MISCHA!

Hij zit in wat hijzelf zijn vierde levensfase noemt en terugblikkend had hij nog meer risico willen nemen. Dan was hij nóg rijker geweest en was hij gewoon met zijn jeugdliefde getrouwd. We spraken over 25 jaar Business Class, over God, de dood en de liefde. En hij zong mee met 'Mien waar is mijn feestneus'.

Als hij iets moois ziet of hoort, kijkt hij direct om zich heen. Want schoonheid wil je delen. Het is de reden waarom hij muziek maakt. Op een manier die in geen enkel hokje past. Dus treedt hij op met robots, covert hij The Prodigy en laat hij een harp bouwen die wél een lage A heeft. Het geheim van zijn creativiteit? Juist binnen de lijntjes blijven!

Natuurlijk klinkt er snoeiharde muziek. Maar we bespreken ook Omtzigt (nee, hij gaat zich NIET aansluiten), hoe politici in de media verschijnen ('sportjournalistiek'), hoe je cynisme kunt voorkomen en de schoonheid van countrymuziek ('God, pistolen, een trein en er is altijd een hond')

Eén keer per jaar gooit hij zichzelf uit zijn comfortzone. Deze keer met een dancehit, maar dan wel voor het goede doel. We bespreken de grens tussen recht en rechtvaardigheid, hij legt uit waarom hij in tweede, derde én vierde kansen gelooft. En: hij gaat de politiek in zodra hij een partij vindt die cannabis legaliseert.

De kunst van een goede confrontatie, dat bespreken we. Hij legt uit wat het verschil is tussen voortuin -en achtertuin narcisten. Of hij bereid is om zijn eigen vrijheid in te leveren voor zijn werk. En er is een schattig verhaal over die ene keer dat hij als kind Louis van Gaal thuis opbelde.

Inmiddels weet hij wat werkt en wat niet, als het gaat om de bestrijding van misdaad. We spraken over korte termijn oplossingen voor de bühne, de lange termijn gevolgen van bezuinigingen en over de verharding van criminaliteit en waar dat eindigt.

Enigszins onveilig voelt hij zich wel, in dit gesprek zonder draaiboek, maar hij slaat zich er wonderwel doorheen. Hij vertelt welke talkshow hij mist op de tv, waarom Jort Kelder de ideale tafelgast is, waarom hij helemaal klaar is met Trump en hij legt uit hoe hij in zijn eigen leven orde schept in de chaos.

Het Gosse Bouma-licht. Het is inmiddels een begrip geworden. We spraken over wat een goede foto is, waar de grens ligt tussen kunst en commercie en over het voordeel van autodidact zijn.

Ze dook in de wereld van Twitch, want ze wilde aan den lijve ondervinden welk effect dit platform op de beeldvorming van vrouwen heeft, op het schoonheidsideaal. En toen gebeurde het opvallendste en tegelijkertijd het meest voor de hand liggende: ze verloor zichzelf en nam een borstvergroting.

Als familiedetective staat ze altijd aan de kant van het kind, want iedereen heeft volgens haar het recht om te weten wie je ouders zijn. We spraken over de kracht van DNA, Spoorloos en dat weten altijd beter is dan vraagtekens.

Denken is iets wat je overkomt, zegt deze voormalig Denker des Vaderlands, maar je moet je er wel voor openstellen. Durven verdwalen in gedachten. We spraken over ons parasiterende gedrag, de schoonheid van FC Twente en over de troostende werking van filosofie.

Zijn missie? Een betere behandeling van mensen met alvleesklierkanker. Verder spraken we over de kunst van een goed slecht nieuwsgesprek, de schoonheid van chirurgie en zijn carrière als clubarts.

De traan is nooit ver weg bij hem. Als hij muziek luistert of zelf muziek maakt. We bespreken de schoonheid van een blaasorkest. En hij legt uit waarom hij zich verraden voelt als hij Limburgers met een harde g hoort praten.

Op haar tiende besluit ze: ik wil in een band spelen. Alleen de bas was nog vrij, maar dat was misschien wel voorbestemd. Nu is Nana Adjoa, naast bassist, ook singer-songwriter en vindt ze het nog moeilijk naar haar eigen muziek te luisteren. Maar soms denkt ze ook tijdens het luisteren: dit is gewoon gelukt.

Hij is bioloog, presentator, fotograaf, natuurliefhebber en gek op alles wat leeft. En met zijn promotieonderzoek over slangengif in het menselijk lichaam heeft Mátyás Bittenbinder misschien zijn droombaan te pakken. Of nee, is dat toch misschien schrijver van kinderboeken? Het tweede deel komt er al weer aan. Wat wil hij zijn jonge lezers het liefst bijbrengen?

Hij groeide op als migranten-kind in Rotterdam-West, en de blik van zijn moeder zal hij nooit vergeten nadat gekaapte vliegtuigen zich in torens boorden in New York. 'Houd je maar gedeisd', was haar goede raad. Hoe het leven van de jonge moslim Lotfi El Hamidi vanaf die dag voorgoed veranderde beschrijft hij in zijn boek en podcast, Generatie 9/11.

Ze pleit voor meer menselijkheid en empathie. Tegelijkertijd ziet Bina Ayar hoe we juist steeds meer te maken krijgen met gedragssturing, controle en conformisme. Een treurige constatering, maar een belangrijke boodschap, die ze optekende in haar boek De maakbare mens. We zijn te veel op zoek naar oplossingen en we staan te weinig stil bij hoe het is. Dus dat doen we nu ook.

Dit is de hartslag van Massih Hutak, iemand die niet alleen maar praat, schrijft en rapt over hoe slecht het gaat, maar daar ook echt iets aan wil doen. Want, zo zegt hij: cynisme alleen gaat je niet redden. Handen uit de mouwen dus, en dat doet hij ook. Voor buurvrouw Annie die haar huis uit moet, voor de voetbalclub die plaats moet maken voor een hockeyvereniging en voor snackbar 't Puntje, die dreigt te worden weggeconcureerd…

Een aantal matige tv-optredens, een slecht verkochte tour en een compleet geflopte debuutplaat. Zo omschrijft Judy de start van haar carrière. In Amerika hervond ze zichzelf en ontdekte: ook je stoutste dromen kunnen uitkomen. Haar nieuwe nummers werden goed ontvangen en beluisterd. Ze toerde door The States en Europa en op 6 augustus treedt ze op in het Vondelpark. Welk publiek is leuker: het Amerikaanse of het Nederlandse?

Een geslaagde date leent ze een boek uit, zo weet ze zeker dat ze de man nog eens terugziet. Zelf schrijft Ibe Rossel trouwens ook: over Engelse literatuur en welke levenswijsheden je daar uit kunt halen. En dat is best veel. Ze leerde van Jack Kerouac welke jongens ze moet vermijden, van Jane Austen hoe je ervoor zorgt dat je crush ook voor jou valt, en van George Eliot hoe je je zin krijgt...

Ze schrijft over de gevolgen van opgroeien in chaos en gevaar, grote geheimen en hoe dun de lijn is tussen goed en fout. En hoewel haar boek Niet geschikt voor publicatie (genomineerd voor Beste Boek voor Jongeren 2023) niet autobiografisch is weet Gabriëlle la Rose waarover ze het heeft. Een openhartig gesprek over jeugd en hoe die je vormt, de liefde voor lezen en het leven in de grote stad.

Europa is Samira Rafaela's grote liefde. En daarom stelt ze zich kandidaat als lijsttrekker van D66 voor de Europese Parlementsverkiezingen. Is de politiek inclusief genoeg? Zorgen we er wel voor dat de waarden van de rechtsstaat worden beschermd? De D66'er over vrouwenrechten, jonge mensen en de politiek, en hoe je dealt met haat op sociale media.

Met spuitflesjes voor mayonaise die Lieuwe van Gogh eerst in de restaurantkeuken gebruikte maakt hij nu goedverkopende schilderkunst. Wie weet koopt hij van de opbrengst op zijn 93e het Van Gogh-museum. Om er vervolgens een parkeergarage van te maken. Een gesprek over zijn kunst, zijn vader Theo van Gogh, die bijna 66 zou zijn geworden, en een beetje over de liefde. Of toch niet.

Als bij Tons vrouw alzheimer wordt vastgesteld krijgt hij plots te maken met de zorg in Nederland. De voormalig salesmanager valt op dat er in de medische wereld geen businessmodel voor geluksmomentjes bestaat, geen booking.com die de customer journey van iemand met dementie optimaliseert. Tijd om daar verandering in te brengen, denkt Ton. Een gesprek over liefde en loslaten en opnieuw leren vasthouden.

Hoewel ze componist, schrijver, beeldend kunstenaar en model is, omschrijft ze zichzelf het liefst als: 'Sarah Neutkens, 1998, Eindhoven, leeft nog'. Ze heeft er moeite mee dat ze niet in één hokje past, maar vindt het ook fijn zich ergens tegen af te kunnen zetten. We spreken over bewijsdrang, verstandig doen of juist niet, romantische Belgen en hoe goede ideeën altijd wel een weg vinden.

Wil je een astronaut, een wolk of een zeemeermin zijn? Het was de vraag die haar vader haar stelde. En die haar leerde dat ze heel groot mag dromen.

Hij heeft meer rust in zijn kop nu zijn leven minder om hemzelf draait. Zachter is hij geworden, huilt makkelijker dan voorheen, geniet van de natuur en kan zelfs blij worden van een schone pan. Verder spraken we over onvoorwaardelijke liefde, Jim Croce en Yvonne Coldeweijer.

Even alle ego's opzij leggen en samen focussen op het grotere geheel. Dat vindt Samuel Wuersten de schoonheid van dans. We spraken over de fysieke en mentale grenzen in een wereld waarin dansers het uiterste vergen van hun instrument: het lichaam.

Hij is niet bang om taboes te doorbreken, om tegen de stroom in te denken. Wat hij wel vreest, is dat zijn wereld kleiner wordt en dat hij 'uit de tijd glijdt'. We spraken over hokjes, over het wel of niet wegpoetsen van foutjes, en we luisterden naar Joni Mitchell en Dionne Warwick.

Ze heeft het acht maanden volgehouden, dat ver-schrik-ke-lij-ke pensioen, en daarna ging ze gewoon weer aan het werk. Bij het radiostation waar ze ooit begon: Radio Veronica. We spraken over te hoge vrouwenstemmen, naïeve groupies, Jomanda en natuurlijk de veiling van de FM-frequenties.

Wat is een echte Turk? Oftewel, hoe de mensen hier je voor iemand van daar aanzien. Hoe de mensen daar je verwijten dat je teveel van hier bent. Over de invulling van het begrip vrijheid en hoe je toch van elkaar kunt houden ondanks je verschillende standpunten.

Als topsporter was het duidelijk wat het doel was. Winnen. Daarna leerde hij dat je ook succes kunt behalen als je doelen behapbaarder zijn. Kortom, levenslessen. Opgedaan in de topsport, geleerd binnen de muren van zijn techbedrijf, afgekeken van hond Jan. Goed slapen, rust in de kop en gewoon doorgaan.

Maandenlang graven zonder resultaat, of juist wel iets blootleggen en er vervolgens iets mee moeten. Politiek en archeologie hebben meer overeenkomsten dan je denkt. We spraken over geraakt worden, een gezonde afstand bewaren tot het politieke kluppie en over het vertrek van Renske Leijten.

Hij is een oudere, witte, cisgender man. En daar kan hij niks aan doen. Hij is teleurgesteld in links, hij is teleurgesteld in rechts, maar hij is wel positief verbaasd over het feit dat er nog steeds niemand op die rode knop heeft gedrukt. En natuurlijk bespreken we zijn laatste album dat hij volledig nuchter heeft geschreven.

We spraken over datgene wat we niet kunnen verklaren, maar er wel is. Over de schoonheid van rituelen die ons doen opstijgen uit het alledaagse. Over de muziek die hij altijd om zich heen hoorde en de roep van de jungle. Over je best doen om altijd te eindigen in het licht en de lach die wel degelijk ergens vandaan komt.

Hij kan precies uitleggen wat ons rechtssysteem goed maakt, maar ook waar het afbrokkelt en door wie dat komt. We spraken over zelfreflectie, het begrip 'advocatenresultaat' en natuurlijk over het Marengoproces: 'een zaak die alles kapot heeft gemaakt.'

Waarom vrouwen eerder huilen op het werk, waarom vrouwen soms juist niet solidair zijn met andere vrouwen, waarom vrouwen hun empathisch vermogen grotendeels aan mannen te danken hebben. Je krijgt antwoord op al deze vragen. Plus handige weerwoorden waar je meteen mee uit de voeten kunt.

Hij denkt altijd 'O God, het gaat mis'. En dan valt het toch weer mee, maar dat weet je natuurlijk nooit van tevoren. Nu is er een groot dilemma waar hij mee worstelt, hij zet beren op de weg, jaagt ze weer weg en hij vraagt zelfs zijn publiek om advies, maar uiteindelijk zal hij het toch zelf moeten doen.

Zijn levensverhaal klinkt als een feelgoodfilm. Hij zou profvoetballer worden, kreeg blessures, ging naar de Mediamarkt, kocht een keyboard, leerde zichzelf pianospelen en werd componist.

Zijn hoofd staat altijd aan. Dus ziet hij die ene vrouw die op het nippertje de bus mist. Of valt hem die ene zin op in een krantenartikel over een boer die zijn kleinkind redt. Hij ziet er een lied in, begrenst zichzelf door rijm. En stapelt waarheden, net als in de wiskunde.

Sinds haar zoon er niet meer is, voelt ze zich geen moeder meer. En ontdekt ze wie ze zich wel voelt. We spraken over het terug verlangen naar het zorgen en over rouw: 'iets dat stuk is weer heel willen maken, maar weten dat dat niet kan.'

Dat je gedachteloos haar vrolijke, catchy nummers meezingt en dat je vervolgens gaat nadenken over welke woorden je nu eigenlijk uitspreekt. Een slimme manier heeft ze gevonden om haar boodschap over te brengen. Maar het had net zo goed een hele andere vorm kunnen aannemen.

Hij had het al als kind, een grote nieuwsgierigheid naar de mensen die over de rand zijn gevallen. Zijn aanpak is grondig: hij woonde maandenlang in een tunnel in New York met aan crack verslaafden, hij promoveerde op de Mexicaanse drugsoorlog en praat met aan fentanyl verslaafde Amerikanen om aan te tonen dat het ons allemaal kan overkomen.

Een kroeg die in de loop der jaren minder leuk is geworden, waar hij nog steeds in discussie gaat met de eikels aan de bar. Niet omdat hij de hoop heeft dat ze tot inzicht komen, maar omdat hij gelijk wil krijgen. Zo ziet hij twitter. Ook spraken we over de feiten versus het onderbuikgevoel, over tweede kansen en over geloven dat het uiteindelijk goed komt.

'Niet iedereen kan stenen gooien', waren de woorden van zijn oom. Oftewel, iedereen strijdt op zijn eigen manier. En welke manier de juiste is, dat is een levenslange zoektocht. Op dit moment doet hij het door zijn eigen familiegeschiedenis te vertellen en de gebeurtenissen een gezicht te geven.

We doen het allemaal, op zoek gaan naar degene die je altijd al was. Maar als je muzikant bent, en je lichaam is je instrument, dan verandert die zoektocht letterlijk je eigen geluid. Sem laat die zoektocht zien én horen in 'Who the fuck is Britt'.

Ze maakte samen met Kees Schaap de documentaire 'De doe-het-zelf Dictatuur' over framing, uitsluiting, angst en de cancelcultuur. En vervolgens werd die gecanceld door de omroep waar ze hem voor maakten. Een kritische blik naar onszelf, naar de hokjes waar we zelf in zitten en waar we anderen in stoppen.

'Als je de lat lager legt ga je niet hoger springen' is de titel van zijn boek waarin hij zijn leiderschapslessen deelt. Hij was directeur van NOC NSF, directeur van de NOS, hoofdredacteur van NOS Sport en hij wou dat hij het gezien had. We spraken over grenzen, ambitie en het belang van een gezamenlijke basis.

Ze wil het taboe op vreemdgaan doorbreken. Het gebeurt, het hoort bij het leven, dus laten we er gewoon over praten. Dus dat doen we. Plus antwoord op de vraag hoe je een relatie voortzet na ontrouw, en in hoeverre is verliefdheid een voorwaarde voor een geslaagde relatie?

Een pauze van twee jaar, waarin we alle technologische ontwikkelingen even stopzetten, zodat we ons kunnen richten op verandering van ons eigen gedrag. Want we zijn veel te optimistisch als het om technologie gaat én we zijn ons te weinig bewust van de gekleurdheid ervan. Benieuwd wat hij van onze eigen Chat GPT vindt...