MISCHA!

Vier jaar geleden won hij een Gouden Kalf en kreeg hij een burn-out. Of, hoe hij het liever noemt, een burn-in. Een aanloop naar een ander leven waarin hij vooral veel leerde van zijn hond. Onvoorwaardelijk liefhebben. Zorgen. Voor jezelf én voor de ander.

Hoe leer je goed burgerschap aan? We spraken over de verantwoordelijkheid die je hebt als opleider en over het imago van het MBO, de rol die moeders spelen in opleidingskeuze, de duurzaamheid van het STAP-budget en de vele levenslessen in 'Kleine Jongen'.

Hij is nogal gesloten over zijn privéleven. En dat wekt argwaan. Dus ik doe een poging om wat persoonlijks los te peuteren. Verder bespreken we niet de drie J's, maar wel de drie B's: grappen die geheid tot veel reacties leiden. En daarnaast: zijn fascinatie voor Linda de Mol, de deugcultuur, en zijn wens om ooit op een Kees van Kooten-achtige manier zijn carrière te beëindigen. Maar gelukkig is het nog lang niet zo ver.

Ze schaamde zich voor het feit dat ze haar haar verloor. En ze schaamde zich voor het feit dat ze zich daarvoor schaamde. Ze schreef er een boek over waarin ze zich kwetsbaarder dan ooit moest opstellen, een bijzonder boek over tegenslag, loslaten én identiteit.

Ze weet nog precies waar ze was toen ze hoorde dat de oorlog was begonnen. Ze belde met haar familie en ze hadden allemaal een plan. En zij? Ze ging zorgen, regelen. Een oorlog kan zoveel kapotmaken, afpakken, 'maar de muziek blijft altijd bij ons, en we hebben onze stemmen'. Dus belt ze met haar tante in Oekraïne, en zingen ze samen, omdat dat het beste alternatief is als je elkaar niet kunt vasthouden.

We spraken over presteren zodra je een piepje hoort, we namen ons voor om vaker stil te staan en aan de rozen te sniffen, we brachten een ode aan de vijfde man in een boyband. En natuurlijk ging hij freestyle rappen en nee dat is geen trucje, dat is een talent!

Pijn. Dat is volgens haar vaak de oorzaak van angst, verslaving of niet gelukkig kunnen zijn. We bespraken hoe je die pijn onder ogen kunt zien en hoe liefde als levenshouding je wél gelukkig kan maken, in welke vorm dan ook.

Hij droomt van een wereld waarin er weer vertrouwen is tussen overheid en burger, waarin Kamerleden hun mobiele telefoons wegleggen en waarin we ons vrij voelen, maar ook veilig. Oh en of we iets minder gehaast op een crisis willen reageren, want dat leidt tot inschattingsfouten en verkeerde besluiten.

We spraken over thuis en over hoe goed je je ouders écht kent. Over dat je groot moet dromen en er bovendien van uit moet gaan dat het lukt. En het werd een écht gesprek. Met echte, oprechte emoties.

Is dit normaal? Die vraag krijgt ze regelmatig als seksuoloog en het geruststellende antwoord is dat je dat zelf bepaalt. We bespraken wat de ideale wachttijd is voor seks, het afvinken van je lijstje op de datingmarkt en een warm pleidooi om uit je hoofd te stappen en meer te gaan voelen.

We voelen een leegte en in onze pogingen om die leegte te vullen, voelen we ons alleen maar leger dan voorheen. Hoe deze ziekmakende cirkel te doorbreken? Met lef en lijdensdruk. Een bijzonder gesprek vol zelfreflectie.

We spraken over de liefde voor zijn werk op de I.C., de gesprekken die hij voert over leven en dood, en natuurlijk evalueerden we ook even de aanpak van de coronapandemie.

De meest verschrikkelijke oorlogservaringen kan hij van zich af laten glijden, maar hij weigert naar de film The Titanic te kijken, omdat hij weet dat het niet goed afloopt. Natuurlijk bespreken we het cyberelement in de oorlog tussen Oekraïne en Rusland en legt hij uit waarom we niet gewoon het licht uitdoen in Rusland.

Jezelf blijven verrassen als kunstenaar, dat is het belangrijkste. We spraken over de bravour van vroeger, over tevredenheid en over de waardering van je publiek.

Hij nam zich voor om te ontpolitieken en om te gaan genieten, hoe gaat het met dat voornemen? We bespreken de zaak De Mos en het rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid, maar ook de schoonheid van de bus, James Bond en jawel: karaoke!

Durven vertrouwen op je eigen intuïtie, je afkomst beschouwen als een meerwaarde in plaats van het weg te willen poetsen, de zoektocht naar je eigen geluid. En het mooie? Het is allemaal hoorbaar in haar prachtige muziek én podcast!

Zijn nieuwste dichtbundel is net verschenen, eerder schreef hij een roman over wat het betekent om een mens te zijn. En als politicoloog doet hij onderzoek naar Europees populisme, digitalisering en diplomatie. We gingen op zoek naar de rode draad in wat hij doet en denkt en we vonden hem!

Je boodschap op een toegankelijke manier verkondigen, dichtbij de mensen, zónder populistisch te worden. Dat wil ze met haar eenmansfractie GOUD. We blikken terug op 50PLUS en de lessen die ze daaruit heeft geleerd.

Laat het plaatje los, dat is het belangrijkste advies dat hij kan geven aan eenieder die op zoek is naar een partner. Hij verbaast zich over de krampachtige denkbeelden die we nog anno 2023 nog steeds hebben over de liefde. En hij legt uit waarom mannelijke energieverspillers zo aantrekkelijk zijn.

Ze beheerst de kunst van de overgave. Of het nu gaat om een toevallige ontmoeting op straat, haar voorstellingen die ze liefkozend rituelen noemt, of om de liefde. Ze pelt haar eigen lagen af, zodat ze het meest persoonlijke met anderen kan delen, want dat is het meest universele. Tot slot: een prachtig pleidooi voor vergeving én voor gesprekken buiten de openbare ruimte.

Hij vindt nog steeds dat je alles mag zeggen. Wel heeft hij sommige grappen aangepast, om daar vervolgens weer grappen over te kunnen maken. De Laatste Ronde, heet zijn allerlaatste voorstelling, en we maken de balans op: 'Uiteindelijk zijn we allemaal een stelletje lafbekken.'

We spraken over tegen de stroom in gaan, de schoonheid van het interviewen van niet-bekende Nederlanders en zijn liefde voor Het Grote Gebaar.

Bijzonder om je te realiseren dat je als vijfjarige eigenlijk al heel dichtbij jezelf was en dat je dat daarna weer even kwijtraakt. Het vinden van je stem, dat is een reis zonder eindpunt, en dat is prima. En we sloten af met het mooist denkbare: onvoorwaardelijke liefde.

We spraken over algoritmes van social media, maakplezier, Teenage Mutant Ninja Turtles, Netflix en cavia's en het werd een logisch verhaal.

Seks en liefde. Dat waren altijd de twee onderwerpen waar ze over schreef. Ze onderzocht de haalbaarheid van een open relatie, van seks na zwangerschap. En toen werd ze ziek, ontdekte ze de kracht van onvoorwaardelijke liefde en bungelt de seks ergens onderaan de Piramide van Maslow.

De tijdgeest vangen in haar beeldcolumns? Nee, dat vindt ze teveel eer. Ze wil mensen gewoon op een andere, minder oppervlakkige manier naar dingen laten kijken. Verwonderen, zonder cynisch of boos te worden.

We spraken over typecasting, over het gevoel dat je een ambassadeur moet zijn van je geboorteland en over de Arabische comedycultuur.

Ze beschouwt muziek als een mes, het effect ervan wordt bepaald door de manier waarop je het gebruikt. Met haar eigen muziek wil ze door lagen heen breken, zodat je meer inzich krijgt in wie je zelf bent.

We spraken over vernieuwing, over wonderen die eigenlijk uitvindingen zijn. Hij vertelt wat hij van de Commandant der Strijdkrachten leerde over het behalen van doelen en hij legt nog één keer uit waarom energie over zeven jaar gratis is.

We spreken over De Onmisbaren in de samenleving en hoe het toch komt dat we die onderwaarderen en hoe we dat kunnen veranderen. We luisteren naar The Boss en hij brengt zijn liefde voor Roda JC onder woorden.

De afgelopen jaren zijn het aantal meldingen over grensoverschrijdend gedrag bij Meldpunt Mores alleen maar toegenomen. We spraken over het topje van de ijsberg en over onafhankelijkheid van haar eigen rol als voorzitter.

Als kind wilde ze vooral niet opvallen, dus liet ze de chocola in haar hand smelten als ze naar de bioscoop ging tijdens Ramadan. We spraken over de verschillende en vaak minder zichtbare vormen van racisme. En over migratie, hoe je ouders hun eigen verwachtingen temperen en hoe kinderen de dromen van hun ouders najagen.

Wat een bevrijding dat ze niet langer een perfecte vrouw wil zijn met een relatie op ooghoogte! Liever zoekt ze het ongemakkelijke op en doorbreekt ze taboes. Dingen maken die raken en daardoor herkenbaar zijn, helend werken én troost bieden.

Hij legt het nog één keer uit: de Bossche Bol-grondbeginselen voor de man in pak. Waarom de witte sok wél kan. En de sensatie van je vingers over de cover en langs het ribbeltje laten glijden.

Hij beschouwt kunst als een proces in plaats van een eindproduct, hij ziet de wereld als zijn podium en de toehoorders als deelnemers. En die kunstenaarsblik, het zonder labels waarnemen en liefdevol zorgen voor datgene wat je mooi vindt, daarmee kunnen we problemen oplossen!

We spraken over haar podcast 'Nooit gezien' over die ene filmklassieker die er tussendoor is geglipt. Over hoe woke films en tv moeten zijn. En we luisterden naar Triggerfinger en 2Pac!

Hij is naar eigen zeggen 'rete-eigenwijs'. Het zorgde ervoor dat hij pas vier jaar geleden inzag dat verslaving een ziekte is die, als je je er niet bewust van bent, tot drie wegen leidt: 'gevangenis, inrichting of de dood'. Hij is de aangewezen persoon om ons erop te wijzen dat 'iedereen het verdient om af en toe 'ik hou van jou' te horen of 'welterusten'.'

Hoe om te gaan met slachtoffers, daders en omstanders van seksueel geweld? Waarom omstanders het onderwerp het liefst wegduwen en waarom we de daden moeten loskoppelen van de daders.

Het menselijk gebrek, daar zit de schoonheid én de humor. We spraken over de zinnetjes die hij maakt en over de zin van zijn leven en dit alles zonder vooropgezet plan.

We spraken over het inkleuren van de herinneringen uit je jeugd, haar missie om kinderen te besmetten met haar leesplezier en we luisterden naar Jim Croce en Jacques Brel.

We spraken over de mensen die niet meedoen, die er net buiten vallen. Een groep die hem intrigeert, omdat hij zichzelf erin herkent. Daarnaast: wat is een waardig afscheid?

Bruggen bouwen tussen de verschillende culturen, dat doet ze in een theaterwereld die wel een frisse wind kan gebruiken. En ondertussen blijft ze uitleggen, totdat er geen vragen meer zijn.

We spraken over zijn jeugd, over het omgaan met verlies, met tegenslag. We luisterden naar het prachtige 'Ik neem de tijd' van Peter Blanker en we realiseerden ons dat de tijd inderdaad onze grootste vriend is.

Luister naar deze aflevering als je wilt weten hoe we de loonkloof tussen mannen en vrouwen kunnen dichten én als je praktische tips wilt krijgen voor je volgende salarisonderhandeling: 'doe als Rutte!'

Hoe weet je wie er hulp nodig hebben, wat voor hulp dat moet zijn en op welke manier die hulp er komt? Oftewel, de kunst van het goeddoen. Daarnaast bespraken we zijn geloof in de voorvaderen en de momenten in zijn leven waarop hij hulp kon gebruiken, maar het liever zélf oploste.

Gelijke kansen creëren betekent ongelijk investeren. Weet hij uit eigen ervaring en hij ziet het in de klas - een minimaatschappij - die hij lesgeeft. We spraken over gezien worden, over het delen van pijn en het delen van heling.

We spraken over de neiging van de overheid om de randen van de wet op te zoeken en het gebrek aan visie en politieke moed. Over idealisme (onverminderd), een dierwaardige veehouderij (wat is dierwaardig?) en een boodschap van Jesse Klaver!

Voor het eerst staat hij alleen op het toneel en het voelt als een afscheid. We spraken over zijn dromen, zijn liefdes en het gemis van dat ene gesprek met zijn ouders.

Ze noemt zichzelf een discofeminist en ja dat is net zo vrolijk als het klinkt. We spraken over de male en vooral over de female gaze en over haar liefde voor kunst.

Dat coming-of-age gebeuren, dat is ze nu wel zat. Ze wil meer praten over de dingen die om ons heen gebeuren. Tegelijkertijd weet ze: hoe persoonlijker, hoe universeler. En we bespreken voor de aller aller allerlaatste keer of mannen nu wel of niet grappiger zijn dan vrouwen.