Friendtalkative Podcast

หนังสือ The Untethered Soul: The Journey Beyond Yourself ของ Michael A. Singer - จิตวิญญาณที่ไม่มีข้อผูกมัดใด ๆ รวมไปถึงพันธนาการที่ร้อยรัดนั้น ก็จึงเป็นความรู้สึกที่ดีสืบไป - อิสรภาพก็จะเป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมายในแต่ละคน บางคนมีอิสรภาพทางกาย แต่ไม่เคยได้สัมผัสการมีอิสรภาพทางใจเลย - การปลดแอกพันธะต่าง ๆ ย่อมเป็นสิ่งที่พอทำได้ แต่ต้องมีการรู้หลักการ และมีวิธีการที่ชัดเจนก่อนเป็นอันดับแรก - เริ่มต้นที่จะแยกกายแยกใจก่อน ใจก็เป็นส่วนของมัน กายเป็นอีกส่วน เรามาอยู่รวมกันเพราะว่ามันต้องไปควบคู่กัน - ความวุ่นวายภายในเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก มันอยู่ที่เราว่าเราจะน้อมนำความวุ่นวายเข้ามา หรือจะมีสติรู้เท่าทันว่าใจนั้นไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกายเลย

มีคนมาปรึกษาว่า มีเรื่องกลุ้มใจ ทำไงดีคะ เพื่อนที่ทำงานชอบยืมสายชาร์จ Iphone 13 ยืมทุกวันผิดไหมที่จะบอกให้เพื่อนซื้อเองบ้าง หรือต้องปรับทัศนคติเราเอง เราไม่ได้เป็นคนขี้เหนียวนะคะปกติแล้ว - หากเราไม่ใช่คนขี้เหนียวโดยนิสัย ก็แสดงว่าบางจุดเราอาจจะไม่ค่อยพอใจในสิ่งที่เพื่อนหรือคนรอบข้างนั้นทำ - สิ่งที่เราจะไม่พอใจนั้นมีหลากหลายจุด แต่เราต้องกำหนดจุดสำคัญในชีวิตว่าอะไรคือสิ่งที่ไม่ชอบจริง ๆ แล้วมันเป็นเพราะอะไร - ทุกอย่างในชีวิตเราต้องวิเคราะห์อย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตหรือว่าการปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ใหม่ ๆ เสมอ - แน่นอนว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นดังใจเราทั้งหมด เราจึงต้องค่อย ๆ บอกเพื่อนหรือชี้แนะว่าควรรักษาของอย่างไรให้เกิดประสิทธิภาพสูงที่สุด - ทั้งนี้ การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุต้องแก้ที่เจ้าตัวทั้งหมดทั้งสิ้น บางทีการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุหรือว่าแก้ที่คนอื่นอาจจะได้ผลลัพธ์ที่ไม่ค่อยน่าพึงพอใจเท่าไรนัก

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คำตำหนิจากผู้คนนั้น ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย แล้วการที่เราจะตอบสนองต่อคำตำหนินั้นก็เช่นกัน" - หากคำตำหนินั้นเป็นเหมือนยาช่วยเยียวยาปัญหาชีวิต เราทุกคนคงจะรับฟังคำตำหนิมากขึ้น - บางทีคำรีวิวก็อาจจะเป็นดาบสองคมได้ ถ้าผู้รีวิวและผู้รับรีวิวไม่สามารถที่จะรับมือมันด้วยความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง - ชีวิตไม่มีคำว่าทุกอย่างต้องเป็นแบบนั้นหรือแบบนี้ มีเพียงแต่เราแค่รับมือกับปัญหาเฉพาะหน้าให้ได้มากที่สุด - ถึงแม้ว่าชีวิตจะเหวี่ยงเราไปให้กับสิ่งที่เราไม่เข้าใจ แต่เราก็ต้องรับรู้ว่าสิ่งต่าง ๆ ไม่สามารถบังคับกะเกณฑ์ได้เท่ากับใจเรา - สิ่งที่เรารู้สึกกับคำตำหนิย่อมเป็นเรื่องปกติสามัญอย่างยิ่ง เราแค่พยายามน้อมรับและยอมรับว่าสิ่งใดแก้ไขได้ก็แก้ สิ่งใดแก้ไขไม่ได้ก็ปล่อยวางไป

หนังสือ Trade Like an O'Neil Disciple: How We Made Over 18,000% in the Stock Market ของ Gil Morales and Chris Kacher - ถ้าเราลองอ่านหนังสือที่คนเขียนได้อ้างถึงก่อน ก็จะมีความเข้าใจมากยิ่งขึ้น แต่เราก็ยังสามารถอ่านได้ถ้าต้องการ - หากว่าเราต้องการจะเทรดหุ้นอย่างไรให้เติบโตไปถึง 18,000% เราจะต้องมีกฎ และระบบที่ชัดเจนอย่างยิ่ง - จุดเข้าซื้อที่แตกต่างจากผู้คนทั่วไป นั่นจะทำให้เราสร้างผลตอบแทนตั้งแต่เริ่มต้น ด้วยความเสี่ยงเพียงเล็กน้อย - กรอบการลงทุนคือเราจำเป็นจะต้องดูพื้นฐานหุ้นนั้น ๆ เสมอ ประกอบกับการมีแนวโน้มที่ชัดเจนว่ากำไรเติบโตอย่างต่อเนื่อง - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้เป็นการบอกถึงการหาจุดเข้ามากที่สุด และเน้นไปที่การเทรดแบบถือยาว เราจึงจำเป็นจะต้องดูความเสี่ยงในการถือด้วยเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า ผัวชอบกินขนมแล้วไม่เก็บ กินตรงไหนก็ทิ้งตรงนั้นเลย กินหน้าตู้เย็นก็วางไว้บนตู้เย็น ตอนนั่งกินกับพื้นก็ทิ้งไว้ตรงนั้น จะแก้เผ็ดยังไงดี พูดหลายรอบก็ทำหน้าแบบเล่นหูเล่นตาใส่ ไม่ยอมเปลี่ยนตัวเองตอนนี้เขาอายุ 28 ปี - ทุกคนมักจะมีพื้นฐานความเคยชินที่ต่างกัน บางคนเรียบร้อย บางคนชุ่ยหรือมักง่าย แต่เราก็ต้องอยู่ร่วมกันให้ได้ - แน่นอนว่าการจบความสัมพันธ์เป็นเรื่องง่าย แต่ว่าการประคับประคองเป็นเรื่องยากกว่ามาก - ถ้าเราไม่สามารถรับมือกับปัญหาหยุมหยิมได้ เราจะไม่สามารถรับเรื่องปัญหาที่ใหญ่มาก ๆ ได้ เพราะปัญหาเล็ก ๆ คือเงื่อนงำ - การคุยกันตรง ๆ และการจับเข่าคุยกันก็เป็นเรื่องที่ดี แต่บางคนก็เห็นว่าเรายังรับผิดชอบอยู่ ก็เลยเคยตัวจนไม่อยากทำอะไรมากขึ้น - ทั้งนี้ ทัศนคติเรื่องความรักษาความสะอาดค่อนข้างเป็นเรื่องปัจเจก มันเป็นเรื่องยาก แต่มันก็อาจจะไม่มีวิธีที่ชัดเจน มันขึ้นอยู่กับคนสองคน

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คนที่ฉลาดมักจะรู้ว่าควรเก็บเกี่ยวความรู้ แต่คนที่มีปัญญารู้ว่าควรใช้ความรู้ไปในทิศทางใด" - เมื่อคนที่ฉลาดกับคนที่มีปัญญานั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง เพราะว่าคนฉลาดทำอีกอย่างคนที่มีปัญญาย่อมทำอีกอย่าง - ปัญหาของคนส่วนใหญ่ เราก็มักจะผิดพลาดจากสิ่ง ๆ นั้นอยู่เสมอ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ต้องทำความเข้าใจให้ได้ตามช่วงวัย - บางทีความรู้มาก แต่ไม่สามารถนำไปใช้แก้ปัญหาได้จริง มันก็ไม่สามารถช่วยให้ชีวิตดีขึ้นได้เลย สังเกตความรู้ด้วยเสมอ - ข้อมูลเป็นเพียงแค่ข้อมูล ถ้าเรากลั่นกรองข้อมูลแล้ว นั่นจะเป็นความรู้ต่อไป แล้วการที่คนมีปัญญาจะรู้ชัดว่าควรทำสิ่งใดในข้อมูลนั้น - ทั้งนี้ คำจำกัดความของแต่ละสิ่งจะขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของบุคคลเสมอ มันไม่สามารถระบุได้โดยส่วนเดียว แค่เปิดใจรับมุมมองใหม่ ๆ ด้วย

หนังสือ The Founders: Elon Musk, Peter Thiel and the Company that Made the Modern Internet ของ Jimmy Soni - ประวัติบริษัทธุรกรรมการเงินทางอินเทอร์เน็ตที่ชื่อว่า PayPal ได้มีการก่อตั้งขึ้นมาเพราะต้องการแก้ไขปัญหาการเงิน - เรื่องราวที่ทำให้เราได้สามารถใช้งานอยู่ทุกวันนี้ มีจุดเชื่อมโยงที่เรียกว่า การวิวัฒนาการของการเชื่อมต่อให้ง่ายดายมากยิ่งขึ้น - การเปลี่ยนแปลงของบุคคล นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่ง ซึ่งมันขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมด้วยว่า เราเติบโตมาอย่างไร - คำว่าผู้ก่อตั้งอาจจะไม่สำคัญเท่ากับ คนที่บริหารองค์กรได้อย่างชาญฉลาด แล้วการบริหารนั้นเป็นเรื่องที่ยากกว่านั้นเยอะมาก - เรามักจะให้ความสำคัญกับคนที่สร้างสิ่งหนึ่งมากกว่า คนที่มาควบคุมหรือดูแล แต่ในความเป็นจริงแล้วแต่ละบริบทจะต้องโฟกัสต่างกัน

มีคนมาปรึกษาว่า เราอยากเลิกกับแฟน ที่คบกันมา 5 ปีค่ะ เหตุผลเพราะเรารู้สึกเศร้า และเป็นทุกข์ทุกครั้ง ที่เราต้องพูดคุยถึงปัญหาเดิม ๆ กับแฟนบ่อย ๆ มันซ้ำซากจนบางทีคิดว่า อยู่คนเดียวก็ได้ถ้าต้องเป็นแบบนี้ บางครั้งเราตื่นมา มองไปรอบ ๆ ตัว สักพักก็ร้องไห้ออกมา แล้วลุกขึ้นมาทำงานบ้านทุกอย่าง เสร็จแล้วก็นั่งร้องไห้อีก เป็นแบบนี้บ่อยมาก เรานอนไม่ค่อยหลับ เป็นคนหลับยากตื่นง่าย บ่อยครั้งที่เขานอนกรนแล้วมันทำให้เราตื่น เขาถามเราว่าทำไมไม่นอน เรารู้สึกเศร้ามากกับคำถามนั้นของเขา เราร้องไห้กับทุกเรื่องที่รู้สึกว่าไม่โอเค เราปรึกษาเพื่อนที่ทำงาน เพื่อนบอกเราควรไปพบจิตแพทย์ เพราะเพื่อนของเพื่อนก็อาการแบบนี้เลย ไปหาหมอแล้วหมอบอกว่าเป็นโรคซึมเศร้า เพื่อนบอกว่าอย่าเพิ่งเลิกให้ไปลองปรึกษากับหมอก่อน เผื่อเป็นซึมเศร้าจริงจะได้มีคนดูแล แต่ตอนนี้เราสับสนว่าควรเลือกทางไหนก่อนดีคะ ระหว่างไปพบแพทย์แล้วถ้าไม่มีปัญหาอะไรค่อยหาทางเลิก กับเลิกไปเลยไม่ต้องสนใจคำแนะนำจากเพื่อนคะ - ปัญหาแรกที่เราต้องจัดการก่อน คือการตั้งคำถามใหม่ว่า การที่เรามีแฟนมา 5 ปี มันทำให้เราเป็นซึมเศร้าหรือว่ามันเกิดจากตัวเราเอง - ถ้าเราโฟกัสไปที่ตัวปัญหาจริง ๆ มันคือการฝึกหาต้นตอของปัญหา แล้วหาไปที่เหตุว่า เราต้องการอะไรจากชีวิตเรากันแน่ - เกลาตัวเองไปเรื่อย ๆ ละเราจะเห็นว่าต่อให้เพื่อนหรือคนอื่นให้คำแนะนำ ก็ไม่เท่ากับการที่ก้นบึ้งของจิตใจเรามันพยายามแจ้งเตือนเรา - ภาวะซึมเศร้าหรือการที่จะเป็นโรคซึมเศร้าได้จริง ๆ นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่แน่นอนว่าเหตุผลของการเป็นซึมเศร้ามีได้หลายปัจจัย แต่เราต้องรู้ปัจจัยหลักก่อน - ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มต้นที่ตัวเราและจบที่ตัวเรา ถ้าจะให้ดีที่สุดพยายามรักษาสิ่งที่มีอยู่ก่อนแล้วค่อย ๆ หาเหตุผลอย่างแท้จริงว่า สิ่งใดทำให้เราเป็นโรคซึมเศร้า

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "หากคุณมีความสบายใจที่จะล้มเหลว มันจะทำให้คุณรู้สึกกล้าเผชิญหน้ากับความกลัว แล้วมันจะมีส่วนร่วมโดยไม่ตัดสิน และรักโดยไม่มีเงื่อนไข" - ความล้มเหลวเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จ ถ้าเราใช้ความล้มเหลวให้เกิดประโยชน์สูงที่สุด - ความกลัวเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา ซึ่งเราไม่สามารถหลีกเลี่ยงความกลัวไปได้เลย - เมื่อเราไม่ตัดสิน เราจะมีความรักใคร่ต่อสิ่งนั้น ไม่ว่ามันจะเป็นปัญหาหรือแก้ปัญหาก็ตามแต่ - ความรู้สึกลึก ๆ ในเบื้องลึกของจิตใจไม่สามารถชี้วัดอะไรได้มาก นอกเสียจากมันคือจิตสำนึกที่นำทางเรา - เมื่อความล้มเหลวปรากฏเด่นชัดขึ้น เราจึงต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติต่อความล้มเหลวนั้น ๆ เสมอ

หนังสือ The Misbehavior of Markets: A Fractal View of Financial Turbulence ของ Benoit Mandelbrot and Richard L. Hudson - พฤติกรรมของมนุษย์นั้นเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงของความคิด จะส่งผลต่อคำพูดและการกระทำสืบไป - ซึ่งความสมมาตรของเรขาคณิตก็จึงเป็นตัวตอบโจทย์ของรูปแบบสมการของตลาดได้เช่นกัน เช่น การต่อเนื่องของสิ่งที่ส่งต่อไม่สืบเนื่องจากสิ่งเดิมเสมอไป - แล้วความเป็นจริงของการสุ่มเดินก็ย่อมมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกัน แต่แค่รูปแบบต่าง ๆ ย่อมเปลี่ยนไปตามช่วงเวลานั้น ๆ การเดินแบบสุ่มจึงเป็นหลักการที่ค่อนข้างตายตัว - เศรษฐศาสตร์ในยุคใหม่ก็จึงเป็นตัวตอบโจทย์ในรูปแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เพียงแค่สิ่งเดียวที่อธิบายกฎของตลาดได้นั่นก็คือ ความผันผวนจะนำมาซึ่งความโกลาหล - เหมือนว่าแง่มุมในทุกแง่มุมจะบ่งชี้ไปยังจุดที่เรียกว่า ภาวะมวลรวมของผู้คน เมื่อคนหนึ่งคนทำ อีกหลายคนจะทำตาม มันจะเป็นการกระทำที่ค่อนข้างไร้เหตุผลแต่มีน้ำหนักในยุคอนาคตมาก

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีครับ ผมสงสัยว่าเป็นเรื่องปกติไหมที่ครอบครัวไม่มีอะไรให้ และตอนนี้ก็ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ด้วย แล้วเรื่องแต่งงานต้องแต่งงานตอนอายุเท่าไร รวมถึงผู้ชายมีเงินแต่งตอนไหนเหรอครับ ปัจจุบันผมอายุ 29 ปี รายได้ก็กลาง ๆ เกิน 40,000 บาทมาเล็กน้อย คิดว่าเกินค่าเฉลี่ยถ้าไม่นับพวกวิชาชีพ หรือ อาชีพ Information Technology (IT) ณ ปัจจุบันนี้ผมมีแม่แค่คนเดียวที่ต้องเลี้ยงดู เพราะแกไม่มีรายได้เข้ามาเลย ซึ่งผมก็ให้ประมาณ 6,000 บาทต่อเดือน แต่พอคำนวณเงินเหลือแล้วเหมือนตัวเองก็ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย นอกจากหนี้สินทั้ง ๆ ที่ผมก็คิดว่าตัวเองไม่ได้ใช้อะไรสิ้นเปลืองแต่ก็แทบไม่มีเหลือเก็บ ผมคำนวณรายจ่ายที่ผมมีปัจจุบันแล้วก็ ประมาณ 34,000 บาท ส่วนหนี้ก็ต้องจ่ายค่าผ่อนคอนโด 12,000 บาท ค่าส่วนกลาง 1,000 บาท ค่าข้าวอาหารเฉลี่ย 7,500 บาท ค่าไฟประมาณ 1,500-2,000 บาท ของใช้ส่วนตัว 1,500 บาท ประกัน 1,000 บาท และงบพัฒนาตัวเอง 1,000 บาท ขนาดผมเป็นคนโสด ไม่ได้เที่ยว ไม่กินเบียร์ ไม่เล่นการพนัน และไม่ได้ผ่อนรถเลยนะ ยังแทบไม่มีเหลือเก็บ เลยสงสัยว่าคนที่รายได้ต่ำกว่า 40,000 บาท เขามีเงินไปดูแลแฟน และมีสินสอดไปสู่ขอแฟนได้ยังไงครับ หรือตั้งตัวได้เมื่อไหร่กัน เห็นว่าสินสอดให้กันทีก็หลักแสน ค่าจัดงานก็หลักแสน ขอบคุณครับ - สิ่งแรกที่เราต้องปรับปรุงแก้ไขก่อนเลยนั่นคือ ทัศนคติต่อการเงินว่ามีเงินแล้วค่อยแต่ง หรือว่าต้องมีเท่าไรถึงสู่ขอฝ่ายหญิงได้ เพราะบางครอบครัวไม่ได้มีอะไรให้เลยก็มีอยู่เยอะ - ถ้าลองคำนวณ ค่าใช้จ่ายทั้งหมด 34,000 บาทต่อเดือน ถ้าเงินเหลือสุทธิอยู่ที่ 6,000 บาทต่อเดือนแล้วก็ถือว่ามีสภาพคล่องที่สูงอยู่ - แต่ถ้าสมมุติว่าเหตุการณ์จริงจำเป็นจะต้องใช้เงินสูง ให้ระบุรายจ่ายคงที่ และรายจ่ายผันแปรให้ได้ละเอียดที่สุดแล้วปรับแก้รายจ่ายผันแปรก่อนอันดับแรก - เรื่องการแต่งงานหรือว่ามีแฟนเป็นเรื่องของอนาคต ซึ่งการวางแผนทางการเงินเป็นสิ่งที่จำเป็น แต่เราก็จะต้องดูฐานะทางการเงินประกอบของแฟนเราเข้าด้วยเสมอ - ทั้งนี้ การจะมีเงินเก็บหรือเงินออมได้นั้น เราจะต้องมีวินัยที่สูงกว่านี้ ถ้าเรามีงบพัฒนาตัวเอง มีคอนโด และยังไม่มีรถ ลองเปลี่ยนเป็นออมเงินสัก 3-5% ต่อเดือนดูแทนก็ได้

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจว่า ถ้าเราเพิ่มประสิทธิผลในอะไรที่ไม่มีประสิทธิภาพแล้ว มันเหมือนว่าจะเป็นการไปเพิ่มมูลค่าเพียงครั้งคราวและเสมือนเป็นกลยุทธ์ ให้ลองช่างมันดูบ้าง" - บางครั้งการเพิ่มมูลค่าหรือว่าการสร้างกลยุทธ์อาจจะไม่จำเป็นตลอดเวลา เราต้องรู้จักช่างมันบ้าง - หากเราเรียนรู้ที่จะปล่อยวางบางสิ่ง รวมไปถึงให้ธรรมชาติจัดสรรในสิ่งที่ควรจะเป็น มันจะดียิ่งขึ้นตามมา - ชีวิตไม่มีอะไรจะชี้วัดได้เลยว่า เราจะต้องมีประสิทธิผลกับเรื่องที่เราทำตลอดเวลา บางเรื่องไม่ต้องมีมันก็ได้ - โลกใบนี้มีสิ่งต่าง ๆ มากมายที่เราต้องเรียนรู้ และบางทีโลกก็เหวี่ยงเราไปในสิ่งที่เราไม่สามารถตอบได้ทั้งหมด - หากเราเข้าใจชีวิตตามประสบการณ์ที่มันผ่านเข้ามายังชีวิต เราจะตระหนักถึงสิ่งที่สำคัญที่สุด ว่ามันอาจจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

หนังสือ How to Not Die Alone: The Surprising Science That Will Help You Find Love ของ Logan Ury - ไม่ใช่ทุกคนที่เกิดมาจะมีคู่กันทุกคน แต่คนที่มีคู่เขาทำอย่างไร และจริง ๆ แล้วเราต้องมีคู่ครองจริงไหม - ธรรมชาติได้ออกแบบมาให้เราใช้ชีวิตแบบมีเพื่อน พี่น้อง และครอบครัวอยู่เป็นปกติ แต่ยุคสมัยกำลังปรับเปลี่ยนวิถีเชิงกว้าง - ความจริงเป็นสิ่งที่เราจะไม่อยากหาคู่ครอง เพราะว่าความจริงมันค่อนข้างเป็นเรื่องเครียด และเต็มไปด้วยภาระรับผิดชอบเต็มไปหมด - ความอยากมีผลต่อการมีคู่ครอง เหมือนว่าเราต้องรักษาสมดุลระหว่างอยากมีแฟนกับไม่อยากมีแฟนอย่างละเท่า ๆ กัน แล้วลองลดความคาดหวังของฝ่ายตรงข้ามลง - แน่นอนว่ามีผู้คนมากมายกำลังอธิบายตัวเองในระดับพอสมควร แต่เขาสามารถพูดถึงเรื่องแฟนเก่าได้มากกว่าตัวเขาเอง ก็เพราะว่าเขามีสิ่งที่ไม่สามารถก้าวข้ามผ่านเรื่องราวเหล่านั้นได้

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าผิดใจกับเพื่อนร่วมงาน แต่เขาอายุมากกว่าเรา ทำงานมาก่อนเรา แต่เป็นลูกน้องเรา มันจะพอมีวิธีที่ทำให้กลับมาสนิทเหมือนเดิมได้ไหม เหตุมันเกิดจากการที่เราเตือนเขาที่ออกไปไหนมาไหนไม่มาบอกกันเลย เราที่เป็นหัวหน้าก็ต้องดูแลด้วยแต่เขากลับงอนไม่พูดด้วยมา 3 วันแล้ว - เมื่อเราไม่สามารถควบคุมสิ่งที่ควรควบคุมได้ เราอาจจะต้องหาหนทางเพิ่มเติมมากขึ้น แน่นอนว่าทุกบริบทต้องปรับตัว - หัวหน้าก็มีความคล้ายคลึงกันกับพ่อแม่ ที่บางทีเรากำลังมีลูกแล้วเราควรจะปล่อยหรือบังคับลูกเราอย่างไรดี ซึ่งไม่มีหลักการตายตัวเช่นกัน - แต่ละคนก็คือแต่ละหนึ่ง ถ้ามีความเข้าใจต่อสิ่งหนึ่งก็ไม่ได้แปลว่าเราจะมีความเข้าใจต่ออีกสิ่งหนึ่งเสมอ - เรียนรู้จักอัตตาตัวตนของแต่ละคน และนิสัยใจคอด้วยว่า แต่ละคนนั้นเป็นคนนิสัยอย่างไร วิธีการเข้าหาก็ย่อมแตกต่างกันไป - ทั้งนี้ คำว่าหัวหน้า ลูกน้อง หรือว่าบริบทอื่น ๆ ก็เป็นเพียงแค่ตำแหน่งที่เราเข้าไปสวมบทบาท ทำหน้าที่ของแต่ละหน้าที่ให้ดีที่สุด ทุกอย่างจะออกมาดีเอง

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เหตุการณ์ที่มีความหมายต่อชีวิตเราจริง ๆ มันไม่ได้อยู่ในปฏิทินหรือว่าสิ่งที่ต้องทำเลย" - หากว่าเหตุการณ์ที่มีความหมาย มักจะเกิดจากความรู้สึกมากกว่าเหตุผล เหมือนกับเวลาเราชอบใครมักจะไม่ค่อยมีเหตุผล - การใช้ชีวิตหลัก ๆ ตามเหตุผลย่อมดีกว่า แต่ส่วนย่อยหรือว่าส่วนประกอบรองลงมาก็ควรใช้ความรู้สึกนำทางด้วยเช่นกัน - ปัญหาของความหมายในชีวิตก็คือ เราอาจจะกำหนดมันชัดเกินไป หากเราทำให้มันหลวม ๆ เผื่อเอาสิ่งอื่นมาแทนที่ได้บ้างก็จะดีกว่า - สิ่งที่อยู่ในปฏิทิน หรือว่าสิ่งที่ต้องทำมันก็จะเป็นหน้าที่ของเราเสียมากกว่า แล้วพอเราต้องทำ มันจะไม่เกิดความอยากทำ มันจะทำให้ขาดความสุขไป - ทั้งนี้ มนุษย์ทุกคนต้องการที่จะเลือก เราทุกคนชื่นชอบในการตัดสินใจเลือกเอง ถึงแม้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งเดียวกันกับที่คนอื่นเลือกมา แต่เราก็คงปรารถนาที่จะเลือกเองอยู่ดี

หนังสือ The Power of Creative Destruction: Economic Upheaval and the Wealth of Nations ของ Philippe Aghion, Celine Antonin and Simon Bunel - เมื่อเศรษฐศาสตร์เป็นสิ่งที่เราต้องศึกษา ไม่ว่าจะเป็นแง่มุมของสังคม การเงิน หรือว่าการลงทุนก็ตามแต่ - ตลาดของโลกใบนี้ประกอบไปด้วย การเก็งกำไร และการนำมาซึ่งการแก้ไขปัญหา ทั้งสองสิ่งนี้ขับเคลื่อนมาตลอดเวลา - ระบบทุนนิยมก็จึงเป็นกระแสหลักของ การใช้สิ่งนี้เป็นจุดยืนที่จะรุดหน้าไปยังอนาคต แต่มันก็เริ่มถูกปรับเปลี่ยนไปตามคนบางกลุ่ม - แล้วการใช้คำว่าตลาดเสรีนั้น ก็อาจจะไม่ใช่ตลาดที่เสรีจริง ๆ เพราะการแข่งขันที่ไม่เท่าเทียมกัน ระบบทุนจึงเน้นการใช้ทุนเป็นหลัก - ทั้งนี้ นักเศรษฐศาสตร์ที่มาจากประเทศฝรั่งเศสก็เริ่มมีแนวโน้มที่ได้รับความนิยมสูงขึ้น ด้วยความที่ทวีปยุโรปเป็นทวีปที่มีประวัติมายาวนาน

มีคนมาปรึกษาว่า คนที่มีพ่อแม่แต่เหมือนไม่มี คนที่เจอแบบนี้จะสู้ชีวิตกันยังไงคะ ตั้งแต่อายุ 18 ปีเป็นต้นมา ก็กลายเป็นคนไร้ญาติขาดมิตร แบบหันไปทางไหนก็มืดแปดด้านไปหมด ตอนนี้เหนื่อยมากจนรู้สึกว่าสู้ชีวิตต่อไปไม่ไหว พอจะมีคำแนะนำให้ไหมคะ - ถ้าเราเจอบททดสอบในเรื่องการขอความช่วยเหลือ เราก็ต้องตั้งคำถามใหม่ว่าทรัพยากรที่เรามีในตอนนี้เพียงพอต่ออะไรบ้าง - วันใดที่เราไม่มีใครช่วยเหลือเลย แม้แต่คนเดียวก็จงอย่าลืมว่าตัวเรายังมีเรา เพราะสิ่งที่สำคัญสุดไม่ใช่คนอื่นแต่เป็นตัวเราเอง - หากตัวเราเองสิ้นหวัง ก็ไม่จำเป็นจะต้องให้ใครช่วยเหลืออีกต่อไป เพราะด่านสุดท้ายที่เราต้องสู้ให้ได้นั่นก็คือจิตใจที่เราต้องตั้งมั่น - ความสุขในชีวิตไม่ได้เนื่องด้วยการมีครอบครัวที่อบอุ่นเพียงปัจจัยเดียว ถึงแม้ว่ามันจะเป็นส่วนที่เป็นรากฐานของจิตใจ แต่เราก็ต้องปรับตัวตามไป - ทั้งนี้ ปัญหาทางด้านการเงินก็เป็นส่วนที่ยากในการเผชิญหน้า แต่อย่างน้อยที่สุดเราก็ต้องพยายามให้ถึงที่สุด หนทางก็จะปรากฏขึ้นมาเอง

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อความผิดพลาดเกิดขึ้นมาแล้ว อย่าให้มันสถิตอยู่กับเราตลอดไป" - ปัญหาในชีวิตมันเข้ามาเพื่อย้ำเตือนว่า เราจะไม่สามารถเรียนรู้ถึงสิ่งตรงหน้าได้ ถ้าเราไม่เรียนรู้มัน - หากเราเรียนรู้ต่อปัญหานั้น ๆ แล้ว เราก็ต้องพยายามแก้ไขปัญหานั้นให้ถูกวิธี นั่นก็คือการแก้ปัญหาที่เหตุของปัญหานั้น - ผลลัพธ์ในชีวิตจะขึ้นอยู่กับ เหตุ เพราะผลที่ถูกต้องนำมาซึ่งเหตุที่ถูกต้องเท่านั้น เราจึงต้องระมัดระวังการกระทำของเราให้มาก - โลกใบนี้เต็มไปด้วยคำถามอันมากมายที่รอเราค้นหาคำตอบ สิ่งใดอยู่กับเราแปลว่าสิ่งนั้นคือสิ่งที่เราต้องสะสาง - ทั้งนี้ ความผิดพลาดเป็นเพียงส่วนต่อขยายของอนาคต เราจะรับมือกับปัญหาด้วยท่าทีอย่างไรนั้นมันขึ้นอยู่กับทักษะและประสบการณ์

หนังสือ Baby Steps Millionaires: How Ordinary People Built Extraordinary Wealth and How You Can Too ของ Dave Ramsey - เมื่อคนตัวเล็กอยากทำสิ่งที่ยื่งใหญ่ นั่นคือเราต้องรู้ว่าศักยภาพที่เรามีมันเป็นจำนวนเท่าใด - แล้วสถิติว่าด้วยเรื่องความมั่งคั่งที่ค่อย ๆ ถ่างออกเรื่อย ๆ ระหว่างคนที่รวยมากกับยากจนมาก จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เราต้องตื่นรู้ - เริ่มต้นจากการออมเงิน เรียนรู้การลงทุนระหว่างนั้น แถมไปด้วยเรื่องของการสำรองเงินเผื่อฉุกเฉินอย่างน้อย 3-6 เดือน และเราค่อยเอาเงินเหลือไปลงทุนต่อยอด - หากว่าเราต้องการมีความร่ำรวยและมั่งคั่ง จงเปรียบเทียบกับตัวเองเมื่อวาน ไม่จำเป็นต้องไปเปรียบเทียบกับผู้คนว่าเขามีต้นทุน หรือทรัพยากรมากน้อยกว่าเราเพียงใด - ทั้งนี้ หนังสือการเงินเกือบทุกเล่ม เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล การจะลอกเลียนแบบทั้งหมดจึงมิใช่ทางออกที่ดีสำหรับการวางแผนทางการเงิน แนะนำให้ลองปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญจริง ๆ อีกครั้ง

มีคนมาปรึกษาว่า คบกับแฟนมา 10 ปี แฟนเริ่มวางแผนแต่งงานและมีครอบครัว แต่เรากลัวที่จะแต่งงานและผูกมัดควรจะแก้ยังไงดีคะ ส่วนตัวเรากลัวว่าตัวเองจะเสียใจและย้อนกลับไปไม่ทัน เลยคิดว่าเป็นแค่แฟนแบบนี้ก็ดีแล้ว ขอคำแนะนำด้วยนะคะ - คำถามแรกที่เราควรถามตัวเองนั่นก็คือ เรามีความสุขกับสถานการณ์ไหนมากที่สุด - ความสุขในแต่ละช่วงวัยก็ไม่มีหลักการตายตัว ไม่ว่าจะเป็นความคิดในวันนี้ มันจะเป็นความคิดที่มั่นคงที่สุดแล้วหรือยัง - ปัญหาของความสัมพันธ์ก็ต้องเนื่องด้วยความคิดที่ถูกต้อง การผูกมัดเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ในระยะยาวอยู่แล้ว - ไม่มีเหตุผลที่เราจะบอกได้ว่าการเป็นแฟนกันอยู่ ณ ตอนนี้คือสิ่งที่ดีหรือแย่ แต่มันอยู่ที่สถานการณ์และบริบทร่วมเสมอ - ทั้งนี้ บางคำถามไม่สามารถตอบได้โดยใช้ตรรกะหรือว่าเหตุผลของคนอื่น มันจะเป็นการนำไปตั้งคำถามใหม่ว่า เราต้องการอะไรมากที่สุด

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "4 บทเรียนของชีวิตที่ได้สอนจากความผิดพลาด คือ 1. คุณไม่สามารถเดินทางไกลด้วยตัวคนเดียวได้ จงสร้างทีมขึ้นมา 2. ความโชคดีแค่ 10% และ 90% คือการตอบสนองต่อโอกาสที่ดี จงคว้าโอกาสเอาไว้ให้ได้ 3. เวลาจะช่วยเยียวยาทุกสิ่งอย่าง อย่านำปัญหาเก่า ๆ มาทำให้ชีวิตทุกข์ขึ้น และ 4. คุณควรจะนำอดีตกลับมาทบทวน ถ้าไม่สามารถทำแบบนี้ได้ มันจะไม่ทำให้เราเติบโตขึ้นจริง" - ปัญหาชีวิตจะนำมาซึ่งการแก้ไขอย่างถูกวิธี หน้าที่ของเราคือเรียนรู้ที่จะเข้าใจแบบแผนของตัวเอง - ความโชคดีไม่มีอยู่จริง ถึงแม้ว่าจะมีอยู่จริงมันก็จะไม่ใช่สิ่งที่ชี้วัดความสุขมวลรวมของชีวิตได้เลย - แล้วเวลาจะเป็นตัวช่วยเยียวยาได้ ถ้าเราตระหนักถึงปัญหาในอดีตเท่านั้น แต่เราจะไม่สามารถก้าวข้ามผ่านไปได้เลยถ้าไม่ตระหนักรู้ - ประสบการณ์ที่เราเจอทั้งหมดในชีวิต จะเป็นตัวชี้วัดได้ก็ต่อเมื่อเราสามารถทำให้มันเป็นสิ่งที่นำมาใช้ได้ แล้วอนาคตจะค่อย ๆ ดีตามลำดับ - ทั้งนี้ ปัญหาทั้งหมดที่เราประสบพบเจอ จะเป็นส่วนเล็ก ๆ ของทั้งหมดรวมกัน หน้าที่เราคือหาทางรับมือกับปัญหา แล้วก็อย่าหนีปัญหาก็พอแล้ว

หนังสือ No Excuses!: The Power of Self-Discipline ของ Brian Tracy - ข้ออ้างของชีวิต เป็นสิ่งเดียวที่ดึงรั้งเราเอาไว้ หนทางออกคือต้องสร้างวินัยให้กับชีวิต - ปัญหาของความสำเร็จก็คงเป็นเราไม่ได้ลงทุนกับเวลามากเพียงพอ เราจึงต้องหาเวลาลงทุนกับกิจกรรมที่สร้างประโยชน์มากขึ้น - การพัฒนาตนเองเป็นสิ่งที่ยาก แต่สิ่งที่ยากกว่าคือตอนที่เราไม่ยอมพัฒนาตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปัญหาใหญ่มันจะรออยู่ที่อนาคตแน่นอน - หากว่าเราต้องการให้ใครศรัทธาในตัวเรา เราจงศรัทธาในการกระทำของเราก่อน นั่นคือการเป็นแบบอย่างให้กับตัวเองอยู่เสมอ - แน่นอนว่าการพัฒนาตนเองเป็นนามธรรมในช่วงเริ่มต้น มันดูเหมือนว่าชีวิตที่เราสร้างมา มันไม่จำเป็นต้องพัฒนาอะไรมาก แต่เวลาจะเป็นคำตอบให้กับสิ่งนี้เอง

มีคนมาปรึกษาว่า พอดีพี่ชายผมจะแต่งงานเดือนหน้า แม่ผมเพิ่งมาบอกว่าให้เตรียมเงินใส่ซองด้วย ผมเคยทราบมาว่าคนในครอบครัวต้องใส่ซองด้วย ปกติแล้วพี่น้องแท้ ๆ ใส่ซองงานแต่งกันเท่าไหร่ครับ แต่ตอนนี้ผมยังเรียนอยู่แถมยังขอเงินที่บ้านใช้ครับ - ถ้าเราไม่มีเงินจริง ๆ ก็ใส่ตามฐานะทางการเงินของเราเลย ไม่จำเป็นจะต้องไปมองว่าพี่น้องแท้ ๆ ควรใส่ซองเท่าไหร่ - เมื่อมารยาทอาจจะไม่สำคัญเท่ากับสถานะของชีวิตว่า เรามีหนี้สินไหม หรือว่าเรามีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบมากน้อยเพียงใด - บางคนก็คาดหวังเงินใส่ซองเกินเหตุ มันจึงเป็นส่วนที่ทำให้เราไม่เข้าใจจุดประสงค์หลักของงานแต่ง นั่นคือการแสดงออกถึงความรัก - ความสัมพันธ์ใดที่อิงอาศัยเงินจนเกินพอดี จะไม่สามารถทำให้ความสัมพันธ์นั้นราบรื่นได้เลย จับประเด็นในการใช้ชีวิตให้เจอให้ได้ - การเข้าสังคมจะต้องมีภาษีสังคม หากเราไม่มีภาษีสังคมเลยเราก็จะขาดการเรียนรู้ของสังคมไป บางครั้งเตรียมเงินตรงส่วนนี้ไว้ด้วยจะดีมาก

ข้อความทวิตจาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "กฎของ Brandolini's ว่าด้วยเรื่องของจำนวนพลังงานที่เราต้องใช้เพื่อพิสูจน์สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ มันจะเป็นส่วนที่ทำให้ขยายผลมากกว่าสิ่งที่สร้างขึ้นมาอีก" - เมื่อกฎในชีวิตจำเป็นจะต้องถูกสร้างขึ้นมา หากเราไม่มีกฎใดเลยที่เป็นครรลอง ชีวิตจะขาดจุดยืน - แล้วการที่เรายิ่งไปพิสูจน์ในสิ่งที่ไม่ควรพิสูจน์ นั่นจะยิ่งทำให้เราเสียเวลา และสูญเสียทุกสิ่งอย่างหลังจากนั้น - เวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุดในโลก ถ้าเราใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงที่สุด เราจะรู้ว่าสิ่งใดเราควรให้ค่า - ส่วนต่อขยายของสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ ก็ย่อมยิ่งทำให้สิ่งนั้นไม่มีประโยชน์มากขึ้น แต่ถ้าเราปรับวิถีมันจะทำให้สร้างประโยชน์มากขึ้นได้ - จงใส่ใจในสิ่งที่ควรใส่ใจ อะไรที่ไม่เป็นประโยชน์เราควรเพิกเฉย เพราะสิ่งนั้นไม่มีผลทำให้ชีวิตดีขึ้นได้ในระยะยาว

หนังสือ Stress-Free Productivity: A Personalised Toolkit to Become Your Most Efficient, Creative Self ของ Alice Boyes - เมื่อความมีประสิทธิผลอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ตอบโจทย์กับชีวิตทำงาน รวมไปถึงชีวิตประจำวันอีกต่อไป - หน้าที่ของเราทุกคนก็คือ ตระหนักรู้ต่อสิ่งที่เราพบเจอว่าเราควรรับมือกับสิ่ง ๆ นั้นด้วยท่าทีอย่างไร - ถ้าเรายังเคร่งเครียดกับสิ่งที่เราทำ ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ มันจะไม่ทำให้ชีวิตเราก้าวหน้าไปไกลมาก แต่มันทำให้เราติดหล่มได้ - การทำแบบสอบถามในหนังสือก็จะช่วยทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น แถมเราก็ยังรู้จักตัวเองในแง่มุมต่าง ๆ ไปพร้อมกัน - ยุคสมัยนี้คล้ายกับว่าทุกสิ่งจะต้องเร่งรีบไปเสียหมด ถ้าไม่มีอะไรที่ประสบความสำเร็จก็จะกลายเป็นคนไร้ค่า สิ่งเหล่านี้อาจจะไม่ใช่แบบนั้นทั้งหมด

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าให้ต้องเลือกสองทางนี้ควรจะตัดสินใจยังไงดี ทางเดินที่ 1 คือยังมองไม่เห็นอนาคต ไม่รู้จะมีบ้านมีรถไหม ได้แต่เดินวนไปมาในวงกลม แต่มีความมั่นคงในชีวิตคู่ นิสัยใจคอก็รู้กันอย่างเปิดเผย และทางเดินที่ 2 คืออนาคตเห็นแน่นอนสามารถมีบ้านมีรถได้ แต่ชีวิตคู่ไม่รู้ว่าจะมั่นคงไหม ไม่สามารถรู้ได้เลยว่า เขาจะหยุดอยู่ที่เราจริง ๆ รึเปล่า แถมนิสัยใจคอก็ยังไม่รู้กันจริง เราควรเลือกเดินทางไหนดี - ถ้าจะให้สรุปโดยย่อคือ ความรักกับการเงินที่แตกต่างกัน ทางหนึ่งเน้นเงิน และอีกทางหนึ่งเน้นความรัก - แน่นอนว่าทางแต่ละทางมีทั้งข้อดีและข้อเสีย แต่คนส่วนใหญ่เลือกทางที่ตัวเองขาดกันอยู่แล้ว - บางคนขาดเงิน ก็เลยคิดว่าการมีเงินที่มั่นคงจะมีความรักที่ดีตามมา หรือว่าบางคนขาดความรัก ก็เลยคิดว่าการมีความรักจะดีที่สุด - ไม่ว่าจะทางใดก็ตามล้วนแต่มีทั้งสุขและทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น ไม่มีทางที่สุขที่สุด และทางที่ทุกข์ที่สุด เราจำเป็นต้องตัดสินใจตามบริบทที่เราอยู่ - ทั้งนี้ การใช้ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว บางทีในเรื่องของอนาคตก็เป็นสิ่งที่ยากอย่างยิ่งที่จะตอบได้ว่า การมีบ้านมีรถคือความมั่นคงจริง ๆ ของชีวิตในระยะยาว

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณไม่สามารถสร้างความยืดหยุ่นทางจิตใจได้ โดยผ่านความรู้สึกดีได้ตลอดเวลา แต่เราสามารถมีความยืดหยุ่น โดยรู้สึกดีขึ้นเมื่อเราพบเจอเรื่องราวแย่ ๆ ได้" - ความสุขในชีวิตต้องอิงอาศัยจิตใจเป็นหลัก แล้วการที่เราจะมีความยืดหยุ่นได้นั้นก็ต้องปรับแก้ที่ใจ - หากเราเจอเรื่องราวแย่ ๆ เราอาจจะต้องตั้งคำถามว่าเราจะทำอย่างไรได้บ้าง ให้ชีวิตมีความจรรโลงใจมากขึ้น - ปัญหาที่ใจต้องแก้ที่ใจ ปัญหาที่กายให้แก้ที่กาย โฟกัสในการแก้ไขปัญหาในชีวิตแล้วมันจะสบายขึ้นถ้าเราทำถูกทาง - แล้วความยืดหยุ่นนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญในสภาวการณ์ของการปรับตัว เพราะการปรับตัวเป็นทักษะที่ต้องใช้ทั้งชีวิต - มีผู้คนมากมายหลงเชื่อไปว่า ความสุขคือความสุข แต่ในความเป็นจริงแล้วความสุขคือความทุกข์ที่ลดน้อยลง

หนังสือ The Extended Mind: The Power of Thinking Outside the Brain ของ Annie Murphy Paul - เมื่อสมองไม่ใช่สิ่งที่จะกำหนดให้เรียนรู้หรือไม่เรียนรู้ได้เลย เราทำได้แค่เพียงรับรู้ว่าวันนี้เราต้องการอะไรมากที่สุด - แล้วการที่จะทำให้สมองนั้นเปิดโสตประสาทได้มากที่สุด นั่นคือการเล่น แล้วการเล่นนั้นก็ย่อมเป็นส่วนต่อขยายต่อไปยังอนาคตสืบไป - ความแตกต่างระหว่างคนที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ และคนที่ไม่เป็นโรคนี้ก็คือ การเลือกกระตุ้นสมองด้วยการขบคิด กับไม่ได้ขบคิดเท่านั้นเอง - ลองเรียนรู้ที่จะกระทำมันลงไป ลองดูในสิ่งที่ตัวเองเชื่อมั่นว่า เราสามารถทำสิ่งนั้นได้ แม้ว่าปัญหามันจะยากสักเพียงใด แต่มันก็จะช่วยให้ชีวิตก้าวหน้าได้ - ทั้งนี้ สภาวะของความทรงจำนั้นจะอิงอาศัยกับ สภาวะของความสงบนิ่งในการเรียนรู้ ยิ่งเราสงบเราจะเห็นความเคลื่อนไหวของเหตุการณ์ได้มาก

มีคนมาปรึกษาว่า อยากรู้ว่าแบบนี้คิดว่าควรไปต่อดีไหม เพิ่งคุยกับผู้ชายคนหนึ่งไม่นาน ข้อดีของเขาคือ หน้าตาดี หน้าที่การงานดี อายุ 30 ดูจริงใจ ไม่เจ้าชู้ ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่กินเหล้าเข้าผับ นอนไม่เกินห้าทุ่ม ดูแลเราดีประมาณหนึ่ง เช่น พาไปเลี้ยง พาไปเที่ยว มารับมาส่งข้อที่ทำให้เราคิดหนักคือ เขาบอกว่าจะไม่ให้สถานะจนกว่าจะแน่ใจว่า คน ๆ นี้อยากจะจริงจังด้วย ถึงขั้นแต่งงาน ยังอาศัยอยู่กับครอบครัว ถ้าจะแต่งงานก็ต้องแต่งเข้าบ้านเขา และเป็นคนที่เข้ากับแม่ของเขาได้ ชอบผู้หญิงเก่ง พึ่งพาตัวเองได้ ใช้เงินเป็น ประหยัดไม่ฟุ้งเฟ้อ แล้วก็อยากมีลูกหลายคน โดยผู้หญิงก็ต้องเลี้ยงลูกไปด้วย ทำงานไปด้วย ดูแลบ้านด้วย แถมต้องดูแลพ่อแม่เขาได้ด้วย ซึ่งเรามองว่าทัศนคติชีวิตคู่ของเขา มันเห็นแก่ตัวเกินไป เขายังไม่เป็นผู้ใหญ่พอที่จะดูแลใครทั้งชีวิต เหมือนเอาแต่พูดว่าอยากได้อะไร แต่เขาไม่คิดว่าเราจะต้องเสียอะไรบ้าง และเราจะได้อะไรจากการแต่งงานกับเขาบ้างเลยค่ะ แบบนี้เราควรชิ่งไหมคะ - ถ้าเราหาคู่ชีวิต แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องยากที่เราจะกำหนดว่าคุณสมบัติใดเหมาะสมที่สุด - การมองแบบภาพรวมมันอาจจะทำให้เราดูเหมือนว่าจะคาดหวัง ให้ทุกสิ่งเป็นไปตามสิ่งที่เราต้องการ - ทุกคนก็ล้วนแต่ปรารถนาที่จะมีความสุข คงไม่มีใครอยากประสบความทุกข์ในการใช้ชีวิตคู่ เราจึงต้องเข้าใจตัวเองให้มาก - คู่ชีวิตที่ดีจะต้องนึกถึงอีกคนหนึ่งก่อนเสมอ คำนึงว่าเรามีอะไรให้เขาได้บ้าง มากกว่าเราจะได้อะไรจากเขาบ้าง - ทั้งนี้ การที่เราจะไปกำหนดว่าทุกคนต้องคิดแบบนี้ หรือคิดแบบนั้น มันอาจจะไม่ใช่ฐานะที่เป็นไปได้เลย

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความขาดแคลนในโลกใบนี้มิใช่ข้อมูลที่น้อยเกินไป และความรู้ที่ไม่เพียงพอ แต่เป็นการขาดที่การใส่ใจและทักษะของการโฟกัสในสิ่งนั้น" - เมื่อผู้คนบนโลกนี้กำลังเข้าใจผิดว่า สิ่งที่ขาดเป็นสิ่งที่อยู่นอกตัว แต่กลับกลายเป็นสิ่งที่ขาดอยู่ภายในตน - หากแต่เพียงชีวิตกำลังบ่งบอก และส่งสัญญาณอย่างชัดเจนว่า เราต้องการสิ่งใดมากที่สุด เพื่อดำรงชีวิตอยู่ต่อไป - ปัญหาของชีวิตจะต้องเป็นสิ่งที่เรียนรู้ในชีวิตมากยิ่งขึ้น เราอาจจะเพิกเฉยความรู้และข้อมูลได้ แต่เราจะละเลยความใส่ใจไปไม่ได้เลย - การเรียนรู้จะไม่หยุดอยู่ที่การจบเรียน ทุกวันคือการเรียนรู้ ยิ่งเราสามารถเปิดรับสิ่งใดได้มาก เราก็จะพัฒนาจากสิ่งนั้นได้มากตาม - ทั้งนี้ ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว เราจะไม่ใส่ใจกับทุกสิ่ง หรือโฟกัสกับสิ่งที่เข้ามาโดยขาดการไตร่ตรอง แต่เป็นการพินิจพิจารณาก่อนเสมอ

หนังสือ Expectations Investing: Reading Stock Prices for Better Returns ของ Michael J. Mauboussin and Alfred Rappaport - การลงทุนหุ้นจากราคาหุ้น จึงเป็นสิ่งที่สมควรใน ณ จุดหนึ่ง แต่แน่นอนเราต้องดูผลตอบแทนที่ตามมาด้วย - ความคาดหวังต่อการลงทุนนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องคำนึงถึง หากเราไม่รู้ชัดว่าบริษัทหนึ่งมีคุณค่ามากน้อยเพียงใด - การดูค่าเฉลี่ยต่าง ๆ เช่น การเติบโต ผลกำไร หรือว่าผลตอบแทนต่อการลงทุนนั้น ๆ ก็จึงเป็นส่วนที่สำคัญต่อบริษัทหนึ่งเสมอ - ส่วนของทุนก็เป็นส่วนที่เราต้องดูว่า บริษัทหนึ่งนั้นเขาสามารถสร้างผลตอบแทนในส่วนทุนได้มากแค่ไหน เพราะมันเหมือนเป็นทักษะของผู้บริหาร - แม้ว่าการเติบโตจะเป็นส่วนที่ต้องใช้น้ำหนักมากที่สุด แต่เราก็ต้องดูส่วนประกอบอื่น ๆ ด้วยเสมอ ไม่ว่าจะเป็นแนวโน้มของตลาด และอุตสาหกรรมที่เราทำ

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าแฟนพยายามเปลี่ยนเราทุกอย่าง อยากให้เราเป็นแบบที่เขาเป็น แบบนี้เราควรทำยังไงต่อดีคะ เช่น การแต่งตัว การแต่งหน้า รสนิยม การใช้ชีวิต การกิน เอาจริง ๆ ก็เกือบทุกอย่าง - ถ้าเราเจอเหตุการณ์ของคนที่พยายามจะเปลี่ยนเรา แบบดิบ ๆ หรือว่าไม่ได้กลั่นกรองตามนิสัยเราก็ให้คิดว่าสิ่งนั้นไม่ใช่สัญญาณที่ดี - ปัญหาของชีวิตส่วนใหญ่ จะเกิดจากการตัดสินใจเป็นส่วนมาก เราจึงจำเป็นต้องฝึกฝนในการตัดสินใจของชีวิตให้มากเข้าไว้ - หากเราไม่สามารถตอบตัวเองได้ทั้งหมดว่า ทุกวันนี้เราควรจะต้องปรับปรุงตัวเองอะไรบ้าง เราอาจจะต้องสังเกตตัวเองและหันมามองที่ตัวเองเยอะสักหน่อย - ในกรณีเดียวที่เราควรปรับคือ คน ๆ นั้นมีมุมมองที่สามารถทำให้ชีวิตมวลรวมของเราดีขึ้นได้จริง ไม่ว่าจะเป็นแง่มุมใดก็ตาม เพราะบางคนก็ต้องปรับตัวเยอะมาก - การเปลี่ยนนิสัย หรือสิ่งภายนอก ไม่ใช่ตัวชี้วัดว่าคน ๆ นั้นดีหรือไม่ดี เพราะมันคือหน้าที่เราที่ควรสอบทานตัวเองอยู่เนือง ๆ ว่าเราได้พัฒนาตนเองบ้างแล้วหรือยัง

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณไม่ควรจะไปคาดหวังให้ทุกคนชอบ และไม่ควรที่จะต้องการด้วยซ้ำไป" - การคาดหวังให้ทุกคนชอบ จะยิ่งทำให้เราเหนื่อยและทุกข์ใจโดยใช่เหตุ - ก็ในเมื่อสัจธรรมของโลกใบนี้ไม่ได้ออกแบบให้ทุกคนชอบเรา มีคนชอบก็ต้องมีคนชังเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต - เหมือนสุภาษิตที่บอกว่า คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ นั่นก็คงจะเป็นการบ่งชี้ว่าเราต้องมีชีวิตที่พอเหมาะพอควรเอาไว้ - โลกใบนี้เปรียบเสมือนสนามการแข่งขัน มันเป็นเวทีใหญ่ที่คอยแข่งขันกับคนอื่นมากมาย แต่ผู้ที่จะชนะคือผู้ที่แข่งขันกับตัวเองอยู่ร่ำไป - ทั้งนี้ การคาดหวังให้ทุกคนพึงพอใจเราเป็นเรื่องไม่สมควร แต่การที่พยายามให้ตัวเราเองเป็นที่รักย่อมจำเป็น

หนังสือ Beat the Dealer: A Winning Strategy for the Game of Twenty-One ของ Edward O. Thorp - นักคณิตศาสตร์ได้ให้แง่มุมในเรื่องของการพนันได้อย่างยอดเยี่ยม จนได้ขนานนามว่าคนที่มีแต้มต่อที่ชาญฉลาด - การจะเอาชนะคู่ต่อสู้ได้นั้น เราจะต้องเล็งเห็นสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ แต้มต่อ แล้วมันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรามีอำนาจเหนือกว่าในระยะยาว - หากเรามองไปในเกมส์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นไพ่ หรือว่าการพนันในรูปแบบอื่น ก็จะบ่งชี้ไปในจุดเดียวกันนั่นคือ เกมส์ใดมีแต้มต่อให้กับผู้เล่นมากที่สุด - แล้วถ้าเราลองเปรียบเทียบกับสินทรัพย์ หรือตราสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเงิน เราจะพบว่าทุกสรรพสิ่งรวมไปยังจุดตรงกลางนั่นคือ โอกาสทางความเป็นไปได้ - สูตรสำเร็จในสมการคณิตศาสตร์อาจจะเพียงพอต่อการนำแต้มต่อไปยังการแข่งขัน แต่ถ้าเรามองเรื่องชีวิตเราจะใช้สูตรใดที่เหมาะสมกับบริบทที่เรายืนอยู่จริง

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ คือเวลาเราเดิน ๆ อยู่ชอบตกใจคนที่เดินชนเรา เช่น เดินออกจากห้อง ก็จะมีคนเดินเข้าห้องแล้วตกใจอะไรประมาณนี้ค่ะ เราเป็นบ่อยมาก ๆ ไม่รู้จะเดินจังหวะไหน แล้วคนอื่น ๆ เป็นกันไหมที่ชอบตกใจตลอดเวลาที่คนเดินสวนกัน หรือว่าสะดุดกัน มันเลยส่งผลทำให้เราขาดความมั่นใจในการเดินไปเลย ชอบเดินจะชนคนอื่นตลอด ไม่รู้เขาจะมาตอนไหน แก้ยังไงดีคะ มีแต่คนกลัวเราเดินตลอดเลย จังหวะมันผิดค่ะ - หากเราตกใจบ่อย ๆ เวลาเราเดิน แปลว่าเราอาจจะกำลังเหม่อลอย ซึ่งผลพวงอาจจะหนักกว่าตกใจก็ได้ - อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เพราะความเหม่อลอยเป็นสาเหตุ พยายามเรียนรู้ที่จะฝึกสติในชีวิตประจำวันแล้วมันจะช่วยได้ - ผู้คนมากมายในสังคมส่วนใหญ่ อาจจะลืมในสิ่งที่สำคัญไปนั่นคือการมีสติอยู่เนือง ๆ ถ้าเรามีสติ เราก็จะมีตัวรู้ติดตัวไป - แล้วการไปเดินชนคนอื่นก็อาจจะทำให้เกิดปัญหาตามมาได้ ถ้าเราตระหนักรู้ถึงปัญหาจริง ๆ มันจะทำให้เราเข้าใจว่าชีวิตควรทำอย่างไร - ทั้งนี้ ถ้าเราลองแก้ที่ชีวิตประจำวันดูแล้ว การมีสติจึงเป็นสิ่งที่ทำได้ยากในช่วงแรก ๆ แต่มันก็พอมีหนทางบ้าง เช่น งดฟังเพลง หรืองดทำกิจกรรมอื่นระหว่างเดิน

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ถ้าเรากลัวที่จะสร้างขอบเขตเวลาที่มีคนไม่พอใจเรา นั่นคือการพิสูจน์ว่าเราควรจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องสร้างมัน" - มันเป็นเรื่องที่ปกติ ที่จะมีคนไม่พอใจเรา ซึ่งเราไม่สามารถทำอะไรได้เลย - การสร้างขอบเขตคือการสร้างสิ่งที่เรียกว่า จุดยืนในชีวิตว่าอย่างน้อยเราจะไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง - ความสุขในชีวิตจะเนื่องด้วยความเป็นจริงว่า เราไม่สามารถทำอะไรได้เลยนอกจากยอมรับความจริงของสิ่งที่มันเกิดขึ้น - หากเราเริ่มหลอกตัวเองว่า เราสามารถทำให้ทุกคนพึงพอใจกับเราได้ทั้งหมด นั่นอาจจะหมายถึงเราไม่เข้าใจความเป็นจริง - ทั้งนี้ ความอ่อนแอมันคือผลของสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง และความแข็งแกร่งก็เช่นเดียวกัน มันอยู่ที่เราเลือกว่าจะพยายามเปลี่ยนหรือยอมรับความเป็นจริง

หนังสือ Being You: A New Science of Consciousness ของ Anil Seth - การรับรู้ว่าตัวเราคือส่วนหนึ่งของการคิดว่าเราคือเรา - ในความเป็นจริงแล้ว ตัวสติเป็นเพียงเครื่องมือของการใช้ชีวิต ที่ระลึกรู้สิ่งที่เกิดขึ้น - ศาสตร์ในยุคใหม่ เน้นไปที่ความเข้าใจชีวิตมวลรวม บางครั้งการขาดความรู้เชิงปัจเจกก็ส่งผลเสียเช่นกัน - ความแตกต่างระหว่างมนุษย์กับหุ่นยนต์คือการระลึกรู้ถึงตัวตนจริง ๆ ถึงแม้ว่ามีความคล้ายคลึงกัน แต่จิตสำนึกจะเป็นตัวแยกย่อยต่อไป - ทั้งนี้ จิตใต้สำนึกและจิตไร้สำนึก ก็เป็นตัวช่วยให้จิตสำนึกทำงานอยู่แล้ว มันจึงเป็นส่วนต่อขยายให้ตัวตนของแต่ละคนจึงมีความแตกต่าง แต่คล้ายคลึงกัน

มีคนมาปรึกษาว่า มานอนห้องเพื่อน เพราะต้องไปแข่งกิจกรรมแค่คืนเดียว เราควรช่วยเพื่อนเก็บห้องที่เราไม่ได้ทำรกไหมคะ - การช่วยเพื่อน ก็ถือว่าเราช่วยเพื่อนไม่จำเป็นจะต้องคิดว่า ถ้าเรามานอนกี่คืนหรือกี่ชั่วโมง - แล้วหากว่าห้องเพื่อนรกมากแล้วเรารู้สึกว่า มันจำเป็นจะต้องทำความสะอาดก็ให้ทำความสะอาดไปเลย - บางทีมันก็อาจจะเป็นการฝึกทักษะในชีวิตประจำวันก็ได้ เช่น การรับผิดชอบ การทำความสะอาด หรือวินัยของชีวิต - ลองคุยกับเพื่อนดูว่า เพื่อนเป็นคนยังไง เพราะบางคนก็ไม่ชอบให้มาจัดการของภายในห้อง ความเป็นระเบียบของแต่ละคนนั้นต่างกัน - ทั้งนี้ หากเราเหนื่อยมากเพราะต้องไปแข่งกิจกรรม เราก็อาจจะไม่ต้องช่วยเพื่อน แต่สิ่งที่คิดแบบนี้เป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้ว

ข้อความทวิตจาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "1. นักลงทุนที่ยอดเยี่ยมล้วนเคยโดยยั่วยวนจากหมู่ชน และ 2. หมู่ชนมักจะถูกเสมอ" - แน่นอนว่านักลงทุนจะต้องไม่ตามกระแส แต่ในหลาย ๆ ครั้งการตามกระแสก็อาจจะจำเป็น - หมู่คณะส่วนใหญ่นั้นมีความผิดพลาดที่สูง แต่ก็มีความถูกต้อง ถ้าเราสังเกตเป็นจริง ๆ ว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปคืออะไร - หากเราต้องการเป็นนักลงทุนที่ยอดเยี่ยม เราก็แค่เชื่อมั่นในสิ่งที่เราคิด ประกอบกับสังเกตสิ่งรอบข้างบ้างว่าสังคมแวดล้อมเป็นอย่างไร - เราไม่สามารถที่จะเชื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ตลอดเวลา แม้กระทั่งความรู้ที่เรามีอยู่ ณ ตอนนี้ เมื่อเราเข้าใจบริบทที่เกิดขึ้นได้จริง เราจะปรับตัวทัน - การลงทุนเปรียบเสมือนวิชาของการเปลี่ยนแปลงความจริง เราจะสามารถเปลี่ยนแปลงความจริงได้ก็ต่อเมื่อเรานั้นรับรู้ภาพของความจริงตรงหน้า

หนังสือ The Elements of Investing: Easy Lessons for Every Investor ของ Burton G. Malkiel and Charles D. Ellis - การบริหารเงินอย่างไรให้ครบองค์ประกอบ นั่นก็คือการบริหารเงินผ่านความรู้ทางการลงทุนอย่างครบด้าน - ความเก่าแก่ของการลงทุน ก็จะมาเป็นส่วนต่อขยายให้เราทุกคนสามารถหาความรู้ได้เพิ่มเติมมากยิ่งขึ้น - แล้วแน่นอนในสิ่งที่ไม่แน่นอน การลงทุนในดัชนีตลาดจะนำมาซึ่งผลตอบแทนในระยะยาวที่สูงที่สุดแบบดอกเบี้ยทบต้น - ถ้าเราไม่มีความรู้ทางการลงทุนเลย การลงทุนตามจังหวะของเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมที่กำลังมีแนวโน้มจะสามารถยืนระยะได้นานมากที่สุด - ทั้งนี้ การกระจายความเสี่ยง หรือการลงทุนแบบออมเงินในหุ้นหรือกองทุน ก็ย่อมเป็นสิ่งที่นักลงทุนหลายคนมองว่าเป็นสิ่งที่ป้องกันความเสี่ยงได้ดีที่สุด

มีคนมาปรึกษาว่า ขอคำแนะนำสำหรับคนอายุ 19 ปี ที่อยากไปทำงานไกลบ้านด้วยนะคะ - อายุอาจจะไม่ได้มีส่วนแปรผันตรงกับคำแนะนำ แต่มันจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับความคิดเสียมากกว่า - การทำงานไกลบ้านก็เป็นเรื่องท้าทาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่าใช้จ่าย สภาวะจิตใจ และการปรับตัวของชีวิต - ซึ่งแน่นอนว่าอายุน้อยก็จะทำให้เรายังไม่มีประสบการณ์ในการเผชิญหน้า มันจึงทำให้ยากถ้าเราไม่มีความกล้าหาญพอ - แต่หากว่าเราต้องการที่จะไปทำงานไกลบ้านจริง ๆ เราจะต้องตอบคำถามให้ได้ว่า เรามีความตั้งใจมากน้อยแค่ไหน - ทั้งนี้ บางคนที่อายุน้อยแต่เขาก็สามารถยืนหยัดต่อสู้ได้ เช่น มีความอดทน และมีวินัยต่อการดำเนินชีวิต มันจะมีส่วนช่วยให้เราอยู่รอดต่อไปได้

ข้อความทวิตจาก Simon Sinek ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้นำที่ดีนั้นจะแบ่งปันความน่าเชื่อถือถ้าทุกสิ่งเป็นไปในทางที่ดี และจะรับผิดชอบมากที่สุดในสิ่งที่เป็นไปในทางที่ไม่ดีเท่าที่ควร" - เมื่อผู้นำนั้นเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ที่จะเป็นคนคอยตัดสินใจในเหตุการณ์ใหญ่ ๆ รวมไปถึงเหตุการณ์อันสำคัญยิ่ง - แล้วการจะเป็นคนที่กล้าตัดสินใจ เราจะต้องเป็นคนที่หนักแน่นกับการกระทำให้มากที่สุด เรียนรู้ที่จะฝึกฝนการตัดสินใจอยู่เนือง ๆ ในชีวิต - ถ้าสถานการณ์เป็นไปได้ดี หัวหน้าที่ดีก็มักจะนึกถึงลูกน้องเสมอ เพราะนั่นคือโอกาสที่ดี ซึ่งจะเป็นตัวต่อยอดต่อไปยังสายงานอาชีพ - การรับผิดชอบต่อสิ่งที่ผิดพลาด รวมไปถึงสถานการณ์ไม่ได้เป็นไปอย่างสิ่งที่ควรจะเป็น ก็จะทำให้ลูกน้องมีกำลังใจในการทำงานมากยิ่งขึ้นตาม - ทั้งนี้ ผู้นำเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นหมากของทุกการกระทำ การมีผู้นำดีจะทำให้ทิศทางนั้นราบรื่นและสงบ ต่อให้มีอุปสรรคก็จะผ่านพ้นไปได้อย่างมีสติ

หนังสือ Technical Analysis Explained: The Successful Investor's Guide to Spotting Investment Trends and Turning Points ของ Martin J. Pring - การเรียนรู้เรื่องการเทรด สิ่งแรกเลยคือดูว่ามีรูปแบบใดที่เข้าหน้าเทรดของเราได้บ้าง - โครงสร้างของแต่ละตลาดนั้นต่างกัน แต่เราสามารถประยุกต์ใช้ได้ ถ้าเราต้องการขยายกรอบความรู้ของเรา - แต่ยังไงแล้วเราก็ต้องเรียนรู้จากหลายตลาดอยู่ดี เพราะมันเป็นส่วนที่เราต้องทำความเข้าใจภาวะมวลรวมของตลาด - สิ่งที่เราจะได้รับจากหนังสือเล่มนี้ คือการเห็นความเป็นไปได้ของแนวโน้ม ซึ่งแนวโน้มจะกำหนดทิศทางของตลาดต่อไป - หากเราเป็นนักเก็งกำไร เราจะไม่สามารถมีระบบได้อย่างชัดเจน แต่ถ้าเราเป็นนักเทรดเราจะสามารถออกแบบระบบที่เข้ากันกับชีวิตได้ง่ายขึ้น

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ มีเรื่องอยากสอบถามเกี่ยวกับบริษัทที่ลงทุนอยู่ค่ะ คือน้องเราเสียเงินลงทุนไปกับบริษัทนี้เรื่อย ๆ โดยเขาให้น้องสาวเราโอนเงินไปตลอด ยอดเงินรวมทั้งหมดอยู่ที่ราว ๆ 30,000 บาท แล้วทางเจ้าหน้าที่แจ้งว่าให้โอนเพิ่มไปอีก 32,000 บาท เพื่อรักษาสิทธิ์ที่จะได้ผลตอบแทน 100,000 บาท เราสงสัยค่ะว่าน้องอาจจะกำลังโดนโกง เพราะชื่อบัญชีที่น้องโอนไปแต่ละรอบเป็นบัญชีบุคคล และทางนั้นก็แจ้งว่าถ้าโอนยอดนี้มาต้องภายในสองทุ่มวันนี้ น้องก็จะหมดสิทธิ์ในการได้เงินนั้นทั้งหมดค่ะ เงินที่โอนไปก็ไม่ได้คืน เรางงมาก ๆ ว่ามันมีบริษัทแบบนี้ด้วยเหรอคะ บอกว่าเป็นงาน Part-Time แต่ให้น้องโอนเงินครั้งละ 1,500-5,000 บาท จนตอนนี้ยอดรวมก็ทะลุหลายหมื่น แถมยังให้โอนเงินเพิ่มอีก พอทางเราขอเงินคืนบอกไม่คืน เพราะทางน้องเราผิดเงื่อนไข พอเราบอกจะแจ้งความ ทางนั้นก็บอกว่าจะแจ้งความกลับฐานหมิ่นประมาท (ซึ่งตัวบริษัทสินเชื่อที่ถูกแอบอ้าง มีตัวตนอยู่จริง) - จากการหาข้อมูลเพิ่มเติมก็จะพบว่าตัวบริษัทนั้นมีอยู่จริง แต่ถูกแอบอ้างมาอีกทีหนึ่ง ซึ่งถือว่าเข้าข่ายการฉ้อโกงและหลอกลวง - ปัญหาอย่างหนึ่งของคนในสังคม นั่นก็คือยังขาดความรู้ทางการเงินอยู่มาก เพราะคนส่วนใหญ่หวังรวยทางลัดกันเยอะมากยิ่งขึ้น - ยิ่งอยากรวยมาก ก็จะยิ่งไม่เข้าใจว่าปัญหามันคืออะไร แล้วยิ่งไม่เข้าใจปัญหาก็จะไม่รู้ว่า สรุปแล้วเรากำลังหาเงินหรือกำลังสูญเงินอยู่ - หากว่ามีการยืนยันผลตอบแทนว่าได้ชัวร์ ๆ นั่นจะเป็นการหลอกลวงโดยปริยาย ก็เนื่องด้วยว่าการยืนยันผลตอบแทนไม่มีอยู่จริงในการลงทุน - ทั้งนี้ การระมัดระวังอย่างแรกเลยคือ ลองสอบถามตัวบริษัทว่า มีการให้พนักงานมาแจ้งให้โอนเงินเพื่อสร้างผลตอบแทนกลับคืนไปจริงไหม อย่างน้อยเราก็จะได้รู้ความจริง

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความพยายามมิใช่ส่วนที่ยากที่สุด แล้วทุกคนก็สามารถเพียรพยายามได้ ส่วนที่ยากที่สุดคือการโฟกัส ไม่ใช่เป็นการสูญเสียวิสัยทัศน์จะเป็นตัวปัญหา อย่าถูกขัดขวางด้วยคำว่าทางลัด ไม่ตัดสินด้วยการที่คิดว่าทุกคนนั้นจะหัวเราะเยาะเรา สิ่งนี้จึงเป็นการยากกว่ามาก" - มีผู้คนมากมายหลงผิดคิดไปว่า ปัญหาชีวิตคือการเพียรพยายาม แต่ในความเป็นจริงแล้วสิ่งที่ยากคือวิธีการมากกว่า - กว่าที่เราจะไม่ถูกรบกวน รวมไปถึงการไม่กล่าวโทษตัวเอง เราจะต้องมีมุมมองต่อสิ่งภายนอกและต่อตนเองอย่างถูกวิธีก่อนเสมอ - ไม่มีใครมานั่งสนใจเรา เท่ากับตัวของเราเอง และไม่มีใครจะชี้ทางให้เราได้ดี เท่ากับปัญญาเป็นตัวชี้ทางให้ ใช้สติในการดำเนินชีวิตเสมอ - ส่วนที่ยากคือส่วนที่เราไม่สามารถจะเข้าใจมันได้ทั้งหมดในเวลาอันสั้น เราจึงจะต้องค่อย ๆ สังเกตตัวเองไปว่า เราจะดำเนินชีวิตหลังจากนี้อย่างไรดี - การโฟกัส เป็นสิ่งหนึ่งที่จะทำให้เราไม่ไขว้เขวต่อสิ่งเร้าต่าง ๆ เนื่องด้วยสังคมที่เต็มไปด้วยสิ่งรบกวน มันจึงทำให้การโฟกัสเป็นสิ่งที่ทำได้ยากอย่างยิ่ง

หนังสือ Money: A User’s Guide ของ Laura Whateley - เมื่อการเงินส่วนบุคคลเป็นสิ่งที่เราต้องนำไปปรับใช้กับชีวิตประจำวันให้ได้ แล้วถ้าเราทำได้เราจะมีโอกาสมีกระแสเงินสดเข้ามา - หากเราเก็บเงินไว้ที่ธนาคารอย่างเดียว หรือที่เรียกว่าเราฝากออมทรัพย์ดอกเบี้ยต่ำ มันจะทำให้เราพลาดโอกาสที่ดีต่าง ๆ มากมาย - ไม่ว่าจะเป็นการบริหารเงิน กู้เงิน รวมไปถึงการมีความคิดอย่างไรต่อการเงินอย่างแท้จริง ก็ล้วนเป็นส่วนต่อขยายให้เรามีมุมมองที่ดีต่อการเงินก่อน - ความรู้ผิด ๆ ของการเงินจะถูกลบล้างด้วยความรู้ที่ถูกต้องมากยิ่งขึ้น ลองเรียนรู้ว่าเราจะสามารถปรับแต่งอนาคตของเราอย่างไรได้บ้าง - ทั้งนี้ หนังสือเล่มนี้โฟกัสไปที่ประเทศอังกฤษ ซึ่งเราจะนำมาปรับใช้ได้นั้นก็ต้องดูบริบทมวลรวมว่า อะไรบ้างที่มีความคล้ายคลึงกัน

มีคนมาปรึกษาว่า เราไม่รู้ตัวเองว่าชอบอะไร ถนัดอะไร เหมือนมนุษย์เป็ด มันเคว้งไปหมด เราเพิ่งเรียนจบมาแต่ก็ไม่รู้จะไปทำอะไร ไม่มีเป้าหมายอะไรในชีวิตเลยค่ะ พอจะมีวิธีค้นหาตัวเองให้เจอแบบไหนได้บ้างคะ - ถ้าเราไม่รู้ว่าเราชอบอะไร มันจะทำให้เราเจอน่านน้ำที่กว้างมาก ๆ ซึ่งข้อดีของมันคือเราจะได้ลองทำอะไรได้มาก - ความรู้สึกที่เรายังไม่รู้ นั่นอาจจะหมายถึงเราอาจจะยังไม่ลองทำอะไรมากพอ เน้นไปที่สิ่งที่เราชื่นชอบก่อนอย่างแรก - ต่อมาเราก็ต้องหารูปแบบการที่เราจะสามารถสร้างรายได้กับสิ่งที่เราทำให้ได้ อย่างน้อยเราอาจจะมีงานหลายแบบแต่ขอให้มีงานที่สร้างรายได้ก็พอ - แล้วการเพิ่งเรียนจบก็เป็นสิ่งที่ไม่น่าเป็นห่วงมาก เพราะมันเพิ่งเริ่มต้นใช้ชีวิต ขอให้เป็นไปตามธรรมชาติ ตึงบ้างหย่อนบ้างเพื่อให้เราเข้าใจบริบทที่เรายืน - ทั้งนี้ แต่ละคนจะมีเวลาชีวิตเป็นของตัวเอง บางคนรู้จักตัวเองตอนอายุ 30 บางคนรู้จักตัวเองตอนอายุ 40 หรือบางคนอาจจะไม่มีวันรู้จักตัวเองเลยด้วยซ้ำไป

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ใครที่พบเจอปัญหาในการจัดการอารมณ์ ก็มักจะประสบความทุกข์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ ปัญหานั้นจะนำไปซึ่งแรงผลักดันเพื่อที่จะออกกำลังกาย และการทานอาหารให้มีประโยชน์ รวมไปถึงวิธีบริหารเวลาและเงินอย่างถูกต้อง ถ้าเราสามารถวางใจไว้ถูกทาง ทุกสิ่งมันก็จะเข้าทางได้ง่ายมากขึ้น" - ปัญหาคือสิ่งหนึ่งในชีวิตที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วมันจะส่งผลเสียมากขึ้นถ้าเราหนีปัญหา ให้เริ่มที่จะทบทวนจะดีกว่า - อารมณ์กับความสัมพันธ์เป็นของคู่กัน หน้าที่เราคือเรียนรู้ว่าอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่งเกิดขึ้นเพราะสาเหตุใดกันแน่ - แล้วเมื่อเรารับรู้ปัญหาอย่างถูกทาง เราจะเริ่มฝึกที่จะควบคุมอารมณ์ และนำไปใช้ให้ถูกทางมากยิ่งขึ้น ตามวิถีความคิดโดยรวม - ความสัมพันธ์เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เรามีความหมายในการมีชีวิตอยู่ ถ้าเราใช้ความสัมพันธ์ไปในทางที่ผิด การแก้ไขปัญหาชีวิตก็จะผิดตาม - ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเวลาและการเงิน ก็ล้วนเป็นสิ่งที่นำมาซึ่งปัญหาในความสัมพันธ์ทั้งหมด เราจึงจำเป็นจะต้องค่อย ๆ แก้ไปทีละเรื่อง ทำทีละอย่าง

หนังสือ Dopamine Nation: Finding Balance in the Age of Indulgence ของ Anna Lembke - เมื่อความสุขเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และเราก็กำลังอยู่ในยุคสมัยที่กำลังค้นหาแต่ความสุขทั้งวันทั้งคืน - สารสื่อประสาทที่เรียกว่า โดพามีน เป็นส่วนประกอบหลักในการทำให้ร่างกายมีความสุข เบา และสบายเมื่อได้หลั่งสารนี้ - แล้วการได้รับข้อความ การโพสต์ข้อความ รวมไปถึงการคอมเมนต์ต่าง ๆ ในสื่อโซเชียลก็ล้วนนำมาซึ่งเป็นการสร้างความสุขได้ - หากว่าการเสพติดก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของทุก ๆ เหตุการณ์ แต่กระนั้นเราก็ต้องปรับตัวให้ลดความสุขที่เราได้รับบ้าง มันคือหน้าที่ที่พึงกระทำ - ทั้งนี้ การรับรางวัลจึงเป็นแค่สมองได้รับรู้ว่า สิ่งนี้คือสิ่งที่เราได้ทำลงไป แล้วเราก็ได้รับสิ่ง ๆ นั้น แต่บางทีมันไม่จำเป็นต้องได้รับรางวัลกับทุกสิ่งไป

มีคนมาปรึกษาว่า จะให้กำลังใจตัวเองยังไงดีคะ โดนเพื่อนแฟน และคนรอบตัวแฟน เหมือนจะดูถูกเราที่มีลูกติดมา 2 คนค่ะ เรารู้สึกบั่นทอนจิตใจตัวเองมาก ๆ บางทีเราก็อยากออกจากชีวิตเขาไปเลยค่ะ แต่สำหรับแฟนและพ่อแม่แฟนดีกับเราเขารับได้ค่ะ - หากว่าเรามีพ่อแม่และแฟนที่ยอมรับอดีตที่ผ่านมาได้แล้วนั้น สิ่งอื่นก็เป็นแค่การสร้างความรำคาญก็เท่านั้นเอง - สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเราจะผ่านด่านเพื่อนไปได้ไหม เราทุกคนจะมีทั้งด่านเพื่อน พ่อแม่ และแฟนเสมอ นี่คือสิ่งที่เราต้องพบเจอ - ปัญหาคือสิ่งที่เราต้องประสบพบเจอเราไม่สามารถเข้าใจในสิ่งที่มันเป็นปัญหาได้ในตอนนี้ แต่ขอแค่เราชัดเจน ไม่หลอกลวงก็พอแล้ว - ความจริงเป็นสิ่งเดียวที่ยากจะรับไหว แต่มันก็ต้องเปิดใจร่วมด้วยว่า มีทั้งคนที่รับได้และรับไม่ได้ในสิ่งที่เรากระทำเสมอ - ทั้งนี้ ขอให้เราเข้าใจว่าชีวิตเราคือชีวิตของเราเอง ใครจะพูด หรือใครจะคิดอย่างไรก็ช่างเขา เพราะเขาไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับชีวิตเราอยู่แล้ว