5 Minutes Good Time

หนึ่งในของสะสมที่มีการปรับตัวขึ้นเยอะในช่วงสิบปีนี้ก็คือ นาฬิกา วันนี้จะพูดถึงหนึ่งในแบรนด์นาฬิกาที่ได้รับความนิยมมากๆ ในประเทศไทยและทั่วโลกนั่นก็คือ "Rolex" โดยจะมาเล่าเรื่องของแบรนด์นี้ในช่วงเวลาหลังสงครามโลก

คนส่วนใหญ่มักจะชมใครไม่ค่อยเป็นหรือกลัวว่าชมลูกน้องมากไปแล้วเขาจะเหลิง หนังสือเรื่องศิลปะของการปล่อยของ จะมาแนะนำวิธีการชมในแบบที่ช่วยพัฒนาลูกน้องได้เหมือนกับการ Feedback

ช่วง Covid ที่ผ่านมามีช่องทางหนึ่งที่มาแรงมากก็คือ "Direct to Consumer" คือการที่บริษัทขนาดใหญ่พยายามที่จะดึงลูกค้ามาซื้อของจากเว็บไซต์ตัวเองมากขึ้น เช่น Nike Lululemon สมัยก่อนแบรนด์ที่ทำ Activity เยอะๆ ออกแบบโมเดลมาขายกับลูกค้าโดยตรงตั้งแต่วันแรกยังมีไม่มาก เพราะแบรนด์ใหญ่อาจจะมีดีลเลอร์หรือตัวแทนจำหน่ายที่ซับซ้อน

การป้องกันโรคระบาดอย่าง Covid-19 มันอาจจะเกิดขึ้นได้อีกใน 10 ปีต่อจากนี้ และในตอนนี้จะมาพูดถึงวิธีการที่จะช่วยลดการเกิดขึ้นของโรคระบาดแบบนี้อีกก็คือ "หยุดการทำลายป่า"

ชีวิต คือการแสวงหาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เราอาจจะไม่จำเป็นที่จะต้องยึดติดกับรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งมากเกินไป หากเราอยากจะเข้าใกล้การมีชีวิตที่สงบสุข ดังนั้นบางครั้งเราอาจจะต้องแสดงละคร ที่ไม่ใช่หมายถึงการเสแสร้ง แต่ทุกครั้งที่เราต้องโชว์ Performance ไม่ว่าจะเศร้าทะเลาะกับแฟน เราจะต้องพักเรื่องนี้ไว้ให้ และเราจะได้ฝึกการพักและการวางเรื่องราวต่างๆ ได้จริงๆ

เราอาจจะไม่ค่อยได้ยินคนพูดถึงอุตสาหกรรมการบินญี่ปุ่นกันเท่าไหร่ แต่จริงๆ ก็มีผู้เล่นสำคัญคือ Mitsubishi ซึ่งญี่ปุ่นก็พยายามเข้าสู่อุตสาหกรรมเครื่องบินพาณิชย์ขนาดเล็กมากว่า 2 ทศวรรษ แต่ก็ยังทำไม่สำเร็จ และประเด็นการเข้าซื้อกิจการครั้งนี้ของ Mitsubishi จะช่วยเปลี่ยนแปลงอะไรให้กับอุตสาหกรรมการบินญี่ปุ่นหรือเปล่า เพราะไม่มีใครรู้ว่าธุรกิจการบินจะฟื้นกลับมาอีกเมื่อไหร่

"วะบิ ซะบิ" หนังสือที่จะเชิญชวนให้เราได้ผ่อนคลายกับชีวิตในทุกช่วงขณะ สอนให้เรายินดีกับความไม่สมบูรณ์แบบ และเราจะปฏิบัติตัวอย่างไรกับความไม่ได้ดั่งใจ

หนังสือทุ่งร้างตาร์ตาร์จะพาเราไปดูลักษณะการค้นหาคำตอบของชีวิตของคนวัยหนุ่มสาว ที่ผ่านความรู้สึกเจ็บปวด เพราะต้องต่อสู้กับระบบที่เก่าแก่มาตลอด

หลายคนมีมิชชั่นของชีวิตที่ตัวเองอยากจะทำ แต่ต้องยกเลิกไปเพราะเงื่อนไขชีวิตต่างๆ นานา และหนังสือ The Happiness of Pursuit กำลังบอกให้เราออกไปค้นหาตัวเอง โดยไม่ต้องคำถึงเกี่ยวกับอายุ และเราจะได้พลังบางอย่างที่เติมเต็มชีวิตของเราให้สมบูรณ์

คนเรามักจะคิดว่าตัวเองสำคัญ และปัญหาของเราใหญ่ที่สุดในโลก และไม่ว่าเราจะแก้ปัญหาด้วยวิธีที่รอบคอบและรัดกุม แต่แล้วการตัดสินใจของเรามักจะสร้างปัญหาใหม่ๆ ให้กับคนอื่นอยู่เสมอ เพราะเราต่างบกพร่องและพยายามที่จะปกปิดความบกพร่องตรงนี้ และหนังสือ I call him necktie จะมาช่วยตีแผ่ให้เราตามหาปัญหาที่แท้จริงของชีวิต มากกว่าการที่เราจะต้องชินชา

ในตอนนี้จะมาเล่าถึงธุรกิจที่ผมกำลังทำอยู่ นั่นก็คือ Cloud Kitchen และทำไมคนถึงทำธุรกิจนี้กันเยอะ

7-Eleven เห็นว่าแต่ละพื้นที่มีพฤติกรรมการซื้อสินค้าที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ทำให้หน้าร้านของแต่ละพื้นที่ก็จะมีสินค้าที่ไม่เหมือนกัน ทาง Lawson ก็ใช้วิธีนี้เช่นกัน นี่ถือเป็นการปรับตัวสำคัญ ที่เราก็ต้องคิดเหมือนกันว่า หน้าร้านของเราในแต่ละพื้นที่ควรจะเป็นอย่างไร?

เพราะความไม่แน่นอนของโควิดทำให้วิชาเรียนใน Business School ได้รับความสนใจมากขึ้น หลายคอร์สที่สอนเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการ คอร์สสอนการทำงานแบบ Remote Work หรือเรื่องราวเกี่ยวกับเศรษฐกิจก็ได้รับความนิยมอย่างมาก และจะเห็นได้ว่าแกนวิชาหลักๆ ของโรงเรียนก็อาจจะเปลี่ยนตามสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น

เราคงจะเห็นแล้วว่าการเลือกตั้งของสหรัฐกำลังเป็นประเด็นที่ค่อนข้างเดือดที่สุดในตอนนี้ และวันนี้จะมาคุยถึงรัฐ Texas ที่อาจจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญสำหรับที่นั่งของโดนัลทรัมป์

ในตอนนี้จะพูดถึงความสำคัญของ "ราชินีแห่งท้องฟ้า" หรือก็คือ "Boeing 747" ก่อนที่จะทำการปิดตำนานจัมโบ้เจ็ต

มีข่าวว่ากองทัพบกจะซื้อเครื่องบิน VIP จากบริษัท Gulfstream วันนี้เลยจะมาชวนคุยกันว่า Gulfstream คือใคร และมีความสำคัญในวงการเครื่องบินส่วนบุคคลหรือเครื่องบินที่ใช้ในภาคธุรกิจอย่างไร?

ในตอนนี้จะคุยเกี่ยวกับเรื่องของ Tinder ตั้งแต่ที่มา กระบวนการก่อตั้ง จำนวนผู้ใช้งาน และตัวเลขที่น่าสนใจก็คือ มีคนสานสัมพันธ์ต่อหรือแต่งงานจากการเล่นแอปฯ Dating เป็นจำนวนเท่าไหร่

ช่วงม.ต้น ม.ปลายมีแต่คนบอกว่า "เรียนให้เก่งก็พอ" แต่เมื่อต้องเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยกลับไม่ใช่มีแค่เรื่องของการเรียน วัยรุ่นทุกคนพร้อมจะทุ่มทุกอย่างเพื่อให้ได้เข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังหรือที่ที่ต้องการ ทั้งที่สถานที่ตรงนี้ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของความสบายใจ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของความกังวลใจ แต่หนุ่มสาวทุกคนจะสามารถเติบโตและก้าวผ่านมันไปได้

การเรียนได้เกรดสูงอาจจะเป็นความสุขส่วนตัว ต่างจากการ "ทำงานเก่ง" ซึ่งไม่ใช่เรื่องของความสุขส่วนตัวอีกต่อไป คนหนุ่มสาวที่กระหายความสำเร็จในการทำงานจนถอนตัวไม่ขึ้นก็เหมือนจะต้อง "ขายวิญญาณ" ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อทุ่มสุดแรงให้กับงาน ซึ่งการได้รับความชื่นชมจากคนรอบข้าง กลับต้องจ่ายด้วยชีวิตและความสัมพันธ์ และทางออกของเรื่องนี้ก็คือ เราต้องหาเวลาทบทวนตัวเองเป็นประจำ

หลายคนคงจะรู้สึกหนักใจกับอายุที่เพิ่มขึ้น บางคนอาจจะคิดว่าอายุ 20 คือช่วงที่ดีที่สุด อารมณ์แปรปรวนน้อยที่สุด ดูจะทำอะไรได้มากมาย ทำให้หลายคนเมื่ออายุเพิ่มขึ้นก็ยิ่งเศร้าหมอง แต่จริงๆ แล้วมีข้อสังเกตหนึ่งที่น่าสนใจว่า ช่วงวัยนี้เป็นช่วงวัยที่ดีที่สุดจริงๆ หรือไม่?

การแข่งขันต้องดูกันไปนานๆ ว่าท้ายที่สุดใครจะเป็นผู้ชนะ คนหนุ่มสาวอาจยังไม่จำเป็นต้องเร่งออกตัว ทำทุกอย่างให้ได้ตามฝันตั้งแต่อายุ 20 บางทีการเลือกทำงานที่บริษัทเล็กๆ ก่อน ถือเป็นการสะสมประสบการณ์ที่ดี และมันจะมาช่วยต่อยอดให้เราไปสู่งานสุดท้ายที่เป็นความฝันของเราก็ได้

มหาวิทยาลัยคือสถานที่สำคัญในการช่วยขับเคลื่อนสังคม ช่วยเพาะเมล็ดพันธุ์ความฝันของคนหนุ่มสาว แต่ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเสียสมดุลไปค่อนข้างมาก เพราะเริ่มมีเรื่องของผลกำไรมาเป็นจุดมุ่งหมายสำคัญ

การสมัครงานในยุคนี้เป็นการแข่งขันที่ดุเดือด เราจำเป็นต้องมีแบรนด์ของตัวเอง ไม่ใช่โฟกัสแค่เรื่องผลงานหรือประวัติเรื่องใดเรื่องหนึ่ง . การสร้างแบรนด์คือการถ่ายทอดเรื่องราวให้น่าสนใจมากที่สุด แต่ก่อนที่จะใช้กลยุทธ์นี้ตัวเราต้องมีเป้าหมายที่ชัดเจน เราจะต้องรู้ว่าเราต้องการอะไร และการพยายามสร้างโปรไฟล์ที่ดี พยามทำเกรดเฉลี่ยที่สูง มันเล่าเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับเราบ้าง . หาคำตอบของชีวิตให้เจอก่อน ไม่เช่นนั้นเราก็จะไม่สามารถถ่ายทอดเรื่องราวของชีวิตตัวเองได้

บางครั้งการศึกษาก็ไม่ได้เป็นตัวการันตีว่า จะช่วยให้เราชีวิตดีไปตลอดชีวิตได้อย่างสบายๆ มันอาจจะเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้เราออกตัวได้เร็วก็จริง แต่ก็ไม่ได้การันตีว่าเราจะเข้าถึงเส้นชัยก่อนคนอื่น เพราะความรู้ที่ได้จากการศึกษานั้นมีอายุอยู่ได้ไม่นาน ดังนั้นเราจะหยุดเรียนรู้ไม่ได้

ความสุขและความสำเร็จ บางครั้งก็ไม่ได้เกิดจากการมีความรู้ที่มากมาย แต่เป็นการมีไหวพริบและสติปัญญา แต่เด็กรุ่นหลังกลับถูกค่านิยมบางอย่างครอบไว้ว่าต้องเรียนให้เก่งต้องเรียนให้ดี ทำให้เมื่อเริ่มต้นชีวิตการทำงานหรือเริ่มต้นความสัมพันธ์ เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น บางคนกลับไม่สามารถแก้โจทย์เหล่านี้ได้

บางทีที่เรารู้สึกไม่ภูมิใจกับงาน อาจเป็นเพราะการทำตามแต่สิ่งที่คนอื่นบอกว่าดีหรือเลือกเส้นทางตามกระแสในตอนนั้น ทั้งที่จริงเราควรจะอยู่กับสิ่งที่เป็นเป้าหมายชีวิตของเราจริงๆ ดังนั้นจงค้นหาพลังที่ซ่อนอยู่แล้วสร้างโลกใบใหม่ที่เป็นโลกของเราเอง

อย่ายอมแพ้ที่จะฝึกฝน อย่าล้มเลิกอะไรบางอย่างง่ายๆ และบางทีการฝึกฝนมันอาจจะไม่ต้องทำอะไรเยอะแยะมากมาย แค่ทำไปวันต่อวัน แล้ววันหนึ่งเราอาจจะได้พบกับ "ปาฏิหารย์"

ปกติแม่มักจะเป็นผู้จัดการสำคัญเกี่ยวกับชีวิตของลูก ดูแลลูกอย่างใกล้ชิด หลายคนรู้สึกว่าถ้าฟังที่แม่สั่งจะรู้สึกว่าไม่ค่อยเสียใจ เพราะเชื่อว่าสิ่งที่แม่พูดนั้นคิดมาดีแล้ว แต่เมื่อโลกเปลี่ยนไป การตัดสินใจแบบที่พ่อแม่คิดให้อาจจะต้องเปลี่ยน มิเช่นนั้นตัวของลูกจะไม่สามารถพร้อมรับหรือปรับตัวได้เองกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

เสียงสัมผัสเป็นกฏที่คอยควบคุมถ้อยคำที่เชื่อมต่อกัน คำบางคำเป็นได้ทั้งคำด่าและคำกลอน หรือดนตรี มันจะเป็นอะไรก็ขึ้นอยู่กับว่าจะมีเสียงสัมผัสหรือเปล่า? . ความจริงแล้วเสียงสัมผัสไม่ได้มีแค่ในบทเพลง แต่ชีวิตของเราก็สามารถสร้างกฏขึ้นมา . หากเสียงสัมผัสทำให้ก้าวข้ามคำหยาบคายกลายเป็นบทกวีได้ ถ้าเรามีกฏเกณ์อะไรบางอย่างในชีวิตบ้าง เราอาจจะก้าวผ่านความยากลำบากไปก็ได้ คำถามก็คือ เรามีกฏเกณฑ์ที่คอยควบคุมชีวิตของเราแล้วหรือยัง?

ความสุขไม่ได้เกิดจากการประสบความสำเร็จเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการฝึกฝนให้เพลิดเพลินกับชีวิต และไม่ได้หมายความเราต้องใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆ แต่ทำงานที่ตัวเองรู้สึกว่ามีคุณค่า หมั่นควบคุมจิตใจในช่วงเวลาที่จำเป็น ควบคุมสิ่งที่ตัวเองรู้สึกให้ได้ และเราจะมีความสุขกับชีวิตได้อย่างแท้จริง

การจัดการเวลาต้องทำให้สัมพันธ์กับเป้าหมาย ต้องมีการวางแผนว่าจะทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร และสิ่งที่ควรทำไม่ใช่คิดแค่ว่า "จะทำอะไร" แต่ต้องคิดว่า "จะเลิกทำอะไรด้วย" เพราะการจัดการชีวิต จะต้องกล้าหาญมากพอที่จะตัดอะไรบางอย่างออกไป ไม่เช่นนั้นเราก็จะทำอะไรได้ไม่ทัน

ทำไมคนๆ หนึ่งถึงทำงานยากๆ ได้ 4-5 งาน มีเวลาอ่านหนังสือ หรือคิดวิเคราะห์งานได้อย่างเฉียบคม เพราะการที่เราบอกว่า "ไม่มีเวลา" คืออุปสรรคอย่างแรกที่ทำให้เราทำเรื่องเหล่านี้ไม่ได้

ความสำเร็จของชีวิตไม่ใช่การรอโอกาส เราอาจต้องปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งความฝันในความจริงให้ได้ทุกวัน เพราะเวลาเป็นวัตถุดิบสำคัญ ดังนั้นเราต้องลงมือทำตั้งแต่วันนี้ . ค่อยๆ ต่อภาพเล็กๆ ไปเรื่อยๆ เพราะความสำเร็จตอนอายุยังน้อย นั้นไม่สำคัญเท่าเราเดินทางไปถูกทิศ ต่อจิ๊วซอว์ถูกที่หรือเปล่า

"คุณเขียนบทความครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่" บทความที่เรียบเรียงตั้งแต่ต้นจนจบแบบบริบูรณ์ ไม่ใช่แค่ประโยคสั้นๆ ในบล็อคส่วนตัว และข้อคิดจากตอนนี้อาจจะกำลังช่วยตอบคำถามอะไรบางอย่างให้กับเราก็ได้

เรื่องที่ควรทำในตอนเช้าคือ "การอ่านหนังสือพิมพ์" เพราะข่าวรูปแบบนั้นไม่ได้ให้เราเป็นศูนย์กลาง . แต่การอ่านข่าวในอินเตอร์เน็ตบ่อยๆ มักจะได้อ่านข่าวที่ตัวเองเป็นศูนย์กลาง คือข่าวที่ตัวเองสนใจ การเสพข่าวแบบนี้ก็ค่อนข้าง ส่งผลให้เรามองโลกคล้ายเดิม . ดังนั้นเราก็ควรที่จะต้องเรียนรู้วิธีการเลือกข่าว และการมองโลกของเราอาจจะเปลี่ยนมากขึ้น

ย้อนกลับไป 40-50 ปีที่แล้ว ในอดีตมนุษย์มีความเป็นมนุษย์มากกว่าปัจจุบัน เพราะการเปลี่ยนแปลงของสังคมในสมัยก่อนเกิดขึ้นอย่างช้าๆ การแข่งขันเรื่องความสามารถก็ไม่รุนแรงเท่าตอนนี้ ไม่ต้องมีการชิงดีชิงเด่น มีหนังสือเล่มหนึ่งที่พูดถึงมุมมองที่น่าสนใจเกี่ยวกับปัจจัยบางอย่างที่ทำให้คนเราต่างคนต่างอยู่

การล้มเลิกอะไรที่เพิ่งทำมาได้ไม่นาน การทำอะไรได้แค่ 3 วันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะรูปแบบของการใช้ชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจอันแน่วแน่ แต่เป็นการ "ฝึกหัด" เปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสมองต่างหาก ที่จะทำให้เราไปถึงเป้าหมายได้สำเร็จ

หลายคนน่าจะเคยมีประสบการณ์ "อกหัก" ตั้งคำถามต่างๆ นานาว่า ทำไมคนๆ นั้นถึงจากเราไป เราดีไม่พอหรือเปล่า แต่ถ้าเราลองมองผู้คนรอบตัว ก็จะเห็นร่างกายคนอื่นๆ ที่เสื่อมสภาพไปตามเวลา . ซึ่งสาเหตุก็มาจากเรื่องของฮอร์โมน และความเสียใจที่เกิดขึ้นก็มาจากฮอร์โมนเช่นกัน แล้ววันหนึ่งความทุกข์เหล่านี้ก็อาจจะจากเราไปตามเรื่องของเวลา...

สิ่งที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณมนุษย์ก็คือ "ความฝัน" การล้มเลิกที่เร็วเกินไป ในวันที่เราผิดหวัง อาจจะเป็นสารกันบูดในจิตใจที่ทำให้เราทุกข์ และความล้มเหลวที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นการปฏิวัติอันยิ่งใหญ่ ที่ทำให้ความฝันเป็นจริงในอนาคตก็ได้ . ศัตรูที่จะมาทำลายความฝันคือการยึดติดกับความสำเร็จ แต่อย่าหวาดกลัว อย่าให้ความฝันทลายไปง่ายๆ

บางครั้งเวลาที่เราได้เงินเดือนมาก้อนหนึ่ง อาจจะไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เมื่อเห็นคนอื่นๆ ได้มากกว่า มันก็เป็นเรื่องธรรมชาติที่เราจะเอามาเปรียบเทียบกับตัวเอง เรื่องสิ่งของ เรื่องความสัมพันธ์ก็เช่นกัน ทำให้หนุ่มสาวหลายคน ไม่หลุดพ้นไปจากความไม่พอใจในตัวเอง แต่เชื่อเถอะว่า อาจจะมีหลายคนอยากเป็นเราอยู่ก็ได้

หลายคนน่าจะเคยเจอกับภาวะมืดบอด มองไม่เห็นหนทาง แต่ก็พยายามตะเกือกตะกาย เหมือนกับพยายามปีนเชือกให้พ้นจากปากบ่อ แต่บางครั้งเราอาจจะต้องปล่อยเชือกให้ตัวเองตกลงมา เพราะความลึกของบ่อ อาจจะไม่ทำให้เราบาดเจ็บเท่ากับ "สิ่งที่เราคิดเอาเองก็ได้"

ในตอนที่เรากำลังเผชิญกับความทุกข์ เรามักจะรู้สึกมองไม่เห็นหนทาง รู้สึกจมปลักกับความรู้สึกแย่ๆ แต่สิ่งหนึ่งที่อยากให้เราทุกคนคิดถึงก็คือ แม้ตอนนี้เราจะเล่นดนตรีคร่อมจังหวะไปบ้าง แต่ถ้าฝึกซ้อมต่อไป อาจจะกลายเป็นนักดนตรีผู้เก่งกาจ บางทีเราอาจจะอยากขอบคุณความทุกข์ ที่จะกลายมาเป็นพลังให้กับเราในอนาคตก็ได้...

ในตอนนี้จะพูดถึงความแตกต่างระหว่างความอิจฉาและริษยา จริงๆ แล้วสองคำนี้มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญ ความริษยา คือการไม่อยากเห็นผู้อื่นได้ดีกว่า . ส่วนความอิจฉา อาจจะเป็นการเห็นผู้อื่นได้ดีกว่าแล้วรู้สึกไม่พอใจ ต้องการอยากได้บ้าง แต่ก็ยอมรับความจริง แต่ไม่ว่าความรู้สึกแบบไหนจะเกิดขึ้น เราจะต้องหัดยอมรับกับอารมณ์เหล่านี้ เพื่อให้เราเติบโตไปข้างหน้าได้

หนังสือเล่มนี้บอกเราว่า อย่าเลือกงานด้วยคิดว่า บริษัทมีความมั่นคง และเงินเดือนสูง แม้ว่าปกติคนเราจะมองเรื่องความมั่นคง เงินเดือนสูงเป็นหลัก สิ่งที่จะทำให้เรามั่นคงในการทำงานได้จริงๆ ฟังดูแล้วอาจจะขัดกับความรู้สึกของใครหลายคนมากก็คือ "ความสนุก"

หลายคนอาจจะยังตอบตัวเองไม่ได้ว่า ชอบทำอะไร ไม่รู้ว่าทำอะไรแล้วมีความสุข และการบอกให้ตั้งเป้าหมาย คงไม่ใช่เรื่องที่นั่งนึกคิดเอาเองได้ แต่อาจต้องทำเรื่องเล็กๆ ไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีมันอาจจะพาเราไปถึงจุดหมายแล้วก็ได้

เราทุกคนมักจะเข้าใจว่า ดอกไม้จะผลิบานตามฤดูกาลของมัน แต่ทำไมเวลาเป็นเรื่องของชีวิต เรากลับไม่เข้าใจธรรมชาติแบบนี้บ้าง . เพราะหลายครั้งที่เราเห็นเพื่อนร่วมรุ่นทยอยประสบความสำเร็จ เราก็จะหันมาถามตัวเองว่า ทำไมเราไปไม่ถึงไหนเลย? อย่าลืมว่าดอกไม้ที่ผลิบานก่อน ไม่ได้แปลว่าจะเป็นดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลก

ในชีวิตเรา "กระบวนการตัดสินใจ" เป็นเรื่องที่ไม่มีใครสอนได้ การจะเลือกระหว่าง 2 อาชีพ หรือการจะเลือกเรียนระหว่าง 2 คณะ อะไรจะทำให้เราประสบความสำเร็จมากที่สุด? . สิ่งที่จะตอบคำถามเราได้มากที่สุด ไม่ใช่การปรึกษาคนอื่น หรือศึกษา How-to แต่คือ การนั่งลงและคุยกับตัวเองว่า เราปรารถนาอยากจะได้อะไรในชีวิตจริงๆ หากถอดเรื่องพันธนาการต่างๆ ออกไป

หนังสือเพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด ได้พูดถึงการจัดลำดับความสำคัญที่เปลี่ยนไป ถ้าเราได้อ่านหนังสือเล่มนี้ เราอาจจะได้ปรับวิธีคิดในเรื่องของความสุขเลยก็ได้ และเรื่องนาฬิกาชีวิตนี้ จะทำให้เราเห็นว่า "ไม่มีช่วงชีวิตไหนที่เร็วเกินไป หรือว่าสายเกินที่จะแก้"

หนึ่งในเหตุการณ์สำคัญในตอนนี้คือ "การคลายล็อคดาวน์เฟสที่ 4" และสถานการณ์ช่วงนี้ทำให้เราได้เห็นว่า New Normal อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นเยอะอย่างที่เราคิด

คนที่ทำงานหรือทำธุรกิจทุกคน แน่นอนว่ามีปัญหาที่ต้องเผชิญกันหมดในทุกวัน แต่ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นไปอย่างไร สิ่งสำคัญคือ เราทุกคนต้องหยุดถามตัวเองบ้างว่า งานนี้ยังสำคัญกับเราอยู่ไหม เรายังมี Passion กับมันจริงๆ หรือเปล่า และไม่ใช่แค่ในแง่ของปัจเจกบุคคล แต่ทั้งทีมของเราได้มีเวลาตกผลึกเรื่องเหล่านี้บ้างหรือป่าว?