پادکست می ـ خوانش حکمت زندگی شوپنهاور | Mey

جرعه شصت‌وششم، خارج از موضوع همیشگی پادکست (خوانش تألیفیِ کتاب «در بابِ حکمتِ زندگی شوپنهاور») است و در آن تأملاتی درباره «تمدن» و «ناتمدن» را مطرح کرده‌ایم.با این جرعه، وارد ششمین سال از هم‌سفری‌مان در «مِی» می‌شویم.تمامی اپیزودها و منابع و متن آن‌ها ازطریق وب‌سایتMey.irبرای هم‌وطنان داخل ایران قابل دسترس است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

جرعه شصت‌وپنجم، آخرین جرعه از فصل سوم کتاب درباب حکمت زندگی است و به تقسیم‌بندی جالبی از نگاه شوپنهاور می‌پردازد. افراد از حیث تجربه فقر و ثروت، وضعیت مشابهی ندارند و دستیابی به ثروت هم به یک شیوه ثابت حاصل نمی‌شود. شوپنهاور تفکیک می‌کند که هر دسته از افراد – بنا به چگونگی ثروت‌یابی – چه خصایصی دارند و باید چگونه پس‌انداز و سرمایه‌گذاری داشته باشند.متن کامل این اپیزود در سایتِ می:https://mey.ir/episode-65/ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در پنجمین اپیزود از سلسله‌مباحث «خرد ثروت» به تمایز میان پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌پردازیم اما قبل از این مقایسه، درنگِ پدیدارشناسانه‌ای خواهیم داشت در اینکه چرا پس‌انداز می‌کنیم و اساساً پس‌انداختن زندگی امکان‌پذیر است یا خیر؟در این مجموعه جستارها قصد بر این است که با توجه مضاعف به مسئله «ثروت» دریابیم که نمی‌توان حکیمانه زیست مگر آنکه فهمِ دقیقی از مسئله ثروت و نحوه مواجهه با آن داشتمتن کامل این اپیزود در سایت پادکست مِی:https://mey.ir/episode-64/ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

شوپنهاور با تأکید گفت که فقط پول خوب است و سؤال این جرعه از پادکست مِی این است که آیا پول، این خوب‌بودن را از خودش دارد؟ یا خوبی را از معیار دیگری به ارث برده؟ در واقع آیا پول مطلقاً و ذاتاً خوب است یا خوبی برای پول صفتِ قرضی و عاریتی است؟برای دقت در این سؤال و رسیدن به پاسخی کاربردی، در چهارمین جرعه از سلسله‌مباحث «خرد ثروت» به نسبت پول و زمان پرداخته‌ایم و جرعه شصت‌وسوم مجالی است که وزنِ پول را در ترازوی زمان بسنجیم.متن کامل این اپیزود در سایت پادکست مِیhttps://mey.ir/episode-63 Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در جرعه قبل، از نقش‌آفرینی پول به‌عنوان «زبان» صحبت کردیم و در این جرعه می‌رسیم به این پرسش که اگر پول، زبان باشد؛ معانی را چگونه منتقل خواهد کرد؟ یا زبانِ پول، توانایی بیان چه معنایی را دارد و آیا برای زیست انسانی کافی است؟مسئله این نیست که با یک بله یا خیر بگوییم این زبان کافی است یا کافی نیست. در روزگاری که این زبان در انتقال معنا، نقش غیرقابل کتمانی دارد؛ باید عمیق‌تر بیندیشیم که زبان پول چه تحولی در زنجیره معانی ایجاد خواهد کرد. این جمعه نیز با جرعه دیگری از سلسله مباحث خرد ثروت، هم‌پیاله خواهیم بود.متن کامل این اپیزود در سایت مِیhttps://mey.ir/episode-62/ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

پول نه چرک کف دست است و نه هدف غایی؛ بلکه ابزاری است که باید به آن اندیشید. اینکه ما با پول چه می‌کنیم را در مدیریت مالی و سرمایه‌گذاری بررسی می‌کنند اما اینکه پول با ما چه می‌کند، موضوعِ انسان‌شناسی و پدیدارشناسی است؛ یعنی همان نظرگاهی که ما در پادکست مِی به آن مشغولیم  امروزه بسیاری از مناسبت‌های اجتماعی با «زبانِ پول» قابل توضیح و تفاهم استبه همین بهانه در اپیزود شصت و یکم از مِی، پول را به مثابه «زبان» مورد بحث قرار داده‌ام و همچنان گفتگوی ما در مورد «خردِ ثروت» ادامه داردمتن کامل این اپیزود در سایت مِیhttps://mey.ir/episode-61/ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

فقط پول به‌طور مطلق خوب است! شاید هیچ فیلسوفی به این صراحت در ستایش پول صحبت نکرده باشد و چه بسا برای شما هم عجیب باشد که چنین جمله‌ای از زبان آرتور شوپنهاور نقل شود. ولی او در برابر انبوهی از چیزهای نسبتاً خوب، پول را به‌عنوان چیزی که همیشه خوب است معرفی می‌کند؛ اما چرا؟این پرسش آغازی است بر مبحث جدید ما در پادکست مِی، پیرامون خرد ثروت و در چند اپیزود پیشِ رو به این سرفصل خواهیم پرداختمتن کامل این اپیزود در سایت پادکست مِی:https://mey.ir/episode-60 Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در جرعه پنجاه‌ونهم به‌ تفکیک میان «خواستن»، «میل» و «نیاز» پرداخته‌ایم و در پایان عبارت «پرخواستی» را تعریف کرده‌ایم. با این جرعه به پایان صفحه شصت‌وپنج کتاب «در باب حکمت زندگی» رسیدیم و به مسئله میل و نیاز و نسبت آن با رضایت اندیشیدیم.برای مطالعه متن اپیزود، گفت‌وگو و طرح نظرات درباره این جرعه می‌توانید به پست اختصاصی مربوط به جرعه پنجاه‌ونهم در وب‌سایت می مراجعه کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در اپیزود پنجاه‌وهشتم، ذره‌بین گرفته‌ایم بر یک واژه که آرتور شوپنهاور از آن بی‌درنگ گذشته است و آن هم کلمه «افق» است. این پرسش برای ما مهم است که چرا او در دسته‌بندی جوانب مختلف «من»، به «آنچه هستم»، «آنچه دارم» و «آنچه می‌نمایم» بسنده کرده و چهارمین ضلع را نادیده گرفته است.از نگاه مِی، چهارمین ضلع که باید به‌طور مستقل موضوع بحث قرار می‌گرفت «آنچه می‌خواهم باشم» است. در این جرعه به اختصار درباره افق و آنچه می‌خواهم باشم و نسبت آن با خیال مطالبی تقدیم شده است.همچنان در کانال تلگرام مِی از آخرین اخبار این پادکست باخبر باشید:T.me/mey_podcast Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

شوپنهاور می‌گوید رضایت از زندگی اندازهٔ مطلق ندارد؛ تنها نسبتی است میان آنچه داریم و آنچه می‌خواهیم. او اشاره می‌کند که دو دشمن پنهان رضایت‌اند: مقایسه‌ای که ما را اسیر تصویر زندگی دیگران می‌کند و عادتی که باعث می‌شود نعمت‌های امروز، از نگاه‌مان محو شوند. ممکن است راز رضایت در چیزی باشد که هیچ ابزار بیرونی قادر به اندازه‌گیری آن نیست؟متن کامل این اپیزود در سایت پادکست مِی:https://mey.ir/episode-57 Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.