Radio Wnet

Daria Krasovskaia – urodzona w Petersburgu była radna miejska (2019–2023), dziś doktorantka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu – opowiada o presji, która zmusiła ją do wyjazdu z Rosji, oraz o tym, jak zmieniło się rosyjskie społeczeństwo w czasie wojny.„Jeśli nie wyjadę wtedy, później może to już nie być możliwe”Decyzja o emigracji nie była nagła. Jak podkreśla, podobną sytuację przeżywali wszyscy liberalni deputowani w Petersburgu.„Większość z nas nie mogła wyjechać z dnia na dzień – mieliśmy rodziny, zobowiązania, dokumenty do uporządkowania. W moim przypadku była to decyzja, którą podejmowałam stopniowo”.We wrześniu 2022 roku opuściła Rosję w pośpiechu. Już w maju otrzymała sygnał, że wobec osób o jej poglądach może zostać wszczęte postępowanie.„Wiedziałam, że trwa dochodzenie, że jesteśmy pod stałą obserwacją. Miałam świadomość, że jeśli nie wyjadę wtedy, później może to już nie być możliwe”.Powodem była jej publiczna postawa wobec wojny.„Każdy deputowany czy osoba publiczna, która oficjalnie nie popierała wojny albo wypowiadała się przeciwko niej, mogła stać się przedmiotem postępowania”.W jej 20-osobowej radzie tylko dwie osoby miały podobne poglądy. Dziś oboje są na emigracji.Dwie fale emigracjiKrasovskaia wyróżnia kilka fal wyjazdów z Rosji po 24 lutego 2022 roku.Pierwsza – polityczna – objęła działaczy i osoby związane z opozycją, m.in. środowiska skupione wokół Fundacji Walki z Korupcją Aleksieja Nawalnego. Druga była efektem mobilizacji.„Wyjeżdżali nie tylko mężczyźni, ale całe rodziny. Nie chodziło wyłącznie o sprzeciw wobec wojny, lecz o niechęć do udziału w niej”.Szacunki mówią nawet o dwóch milionach emigrantów, choć część z nich wróciła z powodu problemów z legalizacją pobytu. Władze wykorzystały wyjazdy propagandowo.„Propaganda była prowadzona na szeroką skalę, aby przekonać Rosjan pozostających w kraju, że emigranci są zdrajcami”.70 proc. poparcia – ale dla czego?Najczęściej zadawane pytanie dotyczy realnego poparcia dla wojny. Dane niezależnego Centrum Lewady pokazują około 70 proc. deklarowanego poparcia dla działań rosyjskich sił zbrojnych.„Jeśli spojrzymy na liczby dosłownie, to jest to prawda. Ale dużo zależy od interpretacji danych”.Jak tłumaczy, w rosyjskiej kulturze armia jest symbolem tożsamości narodowej i historycznych zwycięstw.„Wiele osób odpowiada raczej na pytanie: ‘Czy jesteś za swoim krajem, czy przeciw niemu?’, niż ‘Czy popierasz wojnę?’”.Co więcej, nawet wśród osób krytycznych wobec władzy około 55 proc. deklaruje poparcie dla armii. W Moskwie wskaźnik ten sięga około 80 proc.Jednocześnie rośnie poparcie dla rozmów pokojowych – ale nie za wszelką cenę. W styczniowym badaniu 60 proc. respondentów opowiedziało się raczej za eskalacją niż za ustępstwami.„Wielu Rosjan chce pokoju, ale na własnych warunkach – takiego, który pozwoli zachować poczucie zwycięstwa i godności narodowej”.Tożsamość narodowa silniejsza niż strachZdaniem naszej rozmówczyni kluczowym czynnikiem jest dziś tożsamość narodowa.„Wielu ludzi jest gotowych czekać, znosić trudności i żyć w mniej komfortowych warunkach, jeśli wiąże się to z poczuciem, że ich kraj jest silny i że ‘wygrywa’”.Co zaskakujące, nawet osoby niepopierające wojny deklarują wzrost dumy narodowej. To – jak podkreśla – może być zjawisko niebezpieczne w przyszłości.Rosja, Europa i Polska w oczach RosjanPo wybuchu wojny niechęć wobec Zachodu wzrosła. Obecnie widać jednak różnicowanie postaw wobec USA i Europy.„Stany Zjednoczone zaczynają być postrzegane oddzielnie od Europy, a nastawienie do Ameryki stopniowo się poprawia”.W przypadku Europy nastroje się pogarszają. Wśród państw postrzeganych najbardziej negatywnie – obok Ukrainy – wymieniane są Niemcy i Polska.„Wynika to z tego, że oba te państwa regularnie i publicznie mówią o swoim wsparciu dla Ukrainy”.Emigranci: mniej wiary w rewolucjęRosyjscy emigranci również są dziś podzieleni. Początkowa wiara w szybkie osłabienie władzy Putina ustąpiła realizmowi.„Coraz więcej osób uznaje, że w obecnych warunkach w Rosji nie jest możliwa rewolucja – przede wszystkim dlatego, że ludzie się boją”.Mimo to środowiska liberalne próbują działać z zagranicy: zabiegają o wsparcie europejskich rządów, o bezpieczne ścieżki wyjazdu dla przeciwników wojny i o utrzymanie kontaktu z Rosjanami w kraju.„Robimy co możemy, żeby promować nasz opór i zapewniać dostęp do informacji ludziom, którzy są w kraju”.

– Byłem pewny, że wojna wybuchnie – mówi w Radiu Wnet dr Aleksij Wasiliew, który wyjechał z Moskwy miesiąc przed inwazją. Komentarz w ramach dnia specjalnego – „Rosja bez iluzji”.Posłuchaj całej rozmowy:Dr Aleksij Wasiliew, historyk i specjalista od stosunków polsko-rosyjskich, był gościem specjalnego dnia „Rosja bez iluzji” w Radiu Wnet. Z Moskwy wyjechał w styczniu 2022 roku – miesiąc przed pełnoskalową inwazją Rosji na Ukrainę.Opuściłem Moskwę 22 stycznia 2022 roku. Już zdawałem sobie sprawę, że w najbliższych latach nie będę miał możliwości wrócić– powiedział.Jak relacjonował, wcześniej do jego mieszkania przychodziła policja, był pytany o udział w wiecach opozycyjnych oraz o swoje nazwisko pojawiające się na stronie Fundacji Nawalnego.Byłem pewny, że wojna wybuchnie. Logika rozwoju takich reżimów jak putinowski wcześniej czy później musi doprowadzić albo do wojny domowej, albo do wojny zewnętrznej– ocenił.Liberalna „wysepka” w MoskwieWasiliew pracował jako profesor w Wyższej Szkole Ekonomii w Moskwie, uznawanej za jedną z bardziej liberalnych uczelni w Rosji.Moje środowisko to byli studenci i intelektualiści. W tym otoczeniu dominowały raczej postawy opozycyjne wobec Putina– mówił.Zaznaczył jednak, że nawet w dużych miastach sytuacja jest bardziej złożona, a dziś trudno jednoznacznie ocenić nastroje społeczne.„Sondaże to spis bohaterów”Odniósł się także do badań opinii publicznej, które wskazują na wysokie poparcie dla prezydenta Rosji.Dzisiejsze sondaże mają charakter spisu bohaterów. Pokazują, jaki procent społeczeństwa jest na tyle odważny, by powiedzieć: nie wspieram– stwierdził.Według niego niezależni socjologowie oceniają realne, świadome poparcie dla polityki Kremla na poziomie 15–20 proc. Podobny odsetek ma stanowić twarda opozycja. Reszta to – jak określił – „szara masa”, o którą toczy się walka polityczna.„Typowy Rosjanin to przede wszystkim Rosjanka”Pytany o przeciętnego mieszkańca Rosji, Wasiliew przywołał wyniki badań socjologicznych.Typowy Rosjanin to przede wszystkim Rosjanka. Kobieta w wieku 45–50 lat, samotna, z jednym lub dwójką dzieci– powiedział.Jak dodał, „typowa rosyjska rodzina składa się z dwóch kobiet – matki i babci”. Zwrócił uwagę na bardzo wysoki poziom rozwodów w Rosji oraz dodatkowe konsekwencje wojny.Co drugie małżeństwo się rozpadało jeszcze przed wojną– podkreślił.Polityka historyczna jak za Mikołaja IWasiliew, który zajmuje się polityką pamięci i historią XIX wieku, porównał współczesną narrację Kremla do rosyjskiej myśli imperialnej z czasów Mikołaja I.Ta narracja historyczna, którą widzimy w artykule Putina o „historycznej jedności narodów” czy w jego wystąpieniach, jest bardzo podobna do narracji rosyjsko-imperialnej czasów Mikołaja I– ocenił.Jego zdaniem podobne zwroty antyzachodnie w rosyjskiej polityce pojawiały się cyklicznie – m.in. po powstaniu dekabrystów czy w okresie późnego stalinizmu.To niestety typowa, cykliczna sytuacja w krajach drugiej fali modernizacji, do których należy Rosja– podsumował.

W rozmowie z Krzysztofem Skowrońskim poseł Przemysław Wipler zdradza, w jakich warunkach komisja obrony narodowej mogła zapoznać się z tajnym materiałem o pożyczce SAFE.

W Radiu Wnet trwa specjalny dzień „Rosja bez iluzji”, poświęcony rosyjskiej opozycji oraz analizie sytuacji politycznej i społecznej w Rosji. Współorganizatorem wydarzenia jest prof. Władimir Ponomariow – przedstawiciel Rady Deputowanych Ludowych, rosyjski opozycjonista mieszkający w Warszawie.Jak podkreślił na antenie, inicjatywa ma charakter intelektualnej debaty środowisk krytycznych wobec władz Kremla.My wspólnie z panem redaktorem potrafiliśmy zrobić najbardziej intelektualny zjazd rosyjskiej opozycji w Radiu Wnet– powiedział.Eksperci z Polski, Niemiec i USAWśród gości zaproszonych do udziału w specjalnym dniu znalazł się Aleksiej Wasiliew, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizujący się w historii Polski i relacjach polsko-rosyjskich. Jak zaznaczył Ponomariow, to rozmówca, z którym można dyskutować „dlaczego Rosja jest taka, jaka jest”.Na antenie pojawi się także Wiaczesław Inoziemcew ze Stanów Zjednoczonych, określany przez Ponomariowa jako jeden z najlepszych specjalistów od kwestii skuteczności sankcji wobec Rosji i trwałości rosyjskiej gospodarki w warunkach międzynarodowej presji.Kolejnym gościem będzie prof. Andriej Jakowlew z Freie Universität w Berlinie – badacz gospodarki w systemach totalitarnych. Według zapowiedzi rozmowy mają dotyczyć m.in. relacji rosyjsko-chińskich oraz czynników pozwalających Rosji kontynuować wojnę przeciwko Ukrainie.Opozycjoniści z PetersburgaNa antenie pojawią się również przedstawiciele rosyjskiej opozycji z Petersburga. Dr Siergiej Kowalew – jak mówił Ponomariow – pracował w strukturach miejskich w latach 90., gdy Władimir Putin był wiceprezydentem miasta. Ma opowiedzieć o swoich doświadczeniach i o tym, jak – z jego perspektywy – zmieniał się Putin.W programie uczestniczy także Daria Krasowska, doktorantka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, która bada nastroje społeczne w Rosji i postawy Rosjan wobec wojny.Ona bada to, co chyba wszystkich interesuje: nie jak to się stało, ale co Rosjanie myślą o wojnie– powiedział Ponomariow.Specjalny dzień „Rosja bez iluzji” ma być próbą spojrzenia na współczesną Rosję bez uproszczeń i bez politycznych złudzeń – z perspektywy ekspertów i środowisk opozycyjnych. Audycje z ich udziałem trwają przez cały dzień na antenie Radia Wnet.

Gościem audycji Adrian Łabuda, który w zeszłym roku, w swoim debiutanckim sezonie w rajdach samochodowych, sięgnął po tytuł mistrza Polski w klasie Rally3.W programie również podsumowanie Rajdu Szwecji WRC, startów Janka Przyrowski w Formula Regional Middle East Trophy oraz omówienie tegorocznej Daytona 500 w serii NASCAR. Goście audycji:Adrian Łabuda - mistrz Polski w klasie Rally3,Adrian Drozdek - oficer prasowy Janka Przyrowskiego,Adrian Kielan - entuzjasta sportów motorowych, znawca NASCAR.Prowadzą Kamil Kowalik i Piotr Nałęcz.

Na łamach Wirtualnej Polski ukazał się artykuł autorstwa Zbigniewa Parafianowicza, opisujący kulisy działalności prof. Krzysztofa Ruchniewicza – byłego dyrektora Instytutu Pileckiego i pełnomocnika rządu ds. relacji polsko-niemieckich. Tekst dotyczy m.in. jego kontaktów z niemieckim środowiskiem analitycznym powiązanym z narracjami przychylnymi Moskwie oraz osobami sympatyzującymi z tzw. Grupą Wagnera.W Popołudniu Radia Wnet sprawę komentował Stanisław Żaryn – były zastępca ministra-koordynatora służb specjalnych i ekspert ds. bezpieczeństwa. Już na wstępie zaznaczył, że publikacja pokazuje znacznie więcej niż pojedynczą znajomość.„Ten tekst (…) koncentruje się nie tylko na znajomości z konkretnym analitykiem niemieckim. To jest człowiek głęboko zaangażowany w działania promocyjne grupy Wagnera. (…) To jest zupełnie skandaliczne powiązania, jeżeli chodzi o człowieka, który pełnił funkcje publiczne w Polsce”– powiedział.Żaryn zwrócił uwagę, że – według opisu w artykule – kontrowersje nie dotyczą wyłącznie relacji towarzyskich czy medialnych.„Tekst wskazuje również na sabotowanie przez pana Ruchniewicza chociażby śledztwa związanego ze zbrodniami rosyjskimi na Ukrainie (…) ten obraz jest zdecydowanie bardzo niepokojący”– ocenił.Chodzi m.in. o działania wokół Instytutu Pileckiego i Centrum Lemkina, które dokumentowało rosyjskie zbrodnie wojenne. W ocenie rozmówcy Radia Wnet, jeżeli opisane w tekście sytuacje są zgodne z faktami, rodzi to poważne pytania o bezpieczeństwo państwa.Ekspert odniósł się również do deklaracji rządu o twardym kursie wobec Kremla.„Mam wrażenie, że wiele tych buńczucznych tez o tym, że obecny rząd jest bardzo skupiony na zwalczaniu rosyjskich interesów, to jest pewna pokazówka, która często jest po prostu pusta w środku”– stwierdził.W jego ocenie nominacja Ruchniewicza mogła być elementem szerszej kalkulacji politycznej.„Rząd Tuska liczył na to, że taka osoba poprawi prasę rządu RP w niemieckich mediach i doprowadzi do tego, że napięć politycznych między Berlinem a Warszawą będzie mniej”– mówił.Żaryn zwrócił uwagę, że w ostatnich miesiącach na styku relacji polsko-niemieckich pojawiały się również inne nominacje osób związanych wcześniej z niemieckimi fundacjami czy grantami.Na koniec rozmowy Żaryn postawił pytania o rolę polskiego kontrwywiadu.„Czy pan Ruchniewicz był sprawdzany przez służby przed nominacjami? (…) Jeżeli służby zostały zmarginalizowane, to całą odpowiedzialność bierze na siebie Donald Tusk”– zaznaczył.Jednocześnie zastrzegł, że nie przesądza o kwalifikacji prawnej działań byłego urzędnika./fa

Wejście do polityki Rafała Brzoski może przetasować centrum sceny i osłabić rządową większość – ocenia Robert Bagińsk, redaktor portalu innapolityka.pl.

Premier Włoch Giorgia Meloni i prezydent Turcji Recep Tayyip Erdoğan niemal równocześnie odwiedzili Addis Abebę. W tle – walka o wpływy w Rogu Afryki i dostęp do surowców krytycznych.

Rozłam w ugrupowaniu założonym przez Szymona Hołownię stał się faktem. Część parlamentarzystów utworzyła nowy klub „Centrum”, a reszta pozostaje w okrojonym klubie Polska 2050. Choć formalnie większość rządowa nie jest dziś zagrożona, sytuacja znacząco komplikuje pozycję premiera.Prof. Norbert Maliszewski w Popołudniu Radia Wnet nie pozostawia złudzeń co do skutków politycznego przesilenia.„Dla Donalda Tuska rozpad Polski 2050 oznacza ogromne problemy, chaos i coraz trudniejsze warunki do rządzenia”Jego zdaniem pojawienie się nowej, kilkunastoosobowej grupy parlamentarzystów oznacza dodatkowy ośrodek negocjacyjny wewnątrz koalicji.„Pojawia się duża grupa posłów, która może negocjować, która będzie starała się pokazać w kontrze do Donalda Tuska, po to, żeby zachować swoją tożsamość”Maliszewski ocenia, że projekt Polska 2050 w wymiarze społecznym jest już mocno osłabiony.„Jeżeli chodzi o poparcie społeczne, to Polski 2050 praktycznie już nie ma i nie wydaje się, żeby ten projekt miał szansę na to, żeby był realizowany” Jednocześnie zaznacza, że realna siła ugrupowania wciąż wynika z liczby mandatów w Sejmie, a nie z notowań sondażowych.„Ta Polska 2050 istnieje jako siła w parlamencie i bardziej się liczy, jeżeli chodzi o posłów, niż jeżeli chodzi o poparcie społeczne”Nowy pomnijeszony klub może – zdaniem profesora – budować swoją tożsamość wokół postulatów ważnych dla klasy średniej.„Na pewno Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz będzie odwoływać się do kwestii związanych z polityką mieszkaniową (…) będzie krytykiem rządu Donalda Tuska w tych kwestiach, które mogą być niepopularne” Wśród tematów wymienia m.in. ceny energii i podwyższenie kwoty wolnej od podatku.Najmocniejsza teza rozmowy dotyczy jednak strategii premiera.„Wydaje się, że Donald Tusk to, co zrobił, to dokonał swoistego rozbioru Polski 2050”Według niego premier kalkuluje, że projekt Hołowni nie ma przyszłości i może próbować stworzyć „koncesjonowaną” formę polityczną w centrum sceny, która zbierze liberalnych wyborców niezadowolonych z rządu, ale nieprzechodzących do opozycji.„Ten klub oczywiście czeka taki swoisty czyściec (…) Donald Tusk będzie musiał szachować niejako te dwa kluby” Ekspert podkreśla, że do wyborów pozostaje około półtora roku, a w tym czasie może dojść do dalszych przetasowań. Każde głosowanie będzie wymagało dodatkowych negocjacji, a proces rządzenia stanie się bardziej skomplikowany./fa

W tym tygodniu w Genewie odbyła się seria ważnych negocjacji: trzecia runda rozmów trójstronnych między Rosją, Ukrainą a Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony drugie spotkanie amerykańsko-irańskie.

Twórcy dokumentu przyznają, że nie spodziewali się takiego odbioru: „Ten film żyje dzięki widzom”. Polska premiera już 20 lutego. Jak mówią twórcy filmu Sabrina i Steven Gunnell, projekt wyrósł z osobistego doświadczenia wiary i nawrócenia:Odczuliśmy wezwanie, by nasze talenty oddać na służbę Ewangelii.~ podkreślają goście programu Cała naprzód.Impulsem do powstania filmu była rodzinna konsekracja Najświętszemu Sercu Jezusa oraz przekonanie, że to przesłanie jest dziś wyjątkowo aktualne.Zrozumieliśmy, że Pan chce filmu na ten temat.~ mówią twórcy filmu, dodając, że chodziło o dotarcie do jak największej liczby ludzi.Najświętsze Serce to filmowa opowieść o istocie wiary chrześcijańskiej – o miłości Boga, który tak ukochał człowieka, że pozwolił przebić swoje Serce na krzyżu. Bohaterowie dokumentu mówią o samotności, zmęczeniu i braku sensu życia, ale też o odnalezieniu lekarstwa – relacji, która pozwoliła im odkryć siebie na nowo.Twórcy przyznają, że sukces filmu we Francji był dla nich zaskoczeniem.Słowo, które ciągle słyszymy, to ‘przebudzenie’. Ludzie mówią: ‘przebudziliście mnie.~ relacjonują i dodają:Chcemy powiedzieć światu jedno: każdy człowiek jest bardzo, bardzo kochany.

Wotum nieufności dla Jose Jeri to siódma taka sytuacja w Peru w ciągu ostatnich 10 lat.

Wiceprezes Stowarzyszenia Ochrony Domu Kombatanta w Paryżu Andrzej Raniszewski informuje, jak obecnie wygląda sytuacja miejsca, które jednoczy Polonię we Francji.

Audycja poświęcona działalności na rzecz ochrony i popularyzacji polskiego dziedzictwa kulturowego na Ukrainie oraz inicjatywom środowisk kresowych w Krakowie.

Trzy medale Kacpra Tomasiaka to - zdaniem komentatora Krzysztofa Miklasa - efekt talentu, charakteru i „polskiej myśli szkoleniowej”.

Autorska audycja Jana Majchrowskiego o aferze Epsteina, detalicznym i hurtowym handlu ludźmi i całymi narodami oraz o tym, że możni tego świata nie są bogami, nawet jeśli tak im się wydaje.

Mimo kolejnych transz odtajnionych dokumentów w sprawie Jeffreya Epsteina, Departament Sprawiedliwości nie planuje szerokich nowych śledztw.

Republkański kongresmen oskarżył Departament Sprawiedliwości o opieszałość w wyjaśnianiu sprawy.

Andrzej Zawadzki-Liang, gospodarz „Studia Szanghaj” w Radiu Wnet, opowiedział na antenie o tym, jak wygląda świętowanie chińskiego Nowego Roku – w tym roku Roku Ognistego Konia. Jak podkreślał, to wydarzenie obchodzi „blisko 2 miliardy ludzi” w Azji Południowo-Wschodniej, przede wszystkim w Chinach, ale także w wielu innych krajach regionu.Przygotowania: obowiązkowe sprzątanie „perfekcyjnie, żeby nie było kurzu”Zawadzki-Liang zwrócił uwagę, że najważniejsze jest przygotowanie do święta, które zaczyna się – jak mówił – mniej więcej tydzień przed „Wigilią”, od gruntownego sprzątania mieszkania.Trzeba wyczyścić wszystko: firanki, zasłonki, okna, dywany, prać ubrania. Wszystko musi być perfekcyjnie, żeby nie było żadnego kurzu– relacjonował.

Historyk sztuki i poeta Juliusz Gałkowski opowiada o tym, jak radość z wyboru papieża zainspirowała go do stworzenia tomiku poezji poswięconemu papieżom, którzy przybrali imię Leon.

Dziennikarz "Tygodnika Solidarność" Ludwik Pęzioł w rozmowie z Magdaleną Uchaniuk ocenia szanse milionera Rafała Brzoski, który rozważa wejście do polityki, na wstrząśnięcie polską sceną polityczną.

Rafał Ziemkiewicz na antenie Radia Wnet ostro skrytykował program SAFE i ideę wspólnego zadłużenia w Unii Europejskiej. Jego zdaniem mechanizm ma prowadzić do sytuacji, w której państwa – w tym Polska – biorą na siebie wieloletnie zobowiązania po to, by finansować rozwój produkcji w krajach najsilniejszych, przede wszystkim w Niemczech. W tej logice, jak przekonywał publicysta, nie chodzi przede wszystkim o szybkie uzbrojenie państw zagrożonych, lecz o polityczny projekt pogłębiania integracji.„W Europie broni nie ma”. Ziemkiewicz: najpierw dług, potem dopiero produkcjaZiemkiewicz wskazywał, że jeśli zagrożenie ze strony Rosji jest realne, to państwa frontowe potrzebują uzbrojenia „tu i teraz”. Tymczasem – jak ocenił – Europa ma ograniczone moce produkcyjne.Jeżeli nam Putin zagraża, to potrzebujemy broni, a broń trzeba kupować tam, gdzie ona jest. Tymczasem w Europie jej nie ma. Mamy mieć dług po to, żeby zamówić u Niemców i oni dopiero za te pieniądze zaczną rozbudowywać swoje moce produkcyjne– mówił.

W rozmowie z Jaśminą Nowak poseł Michał Gramatyka deklaruje przywiązanie do idei, dla których powstała Polska 2050 Szymona Hołowni. Racjonalne centrum jest potrzebne - podkreśla polityk.

Sędzia Kamila Borszowska-Moszowska w rozmowie na antenie Radia Wnet mówiła o scenariuszu „planu B” rozważanym – jak to ujęła – przez Ministerstwo Sprawiedliwości i część środowiska sędziowskiego w sytuacji, gdy prezydent Karol Nawrocki nie podpisze ustawy przyjętej przez Sejm. W jej ocenie proponowane rozwiązania mają prowadzić do obejścia obowiązującego modelu wyboru sędziowskiej części Krajowej Rady Sądownictwa.Jak relacjonowała, w ostatnich dniach pojawił się apel części prezesów sądów apelacyjnych, wzywający sędziów do udziału w „konsultacjach”.Każdy sędzia będzie miał 15 głosów. Widać na pierwszy rzut oka, że są to prawybory– mówiła.

Umowa handlowa między Unią Europejską a krajami Mercosur może znaleźć się w poważnym kryzysie – oceniła na antenie Radia Wnet Aleksandra Fedorska, redaktor naczelna Radia Debata. Jej zdaniem kluczowe znaczenie ma zbliżenie Argentyny do Stanów Zjednoczonych oraz narastający sprzeciw w samej Brazylii.Ta umowa, przez Niemcy dopychana kolanem, wisi na włosku. Właściwie jest już po części nawet nieaktualna, bo nałożono na nią inne procesy– mówiła publicystka.

W królestwie Tonga sport to nie tylko rywalizacja, lecz element tożsamości narodowej. Najważniejsze miejsce zajmuje rugby.

Ponad 170 wysp, 12 godzin różnicy czasu i jeden z najbardziej odległych celów na globie. Podróżnik Paweł Krzyk, który odwiedził wszystkie kraje świata, wspomina swoją wyprawę do Królestwa Tonga.

W najnowszym wydaniu Studia Bejrut Kazimierz Gajowy i Wasim Safi postawili pytanie: czy świat stoi na progu kolejnej wojny? W centrum rozmowy znalazły się relacje USA–Iran, presja Izraela oraz rosnąca obecność militarna w regionie.Dużo miejsca poświęcono Libanowi i Hezbollahowi. Mimo osłabienia organizacja nadal istnieje, jednak – jak podkreślono – jej rola może coraz bardziej ograniczać się do sfery politycznej. Kluczowe znaczenie będą miały nadchodzące wybory parlamentarne.Na koniec padło zapewnienie: mimo napięć Liban pozostaje bezpieczny i czeka na turystów.

Rejs z Wysp Kokosowych w kierunku Tonga nie należy do najłatwiejszych – i właśnie od tego zaczęła się rozmowa z Wojciechem Barczukiem, nurkiem, żeglarzem i autorem książki „Miłość, Polinezja i Nurkowanie”.„Wybraliście opcję trochę trudniejszą, dlatego że w tym rejonie świata większość żeglarzy płynie tak, żeby być popychanym przez wiatr. Płynąc z Wysp Kokosowych w kierunku Tonga, na pewno spotkamy się z przeciwnymi wiatrami i utrudnieniami żeglugi”.Do tego dochodzi sezon cyklonów na południowej półkuli i prądy w rejonie dawnych Wysp Korzennych. Ale gdy jacht wyjdzie na otwarty Pacyfik, zaczyna się inna opowieść. „Zobaczymy długą, martwą falę, czyli oddech oceanu. To nie jest fala jak na Bałtyku. To jest ocean, który pulsuje”.Najpierw pojawiają się Wyspy Australne, potem archipelag Wysp Towarzystwa – z Tahiti i Bora Bora, z ich wulkanicznymi szczytami otoczonymi pierścieniem atoli. Jednak prawdziwa magia – jak podkreśla – zaczyna się pod wodą, szczególnie w archipelagu Tuamotu.„Jedno nurkowanie na Polinezji załatwia 10–20 lat podróży nurkowych po świecie. W kanałach łączących ocean z laguną można zobaczyć delfiny, żółwie, płaszczki, wielkie koralowce i oczywiście rekiny”.Na pytanie o „miss ryb” nie waha się ani chwili.– „Myślę, że design natury, który stworzył rekina, jest czymś absolutnie wyjątkowym. To idealne stworzenie podwodne”.Rozmowa to nie tylko przewodnik po żeglarskich trudnościach, ale przede wszystkim opowieść o oceanie jako żywym organizmie i o Polinezji, która – jak wynika z doświadczeń autora – potrafi zmienić życie./fa

Odnaleźliśmy kolejny list Janka do Aishy – datowany na rok 1938, jeszcze sprzed najczarniejszych dni wojny. Pisany w pośpiechu, przy skrzydle maszyny, w dusznej nocy i pod ciężkim niebem, odsłania jego niepokój i przeczucie nadciągającego konfliktu. Wspomina sen, który budzi w nim lęk, mówi o oddaleniu od domu i o marzeniach tak prostych jak wspólne zobaczenie śniegu. Wśród mechaników czyszczących karabiny i przed kolejnym lotem „na spotkanie z Japończykami” najważniejsza pozostaje ona – Aisha. To list zawieszony między spokojem sprzed burzy a cieniem wojny, w którym miłość próbuje zagłuszyć narastający strach.

Królestwo Tonga – monarchia na PacyfikuKrólestwo Tonga leży w Polinezji, na południowym Pacyfiku – na wschód od Fidżi i na południe od Samoa. To archipelag 170 wysp, z czego około 36 jest zamieszkanych. Liczba mieszkańców wynosi około 110 tysięcy, a dominującą religią jest chrześcijaństwo – przede wszystkim metodyzm.Od 1900 roku Tonga pozostawała brytyjskim protektoratem, zachowując jednak własnego monarchę i autonomię w sprawach wewnętrznych. Pełną kontrolę nad polityką zagraniczną odzyskała 4 czerwca 1970 roku.Obecnym monarchą jest Tupou VI – wnuk legendarnej władczyni, Salote Tupou III.Królowa, która podbiła LondynSalote Tupou III panowała w latach 1918–1965 – łącznie 47 lat, najdłużej w historii Tonga. Podczas koronacji Elżbieta II w 1953 roku przeszła do historii.Gdy podczas londyńskiej procesji zaczął padać deszcz, inni monarchowie zaciągnęli daszki swoich powozów. Ona odmówiła. Zgodnie z tongijskim zwyczajem nie należy naśladować osoby, którą się w danej chwili honoruje. Jechała więc w ulewie w otwartym powozie, zdobywając sympatię Brytyjczyków.To właśnie za jej panowania Tonga wypowiedziała wojnę Niemcom i Japonii, oddając swoje zasoby do dyspozycji Wielkiej Brytanii i wspierając aliantów.Spitfire’y dla PolskiJednym z najbardziej niezwykłych gestów solidarności była zbiórka społeczna mieszkańców Tonga na zakup myśliwców Supermarine Spitfire.W 1939 roku, po niemieckiej inwazji na Polskę, Tonga jako jedno z pierwszych państw wypowiedziało wojnę Niemcom. W ramach publicznej kampanii sfinansowano dwa, a według niektórych źródeł – trzy samoloty Spitfire.Maszyny, w tym „Queen Salote”, miały trafić do dywizjonów walczących w Wielkiej Brytanii – wśród nich wymienia się m.in. 315. i 317. Dywizjon Myśliwski oraz 602. Dywizjon RAF, w którym latał as Brendan „Paddy” Finucane.Losy tych samolotów do dziś pozostają nie do końca jasne – wiadomo jednak, że zostały ufundowane przez mieszkańców małego państwa na Pacyfiku jako wyraz solidarności z Polską.Laka-laka i humbakiNarodowym tańcem Tonga jest laka-laka – połączenie choreografii, śpiewanych oracji i polifonii wokalno-instrumentalnej. Tradycja ta została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa ludzkości UNESCO. Występy mogą trwać nawet 30 minut i angażować setki wykonawców.Na wyspie Vavaʻu można natomiast pływać z humbakami – dorosłe osobniki osiągają 14–17 metrów długości i ważą do 45 ton. To jedno z najlepszych miejsc na świecie do obserwacji tych ssaków.

O personaliach powinniśmy rozmawiać najwcześniej w kampanii, a może dopiero po wyborach - podkreśla poseł PiS.

Odnaleźliśmy kolejny, niezwykle poruszający list Janka do Aishy – pisany z Guadalcanal w 1942 roku. Wśród huku bomb i wojennego chaosu dzieli się wiadomością o dziecku, które ma się narodzić, i o nadziei, że przetrwają to wszystko razem. Miłość, o której pisze, staje się dla niego jedyną stałą w świecie ogarniętym wojną.

Uciekli z podwarszawskiej wsi na maleńką wyspę na Pacyfiku, by odnaleźć wspólnotę i „gwiazdkowe życie”. Beata Piskadło i Marcin Szot spędzili pięć miesięcy na wyspie Tafahi w Królestwie Tonga.

Odnaleźliśmy czwarty list Janka do Aishy – pisany w 1942 roku z Nowej Kaledonii, już w samym środku wojennej zawieruchy. Opowiada w nim o walkach na Pacyfiku, strachu i bliskości śmierci, ale też o tym, że nawet tam, wśród ognia i dymu, myślami wciąż wracał do niej i do ich wspólnego świata sprzed wojny.

Trwające igrzyska są wyjątkowe dla Kacpra Tomasiaka. Kto jeszcze może sprawić nam radość?

Krótka rozmowa podczas konkursu skrzypcowego w Auckland przerodziła się w osobiste wspomnienie, które – jak przyznaje Sławomir Stanisław Stoczyński – pozostało z nim na lata.

Podczas rejsu, gdy Wyspy Kokosowe zniknęły już za horyzontem, załoga Radia Wnet natknęła się na tajemniczy okręt unoszący się nad wodą. Na jego pokładzie pojawiły się duchy dawnych podróżników – przyrodników z wypraw kapitana Cooka – którzy opowiedzieli o swoich spotkaniach z mieszkańcami Pacyfiku i dawnych podróżach między wyspami.

O realiach życia, zagrożeniach i niezwykłej kulturze opowiada dr Norbert Relis z Fundacji Redemptoris Missio, lekarz od 15 lat pracujący na miejscu.

Odnaleźliśmy trzeci list Janka do Aishy – z 1942 roku, pisany już z Wysp Kokosowych. To najbardziej osobisty z dotychczasowych śladów: o wojnie, która trwa gdzieś obok, o powrotach na znajomy ląd i o nadziei, że każdy kolejny lot przybliża go do niej. Nasza wyprawa odsłania kolejne fragmenty tej historii.

Michał Karnowski ocenił, że napięcia w Prawie i Sprawiedliwości są zjawiskiem naturalnym i wynikają z przejścia partii do opozycji po wielu latach sprawowania władzy.„To jest w ogóle trudny moment dla partii opozycyjnej. Szczególnie dla tych, którzy pierwszy raz przeżyli zejście z tej drabiny władzy. Osiem lat to był długi czas i dla części ludzi to jest po prostu szok”– mówił.Jak zaznaczył, politycy z większym doświadczeniem reagują spokojniej, bo rozumieją, że taki cykl jest wpisany w politykę.„Starsi politycy, którzy już tracili władzę i ją odzyskiwali, reagują spokojniej. Rozumieją ten cykl”– podkreślił.

Odnaleźliśmy drugi list Janka do Aishy – napisany już w 1940 roku, z bazy lotniczej w Australii. Pisze w nim o spełnionym marzeniu o lataniu, o wojnie, która zmienia świat, i o niezwykłym losie samolotu związanego z Polską i Królestwem Tonga. Między słowami wciąż jest tęsknota i nadzieja, że jeszcze kiedyś się spotkają.

Odnaleźliśmy pierwszy list Janka do Aishy – napisany w 1938 roku, jeszcze przed wielką podróżą i wojenną zawieruchą. To poruszający ślad ich historii, pełen tęsknoty, wspomnień z Wysp Kokosowych i miłości, która połączyła odległe światy. Nasza radiowa wyprawa trwa, a wraz z nią odkrywamy kolejne fragmenty tej niezwykłej opowieści.

Szef BBN Sławomir Cenckiewicz w Poranku Wnet zdradza, że bierze udział w spotkaniach z przedstawicielami rządu, którzy dotychczas nieskutecznie dowodzą, że SAFE nie zawiera mechanizmu warunkowości.

Na Wyspach Kokosowych odbyło się kolegium Radia Wnet, jakiego jeszcze nie było – z żółtą łodzią podwodną w tle, kawą na plaży i pomysłami od kokosowych sensacji po wielką geopolitykę. Wszystko zmieniło się, gdy padła propozycja niezwykłej misji: odnaleźć ślady tajemniczej maszyny związanej z historią Polski i Królestwa Tonga. I tak, zupełnie niespodziewanie, zapadła decyzja – ruszamy w radiową podróż ku przygodzie!

Radio Wnet podczas swojej radiowej wyprawy natrafiło na niezwykły ślad z przeszłości. Aisha i polski pilot Janek mieli córkę, o której przez lata niewiele było wiadomo. Dziś wiadomo już, że ma na imię Bożena – i została odnaleziona po latach. To historia o pamięci, drobnych tropach i niespodziewanym powrocie do rodzinnych korzeni.

Radio Wnet rusza w niezwykły, radiowy rejs do Królestwa Tonga. Z okazji Dnia Patrona przez cały dzień na antenie będą zabawy, telefony od słuchaczy i zagadki do rozwiązania.

W krajach z najlepiej ocenianym sądownictwem, jak USA, Wielka Brytania czy Holandia nie ma krajowych rad sądownictwa - zauważa prezes Fundacji Court Watch Bartosz Pilitowski w "Prawodajni".

Wczoraj zakończyła się kolejna edycja Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa, w której udział wzięli liderzy państw oraz przedstawiciele świata nauki i sił zbrojnych.

Prezydent Francji od dawna jest zwolennikiem powstania wspólnej armii europejskiej i z jego punktu widzenia ostatnie poczynania Donalda Trumpa, są potwierdzeniem słuszności tej koncepcji.