MISCHA!

In 1973 woonde hij zijn eerste race bij. In Zandvoort. Als 11-jarige werd hij verliefd op de Formule 1 én werd hij geconfronteerd met het risico van de sport, want de Brit Roger Williamson crashte en overleed. Nu, vijftig jaar later, is de Formule 1 nog steeds zijn grote liefde. Hoewel het in de jaren zeventig wel kleurrijker was. En spannender. 'Het is de kunst om te genieten van perfectie.'

Het woord 'onveilig' is een lap geworden waar we elkaar mee slaan, zonder dat je recht doet aan wat er daadwerkelijk is gebeurd, vindt ze. Verder spraken we over haar jeugd, haar verhouding tot God: 'ik geloof graag'. Over wie de Bert is en wie de Ernie en het inzicht dat ze van haar Duitse schoonmoeder kreeg: ruhig abwarten: 'Na twee dagen zetten de dingen zich vanzelf.'

Binnenkort stopt hij als verslaggever van NOS Sport. Na 35 jaar. Dus natuurlijk hoor je mooie anekdotes, maar we bespreken ook hoe hij de sportjournalistiek heeft zien veranderen, hoe je als journalist omgaat met resultaten die gekleurd zijn door doping en in hoeverre de maakbaarheid van succes het plezier beinvloedt.

Palliatieve zorg moet beter én kan beter, vindt deze longarts. Hoe? Onder andere door het taboe te doorbreken. Praten over de dood, zodat we er een realistischer beeld van hebben. Nadenken hoe je die laatste fase wilt doorbrengen, eerlijk zijn over de kwaliteit van leven. 'Je niet afvragen hoe lang je nog hebt, maar hoe goed je het nog hebt'.

Terugblik op bijzondere, spraakmakende, ontroerende momenten in MISCHA! Dank dat jullie naar deze gesprekken hebben geluisterd en ik wens jullie alvast een heel mooi 2024 toe!

Hij legt uit waarom een stem op Wilders voor velen de ideale proteststem was. Wat het verschil is tussen een mening en een opinie. Dat empathie niet hetzelfde is als sympathie. En dat geschiedenis geen democratie is waar alle stemmen even luid gehoord moeten worden.

Nederland is aan het vertrutten. Hij roept het al jaren. 'Het is nog steeds de grote witte man die bepaalt wat we wel en niet mogen zeggen'. Hij vertelde over zijn jeugd: verplichte vakanties in Hopsietopsieland, zwemles. We spraken over zijn liefde voor beeldende kunst. En over de PVV 'en de hypocrisie die eromheen draait.'

Ze werken teveel of ze werken te weinig. Ze zijn te bloot gekleed of ze bedekken zich teveel. Kortom, vrouwen doen het eigenlijk nooit goed. We spraken over vrouwenrechten, die we nog maar relatief kort geleden verworven hebben. En waarom het belangrijk is om ons daar bewust van te zijn.

We spraken over haar nieuwe TV-show 'That's my jam', over de kracht van Jimmy Fallon. Over rolmodellen, influencen en haar missie om maatschappelijke problemen begrijpelijk uit te leggen. En haar broer en zus spraken een heerlijke mini-podcast voor haar in.

Chat GPT is een uitkomst. Ze kan ermee overleggen hoe persoonlijk ze kan zijn in een interview. Waar ze naartoe kan gaan op vakantie. Vroeger gebruikte ze al Google om te ontdekken hoe ze actrice en schrijver kon worden. het is gelukt. In haar nieuwste voorstelling 'Nhung geeft zich bloot' hoor je vooral hoe ze zichzelf is geworden.

Verbinden, dat ziet hij niet als zijn taak. In zijn columns wil hij geen boodschap meegeven, hij wil 'keurige stukjes afleveren' en vermaken. De politieke correctheid die hij 'wokeledokie' noemt, levert hem veel onderwerpen op. Trouwens, hij vindt het de hoogste tijd voor een nieuwe definitie van rechts.

Peilingen beïnvloeden de verkiezingsuitslag. Dat weten we. Maar hoe erg is dat? En stel dat we die peilingen zouden afschaffen, wat betekent dat voor de democratie? We spraken over Gijs, over Maurice, over journalisten, over kiezers - 'hele tegenstrijdige mensen' - en over zijn eigen neutraliteit als opiniepeiler.

We spraken over zijn liefde voor kunstgeschiedenis, voor Paleis Het Loo. Hij vertelde over zijn podcast Maffe Monarchen over de vorsten uit het verleden en hun levensverhalen: 'Ze deden rare dingen, puur omdat het kon.' En zijn fascinatie voor het Koningshuis, een familie die we enerzijds 'op een voetstuk willen plaatsen, maar die ook aanraakbaar moet zijn en dichtbij'.

Hoe simpeler technologie aan de voorkant wordt, hoe complexer aan de achterkant. Dus zijn er steeds meer mensen die afhaken, die niet meer begrijpen hoe de digitale wereld werkt en die niet beseffen dat het allang geen aparte wereld meer is. Sterker, we staan allen aan het digitale front 'waar misdaad exponentieel is geworden'.

Wil je wel of geen kinderen? Die ene grote vraag, die volgens haar meer bedenktijd vergt en meer wederzijds begrip verdient, ongeacht je keuze. Verder spraken we over het afbakenen van je eigen grenzen: 'Je zegt niet nee tegen de ander, je zegt ja tegen jezelf' en ik heb zelden iemand zo helder horen uitleggen hoe een paniekaanval werkt.

Het is geen zoektocht, want hij weet precies wat zijn eindbestemming is. Dus is hij onderweg. Naar dat ene liedje waarin hij in drie minuten zegt wat hij écht wil vertellen. Naar die ene Allesomvattende Liefde die hem de ruimte geeft om zijn enthousiaste impulsieve zelf te zijn. En ik? Ik projecteer vooral mijn eigen hond op hem.

Hij is bezig met zijn zevende album, dus hij weet inmiddels hoe het werkt. Wat niet wil zeggen dat de onzekerheid verdwijnt. Of dat inspiratie grijpbaar wordt. 'Soms schop je tegen iets aan en de stof die er af komt, dat is het.' We spraken over de schoonheid van een cassettebandje, over houvast en over de uitdaging bij het schrijven van een liefdesliefdje.

Hij noemt het 'de theorie van de 1 of 2'. Het diepgewortelde besef dat het slechts één of twee mensen uit je gemeenschap lukt om door te breken. En als je tot die gelukkigen behoort, heb je een verantwoordelijkheid naar de achterblijvers toe. Een eerlijk gesprek over schaamte, afgunst, volharden en dankbaarheid.

Vroeger dacht ze dat ze anderhalf mens moest zijn. Inmiddels weet ze dat ze maar één persoon hoeft te zijn. Wat een heerlijk besef. Ook spraken we over haar correspondentschap in de VS, een droombaan die haar verwachtingen overstijgt. En haar zorgen over Nederland: 'Behapbare, korte, begrijpelijke verhalen zijn niet altijd eerlijk'.

We spraken over vaderschap, volwassenheid, vriendschap, de lampjes in je auto, de watten in je hoofd en de kunst van een goede sidekick. En tijdens het gesprek was hij alvast begonnen aan de evaluatie van het gesprek zelf. Er was een Indiana Jones-hoorspel en we deden nog een schokkende ontdekking over een fles wijn.

90 procent van alle hart- en vaatziekten komt door slechte leefstijl. Dus natuurlijk heeft hij als cardioloog de missie om die leefstijl te verbeteren. In dit uur hoor je praktische, op wetenschap gebaseerde tips: stop met grazen, omring jezelf met blije gezonde mensen - een goede leefstijl is besmettelijk - wees mild positief, neem een relatie en lach!

Iedere 8 dagen wordt in Nederland een vrouw vermoord door haar geliefde of partner. Laat dat even bezinken. Ze ontsnapte zelf op tijd uit een slechte relatie en schreef een boek, omdat ze andere vrouwen hetzelfde gunt.

We hoeven niet altijd mooi weer te spelen over ouderschap, vindt ze. Bovendien, we doen allemaal maar wat. We spraken over wat het zijn van een goede ouder écht inhoudt. En hoe je weet of je opvoeding geslaagd is. (Disclaimer: soms pas vijftig jaar later).

Hij was een kwetsbaar kind dat moest concurreren met de hond. Maar op schoot bij zijn juf, daar ontstond zijn liefde voor verhalen vertellen. We praten over eenzaamheid, over de liefde, waarom je juist wél bij elkaar moet blijven. En natuurlijk bespreken we ook wat de de ingrediënten zijn van een goed verhaal en hij vertelt al iets over de podcast die hij binnenkort de wereld in slingert: Kaas zonder Koe.

De Communicado's (Victor Vlam en Lars Duursma) analyseren de verkiezingsavond zoals alleen zij dat kunnen. De winnaars, de verliezers, de toespraken, de uithalen en de voorspellingen. En antwoord op de vele vragen van de Radio 1-luisteraars.

Voor de serie 'Dickpics: de keiharde wetenschap' verdiepte hij zich in het fenomeen dickpic en de beweegredenen van de afzender. We spraken over zijn eigen grenzen als programmamaker. Over die ene knop die hij nog niet heeft gevonden. En over how to be a rolmodel.

Natuurlijk heb ik verschillende thema's tegen haar aan gehouden. Ze vertelde hoe ze over haar eigen schaduw is gestapt en zichzelf opnieuw heeft uitgevonden. Met gepaste trots zet ik nu dit gesprek - waarin we écht de verbinding hebben opgezocht - online en nu gaan we op weg naar de koffieautomaat: 'De enige plek waar je tegen je baas kunt zeggen dat zijn gulp openstaat.'

Het is zijn missie om ongelijkheid te bestrijden. Hoe? Door duidelijk te maken dat armoede niet alleen om geld draait, maar ook om kansen, representatie, macht en klasse. 'Het meest pijnlijke over kansenongelijkheid is dat het bedolven wordt onder een deken van goede intenties.'

Hij solliciteerde voor de functie van lijsttrekker van PvdA/GroenLinks. Maar eigenlijk wilde hij huppelend kamerlid worden. Een vrouw premier maken. En per direct alle topambtenaren uit hun functie ontheffen. Maar het liep anders, dus nu maakt hij zeven dagen per week de ochtendshow op Radio4All. En nee hij wil GEEN koptelefoon op.

Tot op welke hoogte moeten de afspraken tussen journalisten en politici transparant zijn? Moet een gesprek met politici aan de talkshowtafel entertainment bieden of vooral informatief zijn? Kortom, de dilemma's van een parlementair redacteur die al jarenlang meeloopt en zich oprecht zorgen maakt over het huidige politieke landschap.

Als het hem lukt om mensen uit verschillende werelden om hetzelfde te laten lachen, dan vindt hij de satire in Plakshot geslaagd. En als hij het zelf ook leuk vindt, natuurlijk. Hij legt uit hoe goede satire uit twee lagen bestaat, die hij de 'Bas Heijne-laag' en de 'André van Duin-laag' noemt. Verder bespraken we de kunst van het genieten (lastig) en hoeveel humor er in Omtzigt zit (veel).

Energie is lange tijd als een product gezien. Onterecht, vindt hij. Het zou, net als internet, toegankelijk moeten zijn voor iedereen. En dat vereist een systeemverandering waarbij iedereen producent én consument is van energie. En de energietransitie? 'Die moeten we depolitiseren.'

Als je een marathon gaat lopen, dan ga je daarvoor trainen. Als je naar een concert gaat, dan wordt dat ook leuker als je met een getraind oor luistert. Verder legt hij me uit waarom ik moeite heb met musicals. Waarom Mozart en Elvis zo briljant zijn. En deelt hij een geweldige blunder over die ene keer dat hij ging dirigeren en schrok van het muziekstuk.

Hij wordt de harde schijf van de Belgische popmuziek genoemd. Ik noem hem de Belgische versie van Leo Blokhuis. Altijd op zoek naar de verhalen achter de liedjes, vanuit zijn streven om al dat moois niet verloren te laten gaan.

Hij speelde in de grootste interbationale orkesten. Op een dag besloot hij: ik wil écht weer gaan spelen. We spraken over het vinden van je eigen toon, je eigen stem.

Het woord 'naïef' staat op haar heup getatoeëerd. Ze wil blijven geloven in het goede, in dat het anders kan. Vanaf morgen. Maar dat moeten we zelf doen. En we moeten het luider verkondigen. 'Van elk zelfhulpboek dat je koopt, hoop je dat het je laatste is.'

Het is hem gelukt. De juiste woorden en melodieën vinden voor die continue zoektocht naar wie je bent en wat je voelt. Over op zoek gaan naar moed en die in jezelf vinden. Wat een heerlijke ontdekking.

Hoffelijkheid vindt hij een groot goed. Van mening verschillen, maar nog steeds inzien dat de intentie van de ander goed is. Het is wekelijks te horen in de podcast die hij samen met Gert-Jan Segers maakt. We spraken over de schoonheid van de band als organisatievorm, de draai, het juiste vertrekmoment en het vertrouwen in de politiek dat terugkomt 'als er geen misstanden meer plaatsvinden, maar er gaat altijd wat mis.'

Ze zag de pulserende babyroze massa en ze was op slag verliefd op het levende brein. Haar missie? Kennis over de hersenen delen, zodat we er beter voor gaan zorgen. Met de juiste voeding, met voldoende ontspanning én door het uit te dagen. Want dan ontstaan nieuwe verbindingen. Dus ga iets nieuws leren en ga om met mensen die je (nog) niet begrijpt!

Nadat haar moeder was overleden en haar liefde haar verliet, was het even op. De veerkracht. Ze besloot ernaar op zoek te gaan bij geleerden, gebutsten en gehavenden. En ze vond antwoorden, ze leerde hoe ze haar eigen veerkracht kon vergroten en hoera het bleek nog besmettelijk te zijn ook!

Ontsnappen aan de waan van de dag, je laten verleiden tot onderzoek, vragen opwerpen die geen antwoord behoeven. Dat is volgens hem de kracht van theater. Verder spraken we over zijn onbevangen manier van interviewen, zijn drang om te enthousiasmeren en ja, ook even over het songfestival.

Ze is niet de enige die is opgegroeid met ouders met een groot onvermogen, heeft ze gemerkt aan de reacties op haar boek. Pas toen haar moeder overleed, kon ze vrijuit gaan schrijven. Het Indische zwijgen doorbreken, zodat het hier stopt, het meedragen van verdriet dat niet van jezelf is.

Zijn grote liefde Ghislaine Pierie overleed in januari. Maar zijn rouwplan trad al maanden eerder in werking toen ze het slechte nieuws kregen en ze er nog gewoon was. Het verdriet toelaten en het grote loslaten. Volgens hem de mooiste periode, die hij zo weer over zou doen: 'Je komt erachter wat je samen hebt opgebouwd, wat je voor elkaar voelt, wat je voor elkaar betekent. Dat je de kans krijgt om een prachtig leven af te sluiten samen.'

We spraken over haar eerste leeservaring als kind, toen ze in die heerlijke wereld van Heidi und Peter werd gezogen, over ouder worden, idealisme, de ontlezing en ze blikte terug op haar al meer dan veertig boeken durende schrijverschap: 'Ik ben niet onopgemerkt gebleven'.

Zijn ouders vluchtten na de Hongaarse opstand in 1956 naar Nederland. Lange tijd was dat alles wat hij wist. Hij dook in zijn eigen familiegeschiedenis, ontrafelde geheimen, stuitte op trauma's en... op moed. Nu heeft hij, zoals hij het zelf noemt, 'zijn rommel opgeruimd, zodat die niet meer terecht kan komen bij zijn vrouw en kinderen.' Nu alleen nog een vrouw zoeken.

Mensen die haar een links hysterisch kutwijf noemen, die geeft ze gelijk. Want dat is ze. Maar mensen die haar grachtengordel noemen, nee, dat gaat te ver. Ze groeide op in Manderveen en was ooit jeugdkampioen klootschieten. Levensdoel? Haar leven winnen, net als in de Japanse anime. En een kruising worden van Astrid Joosten, Willem Ruis en Linda de Mol!

Het is de moeilijkste fase van de klimaattransitie, omdat we aan het begin staan, maar we kunnen niet anders dan ons leven aanpassen. En: het leven wordt er juist leuker op. Ook spraken we over bomen als levende geschiedenisboeken, aan de jaarringen ziet ze welk effect de klimaatverandering heeft op de natuur.

Haar oma was één van de passagiers van de kindertreinen die na de Eerste Wereldoorlog van Hongarije naar Nederland vertrokken. Om kinderen even aan te laten sterken. Maar haar oma bleef. Ze maakte dezelfde treinreis en ze maakte het verhaal universeler. Verder spraken we over de liefde: het eeuwige schipperen tussen controle en overgave. En ze vertelt hoe ze het uitmaakte met Prometheus.

Hij is niet van de halfzachte uitspraken. Er zijn volgens hem teveel regenboogvlaggen, de polsbandjes van Hoekstra vindt hij infantiel, verbinding vindt hij een vies woord en 50 Plus kan beter opdoeken. En nu Rutte plaatsmaakt, gaat hij VVD stemmen. Maar er is ook ontroering. Bij Fauré en bij de stem van zijn grote liefde.

Je kunt niet zeggen dat hij muzikant werd, want dat was hij altijd al. We spraken over de grenzen van humor, de koning, de levensles van zijn vader en we ontdekten een rode draad. Altijd fijn. Oh en Frank kwam ook nog even langs. Of was het Ronald?