MISCHA!

We spreken over zijn jeugd, zijn liefde voor Brabant, over liedjes die raken en over inspiratie, oftewel 'zonder erg'. De verwondering, dat hij nog steeds zo benieuwd is naar wat er nog komen gaat: 'De lucht zit nog vol dagen'.

Ooit was hij glazenwasser. En dat vindt hij nog steeds een prachtig beroep. Inmiddels is hij voorzitter van MKB Nederland. We spreken over wat volgens hem een goede samenleving is, de kunst van het lobbyen, het tegengaan van de verhuftering en het herstellen van het vertrouwen van de overheid in de burgers en dus ook in de ondernemers.

Eigenlijk is hij een finfluencer, want hij kan heel goed uitleggen hoe je niet met geld om moet gaan. En hoe je jezelf weer oppakt nadat je in een ravijn bent gestort. We spreken over het tellen van je zegeningen, we worstelen met de wankelplaat. En hij reageert op de initiatiefnota van CDA en SGP om online gokken helemaal te verbieden.

We spreken over Arnold Karskens, Bert Huisjes, Matthijs van Nieuwkerk. Over de positie van journalisten, hoe deze beroepsgroep steeds meer onder vuur is komen te liggen en hoe het vertrouwen hersteld kan worden. Over iemand verliezen terwijl diegene er nog is en we eindigen met de wonderschone Nick Cave.

Disclaimer: na het beluisteren van dit gesprek ga je nooit meer op dezelfde manier naar de Smurfen en The Lion King kijken. Verder spreken we over de zogenaamde autofilms, sequels, Star Wars. En: hoe om te gaan met dingen die nu niet meer kunnen in films en series uit het verleden? Wegpoetsen of vooral intact laten?

Vriendschap. Daarover gaat het in zijn nieuwste roman 'Dius'. Wat de essentie is van vriendschap, hoe een dynamiek tussen twee vrienden kan veranderen, hoe diep de pijn kan zijn na het beëindigen van zo'n vriendschap. Verder spreken we over de geuren uit zijn jeugd, de maakbaarheid van je eigen geluk en over hoe je als schrijver een boek moet laten rijpen in je eigen gemoed: 'Het niet schrijven is even belangrijk als het wel schrijven.'

De juiste balans vinden, daar is hij jarenlang mee bezig geweest. Inmiddels weet hij: beweging komt voort uit disbalans. Dus kun je het beter omarmen. We spreken over Nick twee punt nul, over het creëren van ruimte in je hoofd en over vermaak als vehikel of als einddoel.

Kruimeltje. En De Kameleon. Die twee boeken gaven haar als kind houvast in jaren vol onzekerheid. We spreken over haar eigen jeugd, hoe ze diep van binnen altijd twaalf is gebleven en we besluiten de term 'kinderliteratuur' maar gewoon af te schaffen tijdens deze kinderboekenweek.

Volkskrant Magazine bestaat 25 jaar. Dus praat ik met de huidige hoofdredacteur over het ambacht van interviewen, de diversiteit van de redactie, de waarde van een goede column en de schoonheid van het leren van elkaars hobbels en tegenslagen.

De zoektocht naar haar geluid als musicus is vervlochten met haar zoektocht naar wie ze is als Nederlands-Koreaanse. Het liefst in haar eigen tempo, op eigen initiatief. Maar het leven bepaalt soms haar eigen ritme. Ze beschrijft het in haar boek 'Vleugels van papier': 'Mijn harp geeft me houvast'.

Hij heeft een heimelijke crush op Céline Dion. Nu ja, in ieder geval haar Franstalige muziek. Lang hoorde Daniël Lippens hem als onderdeel van een trio met Erik-Jan Rosendahl en Julia Maan bij SLAM, nu is hij terug bij de publieke omroep met zijn eigen show Hallo met Daniël. Je kunt hem trouwens ook kennen van Twitch waarvoor hij shows maakte over actualiteiten en gamenieuws.

Op de kunstacademie haalde ze maar net voldoendes en verweet haat docent haar gebrek aan talent. Nu, jaren later, ziet Raimke Groothuizen dat ze structureel onderschat werd. Als leerkracht, auteur en animatiefilmmaker heeft ze zich in ieder geval iets voorgenomen: ze wil de docent zijn die ze zelf zo gemist heeft. Eén van haar belangrijkste missies? Ban de langstudeerboete!

In een - vanwege corona - uitgestorven theater streed ze met negen andere Maria's voor de hoofdrol in de The Sound of Music. En ze wist de slopende talentenjacht nog te winnen ook. Dit najaar zie je haar in een héél andere rol, die van hardwerkende zakenvrouw Carola die verbitterd de kerstdagen tegemoet ziet… En dat harde werken is Nandi niet vreemd.

Een randstedeling op safari in de Nederlandse jungle. Op het YouTube-kanaal Maar Natuurlijk volg je Raïsha Zeegelaars belevenissen op zoek naar de Big 5 van de Veluwe, zie je vleesetende planten in het riet en zeepaardjes in de Oosterschelde. De verhalen die ze maakt zijn speciaal voor de jonge kijkers, net als al het andere dat ze doet. Ze noemt zichzelf dan ook: een groot kind.

In 2013 was ze Miss Universe Nederland, in 2024 hét gezicht van de documentaire Misslukt. Want ondanks perfecte borsten, een kaarsrechte neus, slanke benen, een rimpelloos voorhoofd en volle lippen blaakt Stephanie Tency niet van het zelfvertrouwen. In Misslukt zien we bloedende benen, lekkende implantaten en een zelfbeeld dat steeds verder afbrokkelt. Jonge meiden, wees gewaarschuwd, zegt Stephanie.

Ze is een beetje verliefd op wat wij iedere dag op het toilet doen. Inderdaad: poepen! Kunstenaar Fides Lapidaire pleit ervoor dat we weer een onderdeel worden van de voedselkringloop. Door onze drollen niet door te spoelen maar te gebruiken als voedingsbodem geven we iets terug aan de aarde én aan onszelf. Op de Dutch Design Week vertelt Fides hoe, en bij Redouan geeft ze een voorproefje...

Tien jaar lang werkte hij in loondienst bij platenlabel Spinnin' Records. Hoewel social media al decennia bestaan, denkt Robert Tammens pas bij TikTok: dit is baanbrekend. Maar of hij met die dansfilmpjes ook zijn brood kan verdienen? Dat blijkt, want na het opzeggen van zijn baan bij Spinnin' Records timmert hij behoorlijk aan de weg met zijn eigen bedrijf: Molecule Social.

Optreden in de André van Duin Revue. Als dat zou lukken, was zijn leven geslaagd. Dat gebeurde al op zijn 22ste. Maar er kwamen nieuwe ambities, nog grotere shows, Las Vegas, in de toekomst een tv-serie, een eigen circus of een pannenkoekenrestaurant. De zelfspot is altijd gebleven: 'Ik ben van alles te veel. Een te strakke broek, een te open blouse en te mooie vrouwen naast me op het podium.'

Die ene zin van Václav Havel is zijn lijfspreuk. Het voorkomt dat hij moedeloos wordt of cynisch. Want dat ligt op de loer, als het gaat om armoedebestrijding. Natuurlijk blikken we terug op prinsjesdag, maar we spreken ook over bestaanszekerheid, houvast, angsten en ambities.

We spreken over empathie, de kern van alles wat ze doet. Over haar zoektocht in Suriname, hoe die ertoe leidde dat ze nog minder in termen van goed en fout is gaan denken. En ja, natuurlijk heeft ze nagedacht over de mediastorm en wat ze anders had willen doen: 'De verwarring die is ontstaan, dat reken ik mezelf aan.'

Ze stelt wezenlijke vragen, bewandelt zijpaden, zoekt naar antwoorden en krijgt inzichten. Bijvoorbeeld dat ruimtevaart conservatief is, dat de maan meer bezieling nodig heeft, want zodra we iets laden met verhalen dan krijgt het meer waarde. Dat de glimworm ons de schoonheid toont van een moment van fonkeling.

Oh nee. Dat was haar eerste gedachte toen ze hoorde dat haar dochter dezelfde aanleg had om een hele goede sprinter te worden. Want zelf voelde ze zich lange tijd niet gewenst in die atletiekwereld. Naar aanleiding van het boek 'Het Sprintexperiment' blikken we terug op haar carrière, op de bijzondere band met haar trainer en hoe hij haar op dat succesvolle EK in 1986 een lippenstift beloofde als ze een wereldrecord zou lopen. En dat deed ze.

We spreken over zijn missie, die tot uiting komt in Co&Zo, de podcast die hij samen met Nina de la Croix maakt. Over floreren en falen. Over zijn acteercarrière en hoe hij in de loop der jaren steeds meer is gaan relativeren. Hoe bevrijdend dat is. En natuurlijk over Arie Boomsma en zijn hond.

In haar nieuwe podcast 'Over Datum' gaat ze op zoek naar een ander verhaal, een andere manier om naar veroudering te kijken, het loskoppelen van het verlies van schoonheid. We spreken over botox, activisme tegen wil en dank, rolmodellen, en het zinloze strijden tegen iets wat onvermijdelijk is. 'Je kunt niet zeggen dat het geen herfst wordt. Het wordt herfst.'

Gevoel. Daar gaat het vooral om. Niet of iets slaagt, succesvol is, geld oplevert of goede kijkcijfers scoort. Het programma Break Free beschouwt hij als een ode aan mensen die hier vastliepen en het aandurfden om op zoek te gaan naar zichzelf, naar vrijheid, naar een plek waar ze beter tot hun recht kwamen.

Een kado dat je steeds opnieuw uitpakt, zo omschrijft hij muzieknummers die een leven lang meegaan. Die je inzichten geven, die je in iedere levensfase op een andere manier beluistert. We spreken over Arbeidsvitaminen, het vinden van je eigen stem en over een meneer genaamd René van Dijk.

Het talkshowseizoen is van start gegaan, dus natuurlijk bespreken we het huidige aanbod. Maar we praten ook over revival-tv (liefdeloos), sterren die spelletjes spelen (gemakzuchtig), haar kijktijd (achteneenhalf uur per dag), hoe ze ontspant (weinig). En, vooruit, ook nog even over Gordon.

Voor haar nieuwste roman 'Waterland' keerde ze terug naar haar jeugd in Oostzaan. Naar de onbezorgdheid, het geluk in kleine dingen. Maar ook de dingen 'die kinderen niet begrijpen en langs zich heen laten glijden'. En ze begrijpt haar moeder beter dan ooit.

Het moet vooral over de sportprestaties gaan en pas daarna over de verhalen van paralympische sporters. Het is iets waar ze al jaren voor strijdt. We spreken over het zwarte gat na haar afscheid van de topsport (was er niet), over dromen (vooral die van anderen), rolmodel zijn (raar fenomeen) en omgaan met druk (vond ze juist fijn).

Je bent goed zoals je bent, je mag er zijn. Het is zijn missie om die boodschap over te brengen aan kinderen en jongeren. We spreken over zijn schrijverschap, de ruimte tussen af en goed, troostgedichten, familie, de liefde en hij leest een nog ongepubliceerd gedicht voor.

Hij maakte een podcast, een boek en een documentaireserie over de taxioorlog, alleen de musical ontbreekt nog. Wat fascineert hem zo aan de taxiwereld? Verder spreken we over strips, scoops, de positie van de journalist, reportages op ooghoogte maken en we sluiten af met een heerlijke journalistieke blunder.

'Au'. Dat was het eerste wat ze opschreef na haar operatie. 'Is dit de bedoeling?' het tweede. Het resulteerde in haar debuutalbum Zwart/Wit. We spreken over ruimte innemen, kwetsbaarheid en de troostende werking van fantasie.

Het liefst is ze in het bos, waar ze zich vergaapt aan alles wat vliegt, kruipt en zwemt. Maar wie spreekt er eigenlijk namens die vissen, insecten, vogels, beekjes en rivieren? Met een achtergrond als jurist realiseert Jessica den Outer zich: een boom heeft dezelfde rechten als een lantaarnpaal. En een kraai als een theepot. Geen rechten, dus. En zo kwam het dat ze sinds 2017 betrokken is bij de organisatie Rechten voor de Natuur. Maar als je je voor álles wat leeft, stroomt, golft en waait moet inzetten, waar begin je dan?!

Acteur, presentator, podcastmaker, schrijver. En: queer. Lang voelde het voor Johannes Wirix-Speetjens alsof hij van een andere planeet kwam. En misschien is dat gevoel niet zo gek, want 'queer' betekent 'vreemd' in het Engels. Toch draagt Johannes de titel nu met trots. Om personen uit de geschiedenis die de kunstwereld kleurden te eren maakte hij er een podcast over: Classical Queers. En nu is er ook een boek. Hij was liever eerder al activistischer geweest, had zich vaker willen uitspreken. Tegelijkertijd voelt dit als hét moment.

Een chill en productief leven, wie wil dat nou niet? Van zelfhulpboeklezer werd Lianne Keemink zelfhulpboekschijver. Imiddels heeft ze drie kloeke boeken op haar naam. Van dat productieve leven zal ze dus wel verstand hebben. Nu de scholen en universiteiten weer beginnen een uitgelezen moment om de adviezen uit haar boek Dingen anders doen eens door te nemen. Lianne is zelfbenoemd alles-tegelijk-doenert pleit er juist voor om niet alles in één keer te doen: gezonder eten, meer sporten, vaker schrijven, stoppen met tv-kijken én om vijf uur opstaan. Want dát werkte niet...

Hij bekommert zich om het wel en wee van het enige overgebleven zoetwatergetijdengebied in Europa: de Biesbosch. En ja, dat is volgens boswachter Harm Blom bijzonder, omdat het allerlei buitengewoon leven aantrekt. Vooral uit de lucht. Neem de visarend, kraanvogel en ijsvogel. Maar de Biesbosch is ook het thuis van veel reeën, bruine korenbouten en bevers. Genoeg dus om goed voor te zorgen. Harm doet er ook alles aan om de Biesbosch op de kaart te zetten, want we mogen er best trots op zijn.

Columnist, journalist, podcastmaker, millennial, Amsterdammer en baasje van Molly. Kitty Herweijer, een typisch bevoorrecht lid van de havermelkelite, zou je denken. Maar heb je het over privilege, kijk dan niet enkel naar geboorteplaats, generatie, huidskleur, en het opleidingsniveau van de ouders. Er mist iets cruciaals, zo vindt Kitty: opgroeien in een veilige omgeving, met liefhebbende ouders is het belangrijkst.

Bij haar kun je terecht voor Eerste Hulp bij People Pleasen, adviezen over hoe alleen te zijn, maar niet eenzaam en wat te doen als je geghost wordt of last hebt van FOMO. In de goed bekeken YouTube-video's van Sophie Milzink - Tante Soof - vertelt ze waar ze zelf mee worstelt. En dat doet ze ook in gesprek met Redouan.

Je kunt 'm kennen van het programma Het Geheim van de Meester. Thijs Hagendijk maakt onderdeel uit van een team deskundigen dat een schilderij probeert te ontleden. Zijn specialiteit? Héél precies nagaan hoe een kunstwerk tot stand is gekomen. Waarom vermaalde Vermeer het peperdure lapis lazuli voor zijn werk, terwijl er veel goedkopere alternatieven waren? En: gebruikte hij nu wel of niet een camera obscura...?

Je hebt er twee van, en bij mij in de studio zit de journalist, schrijver, dichter, podcastmaker en uitgever. Ja, Hans van Willigenburg doet veel, maar praten over literatuur maakt hem het gelukkigst. Schrijven doet hij trouwens ook graag, in zijn boek Vrijheidsvuur vindt hij het van belang net een ándere kijk te geven op de actualiteiten.

Toen de wereld op 11 september 2001 op zijn kop stond voelde Bilal Ben Abdelkarim - geboren en getogen in Nederland, met Marokkaanse ouders - zich plots 'de ander'. Bilal kroop niet in de slachtofferrol. Geïnspireerd de Arabisch-Europese Liga, die opkwam voor gelijke rechten van niet-westerse minderheden in Europa, koos Bilal voor een derde weg: emancipatie. In zijn nieuwe boek, van dankbaar naar strijdbaar, beschrijft hij zijn ervaringen.

Ze vergelijkt de schuldhulpverlening met een autofabriek uit de jaren zestig: iedereen draagt een onderdeeltje bij, maar niemand bekijkt en bevraagt het geheel. Tijd om de schuldenproblematiek uit de taboesfeer te halen, zegt Jurenne Hooi. Vind de mensen die ermee te maken hebben niet zielig. Want dat gaat ten koste van de veerkracht, die zij juist in overvloed hebben.

Voetbalfan is sportjournalist Matthijs van Dam niet bepaald. Zijn geheim? Juist géén supporter zijn. Die strategie leverde hem al verschillende onderzoeksjournalistieke prijzen op. Vooral een reeks verhalen over de schrijnende situatie van arbeidsmigranten in Qatar voor, tijdens en ná het WK maakte indruk. En nu licht hij nieuwe tegels. Hoe kijkt hij naar het aanstaande WK in Saudi-Arabië en de sportjournalistiek in het algemeen?

Taboe-onderwerpen vermijden? Vergeet het maar! Als theatermaker, actrice én hulpverlener wil Nora Akachar die juist doorbreken, vooral binnen de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap, waartoe ze zelf ook behoort. Nu komt ze met de serie Brieven uit de kast, over queer én moslim-zijn.

Wanneer je denkt dat je niet nog dieper kunt gaan, ontdekken dat dat toch het geval is. En jezelf dan bijeenrapen en weer opstaan. Daar is hij goed in. We spraken over hoe hij omgaat met kritiek, waarom hij de gunfactor is verloren en waarom hij toch steeds terugslaat: 'Er is niemand die voor me opkomt, dus moet ik het zelf doen.' Dit is een herhaling van de uitzending op 18 april 2024.

Niet helemaal begrijpen waar je naar kijkt, maar toch blijven kijken, omdat het je raakt. Dat deed hij als kind bij de serie Candy Candy. En nu doet hij het met de foto's van Paul Blanca. We spreken over zijn omgang met pijn, zijn voornemen om het minder over hemzelf te laten gaan. En over zijn liefde voor Per Seconde Wijzer en de schoonheid van gewone mensen die heel veel weten. 'Er zijn al zoveel quizzen met kut-BN-ers.' Dit is een herhaling van de uitzending op 14 juni 2024.

Aanspraak maken op een verhaal, op verdriet, op een geschiedenis. Daar heeft ze moeite mee. 'Wie ben jij om dit te gaan delen?' Die vraag vreest ze het meest. Maar die vraag is haar nooit gesteld. We spreken over kwetsbaarheid, het uitpakken van de bagage van haar grootouders en relativeren als strategie, om maar niet te hoeven voelen.

Voor hem begint het pas als de Olympische Spelen in Parijs afgelopen zijn. Het terugkijken, in perspectief zetten, liefst zonder nostalgie. We spreken over zijn 'dat zullen we nog wel eens zien'-mentaliteit als het gaat om sportgebeurtenissen waar mensen alles over denken te weten, over bijzondere vondsten in plastic tassen, zijn droom dat er een Rijksmuseum voor Nederlandse sport komt. En hij doet een oproep aan de NOS.

Ze schrijft over Gen-Z en over millennials. Kritisch, maar liefdevol. 'Als ik niet vanuit vertedering kan schrijven, moet ik op zoek naar een ander onderwerp'. We spreken over imago, volwassenheid, de maakbaarheid van het leven en over kijken naar etende honden.

Al 130 afleveringen lang gaat hij in zijn podcast Ecosofie op zoek naar het antwoord op de vraag: hoe kunnen we zo goed mogelijk met ons huis - de aarde - omgaan? Als nieuw lid van de raad van Leefomgeving en Infrastructuur mag Marnix Kluiters nu geen vragen stellen maar antwoorden geven. Hij schreef trouwens ook al een boek waarin hij dat doet: Duurzame Ambitie. En hij heeft dit jaar ook een bijzonder jubileum, maar of hij dat wil vieren...?