ลอง La Bye Podcast

" แกอ่ะแหละที่คิดไปเอง" หนึ่งในพฤติกรรมในความสัมพันธุ์ที่เป็นพิษที่สุดอย่างนึงคือความสัมพันธุ์ที่คอยปั่นหัวใครอีกคนนึงให้รู้สึกผิดหรือให้คนๆนั้นรู้สึกว่าเค้าคิดไปเองหรือเผลอทำอะไรที่ไม่สมควรไป การอยู่ในความสัมพันธุ์เหล่านี้นานๆจะทำให้เราพังได้ในที่สุด Gaslighting เกิดขึ้นได้บ่อยกว่าที่เราคิด ที่ทำงาน ที่บ้าน โดย เพื่อนที่ทำงาน คนรัก หรือแม้กระทั่งครอบครัวของคุณเอง ถ้าโชคดีเราสามารถเราตัวเองออกจากสังคมแบบนั้นได้ เเต่หลายๆคนไม่ได้โชคดีแบบนั้น นี่คือวิธีเอาตัวรอด จาก นักจุดไฟตัวฉกาจ

" ผิดที่ ผิดเวลา คือไม่ใช่ " บางที่ความรักก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากมากเหมือนกัน ทำไมเราถึงต้องไปตกหลุมรักคนที่มีเจ้าของแล้ว เป็นคำถามที่ชวนให้คิดถึงความถูกต้องทางจริยธรรมและความต้องการทางความรู้สึก เเต่สุดท้ายแล้วการพยายามจะครอบครองสิ่งที่ไม่ใช่ของเราตั้งเเต่แรกมักจะลงเอยด้วยการทำร้ายเราเสมอ

" ปัญหาเป็นเหมือนพายุ" ปัญหาชีวิตก็เหมือนพายุที่พัดเข้ามาทำให้เปียกฝนบ้าง มองไม่เห็นทางข้างหน้าบ้าง เเต่หลังจากพายุผ่านพ้นไป เราจะโตขึ้น เเข็งแรงขึ้น มีภูมิคุ้มกันที่มากขึ้น พร้อมสู้กับปัญหาที่เหมือนพายุลูกใหม่ที่จะพัดมาหาเราในอนาคต เเต่พายุไม่ต้องรีบมาก็ได้ T__T

" เราจะถูกเยียวยาได้ด้วยสถานที่เสมอ " เพราะคิดจะบินนอกต้อง AirAsia จองเล๊ย :[www.airasia.com หรือแอป AirAsia MOVE ] เคยอยากหนีไปไหมครับ หนีไปจากความทุกข์ใจ ผู้คน สภาพแวดล้อมที่วุ่นวาย และเสียงที่ไม่อยากได้ยินเราเชื่อว่าทุกคนสามารถถูกเยียวยาได้ด้วยสถานที่ในฝันของตัวเอง สถานที่ๆทําให้ปัญหาบางอย่างดูเล็กลง ทําให้ความกังวลใจหายไปอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ความจริงคือ สถานที่นั้นจะเยียวยาเราไม่ได้เลย ถ้าเราไม่พาตัวเองไป และการจะไปถึงที่นั่นได้ มันเริ่มจากสิ่งเดียวครับ การวางแผนอย่างจริงจัง ถ้าวันนี้คุณมีเรื่องที่กวนใจ หรือปัญหาที่คิดทางแก้ไม่ออก ลองพาตัวเองไปในที่ๆคุณอยากไปดูไหมบางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่คุณต้องการที่สุดตอนนี้ก็ได้

" อย่าเสียเวลาถามว่าทำไม" เราทำให้คนทั้งโลกคารพหรือชอบเราไม่ได้หมดหรอก บางคนไม่มีเหตุผลมาตอบเราด้วยซ้ำว่าทำไมถึงไม่ชอบเรา เพราะงั้นก็ไม่จำเป็นที่ต้องเก็บความคิดของคนเหล่านั้นมาใส่ใจก็ได้

" เป็นเธอในแบบที่เธอรักก็พอแล้ว " บางทีเราก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวตนที่เรารักที่สุด เพียงเพราะอยากให้ใครสักคนนึงยอมรับก็ได้ เพราะสุดท้ายแล้วหากผู้คนเดินจากไปจากเรา เราจะเหลือเพียงตัวเราที่รักเราในแบบที่เราเป็น การเสียสละความรู้สึกเพื่อให้ใครสักคนรู้สึกดีเพียงเเค่ชั่วคราวอาจจะทำให้อยู่ห่างไกลจากการรู้จักตัวเองมากขึ้น

" ยังรอให้เค้ากลับมาอยู่ไหม ? " เคยต้องรอใครนานๆกันมั๊ยครับ ? รอให้เค้าคนนั้นกลับมา รอให้เค้าทิ้งอีกคนกลับมาหาเรา รอให้โลกเหวี่ยงคนที่เดินออกจากชีวิตเราไปแล้วให้กลับมา ถ้าโชคดีโอกาสนั้นอาจะเกิดขึ้นจริง เเต่น้อยคนที่จะโชคดีแบบนั้น บางทีคำว่ารอ ก็ไม่ต่างจาก โซ่ตรวนรั้งเราไว้อยู่กับที่ เเทนที่จะได้ไปเจอคนที่ดีกว่า เลิกรอกันเถอะ ความรักดีๆมีอยู่อีกมากมาย และคุณสมควรได้รับมันเสมอมา

"โลกทั้งใบของคุณหน้าตาเป็นยังไง" รักจะเกิดเมื่อไม่หาผู้ชนะ รักจะเกิดเมื่อรักตัวเราก่อน รักจะเกิดเมื่อไม่เอาชีวิตเราไปแขวนไว้กับใคร รักยังไงให้อยู่นานๆ

เคยรอ Chat ใครสักคนนานๆไหมครับ ? เค้าบอกจะไปอาบน้ำ เเต่เดือน 1 แล้วยังอาบไม่เสร็จเลย เป็นคำถามโลกเเตกเสมอ ทำไมเราถึงรักคนที่ไม่รักเรา เเต่กลับไม่ยอมรักคนที่รักอยู่ เรากำลังเสพติดความรัก หรือว่าความตื่นเต้นที่ได้จากการไขว่คว้ามันกันเเน่ ?

ทำไมเรายังคิดถึงรักเก่าๆที่จบไปนานแล้ว ? ทุกๆครั้งที่เพลงอกหักดังขึ้นมาทีไร ทำไมคำว่าเธอในเพลงเหล่านั้นยังถูกเเทนที่ด้วยชื่อของคนพิเศษคนนั้นเสมอมา

" ความรักมันประมาณนี้แหละแก " เราไม่สามารถบังคับให้ใครอยู่ในชีวิตเราได้เลย จะหยิบเหตุผลนับร้อยนับพันมาวาง ถ้าคนไม่มีใจยังไงเค้าจะหาเหตุผลที่ฟังดูใช้ได้มาโยนให้เราอยู่ดี ความรักมันก็ประมาณนี้แหละครับ สมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง รวมๆเป็นรสชาติที่ดี

"พรุ่งนี้จะถูกหวย" จะดีกว่ามั๊ยครับถ้าเราสามารถคว้าสิ่งที่ต้องการมาได้ด้วยการใช้ความเชื่อ เชื่อว่าฉันจะทำได้ แล้วในที่สุดเราก็ได้สิ่งนั้นมา ฟังดูเหมือนโฆษณาขายฝันที่เราได้ยินกันช่วงนี้ถูกมั๊ยครับ สิ่งที่ขาดไปในสมการนี้คือ การลงมือทำครับ ไม่ใช่เเค่เชื่อว่าทำได้ เเต่ต้องทำให้ความเชื่อนั้นเป็นจริงด้วย และความเชื่อที่คุณจะได้ทุกอย่างก็จะไม่เกินจริงอีกต่อไป

"มันจริงหรอวะแก? " ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น ดูเป็นประโยคที่เราใช้ปลอบใจตัวเองได้ดีเลยในวันที่อะไรๆไม่เป็นใจ เเต่มันจริงมั๊ยนะ ? ทำไมวันนี้ความพยายามมันสวนทางกับความพยายาม หรือชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ ล้มบ้าง เเต่เดี๋ยวทุกอย่างจะโอเคเองในตอนสุดท้าย

" ยืมหน่อยเดี๋ยวสิ้นเดือนคืน" เคยสงสัยมั๊ยครับว่าทำไมเงินในบัญชีมันหายไปเร็วเหมือนเป็นบัญชีม้าเลย ? เคยตั้งใจว่าจะเก็บเงินเเต่สุดท้ายก็​ล้มเลิกไปอยู่ดี หรือเพราะเราไม่มีความรู้ทาง การเงินที่มากพอกันนะ ความจริงมันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดครับ เพราะการเงินที่ดี อาจจะเริ่มจาก พฤติกรรมที่ดี และความรวยที่เเท้จริง คือ การได้ตื่นมาแล้วพูดว่า ชั้นจะทำอะไรก็ได้ กับใครก็ได้ ตอนไหนก็ไก้ แล้วนานเท่าไหร่ก็ได้

" ไม่อยากเป็นคนเก่ง อยากเป็นคนรวย " New Year New me คุ้นๆใช่มั๊ยครับ เมื่อปีที่แล้วเราก็เริ่มต้นปีด้วยคำพูดทำนองนี้ ชั้นจะเป็นคนที่ดีกว่าปีที่แล้วให้ได้ จะไม่กลับไปรักคนเฮงซวยอีกแล้ว ปีนี้จะต้องงถูกหวย เพราะไม่โอกาสไหนที่เริ่มต้นได้ดีกว่าวันที่ 1 ของปีอีกแล้ว ลบเซฟเกมเก่า แล้วมาเริ่มเล่นใหม่กันครับ

"ธันวาพาเเกกลับมาได้มั๊ย " คริสต์มาส ธันวาคม เดือนสุดท้ายของปี เหมือนหนังสือหน้าสุดท้าย ที่เราดีใจทุกครั้งที่อ่านจบ เทศกาลแห่งการให้ เเบ่งปันความสุข เเต่ในความเป็นจริงแล้วมีอีกหลายดวงใจที่เฝ้าทรมานด้วยความคิดถึงที่ถูกทำให้เเย่กว่าเดิมด้วยอากาศหนาว ในเดือนที่พระอาทิตย์เลิกงานไวแบบนี้ แกกำลังคิดถึงใครอยู่รึเปล่า

"เเค่รอดมาได้ก็เก่งแล้วแก " มีเเต่คนบอกไปวิ่งไปข้างหน้าให้สุดแรง ไปให้ไกล ไปให้เร็ว บ้างก็ไปได้อย่างราบรื่น บ้างก็เผลอทำอะไรบ้างอย่างร่วงไว้ข้างหลัง เหมือนกับการตั้งเป้าหมายละมั้ง ถ้ามัวเเต่ตั้งและพยายามโดยที่ไม่ปรบมือให้กับตัวเองบ้าง แล้วเมื่อไหร่เราจะได้ยินดีกับตัวเองในวันที่เราชนะ

"ฝนตกก็ตกไป เเต่เราอย่าลืมพกร่ม" มีคนเคยบอกว่าชีวิตก็คือการตอบคำถามมากไปกว่านั้นก็คือการแก้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นไปเรื่อยๆ ตลอดทั้งชีวิต จะทำแบบนี้ดีมั๊ยนะ ทำแบบนี้ไปจะโอเครึเปล่า ตัวเราตอนนี้ทำอะไรกับเรื่องนี้ได้มั๊ย พอตอบคำถามไปได้สัก 10 หรือ 20 ปีแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองในบางครั้งว่า ถ้าบางปัญหามี Guide Book ก็คงดีเนอะ จะได้รู้ว่าควรจัดการมันยังไงดี

"รักแท้ รักที่อะไร ?" ความรักก็เหมือนกับการขับรถหรือการปั่นจักรยาน ไม่มีใครทำเป็นตั้งเเต่แรกหรอกจริงๆมั๊ยครับ บางที่ต้องล้มก่อน ถึงจะเรียนรู้ ต้องเจ็บก่อนถึงจะเข้าใจ มันเป็นเหมือนการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นตลอดชีวิตของเรา หากเป็นคนที่รักไม่เป็น สามารถเรียนรู้ ถ้ารักเป็นแล้ว ก็สามารถรักให้ดีขึ้นได้เช่นกัน

หยุดโฟกัสเรื่องเเย่ๆ หยุดคิดเรื่องกวนใจ หยุดกังวลวันที่อาจจะดีหรือร้ายก็ได้ เพราะมันยังมาไม่ถึง ให้เป็นสักวันหนึ่งที่จะได้หยุดทุกอย่าง เพื่อทำอะไรที่เธอชอบไม่กี่อย่าง ก็พอแล้ว

"ทุกวันนี้แกเคี้ยวข้าวเร็วมั๊ย ?" เคยมีคนบอกไว้ว่า เเม้คลื่นเล็กๆก็สามารถไปถึงฝั่งได้เหมือนกัน ชีวิตก็คงเป็นแบบเดียวกัน ไม่ต้องเริ่มหรือจบแบบอลังการก็ได้ เเค่เดินไปในจังหวะที่เราหายใจไหว เดินไหว โดยไม่ต้องคำนึงว่าต้องไปไกลเเค่ไหน หรือเเข่งกับใครอยู่ เพราะสุดท้ายข้างหน้าก็คือข้างหน้า จะเดินไปช้าหรือเร็ว สุดท้ายจะถึงที่หมายเเน่นอน

" บ้าหน่ามีเงินก็พูดได้ดิ " Bob maley เคยบอกเอาไว้ว่า คนที่ยากจนที่สุดคือคนที่มีเเต่เงิน ฟังดูเป็นอะไรที่ย้อนแย้งจากสิ่งที่สังคมให้เราไล่ตามอย่างมากเลย เรามักจะคุ้นกับคำพูดที่ว่ามีเงินเยอะสิ ดีที่สุด เราต้องหาเงินให้เยอะเข้าไว้นะจะได้สบาย เป็นเรื่องจริงครับที่เงินทำให้เรามีที่อยู่ มีข้าวกิน เเต่มันมีมากกว่านั้นมั๊ย ที่เราต้องการจริงๆ ครอบครัว สุขภาพ หรือเเม้กระทั่งการผจญภัย และอย่างอื่นอีกมากมาย อาจจะเป็นอะไรที่สำคัญไม่แพ้การมีเงินเยอะๆเลยก็ได้

" โลกใจร้ายกับเราแล้ว เราอย่าใจร้ายกับตัวเองเลย " “You’ve survived 100% of your worst days so far " ไม่ต้องเก่งทุกวันก็ได้ เเค่แกผ่านวันนี้มาได้ก็เก่งมากมายแล้ว

" การพักหน้าตาเป็นไงแล้วนะ ?" เคยรู้สึกผิดเวลาพักมั๊ยครับ แบบว่า ทำงานมาตั้งเเต่ จันทร์ ถึงศุกร์ ตื่นเช้ามาวันเสาร์ด้วยความรู้สึกว่า นี่แหละคือวันของเรา เเต่สุดท้าย ปัญหาใหญ่ก็เกิดขึ้นครับ เราลืมไปแล้วว่าการพักคืออะไร นอนเฉยๆหรอ ฟังเพลง กินของอร่อย หรือการพักคือการไม่ต้องทำอะไรเลย และรู้สึกผิดทุกครั้งที่นึกถึงคำนี้ อย่ารู้สึกผิดไปเลยครับ เพราะการหยุดพักไม่ได้ทำให้เป้าหมายไกลออกไป นี่คือ วิชาการพัก 101

"โตไปหนูอยากเป็นคนรวย " โตไปอยากจะเป็นอะไร ? เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยทำการบ้านที่มีประโยคคำถามชวนฝันประมาณนี้ในวัยประถมเเน่นอน เเต่ละคนมีรูปในอนาคตที่แตกต่างกันออกไป เเต่อาจจะเพราะเรายังเด็กมากตอนที่จรดดินสอตอบคำถามไป คำตอบอาจจะถูกยัดใส่มือเรามากกว่าเราจินตนาการเอาเองก็ได้ ต้องเป็นแบบนี้นะแกถึงจะมีกิน แบบนี้แหละดีที่สุด หลายๆคนก็เลยไม่ได้คิดเลยว่า คนที่เราอยากโตไปแล้วเราชอบเป็นแบบไหนกันเเน่วันนี้ลองแกล้งๆถามตัวเองดูสิครับ ว่าตัวเราที่เป็นตอนนี้เราเเฮปปี้รึเปล่า หรือเราเเค่กำลังทำให้คนอื่นพอใจเฉยๆ

" กอดตัวเองครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน ?" ครั้งสุดท้ายที่พูดได้เต็มปากว่าทำเพื่อตัวเองคือเมื่อไหร่ครับ ? เค้าจะคิดยังไงกับเรานะ เค้าจะคิดว่าเราเสร่อมั๊ย เค้าจะไม่ชอบที่เราเป็นแบบนี้มั๊ย เค้าจะเกลียดชุดที่เราใส่รึเปล่า เค้าจะรักเรามั๊ยนะ สังเกตดีๆ ในประโยคคำถามนี้ ประธานในประโยค มักจะขึ้นต้นด้วยคำว่าเค้า แล้วลงท้ายด้วยเราเสมอ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทุกวันนี้เราใช้ชีวิตโดยคิดถึงความชอบของคนอื่นเป็นที่ตั้ง เค้าต้องพอใจ เค้าต้องชอบเรา ต้องรักเราเท่านั้น เราถึงจะมีความสุข จนลืมใส่ใจคนในกระจกไป ทั้งที่จริงๆแล้ว เค้าควรเป็นคนแรกที่เราควรเอาใจใส่มากที่สุด เพราะสุดท้ายแล้วความสัมพันธ์ที่ยืนยาวที่สุด ก็คือตัวเรากับตัวเราเองนี่แหละ

"กะเพราร้านเดิมอ่ะ ไม่เปลี่ยนได้มั๊ยล่ะ ?" เราเป็นคนนึงที่กลัวการเปลี่ยนแปลงเสมอ เดือนใหม่ ฤดูกาลใหม่ คนใหม่ๆ สิ่งเหล่านี้ทำให้เราใจเต้นแรงเสมอมา จนคิดกับตัวเองเสมอว่า ทุกสิ่งรอบๆตัว "อย่าเปลี่ยนไปเลยได้มั๊ย ? " เเต่ท่ามกลางความไม่เเน่นอน การเปลี่ยนแปลง เป็นสิ่งที่มั่นคงเสมอไป เราอาจจะไม่ได้ต้องชอบมันก็ได้ เเต่เเค่ยอมรับว่ามันมีอยู่รอบตัวเรา เเค่นั้นก็น่าจะดีพอแล้ว

" ไม่อยากให้ใครนั้นมาเห็นฉันอีกด้าน ฉันมีปีศาจอยู่อีกร่าง" ทุกคนมีปีศาจอยู่ในตัวครับ เเน่นอนไม่ใช่สิ่งมีชีวิตตัวสีแดง ตัวใหญ่ มีออร่าสีดำ น่ากลัว แบบที่เค้าเล่าๆกันมา หากเเต่มันคือ ความกังวล ความเกลียดชังความเศร้า หรือเเม้กระทั่ง การโทษและไม่รักตัวเอง เป็นธรรมดาที่เราอยากจะขับไล่เค้าออกไปแล้วเหลือไว้เเค่ส่วนที่ดี เเต่จริงๆแล้วเค้าอาจจะเป็นเพื่อนที่ต้องการ การโอบกอดมากกว่าใครๆเลยก็ได้ ทุกด้านของตัวเราก็เหมือนภาพวาดภาพนึง เราอาจจะไม่ได้ชอบทุกสี เเต่รวมๆกันแล้วเป็นภาพที่เราภูมิใจ มันคือการยอมรับตัวเองในทุกๆด้าน เเม้เเต่ด้านที่เราพยายามจะซ่อนมันไว้ก็ตาม