MISCHA!

Zijn nieuwste dichtbundel is net verschenen, eerder schreef hij een roman over wat het betekent om een mens te zijn. En als politicoloog doet hij onderzoek naar Europees populisme, digitalisering en diplomatie. We gingen op zoek naar de rode draad in wat hij doet en denkt en we vonden hem!

Je boodschap op een toegankelijke manier verkondigen, dichtbij de mensen, zónder populistisch te worden. Dat wil ze met haar eenmansfractie GOUD. We blikken terug op 50PLUS en de lessen die ze daaruit heeft geleerd.

Laat het plaatje los, dat is het belangrijkste advies dat hij kan geven aan eenieder die op zoek is naar een partner. Hij verbaast zich over de krampachtige denkbeelden die we nog anno 2023 nog steeds hebben over de liefde. En hij legt uit waarom mannelijke energieverspillers zo aantrekkelijk zijn.

Ze beheerst de kunst van de overgave. Of het nu gaat om een toevallige ontmoeting op straat, haar voorstellingen die ze liefkozend rituelen noemt, of om de liefde. Ze pelt haar eigen lagen af, zodat ze het meest persoonlijke met anderen kan delen, want dat is het meest universele. Tot slot: een prachtig pleidooi voor vergeving én voor gesprekken buiten de openbare ruimte.

Hij vindt nog steeds dat je alles mag zeggen. Wel heeft hij sommige grappen aangepast, om daar vervolgens weer grappen over te kunnen maken. De Laatste Ronde, heet zijn allerlaatste voorstelling, en we maken de balans op: 'Uiteindelijk zijn we allemaal een stelletje lafbekken.'

We spraken over tegen de stroom in gaan, de schoonheid van het interviewen van niet-bekende Nederlanders en zijn liefde voor Het Grote Gebaar.

Bijzonder om je te realiseren dat je als vijfjarige eigenlijk al heel dichtbij jezelf was en dat je dat daarna weer even kwijtraakt. Het vinden van je stem, dat is een reis zonder eindpunt, en dat is prima. En we sloten af met het mooist denkbare: onvoorwaardelijke liefde.

We spraken over algoritmes van social media, maakplezier, Teenage Mutant Ninja Turtles, Netflix en cavia's en het werd een logisch verhaal.

Seks en liefde. Dat waren altijd de twee onderwerpen waar ze over schreef. Ze onderzocht de haalbaarheid van een open relatie, van seks na zwangerschap. En toen werd ze ziek, ontdekte ze de kracht van onvoorwaardelijke liefde en bungelt de seks ergens onderaan de Piramide van Maslow.

De tijdgeest vangen in haar beeldcolumns? Nee, dat vindt ze teveel eer. Ze wil mensen gewoon op een andere, minder oppervlakkige manier naar dingen laten kijken. Verwonderen, zonder cynisch of boos te worden.

We spraken over typecasting, over het gevoel dat je een ambassadeur moet zijn van je geboorteland en over de Arabische comedycultuur.

Ze beschouwt muziek als een mes, het effect ervan wordt bepaald door de manier waarop je het gebruikt. Met haar eigen muziek wil ze door lagen heen breken, zodat je meer inzich krijgt in wie je zelf bent.

We spraken over vernieuwing, over wonderen die eigenlijk uitvindingen zijn. Hij vertelt wat hij van de Commandant der Strijdkrachten leerde over het behalen van doelen en hij legt nog één keer uit waarom energie over zeven jaar gratis is.

We spreken over De Onmisbaren in de samenleving en hoe het toch komt dat we die onderwaarderen en hoe we dat kunnen veranderen. We luisteren naar The Boss en hij brengt zijn liefde voor Roda JC onder woorden.

De afgelopen jaren zijn het aantal meldingen over grensoverschrijdend gedrag bij Meldpunt Mores alleen maar toegenomen. We spraken over het topje van de ijsberg en over onafhankelijkheid van haar eigen rol als voorzitter.

Als kind wilde ze vooral niet opvallen, dus liet ze de chocola in haar hand smelten als ze naar de bioscoop ging tijdens Ramadan. We spraken over de verschillende en vaak minder zichtbare vormen van racisme. En over migratie, hoe je ouders hun eigen verwachtingen temperen en hoe kinderen de dromen van hun ouders najagen.

Wat een bevrijding dat ze niet langer een perfecte vrouw wil zijn met een relatie op ooghoogte! Liever zoekt ze het ongemakkelijke op en doorbreekt ze taboes. Dingen maken die raken en daardoor herkenbaar zijn, helend werken én troost bieden.

Hij legt het nog één keer uit: de Bossche Bol-grondbeginselen voor de man in pak. Waarom de witte sok wél kan. En de sensatie van je vingers over de cover en langs het ribbeltje laten glijden.

Hij beschouwt kunst als een proces in plaats van een eindproduct, hij ziet de wereld als zijn podium en de toehoorders als deelnemers. En die kunstenaarsblik, het zonder labels waarnemen en liefdevol zorgen voor datgene wat je mooi vindt, daarmee kunnen we problemen oplossen!

We spraken over haar podcast 'Nooit gezien' over die ene filmklassieker die er tussendoor is geglipt. Over hoe woke films en tv moeten zijn. En we luisterden naar Triggerfinger en 2Pac!

Hij is naar eigen zeggen 'rete-eigenwijs'. Het zorgde ervoor dat hij pas vier jaar geleden inzag dat verslaving een ziekte is die, als je je er niet bewust van bent, tot drie wegen leidt: 'gevangenis, inrichting of de dood'. Hij is de aangewezen persoon om ons erop te wijzen dat 'iedereen het verdient om af en toe 'ik hou van jou' te horen of 'welterusten'.'

Hoe om te gaan met slachtoffers, daders en omstanders van seksueel geweld? Waarom omstanders het onderwerp het liefst wegduwen en waarom we de daden moeten loskoppelen van de daders.

Het menselijk gebrek, daar zit de schoonheid én de humor. We spraken over de zinnetjes die hij maakt en over de zin van zijn leven en dit alles zonder vooropgezet plan.

We spraken over het inkleuren van de herinneringen uit je jeugd, haar missie om kinderen te besmetten met haar leesplezier en we luisterden naar Jim Croce en Jacques Brel.

We spraken over de mensen die niet meedoen, die er net buiten vallen. Een groep die hem intrigeert, omdat hij zichzelf erin herkent. Daarnaast: wat is een waardig afscheid?

Bruggen bouwen tussen de verschillende culturen, dat doet ze in een theaterwereld die wel een frisse wind kan gebruiken. En ondertussen blijft ze uitleggen, totdat er geen vragen meer zijn.

We spraken over zijn jeugd, over het omgaan met verlies, met tegenslag. We luisterden naar het prachtige 'Ik neem de tijd' van Peter Blanker en we realiseerden ons dat de tijd inderdaad onze grootste vriend is.

Luister naar deze aflevering als je wilt weten hoe we de loonkloof tussen mannen en vrouwen kunnen dichten én als je praktische tips wilt krijgen voor je volgende salarisonderhandeling: 'doe als Rutte!'

Hoe weet je wie er hulp nodig hebben, wat voor hulp dat moet zijn en op welke manier die hulp er komt? Oftewel, de kunst van het goeddoen. Daarnaast bespraken we zijn geloof in de voorvaderen en de momenten in zijn leven waarop hij hulp kon gebruiken, maar het liever zélf oploste.

Gelijke kansen creëren betekent ongelijk investeren. Weet hij uit eigen ervaring en hij ziet het in de klas - een minimaatschappij - die hij lesgeeft. We spraken over gezien worden, over het delen van pijn en het delen van heling.

We spraken over de neiging van de overheid om de randen van de wet op te zoeken en het gebrek aan visie en politieke moed. Over idealisme (onverminderd), een dierwaardige veehouderij (wat is dierwaardig?) en een boodschap van Jesse Klaver!

Voor het eerst staat hij alleen op het toneel en het voelt als een afscheid. We spraken over zijn dromen, zijn liefdes en het gemis van dat ene gesprek met zijn ouders.

Ze noemt zichzelf een discofeminist en ja dat is net zo vrolijk als het klinkt. We spraken over de male en vooral over de female gaze en over haar liefde voor kunst.

Dat coming-of-age gebeuren, dat is ze nu wel zat. Ze wil meer praten over de dingen die om ons heen gebeuren. Tegelijkertijd weet ze: hoe persoonlijker, hoe universeler. En we bespreken voor de aller aller allerlaatste keer of mannen nu wel of niet grappiger zijn dan vrouwen.

Wat de grootste uitdaging is als politicus? Iets wat eigenlijk het makkelijkste zou moeten zijn, namelijk jezelf blijven. We spraken over de asielwet, over de jeugdzorg, TikTok en de toeslagenaffaire, die hij vanuit twee verschillende kanten aanschouwde: als advocaat voor de gedupeerden en nu als politicus.

We leven volgens hem in een tijd waarin overvloed leidt tot schaarste. Waarin groei belangrijker is geworden dan waarde. Het goede nieuws? Dit hebben we zelf zo georganiseerd, dus dat kunnen we ook zelf weer omkeren.

Hij is geen standaard sportcolumnist, want eigenlijk interesseert het maatschappelijke hem meer dan de wedstrijden zelf. Dus spraken we over de One Loveband, over de emoties van Van Gaal en over de onderwaterwereld.

We spraken over de Choria-rechtszaak, die ze won. Over de zaak tegen de FIFA, die ze verloor. Ze legt uit waarom de tarieven van advocaten schadelijk zijn voor de rechtspraak, hoe oorlogsschade berekend wordt en welke rol je onderbuik speelt bij waarheidsvinding.

Ze is bang voor netjes en gehoorzaamheid, juist omdat ze dat in zich heeft. Als actrice probeert ze voordehandliggendheid te vermijden en trekt ze naar de brutalen toe, die ze zo bewondert en nodig heeft. Haar nieuwste voorstelling 'Maar wat er ook gebeurt, er klinkt muziek' is als de soundtrack van haar leven: 'Een mooi leven. En er valt ook veel te lachen, schijnt het'.

Ze trouwde op haar vijftiende, verhuisde met haar man van Marokko naar Nederland en startte een succesvol schoonmaakbedrijf. We spraken over het bevechten van je vrijheid binnenshuis en buitenshuis. En waarom de manier waarop je een schoonmaker begroet, alles zegt over wie je echt bent.

We hoeven niet alles te duiden, te bestempelen. Soms zijn dingen zoals ze zijn en voelen we gewoon wat we voelen. En hoe niet de vervulling van het verlangen, maar het verlangen zelf het leven zin geeft.

Hoe voelt het om als onderzoeksjournalist te ontdekken dat de AIVD (en voorloper BVD) je de afgelopen 35 jaar hebben gevolgd? Wanneer je je eigen dossier terugleest alsof iemand een gedetailleerde biografie over je heeft geschreven. We spraken over de rechten die je hebt als journalist. En over het gebrek aan Ramses Shaffy's: authentieke en schaamteloze personen.

Hij wil geen held zijn, hij wil gewoon zijn beroep uitoefenen. We spraken over zijn jeugd, de bewuste keuze die iedereen maakt om het juiste of het andere pad te volgen, hoe hij was als politieman en de rol van religie in zijn leven.

Als schrijver moet je de lezer van het bekende naar het nieuwe brengen. Herkenning en verwondering. En dat alles in begrijpelijk taalgebruik, dus schrijft hij met zijn moeder in gedachten.Hij vertelt over rikken, petouten, opkalefateren en we bespreken zijn nieuwste boek over een dove, avontuurlijke wielrijder.

Na dit boek wil ze voor de media gewoon weer Tahmina Akefi zijn, in plaats van de partner van Peter R. de Vries. We bespreken dierbare herinneringen, de vragen omtrent de rechtszaak, de boosheid en haar dromen.

Waarom het soms beter is om iets achterstevoren te doen, waarom we een crisis moeten toejuichen, waarom we nooit bang moeten zijn voor verandering en waarom de oplossing voor veel wereldproblemen dichterbij is dan je denkt: binnenin jezelf.

Een dikke middelvinger naar alle mensen die haar niet accepteerden, zo voelde ze het toen ze haar eerste Missverkiezing won. We spraken over de weg die ze aflegde en over hoe ze er probeert te zijn voor mensen die anders zijn dan het normale, whatever that may be.

'Begrenzing geeft glans', zei hij halverwege ons gesprek. We spraken over de beperking van tijd, en over zijn wens om dingen aandacht te geven en daardoor hun schoonheid te tonen.

Hoe maakbaar is liefde? Hoe komt het dat de ene persoon wel de liefde vindt en de ander keer op keer teleurgesteld wordt? De samenhang tussen verlatingsangst en bindingsangst, de oorzaken ervan en hoe je ontsnapt uit die eeuwige dans. Voor veel mensen die worstelen met de liefde geven haar boeken inzicht én houvast.

Een terugblik op die ene discussie, met zelfreflectie. En we bespreken humor die nu echt niet meer kan (stemmetjes nadoen van mensen met een andere afkomst) en de huidige stand van satire in ons land. En gaat hij wel of niet het WK in Qatar boycotten?