زندگی تازه

نگذاريد عشق به پول، حاکم زندگی شما باشد. راه مبارزه با طمع و پول‌دوستی، قناعت و سخاوت‌مندی است. به خدا متکی باشيم و نه به پول خويش زيرا تنها خدا‌ست‌ که در تنگی‌ها ‌ما را ياری‌ می‌کند.‏

مسیح می‌فرماید، یکدیگر را دوست بدارید. همان‌طور که من شما را دوست داشته‌ام شما نیز یکدیگر را دوست بدارید. اگر نسبت‌به یکدیگر محبت داشته باشید، همه خواهند فهمید که شما شاگردان من هستید.‏

‏ما ايمانداران به مسيح، از خدای قدوس و متعال هراسان نيستيم زيرا مسيح، با خون خود گناهان ما را برطرف نموده است. تنها منجی ما عيسی مسيح، قادر است جدايی ميان انسان و خدا را ازبين ببرد.‏

عیسی مسیح خداوند، قرض و بدهی سنگین ما را تقبّل کرده است. او به‌خاطر لطف و محبت خود، چنان سرمایه‌ای به‌حساب ما ریخته است که تمامی قرض و بدهی گناهان ما را جبران می‌کند.‏

تلخی و‌ شرارت باعث می‌شوند که نتوانیم از نعمت‌های‌ خدا، بهره‌مند شويم، پس وجود ما باید از تلخی‌ها خالی شود. با ياری و قوّت روح‌القدس، می‌توانيم هرگونه تلخی را از وجود خود بيرون کنیم.‏

ما ابری از شاهدان دور خود داریم و این ابر شاهدان و نمونۀ کامل ما عیسی مسیح، باید ما را تشویق کند که انضباط روحانی داشته باشيم و در مبارزۀ ايمان تعلل نورزيم و کاهلی نکنیم.‏

ما می‌توانیم با چشم‌ دوختن به مسیح خداوند و پيروی از او، در آن مسیری که برای ما مقرر شده مانند یک قهرمان پیش‌‌برویم. مطمئن باشیم او که ايمان ما را به‌وجود آورده است آن‌را کامل خواهد ساخت.‏

از راه ایمان، ما پی‌می‌بریم که کائنات چگونه با کلام خدا خلقت یافت به‌طوری‌که آنچه دیدنی است از آنچه نادیدنی است به‌وجود آمد. از راه ایمان بود که مردم در زمان گذشته مقبول خدا شدند.‏

آغوش مسیح خداوند، هميشه برای ما باز است. بیاییم به‌حضور خداوند برويم و از او بخواهیم که ایمان ما را تقويت کند و ما را ياری نمايد و آنچه را که خودمان قادر به حفظ نمودنش نيستيم، برای ما حفظ کند.‏

ما که به مسيح خداوند ايمان آورده‌ايم، نجات عظيم و اميد مبارکی داريم. این نجات و امید باید ما را تشويق کند که زندگی خودمان را با خدا‌ترسی و انجام کارهای نیکو سپری کنيم و منتظر بازگشت مسيح باشيم.‏

ما ايمانداران مسيحی، در‌هرکجا که باشيم باید کارهای نیکو بکنیم، به‌خاطر اینکه خداوند، ما را برای انجام کارهای نيکو و پیش‌برد ملکوتش نجات داده است. ما شاهدان خداوند هستیم و بايستی او را جلال دهيم.‏

خداوند ما، خدایی‌ست که شروع‌های دو‌باره و چندباره و فرصت‌های مجدد به ما می‌دهد. او حساب بدی را نگاه نمی‌دارد، مغفرت او بی‌نهایت است و گناهان ما را از ما دور می‌کند و به‌ياد نخواهد آورد.‏

عيسی مسيح، يک‌بار جانش را به‌عنوان قربانی به خدا تقديم نمود تا بار گناهان آدمیان را به‌دوش گیرد و بار دوم که ظاهر شود، به‌منظور کفارۀ گناهان نخواهد آمد بلکه برای نجات آنانی که چشم‌براه او هستند.‏

ما ايمانداران مسيحی، به‌وسیلۀ ریخته شدن خون عیسی مسیح و به‌خاطر لیاقت مسیح آمرزيده شده‌ایم و این نجات و آمرزش و آزادی را به‌وسیلۀ ایمان دریافت کرده‌ايم.‏

ما در نام مسيح و به‌خاطر خون ريخته شدۀ او آمرزيده شده و نجات يافته‌ايم. اما خواست خدا اين‌است‌که، گناهان دانستۀ خود را با دل توبه‌کار به او اعتراف کنيم و پيوسته با او رابطه‌‌ای صميمی داشته باشيم.‏

به‌خاطر آن کار فداکارانۀ عیسی مسیح بر صليب و مرگ و رستاخيز او از مردگان، ما می‌توانیم بدون ترس به‌حضور خدای مقدس برویم. عيسی کاهن اعظم ما، کفاره و پاک‌کنندۀ گناهان ما می‌باشد.‏

خدای پدر مهربان و پُر از فیض ما، یک‌بار و برای همیشه ما ايمانداران مسيحی را بخشید و ما را دگرگون ساخت. او قوانینش را در دل‌های‌مان نوشت و ما را قومی آزاد ساخت تا اراده‌اش را به‌جا آوريم.‏

عیسی مسیح نه تنها از موسی و فرشتگان بالاتر است، بلکه آن فدیه، بخشایش و نجاتی را که عیسی فراهم نمود، بالاتر، والاتر و محکم‌تر از هر تجربۀ روحانی دیگر است.‏

عیسی مسیح، مانند کاهنان اعظم نیازی به قربانی برای گناهان خود ندارد چرا که کاهنی قدوس، بی‌عيب، پاک، جدا شده از گناهکاران و فراتر از آسمانها می‌باشد.‏

در اين سال نو، بگذاريم کلام مسيح به دولتمندی سرتاسر وجودمان را فراگيرد و زندگی ‌ما را بارور سازد. هرآنچه می‌کنيم، در نام مسيح و برای جلال او باشد و دائماً روحيۀ شکرگزار داشته باشيم.‏

چون از طريق ايمان به مسيح که از مردگان قيام نمود و زنده است، با خدای مقدس صلح نموده‌ايم، در اين سال نو، بگذاريم که آرامش الهیِ مسيح بر وجود ما مسلط باشد. در هر تصميمی که می‌گيريم مطمئن باشيم که با کتاب‌مقدس، هماهنگ باشد تا به رفاقت ما با مسيح لطمه وارد نشود.‏

در روميان فصل ۱۲، آيات ۱ و ۲ می‌بينيم که خدا از ايماندارانِ به مسيح می‌خواهد که با توجه به رحمت‌های الهی، همۀ وجود خود را وقف مسيح نمايند تا بتوانند زندگی سالم و پيروزمند مسيحی داشته باشند. پس نه با تلاش و تقلاهای انسانی خود، بلکه با تقديم نمودن تمام زندگی‌مان به مسيح، می‌توانيم خداپسندانه زندگی کنيم.‏

در آستانۀ اين سال نو ايرانی، پيغام کلام خدا برای ما اين است که وقتی با رود خروشانی روبرو می‌شويم و با فيض خدا از آن عبور می‌کنيم، محبت‌های خدا را فراموش نکنيم بلکه به خاطر بسپاريم. زندگی گذشتۀ ما ايمانداران مسيحی، در زير خون مسيح پوشيده شده و حالا بايستی در زندگی نوينی گام برداريم.‏

کهانت لاوی بر اساس شریعت داده شده بود ولی کهانت عیسی مسیح بر اساس وعدۀ خدا و به قوت حيات غير‌فانی می‌باشد. عیسی تا به ابد زنده است و برای ما شفاعت می‌کند.‏

عیسی مسیح از جانب ما و قبل از ما وارد قدس‌الاقداس شد و در مقابل تخت فیض خدا پيوسته برای ما شفاعت می‌کند. او تا به ابد کاهن است در رتبۀ ملکیصدق.‏

ایمان و امید به عیسی مسیح، خداوند زنده، در سختی‌ها و طوفانهای زندگی، مانند لنگری برای جانهای ما است.‏

خدا نجات گرانبهایی را که به قیمت خون پسر حَبیب خود برای ما فراهم کرده به ما داده، نه برای اینکه از گناه لذّت ببریم بلکه تا زندگی‌مان پاک و مقدّس باشد.‏

عیسی مسیح، کاهنی است که در جسم انسانی همدرد ضعف‌های ما شد ولی هرگز گناه نکرد. او از لحاظ روحانی، پسر خدا بود و خدا او را به عنوان کاهن اعظم ما انتخاب کرد.‏

اگر می‌خواهیم به آرامیِ خداوند داخل شویم باید به عیسی مسیح ايمان آوريم و او را پيروی کنیم و به همان راهی که او رفت برويم.‏

گناه بصورت مفرد، چیزی نیست بجز ايمان نداشتن به عيسی مسيح و واقعيت مرگ او بر صليب و قيام او از مردگان. تنها راه رهایی از گناه و مجازاتی که به‌همراه خواهد داشت، ایمان داشتن به مسيح است.‏

عیسی مسیح بزرگترین و مهمترین شخصی است که فرستاده شد تا بزرگترین رسالت را، یعنی فراهم نمودن نجات برای ما انسانها را، به انجام رساند.‏

عیسی مسیح، از آسمان به میان ما آمد و مانند يک انسان در اين جهان زندگی کرد تا به عنوان کاهن اعظم الهی، گناهان مردم را کفاره نمايد.‏

عیسی مسیح، پلی است میان ما و خدا، تا بوسیلۀ او خدای حقيقی را شناخته و بپرستیم. او، جسم و خون به خود گرفت و انسان شد و در میان ما ساکن گرديد تا ما را فرزندان خدا گرداند.‏

عیسی مسیح خداوند به جهان آمد و به نیابت ما انسانها، بهای گناهان ما را پرداخت کرد. او بر روی صلیب، جایگزین ما انسانها شد و برای ما مُرد تا ما هدیۀ نجات الهی را به‌دست آوریم.‏

در زیر آسمان هیچ نامی بجز نام عیسی مسیح به مردم داده نشده که بوسیلۀ آن نجات پیدا کنند. نام عیسی مسیح برتر از جمیع نام‌ها است. نام او بالاترین و پُرقدرترین نام است.‏

عیسی مسیح، پس از فراهم نمودن نعمت نجات برای آدميان، به دست راست خدای متعال نشست. تمامی فرشتگان تحت فرمان مسيح هستند و ايماندارانِ مسيحی را خدمت می‌کنند.‏

شناخت خدای حقيقی، فقط از طریق عیسی مسیح ممکن است. شناختن عیسی مسیح، مظهر کامل خدا، یعنی شناختن خدا.‏

تمام ایماندارانِ به مسيح، به‌خاطر مکاشفۀ خاص خدا، از طريق ايمان به مسيح خداوند نجات يافته‌اند. آنها کاهنان خدا هستند و می‌توانند کلام خدا را بوسیلۀ روح خدا که در وجودشان ساکن است درک نمايند.‏

عیسی مسیح کاملاً داری الوهيت است و انسان کامل نيز می‌باشد. او از تمامی انبیاء و فرشتگان بالاتر است. مسيح در زندگی بشری خود، خدا را در حین رنجها و دردها به‌طور کامل اطاعت نمود.‏

ایمان مسيحی ما، بايستی در عمل ديده شود. ما به‌عنوان خادمين خداوند باید با صبر و وفاداری، بذر کلام خدا را در دل‌های جويندگان حقيقت بکاریم.‏

کسانی که به مسيح خداوند ایمان آورده و زندگی خود را به او سپرده‌اند، فرزندان خدا خوانده می‌شوند. آنها مشغول امور دنیا نمی‌شوند و به‌عنوان سربازان عیسی مسیح از امیال نفسانی دوری می‌کنند.‏

اگر با عیسی مسیح مشارکتی مداوم داشته باشيم و بوسيلۀ اطاعت از کلام خدا و دعا در او بمانيم، ميوۀ فراوان می‌آوريم و مردم اعمال ما را دیده و پدر ما را که در آسمان است تمجید خواهند کرد.‏

عیسی مسیح، داماد آسمانی و کلیسا، عروس او است. مسيح آنقدر ما را محبت کرد که جان خود را بر روی صلیب برای نجات ما فدا نمود.‏

اگر عیسی مسیح در زندگی ما اوّل نباشد، دوّم نخواهد بود. زمانی که مسيح خداوند منجی و سَرِ زندگی ما می‌شود، با خدا در صلح و آشتی بسر می‌بريم و به‌واسطۀ او می‌توانیم به تخت فیض خدا نزدیک شویم.‏

عیسی مسیح سنگِ زنده، سنگِ سَرِ زاویه‌ایی است که باید بنای ایمان بر او ساخته شود. هر که بر او توکّل کند سرافکنده نگردد و حیات جاودانی یابد.‏

هر يک از ما بوسیلۀ خداوند در رَحِمِ مادرِ خود خلق شدیم و او برای زندگی‌مان نقشۀ خوبی دارد. اگر مطابق ارادۀ خداوند زندگی کنیم، از تمام لحظات زندگی خود لذت خواهیم برد.‏

خداوند خالقی است جنگجو، امین و نیکو. خوشا به حال کسانی که به او پناه می‌برند چرا که او محبت کامل است و هیچ امری برای او محال نیست.‏

گناه سمّی مُهلک است با ظاهری فريبنده. از گناهان مختلف دوری کنيم زیرا بر ديد روحانی ما تأثير می‌گذارند. اما کلام خدا ديد روحانی ما را وسيع می‌نمايد.‏

ما بايستی از غرور و خودبينی پرهيز کنيم تا در اتحاد با مسيح ازلحاظ روحانی رشد نماييم. همين‌طور، بايستی با خداترسی زندگی و از گناه دوری کنيم که از شفای الهی بهره‌مند باشيم.‏

ما هرگز نباید مانند آن فریسی مغرور خود را با دیگران مقایسه کنیم، بلکه باید در حضور خدا فروتن باشيم و توجه ما به هديۀ نجات و بخشش خداوند در نام مسيح باشد که توسط فیضش نصیب ما می‌شود.‏