MISCHA!

Alsof iemand zo hard aan een boom schudde, zodat de wortels loskwamen uit de grond. Zo voelde ze zich toen drie jaar geleden de oorlog in Oekraïne begon. We spreken over kunst als basisbehoefte, over de reconstructie van haar jeugd en haar ontmoeting met Olena Zelenska.

Het is dertig jaar geleden dat Ischa Meijer overleed. We spreken over dat ene interview in Eik en Linde. Haar voorgevoel over hun liefde. Over familie, over vrienden. Over haar afkeer voor halve dingen. Hoe ze het als verworvenheid beschouwt dat ze geen pleaser is, er af en toe de beuk in gooit. En haar liefde voor het woord 'nee', want 'nee gaat vooraf aan de grootste ja: ik wil'.

Toen in 1956 zijn straatnaam van de Stalinlaan werd veranderd in de Vrijheidslaan, wist hij als kind al: wat er in het buitenland gebeurt, heeft direct gevolgen voor mijn eigen leven. En dat probeerde hij duidelijk te maken als correspondent, en nu als buitenlandcommentator. We spreken over Trump, over oorlog en over journalistiek.

Ze vertelt over de onopgeloste zaken die ze samen met Annemiek van Spanje in haar nieuwe podcast 'Cold cases: Tegen het licht' behandelt. En we spreken over omgaan met verlies, dat het geen plekje krijgt, maar dat je het met je mee draagt, als een bal in een vaas.

Ze is voorstander van de nieuwe, brede, linkse beweging. Wie die moet leiden, vindt ze van latere zorg. Eerst de inhoud, dan pas de poppetjes. Trouwens, het mag van haar vaker over de inhoud gaan. Wat helpt? Haar eigen koers volgen en je zo min mogelijk laten afleiden.

Opinie is gratis en gemakkelijk, maar hij blijft er liever van weg. Hij wil zich baseren op feiten en doet niet mee aan speculaties. Zorgen maakt hij zich wel. Over de onzekerheid die Trump veroorzaakt. Over 'de liefdesrelatie' tussen de VS en Europa, die nu ten einde is. 'En het is nog maar de vraag of we vrienden kunnen blijven.'

We spreken over zijn audiodrama 'Gezeik', over twintig jaar De Jeugd van Tegenwoordig, over zijn vaderschap, over Wim T. Schippers, hoe je weet of een project geslaagd is, en wat de kunst is van een goed idee niet laten eindigen als een koude pizzapunt.

Het is een jaar geleden dat de Commissie Van Rijn haar rapport presenteerde, wat is er sindsdien veranderd? We spreken over haar jeugd, haar leiderschap, kwetsbaarheid, haar Michelle Obama-lijfspreuk en over vergeving: 'Het uitgangspunt is dat iedereen mag terugkomen.'

Luisteren naar de zachte stem. Die les leerde hij als staatssecretaris Mijnbouw, belast met het dossier gaswinning in Groningen. Maar hoe luister je naar die zachte stem? En wat doe je er vervolgens mee? We spreken over zijn jeugd, zijn intens chagrijnige buien, de BTW en over de ruimte voor gevoelens in politiek Den Haag.

Klaas kan alles. Maar hoe doe je dat, dingen doen die net iets te eng zijn? Ademhalen in een vierkantje, dat is stap 1. We spreken over zijn liefde voor radio en over die ene zoektocht die een leven lang duurt.

Ze noemde hem Burny, want op die manier kon ze haar burn-out buiten zichzelf plaatsen. Maar uiteindelijk draagt ze hem met zich mee, als een zwakke enkel die opspeelt als ze even niet goed oplet. We spreken over onze vreemde neiging om dat wat we voelen, niet serieus te nemen.

Het is tien jaar geleden dat Joost Zwagerman overleed door zelfdoding. Er is een hernieuwde uitgave van zijn essaybundel 'Door eigen hand' over de nabestaanden van zelfdoding. Zijn weduwe Maaike Pereboom schreef het voorwoord. We spreken over rouw, bevrijding, boosheid en de troostende kracht van verbeelding. Denk jij aan zelfdoding? 24 uur per dag kun je gratis en anoniem bellen met 0800-0113 of chat op 113.nl.

Geloof, hoop, liefde. En tijd. Daarover spreken we. Dat geloof een kwestie van vertrouwen is. Dat er altijd te weinig tijd is. En nu het CDA de vierde grootste partij is in de peilingen, popt die ene vraag op...

Eindelijk heeft ze tijd om bij te praten met vrienden, om lekker lang te douchen, te dansen en om te daten. 'Want voor je het weet, ben je dood.' We spreken over haar jeugd, over knuppels in het hoenderhok, taboes en we krijgen kippenvel van de muziek van Tamino.

We spreken over Greedy Guys, hij vertelt over de levenslessen van Alfred Jodocus Kwak en over zijn vader, die hem leerde dat succes en geluk twee hele verschillende dingen zijn.

Toen hij in de jaren zestig met cabaret begon, waren er dingen waar je geen grappen over mocht maken. En nu ziet hij dat de geschiedenis zich herhaalt. Hij is hetzelfde gebleven en neemt nog steeds geen blad voor de mond. We spreken over die mooie zomer, over ouder worden en over die ene grote liefde.

Af en toe dingen op hun beloop laten. Soms even niets zeggen, even geen actie ondernemen. Daarvoor pleit de Denker des Vaderlands. En ze ziet het als onze plicht om een gevoel als beginpunt te zien, te onderzoeken waar dat gevoel vandaan komt, voordat je er anderen mee lastig valt.

Hij droomt bijna elke nacht van Rusland, want als journalist wil hij daar zijn waar het gebeurt. We spreken over vriendschap, naïviteit ('een mooie eigenschap'), corruptie ('gewoon nee zeggen') en cynisme ('ben ik helemaal niet').

Hij begon helemaal opnieuw, ging terug naar start. We spreken over de reis die hij sindsdien heeft afgelegd, zijn nieuwe album. De zoektocht die nooit af is en die ervoor zorgt dat hij steeds beter weet wat hij niet is. Wat hij voelt. En wat hij nastreeft: van betekenis zijn voor een ander.

Geen licht, geen instructies, geen voorgesprek. Zijn documentaires zijn echte ontmoetingen, liefst zonder boodschap, zonder mening, dat laat hij liever aan de kijker over.

We spreken over zijn liefde voor geschiedenis, de zoektocht naar zijn eigen familiegeschiedenis. We luisteren naar Joni Mitchell en de Poema's. Hij beschrijft de geur van zijn jeugd en deelt zijn bucketlist.

Waarom zijn we niet liever voor elkaar? Dat vraagt hij zich zo vaak af. Want het kan vanaf nu en het kan al bij je buren. We spreken over zijn gebrek aan ambitie, zijn talent om in het nu te zijn. En over Berry, Gerri, Ferry en zijn liefde voor Brabant.

We spreken over haar dromen als kind (wonen in The Sound of Music), over haar huidige dromen (over Maria Callas en over Willem-Alexander) en wat kenmerkt een goede opera (waarachtig zingen) en natuurlijk ook over De Slimste Mens.

Hoe is het echt om een praktiserende moslim te zijn? In haar documentaireserie 'Moslims' gaat ze mee naar de moskee, naar het werk, naar de sportschool, mee naar huis. Ze trof een divers beeld aan. En een jaloersmakende mate van overgave.

We spreken over het welzijn van kinderen van gescheiden ouders. Hoe het nooit te laat is om dat ene gesprek nog een keer te voeren met je kinderen. Ze vertelt over de liefde, hoe ze zelf in een relatiecrisis belandde én hoe ze die overwon.

Hij doet al jarenlang onderzoek naar het welzijn van mensen in de creatieve sector. We spreken over veiligheid op de werkvloer, waardering, erkenning. En hoe er tot nu toe vooral aan symptoombestrijding is gedaan.

Gelukkig 2025! Ik wil graag met je terugblikken op enkele opvallende, ontroerende, spraakmakende fragmenten uit de gesprekken van 2024. Dank voor het luisteren in 2024 en tot volgend jaar!

Gelukkig 2025! Ik wil graag met je terugblikken op enkele opvallende, ontroerende, spraakmakende fragmenten uit de gesprekken van 2024. Dank voor het luisteren in 2024 en tot volgend jaar!

Als kind zag hij zijn opa piano spelen en dacht: 'Hoe kan dit?' En: 'Dit wil ik ook'. En toen hij jaren later het Hammond orgel ontdekte, vond hij daarin de klanken terug van de platen die zijn vader draaide. Verder bespreken we hoe verwondering klinkt, of een storm. Hoe je tijd en ruimte creërt in de muziek die je componeert.

Als kind wilde ze indiaan worden. Ze werd Koninklijk Huis-journalist. We spreken over haar nieuwste boek over Amalia, over de privacybescherming van het Koningspaar, over Expeditie Robinson, haar jeugd, haar veerkracht en over Justine twee punt nul.

De bijbel, is dat eigenlijk een goed boek? Hij vindt van wel, omdat het voor hem gaat over hoe je tot je recht komt als mens. We spreken over vergeving, over troost. En over die herdertjes die bij nachte lagen, daar in het veld.

Kerstmis beschouwt ze als een feest van verlangen naar wat er niet geweest is, naar geborgenheid, naar ergens bij horen. We spreken over de liefde, waarom je daar nooit over kunt oordelen. En over de immens grote loyaliteit van kinderen naar hun ouders toe.

Liefde in tijden van oorlog. Dat zie je in zijn documentaire 'Kerst onder vuur'. We spreken over hoop, medemenselijkheid. Onze neiging om alles heel te maken, terwijl de scheuren en de kieren ons juist herinneren aan onze veerkracht.

Het ongemak opzoeken, dingen doen die net iets te eng zijn, je eigen schaamte onder ogen zien. Dat doet hij het liefst. We spreken over zijn solo dansvoorstelling en we blikken terug op het songfestival avontuur. Zijn advies aan Claude? 'Wees jezelf. En dat is best een klus, want hoe ben je jezelf? Dat vraag ik mezelf ook al mijn hele leven af.'

We spreken over 'het personage Sanne', haar rol in Sister Act, de nieuwe kennisquiz die ze gaat presenteren, ze blikt terug op 'Sanne Wallis De Show'. We bespreken het verschil tussen overtuiging en overgave. En Rob de Nijs. In zijn maillot.

We spreken over haar missie om Nederland vitaler te maken. Ze blikt terug op haar schaatscarrière, het bekende zwarte gat dat daarna volgde. En we spreken over grenzen, hoe je in haar ogen geen topsport kunt bedrijven als je daar niet regelmatig overheen gaat.

We spreken over troost, achteloosheid. Over het gevoel dat je alleen aan het front staat. Vervolgens tot de ontdekking komen dat je voortkomt uit een lange lijn van voorvaders die zijn opgestaan, die het gevecht zijn aangegaan. 'Met toga of zonder toga, ik zal de ander altijd beschermen'. Dit is het tweede deel van het gesprek. Het eerste deel vind je in je podcast-app.

We spreken over wat ze zelf 'het noodlot' noemt, de geheimhouding waarmee ze de belangen van haar cliënten boven haar eigen vrijheid stelt. Over de overlevingsstand waar ze ook na haar vrijlating aan vast bleef houden. En over 'het recht - dat ooit zo prachtig was - is een deel van mij. Ik kan het niet helpen.' Dit is het eerste deel van het gesprek. Het tweede deel verschijnt maandag.

We spreken over zijn liefde voor radio, over BNR Nieuwsradio. Hoe gekleurd mag nieuws zijn? In hoeverre mogen presentatoren hun eigen mening ventileren?

Ze is nog nooit zo gelukkig geweest als nu, 'dus kun je er maar beter van genieten, want uiteindelijk raak je alles kwijt.' We spreken over zelfliefde, haar milder wordende blik, haar missie om andere vrouwen te helpen, haar ondernemerschap en haar talent om zich werkelijk niets van anderen aan te trekken.

Hij schreef een boek over Amsterdamse liquidaties, vanwege zijn fascinatie voor de keiharde onderwereld: 'Ik ben een laffe kraai die kijkt wat er op de grond ligt'. We spreken over zijn kunstenaarschap, zijn afkeer van pretenties. En zijn strijd tegen de Nederlandse truttigheid.

Ze provoceert met een knipoog, ze geniet van wat ze zelf haar 'narrenvrijheid' noemt. We spreken over haar liefde voor feiten, haar zoektocht naar het authentieke, over hoe tegenslagen blessings in disguise blijken te zijn. En andere troostrijke gedachten in tijden van oorlog: 'Het zou toch alleen maar beter worden?'

Natuurlijk bespreken we de mislukte staatsgreep in Zuid-Korea. Maar we praten ook over het bezuinigingen in het hoger onderwijs, zijn fascinatie voor Zuid-Korea en wat hij na al die jaren nog steeds moeilijk te begrijpen vindt aan de cultuur. Hoewel, cultuur, dat vindt hij echt een rotwoord.

In haar podcast 'Het laatste gesprek' praat ze met mensen die weten dat ze binnenkort gaan sterven. De inzichten die zij hebben. We spreken over 'vandagen', over eindigheid en rouw bij mens én dier en over de kunst van het interviewen.

We blikken terug op haar jeugd, op B&B Vol Liefde, op haar carrière als stewardess en we blikken vooruit. De geruststellende gedachte dat hij al geboren is en gewoon ergens rondloopt.

Eigenlijk zou ze Kelly van der Veerkracht moeten heten. Ze was steeds de eerste transgender die... Dus heeft ze veel verbale klappen opgevangen. Inmiddels heeft ze alles al gehoord en kan niets haar meer raken. 'Een machtig gevoel, onoverwinnelijkheid, vrijheid'. We spreken over geluk, geloof, liefde en over haar werk als sekswerker.

Er zitten 6200 vluchtelingenkinderen in de asielnoodopvang. Daarmee zakken we door een morele ondergrens, vindt hij. We spreken over kwetsbare kinderen, over zijn eigen jeugd en over kinderen die een beweging in gang zetten.

De brandstapel. Zo voelde het vorig jaar. We spreken over haar politieke ambities, over racisme en over die ene vraag die ze nooit meer wil horen.

Hij was 29 en had zijn dromen verwezenlijkt, dus alle reden om gelukkig en tevreden te zijn. Maar hij was onrustig en verveeld. Stapels zelfhulpboeken las hij en ontdekte: we weten wat er nodig is voor geluk, maar toch passen we het niet toe. Daarom schreef hij 'Intentioneel leven', jawel een zelfhulpboek waarmee je wél direct aan de slag kunt.

Hij schreef zeven kerstliedjes en hij schreef een kerstverhaal met een echte kerstgedachte die ook buiten kerst van waarde is: een ode aan de kleine gemeenschap. We spreken over het pure maakplezier, over dingen doen die je eigenlijk niet durft en over zijn vak: 'popliedjes van drie minuten, dat is voor mij de allerhoogste kunstvorm.'