Misja specjalna

23 maja 2021 roku ekipa dziennikarzy BBC z Sarahą Rainsford dostaje szansę zwiedzenia legendarnej Arktycznej Koniczyny, czyli wysuniętej najbardziej na północ bazy wojskowej Federacji Rosyjskiej. Rosjanie pokazali im wszystko: systemy antyrakietowe, pociski do zwalczania okrętów, naddźwiękowe bronie, przed którymi praktycznie nie można się obronić... Był to pokaz siły czy raczej ostrzeżenie dla Zachodu, że Rosja jest przygotowana na każdą ewentualność i nie zamierza się cofać przed niczym?

Stanisława Mikołajczyka ostatni raz widziano tuż po zakończeniu pierwszej części posiedzenia klubu poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego. 20 października 1947 roku wszyscy posłowie mówili tylko o tajemniczym zniknięciu prezesa. Jedni twierdzili, że został pojmany przez Urząd Bezpieczeństwa, inni, że wyjechał, by zająć się matką. Po kilku dniach po Mikołajczyku nadal nie było śladu. Co się z nim naprawdę stało?

Pułkownik Alfred Redl był jednym z najbardziej zaufanych ludzi arcyksięcia Franciszka Ferdynanda. Pełnił funkcję szefa kontrwywiadu Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Był niezwykle błyskotliwy. Władał trzema językami, a także jako jeden z pierwszych oficerów wywiadu używał podsłuchu w swoich akcjach. Los jednak nie był mu przychylny. Gdy jego sekret wyszedł na jaw, zmuszony był zdradzić księcia, by zachować swoją pozycję.

Japonia rosła w siły. Państwo, które przez wieki było zamknięte na resztę świata, stanowił poważne zagrożenie w wojennej rozgrywce. Ameryka nie mogła spokojnie patrzeć, jak stopniowo w chodzi w niemiecko-włoski sojusz, by podbić Anglię. W końcu doszło do starcia na Pacyfiku. W grudniu 1945 roku Japonia dokonała nalotu na amerykańską flotę stacjonującą w Pearl Harbor. Wielu przekonanych jest, że Roosevelt wiedział wcześniej o nadchodzącym ataku. Czy jest możliwe, żeby prezydent demokratycznego państwa z premedytacją narażał obywateli na śmierć?

Okolicę spowijał nieprzenikniony tuman mgły. To ich jednak nie powstrzymało. Zagrały katiusze, kilka tysięcy dział oraz moździerzy huknęło ogniem i 1 600 000 żołnierzy ruszyło do ataku. Armia Czerwona posuwała się na północ, by uderzyć na Działdowo i Olsztyn.

W nocy z 16 na 17 września bataliony Armii Czerwonej przekroczyły polską granicę. Przez wsie zaczęły się przewijać kolumny brudnych, zmęczonych ludzi, na których twarzach nie było widać cienia uśmiechu. Nad batalionami powiewały białe flagi, a ich usta wypowiadały tylko jedno zdanie: Protiw Giermancom. Wprowadzili zamęt. Zarówno żołnierze, policjanci, jak i urzędnicy nie wiedzieli, jak ich traktować. Sprzymierzeńców, czy wrogów? Szybko okazało się, że jedyne, co przynieśli, to czarną chmurę, która przygniotła wszystko.

Do publicznej sfery wyciekły informacje na temat planów prezydenta Putina. Według nich Rosja przygotowywała wielofrontową ofensywę na Ukrainę. Pokój na Ukrainie przestał być grą, a zaczął być poważną rozgrywką. Stany Zjednoczone, jak i NATO pospieszyły z pomocą militarną dla kraju, a Putin poczuł, że Ukraina wymyka się mu z rąk. Musiał podjąć decyzję, na którą nie trzeba było czekać długo.

Łukaszenka miał mocną potrzebę kierowania ludźmi. Zdobył wykształcenie tylko po to, by objąć stanowisko dyrektora sowchozu. Nikomu nieznany mężczyzna nagle zaczął zdobywać sławę. Pod koniec lat 80. w końcu dopiął swego i został posłem. Stamtąd droga na szczyt była już dla niego prosta, zwłaszcza że potrafił wykreować się na człowieka z ludu, przejętego demoralizacją elit politycznych suwerennej Białorusi.

"Orzeł" i "Sęp" były okrętami torpedowymi, które potrafiły rozwinąć duże prędkości. Statki mogły przebywać pod wodą nawet 20 godzin, a na morzu bez zawijania do portu przez miesiąc. Jednak to nie ich niesamowite parametry przyniosły im sławę, ale kapitanowie, którzy im dowodzili. Na kartach historii zapisał się szczególnie "Orzeł", który dzięki strategii Grudzińskiego i wielkiemu szczęściu, udało się uciec z rąk nieprzyjaciół.

Edward Gierek nie był postrzegany jako błyskotliwy człowiek. Szkołę partyjną skończył z samymi trójkami, i to tylko za sprawą Komitetu Centralnego. Jego profesor Karol Lapter był przekonany, że mężczyzna nie ma predyspozycji do objęcia stanowiska kierowniczego. Jego braki w edukacji nie przeszkodziły mu w pięciu się po szablach kariery, gdyż posiadał niezwykły talent do otaczania się ludźmi rzutkimi.

Jan Karski, a właściwie Kozielewski pragnął zostać ambasadorem Polski. Niestety niewiele wyszło z jego planów, wszystko pokrzyżowała wojna. Gdy uciekał przed Niemcami, złapało go NKWD. Cudem uniknął Katynia i przedostał się do Warszawy, by zaangażować się w działania dywersyjne. Wtedy właśnie poznał Mariana Borzęckiego, który uczynił go jednym z najważniejszych łączników polskiego Podziemia.

Wiosną i jesienią 1942 roku w Iranie znalazło się 116 000 Polaków: mężczyzn, kobiet, starców, młodzieży i dzieci. Po katordze w Związku Radzieckim ten kraj miał być dla nich zbawieniem, pewną formą ziemi obiecanej, gdzie znajdą spokój. W pewnym sensie był, ale nie dla wszystkich Polacy zostali rozsiani po całym świecie.

W pewien chłodny wieczór młoda kobieta postanawia skoczyć do rwącej rzeki. Los chciał, że świadkiem tego wydarzenia jest policjant, który momentalnie reaguje. Dziewczyna zostaje zamknięta w szpitalu psychiatrycznym, w którym przed dwa lata milczy na temat swojej tożsamości. W końcu informacja wychodzi na jaw. Anastazja Nikolajewna Romanow, córka cara Mikołaja, którego całą rodzinę bestialsko wymordowano. Dla jednych jej obecność była zbawianiem, inni zaś nie uwierzyli w cudowne ocalenie. Jaka była prawda?

Pancernik Bismarck prezentował się spektakularnie. Dwanaście dział 150 mm na sześciu wieżach, cztery wieże artyleryjskie, każda z dwoma olbrzymimi działami kalibru 380 mm i 48 dział przeciwlotniczych różnych kalibrów. Trudno był o lepszy okręt, właśnie dlatego wielu się go bało. Dla Brytyjczyków był zwiastunem ataku, którego byli pewni. Tajna broń admirała Ericha Raedera czekała, tylko by powalić Anglię na kolana. Doszło jednak do małej awarii, która zaprzepaściła taktyczne plany Niemców.

Wszystko zaczęło się od niepozornego listu. Pewien obywatel doniósł, że prywatne osoby szukają wartościowych przedmiotów ukrytych przez okrążone wojska niemieckie w okolicy góry Willenberg. W 1949 roku inspektor Przedsiębiorstwa Poszukiwań Terenowych Michał Wolski rozpoczął poszukiwania. Z początku nie było łatwo, gdyż cała wieś milczała. W końcu natrafił na ślad Herberta Klose, który wytyczył kierunek śledztwa inspektora.

Do małej czeskiej wsi Kralovec wjechała kolumna pojazdów wojskowych. Czołgi, ciężarówki oraz opancerzone transportery. Rozpoczęła się wielka inwazja wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację zwana również "Operacją Dunaj". Polacy nie wiedzieli czego się spodziewać po Czechach, a Czesi nie wiedzieli, co zrobią Polacy. Pytanie było zasadnicze: jak doszło do tej inwazji?

W gabinecie Piłsudskiego pojawił się Bolesław Wieniawa. Marszałek Piłsudski powierzył mu specjalną misję. Generał wyruszył do Paryża, by rozpocząć jeden z najważniejszych epizodów historii XX wieku. Polska chciała zagrozić Niemcom wojną. Wtedy we współpracy z Francją miała miażdżącą przewagę nad swoimi sąsiadami. Jednak kraj, w którym Piłsudski pokładał nadzieje, nie był skory stanąć przeciwko Hitlerowi. Marszałek jednak nie zamierzał zmieniać swojego nastawienia. Do Niemiec trafiła informacja, że Polska szykuje się do wojny prewencyjnej...

Amerykanów do Afganistanu sprowadził jeden człowiek, Saudyjczyk Osama bin Laden. Chciał zbudować nowe fundamenty panarabskiego społeczeństwa. Jednak żeby jego misja się powiodła, musiał zlikwidować stary, nieodpowiadający jego wizji porządek, który stworzyły Stany Zjednoczone. Postanowił zaatakować Amerykanów i zorganizował zamachy na ich ambasady w Tanzanii i w Kenii. Wtedy CIA zaczęło polowanie na Bin Ladena, jedna bezskutecznie. Z początku Stany nie chciały wejść do Afganistanu, ale atak z 11 września zmienił wszystko...

Minister obrony Związku Radzieckiego - marszałek Dmitrij Ustinow był przekonany, że usunięcie Hafizullaha Amina jest nieuniknione. Premier i sekretarz generalny komunistycznej partii Afganistanu musiał zginąć. Czym zawinił? Podpadł dokładnie w 1979 roku, kiedy dopuścił się zamachu na ulubieńca Breżniewa, premiera Noora Mohammeda Tarakiego. To miała być zemsta za śmierć towarzysza partyjnego. Próbowali wielu sposobów, żeby go podejść, ale usunięcie Amina okazało się trudniejsze niż Rosjanom się wydawało.

Wszystko rozwijało się powoli. Najpierw pułkownik KGB Oleg Gordijewski został pilnie wezwany do Moskwy. Później przyszedł strach, że odkryto jego tajemnice. Po przybyciu do stolicy Gordijewski odkrył, że przeszukano jego mieszkanie i śledzono każdy jego krok. Spotkanie z Czebrikowem i Kriuczkowem przekładano z dnia na dzień, a napięcie u niego rosło. Czy rosyjski wywiad odkrył, że jest kretem w ich szeregach?

Depesza, która wyszła z Waszyngtonu do głównej kwatery NATO w Belgii, wywołała panikę w Związku Radzieckim. Rosjanie byli pewni, że już nie uniką wojny jądrowej. Czas liczył się w tej grze najbardziej. Marszałek Dmitrij Ustinow był przekonany o tym, że Amerykanie ich zaatakują. Sprawa wydawała się prosta albo to oni pierwsi zaatakują, albo to imperialiści zdominują nadchodzącą potyczkę. Dlaczego szef KGB Jurij Andropow nalegał by zaczekać?

Amerykanie utknęli na dwadzieścia długich lat w pułapce zwanej Wietnamem. Z początku tylko Centralna Agencja Wywiadowcza prowadziła tam swoje działania, ale po 10 latach prezydent Lyndon Johnson stwierdził, że należy wysłać tam armię. Dokładnie 250 000 żołnierzy ugrzęzło w dżungli na wiele długich lat. CIA miało być remedium na zaistniały problem, lecz nawet oni polegli. Radzieckie siły zdawały się znać każdy krok amerykańskich żołnierzy. Nikt jednak nie widział, w jaki sposób mogło dość do wypływu informacji...

To wydarzenie zapisało się wielkimi literami na kartach historii. 22 listopada 1963 dyrektor CIA John McCone dostał telefon z informacją, że prezydent Kennedy nie żyje. Informacja w momencie rozeszła się po mediach, a w CIA zapanował chaos. Lee Harvey Oswald miał już swoją teczkę. Zamachowiec zwrócił uwagę już w 59 roku. Po dokładnym śledztwie wyszło, że Oswald bardzo często pojawiał się, gdy sprawy dotyczyły Związku Radzieckiego. Czy to możliwe, żeby był tajnym agentem KGB?

Było wiele takich mostów, ale to właśnie ten uzyskał światową sławę. W czasie zimnej wojny łączył dwie strony żelaznej kurtyny. Most Glienicke zwany w NRD mostem jedności przeszedł do historii jako ten należący do szpiegów. Koło tablicy informującej, że w tamtym miejscu kończy się sektor amerykański przeszli m.in. Rudolf Abel - agent KGB, Francis Gary Powers, Karl Koecher z czeskiego wywiadu i w końcu Marian Zacharski - polski szpieg w USA. To właśnie on w czerwcu 1981 pomimo świetnego kamuflażu został zdemaskowany przez CIA. Wynegocjowana wolność dla Polaka doprowadziła do wymiany szpiegów. Czy wszystko poszło po myśli?

Rewolucja komunistyczna na Kubie nie była na rękę Amerykanom. Próbowali wszystkiego by pozbyć się Castro. Uciekali się do przekupstwa, a także kusili przywilejami. Wszystko po to by przekonać przywódcę do demokracji. Wszystkie ich starania jednak pogorszyły tylko sytuację...

CIA miała być agencją chroniącą USA przed atakami, tymczasem wywiad źle zinterpretował wszystkie światowe kryzysy, które pojawiły się w latach 50. Tak naprawdę organizacja miała tylko światową opinię bez odzwierciedlenia w poczynaniach. Agencja podjęła wiele prób, by odzyskać swoją świetność. Wsparcie polskiego podziemia, wysłanie szpiega do Rosji, a także podsłuchiwanie radzieckich żołnierzy... Czy któraś z tych akcji się powiodła? Koniecznie posłuchajcie.

Na 70. urodzinach Stalina Kim Ir Sen oznajmił radzieckiemu przywódcy, że zamierza rozpocząć wojnę z Koreą Południową. Kluczowym graczem w tej potyczce miała być Ameryka. Stalin musiał się upewnić, że USA nie wkroczy do akcji, o czym miał mu donieść Komitet Informacji. W 1950 roku świat stanął przed widmem III wojny światowej...

W Moskwie stwierdzono, że bomba atomowa to zbyt potężna broń, żeby zlecić odkrycie tajemnicy jej działania tylko jednemu agentowi. Stalin był zdeterminowany by zdobyć przewagę nad resztą świata. Gdzie przekazywane były meldunki o projekcie Manhattan i czemu Stalin był spokojny, kiedy Truman opowiedział mu o broni w Poczdamie?

Skopiowanie akt na mikrofilmy było najlepszą decyzją generała Reinharda Gehlena. Oryginały, czyli zwyczajne papierowe akta posegregowane w szaroburych teczkach włożono do wodoszczelnych pojemników i zakopano gdzieś w Alpach. Gdzie dokładnie? To wiedział tylko Gehlen - no i może jeszcze kilku jego zaufanych ludzi... To co takiego było w tych aktach?!

"Wojna się skończyła. W drugą nikt z nas młodszych nie wierzy" - mówił Bogdan Tymieniecki - as broni pancernej i weteran spod Monte Cassino. Ale odpoczywający po trudach kampanii włoskiej Tymieniecki nie wiedział, że w dalekiej Polsce marszałek Gieorgij Żukow postawił w stan gotowości bojowej swoje dywizje. Oficerowie marszałka od razu zauważyli, że Żukow przygotowuje się do obrony. Przed kim? Przecież wojna zakończyła się miesiąc wcześniej!

Lawina ruszyła już w 1988 roku. Najpierw powoli, niepewnie Estończycy, Łotysze i Litwini badali na ile pozwoli im Moskwa. A Moskwa pozwalała na wiele. Republikom przyznano pewien stopień autonomii. Sam Gorbaczow zgodził się na wprowadzenie systemów prezydenckich. Liczył, że to usatysfakcjonuje narody Związku Radzieckiego. Nie spodziewał się, że tym krokiem przyczyni się do wykreowania liderów ruchów narodowych, a w konsekwencji do upadku Związku Radzieckiego.

"Już jest powołana żydowska władza, która będzie wspólnie z wami walczyć o dumną i niezależną Palestynę. Obiecuję wam, że nie tylko dzieci, ale także my, mający siwe włosy, dożyjemy żydowskiej ojczyzny". Tak mówił David Ben-Gurion tuż po zakończeniu II wojny światowej w obozie dla uchodźców w Landsbergu. Obietnicę spełnił! Choć droga do niepodległego państwa Izrael była jeszcze bardzo długa...

Ta historia nie zaczęła się ani pod Pocztą Polską w Gdańsku, ani nad brzegiem Pacyfiku, jak sugerował Janusz Przymanowski - autor książki "Czterej pancerni i pies". Dla żołnierzy Pierwszej Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte ta historia zaczynała się łomotem karabinów NKWD o drzwi w ciche noce roku 1940. Potem była długa podróż pociągiem na wschód i miesiące, a nierzadko i lata, spędzone na ciężkiej pracy gdzieś pośród lasów Syberii, kopalń Kołymy, czy stepów Kazachstanu. Latem '41 rozbłysła światłem nadziei dla wszystkich Polaków deportowanych w głąb Związku Radzieckiego gwiazda generała Andersa. Świeciła jednak krótko, zaledwie rok. Dlatego nie wszyscy zdążyli schronić się pod skrzydła generała i razem z nim uciec ze Związku Radzieckiego...

Nocą z 22 na 23 lutego 2014 roku długo nie gasły światła w gabinecie prezydenta Federacji Rosyjskiej Władymira Władymirowicza Putina. Prezydent zaprosił do siebie na naradę tylko zaufanych ludzi. Wśród gości znaleźli się: Generał Igor Siergun - szef wywiadu wojskowego GRU oraz generał Aleksandr Bortnikow - szef wywiadu cywilnego FSB. Spotkanie otworzył prezydent, który nieoczekiwanie oznajmił: "Musimy zacząć pracować nad powrotem Krymu do Rosji". Co to w efekcie miało oznaczać?

"Polak z pochodzenia, autentyczny Polak, ale obywatel Związku Radzieckiego z wyboru" - mówił o Rokossowskim profesor Paweł Wieczorkiewicz. Jaką funkcję pełnił w Polsce Konstanty Rokossowski? Kim był i czym zakończyła się kariera Konstantego Rokossowskiego?

W niedzielę 13 czerwca 1971 roku na pierwszej stronie dziennika New York Times pojawił się artykuł ujawniający ściśle tajne dokumenty dotyczące polityki Stanów Zjednoczonych w Wietnamie. Wychodziły na jaw kłamstwa administracji prezydentów USA. Amerykanie i Kongres Stanów Zjednoczonych czuli się oszukani. Niedzielny numer New York Timesa szybko trafił na biurko doradcy do spraw bezpieczeństwa narodowego - Henry'ego Kissingera. Czy to on stał za tymi oszustwami?!

"Mata Hari dokonała wielkich rzeczy dla Niemiec. Była agentką wysokiej klasy" - tak napisano we francuskiej książce "Szpiegostwo podczas wojny światowej". Ile było w tym prawdy? Czy przypadkiem nie było tak, że nigdy nie umiała odnaleźć się w szpiegowskim fachu? Mata Hari pogubiła się w pogoni za pieniądzem i padła ofiarą gry, którą tajne służby Niemiec i Francji prowadziły podczas I wojny światowej.

13 kwietnia dziewiąta armia Billa Simpsona stała nad Łabą. Do stolicy III Rzeszy pozostawało raptem 80 kilometrów. Sam generał był przekonany, że jest w stanie dojść do Berlina szybciej niż Armia Czerwona. Jednak nigdy tam nie dotarła - generał Eisenhower zrezygnował z ofensywy na Berlin, a w zamian wszystko co miał najlepsze wysłał w Alpy. "Zajęcie reduty alpejskiej jest daleko ważniejsze niż zdobycie Berlina" - wyznał. Czym była wspomniana przez Ike'a reduta alpejska?

Zaczynał jako sprzedawca nielegalnych papierosów i fałszywych losów na loterię. A potem przerzucił się na sprzedaż kradzionych nagrobków. Ale to nie był dochodowy interes. Pewnego razu zlecono mu kradzież samochodu. Spodobało mu się, tak że do repertuaru swoich zajęć dodał kolejną specjalność. Wreszcie przyszła kolej na narkotyki. Jak narodził się słynny Pablo Escobar?

"Księcia Edwarda poznałam w 1931. Dopiero trzy lata później w styczniu 1934 zostaliśmy kochankami" - tak początek znajomości z księciem Wali Edwardem następcą brytyjskiego tronu wspominała Wallis Simpson. Kobieta dwukrotnie wychodziła za mąż i dwukrotnie się rozwodziła. Kiedy wokół ich miłości rozpętała się polityczna burza, miała czterdzieści lat. "Wybrał miłość, odrzucił koronę" - tak wtedy mówiono o Królu Edwardzie VIII.

Ta historia zaczęła się 11 marca1938 roku nad brzegiem Mereczanki, gdzieś na granicy polsko-litewskiej. Kamieniem, który poruszył lawinę był wystrzał z pistoletu. Strzelał litewski policjant, a od strzału zginął żołnierz Korpusu Ochrony Pogranicza - Stanisław Serafin. Kiedy o incydencie dowiedział się minister Beck - postanowił go cynicznie wykorzystać...

Czwartek, 21 grudnia 1995 roku, do świąt pozostały zaledwie trzy dni. Posłowie II Kadencji Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej myślami byli już przy wigilijnych stołach. Naród ogarnął szał przedświątecznych zakupów i żaden zagoniony Polak nie interesował się sejmowymi kłótniami. I właśnie wtedy wybuchła polityczna bomba...

W pierwszym kwartale 1944 roku brytyjskie stacje radiowe nadały i odebrały całą serię depesz, które później wywołały ciąg niewyjaśnionych i tajemniczych zdarzeń. Chargé affaires Stanów Zjednoczonych przy rządzie polskim w Londynie ostrzegał, że tajemnicza osoba "wyjeżdża za kilka dni na konsultację z przywódcami polskiego podziemia". Wylot miał nastąpić z południowych Włoch, gdzie stacjonowały samoloty obsługujące loty cichociemnych i gdzie zatrzymał się major Marian Utnik, oficjalnie dla załatwienia spraw organizacyjnych, a tak naprawdę, aby zorientować się kim jest tajemniczy wysłannik z depeszy amerykańskiego Chargé affaires.

To nie tak miało wyglądać. Obiecywali sobie spontaniczną radość, fajerwerki i spektakularną manifestację w Warszawie. Oczywiście na cześć wracającego do kraju rządu. Niestety było zupełnie inaczej...

Klub Towarzyski przy ulicy Foksal 3 w Warszawie przyciągał bogatą klientelę. Bywali tu generałowie, właściciele dużych i dobrze prosperujących przedsiębiorstw oraz ministrowie. W piątek 15 czerwca 1934 roku w Klubie pojawiło się kilku ministrów i sam premier Leon Kozłowski. Wśród obsługi krążyły plotki, że zanosi się na ważne spotkanie. Godzinę później, o wpół do czwartej po południu, przed bramą zatrzymała się rządowa limuzyna.

W środę 28 sierpnia 2013 roku upał w prowincji Ghazni był ogromny. Nad rozgrzaną pustynią Afganistanu drgało powietrze, dlatego nikt nie zwrócił uwagi na ciężarówkę, która pojawiła się niespodziewanie. Ciężarówka zatrzymała się na wysokości niewielkiej wioski wysiadł z niej człowiek, który rozłożył na poboczu mały dywanik i zaczął się modlić bijąc pokłony. Kiedy skończył, wrócił do samochodu i przejechał zaledwie kilkadziesiąt metrów i zatrzymała się pod wysokim murem. Za nim toczyło się życie Polskiego Kontyngentu Wojskowego w bazie Ghazni - nazywanej potocznie "Gazownią".

Dla policjanta Trevora Locka ta historia zaczęła się od mocnej czarnej kawy. Pogoda tego dnia, 30 kwietnia 1980 roku była ponura. Nad Londynem wisiały deszczowe chmury. Zmarznięty Lock uznał, że nic się nie stanie, jeśli na pewien czas zniknie we wnętrzu ambasady. Niestety, to był błąd...

Był grudzień 1944 roku, kiedy marszałek Iwan Koniew szykował armię pierwszego frontu ukraińskiego do ostatniej ofensywy tej wojny. Roboty było mnóstwo, to też marszałek Koniew często odpoczywał w swojej źle ogrzanej kwaterze. Pewnego dnia odpoczynek przerwał mu adiutant pilnym wezwaniem do telefonu. Dzwonił Towarzysz Stalin, który miał dla niego zadanie - ocalić Kraków!

Coś wisiało w powietrzu. Zwiad lotniczy i nasłuch radiowy podpowiedziały aliantom, że po niemieckiej stronie frontu panuje wzmożony ruch. Zbiegły do aliantów niemiecki dezerter mówił o zbierającej się w Westfalii szóstej armii pancernej SS. Po co? Tego nie wiedział. Ale wkrótce wszystko miało stać się jasne...

W piątek 1 września 1939 roku wybuchła wojna, która już po dwóch dniach zmieniła się w II wojnę światową. Tego dnia rozpoczęła się trwająca przez sześć długich lat tragedia narodu, która pochłonęła co najmniej 6 milionów ofiar. Czy tej okrutnej wojny można było uniknąć? Ile dróg miał do wyboru minister spraw zagranicznych Józef Beck w 1939 roku? Czy wybrał najlepsze rozwiązanie? Takie pytania zadawali sobie Polacy już w marcu 1939 roku, kiedy czytali w prasie artykuły na temat zajęcia przez Niemcy Czechosłowacji.