Marianne Zwagerman | BNR

Jarenlang hield hij vol dat het aan de talkshowtafels opgelost moest worden, maar donderdagavond zag de minister-president het licht in de Tweede Kamer. Het probleem dat ons land al tien jaar splijt moest toch door hemzelf opgepakt worden. En terecht. Talkshows lossen geen problemen op, ze creëren problemen. Talkshows zijn katalysatoren van de ophef. Kijkcijfers prevaleren boven maatschappelijk belang. Scoren in de eigen kring van zelfbenoemde fatsoensmensen is belangrijker dan de mediawet uitvoeren: radio en tv maken voor álle Nederlanders. Dus ook voor de mensen die hun kinderen wel in zwarte piet willen laten geloven. Want dat was het verweer van de boze-meneer-van-kleur: zwarte piet bestaat niet dus kan hij hem ook niet in elkaar trappen. De gemiddelde NPO-kijker is al een tijdje uit de peuters maar je zou net om 7 uur met zon frisgewassen wezentje in pyjama op de bank zitten als Margriet je kinderfeestleugentjes doorprikt. Heb je toch wat uit te leggen. Bovendien is zwarte piet, of je erin gelooft of niet, geen fictieve figuur. Zwarte piet is witte Henk met zwarte verf op zijn wangen. Henk, die heus zijn best doet om geen neger meer te zeggen sinds zijn collegas hem duidelijk maakten dat het echt niet meer kan. Henk, die heus even slikte toen zijn dochter met een donkere man thuiskwam, maar evenveel houdt van zijn kleinkinderen met als zonder kleur. Hij zegt geen halfbloed meer sinds zijn dochter hem uitlegde dat die term een beetje gek is. Ik zette de NPO uit en keek de documentaire over Bob Marley nog maar een keer. Je hoefde Marley niks te vertellen over discriminatie. Als mixbloed werd hij zijn hele jeugd getreiterd omdat hij niet zwart genoeg was. Hij erfde het white privilege van dodelijke huidkanker. Zou hij zich omdraaien in zijn graf in Jamaica over de huidige vertegenwoordigers van de mensen van kleur in de media? Je kan sommige mensen een tijdje voor de gek houden, maar niet alle mensen de hele tijd.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Regering controleren Zelfs een b-acteur met klein bijrolletje heeft een jaarsalaris van 120.000 euro. Kom daar maar eens om bij GTST. Ze horen eigenlijk wetten te maken en de regering te controleren maar dat schiet er tegenwoordig allemaal een beetje bij in. Voordat de Kamervoorzitter het debat afhamert staan de slim gemonteerde filmpjes al online. Soundbites zijn belangrijker dan de uitkomst van het debat. Ze worden aan de man gebracht door mensen die dingen als leads en conversie staan bovenaan jouw prioriteitenlijstje in de vacatureteksten lazen. Beluister ook | Marianne Zwagerman | Maak ons vrij, Spotify Politiek is alleen nog maar marketing. Het FD beschreef zaterdag het YouTube-filmpje waarin Thierry Baudet op een heftruck reed om het drukken van 1 miljoen FvD-kranten voor te bereiden, terwijl hij in de Kamer had moeten zijn om te debatteren over de toeslagenaffaire waarvoor het ministerie van Financiën aangifte deed tegen de eigen ambtenaren. Geen klein dingetje. Pieter Omtzigt die daarover samen met Renske Leijten de onderste steen naar boven zwoegt was er wel. Leijten stelde de belangrijkste vraag in de carrière van de minister-president: het beleid dat de ambtenaren uitvoerden was geaccordeerd in de ministerraad. Hoe ziet de regering haar eigen rol als de belastingdienst veroordeeld wordt?. Geen stukken Interessant! Eindigt Rutte, net als zijn ambtenaren met een strafblad? Journalisten sloegen er niet op aan. Het enige dat werd opgepikt was de video van een getergde Omtzigt die voor de zoveelste keer geen stukken kreeg van de regering. Het ging journalisten niet om de inhoud, maar om het spel: Kamerlid van een regeringspartij barst uit in woede. Beluister ook | Crypto Update | Antiwitwaswet in de Eerste Kamer, effect op kleine ondernemer Gelukkig wonnen Pieter Klein van RTL en Jan Kleinnijenhuis van Trouw gisteren De Tegel voor hun journalistieke werk in de toeslagenaffaire, die zonder hun maandenlange inspanning geen affaire geworden was. Ik moet verdorie journalist worden om hier de regering te controleren, ik trek het niet langer, zei een pislinke Omtzigt in de Kamer. Was dat maar waar. Waren er maar meer journalisten zoals Pieter Klein en Jan Kleinnijenhuis. Zochten ze maar uit waar Baudet het geld vandaan haalt voor zijn peperdure campagnes, waarom Omtzigt zelfs na de aangifte tegen de ambtenaren informatie wordt geweigerd en of Rutte straks het plantsoen moet schoffelen. Marianne Zwagerman is schrijver en innovatiestrateeg en geeft haar visie op het medialandschap met een scherp oog voor onafhankelijkheid en goed besteed belastinggeld. Luister live maandagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/Marianne-Zwagerman, Apple Podcast of Spotify. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Rogan verplaatst zijn hele archief van ruim 1.400 uitzendingen exclusief naar Spotify. Een artiest zou drieëntwintig miljard streams moeten genereren om hetzelfde bedrag te scoren. Spotify verdiende de investering direct terug. Binnen een half uur na de bekendmaking steeg de beurswaarde met 1,7 miljard dollar. Daar moet John de Mol toch een nachtje slecht van geslapen hebben. Beluister ook | Bekhouden en jaknikken Hij begon direct na de eerste coronadode panikerend aan de ontmanteling van zijn media-imperium terwijl Spotify doorstoomt. Podcastkoning Rogan moet andere motieven hebben dan geld voor zijn exclusieve overstap naar Spotify. Hij was al succesvol met zijn ongescripte, soms ellenlange, gesprekken met politici, sporters, artiesten en ondernemers, maar werd pas echt wereldberoemd toen hij zijn podcasts ook ging uitzenden op YouTube. Koers van Tesla Zijn gesprek met Elon Musk die tijdens een livestream op YouTube in een dikke marihuanawalm de koers van Tesla negen procent naar beneden leuterde werd vierendertig miljoen keer bekeken. Rogan verdiende al zon dertig miljoen doller per jaar dus die honderd miljoen van Spotify voor een contract van -naar verluid- drie jaar kan voor hem niet de doorslag hebben gegeven. Kickbokser Rogan heeft rauwe controversiële gesprekken, ook met mensen die zelf al gedeplatformed zijn, die het podium ontnomen is, gecensureerd door YouTube, Facebook en Twitter. Beluister ook | Klap van Corona | Van oogarts tot varkensboer Coronabeleid Zoals Maurice de Hond een paar dagen geleden weer overkwam. Zijn gesprek bij Café Weltschmerz met Pim van Galen over het coronabeleid werd van YouTube verwijderd wegens schending van de voorwaarden. Rogan werd tot nu toe nog niet in zijn werk belemmerd door YouTube maar dat leek een kwestie van tijd. Hij stopte vorig jaar al met livesteams. Hij wond zich erover op dat YouTube een video verwijderde van twee Amerikaanse artsen die opriepen tot een versoepeling van de corona lockdown. Je kan pas vrij zijn als je iets hebt dat niet gecancelled kan worden zei Rogan laatst in een interview. Spotify geeft hem blijkbaar die garantie en dat is geweldig nieuws. Een techreus, gebouwd op vikingbloed, die de strijd aangaat tegen de Amerikaanse techdictatuur. Maak ons vrij Spotify!See omnystudio.com/listener for privacy information.

Voor de deur stonden twee vrachtwagens vol apparatuur, de ene was uitschuifbaar en bood onderdak aan een handvol werkplekken met een duizelingwekkend aantal regieschermen. Jaja de publieke omroep, het mag weer wat kosten mopperde ik. Tot ik Job spotte. Job Scholtze is de beste cameraman van Nederland en mijn vroegere buurjongen. Zonder Job is er geen Voice of Holland, hij kreeg tijdens de opnames eens de Media Diamant uitgereikt, een prestigieuze vakprijs. Beluister ook | Bekhouden en jaknikken Die vrachtwagens en apparatuur zijn van hem. Hij houdt 17 mensen aan het werk en een hele vloot freelancers. Dit jaar zou hij de productie doen van The Passion, het Songfestival en meer grote Europese evenementen. Daarom investeerde hij in december 1,5 miljoen in een tweede reportagetruck. Mijn moeder ziet Job nu steeds op zijn trekkertje tussen zijn paarden tuffen. Een gek beeld. Job is nooit thuis. Lees ook | Liveblog Coronacrisis Job onderneemt zoals wij dat doen in de Horstermeerpolder. Hard werken, goed voor je mensen zorgen, ze netjes betalen en als het goed gaat met je bedrijf gaat het goed met iedereen. Ha Joppie, heb je weer een klus! riep ik. Hij ontstak meteen in een tirade van een half uur; dat dit land helemaal gek geworden is, dat de hele cultuursector naar de klote gaat en dat zijn oude moeder gewoon accepteert dat het haar tijd is als ze corona oploopt. Ik ben dus heel blij met jouw columns, zei hij voordat hij achter de camera kroop en ik ervoor om mij te verdedigen voor mijn SCHANDELIJKE coronacolumns waarin ik strijd tegen de anderhalvemetersamenleving. Bejaardenomroepbaas Jan Slagter gaat voorop in de hypocrisiebrigade die vindt dat ondernemers wel maar hoogbejaarden nooit dood mogen vallen. Zou Slagter wel eens praten met de mensen achter de camera? Met de uitgeknepen ZZPers die nu aan de geeuwhonger liggen? Met ondernemers zoals Job? Dit weekend ging de NOS plat op de bek vanwege het oerdomme hoofdoekjesknuffelbeleid waarmee ze via institutioneel racisme meer kleur op de buis wilden krijgen. Laat ze bij de NPO al wonden likkend liever werken aan ondernemer-in-beeld-beleid. Zet Job maar eens voor de camera! See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op sociale media kón iedereen een podium pakken, maar ook daar is er nu een lockdown. De ene na de andere video wordt gewist. Nee, niet alleen van 5G-gekkies. Soms verwijderd door YouTube of Facebook onder het mom van nepnieuws. Soms door de maker zelf omdat kritisch zijn op het coronabeleid professionele zelfmoord is. Lees ook | Liveblog Coronacrisis Longarts David Prins plaatste na enige aarzeling een filmpje waarin hij vraagtekens zet bij de wetenschappelijke onderbouwing van het anderhalvemeterbeleid. Hij wees erop dat er voor bijvoorbeeld HIV en Ebola nooit een goed vaccin kwam, dan kan dat nieuwe normaal wel eens heel lang duren. Antwoorden op zijn vragen komen waarschijnlijk niet want hij haalde zijn video offline, geschrokken van alle haat. RTL Nieuws noemt Prins een complotdenker in een witte jas. Grote stelligheid Terwijl hij een valide punt heeft. Er wordt met wel heel grote stelligheid veel beweerd over een virus waar we nog zo weinig van weten. Met de kennis van nu leest de RIVM timeline vanaf januari op Twitter ook als nepnieuws. Toen microbiologieprofessor Alex Friedrich eind maart zei dat het Nederlandse testbeleid niet deugde werd hij door Hugo de Jonge neergezet als een egoïstische spelbreker met de woorden: het is hier niet ieder voor zich. Beluister ook | China en EU: wedloop ontwikkeling vaccin Minister Bloemschoen moest dat later terugnemen, maar de toon was gezet: jaknikken en je bek houden. Ik begrijp het heus: kudde-immuniteit werkt alleen als de kudde bij elkaar blijft. Maar van monddode artsen en professoren is nog nooit iemand beter geworden. In het klimaatdebat werd tot voor kort nog volgehouden dat er consensus was onder wetenschappers. Windmolens Tot de klimaat-adepten het met biomassa - massaal kappen van bossen vermomd als goed voor het klimaat - toch echt te dol maakten. Zelfs op links rammelt de klimaatkerk nu Michael Moore met zijn documentaire Planet of the Humans een flinke windmolen in de vijver gooide. Als niet Michael Moore maar een mindere god de docu had geüpload was hij zeker al van YouTube verdwenen. We moeten allemaal in de pas lopen. Dat is enger dan een virus.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Veronica was nog jong, snel en wild, ik was alleen het eerste. Het is zodanig verjaard dat ik me er weinig van herinner, maar het gevoel kan ik met één vingerknip terughalen. Avontuur, de wereld was voor het eerst groter dan de suffe polder waar ik opgroeide. Mijn laatste concert was ook memorabel. Zondag 8 maart, de eerste coronadode was al geregistreerd in Nederland. Maar ik zong samen met duizenden andere mensen de longen uit mijn lijf in Amsterdam, terwijl mijn held Darius Rucker zong: if I die in Raleigh, at least I will die free. Het voelt als dertig jaar geleden. Dat je van samen zingen dood kan gaan wisten we nog niet. Dat we onze vrijheid zo snel in zouden leveren uit angst konden we ons nog niet voorstellen. Zo ik iets mis dezer dagen is het live. Leven achter een scherm bevalt me matiger dan ik dacht, ondanks alle quarantaine-optredens die mijn favoriete artiesten onvermoeibaar streamen vanuit hun huiskamers. Beluister ook | #Zegneetegenanderhalvemeter Memorabel 'Wat wij doen is leven toevoegen aan dagen, geen dagen toevoegen aan het leven, zei Nienke Nieuwenhuizen laatst in de Tweede Kamer, waar zij was ingevlogen als voorzitter van Verenso, de vereniging van specialisten ouderengeneeskunde. Een motto dat je terugwerpt op de vraag waar je eigenlijk voor leeft. Hoe je leven aan je dagen toevoegt. We plukken wel steeds de dag, maar doen we er ook iets memorabels mee? Lees ook | Liveblog Coronacrisis Doodsangst Het leven is niet bedoeld om in doodsangst opgesloten te zitten. Het leven is niet bedoeld om veilig in je huiskamer naar schermpjes te staren en te zien hoe matige muzikanten het Wilhelmus toeteren. Het leven is om te dansen op het strand, om met je bezwete lijf tussen andere bezwete lijven te zingen en te springen tot de zon weer opkomt. Als Woodstock alleen een livestream was, hadden we het er 50 jaar later niet nog steeds over. Laten we niet te veel wennen aan een leven zonder live. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Maar nu we zelf in crisis zijn zitten we niet te wachten op donkere kindjes met zon bol buikje en een vliegje in het oog. De STER bedacht dat de zendtijd ook ter beschikking gesteld kan worden aan brancheverenigingen om hun leden door de corona-lente te slepen. Dus duiken ineens campagnes op waarin schoonmakers uitbundig worden bedankt en moet #HelpdeHoreca de kroegbazen aan omzet helpen nog voordat ze weer open mogen. Dossier | Coronavirus Kooltjes De Bond van Adverteerders is drukdoende om ook bij andere mediabedrijven gratis zendtijd en advertentieruimte los te peuteren voor dit initiatief dat Door Dik En Dun is gedoopt. Ik hoop dat iemand de handschoen opneemt om de #ZegNeeTegenAnderhalveMeter campagne te pitchen. Want het is hoog tijd dat ondernemers in verzet komen en niet de kooltjes uit het vuur laten halen door Kees de Kort en een paar columnisten die pleiten voor meer evenwicht in de coronamaatregelen, waar de balans nu doorslaat naar het verlengen van de levens van oude mensen ten koste van de belangen van mensen die nog een heel stuk werkend leven voor zich hebben. Beluister ook | Marianne Zwagerman | Coronexit Leuteren Hans de Boer zat in Op1 te leuteren over protocollen die VNO-NCW braaf ontwikkelde om de anderhalvemetereconomie vorm te geven. Hij greep niet in toen Klaas Knot aan dezelfde talkshowtafel tegen een hypersuccesvolle horecaondernemer met 450 man personeel zei dat hij maar moest omscholen als hij die anderhalve meter niet geregeld krijgt in zijn bedrijf want dan is hij in de basis niet levensvatbaar. Knot, die nooit 1 dag in een bedrijf werkte, laat staan dat hij 1 dag voelde hoe het is om ondernemer te zijn, kwam er mee weg. De oude Hans de Boer -de ijzervreter van voor corona- zou hem aan zijn stropdas over de tafel getrokken hebben. Ondernemers kijken virusverlamd in de coulissen toe hoe de overheid de economie ruïneert en hoe media ons overspoelen met emoverhalen over zieken terwijl het leed van ondernemers, die afkoersen op 70.000 faillissementen, verborgen blijft. Lees ook | Liveblog Coronacrisis Lazer die protocollen weg en onderneem! Pak die gratis zendtijd! Pak het podium! Vecht tegen de anderhalvemetereconomie! See omnystudio.com/listener for privacy information.

Kees de Kort wil dat alles zo snel mogelijk weer wordt zoals het was, maar de trendwatchers buitelen dezer dagen over elkaar heen met scenarios van ons leven na de lockdown. Duurzaam, circulair, meer zingeving en minder overbodige economische activiteiten. Marketinggoeroe Mark Ritson noemt dat in MarketingWeek hopeloos naïeve gedachten van marketeers die - zoals hij dat noemt - verslaafd zijn aan de pornografie van verandering. Business van trendwatchers Boompjes opzetten over een door niemand te controleren toekomst is fijn voor de business van trendwatchers die er vaak al duizend keer naast zaten omdat de toekomst een fijne plek is om je te verstoppen. Toch gaan media hier wel anders uitkomen, dat durf ik als amateur-trendwatcher best te voorspellen. Nieuwsbedrijven die we vroeger kranten noemden hadden hun businessmodellen al omgebouwd naar digitale abonnementen na het opdrogen van de advertentiemarkt. Door vet wegkappen en schaalvergroting werden ze toekomstbestendig. Lees ook | Liveblog Coronacrisis Dat zijn de businessmodellen van broadcasters veel minder: het grootste deel van de kurk waar het imperium van John de Mol maar ook RTL -dat in elk geval Videoland nog heeft- op drijft is de adverteerdersmarkt. Ook hun rol is kwetsbaar, het cureren, samenbrengen van content. Ze zijn een schakel die vloggers en influencers al konden missen. Onder invloed van de lockdown schieten nu quarantaine formats uit de grond waar een camera in de huiskamer of op het werk genoeg blijkt om kijkers te vermaken en informeren. Luister ook | Marianne Zwagerman | Coronexit YouTube Voor Beau Blijft Binnen en de Frontberichten moet je nog naar een omroep, maar Paul de Leeuw zoekt met zijn TV-Quaran-Tine de kijker zelf op op YouTube - de plek waar Andrea Bocelli met #MusicforHope 30 miljoen views scoorde tijdens de paasdagen. Het zou jammer zijn als de techreuzen als nog grotere winnaars uit de corona-as rijzen na het bloedbad dat ze al aanrichtten in de mediawereld. Dossier | Coronavirus Ze roeren zich ook al in het digitale onderwijs en bij de corona-app die de overheid ons door de strot wil duwen. Wij van de media hebben een vitale functie, volgens de regering, dan moet er post-lockdown ook eindelijk eens werk gemaakt worden van de bescherming van een vitaal lokaal businessmodel, ten koste van de tech-monopolisten.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een deel van wat het nieuwe normaal werd in crisistijd burgert waarschijnlijk in. De anderhalvemeterstrepen op de grond in het winkelcentrum mogen van mij blijven bijvoorbeeld. Marketingvakblad Adformatie stopte vooralsnog met uitkomen in print. Het werd vooral op zakelijke adressen bezorgd, in kantoren waar nu niemand zit. De crisis geeft het blad een duwtje de kant op waar ze toch al hadden moeten zijn, zoals online talkshows met profs uit het marketing- en reclamevak. Die zijn het erover eens: het is een bloedbad in de wereld van reclamebureaus en mediabedrijven. Dunne kranten De kranten zijn zo dun nu er bijna geen advertenties meer instaan dat ze beter het voorbeeld van Adformatie kunnen volgen: stop met print. Elke 75-plusser heeft de afgelopen weken een spoedcursus omgaan met de tablet gehad van de kleinkinderen, dus pak nu gewoon de pijn van de afschrijving op de drukpersen. Het financiële bloedbad in de mediawereld gaat deze keer samen met lees-, luister- en kijkrecords. En daar zijn wij mediamensen verslaafd aan. Lees ook | Liveblog Coronacrisis Media drukken enorm hun stempel op het coronacrisisbeleid. In de wekelijkse Kamerdebatten wordt om de haverklap verwezen naar gesprekken in Nieuwsuur, Buitenhof, EenVandaag en Op1. Het lijkt wel of de Kamerleden in lockdown hun informatie uitsluitend van de beeldbuis halen. Zo houden ze elkaar in een wurggreep die het zicht op de uitgang blokkeert. De stortvloed van coronaberichten leidt tot overperceptie, zei massapsycholoog Jaap van Ginneken in het FD. Paniekzaaierij scoort, dus zit Ab Osterhaus 24/7 voor de cameras. Dossier | Coronavirus Afwijkende meningen We lijden aan een massapsychose, zegt van Ginneken, waarin weinig ruimte is voor afwijkende meningen. Met het enorme risico dat we ons collectief vergissen. De commitment bias ligt op de loer. Media, politici en de betrokken deskundigen hebben al zoveel geïnvesteerd in het geadopteerde rampbeeld dat ze niet meer terug kunnen, omdat ze te veel te verliezen hebben. Het is aan media om deze ban te breken. Misschien moeten hun CFOs maar eens ingrijpen. Want van kijk- en leesrecords rookt de schoorsteen niet meer, als geen adverteerder het bereik kapitaliseert.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op zijn 73ste legden wij hem te ruste na een mooi en avontuurlijk leven. Zijn zoon, mijn vader, is nu al twee jaar ouder en behoort tot de generatie die doodgaan geen optie vindt. Misschien komt het omdat we al zo lang zonder oorlog en sinds 1953 ook zonder grote rampen leven dat babyboomers en hun nageslacht de dood niet meer accepteren. In ons rubberentegelparadijs waarin we geen risicos dulden is de dood ver weggestopt. Lees ook | Liveblog Coronavirus Vroeger was de begraafplaats naast de kerk het centrum van het dorp, nu bouwen we crematoria liefst verborgen achter hoge hagen bij industrieterreinen. We doen alsof doodgaan is afgeschaft. Boomers worden ouder en ouder. Er zijn in Nederland driekwartmiljoen 80-plussers, die ruim 20 procent van de uit de pan rijzende zorgkosten genereren. We sleutelen nog nieuwe heupen en knieën in hoogbejaarden alsof er geen einde nadert. Krankzinnig Kees de Kort schreeuwt ons al weken toe dat het krankzinnig is dat wij door de coronacrisis de welvaart van onze kinderen naar de klote helpen uit onvermogen om te accepteren dat oude mensen een keer dood moeten. De vele coronauitzendingen op radio en tv jagen het sentiment aan met reportages van bedroefd kijkende doodgravers tussen grote voorraden kisten. Terwijl corona best eerlijk te werk gaat. De zeis (om in Kees de Kort termen te blijven) gaat vooral door het dorre hout, de leeftijd van de slachtoffers is hoog. Luister ook | Mediacorona Als ze gaan kweelt Marco Borsato door de aula dat afscheid nemen niet bestaat. Maar afscheid nemen bestaat wel. Oma is geen sterretje, oma is dood. Een sterretje waarvan je nooit afscheid hoeft te nemen is misschien een troostende gedachte, beter leren we accepteren dat doodgaan doodgewoon is. De NPO stort nu bejaardenbeweeg- en troost TV over ons uit, maar oude mensen hebben meer aan TV-educatie over waardig en op tijd doodgaan. Voorbijgaan Laat Omroep Max Doodgewoon maken, over oude mensen en de dingen die voorbijgaan. Zoals BNNVARA met Over Mijn Lijk al jaren indrukwekkend in beeld brengt hoe jonge mensen moedig hun lot accepteren. Leef, maar rek het niet tot voorbij je houdbaarheid.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wij waren de helden, de redders, niet de slachtoffers. Doden vielen daar, niet hier. Wij kenden geen paniek, waanden ons onaantastbaar. Wij zijn de wereld, wij zijn de kinderen. Maar wij zogen de wereld leeg. Het voelt alsof Moeder Aarde nu ingrijpt, ons even door elkaar schudt. Ons een lesje leert over prioriteiten en arrogantie. Troost tv helpt bij de verwerking. De NPO is vol op het genre gedoken, een miljoen mensen keken naar de herhaling van het EK-voetbal van 1988 en nog meer naar een tranentrekkende Andre van Duin. Lees ook | Liveblog Coronavirus John de Mol heeft geen tijd om te troosten, hij sloeg als een opgevoerd Duracellkonijn aan het reorganiseren toen Corona geen griepje bleek. Zijn businessmodel is extreem kwetsbaar zonder een Netflix-tegenhanger die inkomsten genereert bij consumenten. Dus als de adverteerdersmarkt ineens stilvalt omdat we vrijwel niet kunnen consumeren, lig je meteen aan de beademing. Je sprokkelt geen 2,7 miljard euro vermogen bij elkaar zonder vooruit te kijken dus de reflex van De Mol is voorspelbaar, maar zijn solidariteit met eenzame kijkers overstijgt het ethisch besef van de pleerolhamsteraars niet. Dossier | Coronavirus Om maar niet te spreken van de solidariteit met de tv-makers op magere flexcontracten die weinig anders rest dan het uitkeringsinfuus. Vooral creatief is het een gemiste kans nu besmettingsgevaar tot nieuwe formats leidt. Zoals Frontberichten, elke avond na Nieuwsuur op NPO2. Het format is simpel: artsen, verpleegkundigen en ambulancechauffeurs nemen hun hectische dag door terwijl ze via hun telefoonschermpje met ons praten. Het is indrukwekkend. Het is informatief. Het is een geweldige manier om mensen die niet de hele dag op Twitter zitten uit de eerste hand te informeren. En het is zoveel beter dan oververmoeide artsen avond aan avond de tv-studios in te slepen voor vijf minuten zendtijd. Daar maakte de huisarts die zondag bij Jeroen Pauw plompverloren meldde dat ze Corona had hopelijk effectief een eind aan. Pauw schrok zich rot. De echte wereld zat ineens naast hem. Dat is Hilversum niet gewend.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ik lachte het weg: welnee, tegen de tijd dat het in Nederland is lezen we ons gewoon even in. Dat kantelpunt zijn we voorbij. De bezoekcijfers van de nieuwssites gaan door het dak. BNR maakt de ene na de andere ingelaste uitzending, zelfs op zondag als het moet. Dossier | Coronavirus Sommige kranten hebben hun Corona artikelen zonder betaalmuur op de site gezet, als een soort nieuwsnutsvoorziening. Als ik er nog over ging zou ik deze crisis meteen aangrijpen om afscheid te nemen van de drukpersen, vrachtwagens en duizenden krantenbezorgers. Onnodig Al die onnodige vervoersbewegingen in deze tijd! Wij van de media hebben een vitaal beroep maar horen de krantenbezorgers daar ook nog bij? We houden onze kinderen thuis maar de krant viert nog feest alsof het 1999 is en kleppert door het hele land de brievenbus binnen. Vijftien jaar geleden was de papieren advertentiemarkt nog een legitimatie voor het gekke idee dat je nieuws van gisteren vandaag langs komt brengen, maar dat kan ook geen argument meer zijn. Belangrijke rol De kranten speelden na het Kamerdebat van donderdagnacht een belangrijke rol in het opvoeren van de maatschappelijke druk om harder in te grijpen dan Rutte wilde. Uit alle hoeken en gaten werden artsen, virologen en epidemiologen opgetrommeld om te vertellen dat de getroffen maatregelen onvoldoende waren. Lees ook | Liveblog Coronavirus Het hielp. Rutte deed gisteravond eindelijk uit de doeken waarom hij donderdag nog zo aarzelde over de scholen. Kinderen, jongeren, vormen een belangrijk deel van de kudde die nu immuun moet worden voor het virus. Ze weghouden van school kan die strategie vertragen. Een duivelse afweging die niemand graag zou willen maken. Ik verlangde terug naar mijn nieuwsdieet. Onwetendheid is een zegen. Onwetendheid kan levensgevaarlijk zijn. Maar wetendheid kan je levensgeluk ernstig bedreigen. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na de vorige crisis waren we er wel uit, het was de schuld van de wolven van Wall Street. Het machtsbeluste graaigedrag dat alleen mannen vertonen veroorzaakte deze ellende. Met genoeg vrouwen aan de top zou het allemaal anders worden. We hadden twaalf jaar de tijd om dat te regelen maar erg ver kwamen we niet. We hebben net weer vrouwendag overleefd met alle clichés die elk jaar opgediept worden. Het obligate onderzoekje naar het achterblijvende percentage vrouwen op de werkvloer dat alle media braaf oplepelen. De tsunami van cartoonvrouwen met één gespierde arm op sociale media en de onvermijdelijke foto van een vrouwenbeen met hoge hak die de succesvolle powervrouw moet voorstellen. Alsof zakelijk succes niet draait om wat tussen je oren maar onder je voeten zit. En natuurlijk de mierzoete marketingacties van bedrijven die een diversity officer hebben. U weet wel, de bedrijven die in augustus ook weer lekker meevaren bij Pride Amsterdam omdat ze staan voor een inclusieve samenleving. Zon samenleving waarin iedereen zijn wildste fetisj uit mag leven op een bomvolle gracht, waar je jezelf mag laten zien al is het met een bos roze veren tussen je billen. Waar je mag houden van wie jij wilt. Waar je mag zijn wie je bent, behalve rechts. De inclusieve samenleving heeft een grens, en die ligt ergens rechts van GroenLinks. Pride-voorzitter Frits Huffnagel, nota bene een oud VVD-politicus, is met pek en roze veren uit zijn clubje gejaagd omdat hij het VVD-standpunt bleek te hebben toen hij op de radio zijn mening over vluchtelingen gaf. Als ik had geweten dat er zoveel gedonder van zou zijn gekomen, had ik niet meegewerkt aan dat programma, zei Huffnagel gisteren. En zo heeft de monddoodmaakbrigade die een diverse samenleving zegt na te streven Nederland weer een tandje intoleranter gemaakt. En krijgen we nog meer kapot gemediatrainde robots op radio en tv want één stap aan de verkeerde kant van het lijntje kost je je reputatie en je carrière. Maar dan zijn we wel lekker inclusief. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Gelukkig twitterde ik er een filmpje van. Tweets zijn nu wat vroeger de voorpagina van de krant voor een ontvoerder was, hard bewijs met een datumstempel. En ze vormen al meer dan tien jaar mijn openbare geheugen. Handig, want iedereen vergeet wel eens wat. Maar mijn frontale hersenkwab is nog niet zo aangetast als bij de redactie van Nieuwsuur, waar de presentator zondag zei: Warme winters, ze worden steeds gewoner. Is er eigenlijk een impact op onze identiteit, nu die klassieke koude winter langzaam uit ons collectieve geheugen verdwijnt? Als je collectieve geheugen zo slecht is dat je niet meer weet dat we in 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2017 en 2018 geweldig konden schaatsen op Oud Hollandsch natuurijs moet je naar de dokter. Of in elk geval geen journalistieke tv-programmas maken. Niemand ontkent dat het warmer wordt, maar waarom zou je het recente verleden uitgummen en daarmee je eigen geloofwaardigheid als journalist? Wetenschapsjournalist Maarten Keulemans zette zaterdag in de Volkskrant op een rijtje hoe media berichten over klimaatverandering. 33 van de 40 bestudeerde nieuwsberichten gingen uit van een rampscenario waarvan elke klimaatdeskundige weet dat het nooit werkelijkheid wordt en gebaseerd is op volstrekt achterhaalde inzichten. Maar hij kan nog 20 goed onderbouwde artikelen schrijven, het narratief van zijn collegas blijft alarmistisch en activistisch. Deskundigen worden zelfs na hun dood op de klimaatbrandstapel gegooid door journalisten die het verschil tussen CO2 en stikstof niet uit kunnen leggen. Zoals de Volkskrant de in 2008 overleden hoogleraar scheikunde Frits Böttcher, medeoprichter van de Club van Rome, nu verdacht maakt omdat Shell hem -in alle openbaarheid- een onderzoeksbudget toekende. Voor de krant reden de professor postuum af te schilderen als lobbyist van een vuile wereld. U weet wel, die vuile wereld waaraan we onze welvaart te danken hebben. Een warm huis, comfortabel vervoer, verre vakanties en als je geluk hebt zelfs een riool dat niet bevriest. Als dat vuil is weet ik niet welke kwalificatie past bij een krant die ijskoud over het twaalf jaar oude lijk van een gerespecteerde wetenschapper heen walst. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ik twitterde afkeurend over de mierzoete liefdesfotos die de dochter van Marco Borsato al sinds haar twaalfde jaar deelt op Instagram. Marco noemt haar vriendje, die meegaat op de familievakanties, mijn schoonzoon en prijst zich gelukkig dat zij al zo geslaagd was in de liefde, ver voordat ze brommer mocht rijden. Borsato is ambassadeur van Warchild maar zet zijn eigen kinderen zonder scrupules in als soldaatjes in de oorlog die we sociale media noemen. Zoals veel op geld en aandacht beluste ouders hun kinderen opjagen om als influencer geld en likes binnen te harken. De arbeidsinspectie gaat nu gelukkig onderzoek doen naar deze ondernemende kinderen. Je kunt maar zo kort kind zijn, zeker in deze tijd waar veertienjarigen al gerekruteerd worden door de Mocro-maffia. Geef als BNer het goede voorbeeld, in plaats van je veel te jonge dochter online de ogen uit te laten steken van kinderen die het minder goed troffen. Dat is allemaal te veel context voor moderne journalisten. Die sloegen mijn boodschap plat tot: Zwagerman walgt van Borsato. Dat is schadelijk, lasterlijk en ergerlijk. Gelukkig ben ik niet lichtgeraakt genoeg om naar de rechter te stappen. Maar nu we in een tijd leven waarin mensen, politici voorop, hun eigen waarheid creëren moeten journalisten vooral bezig zijn met graven, duiden en context schetsen. Toen Thierry Baudet zondag witheet twitterde dat hij Buitenhof voor de rechter sleept omdat hij niet 100 procent accuraat werd geparafraseerd, namen media klakkeloos zijn twitterbericht over, inclusief het niet relevante deel van de tekst die hij in de Tweede Kamer uitsprak. Het kostte mij twee minuten om uit het transcript van het Kamerdebat even de teksten te screenshotten en twitteren die wel van toepassing waren. Tot uw dienst, maar liever doen redacteuren zelf hun werk gewoon goed. Ze moeten niet in het zwaard vallen dat politici gebruiken om mensen te misleiden met hun slim geknipte filmpjes vol sluwe oneliners. Wie waakhond van de democratie wil zijn, gedraagt zich niet als een kopieermachine. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Je kunt Johnson rancune verwijten over de onwelgevallige verslaggeving door de BBC, maar hij doet wel wat hij zijn stemmers beloofde. Als de nachtmerrie van een kabinet Baudet I uitkomt zou het zomaar eens het voorland van de Nederlandse publieke omroepen kunnen zijn: het intrekken van de miljard euro subsidie, niet geheel vrijwillig opgebracht door de belastingbetalers. Daar heeft de NPO het, de goede kijkcijfers ten spijt, dan wel zelf naar gemaakt. Pluriform Je kunt discussiëren of de programmering te links is, pluriform is het in elk geval niet. Dat zelfs een onderzoek door de Algemene Rekenkamer niet boven water kreeg hoe de schimmige geldstromen in Hilversum lopen ergert vriend en vijand. Het helpt niet dat NPO-voorzitter Shula Rijxman na het door de Balkenendenorm afgedwongen einde van De Wereld Draait Door met een boos hoofd zei dat ze het gezeur over de verboden topsalarissen heel vervelend vindt, en op zijn zachtst gezegd niet leuk om iedere keer de pispaal te moeten zijn. Publieke multimiljonairs Tja, ook pispalen moeten zich aan de wet houden. Zelfs als ze de koning van het Mediapark zijn. De echte pispalen van de mediawereld zijn niet de paar publieke multimiljonairs maar de vele freelance redacteuren die zich elke dag voor veel te weinig geld laten misbruiken, zowel door commerciële als publieke opdrachtgevers. Ondertussen presenteert Baudet, ook riant betaald door de belastingbetalers, op YouTube zijn FvD journaal in plaats van zijn Kamerwerk te doen. Ik hoop dat de andere Kamerleden snel de mediabegroting narcisme-proof maken en omvormen tot een model waarin het belastinggeld transparant en onafhankelijk beschikbaar komt voor mediamakers. Trekpopje Zodat bijvoorbeeld Jaap Jansen zijn populaire en informatieve podcast Betrouwbare Bronnen kan maken zonder de suggestie dat hij dat als trekpopje van de EU zou doen omdat hij wat geld uit Brussel ontvangt. Je gunt GeenStijl, die deze onthulling deed die geen onthulling was omdat Jaap het zelf meldt in zijn podcast, ook wat budget om EU kritische producties te maken. En van mij mag een flink deel van de huidige NPO-programmas voortbestaan, maar zonder het corrumperende en geldverslindende organisatiemodel waarin ze gemaakt worden. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ja geestig hè, zon Droste-effect. VPRO-leden komen niet meer bij! Ebbinge deed in De Wereld Draait Door een oproep aan de 1250 huishoudens met zon kijkcijferkastje om de laatste aflevering van zijn show Promenade te kijken, want dan mag hij misschien nog een serie maken. Prompt stegen de kijkcijfers van 300.000 naar bijna 750.000 mensen. Achterhaald Voor de laatste twee Nederlanders die nog vertrouwen hadden in het achterhaalde meetsysteem sprong de kijkcijferdirecteur meteen in de damage control-modus. De spectaculaire stijging legt niet de onbetrouwbaarheid van zijn systeem bloot, nee het kwam door het rotweer. Alsof we alle zondagavonden daarvoor tot elf uur in de tuin konden barbecueën. De oud-voorzitter van de Bond van Adverteerders, Jan Driessen, pleitte laatst voor een nieuw meetsysteem dat via de data van de kabelaars eenvoudig is op te zetten. Kijkgedrag Feit blijft dat je dan nog steeds alle gegevens mist over kijkgedrag op de andere schermen dan tv. En juist daar stijgt de kijktijd razendsnel ten koste van lineaire tv. Er wordt nu wel gewerkt aan een app die ook de andere kijkcijfers aan moet leveren maar dat duurt nog even. Het blijft opmerkelijk dat adverteerders meer dan 800 miljoen euro per jaar investeren in een medium dat op drijfzand is gebouwd. Luister ook | Vrijheid & haat Zwembad bouwen Zelf miste ik Promenade, want ik keek op YouTube 1 uur en 20 minuten lang hoe Nicole eigenhandig een zwembad bouwde in de achtertuin van haar rijtjeshuis. Ze sjouwde betonblokken, timmerde en stukadoorde terwijl haar drie kinderen zich volstrekt ongeïnteresseerd door de zomer heen verveelden. Toen het bijna af was plonsde ze in haar bikini in het water. Ik had me die ochtend in Buitenhof net uit laten leggen dat de schaars geklede vrouw echt niet meer kan in onze multiculturele samenleving. Luister ook | Censuurkartel Gelukkig trok Nicole zich niks aan van de grachtengordel mores. Ze schroefde - met haar moederlijf nog altijd in bikini gestoken - de laatste plankjes vast en begon monter aan een nieuwe klus. Want er moest nog een kast gebouwd worden op de overloop. Je zou je wereldbeeld maar op de NPO baseren! Gelukkig hebben we Nicole.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hij wordt zo zwaar bedreigd door Turkse Nederlanders dat de politie waarschuwde: Kom maar even niet naar Nederland, want we kunnen je veiligheid niet garanderen. Oppenheimer is in Turkije veroordeeld voor tekeningen in Nederlandse media, onder meer van Erdogan die het vogeltje uit het Twitterlogo verkracht. Hij is verbitterd over de lafheid van media die zijn tekeningen niet tonen omdat in de buurt van die redacties in Amsterdam nogal wat Turken wonen. Ik wil die Turken alvast ontmoedigen: schiet Oppenheimer maar niet dood. Het zal niets veranderen, zoals het uitmoorden van de redactie van Charlie Hebdo door moslimterroristen ook niets veranderde. Luister ook | Censuurkartel Getergd Toen ik daarover laatst een getergde column schreef, meldde Beatrice de Graaf zich op hoge poten bij de hoofdredactie van BNR. Terwijl ik alleen maar een letterlijk citaat van haar noemde uit De Wereld Draait Door over de Iraanse terrorist Soleimani, als voorbeeld van de terroristenknuffelbehoefte van Nederlandse media. Het leverde haar naar eigen zeggen doodsbedreigingen op. Dat verbaast me niks. Nadat ik gisteren op Twitter zei dat de trein voor paupers is, slingerde iemand een plaatje van een guillotine mijn kant op en wenste een ander mij toe dat ik onder een auto kwam. En nee, dat ligt niet aan de sociale media. Als een rioolpoliticus, die zijn racisme op vrijdagavond niet onder controle heeft, dankzij sociale media binnen een uur wordt ontmaskerd door treinconducteurs, kan je sociale media geen open riool blijven noemen. En als het via Twitter lukt om binnen een paar dagen het budget voor een advocaat bijeen te crowdfunden voor een burgerinitiatief om een Utrechtse haatmoskee te sluiten, is er hoop. Ik begrijp de frustratie van Oppenheimer heel goed en tegelijkertijd knaagt al een tijd het gevoel dat we het over een andere boeg moeten gooien. We zijn de tijd van het benoemen wel een beetje voorbij. De problemen staan op de kaart. Luister ook | Verkwanseld Geert Wilders De Telegraaf nam gisteren in het hoofdredactioneel commentaar afstand van de manier waarop Geert Wilders hun publicaties over overbevolking misbruikt voor zijn politieke agenda, die de Telegraaf verwerpelijk noemt. Het risico van de rechts-publicerende mediamens is dat politici die gedijen bij problemen in plaats van oplossingen, met je boodschap aan de haal gaan. Als vrijheid tot haat leidt, is niemand meer vrij. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Rutte bestuurt een land waarin 87 procent van de inwoners actief is op sociale media. Een minister-president die niet op de hoogte is van het mediagebruik en de leefstijl van 87 procent van zijn landgenoten moet misschien eens aan zijn pensioen gaan denken. Hij beweerde met droge ogen dat de tanks zoals Nieuwsuur, NOS-journaal, RTL Nieuws en de talkshows onverslaanbaar zijn als massamedia, dat verandert niet. Talkshowoorlog De tanks waar zon 15 miljoen mensen niet naar kijken. Alleen wat 60-plussers zijn geïnteresseerd in de talkshowoorlog. Een oorlog die uitbrak omdat SP-Kamerlid Peter Kwint al jaren in de kuit van de mediaminister hangt om wat te doen aan de sjoemelconstructies waarmee Pauw en van Nieuwkerk tonnen boven de Balkenendenorm verdienen. Onder die druk durfde BNNVARA het niet aan om Pauw een nieuw contract te geven. Maar zijn tv-productiebedrijf mag OP1 wel maken, terwijl hij andere programmas presenteert. Luister ook | Uitgekotst Nederland De regering kijkt al jaren machteloos toe, zelfs de rekenkamer kreeg het gesjoemel niet helemaal boven water. En Rutte zit onbekommerd als juichaapje voor de buis. Terwijl hij best weet dat er zonder krantenredacties helemaal geen talkshows waren. Zij leveren het nieuws, het gesprek van de dag, dat de tv s avonds herkauwt. Kranten krijgen geen miljard euro staatssteun, zij moeten zelf de broek ophouden wat moeilijker werd door de opkomst van de sociale media waar Rutte niet in gelooft. Adverteerders Bovendien pikte Google de advertentie-euros in. Kranten moeten met de pet in de hand bij Google bedelen om wat Google Ads op de site. Geen enkele krantenredactie liet ooit de oren hangen naar de wil van adverteerders. Strenge redactiestatuten beschermen de persvrijheid. Een adverteerder heeft niets te zeggen over de inhoud van de krant. Luister ook | Stuk Tot Google kwam. Google weigert de Telegraaf nog wat advertenties toe te werpen omdat ze zich niet kunnen vinden in de publicaties van de krant. Stukjes over IS bruiden en zo zijn tegen het beleid van de Amerikanen. Ophef blijft uit. De persvrijheid brokkelt af, maar de stilte is oorverdovend. Het kan niet zo zijn dat de regering toekijkt hoe krantenredacties worden beknot terwijl de miljoenen die wij als belastingbetaler ophoesten voor de programmas waar Rutte zo aan hecht, worden verkwanseld alsof het water is. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Nederlanders keken 156 minuten per dag naar lineaire televisie, net zo lang als in 2018, maar daar bovenop kwamen nog de uren dat u zat te Netflixen of anderszins on demand zat te koekeloeren. Waar haalt u de tijd vandaan? Heeft u geen smartwatch die u elke dag opjaagt om minimaal 10.000 stappen te zetten en acht uur te slapen? Heeft u geen podcasts te luisteren? Boeken te lezen, een krant desnoods? Maar vooral vraag ik u af: wat levert het opofferen van drie kostbare levensuren per dag u op? Stel dat die Landrover eigenaren gelijk hebben met de stickers op de achterkant van hun Defender: one life live it. Stel dat u echt maar een leven heeft, is dit dan hoe u het door wilt brengen? Een vijfde deel van uw leven, exclusief de tijd dat u slaapt, semi-hersendood naar de tv staren? U had kunnen promoveren, leren saxofoon spelen, een sixpack kweken, twee talen onder de knie krijgen! Luister ook | Column Marianne Zwagerman: Kijkquotum In het FD riep de Zwitserse schrijver Rolf Dobelli ons op om te stoppen met het consumeren van nieuws. Hij stopte tien jaar geleden en heeft sindsdien niets gemist. Het volgen van zijn nieuwsdieet zou beter zijn voor de gezondheid want nieuws is verslavend, kost tijd en je hebt er niks aan. Hij vindt overigens met nadruk niet dat we onderzoeks- en achtergrondjournalistiek zouden moeten ontwijken. Daarvoor moeten we juist tijd inruimen. Ik steun zijn pleidooi van harte. Luister ook | Column Marianne Zwagerman: Stuk In de voet geschoten Pleur om te beginnen die tv de deur uit. Lees hoe echte oorlogen ontstonden, in plaats van kijken naar de volgende match in een oninteressante talkshowoorlog. Het enige nuttige van die hele oorlog is dat de NPO zich zo heerlijk in de voet heeft geschoten. Jaren moesten we horen dat Matthijs en Jeroen meer verdienden dan de minister-president, want hun talent was zo enorm uniek. Nu blijkt het hele B-elftal - inclusief wat afgedankte veteranen - ook de Champions League te kunnen winnen Op1. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ik dacht dat het een kantelpunt zou zijn. Dat de schok niet na een week voorbij zou zijn. Dat het een streep in het zand zou zijn, tot hier en niet verder. Wij bepalen de grenzen aan onze vrijheid, niet jullie. Wij zullen bespotten tot júllie erbij neervallen, niet wij. Was het maar waar. Nep-bomgordels De satire is nog nooit zo fragiel geweest. Die wordt van alle kanten aangevallen, zegt een van de Charlie Hebdo-overlevenden in de Volkskrant. Ze vindt vooral extreem-linkse activisten op haar pad. Mensen die een lezing op een universiteit verstoren door met nep-bomgordels de zaal in te komen omdat de sprekers ze niet aanstaan. De vrijheid van meningsuiting wordt niet alleen bedreigd door jihadisten en radicale moslims, maar ook - zeer luidruchtig - door deze identitair-linkse bewegingen die hun pijlen niet richten op geloofsgekkies of extreem-rechts maar op het gematigde midden. Luister ook | Mooiste media decennium Een vervelende eigenschap van gematigde mensen is dat ze gematigd zijn. Ze trekken geen strepen in het zand maar veren mee, steeds een beetje verder met de harde schreeuwers. Ze willen tegen beter weten in geloven dat de andere kant misschien ook waar is. Ja, de Iraanse machthebbers willen nog altijd Salman Rushdie vermoorden omdat hij een boek schreef dat ze niet aanstond, maar Donald Trump is ook best eng! Donald Trump En dus had de NOS het over een populaire architect van de groeiende invloed van Iran in het Midden-Oosten bij de duiding van de aanslag door Amerika op de staatsterrorist Soleimani. Invloed, dat is een mooi eufemisme voor terroristische overheersing van buurlanden. Er volgde zelfs een filmpje over de ontroostbare dochter van de gedode terroristenleider. Buitenhof noemde de Iraanse boef een vooraanstaande militaire leider. In De Wereld Draait zei Beatrice de Graaf dat Soleimani zélf geen terrorist was, hij richtte alleen terroristische organisaties op en stuurde terroristen aan. Nou dat valt allemaal best mee nietwaar... Luister ook | Censuurkartel Mijn verbijstering heeft al lang plaatsgemaakt voor verwondering. Als Charlie Hebdo geen kantelpunt was, wat dan wel? See omnystudio.com/listener for privacy information.

Beeldschermen komen overal, zei Chriet, je kunt zien wie er voor de deur staat en wat de aanbieding bij de kruidenier is. Geld verdwijnt, er komt een pasje om mee te betalen, dat je in je tv-toestel stopt om te zien wat je saldo is. Er komen telefoons, zei Chriet 37 jaar geleden, die worden ingebouwd in je horloge en dan kun je via satelliet met iedereen op aarde contact hebben. Gelukkig kreeg hij ontzettend gelijk. Technologie gooide de wereld open en wij beleefden het mooiste media decennium ooit. Je zou bijna vergeten hoe geweldig dat is in dit decennium van de smartphone en #ophef, door alle aandacht die er de laatste tijd is voor de negatieve kanten zoals privacy schendingen, scherm-verslaving, het teveel aan meningen, het zogenaamde nepnieuws. Luister ook | Column Marianne Zwagerman: Censuurkartel Regelgeving De roep om meer en meer regelgeving wordt almaar luider. Dat is terecht en hoort bij de fase waarin we nu zijn aangeland in de digitale mediawereld. Zonder anarchie ontstaat geen innovatie. Maar uiteindelijk komt er regelgeving. De innovatie-cyclus start altijd bij technische mogelijkheden, loopt via bedrijven die het kunnen maken naar mensen die het willen gebruiken en komt onvermijdelijk uit bij overheden die zich ermee gaan bemoeien. Om te stimuleren, af te remmen of de goede kant op te sturen. Verslaafd Je kunt je bijna niet voorstellen dat we nog maar tien jaar verslaafd zijn aan onze smartphone. Dat lijkt misschien lang maar ik laat in innovatie-workshops altijd een foto zien van de eerste auto. Dat was een koets zonder paarden. Tien jaar later waren autos nog altijd koetsen zonder paarden. Innovatie gaat tegenwoordig wel veel sneller, maar we zijn echt nog maar net begonnen. En we kregen al zoveel! Sociale media De definitieve doorbraak van de podcast, van on-demand kijken en luisteren, meer dan je ooit kunt consumeren. En -nog altijd mijn favoriet- sociale media. Het mainstream narratief is dat het bagger is dat uit een riool vol haatzaaiende onderbuikroggelaars omhoog spuit. Maar ik zat vorige week in een Spaans kroegje en had een geweldig mooi gesprek, tot tranen geroerd, met een vrouw die ik niet kende en die even daarvoor op Twitter zei: zullen we een drankje doen?, toen ze zag dat ik in Valencia was. Als je alleen maar onderbuikhaat ziet, zoek dan volgend jaar eens een andere bubbel op. Gelukkig nieuw decennium!See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat zegt het over ons, ons land, de tv-kijkers, aan het einde van dit decennium? Het decennium van de boze witte man. Is dit echt hoe we 2019 af willen sluiten? Hoe we de jaren tien af willen sluiten? Met monsterkijkcijfers voor geweld? Lees ook | Rematch Rico Verhoeven en Badr Hari in 2021 Zondag waarschuwde de Denker des Vaderlands Daan Roovers in Buitenhof nog maar eens voor die boze mensen. De digitalisering van het publieke debat heeft oude machten verpulverd, constateerde Roovers. Elke burger kan nu zomaar zijn mening formuleren en dat moet een tandje minder, bepleitte ze een paar dagen eerder ook al in de Volkskrant. In dat pleidooi staat behoorlijk wat onzin. Bijvoorbeeld dat online polarisatie een verdienmodel is. Hoe haatdragender de opvatting hoe meer economische waarde, volgens de Denker. Het tegendeel is waar. Vroeger vervloog je mening boven de koffiedamp in de kantine, nu achtervolgt hij je digitaal jarenlang. Ik heb vrienden die serieuze schade opliepen aan hun business omdat hun digitaal geuite mening niet salonfähig bleek. De Denker des Vaderlands pleit voor het aan banden leggen van de sociale media platformen zodat mensen niet meer zomaar alles kunnen roeptoeteren. Mijn goede vriend Jan Bennink vroeg zich op Twitter af met welke autoriteit Roovers bij Buitenhof zat. Wie benoemt de Denker des Vaderlands eigenlijk? Dat blijkt een stichting te zijn, in het leven geroepen door Filosofie Magazine, waarvan Daan Roovers nog niet zo lang geleden de hoofdredacteur was. Dat is grappig, alsof de Marianne Zwagerman fanclub de Stichting Radiocolumnist des Vaderlands opricht en mij dan benoemt. Wat me trouwens best een goed idee lijkt. Doe maar meteen levenslang. Nou kijkt er geen hond naar Buitenhof, maar honden maken geen beleid, mensen die de Volkskrant lezen en Buitenhof kijken wel. Een motie van D66 om de macht van de tech-platformen te breken werd vorige week aangenomen in de Kamer. Nou pleit ik al jaren voor het aanpakken van Zuckerberg en zijn vrienden, maar dan wel graag op de juiste gronden. Niet omdat het censuurkartel weer een mogelijkheid ruikt om de vrije meningsuiting een tandje terug te schroeven. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Loodgieters redden meer mensenlevens dan artsen, zonder bouwvakkers kan geen arts haar werk doen. Maar zelfs linkse politici noemen praktisch getalenteerde mensen handen aan het bed of blauw op straat, want ook zij weten niet hoe ze eruitzien. Ze hebben er geen gezicht bij. Lodewijk en Diederik kwamen op school geen praktisch getalenteerde kinderen tegen. Luister ook | Column Marianne Zwagerman: Stuk Want die duwen we bij elkaar in een grauw gebouw aan de rand van een industrieterrein terwijl Lodewijk en Diederik naar het gymnasium gaan aan een gracht. Vanaf je twaalfde jaar kun je praktisch getalenteerde mensen prima ontwijken, zolang je wc niet verstopt raakt. De VARA brengt ze ook nooit in beeld want de omroep was ooit opgericht om arbeiders te verheffen, niet om ze naar elkaar te laten kijken. In plaats daarvan zijn ze zich verheven gaan voelen boven de arbeiders. Jaarsalaris De dubbeltjes en kwartjes van hun leden zijn jarenlang gebruikt om het jaarsalaris van Matthijs Rupsje van Nieuwkerk tot Nooitgenoeg aan te vullen tot een comfortabele zes ton. Maar zondag waren ze er ineens bij BNNVARA, als varkens in de modder in de stromende regen zagen we de Jongens van de Bouw zwoegen op NPO2. De enige vrouw die twee seconden in beeld kwam dweilde de pleekeet. De jongens, vaak witte mannen van middelbare leeftijd, werkten zich de knieën en ruggen kapot op een bouwplaats waar in veel te korte tijd een grote woontoren uit de grond gestampt moest worden. Luister ook | Column Marianne Zwagerman: Persveilig Waardering Is dat nou dat white privilege waar je Sylvana bij de VARA zo vaak over hoort? Voor de mensen buiten hebben we het niet aantrekkelijker gemaakt ten opzichte van vroeger, mijmerde de opzichter in de directiekeet. Het grootste deel van de Nederlanders werkt in een praktisch beroep, in omstandigheden die soms huiveringwekkend guur en zwaar zijn. Maar als we ze nooit zien, zal het nooit verbeteren. In de bouw vallen twintig doden per jaar bij ongelukken en is het suïcide-percentage hoog. Als je naar de Jongens van de Bouw kijkt is het een wonder dat het er niet meer zijn. Ik wil ze elke dag wel op tv, geef ze maar een gezicht. En waardering. En betere omstandigheden. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Nu dat opgelost is kunnen we het misschien even over de inhoud hebben. Want de inhoud is stuk. Niet per se de inhoud van talkshows, want die eenzaamheidstherapie voor bejaarden vind ik al jaren overgewaardeerd. Praten hoort op de radio of in een podcast, waarom daar beeld bij moet heb ik nooit begrepen. Kijken naar pratende mensen die je niet kent doe je alleen als je volledig op elkaar en je goudvis uitgekeken bent. Geert Jan Hahn deed dat wel en twitterde: er gebeurt van alles in Nederland, in de wereld. Boeiende ontwikkelingen, op politiek, economisch en sportief vlak. Lopen items van importantie zendtijd mis nu Jamai bij Pauw zit? Van mijn belastingcenten? Luister ook | Ongezien Ja Geert Jan, dat lopen ze. Ik keek op YouTube naar een uiteenzetting van financieel journalist Arno Wellens over het technisch failliet van de Deutsche Bank en hoe dat ons mee zal trekken in een schuldencrisis zonder weerga. Met grafieken, dus beeld bij het praatje was nuttig. Arno waarschuwt al een tijd voor de Brusselse bankenunie, waarbij Nederlandse belastingbetalers moeten bloeden voor het faillissement van buitenlandse banken. De banken zijn stuk. Waarom is dit geen groot nieuws? vraagt hij zich af. Nou Arno, dat komt omdat het te moeilijk is voor tv. Het past niet in vijf minuten en er is geen lollig filmpje met een BNer bij te vinden. Het echte nieuws is stuk. Nou hoor ik u denken: het staat toch op YouTube, wat is het probleem? En dat is ook zo, wie echt geïnformeerd wil worden vindt zijn weg wel naar de Grote Themas. Kunnen wij morgen op tv kijken naar de documentaire: mijn seks is stuk. Ook heel belangrijk. Luister ook | Jeroen Pauw kritisch over Twan Huys en producent Blue Circle Maar zoals Geert Jan al zei: waarom zien we de items van importantie niet op tv? Bij de Golden Globes, de belangrijkste tv-prijzen in Amerika, gaan dit jaar 55 van de 55 nominaties naar Netflix en de andere on-demand aanbieders. En 0 naar lineaire tv. De lineaire tv is stuk. In elk geval voor entertainment, dus alle ruimte voor inhoud. Daarom ben ik blij dat Pauw volgend jaar naar buiten gaat, waar de echte mensen zijn. Waar de inhoud is. Want Pauw hoeft nog niet stuk. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Luister ook | Uitgekotst Nederland De vorige moslimomroep ging in 2010 failliet na een hoop gedoe en een frauderende directeur die zijn zakken vulde met tonnen kick-backs en steekpenningen. Overigens ben ik er al jaren van overtuigd dat dit soort geldstromen op meer plekken door het Mediapark meanderen, maar de moslimbaas was zo stom om gepakt te worden. Een slachtoffer van etnisch profileren? Of het zoveelste voorbeeld van het onvermogen van moslims om zich een beetje effectief te organiseren? Luister terug | Rutger Groot Wassink en Arnold Karskens hebben een heftige discussie (16:34) Na het boerkaverbod zouden ze burgerwachten vormen om hun bedekte zusters te beschermen in het openbare leven. Telegraaf verslaggever Silvan Schoonhoven infiltreerde in een WhatsApp groep waar de broeders dat met elkaar gingen regelen en schreef er een hilarische column over. Middenin een verhitte discussie met honderden appberichten zonder oplossing werd er ineens een VW Polo te koop aangeboden en een naaktfoto van een vrouw gepost. Burgerwacht De burgerwacht kwam er nooit en een van initiatiefnemers verzuchtte: waarom kunnen wij moslims nooit iets goed organiseren, zoals de joden dat doen. Ongehoord Nederland lijkt probleemloos op de benodigde 50.000 leden af te steven, van de nieuwe moslimomroep kan ik niet eens een site of Facebookpagina vinden. Zo blijven zij de echte ongehoorden in Hilversum, samen met nog een bevolkingsgroep die zich nooit in de kijker weet te spelen: de vrouw. Maar een op de drie mensen die aan het woord komt in een Nederlands nieuws- of actualiteitenprogramma is vrouw. Bij sportprogrammas is het aandeel vrouwen zelfs maar 3 procent! Vooral in de rol van deskundige of correspondent moet je vrouwen met een lampje zoeken. Bij de NPO komen sinds 2015 steeds MINDER vrouwen in beeld en de publieken scoren beduidend slechter dan RTL en SBS. Het kan niet zo zijn dat de regering wel een vrouwenquotum door de strot van het bedrijfsleven duwt maar niet geregeld krijgt dat de staatsruifvreters in Hilversum een acceptabel percentage vrouwen in beeld laten. Voordat Slob nog meer -al dan niet ongehoorde- mannen toelaat tot de NPO kan hij beter eerst even regelen dat de vrouwen worden gezien. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op de ochtend van het Kamerdebat riep Thierry Baudet zijn achterban in een filmpje zelfs op lid te worden van een publieke omroep! Het zijn verwarrende tijden voor de rechts-borealen. De omroep waarover Baudet maar ook Geert Wilders zo enthousiast is dat ze hun kiezers manen vooral lid te worden en zo bij te dragen aan een door hen verafschuwd instituut, moet de NPO rechtser maken. Dat is inderdaad hoognodig. Het is alweer tien jaar geleden (!) dat PowNed en WNL om dezelfde reden zijn opgericht, maar die liepen vast in hun eigen hebzucht (PowNed) en het Hilversumse vergadermoeras (WNL) waarin alles wordt afgevlakt naar middelmatige correctheid. De nieuwe omroep-in-oprichting krijgt de geniale naam Ongehoord Nederland. Een naam met misschien wel drie lagen erin; het is van GeenStijlsiaanse spitsvondigheid. Opvallend is dat de oprichters helemaal niet zo ongehoord waren. Arnold Karskens deed decennialang verslag in allerlei media over misstanden in de wereld. Joost Niemöller was tot een paar jaar terug nog te horen op Radio 1 en te lezen in gerespecteerde media. Ze zijn niet ongehoord, maar uitgekotst. Karskens en Niemöller pleegden professionele zelfmoord door kritisch te berichten over migratie, asielbeleid en rassenverschillen. Dan verdwijn je uit de rolodexen op de Hilversumse redacties. Nog niet zo lang geleden was er ook hier bij BNR een minirel omdat Niemöller op de gastenlijst van een programma bleek te staan. Ik twijfel of het uitgekotst zijn (en de bijbehorende rancune) een grotere drijfveer achter de omroep is dan oprechte interesse in de stem van de ongehoorden in Nederland. Als niet-gehoorde partijen toch ruim twintig Kamerzetels weten te veroveren dan dringt het geluid ergens door, ook zonder een echt pluriforme publieke omroep. In een flinterdunne aflevering van Medialogica werd Niemöller zondag nog de meest invloedrijke twitteraar uit het alternatief rechtse kamp genoemd. Die invloed lijkt de ledenwerving voor de nieuwe omroep in elk geval een vliegende start te geven. Zo lang er nog 800 miljoen euro te verdelen valt in Hilversum kan je het niemand kwalijk nemen daar wat van mee te willen grazen. Zeker als je uitgekotst bent. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Zelfs die Niet Te Hebben Hemeltergend Domme Promofimpjes van Klaas Dijkhoff schoten voorbij in een TikTok versie. We kunnen er niet meer omheen, ook volwassenen hebben het Chinese filmpjesplatform ontdekt. Net nu Disney+ de aanval op Netflix opende, Apple ons een streamingabonnement aan wil smeren en Amazon dan toch ook eindelijk de pijlen op ons kleine landje richt. Dat landje waar Netflix meer dan drie miljoen abonnees heeft en op weg is naar 400 miljoen euro omzet. Joop Daalmeijer, ooit belangrijk bij de NPO en nu nog media-influisteraar bij het ministerie van OCW vindt dat zorgelijk. Wie geen Nederlandse media meer consumeert raakt cultureel steeds verder op afstand, betoogt Daalmeijer in De Telegraaf. Mensen die denken dat we in Nederland ook een juryrechtspraak hebben bijvoorbeeld, omdat hun wereldbeeld is gebaseerd op Amerikaanse films en series. Maar je kunt geen muur om Nederland bouwen waar Amerikaanse of Chinese videoproducties niet doorheen komen. En je kunt moeilijk een verplicht kijkquotum instellen. Dus moet de Nederlandse mediasector een front vormen. Minister Slob bracht ze allemaal aan tafel en formuleerde een samenwerkingsagenda. Maar ik zag NOS-directeur Gerard Timmer in een groot interview de bal alvast vooruitschieten zijn eigen kant op. Hij wil best een beetje samenwerken met uitgevers maar dan moeten zij hun akelige lobby tegen de marktverstoring door de NOS stopzetten. Omroep PowNed sleept de eigen NPO voor de rechter omdat ze zelf programmas uit willen zenden op YouTube. Vanuit de kromme redenering dat programmas die worden gemaakt met publiek geld zo breed mogelijk moeten worden verspreid. Dat is de wereld op zijn kop. PowNed is toegelaten tot het publieke bestel om een nieuw publiek daarheen te lokken. Directeur Dominique Weesie meent het beter te weten omdat hij als oprichter van GeenStijl en Dumpert iets weet van internet'. Dat zal best, maar als oprichter van GeenStijl vrat hij niet uit de belastingruif. Stap dan uit het bestel en wordt de volgende Kwebbelkop of Nikkie de Jager. Of pak de gegarandeerde poen en vecht mee tegen de buitenlandse indringers. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Vreugde was ook alleen maar op zijn plaats als ze was afgetreden wegens haar aperte leugens in de Kamer en in talkshows over de desinformatie die door statelijke actoren zou worden verspreid om de Nederlandse maatschappij en politiek te destabiliseren. Bovendien blijkt haar koppositie in de media-beschadig-karavaan al overgenomen door partijgenoot Sigrid Kaag. In de week waarin de campagne #Persveilig werd gelanceerd om aandacht te vragen voor de toenemende onveiligheid van journalisten en andere mediamakers in Nederland, vond mevrouw Kaag het nodig om nog wat olie op het vuur te gooien. Want media zijn in Nederland niet te vertrouwen, zei ze op het partijcongres van D66. Ze sprak daar in het Arabisch een groep Syriërs toe die ze op het hart drukte vooral niet te geloven wat ze hier in de media lezen. Als je het onder Assad hebt overleefd, kun je Nederlanders ook wel aan, voegde ze er nog aan toe. Denkt u dat u bijdraagt aan de veiligheid van journalisten door ze af te doen als onbetrouwbare doorgeefluiken en ons op een lijn te zetten met een gruwelijke dictator die een groot deel van zijn eigen bevolking heeft uitgemoord, mevrouw Kaag? Denkt u dat het helpt als u, terwijl uw partij zich inspant voor het terughalen van jihadistentuig uit Syrië, in taal die zij begrijpen zegt dat Nederlandse media leugenachtig en Nederlanders gevaarlijk zijn? U vertegenwoordigt Nederland op handelsmissies. U bent samen met ondernemers op pad om ons land op de kaart te zetten in het buitenland. Denkt u dat het helpt, mevrouw Kaag, als buitenlandse ondernemers uw filmpje zien op internet, waarin u zegt dat Assad overleven een goede oefening is voor een leven in Nederland? U heeft net voor een paar ton het vrolijke tulpje uit het logo laten slopen waarmee Nederland in het buitenland gepromoot moet worden. Is dit wat u ervoor in de plaats bracht? Een land waar journalisten niet serieus te nemen zijn en waar media aan de leiband lopen van politici waarmee u het niet eens bent? Het is dat de lange tenen ziekte die in Nederland epidemische vormen aanneemt aan mij voorbijging, anders deed ik aangifte tegen u wegens groepsbelediging en opruiing. See omnystudio.com/listener for privacy information.

De herwonnen goodwill bij politici die de macht van de tech-platformen willen breken is voor Twitter waarschijnlijk hoger dan de omzet die ze verliezen door deze maatregel. Twitteroprichter @Jack Dorsey maakte extra goede sier toen hij bij de aankondiging terugsneerde naar Zuckerberg dat Twitter niet langer politieke leugens verspreidt tegen betaling, een belofte die Zuckerberg niet wilde doen in het Amerikaanse congres. En Jack snapt hoe het werkt: aandacht is net liefde, je moet het verdienen niet kopen. Nou heb ik bij Donald Trump altijd het vermoeden dat hij zijn liefjes koopt, maar hoe je aandacht moet verdienen op Twitter begrijpt hij als geen ander. Meer nog dan liefde is twitteren een eerste levensbehoefte voor Trump. He needs to tweet like we need to eat, zegt zijn adviseur Kellyanne Conway. The New York Times maakte een analyse van het twittergedrag van de president. The Donald blijkt steeds fanatieker te twitteren, hij stuurde in oktober maar liefst 271 tweets in een week. Dat red ik niet eens en ik houd van Twitter alsof ik het zelf baarde. De helft van zijn tweets gebruikt Trump om zijn vijanden aan te vallen. Zijn berichten zijn vooral venijnig als hij nog of alweer in bed ligt, wat mijn vermoeden bevestigt dat twitteren hoger op zijn prioriteitenlijstje staat dan liefde. Behalve liefde voor zichzelf, want hij prijst zichzelf meer dan ieder ander in zijn tweets. Trump heeft het presidentschap opnieuw uitgevonden door zijn social mediagedrag. Hij ontketent (handels)oorlogen en ontslaat medewerkers per tweet en gebruikt zijn 66 miljoen volgers als zijn live focusgroep. Daar zijn ze bij de VVD ook dol op, focusgroepen. En wellicht voorsorterend op de advertentiestop zijn ze begonnen met het verspreiden van hemeltergend infantiele korte filmpjes op Twitter. Vloggende Kamerleden die schichtig hun iPhone aanstaren terwijl ze ingestudeerde tekstjes oplepelen, het is Niet Te Doen. Het hele Witte Huis heeft op alle mogelijke manieren geprobeerd het twittergedrag van de president onder controle te krijgen. Kansloos. Zijn authenticiteit is zijn kracht. Alles wat Trump goed doet, doet de VVD fout. Op Twitter althans, over de rest mag u zelf een mening vormen, daar heeft u mij niet voor nodig. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Tegenover Ocasio-Cortez kon Zuckerberg niet anders dan toegeven dat je op Facebook nog altijd met leugens kunt adverteren. Geen groot geheim, want onze eigen mediamagnaat John de Mol stond gisteren weer in de rechtbank tegenover de advocaten van Zuckerberg omdat die het toelaat dat oplichters de Mols foto gebruiken om bezoekers geld uit de zak te kloppen. Thomson had een ander appeltje met Zuckerberg te schillen. Als de baas van het mediabedrijf van de familie Murdoch voert hij al jaren een luidruchtige oorlog tegen Facebook. Hij noemde de blauwe like-duim van Facebook een middelvinger, minachtend opgestoken naar content makers. Hij laakt de complaint compliance van deze onbetrouwbare content jattende club die pas inbindt als de druk van de buitenwereld te groot wordt. Hij noemde Facebook al eens een dystopie, een stinkende door trollen overwoekerde achterbuurt, waar je als adverteerder niets te zoeken hebt. Een plek voor neppers en oplichters. Geen omgeving dus waar Newscorp zijn journalistieke producties van The Wall Street Journal of The Times zou willen terugvinden. Maar dat gaat nu wel gebeuren. Er was geen vuurwerk vrijdag tijdens het gesprek tussen Zuckerberg en Thomson. Het was bijna tenenkrommend hoe de heren elkaars hielen likten en zich uitputten in wederzijdse complimenten. Want Thomson denkt dat hij namens de journalistiek de strijd met The Zuck heeft gewonnen nu Facebook zijn bedrijf en andere nieuwsbedrijven eindelijk gaat betalen voor content. En niet een beetje hapsnap in een pilot of achteraf per verkocht artikeltje zoals Blendle dat doet; nee, dikke vette jarenlange licentieovereenkomsten. Daarmee kan Facebook de tab Facebook Nieuws gaan vullen die een plek moet krijgen naast de eerder geïntroduceerde Ebay-killer marketplace. Zelfs nieuwsartikelen die op de site van de kranten zelf achter de betaalmuur staan komen zo ter beschikking van de Facebook bezoekers. De licentie-inkomsten zijn zeer welkom voor het noodlijdende deel van de journalistiek. Maar dit is vooral een overwinning voor Facebook. De pr-waarde is enorm, dat betaalt zich vast ook uit in beurswaarde. En ze krijgen een plek in het businessmodel van nieuws. Daar rookt Murdoch ze nooit meer uit. Wie zaken wil doen in een achterbuurt loopt nu eenmaal tegen ratten aan. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Toen minister Ollongren dit voorjaar de campagne tegen nepnieuws lanceerde wist ze al dat er helemaal geen nepnieuws is waartegen Nederlanders beschermd moeten worden. Ze liet het nog wel onderzoeken door de UvA en publiceerde vrijdag stilletjes, na de start van het reces, een 205 paginas dik rapport waarvan de conclusie helder is: Geen buitenlandse desinformatiecampagne of nep-actiegroepen gevonden. Er is in Nederland geen sprake van de opkomst van namaak-nieuwsorganisaties en nepnieuws en desinformatie is nauwelijks te vinden. Je zou denken: een stevig functioneringsgesprek met de minister die daarna haar excuses aanbiedt voor het ten onrechte veroorzaken van maatschappelijke onrust en het verkwanselen van belastinggeld. Maar nee, de karavaan trekt voort. Het was blijkbaar nog niet genoeg vorige week: het leger inzetten om hardwerkende ondernemende Nederlanders weg te houden van het Binnenhof op de dag dat de oppositieleider voor de rechter stond voor het uitdragen van zijn politieke overtuiging. Nee, ook de media die hardwerkende ondernemende Nederlanders consumeren moeten verder gedemoniseerd worden. De sociale media waarop hardwerkende ondernemende Nederlanders met elkaar in contact komen om af te spreken wanneer ze de trekker starten om naar Den Haag te rijden, moeten kapot. Want er is weliswaar geen nepnieuws maar wel tendentieus nieuws, junknieuws, sensationalistische berichtgeving, zo waarschuwen de wetenschappers. En, u raadt het al, dat speelt zich vooral allemaal af aan de rechterzijde van het politieke spectrum. Althans wat volgens de definitie van de UvA onderzoekers rechts is, want de extreemlinkse haatsite Joop.nl -die via een omweg ook al met ons belastinggeld is gefinancierd- wordt in het rapport mainstream genoemd. In zon context zou zelfs BNR kneiterrechts zijn. Een strijd van de regering tegen nepnieuws was al zeer discutabel maar als het Ollongren-front nu oprukt richting tendentieus nieuws belanden we helemaal aan de andere kant van het ravijn. Tendentieus junknieuws is een waardeoordeel, geen maatschappelijk gevaar dat bestreden moet worden. We zijn nu wel gewaarschuwd hoe Ollongren ons, ons nieuws, onze levenswijze, onze interesses, ons werk, onze sociale media ziet: als junk.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ik had nu liever een andere hoofdredacteur zien vertrekken: ik wens Marcel Gelauff van de NOS een mooie en langdurige carrière in Vlagtwedde of zon ander spookdorp waar de huizen leegstaan, zelfs in deze tijden van bizarre woningnood. Een plek waar hij weinig schade aan kan richten. Onder zijn verantwoordelijkheid verscheen zaterdag een artikel op de NOS-site met de kop: Nederlanders met familie in IS-kampen hoopvol door Turkse inval. Alsof het hier om helden gaat in plaats van smerige oorlogsmisdadigers die meevochten in meest sadistisch oorlog van de recente geschiedenis. Mannen en vrouwen die we al nooit in Nederland hadden moeten hebben, laat staan dat we ze terug willen. Het afvalputje van de mensheid noemt journalist Harald Doornbos dit geradicaliseerde sadistentuig. En Harald heeft wél recht van spreken, want hij was de afgelopen week weer middenin het Syrische oorlogsgebied. Terwijl Gelauff in het acht uur journaal beelden uitzond van de Syrische staatstelevisie (!) voorzien van een obligaat commentaartje door de correspondent in het veilige Turkije, stond Doornbos met zijn neus bovenop de luchtaanvallen tussen de Koerden. Hij twitterde aan de lopende band fotos en filmpjes vanuit het Koerdische gebied terwijl het door Turkse en Syrische soldaten onder voet werd gelopen. Daarbij ontsnapten honderden IS-jihadisten waaronder ook Europees gajes. De zwaarste misdadigers waarover Doornbos eerder van Syriërs hoorde dat vooral IS'ers uit buitenland het wreedst en gewelddadigst waren, totale criminelen, psychopaten. Om ze in de toekomst makkelijker te vervolgen is er nu een wet die uitreizen naar terroristisch gebied strafbaar maakt. Die wet maakt het alleen ook voor journalisten moeilijker en nog gevaarlijker om hun werk daar te doen. De minister van Justitie moet hen voortaan toestemming geven om naar de oorlog af te reizen. Journalisten die nu in Syrië zijn twitteren fotos van de Toyota Pick-ups die de Nederlandse regering beschikbaar stelde aan Syrische strijders die ze gebruiken voor oorlogsmisdaden. Alleen door maandenlang vasthoudend speurwerk van journalisten Milena Holdert en Ghassan Dahhan weten wij dat ons belastinggeld voor mensenrechtenschendingen wordt gebruikt. Benieuwd hoe scheutig Grapperhaus wordt met de vergunningen voor journalisten. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Want kinderen met grote steekwapens op zak zijn het nieuwe normaal in Amsterdam, zei politiechef Frank Paauw laatst bij AT5. Geïnspireerd door agressieve videoclips waarin kansarme mannen verborgen achter maskers of sjaals stoere taal uitslaan. Het zou lachwekkend zijn als het niet al tot dodelijke slachtoffers had geleid in Amsterdam, net als in Londen en grote Amerikaanse steden. Drillmuziek wordt deze sound of violence genoemd. In Londen laat de politie de clips van YouTube verwijderen, in de hoop de epidemie van doodgestoken jongeren te stoppen. De rappers zien de videos niet als de oorzaak van de moorden maar als een uitlaatklep. Ze laten zien wat zij elke dag meemaken op straat. Politiechef Paauw ziet dat ook: de straatcultuur is aan het veranderen. Komt dat door de videos of weten wij pas wat er in de gettos gebeurt dankzij de clips op YouTube? Het duivelse media-dilemma. Toon je de werkelijkheid, ongeacht de consequenties of laat je stukjes werkelijkheid weg en werk je zo mee aan het creëren van het beeld van een niet bestaande maatschappij. Albert Heijn koos in zijn nieuwe campagne moedig voor de eerste route. Ilse, de opvolgster van de sukkelige supermarktmanager Harry Piekema, is in de spotjes het akelig realistische product van het mutsenparadijs. Je ziet haar keihard op een burn-out afstevenen terwijl ze probeert haar werk om haar privéleven heen te organiseren. Met een man die niks nuttigs bijdraagt en het verschonen van het hamsterhok en het bereiden van uitgebreide maaltijden aan zijn vrouw overlaat. Die ook nog eens naar yogales wil en er voor haar moeder moet zijn. Precies de reden dat Nederlandse vrouwen de echte top nauwelijks halen en vastlopen in supermarktbaantjes. Dat weet Marit van Egmond, de CEO van Albert Heijn heel goed. Een vrouw die haar privéleven niet uitvent maar zich op haar werk concentreert. Google maar eens, nergens geleuter over een eventuele man of kinderen. Zoals de CEO van KLM en ABN Amro ons ook niet vermoeien met hun huiselijke beslommeringen. Liever zag ik carrièrevrouw Marit in de campagne, maar het mutsenparadijs van Ilse is de realiteit. Het getto van de middenklasse. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Negenduizend. Een documentaire over de doorverkoopindustrie van kleding die wij in de kledingcontainers gooien in de gedachte dat een dakloze of een kind in een arm land er nog wat aan heeft, trok 33.000 kijkers. Afrika-journalist Joost Bastmeijer, die de makers volgde in Kenia, riep op Twitter vertwijfeld uit: hoe kan het dat een goed gelukte docu, gemaakt voor een jong publiek op zondagavond half twaalf wordt uitgezonden?! Wie zit er dan nog naar NPO3 te kijken? Nou niemand, er kijkt namelijk structureel vrijwel niemand naar NPO3. De jonge mensen voor wie de programmas bedoeld zijn zitten nooit voor de tv. De enige reden dat ze op NPO3 worden uitgezonden is dat er alleen fatsoenlijk budget wordt vrijgemaakt voor tv-producties, de potjes voor web-tv zijn schraal. We houden een hele zender zonder kijkers in de lucht om via een U-bocht dure web-tv te maken. Toch zijn er nog altijd Kamerleden die vast willen houden aan de zender, zoals Lisa Westerveld. Ze schreef in het AD dat Minister Slob jongeren wegjaagt als hij NPO3 ombouwt tot een bejaarde regiozender. Onzin, de jongeren zijn al weg, je kunt ze hooguit terughalen. Door makers de ruimte te geven om, publiek gefinancierd als het niet anders kan, relevante video te produceren. Je zou willen dat Thierry Baudet dat aan het regelen was nu hij al twee jaar in de Kamer zit met het saneren van de NPO als belangrijk speerpunt. Maar nee, Thierry heeft zijn innerlijke Floortje Dessing vrijgelaten. We hebben kunnen genieten van de eerste aflevering van een door Baudet gepresenteerd web-tv-programma. Zo kwam het ware aapje van zijn NPO-frustratie alsnog gierend uit de mouw. Thierry wil eigenlijk de presentator van Andere Tijden zijn. Maar we betalen je om politiek te bedrijven, Baudet. Niet om van ons belastinggeld de geschiedenisleraar uit te hangen voor een camera. Als dat is wat je wilt: bel Arie Slob, die heeft voldoende vacatures openstaan in het onderwijs.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Gesteund door slechts 5.000 mensen zit ze wel in de Amsterdamse gemeenteraad. Afgemeten aan de media-aandacht zou je denken dat het omgekeerde waar was. Wij belastingbetalers, pompen elk jaar een miljard euro in publieke media, maar het lukt ze niet om media te maken die een afspiegeling zijn van de politieke kleur en denkbeelden van de bevolking. Gelukkig is er de markt, als de markt werkt zou er geen probleem moeten zijn. Bedrijven moeten de gaten dichtlopen die door marktverstorende subsidiesponsen ontstaan. Ik was blij met de aankondiging dat schrijver Joost Niemöller zou aanschuiven in BNRs Big Five. Niemöller is volgens Geert Wilders 'een van de weinigen in intellectueel en journalistiek Nederland die wakker is en het taboe niet mijdt.' Ik vind Niemöller onmisbaar op Twitter, hij begrijpt de PVV-stemmers en weet nuchter en vrij feitelijk, met argumenten en ondersteunende nieuwsberichten, onder woorden te brengen wat zij vinden. Een prima kandidaat dus voor BNRs Big Five, in de week dat het over de Nederlandse identiteit ging. Dat programma is in zichzelf al een voorbeeld van het dichten van een publiek gat. De publieke nieuwszender gaat gebukt onder een monsterlijke formatziekte waardoor je ook op doordeweekse dagen overdag naar sportgeleuter moet luisteren, als er helemaal geen sportnieuws is. In de programmas die bedoeld zijn voor hardcore nieuws worden plaatjes gedraaid, een gruwel. Tijd voor een goed gesprek dat langer mag duren is er alleen op uren dat bejaarden wakker liggen en nog maar een paar harde zwoegers zoals vrachtwagenchauffeurs aan het werk zijn. Terwijl wij houden van goede gesprekken, vijf miljoen Nederlanders luisteren naar podcasts, bovenop alle radioprogrammas die we bleven volgen. De opzet om in Big Five elke dag een ander aan het woord te laten over hetzelfde thema belooft bovendien de evenwichtigheid die je vaak mist in media. Verdieping en verschillende meningen, daar worden we wijzer van. Maar Niemöller werd op het laatste moment afgebeld door BNR. Vanwege hoogoplopende emoties op de redactie, was de verklaring. In zijn plaats kwam filmmaker Eddy Terstall en dat werd een geweldig mooi gesprek. Ik was het eens met elk woord dat hij uitsprak. Maar je leert misschien wel het meest van mensen waarmee je het oneens bent. Laat ze maar horen, BNR.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het echte feest begint morgen bij de algemene politieke beschouwingen. Als politieke junkie hoef je niets te missen met de live audio- en videostreams die je ook nog kunt downloaden of verrijkt met data over sprekers en zo kunt terugzien en -luisteren. De verworvenheden van moderne media, je kunt ze niet vaak genoeg bejubelen. We hebben geen verslaggevers meer nodig, we kunnen zelf zien wat er gebeurt. Een noodzaak als je de politiek echt wilt volgen want journalisten in Den Haag zijn een soort gesjeesde sportverslaggevers; meer aandacht voor het spelletje dan voor de inhoud. Halfdove verslaggevers want bij debatten die ik volg heb ik vaak het gevoel dat ik bij een andere wedstrijd zat als ik hun samenvatting hoor of zie. Ik zal Frits Wester dan ook niet missen vandaag. RTL Nieuws heeft hem op de strafbank gezet -of naar een afkickkliniek gestuurd, daarover zijn de geruchten niet eenduidig- nadat hij vorige week starnakel de uitzending in kwam om te vertellen over het proces tegen Geert Wilders. Een klap in het gezicht van zijn nijvere collegas op de redactie. Zit je maandenlang te wroeten, WOB-ben en graven, gooit een ogenschijnlijke dronkenlap even je verhaal te grabbel. Oppergraafmol Pieter Klein gaat er formeel niet meer over sinds hij zijn functie als adjunct-hoofdredacteur bij RTL inleverde om zelf weer tegels te lichten. Maar ik kan me zo voorstellen dat hij een van zijn beruchte woede-uitbarstingen had toen Wester half lallend met dubbele tong zijn scoops over geheime mails stond te verprutsen. Dat juist Pieter zich als een pitbull in het Wilders proces vastbeet siert hem. In 2014 schreef hij namens de redactie van RTL Nieuws nog een open brief aan Wilders. Hoe een rechter er eventueel uiteindelijk ook over oordeelt: je zaait haat en je discrimineert schreef Klein. Misselijkmakend, Juden raus. Hitler. Herinneringen aan deportatie, oordeelde hij. Maar hij beloofde ook: We proberen zo evenwichtig mogelijk verslag te doen en je blijft welkom voor onze camera. Klein deed wel iets meer dan dat, weten we nu. Nuchtere waakhonden, die hebben we nodig in onze democratie.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ze zien hun Hearstlab als een kas waarin ze de nieuwe bedrijfjes opkweken, niet alleen met geld maar ook met huisvesting, kennis en kunde. De ondernemers mogen een plekje uitzoeken in de indrukwekkende Hearst Tower in Manhattan en een beroep doen op Hearst medewerkers, bijvoorbeeld van legal, webtechnologie en business-development. Die geïnvesteerde tijd betaalt zich, naast de verwachte waardevermeerdering van de startups, ook weer uit omdat de Hearst mensen zo een soort innovatie praktijk-MBA doen in de startup hub. Het is bekende kost in grote bedrijven, zon innovatiespeeltuintje. Bijzonder is dat bij Hearst alleen vrouwelijke ondernemers welkom zijn in de kweekkas. En daarom is het goed nieuws dat de Nederlandse tak van het mediabedrijf, waar bladen als Elle, Vogue, JAN en Quote worden uitgegeven, het lab nu ook in Mutsenparadijs Nederland uitrolt. Want in ons land ben je als vrouwelijke opstarter volkomen kansloos als je geld bij investeerders op wilt halen. Maar 1,6 procent van de gefinancierde startups heeft een vrouwelijke oprichter, bleek vorig jaar. Een schokkende en afschuwelijke waarheid. Ik ben altijd de eerste om vrouwen aan te spreken op hun eigen verantwoordelijkheid om door het niet bestaande glazen plafond te breken en de niet bestaande loonkloof tussen mannen en vrouwen te dichten door nuttiger opleidingen te doen, meer uren te maken en brutaler te onderhandelen. Maar als meer dan 98 procent van de financiering naar mannen gaat is er bij investeringsfondsen serieus wat aan de hand. Dat besef dringt al wel een beetje door want er werden de laatste maanden meer initiatieven uitgerold om de gender investment gap te dichten. Een tuintje voor vrouwelijke kasplantjes bij een groot mediabedrijf doet mogelijk iets goeds voor de beeldvorming als de redacties ook wat nieuwsgierigheid op kunnen brengen voor het vrouwelijke ondernemerschap. Hearst gaf in Nederland ooit het magazine RED uit, dat in een goede maand het gebruikelijke gemuts van een vrouwenblad nog weleens oversteeg. Met mode voor naar je werk in plaats van een de top vijf van mascaras die waterproof zijn bij een jankfilm. Ik hoop op een revival in de vrouwenplantjeskas. See omnystudio.com/listener for privacy information.

En toen dit weekend normale mensen de hele dag in hun opblaas-eenhoorn op het water dobberden speurde hij supermarkten af naar pepernoten. Hij vond ze ook nog zodat hij zielsgelukkig klaar zat voor de start van het nieuwe tv-seizoen gisteravond. Want zijn belangrijkste motivatie om de zomer te haten: de mensen plakken en stinken en er is niks op tv. Nou zal ik mensen wier leven om tv kijken draait nooit begrijpen, maar ik snap de opwinding van nu een beetje want het wordt spannend dit seizoen. Heeft John de Mol eindelijk het lek boven voor zijn kwakkelende zenders na een zomer nadenken en schaven? Na het programmeren van talloze flops uit zijn eigen koker vertrouwt hij de vooravond van SBS6 nu toe aan afdankertjes van de publieke omroep. Lingo en Man Bijt Hond zijn uit de kliko gevist waar ze al een paar jaar lagen te rotten. De makers van Man Bijt Hond hebben er vertrouwen in zeggen ze in de Volkskrant want meer dan ooit is er behoefte aan een magazine dat gewone mensen een gezicht geeft. De hardwerkende Nederlanders, de mensen die je nooit op tv ziet. Nou herken ik deze behoefte wel maar de vraag is of je dat moet doen met een programma waar de kijkcijferglans al jaren vanaf was. Nostalgie beklijft meestal niet. Denk maar eens aan alle vergeten vriendschappen die weer even leken op te laaien toen mensen elkaar na jaren massaal via Facebook weer terugvonden. Mensen willen verder, niet terug, al voelt dat in eerste instantie even comfortabel. Ongeacht de uitkomst is het wat treurig dat John de Mol naar opgewarmde tv-liflafjes voor oude mensen grijpt. Twee jaar geleden zei hij nog dat niet de Nederlandse tv-zenders maar Facebook en Google zijn concurrenten zijn. E-commerce, big-data, gaming, alles zou hij in de strijd tegen Mark Zuckerberg gooien. We zien er nog weinig van. Zijn state-of-the-art nieuwsorganisatie wordt ook al steeds uitgesteld, nu weer naar ergens volgend jaar. De toekomst bouwt de Mol nu met gebruikte afgesleten stenen. Ben benieuwd of die de kerst halen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het was ruim twee jaar geleden dat de Telegraaf weer eens het gesprek van de dag bepaalde waar dat vroeger soms dagelijkse, maar zeker wekelijkse kost was. En dan ook nog zon heerlijke valse wederopstanding. Ouderwets van windkracht nul in een vingerhoedje een storm over het Noordzeekanaal weten te maken. Een redacteur van Vrij Nederland zei eens: De Telegraaf is niet de enige krant die perscampagnes ontketent, maar wel de enige die dat doet met hysterische wraakzucht. #Woonbootgate was er een uit het boekje. Het lijkt weleens uit ons collectieve geheugen gewist dat het geen lieverdjes zijn in dat GroenLinkse Jesse-knuffelclubje. Bij de Telegraaf weten ze dat nog wel. Ze beten zich ooit vast in het criminele RaRa-verleden van Wijnand Duyvendak en zijn huidige rol op het podium naast Jesse Klaver doet ze bij de krant knarsetanden. Dan heb je niet meer dan een oude boot een luchtdrukpistool nodig om de wraakzucht aan te wakkeren. Het was smullen voor de Telegraafliefhebber. Alleen zijn er daar steeds minder van. Juist toen de Boze Burger eindelijk een podium kreeg wist de enige krant die de hardwerkende Nederlanders altijd begreep en een stem gaf niet te profiteren. Niet langer de grootste krant van Nederland, niet in print en niet op internet. Ik spelde de Telegraaf deze week met hernieuwde interesse. Maar de wederopstanding bleef beperkt tot woensdag. Henk en Ingrid zijn allang naar Facebook vertrokken maar De Telegraaf schrijft nog steeds een krant voor ze vol, die ze niet meer kopen. Terwijl er een enorm gapend gat op rechts ligt. Op weldenkend fatsoenlijk rechts dat intelligente stukken wil lezen. Geef ons iets om over na te denken, om het mee oneens te zijn. Geen stukken die lezen als de notulen van de postduivenvereniging, die al voor de vergadering zijn gemaakt. Rob Hoogland, ooit toch de - weliswaar mildere - opvolger van rechtse ijzervreter Leo Derksen ging de volgende dag in zijn column uitleggen waarom de Telegraaf best over de woonbootinbreekzoon mocht publiceren. Verdedigen in plaats van aanvallen. De tranen sprongen me in de ogen. Als een gestolen brandblusser, leeggespoten over mijn vreugdedansje.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ik wil hier niet élke week Harry Jekkers citeren maar zijn tekst: laat mij maar alleen ook al valt het soms niet mee de eenzaamheid is soms erger met zijn twee is op mijn lijf geschreven. Voor mij is het dus makkelijk om aan eenzaamheid te ontsnappen: ik wandel gewoon in mijn eentje naar het strand of spring in mijn kajak. Ook omdat ik via sociale media en whatsapp toch wel in contact blijf. Ik deed eens een voorspelling dat de hoogbejaarden van nu, het laatste plukje Nederlanders zonder Facebook en smartphone, de laatste generatie is die nog aan eenzaamheid lijdt waaraan moeilijk te ontsnappen is. Maar blijkbaar zat ik ernaast. Eenzaamheid komt het meest voor onder millennials, ondanks alle digitale mogelijkheden die ze hebben om nieuwe mensen te leren kennen. Sociale media komen in diverse onderzoeken juist als veroorzaker van de eenzaamheid uit de bus. Te veel naar Instagram-filmpjes van Sylvie Meis kijken zou je zelfbeeld kunnen aantasten. Uit recent onderzoek bleek 22 procent van de millennials geen vrienden te hebben tegenover 9% van de babyboomers. Nul vrienden. Niet een! Dat lijkt me inderdaad een eenzaam bestaan. Op Twitter was #eenzamejongeren vorige week trending, aangejaagd door de vijfentwintigjarige Nadï. Zij tweette: Ik zit elke dag alleen. Ik heb hooguit 30 minuten fysio. Maar na 9 jaar elke dag in mijn eentje. Waar vind ik 'n sociaal leven? Nou is Nadï chronisch ziek en er is geen eenzamer zijn dan ziek zijn. Twitteraars schoten te hulp, het regende niet alleen uitnodigingen voor Nadï, maar ook tweets van andere eenzame jongeren die Nadis voorbeeld durfden te volgen. Veel van hen waren nieuw op Twitter. Misschien zaten ze daarvoor gewoon op het verkeerde sociale medium. Mensen die er nooit komen noemen Twitter vaak een open riool vol haat. Maar het is juist een bron van liefde en vriendschap als je de goede kant op kijkt. Gisteren vroeg ik aan mijn volgers: Wanneer voel jij je eenzaam? Jeroen antwoordde: Best vaak. Waarop Jerry tegen hem zei: Kom, we gaan wat drinken. Je hoeft niet eenzaam te zijn.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Bij het bedrijf van De Gier ligt de piek al drie jaar lang in de zomer. Hij zei terecht dat hij zich in zijn tijd bij NRC en Vrij Nederland verwonderde over het feit dat er in de zomer altijd minder gepubliceerd wordt, terwijl mensen dan juist tijd hebben om te lezen. Tijd die ze nu blijkbaar gebruiken om te luisteren. Mediabedrijven duwen ons al jaren magere komkommers door de strot in de zomer, terwijl we dikke vette inhoud willen. Ik ben niet de enige die zich door de formatziekte van traditionele media naar podcasts gejaagd voelt, waar diepgang de norm is in plaats van vluchtig- en luchtigheid. Jaap Jansen zei laatst in zijn Betrouwbare Bronnen dat hij iets wilde maken wat op de Nederlandse radio en televisie nauwelijks meer te vinden is: lange gesprekken met interessante gasten. Maar wie zijn toch de mensen die in de hangmat naar dat soort dingen luisteren? Daar weten we nu eindelijk iets meer van dankzij onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen. Iets meer, want BNR bleek de belangrijkste aanjager van deelnemers aan de enquête onder luisteraars, waardoor het beeld scheefgetrokken wordt. Het lijkt nu net alsof podcasts luisteren vooral een mannenaangelegenheid is terwijl de man-vrouw verhouding in internationale onderzoeken meestal 50-50 is. Toch komen er wel wat nuttige dingen naar boven. Bijvoorbeeld dat 35 procent van de luisteraars wel zou willen betalen voor een podcast, liefst in de vorm van een donatie, maar dat nog vrijwel geen podcastmaker iets verdient. De podcast is in Nederland nog een hobby. Ook bij Dag en Nacht Media gaat de vlag niet uit na het zomerse luisterrecord. Het betekent vooral dat ze elke maand de kosten voor meer dan zestigduizend gigabyte aan streaming moeten ophoesten. Zo is het podcast-speelveld vrij voor de club die geen verdienmodel nodig heeft: de NPO. Of dat helemaal eerlijk is moet minister Slob na de komkommertijd maar eens uitleggen. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dat we Nederlands zo belangrijk vinden was al verbazend. Ik weet niet of u wel eens op Facebook rondneust, maar daar zou je een ander beeld kunnen krijgen van het belang dat de gemiddelde Nederlander hecht aan zijn taal. Bovendien lijden we massaal aan de Engelse ziekte. Weekblad Elsevier schreeuwt deze week op de cover dat onze taal verdwijnt. Gossiemijne en allememaggies zijn vervangen door oh my God en what the fuck las ik. Nou kan ik me al niet meer herinneren dat we ooit allemaggies zeiden maar ik herken wel het geschetste beeld. We vinden dingen niet meer leuk of ongemakkelijk maar chill of awkward. Ik tikte laatst even mee tijdens het luisteren naar deze zender. De oogst: chief executive officer, deadline, wearable, impact, crowdfunding, professional, disruptive, eye opener, meeting, skills, online tool, dashboard, twentyfourseven, climate change, update, compliance, research, case, exit, no deal, design, spyware, provider, gaming, safety first, review. Ik zou de rest van mijn spreektijd kunnen vullen met de voorbeelden. Vooral de reclameboodschappen die we commercials noemen zitten er vol mee. Terwijl er zoveel mooie Nederlandse woorden zijn, zoveel mooie zinnen te maken. Zondagavond luisterde ik in een openluchttheater naar Harry Jekkers. De man die ooit de zin schreef: Alleen de vogels vliegen van Oost- naar West-Berlijn, worden niet teruggefloten ook niet neerschoten. Maar ook klassiekers als: Later is al lang begonnen en op zijn crematie waaide zijn rook nog met alle winden mee. Die mag wat mij betreft in het rijtje bij als je bij me weggaat, mag ik dan met je mee van Acda en de Munnik. Jekkers vertelde hoe de VARA in 1980 de opleving van de Nederlandstalige popmuziek orkestreerde door een wedstrijd uit te schrijven en een festival te organiseren met het motto zing in je moerstaal. Er volgde een periode van enorme bloei van het genre met Doe Maar, Toontje Lager, Klein Orkest, Frank Boeijen en VOF de Kunst. Misschien een idee voor BNR om commercials te weigeren en de mooiste reclameboodschappen in onze moerstaal te belonen met een mooie prijs. Ik verheug me op de bloeiperiode. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ik ga met een goed gevoel weg, zei Madeleine de Cock Buning eind juni in het FD. Ze blikte terug op haar voorzitterschap van het Commissariaat voor de Media. Dankzij de onderzoeksjournalisten van NRC weten we nu dat ze in Hilversum een stuurloze rokende puinhoop achterlaat, maar wel zesenhalve ton wachtgeld meekrijgt waarop inkomsten uit andere functies niet in mindering worden gebracht. Ja, dan is het niet zo moeilijk om met een goed gevoel te vertrekken, afhankelijk van de staat van je morele kompas. Dat kompas van mevrouw de Cock blijkt niet zo best afgesteld. Ze gooide een collega-bestuurder de deur uit omdat hij een roman over de omroepwereld schreef die haar niet aanstond. De vrijheid van meningsuiting is voor de waakhond van de persvrijheid niet zo gewenst als het allemaal te dichtbij komt. Extra zorgelijk als je weet dat mevrouw de Cock was aangesteld om naast haar Hilversumse toezichtbaan ook de EU taskforce te leiden die nepnieuws en de veronderstelde beïnvloeding van de verkiezingen moest tegengaan. Een benoeming die zij te danken had aan minister Ollongren, de vrouw waarmee de Cock biertjes dronk in Londen en die ze in Trouw tipte als de volgende premier omdat ze zelden een vrouw van dergelijk kaliber zag. Volgens de medewerkers die het NRC citeert verkeert het Commissariaat voor de Media in permanente crisis en wordt iedereen daar gek. Het verloop is enorm waardoor er nauwelijks kennis in huis is om te toetsen of de omroepen zich wel aan de regels houden. Dat weerhield mevrouw de Cock er niet van om de schaarse medewerkers van het Commissariaat aan het werk te zetten voor haar betaalde Europese nepnieuwsbaantje. Mensen die eigenlijk zouden moeten nagaan of sterren als Yvon Jaspers er geen illegale bijbaantjes op nahouden. De enige resterende collega-bestuurder van de Cock was wel de laatste die aan de bel zou trekken over dit soort belangenverstrengeling. Hij was druk met zijn bijbaan als commissaris voor het Russische internetbedrijf dat, net als Facebook, Cambridge Analytica toegang tot de data van hun gebruikers gaf en informatie over dissidenten doorspeelt aan de Russische inlichtingendiensten. De belangrijkste nepnieuws-soldaat van Ollongren zat dus op kantoor naast een marionet van de levensgevaarlijke Russen waar Ollongren steeds voor waarschuwt. Haar collega-minister Slob had net besloten taken van de NPO naar het Commissariaat over te hevelen. Ik zou er nog even mee wachten. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Je kunt het moeilijk, met de opgedrongen kennis van nu, omdopen tot Oorlogsmisdadigersbuurt, of Slavenhandelarenfestival. De kracht van indoctrinatie trok mijn schouders omhoog terwijl de band speelde. Zo werkt dat dus, ook ik ben er vatbaar voor. Elke reclamemaker kan je dat vertellen: herhalen, herhalen, herhalen en op het sentiment spelen. Helaas zijn reclamemakers getroffen door de deugmarketing-epidemie; de alles-is-kwetsend-ziekte heeft ze in de greep. In de UK zette een reclamebureau klant Nivea buiten de deur na een samenwerking van honderd (!) jaar. Afscheid van een account ter waarde van tweeënhalf miljoen euro omdat de klant gezegd zou hebben we dont do gay, toen de reclamemakers een advertentie voorstelden waarin twee mannen elkaar aanraken. Je mag er niet meer voor kiezen om reclame te maken waarin seksuele voorkeur geen rol speelt, dan ben je meteen homofoob. Het reclamebureau van een pizzaboer die pizzas met een bloemkoolbodem verkoopt was nog niet besmet. Hun posters werden deze week afgeplakt in Nederlandse bushokjes want de foto van de naakte vrouw met twee bloemkolen in haar handen, ter hoogte van haar borst, zou kwetsend en vrouwonvriendelijk zijn. Het was vooral muf, flauw en een beetje smakeloos, ik neem aan precies zoals de pizzas van deze lolbroeken die twintig jaar geleden al de lekkerste doos van Nederland als leus hadden. Er werd door vrouwen die female empowerment marketingbureautjes bestieren al snel een boycot# in het leven geroepen terwijl ze zichzelf opzichtig probeerden binnen te praten bij de pizzaboer. Deug-intimidatie als acquisitiemethode, je moet je handel maar zo binnen willen halen. Maar de deugmarketinghelden van de maand zijn de webcaremedewerkers van KPN. Toen een oudere vrouw op Twitter vroeg of het nou echt nodig is dat er in elke reclame-uiting lichtgetintiërs te zien zijn in plaats van haar eigen volk beet de webcaremedewerker haar toe dat bij het reclamebureau van KPN toevallig nét alle middelbare, bekrompen, chagrijnige en racistische dames op waren. Je klant onder de bus gooien terwijl zeventigduizend volgers joelend toekijken is misschien wel net zo smakeloos als de bloemkoolpizza en de tweet van die oude vrouw. Maar dan deug je wel. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het hoeft niet, is de meest bevrijdende zin die ik ooit schreef. Ik gebruikte het voor de ondertitel van een boek vol tips; Je hoeft niet tot het einde te blijven bijvoorbeeld. Want waarom zou je, als de laatste loodjes het zwaarst wegen. Dan ga je toch eerder weg! Je hoeft je niet te binden, je hoeft niet alles te weten. En je hoeft niet naar Marco Borsato te luisteren. Zomaar wat adviezen waarmee ik al mensenlevens redde. Je hoeft trouwens ook niet naar BNR te luisteren. Nieuws vermijden is namelijk hip. Meer dan dertig procent van de mensen keert zich totaal af van nieuws blijkt uit het jongste Digital News Report van Reuters. Dat percentage stijgt snel de laatste jaren, vooral in de UK. Mensen worden depressief van nieuws en ze voelen zich machteloos. We konden nog nooit zo makkelijk toegang krijgen tot een overvloed van nieuws, maarde Homo Smartphonicus heeft ook nog zoveel ander leuks op zijn schermpje, zodat er domweg te weinig tijd overblijft voor nieuws. Een probleem dat vrouwen altijd al hadden. Nieuwsconsumptie is namelijk niet genderneutraal, er is sprake van een hardnekkige nieuws-gender gap. Het beeld van vader die de krant leest terwijl moeder in een pan roert lijkt misschien wat oubollig, maar ook recent onderzoek wijst uit dat de realiteit er akelig dichtbij ligt. Er blijken allerlei gender dynamics een rol te spelen bij het volgen van nieuws. De oorzaak wordt gezocht bij redacties. Die zijn misschien wel hartstikke seksistisch in hun onderwerpkeuze. Maar de belangrijkste boosdoener lijkt de nieuwsmuts zelf. Vrouwen outsourcen het bijhouden van het nieuws liever naar de man des huizes zodat ze hun eigen emotionele energie op peil kunnen houden. Tja, als je niet weet wat er speelt in de wereld valt het niet mee om wat te bereiken in je leven. Zo komen we nooit door dat plafond! Nieuws is de smeerolie in elk geslaagd zakelijk gesprek. Dat hoef ik u, als BNR-luisteraar niet uit te leggen. U zette de radio dus niet uit. Maar rijdt u wel door naar kantoor? Het hóeft niet! See omnystudio.com/listener for privacy information.

Maar in plaats van beschaamd in een hoekje kruipen in de hoop dat je wangedrocht geruisloos aan het publiek voorbijgaat kun je ook aan bevriende touwtjes van je machtige vrouw trekken om publiciteit te vergaren. Je bent de man van Femke Halsema of je bent het niet, zal Robert Oey gedacht hebben, toen hij de publiciteitsmachine aanzette voor zijn bij voorbaat geflopte videozoektocht naar The Good Terrorist. Het is helemaal ontrend en ook ontzettend geëmancipeerd dat Robert het spoor volgt van Koningin Maxima en Ivanka Trump, die van vrouw en dochter zijn toch maar mooi een carrière wisten te maken. Aan de hand van hun invloedrijke man en vader huppelden ze zo het G20 podium op. Terwijl Maxima keuvelde met de Saoedische kettingzaagprins mengde Ivanka zich krampachtig in een theekransje met Merkel en May, wat tenenkrommende beelden opleverde. Je gunt jonge vrouwen betere rolmodellen, zoals Robert die in de krant zegt: het is hoog tijd dat het heel normaal is om een vrouw te hebben die de burgemeester van Amsterdam is.' De mannelijke Maxima meets Ivanka probeert in zijn - volgens NRC - warrige docu met te veel losse eindjes te achterhalen hoe in Nederland opgegroeide moslimjongens kunnen radicaliseren.Daar komt hij niet achter, want er wilde vrijwel geen terrorist aan de docu meewerken. Hij vult de tijd dus met overdadige filmmuziek en sfeerbeelden van landschappen in Pakistan. In het Amsterdamse Waldorf Astoria hotel, waar je je kopje thee drinkt voorzien van twee Michelin sterren, huilt hij daarover uit bij journalisten van de Volkskrant, Het Parool, NRC enz. Ik heb gefaald! verzucht hij in de Volkskrant. Zeven jaar gewerkt aan een mislukte film die hij een studie van miscommunicatie noemt. Gelukkig genoot hij zelf wel van die zeven jaar. Iemand die lekker met je gaat eten en je ondertussen vermaakt met verhalen over zelfmoordterroristen tja, wie wil dat nou niet? kraait hij tegen de Volkskrant journaliste. Hij zag documentaires over IS die wel gelukt waren en vond het wel prikkelend: hippies, een soort commune, een samenzijn met een gezamenlijk doel. Op het kussen naast de burgemeester van Amsterdam ligt een man die IS terroristen vrolijke hippies vindt. Laat dat maar even tot u doordringen. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Toen Aad laatst doodging kreeg hij een mooi groot stuk in de regionale krant. Want het dorp draaide op Aad Dijs. Hij zou me waarschijnlijk hebben uitgelachen als ik het tegen hem had gezegd: maar Aad had kunnen promoveren op leiderschap. Want echte leiders zien hun omgeving als hun tweede bedrijf. Ze weten dat hun eerste bedrijf op orde moet zijn, maar daarna neem je verantwoordelijkheid voor het grotere geheel. Dus redde Aad de ijsclub van de ondergang en zorgde dat er elke winter een kunstijsbaan kwam in een grote tent. Aad ritselde sponsors voor de triathlon, verkeersregelaars bij de autocross, vrijwilligers voor de intocht van Sinterklaas. En ga zo maar door. Elk dorp heeft een Aad Dijs. Nederland is gebouwd op mensen als Aad Dijs. Als we media en politici moeten geloven weten we niet meer wat de identiteit van Nederland is, maar Aad had het je zo kunnen vertellen. Media denken dat het buiten de ringweg van Amsterdam een groot sinkhole is. Daarbuiten is de regio. TV-mensen kijken nuffig als ze dat uitspreken. Alsof het een beetje viezig is, maar minimaal achterlijk. NPO3 moet een regiozender worden en dat is het beste idee dat een mediaminister ooit had. De huidige zendermanager voert nog een achterhoede protestactie. Maar die vrouw moet gewoon snel weg. Sterker nog, ik pleit al jaren voor het opheffen van de NPO maar voor het eerst heb ik een brandende ambitie om er zendermanager te worden. Die regiozender, mits goed opgezet en geprogrammeerd kan Nederland redden. Zenderbaas van het regionet wordt de belangrijkste baan van Nederland. De regio wordt hotter dan ooit. Door vliegschaamte zullen we er voortaan op vakantie gaan. Expats nemen Amsterdam over dus Nederlanders moeten naar de regio verhuizen. Nederland ís de regio. Nederland is niet Amsterdam. Nederland is Aad Dijs. Leve Nederland! See omnystudio.com/listener for privacy information.

Want Slob draait er niet omheen. Zijn brief bevat een groot aantal gedetailleerde plannen en besluiten die flinke impact gaan hebben op de machtsverhoudingen in Hilversum. De meeste spijkers kwamen aan in het kantoor van Shula Rijxman, de voorzitter van de raad van bestuur van de NPO. Zij vocht de laatste jaren als een leeuw om de macht naar zich toe te trekken, ten koste van de individuele omroepen, maar daar blijft heel weinig van over. De lobby van de omroepverenigingen, onder leiding van EO-directeur Arjan Lock viel duidelijk in zeer vruchtbare aarde bij ChristenUnie-minister Slob. De omroepen mogen weer onder eigen merken actief aan de slag op internet, in plaats van onder het knellende NPO label dat een paar jaar geleden nog voor veel geld werd overgenomen van een postduivenvereniging. En de NPO wordt onder curatele gezet, de omroepen krijgen voortaan een versterkt adviesrecht bij de plannen van de NPO. Een terugkeer naar de Poolse landdag die het MediaPark altijd zo onbestuurbaar maakte als een dove, blinde slak zonder richtinggevoel. Alsof de klap in het gezicht van Shula Rijxman nog niet hard genoeg was moet ze ook haar toezichthoudende taken overhevelen aan het Commissariaat voor de Media, want onder haar leiding werden volgens Slob zaken op de spits gedreven wat de verhoudingen niet ten goede kwam. Tijd, geld en energie die beter in het maken van programmas gestopt kunnen worden, schrijft de minister. Auw Auw Auw. Ook is Slob het kotsbeu dat hij in elk kamerdebat moet leuteren over de U-bocht constructies waarmee mensen als Matthijs van Nieuwkerk en Jeroen Pauw de Balkenendenorm weten te omzeilen. Ook omroepbaasjes die een MKB-bedrijfje runnen maar zich wel een salaris van Shell-formaat aanmeten pakt Slob aan. Tja, Dominique Weesie, jouw feestje heeft lang genoeg geduurd. En dan zijn we ook nog op weg naar een reclamevrije omroep, waarin de NOS videos beschikbaar moet stellen aan de kranten voor hun internetsites en wordt het derde TV net helemaal ingericht voor regionieuws. Slob vuurde een stevige bom af, nu maar eens zien hoe hard de spijkers zijn. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Spionisme noemt Karskens dat in zijn boek journalist te koop. Meer dan honderd journalisten zouden in Nederland op die manier voor de Staat werken. Een verbijsterend aantal! Hoe kun je als journalist zo je beroepseer en je onafhankelijkheid te grabbel gooien? Als nieuwsjager hoor je informatie te ontvángen van kuchende mannen in regenjassen, niet te geven! Zaterdag schreef de Volkskrant dat misdaadjournalist Bas van Hout twintig jaar geleden overstapte naar de regenjassen. De belofte dat zijn naam uit de AIVD stukken zou blijven werd geschonden, want bij de dienst werken mensen die net als u en ik kletsen bij de koffiemachine. Mensen die na arbeidsconflicten uit rancune stukken mee naar huis nemen die ze vervolgens naar journalisten en criminelen lekken, al dan niet tegen forse betaling. De Telegraaf publiceerde in 2006 uit de AIVD-stukken van de zaak waarbij van Hout als informant betrokken was. De Staat gooide daarna de journalisten, Bart Mos en Joost de Haas, in de gevangenis om ze te dwingen hun bron te onthullen. Een misstap waarvoor Nederland stevig op de vingers werd getikt. Inmiddels is de bronbescherming van journalisten wettelijk beter geregeld en ontving Van Hout van de AIVD een dikke acht ton schadevergoeding. Blijft de vraag waarom hij zijn integriteit bij het oud vuil zette en spion werd. In de Willem podcast van Marian Husken en Harry Lensink draait Van Hout er omheen. Hij doet alsof hij geen keuze had en gooit het op zijn burgerplicht. Ik geloof er niks van. Ik geloof er ook niks van dat zijn verhaal zomaar buiten zijn medeweten bij de Volkskrant in de schoot werd geworpen. Aan het einde van de podcast kwam de aap uit de mouw: hij werkt aan een documentaire. Het was een promotiepraatje! Bart Mos is al onder valse voorwendselen benaderd door de documentairemaker waarmee Van Hout samenwerkt. Gisteravond mocht van Hout bij Pauw verder met zijn pr-show. Dat hij het beroep van journalist beschadigt boeit hem niet. In een tijd waarin zware criminelen de Panorama redactie met een raket beschoten en bij de Telegraaf met een auto de gevel ramden, je eigen documentaire belangrijker maken dan de veiligheid van je collega-journalisten. Ik word er een beetje misselijk van. See omnystudio.com/listener for privacy information.