MISCHA!

We spreken over de afsplitsing getiteld Vrede voor dieren, die ze eigenlijk geen afsplitsing noemt. Over politieke versplintering waar ze het voordeel wel van inziet. En over de strijd om de zetels die ze vooral beschouwt als een strijd tegen BBB.

Hij heeft geleerd om te relativeren, om de zorgen die hij heeft klein te maken, te focussen op wat er wél is. We spreken over opgroeien in een bekende familie, zijn ondernemerschap. Over geloof, het geruststellende gevoel dat het licht nooit uitgaat, dat je nooit meer leed krijgt dat je dragen kunt. En over de liefde.

Met een zachte blik naar degene kijken die je ooit was. Toen hij dat kon, viel er een last van zijn schouders. Tijdens een klotejaar - hij gunt het iedereen - begon hij een zoektocht naar zelfacceptatie. Langs zijn jeugd, zijn familie, vrienden én in een zweethut.

We spreken over het liedjesmaakproces, over de schoonheid van een ansichtkaart, hoe als je jong bent je alles overkomt en hoe je als je ouder wordt over alles gaat nadenken. Over zijn optimisme - 'op weinig gestoeld' - en over Vroege Vogels: 'Ik wist geen bal van de natuur'. En als het café volgens hem de hel is, wat is dan de hemel?

De manosphere serieus nemen en met humor bestrijden. Dat werkt. Denkt ze. Hoopt ze. Maar pin haar er niet op vast 'want ik heb geen misogynie gestudeerd.' We spreken over algoritmes, die wereld in je telefoon die iedereen wat haar betreft veel serieuzer zou moeten nemen. Over Dolle Mina's, financiële onafhankelijkheid en écht je stem laten horen.

Welk verhaal willen we vertellen? Over die vraag kan hij wakker liggen, als directeur van het nieuwe Slavernijmuseum. Hij vertelt over zijn eigen familiegeschiedenis, de vragen waar hij nooit antwoord op zal krijgen. We blikken terug op dat ene incident met Lex Uiting. En hij vertelt over zijn moeder die als motto had: 'Het is vandaag niet gelukt, maar morgen lukt het wel'.

Hoe lang ga je nog door als advocaat? Hoe verhoud je je tot je eigen sterfelijkheid? Twee vragen die hij ronduit belachelijk vindt, maar die toch gesteld worden. Hij blikt terug op zijn jeugd, het verlies van zijn echtgenote, zijn politieke avontuur bij FvD. En we eindigen met een heuse B&B vol liefde, want jawel hij is verliefd en dat maakt hem 'een dankbaar mensenkind'.

Gek eigenlijk, dat we het activisme noemen, terwijl het nastreven van een betere wereld iets heel vanzelfsprekends zou moeten zijn. We spreken over vooruitlopen, hoe eenzaam dat kan zijn, hoe je omgaat met weerstand. En over de liefde, hoe je soms moeite moet doen om die te ontdekken, maar dat het uiteindelijk het antwoord is. Op alles. Altijd.

Het zat niet in de planning, om voetbalcommentator te worden. Sowieso is ze niet van de planning. We spreken over de stijgende lijn als het gaat om vrouwenvoetbal. Hoe het is om wegbereider te zijn. Hoe ze zich afsluit voor negativiteit. Over haar correspondentschap in Groot-Brittannië. En - een heerlijk gevoel - dat het 'altijd nog alle kanten op kan.'

Buikpijn had ze van de PVV overwinning. En ze stelde zichzelf de vraag: kan ik nog thuis zijn in dit land? Ze schreef er een boek over, een pleidooi voor activisme. Want als ze iets heeft geleerd van translationgate is dat het de moeite waard is om je mond open te trekken.

De rechtsstaat is nooit af. En de rechtsstaat is in gevaar. Dus hij maakt zich zorgen. Over de steeds groter wordende groep mensen die niet krijgt waar die recht op heeft. Over politici die blunderen met de asielwet. Over zijn werk bij de Hoge Raad. En over die ene keer dat er een pistool op hem werd gericht.

We spreken over omgaan met kritiek, de kunst van het genieten, zijn afstreeplijstje, ouder worden - 'doe ik niet aan mee' - en we luisteren naar de kerkklokken van zijn jeugd, naar een zingende drummer en naar Nina Simone.

Baantjer nummer 97 is net verschenen, dus natuurlijk gaat het over De Cock met cee-oo-cee-kaa. De parallellen met zijn eigen leven. Hoe dingen op zijn pad kwamen en hij opeens acteur of tv-producent werd of opeens getrouwd was. We spreken over tweede kansen, de 'onderbuikbult' en: komt Baantjer terug op tv?

We spreken over De Hoedjesvraag, De Doorschuifvrouw, De Excuus Truus, De Vitesse-aanhanger, De Mantelzorger, WNL, De Hokjes en: De Liefde.

Bewustwording. Dat is de opbrengst van de strijd die ze voert. We spreken over angstcultuur, over het verschil tussen de persoon en de functionaris en over hoe ze eindelijk is geworden wie ze altijd al wilde zijn: iemand die haar mond opendoet.

Ze maakte een documentaire over de zoektocht naar haar geloof, naar haar Joodse wortels. Ze ontdekte: we lijken meer op elkaar dan we denken. We spreken over de menselijke neiging om alles plat te slaan, in hokjes te duwen. Zodat we het kunnen framen, overzien, maar 'de werkelijkheid is rafeliger dan we zouden willen.'

Met zijn Stichting Levensportret filmt hij de levensverhalen van mensen die ongeneeslijk ziek zijn. We spreken over rouw, afscheid en over de levenslessen die hij zelf te horen krijgt tijdens die betekenisvolle gesprekken die levendiger en vrolijker zijn dan je zou denken. www.stichtinglevensportret.nl

Het is 30 jaar na de val van Srebrenica, hij was toendertijd minister van defensie. Hoe gaat hij om met vragen waar je geen antwoord op krijgt? We spreken over houvast, over Oekraïne, de kunst van het helpen en onze vertroebelde kijk op het eigenbelang.

Ze is niet van het terugkijken, liever gaat ze gewoon door, want er is werk aan de winkel. We praten over Wilders, over kwetsbaarheid in Den Haag, over de duwtjes in de rug die ze van haar vader kreeg. Over bureaucratie, over haar geloof als ijkpunt en we luisteren naar 'O Fortuna' en Elvis.

In willekeurige volgorde bespreken we Nicolien van Vroonhoven, private equity, Angela de Jong, Rob Oudkerk, Wierd Duk, Ghostbusters, over links, over rechts. En: waarom is hij zelf eigenlijk zo ongepast theatraal?

Zo vlak voor het zomerreces blikken we terug op de afgelopen twee jaar. De afslagen die zijn genomen, de lessen die zijn geleerd. De kracht van het hardop durven nadenken, iets wat meer politici zouden moeten doen. De juiste verhouding tussen inhoud en beeldvorming. De toekomst van NSC en de toekomst van haarzelf.

Ze is presentator, ondernemer en spreker, maar bovenal iemand die bruggen wil bouwen. Sanae Orchi laat zich niet vangen in één rol: van de mediawereld tot het ondernemerschap en van spiritualiteit tot maatschappelijke thema’s, ze durft zich uit te spreken! Ze maakte documentaires, hielp mee een boek te schrijven en helpt anderen met persoonlijke groei. Redouan is benieuwd: Hoe blijf je trouw aan jezelf in een wereld vol meningen?

Showbizz-kenner Jan Uriot schuift vandaag aan. Hij Journalist bij De Telegraaf, vaste kracht van weekblad Privé, en te horen in de podcasts Strikt Privé en Marc-Marie en Jan zijn voor niemand bang. Hij schreef biografieën, presenteerde bij Goedemorgen Nederland en liep ooit in een doktersjas de VU binnen om een interview te scoren. Nu is er zijn boek Onze lieve stad, een ode aan 750 jaar Amsterdam. Vandaag wil ik met hem praten over roem, nieuwsgierigheid en wat er gebeurt als de spotlights even op de stad zelf schijnen.

Hij laat mensen lachen, maar raakt net zo makkelijk een gevoelige snaar. Edson da Graça is cabaretier, presentator en binnenkort ook hét nieuwe gezicht van The Voice of Holland. En alsof dat nog niet genoeg is, staat hij vanaf 31 augustus ook naast Nicolette Kluijver in een nieuw seizoen van Expeditie Robinson. Maar achter de spotlights schuilt iemand die weet wat het is om te vallen en op te staan, hij presenteerde uit het rood waarin hij jongeren met schulden helpt, omdat hij zelf weet hoe het voelt. Vandaag wil ik met Edson praten over doorzetten, representatie, en waarom humor soms begint met eerlijk durven zijn.”

Wat als je er op een dag achter komt dat je voorvader een slavenhouder was? En wat als je ontdekt dat hij, net als jij, tekende? Voor Elena Beelaerts van Blokland begon daar een zoektocht naar haar familiegeschiedenis, naar het koloniale verleden, maar vooral naar zichzelf. Een zoektocht dat 7 jaar duurde heeft ze een boek over geschreven: Ach Freule

Een van de rauwste stemmen uit de Nederlandse hiphop. Met Opgezwolle liet hij een onuitwisbare stempel achter, maar achter die scherpe pen schuilt een man die jarenlang vocht met verslaving, twijfel en herstel. In het boek Mijn eigen wereld zien we Phreako Rico zoals we hem zelden zagen, eerlijk, kwetsbaar en compromisloos echt!

Bert Bentsink neemt geen blad voor de mond als het gaat om onrecht en uitsluiting. Zijn debuutboek 'Plotseling papa' over het onverwacht vader worden verscheen op 11 juni 2025 en raakte meteen een snaar.

Hoe komt het dat het een influencer wel lukt om een product aan de man te brengen dat niet werkt. En dat het ons niet lukt om het echte en enthousiasmerende verhaal rondom duurzaamheid te vertellen? Daarover gaat zijn nieuwe boek, waarin hij opvallend optimistisch is: 'Uiteindelijk komt het goed met deze planeet.'

We spreken over het Andre van Duin-keurmerk, over de maakbaarheid van een goede foto anno 2025 en een minicursus hoe-om-te-gaan-met-grote-ego's. En over zijn liefde voor zwartwit foto's: 'Je kunt je achter niets verschuilen.'

Een dag niet in het acht uur journaal, was een dag niet geleefd. Toch was er geen zwart gat nadat hij de NOS verliet, het was eerder een zachte landing. Een nieuwsitem vergelijkt hij met een haring, hij is enthousiast over het plan van Dijkhoff, hij pleit voor een doorbraakakkoord en: 'de politiek en de journalistiek mogen best een onsje saaier'. Zijn levensmotto? 'Alles is het heden en wat er is geweest. En daar geniet ik enorm van.'

Zoals velen op vakantie hun handdoekje op een strandbedje neerleggen, zo moet je je volgens De Mol als vrouw gedragen in de wereld van ondernemers en investeringsfondsen: claim your seat. We spreken over CapitalT, over de voorspelbaarheid van de prestaties van start-ups, en over juist niet doen waar je je comfortabel bij voelt.

Een Tripadvisor, maar dan voor geneesmiddelen. Dat zou ze graag zien. We spreken over de route van een geneesmiddel, over hoe om te gaan met desinformatie. En, vooruit, ook nog even over de politiek.

We luisteren naar de stemmen van Van Agt en Den Uyl, naar de stem van degene met wie hij regelmatig verward wordt: zijn broer. We spreken over duidelijk taalgebruik en hoe dat kan leiden tot radicaliteit en chaos. Over Machiavelli en het belang van bondgenootschap.

In 1987 sprak ze zich al uit in Sesamstraat, dat we maar eens moesten stoppen met Zwarte Piet. En ze begreep dat het vervolgens nog lang duurde voordat het echt gebeurde: 'Ga er nooit vanuit dat degene tegen wie je strijdt, minder zeer heeft dan jij.' We spreken over haar grote liefde, over typecasting - 'Ik heb een weekend lang gehuild' - en over echt gezien worden.

We spreken over zijn kunstenaarschap, over het familiebedrijf ('We zijn allemaal dromers') over zijn liefde voor groei, voor groter, en de onrust die dat met zich meebrengt. Over arbeidsethos en zijn oproep om elkaar wat meer aan te moedigen. Niet alleen als iemand op zijn bek gaat, maar ook als iemand succes heeft.

Ont-ernstigen, dat geeft lucht. Dus we hoeven niet bang te zijn voor kunstmatige intelligentie. We spreken over Chat GPT ('een oude verstandige wijze vrouw'), over creativiteit en zijn talent om dingen klakkeloos weg te gooien.

De wegen die je niet bewandelt, ook die bepalen je leven. Het is één van de inzichten die hij met ons deelt in zijn boek. We spreken over zijn bewogen jeugd, de jaren met Di-rect en hoe hij daarna in zijn eentje verder ging. Zonder rancune.

Want als je dan wint, dan ben je nóg beter! We spreken over zijn overstap naar Viaplay, het tikkie van Max, over de kracht van mannenvriendschappen, over De Klassenavond. En over bang zijn en tóch durven. Hoe doe je dat?

Als ze iets tot op de bodem wil uitzoeken, dan blijft ze graven. De belangrijkste vraag die haar nu bezighoudt: wat is er waar van alle beloften die de cosmetica-industrie doet? Spoiler: heel weinig. Haar missie: consumenten ervan overtuigen dat we dus kunnen stoppen met kopen. Scheelt geld, plastic en teleurstelling.

Verraden voelt hij zich. Boos. En teleurgesteld in de fractie, omdat er niemand is opgestaan. 'Weer een kabinetsval door een ondemocratische partij'. Hij blikt terug op zijn tijd bij de PVV, op zijn tijd bij de politie, hoe slechts drie woorden een einde maakten aan die carrière. Daarnaast: een advies voor de BBB en hoe het nu verder moet in Den Haag.

Natuurlijk bespreken we de onderhandelingsstrategieën van Wilders. Hoe hij zichzelf in een benarde positie heeft gemanoeuvreerd. Het zogenaamde chicken-moment. We blikken vooruit op de NAVO-top. En natuurlijk geeft hij een lesje onderhandelen en legt hij uit waarom vrouwen en baby's hier zo goed in zijn.

De veerkracht van de Amerikanen, die ervaart ze bij haar Amerikaanse bonusfamilie. We spreken over de dunne lijn tussen haar werk als journalist en als Amerikakenner, haar fascinatie voor het verzet tegen anti-democratische krachten, over wat Trump wel goed doet. En over haar eigen veerkracht.

Hij vertelt over de hoge radioantenne in zijn ouderlijk huis in Maastricht. Hoe hij naar zeepiraat Radio London luisterde. We spreken over FM op5, zijn programma op Radio 5, we blikken terug op Spijkers met koppen. En we blikken vooruit, want hij maakt al meer dan zestig jaar radio en wil dat ook blijven doen.

De perfecte gehaktbal, neuzekes, stoemp en de rosbief van zijn Metje. 'Niets is zo intiem als voor iemand koken, want als je iets maakt, steekt de ander het in de mond.' We spreken over de slagerij van zijn ouders, de boerderij van zijn grootouders, hoe hij zichzelf is geworden en het geheim van een goed recept: 'dat moet als de handleiding van een IKEA-kast zijn.'

Hij bevindt zich het liefst in de comfortzone, in plaats van op zoek te gaan naar onnodig risico. We spreken over RTL Boulevard, over de nieuwe RTL Talkshow en natuurlijk over zijn vaderschap. En aan het eind van het uur vinden we toch - hoera - een rafelrandje. Een kleintje, maar toch.

Je kunt altijd iets doen voor een kind dat het zichtbaar moeilijk heeft. Daar is hij van overtuigd. Wat hij ook zeker weet: 'verhullend taalgebruik werkt wegkijken in de hand.' En: 'we kijken liever weg dan dat we iets doen.'

Buiten spelen, noemt hij het zelf. Het plezier opzoeken en daar verslag van doen. En je niet in een hokje laten duwen, dus daarnaast ook een bestaan als muzikant. We spreken over de Tumor Tapes, 'positivisme tegen de klippen op', de schoonheid van melancholie en over juice, want 'we kunnen morgen allemaal de lul zijn.'

Natuurlijk blikken we terug op het overlijden van Paus Franciscus en op de inauguratie van de nieuwe Paus. We spreken over de kunst van het berusten. Dat je ouder wordt. Dat het einde nadert. En waar hij niet in berust. Transgenderzorg. En we gunnen elkaar onze eigen mening.

Eén blik. En hij weet het. Hij geeft een kijkje achter de schermen van het verwerven van de kunstcollectie van Fenix, het nieuwe kunstmuseum voor migratie. We spreken over hokjesdenken, gelukszoekers, het Rijksmuseum als een vrouw waar je moeite voor moet doen, goeiemorgen-schilderijen, zwachteltaal en woke: 'een discussie die vastloopt'.

Als kind werd hij al opgewonden als hij sneeuwvlokken uit de lucht zag vallen. En dat gevoel is altijd gebleven. We spreken over energie, over zijn lichaam ('mijn beste vriend') en over zijn patroon in de liefde: 'als iemand met me wilde zoenen, dan ging ik al voor de bijl'.