Ba Shoma | پادکست با شما

همراهان برنامه با شما، از این به بعد می‌تونید قسمت‌های تازه پادکست با شما رو تحت عنوان «پادکست هفت» و با یک جستجوی ساده در پادگیرهاتون پیدا کنید. اگر احیانا مشکلی برای پیدا کردن این پادکست داشتید، می‌تونید از طریق اینستاگرام، تلگرام، یا ایمیل PersianBMS به ما پیغام بدید.

ثمر در طول سال گذشته تلاش کرد که پلی باشه بین شما مخاطبین خوب پادکست هفت و تیم تولید‌کننده این مجموعه. چند دقیقه‌ای با ثمر همراه خواهیم بود و از چالش‌ها و یادگیری‌هاش در این مسیر می‌شنویم.

امروز قراره درباره‌ مفاهیمی حرف بزنیم که معمولا خیلی بی‌سروصدا توی زندگی روزمره شکل می‌گیرن؛ چیزهایی مثل مسئولیت‌پذیری، احترام و کرامت انسانی. نه به‌عنوان مفاهیم آموزشی یا نسخه‌هایی که بخواییم یاد بدیم، بلکه به‌عنوان تجربه‌هایی که آدم‌ها باهاش زندگی کردن.ما این‌جا قرار نیست چیزی آموزش بدیم یا بگیم راه درست چیه. فقط می‌خوایم بشینیم و از آدم‌ها بشنویم؛ از پدر و مادرهایی که از دل زندگی خودشون، از لحظه‌های واقعی و ساده روایت می‌کنن که این مفاهیم چه‌طور توی خانواده‌شون شکل گرفته یا در حال شکل‌گرفتنه.بریم و صدای یک پدر و یک مادر رو با هم بشنویم.

تو روزایی که همه‌مون خسته‌ایم، نگرانیم و زیر فشار خبرها نفس‌مون تنگ شده، یه گروه هستن که شکننده‌تر از بقیه‌ان؛ «سالمندها»خیلی از ما خودمون درگیر زندگی و فشارهای گوناگونیم، اما انگار باید هوای اونا رو بیشتر داشته باشیم. خبر کمتر، بیشتر شنیدنشون و بیشتر امید دادن بهشون شاید کمک کننده باشه. شاید نتونیم اوضاع رو عوض کنیم، اما می‌تونیم کنار هم بشینیم و از روزایی حرف بزنیم که دوباره خونه‌ها شلوغ می‌شن، نوه‌ها می‌خندن و همه دور هم جمع میشیم. این قسمت با شما صدای همین مراقبت‌های کوچیکه؛ مراقبت‌هایی که هنوز امید رو زنده نگه می‌دارن.

به بهونه‌ روز جهانی ادیان که ۱۸ ژانویه بود، می‌خوایم یه مکث کوتاه کنیم و از خودمون بپرسیم دین قراره چه نقشی توی زندگی‌مون داشته باشه. این‌که آیا می‌تونه ما رو به هم نزدیک‌تر کنه یا برعکس، فاصله بندازه.توی این اپیزود، مهمون‌هامون از نگاه شخصی‌شون می‌گن؛ از شباهت‌هایی که پشتِ تفاوت باورها قایم شده و از این ایده که ارزش‌هایی مثل صداقت، احترام و مسئولیت‌پذیری، مال یه دین خاص نیست. قراره درباره‌ این حرف بزنیم که چه‌طور می‌شه با حفظ تفاوت‌ها، کنار هم زندگی و هم‌کاری کرد. با شما، شنونده صدای شایان و آیدا هستیم

بیست و هشتم نوامبر مصادف با ۷ آذر سال‌روز آسمانی شدن یک شخصیت بی‌مثیل در تاریخ بشری هستعبدالبها، شخصیتی که در جهان به‌عنوان یک رهبر دینی، نویسنده، متفکر، شخصیت سیاسی و یا مصلح اجتماعی شناخته شده. عبدالبهاء فرزند بهاءالله و کسی بود که پس از او رهبری جامعه بهائی را بر عهده داشت. او از کودکی همراه خانواده‌اش تبعید شد و سال‌های زیادی را در سختی گذراند، ولی هیچ‌وقت از محبت و کمک به مردم خسته نشد. عبدالبهاء با دل مهربان‌اش به فقرا، بیماران و هر نیازمندی رسیدگی می‌کرد و خدمت را «بهترین عبادت» می‌دانست. بعد از آزادی از تبعید، به کشورهای مختلف سفر کرد تا پیام محبت، وحدت و انسان‌دوستی را پخش کند. او نمونه انسانی بود که با تواضع و عشق زندگی کرد و یادش هنوز الهام‌بخش بسیاری از دل‌هاست.بریم و صدای شما رو بشنویم در رابطه با این شخصیت بزرگ

امروز راجع به خشونت خانگی از شما می‌شنویم، و این که درست از جایی شروع می‌شه که انتظارش رو نداریم،یعنی از خونه، از محیطی که باید پناه و مامن باشه.خشونت خانگی همیشه داد و فریاد نیست یا کلا فیزیکی نیست اون‌جوری که در لحظه اول به ذهن می‌آدگاهی یه سکوت طولانیه، یه نگاه سنگین، مقایسه‌های گاه و بی‌گاه یا یه تحقیر کلامی و بی‌اعتنایی، که کم‌کم عمق وجود آدم رو به درد می‌آره و نفس‌گیر می‌شه و شاخ و برگ‌اش رو تمام جنبه‌های زندگی اثرگذار می‌شه. در این قسمت، قراره به این بخش خشونت خانگی که مثل یه زخمِ خاموش هست نزدیک‌تر بشیم. در ادامه صدای سمانه و عرفان رو می‌شنویم.

واژه صلح رو خیلی می‌شنویم اما واقعا صلح فقط یک واژه یا یک آرزو نیست.صلح انتخابی آگاهانه و تلاشی مداوم است. صلح یعنی هر روز تصمیم بگیریم جهان اطراف‌مون رو کمی آرام‌تر، انسانی‌تر و زیباتر کنیم۲۱ سپتامبر روز جهانی صلح هست. در این روز در هر جایگاهی که هستیم، تلاش می کنیم بخش کوچکی از راه رو برای جهانی آرام‌تر هموار کنیم، شاید قدم ما کوچیک باشه، اما میلیون‌ها قدم کوچیک با هم، مسیر بزرگی رو خواهند ساخت. صلح انتخابیه که همین امروز، همین‌جا آغاز می‌شه. مهمونای امروز ما صابر، شیرین، سامی و سارا هستن. ازشون پرسیدیم اگه قرار باشه صلح رو از خونه شروع کنیم، مهم‌ترین تغییری که در روابط خانوادگی باید ایجاد کنیم چیه؟ آیا صلح جهانی رؤیایی دست‌نیافتنی هست یا می‌شه اون رو مرحله به مرحله ساخت؟ چه گام‌های کوچکی واقعا کارسازن؟

گاهی وقت‌ها وسط بحران‌ها حس می‌کنیم هیچ کاری از دستمون برنمیاد و همه‌چیز از اختیارمون خارجه. اما واقعیت اینه که آرامش و معنا رو می‌شه توی خیلی چیزهای کوچیک پیدا کرد؛ توی یه فنجون چای داغ، توی خنده‌ یه عزیز، یا مدیتیشن و مراقبه. همین کارهای ساده یادمون میارن که هنوز می‌شه زندگی رو حس کرد و ازش لذت برد.شما بگید، چه چیزایی توی تجربه‌تون کمک کرده توی این دنیای پرهیاهو آروم‌تر بشید و معنای زندگی‌تون رو نگه دارید؟در خلال برنامه، شنونده تجربیات مهرداد، انیسا و ایمان هستیم.

موضوع این هفته‌مون افسردگی و چرخه‌ایه که آدم‌ها توی اون گرفتار می‌شن. خیلی وقت‌ها وقتی وارد فاز افسردگی می‌شیم، ناخودآگاه سمت یه سری رفتارای اجتنابی میریم؛ کمتر ورزش می‌کنیم، کمتر معاشرت می‌کنیم و بیشتر تنها می‌مونیم. همین باعث می‌شه حال‌مون بدتر و احساس تنهایی در ما شدیدتر بشه، شما ‌‌وقتی حال‌ روحی‌تون خوب نبوده، چه کار کوچیکی تونسته حال‌تون رو کمی بهتر کنه؟ آیا کسی بوده که با یه رفتار ساده ــ مثلا یه پیام، یه تماس یا فقط شنیدن حرف‌هاتون ــ باعث بشه احساس تنهایی نکنید؟ در خلال برنامه امروز صدای شادی و مریم رو می‌شنویم که از تجربه‌هاشون در این رابطه می‌گن.

خوش اومدین به با شمای این هفته، امروز با هم شنونده پادکستی هستیم در رابطه با پروژه‌های آموزشی در زامبیا که چه‌طور تونستن جوامع را توان‌مند کنن تا آینده خودشون رو تغییر بدن، در همین راستا، از کیان و روحیه پرسیدم ۱. چه‌طور آموزش و تعلیم و تربیت به مردم کمک میکند تا مسئولیت بیشتری در پیشرفت جامعه‌شان بپذیرند؟۲. شما و جامعه‌تان چه آرزویی برای آینده محله‌تان دارید؟ چه کارهایی برای رسیدن به این هدف انجام دادید؟

گاهی زخمی که از کسی خوردیم، سال‌ها باهامون می‌مونه. دردش، خاطره‌اش و حتی خشم یا کینه‌ای که دل‌مون هم نمی‌خواد داشته باشیم‌اش ولی هست… اما بعضی وقتا توی همین مسیر، تصمیم می‌گیریم که ببخشیم . نه برای طرف مقابل، بلکه برای خودمون. برای این که قلب‌مون، دوباره جا برای عشق داشته باشه.برای این که نفس بکشیم، سبک، روشن، آزاد.امروز از مریم و شروین پرسیدیم: تا حالا کسی رو بخشیدی که خیلی آزارت داده بود؟ اون بخشش چه تغییری تو حالت یا زندگی‌ات ایجاد کرد؟قبل از اینکه ببخشی، چه احساسی داشتی؟ و بعدش چی شد؟بریم و به تجربه‌شون گوش بدیم

همراهای خوب پادکست هفت به بخش خودتون، «با شما» خوش اومدید.امروز که شما شنونده پادکست سرویس خبری، در رابطه با مشارکت در گفتمان‌های رایج در قزاقزستان هستید، من هم از صهبا و حامی سوالاتی پرسیدم که مرتبط با موضوع برنامه‌مون بود. پرسیدم - تا به حال در جمعی شرکت کرده‌اید که در آن افراد با پیشینه‌های مختلف دور هم جمع شده باشند تا درباره آینده جامعه یا محله‌تان صحبت کنند؟و همین‌طور - به نظر شما اصول روحانی مثل «وحدت در عین تنوع»، «مشورت» یا «برابری زن و مرد» چطور در گفت‌وگوهای عمومی یا برنامه‌های اجتماعی که در آن بوده‌اید استفاده شده‌اند؟و این که- آیا در طول کارهای اجتماعی یا فعالیت‌های جامعه‌محور، تغییری در نگرش‌تان از «ما و آن‌ها» به یک نگاه یکپارچه‌تر یعنی «ما» تجربه کرده‌اید؟

هر زمان که یک مربی آسمانی در عالم ظاهر می‌شود، تعالیم‌اش برای قرون متمادی افکار و اعمال بشر را شکل خواهد داد، امروز شنونده تعدادی از شما همراهای خوب‌مون هستیم در رابطه با این سوال: در پرتو ظهور حضرت باب و کمی بعدتر حضرت بهالله، چه تحولاتی رو در زندگی شخصی خودتون و همین‌طور در حیات جامعه‌ای که توش هستین می‌بینین؟

همراهای خوب پادکست هفت من ثمر هستم خوش اومدید به با شمای این هفته. امروز توی برنامه راجع به عدالت انتقالی شنیدیم. مجموعه‌ای از تدابیر و فرآیندهایی که یک جامعه بعد از دوره‌ای از خشونت گسترده، نقض حقوق بشر، یا دیکتاتوری به کار می‌گیره تا با گذشته‌اش روبه‌رو بشه و به سوی صلح، دموکراسی و عدالت حرکت کنه.هدف نهایی عدالت انتقالی اینه که یک جامعه بتونه گذشته‌اش رو به رسمیت بشناسه، به قربانیان احترام بذاره و یک آینده‌ عادلانه‌تر و باثبات‌تر بسازهاین هفته با شمایی رو داریم که تو تک‌تک جملات‌اش درد و رنجی نهفته هست که گروهی از هم‌وطنان بهایی‌مون با گوشت و پوست‌شون لمس کردن و تو تمام لحظات زندگی‌شون تحت تبعیض یا ظلم بودن. برای حفظ حریم شخصی و امنیت‌شون اسم‌شون رو نمی‌شنویم فقط ازشون خواستیم برامون بگن از آن‌چه بهشون روا داشته شده و همین‌طور برای اینکه عدالت و آزادی ریشه‌دار، پایه‌هاش گذاشته بشه بر اساس تجربه زیسته‌شون چه فکرایی دارن؟

در راستای برنامه امروز و نقش معلم‌ها و نظام آموزشی در ریشه کردن صلح و نوع دوستی تو قلب بچه‌ها چهار نفر از بین شما تجربیات‌شون رو با ما به اشتراک گذاشتن. «ندا» از تجربه‌اش از کار با کودکان مهاجر می‌گه و از شرایط سختی که دارن و این که چطور و با چه روش‌هایی بهشون کمک می‌کنه که صلح در قلب‌شون نهادینه بشه. «یگانه» تجربه‌اش رو از تولید محتواهایی می‌گه که در اون نوع‌دوستی و یکی بودن آدمای دنیا رو به بچه‌ها یادآور می‌شه.«رویا» معلم کلاس کودکان هست. کلاس کودکانی که محتواش الهام گرفته از دیانت بهایی هست، برامون از بازی‌ها و داستان‌هایی که با بچه‌ها کار می‌کنن می‌گه.و در آخر «شادی» از تاثیر کلاس کودکانی که با بچه‌ها داره روی یکی از کودکان و اتفاق جالبی که تو مدرسه‌اش افتاده می‌گه.

تا حالا شده بخوای یه حرف مهم رو بزنی، ولی یا درست شنیده نشی یا بحث به یه جایی برسه که اصلا دلت نمی‌خواست؟ ارتباط توی خانواده، چیزی نیست که فقط با حرف زدن حل بشه، مهم اینه که چطور حرف بزنیم و چطور گوش بدیم. وقتی بتونیم فضای گفتگوی سالم و موثری بسازیم، نه‌ تنها مشکلات‌مون کمتر می‌شه، بلکه رابطه‌هامون هم قوی‌تر و عمیق‌تر می‌شه. از مهمونای امروز «با شما» پرسیدیم چطور می‌شه تو‌ محیط خانواده، این فضای گفتگوی سالم و‌ موثر رو به وجود اورد؟نقش زبان و کلام در ایجاد ارتباط سالم چیه که منجر به رشد و پیشرفت هر دو طرف رابطه بشه؟ شنونده ی تجربیات لوا و امیر و زهرا در رابطه با این موضوع هستیم

اولین با شمای ۱۴۰۴ رو با دو مهمان عزیز هستیم که هردو معلم هستن و تجربیات‌شون رو راجع به کار کردن با کودکان و نوجوانان می‌گن. ازشون پرسیدم چه عواملی رو در ریشه کردن صلح و نوع‌دوستی تو قلب و ذهن بچه‌ها موثر می‌دونن و همین‌طور پرسیدم چطور ادبیات مثل شعر و داستان می‌تونه تو آموزش صلح، موثر باشه. صدای سارا، معلم از کشور بوتسوانا و نورا، مادر و معلم از کشور هندوستان رو می‌شنویم

وجدان آدم، مثل یه چراغه که باید همیشه روشن بمونه. چون وقتی خاموش بشه، دیگه آدم، درست و غلط رو تشخیص نمی‌ده یا حتی اصلا متوجه اشتباهات‌اش هم نمی‌شه. مثل یه قطب‌نما می‌مونه که اگه کار کنه، همیشه راه درست رو نشون‌ات می‌ده. حالا وجدان چطوری بیدار می‌مونه؟ با فکر کردن به کارایی که می‌کنی. یک عبارتی که همیشه به من شخصا کمک کرده اینه که: هرروز هر لحظه خودت رو ارزیابی کن امروزت رو چطور گذروندی ، برای بهتر شدن دنیای خودت و اطراف‌ات چه‌کار کردی. در این قسمت، شنونده نظرات شروین و شقایق هستیم.

خانواده اولین و مهم‌ترین جاییه که آدم توش زندگی کردن رو یاد می‌گیره. حالا اگه تو همین محیط، صلح و آرامش وجود داشته باشه، بچه‌ها از همون اول یاد می‌گیرن که اختلاف‌ها رو چطور حل کنن و به همدیگه احترام بذارنخانواده مثل یه مدرسه کوچیکه که رفتارای آدم رو شکل می‌ده. اگه تو این مدرسه صلح آموزش داده بشه، بچه‌هایی که از این خونه‌ها میان، تو جامعه هم سعی می‌کنن همون ارزش‌ها رو اجرا کنن. ‎ این‌جوری صلح از خانواده شروع می‌شه و کم‌کم به همه دنیا گسترش پیدا می‌کنه. پس خانواده نقش اساسی داره تو این که صلح رو از یه ارزش فردی به یه فرهنگ جمعی تبدیل کنه. تو این قسمت شنونده نظرات فائزه، مهرداد و روحیه هستیم.