THE POWER GAME EP.56 THE HUNGER GAMES ยุทธการยึดพรรค พปชร.

และแล้วยุทธการทวงพรรคคืนของ พล.อ. ประวิตร วงษ์สุวรรณ ก็ถึงเวลาการทิ้งไพ่เด็ด กรรมการบริหารพรรค 18 คนยื่นใบลาออก ส่งผลให้หัวหน้าพรรค เลขาธิการพรรคและกรรมการทั้งหมดสิ้นสภาพไปด้วย พรรคพลังประชารัฐก่อรูปขึ้นมาครั้งแรกโดย 4 กุมาร (4 รัฐมนตรีรัฐบาลประยุทธ์ 1) นำโดย อุตตม สาวนายน หัวหน้าพรรค, สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ เลขาธิการพรรค, สุวิทย์ เมษินทรีย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม, กอบศักดิ์ ภูตระกูล อดีตรัฐมนตรีว่าการประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ทั้งหมดนี้คือสายตรงของ สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายเศรษฐกิจ แม้พรรคจะก่อรูปขึ้นสู่สายตาสาธารณะโดย 4 กุมาร แต่เบื้องหลังความสำเร็จในการดึงกลุ่มการเมืองต่างๆ และเบื้องหลังการกวาดคะแนนในพื้นที่เหนือ-อีสาน คือพลังจากบ้านป่ารอยต่อฯ และวันนี้เป็นการพิสูจน์ว่า ‘คนจ่าย’ ต้องเป็น ‘เจ้าของ’ ยุทธการยึดพรรคครั้งนี้ซับซ้อน-ซ่อนเงื่อนอย่างที่นึกไม่ถึง แม้เหมือนว่าการยึดพรรคครั้งนี้จะไม่น่ามีปัญหา แต่ต้องไม่ประมาทบารมีของ ‘สมคิด จาตุศรีพิทักษ์’ ที่สั่งสมมายาวนาน เพราะกระแสสังคมไม่ได้ตอบรับการยึดพรรคครั้งนี้ ยิ่งหากมองทะลุไปนอกพรรคพลังประชารัฐไปถึงทำเนียบรัฐบาล ความวุ่นวายนี้ขึ้นอยู่กับ 2 สมมติฐาน สมมติฐานแรก 3 ป. รู้เรื่องทุกอย่างมาตั้งแต่ต้น นายกฯ ต้องการจะเปลี่ยนทีมเศรษฐกิจ แต่ไม่ทำตรงๆ ใช้วิธีอ้อมให้พี่ใหญ่ยึดคุมพรรค น้องคุมรัฐบาล ส่วนอีก 1 ป. คุมมวลชนผ่านกลไกมหาดไทย สมมติฐานที่ 2 ประยุทธ์กับประวิตรนอนเตียงเดียวกัน แต่ฝันคนละเรื่อง ความหวาดระแวงเริ่มเกิดขึ้นระหว่างพี่-น้อง และประยุทธ์ไม่ได้ต้องการเปลี่ยนทีมเศรษฐกิจ พล.อ. ประยุทธ์ คือ ‘ตัวแปร’ ที่สำคัญที่สุด ความวุ่นวายนี้จึงน่าจับตา เพราะไม่ใช่แค่ดราม่าการเมืองน้ำเน่าทั่วไป แต่สะเทือนถึงความเปลี่ยนแปลงในรัฐบาลและความสัมพันธ์ทางอำนาจของ 3 ป. นี่คือภาพที่ชัดเจนที่สุดของการปฏิรูปการเมืองที่มีการเรียกร้องกันและนำมาสู่การรัฐประหารของ คสช. 6 ปีที่ผ่านไป ‘คุ้มค่า’ หรือ ‘สูญเปล่า’