زندگی تازه

داوود پادشاه، مِفیبوشِت را که از هر‌دو پا لنگ بود و وضعيت فلاکت‌باری داشت، یافت و او را احسان نمود. این ماجرا بيانگر وضع ما انسانهای سقوط کرده در گناه و درمانده است که مسیح ما را محبت نمود.‏

با بررسی قوانینی که خدا به قوم اسرائیل داده بود، می‌توانیم بفهمیم که آنها ‌به مسیح اشاره دارند. قانون بازخريد کردن مِلک فروخته شدۀ شخص فقير به‌وسيلۀ ولیّ يا خویشاوند نزديک، یکی از آن قوانین است.‏

با مقایسۀ اعیاد در عهد عتیق و وقايع زندگی عیسی، متوجه می‌شویم که عیسی همان مسیح موعود است. یکی از این اعیاد، روز کفاره می‌‌باشد که به پاک شدن گناهان توسط خون مسیح اشاره دارد.‏

با بررسی اعیاد در عهد عتیق، درمی‌یابیم که آنها نشانه‌هایی از کار عظیم عیسی مسیح هستند. یکی از این اعیاد، عید فِصَح می‌باشد و خون برۀ قربانی، نشانگر ریخته شدن خون عیسی برای نجات بشر است.‏

وقتی در عهد عتیق زندگی یونس نبی را مطالعه می‌کنیم، نمونه‌ای از مرگ و رستاخیز عیسی مسیح را که در عهد جديد واقع شد، مشاهده می‌نماييم. این‌گونه نمونه‌ها ثابت می‌کنند که عیسی، مسیح موعود است.‏

با مطالعۀ زندگی هوشع نبی، متوجه می‌شویم که این ماجرا، اشارۀ مستقیم به محبت و فيض عظیم مسیح دارد. زیرا ما نیز از‌لحاظ روحانی زناکار و ناپاک بودیم اما مسیح ما را برگزید و نجات بخشید.‏

با مطالعۀ عهد عتیق، شخصیت‌های مختلفی را می‌بینیم که نمونه‌ای از عیسی مسیح هستند. یکی از اين شخصيت‌ها، داوود می‌باشد که محل تولد، بخش‌هايی از زندگی و پادشاهی‌ او همانند عیسی مسیح است.‏

یکی از شخصیت‌های معروف در کتاب داوران، شمشون می‌باشد. با‌ توجه ‌به تولد و مأموریت او برای رهايی قوم اسرائيل می‌توان گفت که او نيز نمونه‌ای از عیسی مسیح در عهد عتیق است.‏

نام يوشع يعنی يهوه نجات است. يوشع قوم اسرائیل را به سرزمین موعود هدايت کرد و به وعده‌ای که به راحاب داده بود عمل نمود. او هم یکی از شخصیت‌های عهد عتیق است که نمونه‌ای از مسیح می‌باشد.‏

با مطالعه و بررسی زندگی و کارهای موسی، متوجه می‌شویم که او نیز یکی دیگر از شخصیت‌های عهد عتیق می‌باشد، که نمونه‌ای از عیسی مسیح است.‏

در عهد عتیق می‌بينيم که خصوصیات اخلاقی و شخصیتی یوسف و اعمالی که انجام داد، به عیسی مسیح اشاره دارند.‏

یوسف که محبوب پدرش بود و ردایی داشت که او را از دیگران متمایز می‌کرد، یکی دیگر از شخصیت‌های عهد عتیق است که زندگی او به عیسی مسیح شباهت‌هايی دارد.‏

با بررسی عهد عتیق، نمونه‌ها و شخصیت‌هایی را می‌بینیم که به عیسی مسیح خداوند اشاره دارند. اسحاق یکی از نمونه‌هايی‌ست که زندگی او شباهت‌هايی به عیسی مسیح دارد.‏

یکی دیگر از سمبل‌ها و نشانه‌هايی که در عهد عتیق به عیسی مسیح اشاره دارد، خیمۀ ملاقات و لوازم آن در زمان موسی است.‏

در عهد عتيق شهرهای ملجأ یا پناهگاه که به دستور خدا تعیین گردید، سمبل دیگری از عیسی مسیح است. تنها کسانی که به عیسی مسیح خداوند پناه می‌برند نجات می‌یابند و در امنیت ساکن می‌شوند.‏

در ماجرای راحاب فاحشه، آن طناب قرمزی که به پنجرۀ خانۀ او بسته شد، سمبلی از خون برۀ بی‌عیب خدا، عیسی مسیح است که بر صليب ريخته شد تا به‌وسيلۀ آن از گناهان پاک شويم و نجات و حیات يابيم.‏

یکی دیگر از سمبل‌های موجود در عهد عتیق که به عیسی مسیح و مصلوب شدن او اشاره دارد، مار برنجين در بیابان است که توسط موسی برپا شد، تا هرکه به آن نظر کند شفا بیابد.‏

صخره‌ای که در زمان موسی برای سیراب کردن قوم آب از آن جاری شد، یکی دیگر از سمبل‌های عهد عتیق است که به عیسی مسیح خداوند اشاره دارد.‏

مَنّای آسمانی، یکی دیگر از سمبل‌هایی است که در عهد عتیق اشاره به عیسی مسیح خداوند دارد. عیسی، نان حیات است که برای نجات و حيات انسان‌ها از آسمان به جهان آمد.‏

با بررسی عهد عتیق و تمرکز بر جزئیات آن، متوجه می‌شویم که یکی دیگر از سمبل‌هایی که به عیسی مسیح اشاره دارد، نردبانی است که یعقوب در خواب دید.‏

در عهد عتیق سمبل‌هایی وجود دارند که به‌صورت نمادین به عیسی مسیح اشاره می‌کنند. یکی از این سمبل‌ها، کشتی نوح است که تنها راه نجات و امنیت بود.‏

در کتاب دانیال، زمانی که شَدرَک، میشَک و عَبدنَغو را در کورۀ آتش انداختند، شخصی که در کورۀ آتش با آنها ملاقات کرد و بند‌هایشان را باز نمود و آنها را رهايی بخشید، پسر خدا، عیسی مسیح خداوند بود.‏

با مطالعۀ زندگی یوشع، متوجه می‌شویم که آن سردار لشکر خداوند که بر او ظاهر گردید و یوشع تحت هدايت او به‌سمت حصار شهر اریحا حرکت کرد، همان عیسی مسیح، پسر خدای زنده است.‏

با بررسی واقعه‌ای که در عهد عتیق برای یعقوب اتفاق افتاد، متوجه می‌شویم که آن شخص، خداوند عیسی مسیح بود که با یعقوب کشتی گرفت و او را برکت داد و نام او را از یعقوب به اسرائیل تغییر داد.‏

ما با تفتیش کتب عهد عتیق، می‌توانیم ظهور عیسی مسیح را پیش از تولد و جسم گرديدن او ببینیم. در کتاب پیدایش فصل هجدهم، یکی از آن سه شخصی که به ملاقات ابراهیم آمدند، مسیح خداوند است.‏

مسیح بارها در عهد عتیق ظاهر شده است. ملکیصدق، نمونه‌ای از مسیح در عهد عتیق می‌باشد. ملکیصدق يعنی پادشاه عدالت و او کاهن خدای متعال بود. ملکیصدق ابراهيم را برکت داد و ابراهيم به او ده‌يک داد.‏

عیسی، مسیحِ عهد عتیق است، زیرا نبوت‌های انبیاء دربارۀ مرگ، دفن، قيام، صعود، بازگشت و پادشاهی مسیح، کاملا با مرگ، دفن، قیام، صعود و پیغام فرشتگان دربارۀ بازگشت و پادشاهی عیسی تطابق دارد.‏

با مطالعۀ دقیق نبوت‌های عهد عتیق دربارۀ قيام مسیح از مردگان و صعود او به آسمان و تطبیق آنها با زندگی عیسی در عهد جدید، متوجه می‌شویم که عیسی مسيح، همان پادشاه جلال، نجات‌دهندۀ آدميان است.‏

با بررسی نبوت‌های عهد عتیق درمورد چگونگی مرگ و دفن عيسی مسیح، می‌توانیم درک کنیم که نقشۀ خدا برای نجات انسان، در عهد جدید ازطريق زندگی و مرگ عیسی تحقق یافته است.‏

مطابق با نبوت‌های عهد عتیق، عیسی مسیح با مرگ خود بر صلیب، نجات را مهیا ساخت. هديۀ نجات تنها به‌وسیلۀ ایمان به مسیح و واقعيت مرگ و رستاخيز او حاصل می‌شود و این نجات ابدی می‌باشد.‏

عهد عتیق به ما می‌آموزد که عیسی مسیح چه خدمت بزرگی به ما کرده است. او گناهان ما را بر خود گرفت و به‌جای ما مصلوب گردید و مُرد تا ما آدميان گناهکار، عادل محسوب شویم.‏

نبوت‌های عهد عتیق به ما می‌آموزند که مسیح برای انجام سه خدمت، یعنی به‌عنوان نبی، کاهن و پادشاه مسح شده بود، و محل خدمتش جلیل و خدمات او موعظه، معجزه و شفا بود.‏

در عهد عتیق، نبوت‌هایی دربارۀ تولد مسیح از باکره، مکان تولد، زندگی و خدمت او وجود دارد که به‌وسيلۀ تطبیق آنها با وقايع زندگی عیسی، به‌این‌نتیجه می‌رسيم که عیسی همان مسیح موعود است.‏

ما با مطالعه و بررسی نبوت‌های عهد عتیق درارتباط با شجره‌نامۀ مسیح و تطبیق آن با زندگی عیسی، متوجه می‌شویم که عیسی همان مسیح موعود و پسر خدای زنده است.‏

عهد عتيق، از‌پيش دربارۀ چيزهای نيکوی آينده خبر می‌داد. با مطالعۀ صحیح و عمیق عهد عتیق در کتاب مقدس، متوجه می‌شويم که همان مسیحِ عهد عتیق، در عهد جديد جسم گرديد و ميان ما ساکن شد.‏

ما با فهم، دانش، حکمت و درایت خود، نمی‌توانیم به این واقعيت برسیم که عیسی پسر خدای زنده است. اما وقتی با دعا کتب عهد عتیق را تفتیش کنیم، خدا شخصیت و جایگاه مسیح را بر ما مکشوف می‌نمايد.‏

خداوند عیسی مسیح، ازلی و ابدی است. ما با تفتیش و مطالعۀ کتب عهد عتیق و بررسی نبوت‌ها، ظهورها، سمبول‌ها، نمونه‌ها و اعياد و مراسم می‌توانیم مسیح خداوند را در عهد عتیق مشاهده کنیم.‏

خداوند در بصیرت الهی خود، معمولاً جزئیات عملکردش را بر ما آشکار نمی‌سازد و ازاین‌طریق، ایمان ما را محکم‌تر نموده و شخصیت‌مان را تبدیل می‌کند تا درک کنیم که او برای هر نیاز ما کافی می‌باشد.‏

تنها عیسی مسیح، قادر است که هر طوفانی را در زندگی ما آرام سازد. فقط کافی‌ست که مسیح را اولویت زندگی خود قرار دهید و از او برای حل مشکلات و رفع طوفان‌های زندگی کمک بطلبيد.‏

افکاری که با اجازۀ خدا درحین دعا به‌سراغ ما می‌آيند ما را متوجه اين واقعيت می‌سازند که به کمک روح‌القدس نياز داريم تا از این افکار آزاد شويم و افکاری خداپسندانه داشته باشیم.‏

آيا کريسمس فقط يادآور تولد طفلی با نام عيسی است که در آغوش مريم در آخوری خوابيده بود؟ آيا معنای کريسمس را می‌توان به وسيلۀ درختهای تزيين شده و چراغهای رنگارنگ و دادن و گرفتن هدايا درک نمود؟ مطمئناً نه. پس معنی و مفهوم واقعی کريسمس چيست؟

در ارتباط با ميلاد مسيح، در انجيل مقدس می‌خوانيم که فرشتۀ خداوند در خواب به يوسف، که مريم باکره، نامزدش بود ظاهر شد و اعلام نمود: "آنچه در بطن وی قرار گرفته، از روح‌القدس است". پيشگويی اشعياء نبی، حدود هفتصد سال قبل از ميلاد مسيح بايستی واقع می‌شد و عيسی منجی بشر، از باکره به‌دنيا می‌آمد و عمانوئيل، به‌معنی خدا با ما، ناميده می‌شد.‏

ميلاد مسيح آنقدر رويداد مهمی می‌باشد که تاريخ را به قبل و بعد از ميلاد تقسيم نموده است. در اين رويداد مهم، مريم که دختری باکره و نامزد يوسف بود، از جبرائيل فرشته اين خبر حيرت‌انگيز را دريافت کرد که او به‌وسيلۀ روح‌القدس آبستن شده، پسری خواهد زاييد که نجات‌دهندۀ بشر می‌باشد و پسر خدای متعال خوانده خواهد شد.‏

خدا هديه‌ای مهم به ما انسانها بخشيد که واقعاً به آن نياز داشتيم. بر اساس لوقا ۲: ۱۱عيسی مسيح خداوند، آمد که ما را از گناه نجات دهد و نجات‌دهندۀ ما باشد. به علاوه، او آمد که نزد خدا برای ما شفاعت کند و شفيع ما باشد. و سرانجام او آمد که ما را متعلق به خود نمايد و خداوند ما باشد.‏

عيسی به دنيا آمد که در عمل محبت خدا را نسبت به ما انسانهای گناهکار آشکار نمايد. اما اين واقعيت، تنها دليل برای جسم گرديدن و تولد عيسی نمی‌باشد. کلام خدا برای به دنيا آمدن عيسی، دلائل ديگری نيز به ما ارائه می‌دهد.‏

در انجيل يوحنا ۱: ۱۴ ميلاد مسيح و کريسمس به اين صورت بيان شده که کلمۀ ازلی خدا، با جسم انسانی در ميان ما انسانها ساکن شد يا خيمه زد. آن کلمۀ خدا که خالق عالم هستی بود و همه چيز به وسيلۀ او آفريده شد، جسم گرديد تا ما انسان‌ها را از گناه و عواقب بد گناه نجات دهد.‏

خدا در گذشته به وسيلۀ انبياء خود سخن گفت تا انسان برای ظهور نجات‌دهنده آماده باشد. اما عيسی مسيح، نجات‌دهندۀ انسان، به جهان آمد که خدا را به‌طور کامل آشکار نمايد و با مرگ و رستاخيز خود، نجات از گناه و حيات جاودانی با خدا را برای انسان فراهم نمايد.‏

عيسی مسیح به‌دنيا نيامد که مذهب و شریعتی جدید بیاورد، بلکه او آمد تا نجات‌دهندۀ ما انسانها باشد. عيسی متولد شد تا با مرگ خود بر صلیب و رستاخيز خود از مردگان، ما را از گناه و مرگ روحانی نجات بخشد. خوب است که هدیۀ عالی نجات را بپذیرید.‏

ما با ایمان به مسیح خداوند به شخص جدیدی تبدیل می‌شویم، پس باید تمام افکار منفی و مخربی را که نسبت‌به خود داریم دور ريخته و بدانیم که در چشم خدا، بی‌نهایت عزیز و باارزش هستیم.‏

وقتی مسیح با‌وجود تمام سختی‌ها و فشار‌ها، مأموریت خود را به‌صورت کامل به‌انجام رسانيد، الگویی به ایمانداران خود داد تا ما نیز در‌برابر سختی‌ها و حملات، با قدرت و فیض خدا پیروز گردیم.‏