอยู่บนยุคทุนนิยม แต่ไม่ได้ตระหนักรู้ถึงมันสักเท่าไหร่ - บางคนเอาผลการเรียน มาเทียบเคียงกับผลการรวย ซึ่งในความเป็นจริงไม่ใช่แบบนั้นเลย - มีคนหลายคนมากที่มีรายได้ที่สูง แต่ก็มีวิถีชีวิตที่อาจจะสูงกว่ารายได้ที่ได้รับนั่นคือ Lifestyle Inflation - หนังสือเล่มนี้จะสอนการปรับมุมมองเรื่องการเงิน ซึ่งมันไม่ใช่แค่เรื่องการเงินอย่างเดียว แต่รวมไปถึงการใช้ชีวิตด้วย

มีคนมาปรึกษาว่า คือว่าตอนนี้เราอยู่มหาวิทยาลัยชั้นปี 1 คือเราก็ไปคบกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง คือเปลี่ยนไปมาสองกลุ่มแล้ว เพราะรู้สึกว่านิสัยไปกันไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้มีการที่พูดจาใส่กันไม่ดีนะคะ แค่พอมากลุ่มนี้ก็คบกันยาว แต่ยังไม่สนิทอะไรมากมีอะไรก็พูดกันตรง ๆ เรื่องมันมีอยู่ว่าอาจารย์ชอบสั่งงานกลุ่มค่ะ แล้วเราจะเป็นคนพวกหาข้อมูลทำสไลด์ต่าง ๆ แบบทำคนเดียวเลย ตอนแรกก็ไม่อะไร แต่หลัง ๆ มันเริ่มแบบต้องทำทุกอย่างเองทั้งหมด ออกไปพูดงานเอง เตรียมทุกอย่างเอง โดยปกติเราก็จะแบ่งหน้าที่กันตั้งแต่แรกว่าใครจะพูดหรือใครจะเป็นคนรวบรวมข้อมูล แต่พอถึงเวลาต้องไปพูดหน้าห้องกลับไม่มีใครไปเลยสักคน สุดท้ายเราก็ต้องออกไปนำเสนออยู่ดี ซึ่งมันมีหลายครั้งที่เราก็สีหน้าออกแบบไม่โอเคกับสิ่งที่เป็นแบบนี้ พอเสร็จงานเพื่อนก็จะเข้ามาถามว่าเป็นอะไร เราก็คิดในใจว่าไม่รู้จริงดิ งานก็ทำ ตอนไปนำเสนอก็ต้องทำ แล้วมันเป็นทุกรอบแบบนี้เลย มันเลยเป็นคำถามว่าจะพูดกับเพื่อนกลุ่มนี้ยังไงดี ขอวิธีรับมือกับเรื่องแบบนี้หน่อยนะคะ - คำว่าเพื่อนมันมีหลายประเภท ทั้งเพื่อนในห้องเรียน เพื่อนในที่ทำงาน เพื่อนกิน หรือเพื่อนแท้ - ไม่ใช่ทุกคนจะเข้ามาในชีวิตเราแล้วเราจะกล้าพูดว่า คน ๆ นี้จะอยู่ร่วมกันไปตลอดรอดฝั่ง - มันจึงเป็นคำตอบว่า เราไม่ควรคาดหวังโดยการเปลี่ยนกลุ่มเพื่อนไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเจอเพื่อนที่ดีที่สุด - อดทนอาจจะเป็นทางออกของปัญหานี้ เพียงเพราะ ใครทำอะไรก็ได้อย่างนั้น ใครที่ไม่ทำพอถึงเวลาสอบเขาก็จะทำไม่ได้ - อนาคตที่สดใสจะต้องมาจากอดีตที่ขมขื่น ซึ่งมันไม่ใช่เป็นสูตรสำเร็จที่ต้องเป็นแบบนี้ แต่ประสบการณ์จะต้องมีเบ้าหลอมที่ชัดเจน

ข้อความโพสต์จาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "วัฒนธรรมที่แข็งแรงมักจะมีผู้คนที่ทำงานพร้อมกันที่จะทำเพื่อคนอื่น แต่วัฒนธรรมที่อ่อนแอมักจะมีผู้คนที่ทำงานต่างคนต่างทำ แถมเขาทำงานเพื่อตัวของเขาเอง" - วัฒนธรรมของสังคมไม่ว่าจะเป็น ที่ทำงาน ครอบครัว รวมไปถึงเพื่อนก็ย่อมสลักสำคัญ - ถ้าหากว่าเรายังพอเลือกได้ ที่จะกำหนดค่านิยามของกลุ่มก้อนขึ้นมา ก็จงเริ่มต้นทำได้เลย - ชีวิตของคน ๆ หนึ่งย่อมหมุดหมายไปยังจุดหมายที่ใช่ที่สุด กระนั้น เราจึงต้องเลือกทางที่ใช่ที่สุดเสมอ - การทำงานเพื่อตัวเอง หรือนึกถึงแต่ตัวเองก็ไม่ต่างอะไรกับการอยู่คนเดียว สิ่งมีชีวิตจำเป็นต้องพึ่งพาอาศัยกัน - แม้ว่าการนึกถึงคนอื่นเพียงแค่เล็กน้อย นั่นก็อาจจะเป็นนิมิตหมายที่ดี เพราะว่ามันหมายถึงการเริ่มต้นของวัฒนธรรมที่ทำงานร่วมกัน

หนังสือ The Little Book of Market Wizards: Lessons from the Greatest Traders ของ Jack D. Schwager - มันคือหนังสือซีรีส์เล่มเล็ก ที่อัดแน่นไปด้วยความรู้ทางการเทรดที่นักเทรดระดับโลกตามหา - ถ้าเราอยากเพิ่มแต้มต่อของการเทรด เราอาจจะต้องใช้มาร์จิ้น แต่ว่ามันอาจจะไม่ได้ง่ายที่จะทำแบบนั้น - จุดออกสำคัญมากกว่าจุดเข้า บางคนซื้อหุ้นไปแล้วไม่อยากขายก็จำเป็นจะต้องรักษาแผนให้ได้ - คนส่วนใหญ่อาจจะพูดถึงความสำเร็จของตัวเอง แต่คนที่พูดถึงความล้มเหลวย่อมได้ประสบการณ์มากกว่า - วันนี้อาจจะเป็นวันที่แย่ แต่มันย่อมมีวันที่ดีในวันหนึ่งอย่างแน่นอน ถ้าเลือกแล้วก็ลุยให้เต็มที่ น้อยคนที่จะรอดไปได้

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าแฟนพูดว่าทนอยู่เพราะลูก หลายครั้งแล้ว ควรจะต้องรู้สึกยังไงคะ - บางคนไม่มีพันธะกันก็อาจจะเลิกรากันไปแล้ว แต่บางคนยังมีพันธะอยู่ก็คือยังอยู่ด้วยกันอยู่ - ไม่มีเหตุผลใดที่สำคัญไปเท่ากับลูก บางคู่รักก็อาจจะมีความรู้สึกว่าอยู่กันเพราะลูกก็เป็นได้ - แต่ละคนจะมีเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ที่แตกต่างกัน มันอยู่ที่คน ๆ นั้นว่ามองอย่างไร - หากว่าเราน้อยใจที่เหตุผลนั้นไม่ใช่เราเองที่เขาอยากอยู่ด้วย ก็อย่าเสียใจไปเลยอย่างน้อยก็ยังมีลูก - ทั้งนี้ ผู้คนมากมายชอบใส่อารมณ์ไปกับความรู้สึกจนลืมว่า ในความเป็นจริงชีวิตไม่ได้เป็นดังใจเราเสียทุกอย่าง

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ลงทุนเพิ่มขึ้นกับสิ่งคุณมั่นใจว่า มันจะได้เรื่องจริง ๆ กับสิ่งนั้น" - เริ่มต้นให้เจ็บ แสบ ๆ คัน ๆ พอ ไม่ต้องเริ่มต้นด้วยท่าทีของการปรับไฟแรงเกินไป - ลงทุนเพิ่มขึ้นเป็นอีกเท่าหนึ่งกับสิ่งที่คุณเริ่มเห็นสัญญาณชัดแล้วว่า มันดีอย่างสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้ - สังเกตท่าทีของสิ่งที่ได้ทำลงไปในทุกขณะจิต การมีสติจะทำให้เรารับรู้ว่าสิ่ง ๆ หนึ่งมีวิถีทางอย่างไรบ้าง - ไม่ใช่ว่าทุกสิ่งบนโลกตั้งอยู่บนคำว่าบังเอิญ เมื่อคำว่าบังเอิญไม่มีอยู่จริง มันก็จะหลงเหลือแค่สิ่งที่ทำว่ามันได้เรื่องไหม - อะไรที่สัญญาณมาย้ำเตือนมากกว่า 2 รอบ สิ่งนั้นย้ำไปยังจุดเดียวกัน เราจำเป็นจะต้องสอบทานว่าจะไปต่อหรือพอแค่นี้

หนังสือ Financial Intelligence: A Manager's Guide to Knowing What the Numbers Really Mean ของ Karen Berman and Joe Knight - วิชางบการเงิน เป็นวิชาที่สำคัญอย่างยิ่งต่อนักลงทุนทุกคน - หากเราไม่ศึกษางบการเงินเลย เราจะขาดนัยสำคัญที่เรียกว่าแก่นของบริษัทไป - การเชื่อมโยงของงบการเงิน จะทำให้เราตระหนักรู้ได้เลยว่าไม่มีอะไรที่จะทำให้เราพลาดได้เท่ากับการไม่สังเกต - งบกระแสเงินสดมันคือการดูการไหลเข้า และไหลออกของการเงินในบริษัทนั้น ๆ มันคือเคล็ดลับที่ไม่ลับของสินทรัพย์ - บางคนอาจจะไม่ใช่นักลงทุนก็สามารถศึกษาได้ เช่น อยู่สายการเงินอื่น ๆ เพื่อเพิ่มข้อสังเกตของความผิดปกติต่าง ๆ ที่เราควรเห็น

มีคนมาปรึกษาว่า ขออนุญาตปรึกษาและสอบถาม ตอนนี้มีเงินอยู่ก้อนนึง แต่ไม่รู้ว่าจะลงทุนทำอะไรดี ระหว่างเปิดร้านอาหารตามสั่งหรือจะเปิดร้านตัดเย็บชุดข้าราชการ และชุดทั่ว ๆ ไป รับปะแก้อะไรแบบนี้ค่ะ สถานการณ์เศรษฐกิจแบบตอนนี้ จะลงไปทางไหนดีได้ยาว ๆ ส่วนทำเลน่าจะไปเปิดแถวบ้านพักค่ายทหารค่ะ ซึ่งตอนนี้ร้านตัดเย็บนั้นที่บ้านมีอุปกรณ์อยู่แล้ว แม่รับปะแก้เล็ก ๆ น้อย ๆ ถ้าจะเปิดรับตัดชุดเพิ่มตัวเองจะไปเรียนเพิ่ม ฉะนั้นไม่ต้องไปลงทุนอุปกรณ์อะไรแล้ว แค่ลงเรียนเพิ่มแค่นั้น ส่วนเรื่องร้านอาหารนั้นมีฐานลูกค้าอยู่บ้าง เพราะเคยเปิดขายอาหารแบบตามสั่งอยู่ แต่ไม่ได้ทำแบบจริงจังสักที เลยได้กำไรแบบไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย ตอนนี้อยากมุ่งเป้าไปสักทางให้ดีไปเลย ขอบคุณล่วงหน้านะคะสำหรับคำปรึกษา - ปัญหาหลัก ๆ ก็คืออันไหนดีกว่า แต่จริง ๆ แล้วมันไม่สามารถตอบแบบนั้นได้ - ความรู้สึกของเราเท่านั้นที่จะรู้ชัดว่า อะไรดีกว่าอะไร ทำสิ่งที่ตัวเองมั่้นใจที่สุดว่าจะทำได้ดี - ส่วนเรื่องความคุ้มค่าก็เป็นสิ่งที่สำคัญ แต่เราก็ต้องดูว่าคุ้มค่าเทียบกับอะไรบ้าง - คำว่า ทุนสำรองก็อาจจะมีส่วนสำคัญที่ทำให้เราได้ตระหนักว่า ทุกการทำธุรกิจอย่าทุ่มหมดตัวถ้าเรายังไม่มั่นใจจริง - การโฟกัสงานใดงานหนึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญ ก็เพราะว่าเรามีแค่ร่างกายเดียว ความคิดเดียวในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณสมบัติหนึ่งมีความจำเป็นเกี่ยวกับความสำเร็จ ก็มักจะเป็นโอกาสให้ผิดพลาดได้เช่นกัน เราควรระมัดระวังการได้รับชัยชนะ หรือก่นด่าความล้มเหลว เพราะว่ามันก็มีส่วนคล้ายคลึงกันพร้อมกับความแตกต่างของโชคลาภนั่นเอง" - ปัจจัยของความสำเร็จมีปัจจัยประกอบมากมาย คนส่วนมากคิดว่าไม่มีโชคอยู่ข้างเราเลย - แต่ในความเป็นจริงโชคไม่ได้อยู่ข้างเรา มีแต่การเตรียมพร้อมของตัวเราเองที่อยู่ข้างเราเสมอ - คนที่ไม่หยุดที่จะพัฒนาตนเองอยู่ตลอด เขาก็มักจะเรียนรู้ว่าไม่มีอะไรที่จะเป็นปัจจัยเดี่ยวที่ทำให้ชีวิตดีขึ้นได้ - บางคนทำแบบเดียวกันก็ล้มเหลว แต่กลับกลายเป็นบางคนกลับประสบความสำเร็จ ซึ่งส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับจังหวะเวลา - คำว่าโชคลาภ มันเหมือนว่าเราอาจจะไม่ได้ประสบความสำเร็จถ้าเราไม่มีโชค แต่การที่โชคดีที่ไม่มีโชคอาจจะใช้ได้มากกว่า

หนังสือ เด็กวัดดอน ชีวิต ความฝัน และการลงทุน ของ นิเวศน์ เหมวชิรวรากร - จุดเริ่มต้นของชีวิต มักจะเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เพราะมันคือจุดเริ่มต้นของทุกสรรพสิ่ง - การจะสร้างคน ๆ หนึ่งขึ้นมาได้ มันจำเป็นจะต้องมีการบ่มเพาะและก็ต้องรู้ว่า เราทำอะไรได้ดีด้วย - จังหวะสำคัญอย่างมาก ถ้าไม่มีจังหวะที่ดี ชีวิตก็คงจะไม่ได้เดินมาสู่จุดหมายที่ยอดเยี่ยมไปได้เลย - แต่อย่าลืมว่า ความรู้อาจจะไม่สำคัญเท่ากับปัญญา เมื่อเรามีปัญญาเราจะนำความรู้ไปใช้ได้อย่างถูกวิธี - การที่เราโตมาแบบหนึ่ง แล้วลูกของเราโตมาเป็นอีกแบบหนึ่งเป็นเรื่องปกติสามัญ อย่าเอาตัวเราเป็นบรรทัดฐานทุกสิ่งอย่าง

มีคนมาปรึกษาว่า เราแต่งงานกับแฟนอยู่ด้วยกัน คนละบ้านกับพ่อแม่ แต่ก็ยังเป็นพื้นที่เดียวกันอยู่ พอเวลาทะเลาะกันเถียงกัน ก็จะมีคำพูดของพ่อแม่คอยพูดให้เราคิดมาก เสียใจไปกว่าเดิม จนล่าสุดพ่อแม่ส่งเรามากรุงเทพ มาอาศัยญาติอยู่ ญาติที่อาศัยอยู่ก็ชอบมาลวนลาม จนต้องมาอาศัยอยู่ที่พัทยา แล้วมาทำงานด้วย แต่เรากับแฟนก็ยังติดต่อกันอยู่ตลอด แต่พอแม่รู้ว่าติดต่อกับแฟนอยู่เขาก็ห้ามไม่ให้ติดต่อลูกเขา โพสต์ด่าเยอะแยะเต็มไปหมด เราคิดถึงลูกเรา เราจะทำยังไงดีคะ ที่ผ่านมาออกจากบ้านมาแล้ว 4 เดือน แถมก็ยังส่งเงินให้ลูก เดือนละ 5,000-6,000 บาทถึงจะไม่มาก แต่เราก็พยายามจนสุดความสามารถแล้วในตอนนี้ - ถ้าปัญหาหลักก็คือคิดถึงลูก ก็ให้โฟกัสเรื่องนี้เป็นหลักเลย ไม่ต้องใส่ใจเรื่องพ่อแม่กีดกัน - การส่งเงินไปไม่ว่ามากหรือน้อยก็ถือว่าส่งเงินไปแล้ว นี่คือหน้าที่อันสำคัญของพ่อแม่ทุกคน - สิ่งที่พ่อแม่ควรให้มากที่สุด ก็คือความเข้าใจ ในฐานะแม่อาจจะรักลูก แต่พ่อแม่บางคนก็รักลูกแบบผิดวิธีไป - ไม่ว่าเราจะทำอย่างไรเพื่อชนะใจคน ก็อาจจะเป็นการเทน้ำลงทะเลทราย มันไม่มีวันที่จะอุ้มน้ำเลย แต่มันจะได้กับตัวเราเอง - เมื่อเราชนะใจตัวเองได้ ถึงแม้จะไม่มีใครรับรู้แต่ฟ้าดินก็ยังรับรู้อยู่ดี ทำหน้าที่ของตัวเองให้ได้ดีที่สุด อย่าละเลยหน้าที่ของตนก็พอ

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ยกตัวอย่าง เช่น อย่าพยายามที่จะพูดว่าทีมบริการลูกค้าไม่สามารถสื่อสารได้อย่างยอดเยี่ยมกับทีมวิเคราะห์ จงเน้นย้ำตรงจุดที่ว่า คนใดในทีมบริการลูกค้าไม่สามารถตอบโจทย์ รวมถึงในทางใดที่จะแก้ไขได้บ้าง ให้ลองที่จะระบุไปเลย และก็สังเกตการณ์เอาทีหลัง" - จงระบุให้ชัดเจนถึงปัญหาที่เกิดขึ้น มิใช่ใช้ระบบเหมารวมที่จะบอกแบบกว้าง ๆ ออกไป - ปัญหาบางอย่างเราอาจจะเหมารวมได้ แต่มันไม่ใช่การโฟกัสถึงการแก้ปัญหาอย่างตรงจุดเท่าที่ควร - ลองดูว่าทีมใดบ้าง ที่มีดีมีเสีย แล้วเราสามารถแก้ปัญหาใดได้บ้าง เพราะไม่ใช่ว่าทั้งหมดของทีมดีหรือเสีย - การปรับใช้ ปรับปรุง และปรับแก้ ในสิ่งที่สมควร มันจะทำให้สิ่งเหล่านั้นถูกปรับเปลี่ยนให้สมดุล - ความสามารถของบุคคลจะทำให้ทีมนั้นสว่างไสวมากยิ่งขึ้น ถ้าเราได้บริหารคน เราจะต้องมีวิชาใช้คนเป็นด้วยเสมอ

หนังสือ Naked Statistics: Stripping the Dread from the Data ของ Charles Wheelan - มันจะพอเป็นไปได้ไหมที่วิชาสถิติ เป็นวิชาที่เอาไว้คำนวณเฉย ๆ ไม่ได้มีผลทางจิตวิทยา - บางคนเห็นค่าของตัวเลขสถิติก็หลงเชื่อไปว่า นี่คือตัวเลขที่มันเป็นแบบนั้นจริง ๆ ซึ่งในความจริงไม่ใช่ - ภาษาของนักวิทยาศาสตร์ที่เขามักจะใช้สื่อสาร ก็คือการใช้หลักของคำพูดเท่านั้นเอง ต้องศึกษาเพิ่มเติมด้วย - แล้วเป้าหมายหลักของสถิติที่พยายามประโคมข่าวออกสื่อ เพื่อให้เราคิดตามกับตัวเลขโดยไม่ได้ดูกลุ่มตัวอย่างเลย - ทั้งนี้ บางกลุ่มตัวอย่างไม่สามารถนำมาเป็นมาตรวัดได้ เช่น การหากลุ่มตัวอย่างเฉพาะกลุ่มที่มีความคิดคล้ายคลึงกัน

มีคนมาปรึกษาว่า ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ คุณแม่ของหนูอายุ 45 ปีได้แล้ว แต่คุณแม่อยากจะไปทำงานที่เกาหลี แต่ตอนนี้คุณแม่มีที่ทำงานค่อนข้างมั่นคงอยู่แล้ว แต่ก็ยังอยากจะไปทำงานที่ต่างประเทศอยู่ดี ซึ่งความรู้สึกหนูคือแม่คุยกับผู้ชายคนนึงเชิงชู้สาว ที่ทำงานอยู่เกาหลีด้วย เลยไม่รู้ว่าอันนี้อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านอยากไปรึเปล่า คือบางทีท่านพูดเรื่องนี้กับลูก ๆ ทุกคนซึ่งหนูก็ไม่แน่ใจว่าน้อง ๆ ว่ายังไงบ้าง แต่หนูก็พูดไปกับแม่หลายรอบแล้วว่า จะไปทำไมอายุเยอะแล้ว หนูก็ใกล้จะเรียนจบแล้วด้วย ซึ่งไม่กี่วันมานี้แม่ก็พูดเรื่องนี้อีก แต่คำตอบหนูยังเหมือนเดิม จนตอนนี้หนูก็ไม่รู้จะหาคำตอบไหนมาตอบอีกแล้ว ถ้าคุณแม่ถามเรื่องนี้อีกจะตอบท่านยังไงดีคะ ตอนนี้หนูเรียนอยู่ปี 4 นะคะ แล้วก็อยู่ในช่วงฝึกงานอยู่ - เรื่องของความรู้สึก มันอาจจะไม่เกี่ยวว่าอายุเท่าไหร่ ใจคนเราไม่ได้แปรผันตรงกันกับอายุ - เหตุและผลสำคัญที่สุด บางทีการไปทำงานก็เป็นเหตุผลนึง แต่การอยากมีความสุขในชีวิตก็อาจจะเป็นอีกเหตุผลนึง - ถ้าใจของคน ๆ นึงต้องการสิ่ง ๆ หนึ่งเราคงจะไปห้ามอะไรไม่ได้ แต่ถ้าเป็นคนในครอบครัวก็ห้ามไว้ให้ถึงที่สุดจะดีกว่า - คนอื่นหรือสิ่งอื่นที่เราไม่มั่นใจว่าจะดีจริง ๆ ไหม ก็อย่าเพิ่งไปปักใจเชื่อ บางคนก็หลงลืมตัวไปว่า ใครจะมารักกับคนที่ยังไม่เคยเจอกันจริง ๆ เลย - ทั้งนี้ การเตือนสติจะต้องอาศัยความต่อเนื่อง อย่าลืมชักแม่น้ำทั้งห้ามาดึงประเด็นถึงข้อเสีย และโทษของการไปทำงานที่ต่างประเทศด้วย

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทำสิ่งเดียวซ้ำทุกวันมันจะทำให้กลายเป็นการกระทำทบต้น" - พลังงานทั้งหมดจะอยู่ในจุดที่ใช่เสมอ เราจงทำตัวให้เป็นแหล่งสะสมพลังงาน - การทำซ้ำเป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ สรรพสิ่งนั้นเกิดขึ้นได้ มันอยู่ที่ตัวเราเอง - ไม่มีใครกำหนดชีวิตของเราได้ นอกเสียจากตัวของเราเอง จงตั้งใจใช้ชีวิตต่อไป - อุปสรรคเป็นเพียงแค่การขัดขวางของพลังงานใหม่ ซึ่งมันไม่ได้จะอยู่แบบนั้นตลอด - ทั้งนี้ การกระทำแบบทบต้นก็คือการทำซ้ำจนเกิดกระบวนการสร้างที่สลักสำคัญต่อชีวิต

หนังสือ Elite: High Performance Lessons and Habits from a Former Navy SEAL ของ Nick Hays - การฝึกฝนแบบหน่วยรบพิเศษนั้นเป็นอย่างไร เราจำเป็นจะต้องฟังไหม - ทีมเป็นสิ่งที่สำคัญ มันเหมือนประมาณว่าเราจะทำคนเดียวไม่ได้ เพราะถึงจุดนึงก็ต้องพึ่งพาคนอื่น - เมื่อเราปรับใช้กับการทำธุรกิจ เราก็จะได้ทักษะในการปรับตัว เปลี่ยนแปลง รวมไปถึงพัฒนาต่อยอดไปได้ - อย่าลืมเด็ดขาดว่า หน้าที่ของนักธุรกิจคือบริหารธุรกิจ และการมองภาพรวมให้ออก เปรียบเสมือนการดูแลคนในทีม - ทั้งนี้ ชีวิต งาน เงิน รวมไปถึงส่วนอื่นของชีวิต ล้วนเกี่ยวข้องกันเป็นเนื้อเดียวกันเสมอ ไม่แยกออกจากกัน

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ ผู้ชายที่มีข้อเสียทุกข้อเช่น เจ้าชู้ ติดผู้หญิง ติดเกมส์ ติดการพนัน อารมณ์ร้ายโมโหง่าย ทำร้ายข้าวของ ทำร้ายร่างกายเมีย แถมยังเป็นลูกแหง่ติดแม่ ทำตัวเป็นเด็กฟ้องแม่ให้แม่โอ๋ตลอด ดูเขาไม่มีความเป็นผู้ใหญ่ให้พึ่งพาได้เลย อนาคตมืดมนทุกทาง แต่ละวันหาแต่หนทางให้ตัวเองหลุดพ้น แค่อยากระบายและอยากมาขอกำลังใจค่ะ ขอบคุณค่ะ - ปัญหาของจิตใจคนมักจะแก้ไขยาก เพราะแต่ละคนเลือกวิถีชีวิตแตกต่างกัน - ถ้าเราไม่ชอบก็ขอให้เราระลึกรู้ให้ชัดว่าไม่ชอบเพราะสิ่งใด ไม่ใช่แค่ไม่ชอบก็บ่นไปเรื่อย ๆ ก็จะไม่ค่อยดี - บางคนเขาก็ต้องการพื้นที่ในการใช้ชีวิตเยอะ มันเหมือนว่าเราก็แค่ใช้ชีวิตตามบริบทที่ได้รับมาแค่นั้นเอง - หากว่าเรามอบพื้นที่ให้กับผู้คนได้ก็จงทำแบบนั้น แต่ถ้าเราให้ไม่ได้ก็ต้องปล่อยวางไป ไม่งั้นเราจะแบกทั้งหมดบนบ่าตัวเอง - ความสมดุลคือคำตอบ บางเรื่องต้องยึดไว้เพื่อเรียนรู้ พอถึงเวลาหนึ่งก็ต้องหัดเข้าใจ และยอมรับมันไปด้วย

ข้อความโพสต์จาก Robert Greene ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อคุณแสดงออกถึงพรสวรรค์ที่คุณมีให้กับโลกใบนี้ได้เห็น มันจะมีความรู้สึกที่สับสนวุ่นวายที่เป็นเรื่องปกติสามัญ ไม่ว่าจะเป็นความไม่พอใจ อิจฉาริษยา รวมไปถึงความไม่ปลอดภัยต่าง ๆ ที่ผู้คนมอบให้กับคุณ แต่กระนั้นคุณจึงไม่จำเป็นจะต้องไปเสียเวลากับความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ที่ผู้คนนั้นพูดถึงคุณ" - เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาของผู้คนที่เขากำลังตัดสินเราได้เลย - ปัญหาของเราก็คือ เราต้องการเป็นที่ยอมรับ แต่บางทีก็ไม่ได้มีคนยอมรับในตัวเราเท่าที่เราต้องการ - ตัวเราเองย่อมจำเป็นต้องยอมรับตัวตนของตัวเองก่อน มิใช่ไปเรียกร้องให้ผู้คนนั้นมายอมรับในตัวเรา - เมื่อเราก้าวขาเดินออกนอกบ้าน นั่นคือความท้าทายของการเดินทางแล้ว จงเตรียมตัวเตรียมใจรับทุกสิ่งที่เข้ามา - ทั้งนี้ ชีวิตไม่ได้มีสูตรสำเร็จตายตัวว่า เราต้องเป็นที่ยอมรับจากผู้คนในสังคม แค่เริ่มต้นรู้จักตัวเองก็จะเริ่มพอใจมากขึ้นแล้ว

หนังสือ How to Invest: Masters on the Craft ของ David M. Rubenstein - The Carlyle Group มีสินทรัพย์อยู่ภายใต้การบริหาร $435 billion in assets - แล้วก็หลักการบริหารแบบภาพใหญ่ก็คือ การลงทุนระยะยาว เพื่อลดการผันผวนแบบวงกว้าง - บางครั้งการกระจายความเสี่ยงก็จำเป็น แต่มันไม่ใช่กระจายแค่สินทรัพย์ มันจะต้องรวมไปถึงสภาพมวลรวม ณ ขณะนั้นด้วย - นักลงทุนมากมายต้องการคำตอบว่า ใครจะเป็นผู้ถือครองสินทรัพย์มากกว่าคนอื่น นั่นจึงเป็นการแย่งชิงในเรื่องทักษะของการถือครอง - บทสนทนาแบบถาม-ตอบ ย่อมได้อะไรมากกว่าการเล่าเรื่องเฉย ๆ เพราะมันคือการเรียนรู้ที่มาจากคำถามว่า คุณภาพของคำถามสำคัญไฉน

มีคนมาปรึกษาว่า เราคบกับแฟนมานานแล้วเกือบ 10 ปี มีลูกด้วยกันแล้ว พอมาปีนี้เราเป็นซึมเศร้า เคยจะฆ่าตัวตายมาแล้ว 1 ครั้ง แล้วเราก็พยายามทำตัวให้ปกติ เอาลูกเป็นเป้าหมาย แต่ใจเรามันไม่มีความสุขเลย ความสัมพันธ์กับแฟนก็ยิ่งห่างกันไป กลายมาเป็นเราเป็นคนเงียบ ๆ ชอบอยู่คนเดียว ไม่จู้จี้ ไม่โทรตาม อยู่บ้านเงียบ ๆ สบายใจดีเหมือนกัน จนเมื่อวาน เราทะเลาะกันเรื่องเล็กน้อย แต่คำพูดที่ด่าก็รุนแรงมาก เราเสียความรู้สึกจนบอกเลิกแฟนไป เพราะเรารู้สึกว่าอยู่คนเดียวสบายใจกว่า อยากรู้ว่าเราเห็นแก่ตัวไหม ที่ทำให้ครอบครัวพังเพราะความรู้สึกของตัวเอง เหมือนแฟนก็รู้ว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า แต่ก็ยังพูดว่าถ้าไม่มีลูกกับมึงกูเลิกไปนานแล้วประมาณนี้ค่ะ - โรคซึมเศร้ากับอาการหมดรัก มันคนละความรู้สึกกัน ให้ลองแยกสองสิ่งนี้ก่อนอย่างแรก - เหมือนว่าการที่สามีบอกว่า ถ้าไม่มีลูกด้วยกันก็เลิกกันไปแล้ว ก็อาจจะเป็นสิ่งที่ดีมากกว่าไม่ดีก็ได้ - เมื่อคำว่าครอบครัวมันค้ำคอเราอยู่ มันก็จึงเป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับว่า ความรับผิดชอบมันสำคัญมากกว่าความสุขมวลรวม - บางครั้งชีวิตก็ต้องเสียสละบ้าง ความเห็นแก่ตัวคือเรามักจะคิดว่า สิ่งใดเป็นภาระ ปัญหา หรือความทุกข์แล้วเราจะปัด ๆ มันทิ้งไป - ชีวิตไม่ได้ง่ายขนาดที่ว่าเราเลือกตัดสินใจทางใดทางหนึ่ง แล้วเราจะถอนตัวทีหลัง บางเรื่องก็ไม่สามารถถอนตัวได้

ข้อความโพสต์จาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การตลาดที่ไม่ดีจะนำเสนอแค่โปรโมชั่น แต่การตลาดที่ดีจะนำเสนอมูลค่าของสิ่งนั้น" - เมื่อการตลาดเป็นแค่แง่มุมหนึ่ง มันอยู่ที่เรานำเสนอว่าเราจะนำเสนอออกมาอย่างไร - คนบางคนเน้นอวดความร่ำรวย แต่คนบางคนกลับวางแผนที่จะนำเสนอคุณค่าของตนเอง - ไม่มีอะไรที่เราจะให้ได้ไปมากกว่า ความหมายของสิ่งที่เรามีอยู่ในตัวเราเอง มันคือคุณค่าที่แท้จริง - ส่วนของสิ่งที่เราต้องการนำเสนอนั้น มันอาจจะหมายถึงพื้นฐานของความคิดเดิมเราว่า เราเป็นคนอย่างไรก็ได้ - ทุกคนบนโลกมีวิถีทางเป็นของตัวเอง มันไม่มีผิดมีถูก มีแต่คนจะให้คะแนนกับเรา นั่นแหละอาจจะหมายถึงเราต้องโน้มเอียงตาม

หนังสือ ตีแตก กลยุทธ์การเล่นหุ้นในภาวะวิกฤต ของ นิเวศน์ เหมวชิรวรากร - การตีแตกคือ อยู่ในจุดยุทธศาสตร์ที่เรามั่นใจอย่างเต็มที่แล้วว่า ชัวร์แล้วลงหมดหน้าตัก - ถ้าเราต้องการตีแตกในการลงทุน เช่น หุ้น หรือสินทรัพย์อื่น ๆ ก็จำเป็นจะต้องรับความเสี่ยงให้ได้ - เมื่อความเสี่ยงที่แท้จริงอยู่ที่จังหวะเวลามากที่สุด นักลงทุนหุ้นที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่อาศัยจังหวะเวลา - ความปรารถนาที่จะประสบความสำเร็จในการลงทุนเป็นสิ่งที่จำเป็น แต่ไฟฝันเราต้องไม่มอดดับไประหว่างเวลาด้วย - ทั้งนี้ ความสำเร็จกับความล้มเหลวอาจจะอยู่ใกล้ ๆ กัน ซึ่งไม่ได้อยู่ที่เราทั้งหมด แต่อยู่ที่บริษัทที่เราประเมินด้วยว่าเป็นอย่างไร

มีคนมาปรึกษาว่า ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ ปัจจุบันทำงานที่นึงแล้วรู้สึกว่าจับฉ่าย ทำงานตามสั่ง เหมือนทำงานย่ำอยู่กับที่ค่ะ ซึ่งงานเข้ามาทุกวันเลยค่ะ พอตั้งใจทำก็ไม่ตรงใจ เปลี่ยนหลายรอบมากต่อชิ้นงาน เป็นแบบนี้มาตลอด 10 เดือนแล้วค่ะ รู้สึกใช้คำว่าอดทนเยอะมาก จนทำให้จะกลายเป็นโรคซึมเศร้า ตอนนี้รู้สึกว่าเราไม่ไหวแล้วค่ะ ใจมันท้อมาก มันเศร้าทุกวัน ไม่เป็นคนที่มีความสุขแบบเดิมเลย มันรู้สึกแน่นอึดอัดในใจค่ะ และรู้สึกอยากลาออกมานานมากแล้ว ความอดทนมันหมดไปเลย งานที่ถาโถมเข้ามาก็เยอะมากขึ้น ไม่มีวี่แววจะจบด้วยค่ะ เลยลองหางานใหม่ ก็มีไปสัมภาษณ์งานใหม่บ้าง เราควรรู้สึกผิดไหมคะ ที่สมัครงานใหม่แล้วเราก็รู้สึกอยากออกจากที่เดิมนี้ อยากขอแนวทางให้ด้วยค่ะ - งานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตแต่มันคือการใช้ชีวิต - ถ้าเรารู้สึกหมดไฟ หรือว่าหมดแรงกับงานที่ทำ ก็ให้กลับมาถามตัวเองว่า เราทำงานไปเพราะอะไร - เงินคือสิ่งที่สำคัญก็จริง แต่เงินไม่ใช่สิ่งหล่อเลี้ยงหัวใจ แต่มันช่วยแค่หล่อเลี้ยงร่างกายให้รอดต่อไปได้ - โจทย์ที่ใหญ่กว่างาน คือชีวิตเราปรารถนาไปยังทิศทางใด กำหนดทิศทางของชีวิตก่อนแล้วค่อยเลือกงานทีหลัง - ทั้งนี้ บางทีชีวิตอาจจะเหวี่ยงเราไปยังจุดที่เราไม่เข้าใจ ไม่ต้องรีบเข้าใจในจุด ๆ นั้น แต่ถ้าออกมาแล้วค่อยรีวิวก็ยังทัน

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เราทุกคนกำลังสร้างบางสิ่ง ในขณะเดียวกันกับที่เรากำลังเดินทางไป" - ทุกขณะจิตเรากำลังสร้างบ้างสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นคิด พูด หรือกระทำก็ตามแต่ - ปัญหาของคนส่วนใหญ่ก็คือไม่รู้ว่า ตัวเราเองกำลังสร้างบางสิ่งในตอนนี้ - อย่าเพิกเฉยการกระทำของตัวเองอย่างเด็ดขาด เพียงเพราะเราไม่ได้ตั้งใจทำมัน - คนที่ตั้งใจกับไม่ตั้งใจ ต่างกันที่ผลลัพธ์ เช่น ความเข้มข้นของเรื่องราว แต่ยังไงก็ต้องปรากฏคล้าย ๆ กันอยู่ดี - การทำเป็นไม่รับรู้สิ่งที่ตัวเองได้ใช้ชีวิตมา ไม่ใช่การหลบเลี่ยงปัญหาที่ดีที่สุด จงใส่ใจทุกการกระทำเสมอ

หนังสือ Fast Asleep: How to get a really good night's rest ของ Michael Mosley - ความเป็นหมออาจจะไม่สำคัญเท่ากับ การมีประสบการณ์เกี่ยวข้องกับสายอาชีพนั้น ๆ เลย - ยิ่งมีความรอบรู้มากก็ยิ่งเข้าใจว่า การนอนหลับจึงไม่ใช่การบังคับ แต่มันคือการปล่อยใจไม่ให้คิด - อยากนอนไม่ได้นอน ไม่อยากนอนกลับได้นอน นี่คือวิถีชีวิตหลักของการตระหนักรู้ถึงความเข้าใจ - โรคอ้วน รวมไปถึงโรคเบาหวานมีส่วนสำคัญต่อการนอนหลับอย่างมาก แปลตรงตัวก็คือน้ำหนักตัวมีผลต่อการนอนหลับ - นอนให้ตรงเวลา ตื่นให้ตรงเวลา พยายามรักษาเวลานั้น ๆ อยู่เสมอ ถึงแม้ว่าเวลาของการเดินทางท่องเที่ยวจะต่างกันก็ตามแต่

มีคนมาปรึกษาว่า ขอกำลังใจหน่อยค่ะ กำลังท้อกับตัวเองตอนนี้มากเลยค่ะ รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่าง ทำอะไรก็ไม่สำเร็จเลย มีวิธีแก้ยังไงได้บ้างคะ - ถ้าเราท้อแท้ หรือสิ้นหวังกับปัญหาของชีวิต ให้เราถามตัวเองว่ายังมีอะไรที่เราจะทำได้อีกไหม - ไม่รอเวลา หรือรอคอยโอกาส ปัญหาของชีวิตคือจุดทะยานขึ้นไปยังจุดที่ดีขึ้น ถ้าเราปรับมุมมอง - ไม่มีใครได้เรื่องตั้งแต่เริ่มต้น เราทุกคนขึ้นเวทีชกมวยตั้งแต่เรายังไม่ได้ฝึกซ้อม แต่เราล้มบ่อยจนลุกขึ้นสู้ - ใจนักสู้จำเป็นจะต้องมีอยู่ในตน ปลูกขึ้นในจิตวิญญาณด้วยเสมอ ไม่ใช่ท้อแท้กับทุกความล้มเหลว - ไฟอันลุกโชนคือไฟฝันที่เราต้องมีในชีวิตประจำวัน สังเกตว่าตัวเราเองชอบทำอะไร แล้วทำอะไรได้บ้าง ถ้าไม่มีก็หาเลย

ข้อความโพสต์จาก Peter Mallouk ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ฉันสามารถที่จะใช้เงินซื้อเกือบทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ตามหลักแล้วเงินไม่สามารถซื้อเวลาให้เพิ่มขึ้นได้ - วอร์เรน บัฟเฟตต์" - เงินซื้อของได้หลายอย่างมาก แต่ไม่สามารถซื้อทรัพยากรหนึ่งที่เรียกว่าเวลาได้เลย - เวลาเป็นของที่ใช้แล้วหมดไป เวลาแลกเงินได้ แต่เงินแลกเวลาไม่ได้ นั่นคือความแตกต่าง - ผู้คนที่มั่งคั่งส่วนใหญ่ก็มักจะเลือกเวลามากกว่าเงิน เพราะในตอนท้ายแล้วมันจะยั่งยืนกว่า - แต่ก็แน่นอนว่า คนที่เลือกใช้เวลาแลกเงิน ก็ต้องหาจุดคุ้มทุนของเวลาให้เจอว่า เสียเวลาแล้วได้เงินแค่ไหน - ทั้งนี้ อย่าลืมหาจุดคุ้มค่าของเวลาให้เจอ เพราะมันคือทั้งหมดของชีวิตเรา ไม่เสียเวลาและไม่เสียเงินกับสิ่งที่ไม่ก่อเกิดประโยชน์

หนังสือ The Perfectionist's Guide to Losing Control: A Path to Peace and Power ของ Katherine Morgan Schafler - นักจิตบำบัดที่เน้นไปในเรื่องของคนที่คิดว่าต้องสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง - แน่นอนว่าโรคหนึ่งย่อมเกิดขึ้นถ้าเราอยากจะดีไปเสียทุกอย่าง นั่นคือโรคดีพร้อม - ความดีพร้อมมีอยู่จริง แต่เป็นแค่ช่วงจังหวะหนึ่งของชีวิตไม่ได้เป็นไปตลอด - การรับมือกับการสูญเสียความสมบูรณ์แบบ ก็จะเป็นการเยียวยาโรคดีพร้อมว่ามันไม่ใช่จะดีไปตลอด - นิยามคำว่า ไร้ซึ่งความผิดพลาดนี้อาจจะเป็นคำนิยามที่ดูกว้าง ขอให้เราโฟกัสในบริบทที่เราทำได้ก็พอแล้ว

มีคนมาปรึกษาว่า ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ เราแต่งงานกับสามีมา 5 ปี มีความสุขมาตลอด เดือนนี้เขารับพ่ออายุ 80 ปี มาอยู่ด้วย เรากับพ่อเขาเข้ากันได้ดีค่ะ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า สามีไม่ค่อยช่วยค่าใช้จ่ายอะไรเลย ใช้จ่ายแบบเดือนชนเดือน ไม่วางแผนการเงิน ลำพังตัวเขาเองก็แย่อยู่แล้ว แต่เราก็ยังพอช่วยสามีได้บ้าง พอมีพ่อเขามาอยู่มันเลยทำให้ค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น เราก็ต้องจ่ายค่าอาหารกับค่าของใช้ส่วนตัวพ่อเขาด้วย กลายเป็นว่าเราต้องดูแลผู้ชายถึง 2 คน แล้วถ้ารวมตัวเราก็กลายเป็น 3 คน นอกจากเงินเดือนที่เรากันไว้ใช้จ่ายประจำเดือนแล้วยังไปเบียดเบียนเงินเก็บของเรา ขอกำลังใจหน่อยค่ะว่าจะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี - ความสุขของชีวิตจะเนื่องด้วยจากการมอบให้มากกว่าการได้รับมา - แต่ในความเป็นจริง ถ้าเราไม่มีให้จริง ๆ ก็ให้เท่าที่ให้ได้จะดีที่สุด - ไม่ต้องฝืนมาก ถ้าเราคิดว่าการฝืนนี้มันทำให้เราไม่มีความสุขในระยะยาว ต้องประเมินสถานการณ์ - ชีวิตไม่มีคำตอบตายตัวว่า เราจะทำอย่างไรแล้วผลลัพธ์มันจะออกมาดีที่สุด เพียงแต่เราต้องเข้าใจว่าฐานะการเงินเราเป็นอย่างไร - เดอะแบกอาจจะเป็นคำตอบว่าเราต้องทำ เมื่อถึงเวลาอันสมควร เตรียมตัวให้ดี ๆ ว่าวันนี้เราต้องแบกอะไรบ้าง อย่าลืมพักใจด้วยการมองไกลดู

ข้อความโพสต์จาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การเป็นคนที่ถูกต้องไม่ได้ทำให้คุณน่าเชื่อถือ แต่การที่คุณจริงใจนั้นทำให้คุณดูน่าเชื่อถือมากกว่ากันเยอะเลย" - เมื่อเราเน้นย้ำว่าเราถูกต้อง มันอาจจะทำให้เราดูน่าเชื่อถือ แต่ความเป็นจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น - ความจริงใจต่อเหตุการณ์ที่เราพบเจอ ว่าเราล้มเหลว หรือผิดพลาดมันก็ย่อมเป็นสิ่งที่ดีกว่าปฏิเสธสิ่งนั้นไป - แม้แต่ความน่าเชื่อถือก็มีส่วนมาจาก การยอมรับความจริงต่อสิ่งที่ปรากฏขึ้น มันเป็นเสน่ห์ที่หาได้ยากอย่างยิ่ง - คนที่ไม่กล้ายอมรับความผิดพลาด หรือล้มเหลว เขาเหล่านั้นจะประสบพบเจอปัญหาที่หนักขั้นกว่านั้นมาก - จงยอมรับความจริงที่มันเกิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา ความจริงใจ ความน่ารัก และความอ่อนโยนเป็นสิ่งที่จะติดตามมาอย่างแน่นอน

หนังสือ The Lifestyle Investor: The 10 Commandments of Cash Flow Investing for Passive Income and Financial Freedom ของ Justin Donald - เมื่อนักลงทุนเน้นกระแสเงินสด แล้วกระแสเงินสดมันสำคัญไฉน - หากว่าเราหลงลืมปัญหาของกระแสเงินสด แล้วไม่เคยรู้จักกระแสเงินสดอิสระนี่ย่อมเป็นปัญหา - การลงทุนไหนที่สามารถสร้างกระแสเงินสดระหว่างทางที่ถือครองได้ นั่นคือการลงทุนสไตล์เรา - ไม่ต้องเคร่งเครียดกับมูลค่าของสินทรัพย์ แต่จงเพ่งพินิจเกี่ยวกับสภาพคล่องของสินทรัพย์เราจะดีกว่า - ปัญหาของนักลงทุนส่วนใหญ่จะโฟกัสไปยังที่ สินทรัพย์ที่เสี่ยง เพราะเชื่อว่ามันให้ผลตอบแทนสูงกว่าไม่เสี่ยง

มีคนมาปรึกษาว่า อยากสอบถามค่ะว่า เราสามารถอยู่กับผู้ชายที่รักเรา แต่ไม่สามารถช่วยเหลือเราได้แม้แต่ค่าอาหารได้ไหมคะ คือผู้ชายเป็นคนขยันนะคะ แต่ด้วยฐานะทางบ้าน หน้าที่การงานก็เป็นลูกจ้างรายวัน ส่วนวันหยุดก็ต้องไปขายของตลาดนัด เรารับรู้ได้นะคะว่าเขารักเรามาก แต่มันดูไม่มีความมั่นคงในชีวิตเลยค่ะ รู้สึกว่าคบไปแล้วอนาคตเราต้องเหนื่อยมาก ๆ เราคิดแบบนี้ดูเห็นแก่ตัวไปไหมคะ แล้วคำพูดที่ว่ารักกันอย่างเดียวมันพอจริง ๆ ไหม หรือว่าเรารักกัน เราต้องยอมลำบากด้วยกัน หรือว่าเรารักเขาเราก็ต้องดูแลเขาอีก คือส่วนตัวดูแลตัวเองได้นะคะ แต่ก็อยากได้คนที่ดูแลเราได้เหมือนกัน พอเราต้องช่วยดูแลเขาตลอด มันมีความรู้สึกที่แย่ค่ะ หนูควรไปต่อไหมคะ หรือว่าความคิดหนูแบบนี้มันเป็นยังไงบ้าง - ความรักเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งแต่ปัญหาหลัก ๆ ไม่ได้อยู่ที่ความรัก - ความสัมพันธ์เปรียบเสมือนต้นไม้ มันอยู่ที่ว่าเราต้องการใส่อะไรมันเข้าไปให้มันเติบโต - แต่ยังไงแล้วความรักและความสัมพันธ์ก็ต้องควบคู่ไปพร้อมกัน ไม่ควรขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง - ปัญหาทั้งหมดจะยังอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเห็นแก่ตัวไหม หรือสิ่งที่เรารู้สึกมันเป็นสิ่งที่แย่รึเปล่า นั่นเป็นคำตอบ - ทุกสิ่งที่เรารู้สึกเราต้องเคารพมัน อย่างน้อยมันก็คือสิ่งที่เรารู้สึก บางทีมันไม่มีคำว่าแปลกว่าเพราะอะไรถึงรู้สึกแบบนี้

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "วิธีที่เราจะใช้วัดผลลัพธ์ นั่นก็คือเครื่องจักรที่สามารถสร้างภาพลักษณ์ที่มองเห็นมันได้ คุณจึงสามารถคาดหวังได้ว่า คุณจะต้องจดบันทึกทุกการเบี่ยงเบนเสมอ" - การรับรู้ของปัญหาจะต้องถูกเทียบเคียงกับผลลัพธ์ แล้วมันพอจะเห็นว่าเป้าหมายนั้นเป็นอย่างไร - พอเรารู้แล้วว่าปัญหาคืออะไร เราจะมองภาพรวมออก แล้วค่อย ๆ แก้ไปทีละจุดเพื่อไขคดีของปัญหานั้น - จุดหักเห เบี่ยงเบนไปของปัญหา มันคือเงื่อนงำที่เราต้องพินิจพิจารณาอยู่เสมอ ไม่ควรพลาดอย่างเด็ดขาด - วิธีมองภาพกว้าง มันจะช่วยลดจุดบอดลงได้ เพราะบางคนมองไปข้างหน้าเท่าที่เห็น แต่จริง ๆ มันมีอะไรมากกว่าที่เห็น - รับรู้ว่าทุกการกระทำย่อมส่งผลต่อสิ่ง ๆ หนึ่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ตระหนักรู้ถึงเป้าหมายให้ได้ แล้วทุกอย่างจะคลี่คลายไปเอง

หนังสือ Money In One Lesson ของ Gavin Jackson - ถ้าการเรียนรู้เรื่องเงินสามารถจบได้ภายในบทเรียนเดียว มันจะเป็นอย่างไร - วิกฤตการเงิน อาจจะไม่ได้มีที่มาจากเงิน แต่มาจากการเปลี่ยนแปลงระบบภายใน - ทำไมเราถึงต้องมีการลดใช้เงินสด แล้วเปลี่ยนเป็นการจ่ายผ่านบัตรและผ่านมือถือแทน - ปัจจุบันนี้วิชาเศรษฐศาสตร์ อาจจะไม่ได้มีความหมายอะไรสักเท่าไหร่ เพราะมันมีสิ่งใหม่เกิดขึ้นมากมาย - ถ้าเราอยากรู้ว่าเงินควรจะใช้ไปกับอะไรบ้าง หรือว่าอดออมที่ใดบ้าง มันคือสิ่งที่เราต้องศึกษาเท่านั้นเลย

มีคนมาปรึกษาว่า เราต้องทำยังไงดีคะ ตอนนี้แต่งงานกับแฟน แต่เวลาแฟนเราเมาเขาชอบคิดแต่เรื่องอดีต ซึ่งเรื่องราวมันก็ผ่านมานานนับ 10 ปีได้แล้ว คือตัวแฟนเรา เขาเองมีปัญหากับรุ่นพี่แถมยังโดนเอาปืนจี้หัว แต่แฟนก็ไม่ได้กลัว เพราะรู้สึกว่าไม่ได้ทำอะไรผิด สิ่งที่แฟนยังคงรู้สึกถึงวันนี้คือ รุ่นพี่ที่สนิทสนมกัน รักและไว้ใจขนาดนี้ทำไมถึงหักหลังกันได้ รอบตัวแฟนก็มีแต่คนจะมาเอารัดเอาเปรียบ ส่วนน้อยมากที่จะจริงใจ แบบเวลาแฟนมีอะไรดี ๆ ก็จะมีคนเข้ามาหา พอไม่มีอะไรก็ไม่มีใครเห็นหัว จู่ ๆ เรื่องนี้ก็หนักขึ้น กลายเป็นแฟนนั่งร้องไห้ ตอนเขากินเหล้า แล้วพูดคนเดียวว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ แต่โกหกเราว่าขอกินยาแก้ปวดหน่อย เพราะรู้สึกไม่ค่อยสบาย แต่เราดูออกว่าเขาคิดและรู้สึกอะไรอยู่ ซึ่งเราเองก็อธิบายให้แฟนฟังบ่อยครั้งว่าเรื่องราวมันนานมากแล้ว ให้ปล่อยวางอยู่กับปัจจุบันบ้าง เขาก็ยิ่งด่าว่าเราว่าเราไม่เข้าใจเขา เราควรจะจัดการเรื่องแบบนี้ยังไงดี ต้องแก้จุดไหนบ้างคะ และก็น่าจะมีอีกหลายเรื่องที่แฟนไม่ได้เล่าให้เราฟัง - คนบางคนจมอยู่กับอดีตที่ขมขื่น แต่กลับหลงลืมปัจจุบันที่สุกสกาว - แฟนที่ดีก็คือ แฟนที่คอยเป็นห่วง ถามไถ่และดูแลสารทุกข์สุกดิบ - แต่เพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้อง เขาคือคนนอกอย่างน้อยก็ไม่ได้อยู่ในชีวิตไปตลอดชีวิต - ถ้าเราใส่ใจคนที่เขาจะอยู่กับเราแล้วมองเห็นว่า เราควรให้ค่ากับสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมเป็นประโยชน์มากกว่า - บางคนอยากได้การยอมรับจากบางสถานะเช่น เพื่อน แฟน พ่อแม่ หรือลูก ทั้งหมดทั้งมวลมิอาจกำหนดได้เลย

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "สัญญาณหนึ่งของการที่เรายังอ่านหนังสือไม่มากพอ นั่นก็คือเราเห็นด้วยกับทุกสิ่งในหนังสือเล่มนั้น เริ่มแรกเลยมันจะทำให้ความคิดของคุณไม่คงที่จากเหตุผลบางชุด แล้วหลังจากนั้นคุณจะค่อย ๆ อ่านหนังสือเพิ่มขึ้น คุณก็จะพบว่าทุกข้อของเหตุผลนั้น ๆ ย่อมมีขีดจำกัดในแต่ละอรรถ" - ปัญหาของการเห็นด้วยกับทุกสิ่ง ย่อมเป็นสิ่งที่ส่งผลเสียมากกว่า - สงสัยทุกสิ่งกับเชื่อทุกสิ่งนั้นมีความแตกต่างกันอย่างสิ่งเชิง ถ้าให้เลือกก็ควรจะเป็นสงสัยให้มาก - ข้อมูลที่มากพอมันจะทำให้เรารับรู้ว่า ความบิดเบือน ความอคติ และความไม่เห็นพ้องเป็นสิ่งจำเป็น - คนที่รู้จริงกับรู้ไม่จริง จะเป็นสิ่งที่ทำให้เราแยกออกได้จากข้อมูลที่มี ยิ่งมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาก การตัดสินใจจะดีเยี่ยมตาม - เหตุผลเป็นข้อมูลหนึ่งที่มนุษย์ได้เรียนรู้ แตกต่างจากเหตุที่นำมาซึ่งผล เพราะนั่นคือสิ่งที่จะหักล้างไม่ได้ในขั้นตอนสุดท้าย

หนังสือ Thinking in Systems: A Primer ของ Donella H. Meadows - การคิดแบบเป็นระบบนั้นทำได้อย่างไร สรุปมันคือระบบของสมองหรือระบบของเรา - เมื่อสมองสร้างสิ่ง ๆ หนึ่งที่เรียกว่าชุดความคิด แต่ละชุดความคิดจะไม่ได้เดินตามกรอบที่ควรจะเป็น - กับดักของความคิดก็คือ ความคิดที่เรามักจะเชื่อว่ามันเป็นระบบ แต่จริง ๆ มันคือระบบใหม่ที่เราไม่เคยตั้งค่ามัน - สิ่งที่เรารับรู้ทั้งหมด ก็ย่อมเป็นเพียงแค่ชุดความคิดหนึ่งเท่านั้น เช่น เงินมีค่า หรือความสุขคือสิ่งที่เราต้องการ - มูลค่าของความคิดจึงเป็นการตีค่าของภาวะมวลรวมที่เราประสบพบเจอ ไม่ใช่ปัญหาที่แก้กันได้ง่ายดาย

มีคนมาปรึกษาว่า ขอวิธีแก้ปัญหาคุณแม่ทำอาหารออกจะพิสดารกับนิสัยที่ขี้เสียดายของหน่อยค่ะ เราเข้าใจว่าบางแง่มุม มันน่าเสียดายเงินแต่บางอย่างมันออกโหดไปหน่อย ทุกคนก็ห้ามแม่ทำอาหารตลอดแต่ก็ไม่เคยห้ามเขาได้เลย จนเรารู้สึกว่ามันสุดโต่งจนน่ากลัว บางอย่างมันเกินจะฝืนกิน อย่างเช่น ทำน้ำมันหมูเจียว แต่แค่เทน้ำมันฝาเขียว แล้วใส่แคบหมูลงไปแช่กับข้าวสวยที่กินเหลือ แต่ถ้าเป็นน้ำก็จะเทลงหม้อข้าวแล้วนึ่งไปกับข้าวเลย ล่าสุดทอดไข่เจียวแล้วน้ำมันเหลือ ก็เอาข้าวลงไปผัดกับน้ำมัน บอกว่าจะได้อุ่นข้าวไปในตัว บ้านเราเลยท้องเสียกันบ่อยมาก เวลาพูดอะไรหรือบอกว่ามันกินไม่ได้นะ แม่ก็แค่ยิ้ม ๆ แล้วเดินหนี และบางทีเขาก็ชอบพูดว่า เสียใจนะทำกับข้าวให้แล้วไม่มีใครกินเลย เราเลยอยากรู้ว่ามีวิธียังไงคุยกับแม่ดีคะ - ลองเปิดใจคุยกับแม่จริง ๆ จัง ๆ ว่าอาหารที่แม่ทำมันกินไม่ได้จริง ๆ แล้วรอดูการตอบสนอง - ถ้าคุยแล้ว แจ้งให้ทราบแล้ว ทำทุกวิถีทางแล้วก็ให้เริ่มแก้ที่ตัวเราเป็นหลักเลย - ไม่ต้องสนใจความรู้สึกแม่มากนัก คนเราจะกินอะไรก็ต้องอิ่มท้อง สบายท้อง มิใช่เสียดายของแล้วจึงกิน - ปัญหาของชีวิตตอนนี้น่าจะเป็น อยากเอาใจแม่ด้วยการทำตามสิ่งที่แม่บอก แต่บางครั้งมันก็ไม่ควรทำตาม - สุขภาพร่างกายเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าเงินทอง คนโบราณมักเปรียบเทียบว่าเงินทองเป็นของนอกกาย ข้าวปลาอาหารนี่สิของจริง

ข้อความโพสต์จาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความสัมพันธ์นั้นคล้ายกับเข็มขัดนิรภัย ถ้ามันไม่เข้ากันมันจะไม่มีวันรู้สึกปลอดภัย" - การเข้ากันได้ ต้องรวมถึงความรู้สึกมวลรวม และนิสัยที่ไปในทิศทางเดียวกัน - มันจะมีคำถามเยอะมากว่า ถ้านิสัยแตกต่าง วิถีชีวิตแตกต่าง เราจะยังคบกันไปต่อได้ไหม - ซึ่งปัญหาทั้งหมดมันอยู่ที่ความสัมพันธ์ ไม่ได้อยู่ที่ความแตกต่างทั้งหมด มันอยู่ที่เรารักกันจริงรึเปล่า - ความรู้สึกปลอดภัยมันจึงเกิดขึ้นได้ยากอย่างยิ่ง เพราะในความเป็นจริงจะมีสักกี่คนที่จะเข้ากันจริง - ทั้งนี้ เคารพกัน เชื่อใจกัน และเข้าใจกัน 3 คาถานี้จะช่วยให้ความสัมพันธ์นั้นรอดพ้นปลอดภัยได้เสมอ

หนังสือ Naked Money: A Revealing Look at Our Financial System ของ Charles Wheelan - ปลดเปลื้องเรื่องการเงิน ก็คือการถอดความของระบบการเงินว่าเป็นอย่างไร - เงินคือกระดาษ มันไม่ได้มีค่าอะไรเท่าไหร่ ซึ่งมันอยู่ที่คนนั้นให้ค่ามันมากกว่า - เงินเฟ้อทำให้กระดาษที่เรียกว่าเงินนั้นสูญมูลค่าไป จนกลายเป็นกระดาษดังเดิม - อยากรวยต้องทำไง ก็ต้องเปลี่ยนกระดาษให้มันสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้ เช่น ลงทุน หรือผลิตอะไรสักอย่าง - ประเทศที่ร่ำรวยมันต้องมีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง และการที่เรายากจนก็ย่อมมีเหตุผลอยู่เช่นกัน

มีคนมาปรึกษาว่า เพื่อนมาชวนทำงานที่ใหม่ ตอนนี้เราไม่รู้ว่าเราตัดสินใจระหว่างเลือกทำงานที่ปัจจุบัน หรืองานใหม่ดี ก็คืองานปัจจุบันมีเงินเดือน 12,000 บาท ไม่มีโบนัส เดือนนึงทำงาน 15-20 วันเท่านั้น ทำตกวันละ 8 ชั่วโมง เป็นงานสบายค่ะ งานดีเพื่อนก็ดี เราทำงานที่นี่มา 10 ปีแล้วค่ะ ส่วนงานใหม่ก็คิดอยากจะไปที่นั่นอยู่บ้าง คิดเป็นสัปดาห์ละ 9,000 บาท มีโบนัสปีละ 2 ครั้ง เข้างานตั้งแต่ 7.00-22.00 ไม่มีวันหยุดทำงานทุกวัน ที่เราลังเลเพราะเราจะอายุ 35 แล้วใจนึงก็ไม่อยากเริ่มต้นใหม่ค่ะ เราอยากขยับรายได้ให้มันมากขึ้นเฉย ๆ มันเลยตัดสินใจได้ว่าทำงานที่เดิมดีที่สุด เพราะเราอายุเยอะแล้ว แบบนี้คิดถูกไหมคะ - ไม่มีใครจะตอบคำถามของชีวิตเราเอง ได้ดีไปกว่าตัวเราเอง - ให้เอาคำถามที่ถามลองถามใจตัวเองดูจริง ๆ ว่า 10 ปีที่ทำงานที่นี่ มันถึงจุดอิ่มตัวแล้วหรือยัง - มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตเดียว ที่มีศักยภาพเหนือความคาดหมายกว่าที่ตัวเองคิด ลองดูว่าเราพอใจจริง ๆ ใช่ไหม - ความสุขของชีวิต จะเนื่องด้วยจากการรู้จักตัวเองล้วน ๆ ไม่มีอะไรมาผสมเลย เราเป็นพวกเย็นหรือพวกร้อนกันแน่ - ทั้งนี้ คำถามที่อันตรายที่สุดก็คือ สิ่งที่เราตัดสินใจลงไป มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดรึเปล่า เพราะไม่มีใครรู้นอกเสียจากผลลัพธ์นั้นได้สัมฤทธิ์ผลไปแล้ว