THE POWER GAME EP.50 ชัยชนะของประเทศไทย กับเสียงร่ำไห้ของ ‘คนจน’

ชีวิตมนุษย์มีหลายมิติ ‘โรคภัยต้องไม่มี’ ในขณะที่ ‘ปากก็ต้องกิน’ ขาดอันหนึ่งอันใดผลลัพธ์สุดท้าย ‘ตาย’ เหมือนกัน ประเทศไทยยังต้องรับมือกับไวรัสโควิด-19 ต่อไปเช่นเดียวกับอีกหลายประเทศทั่วโลก แต่ด้วยมาตรการของสาธารณสุขไทยทำให้สามารถรับมือกับไวรัสนี้ได้ดีพอสมควร แต่สิ่งที่ยังถูกวิจารณ์อย่างมากเรื่องการจัดการกับเศรษฐกิจ โดยเฉพาะคนยากจนหาเช้ากินค่ำ การกำหนดมาตรการหลายเรื่องที่อิงอยู่กับวิธีคิดแบบราชการ เอาทุกอย่างมารวมศูนย์แล้วค่อยกระจายออกเพื่อให้ง่ายต่อการจัดระเบียบ ซึ่งบ่อยครั้งลืมมองสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในสังคม กรณีการแจกอาหารของผู้มีน้ำใจ ถูกรัฐสั่งจัดระเบียบใหม่ให้ไปรวมไว้ตามจุดที่กำหนด ทั้งที่ ‘ความหิว’ กระจายเป็นหย่อมๆ ลืมคิดไปว่าถ้าเขามีเงินเพื่อใช้เดินทางไปรับของ ก็คงไม่มายืนรอต่อคิวกลางแดดร้อนเพื่อข้าวไม่กี่กล่อง เสียงคนจนที่แผ่วเบาส่งเสียงผสานกับเสียงนักธุรกิจเรียกร้องให้คลายล็อกเปิดเมือง จะขอความร่วมมืออย่างไร เชื่อว่าคนไทยเข้าใจพร้อมทำตาม และพิสูจน์ให้เห็นแล้วจากการทำตามมาตรการต่างๆ ที่ผ่านมา ถ้าการปิดเมืองเปรียบเหมือนการสั่งให้ทุกคน ‘กลั้นหายใจ’ ต้องอย่าลืมว่าทุกคนกลั้นหายใจได้ไม่เท่ากัน จึงไม่ยุติธรรมที่จะให้คนจนต้นทุนน้อยกลั้นหายใจต่อไปพร้อมกับคนที่ต้นทุนชีวิตสูงกว่า ในขณะที่พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ภูมิใจกับ ‘ตัวเลข’ คนติดไวรัสโควิด-19 น้อยลงเรื่อยๆ แต่ ‘ตัวเลข’ ที่พล.อ.ประยุทธ์ อย่างลืมเหลียวมองคือ จำนวนคนที่ฆ่าตัวตายจากปัญหาเศรษฐกิจ ที่นับวันจะมากกว่าคนตายเพราะโควิด-19 แล้ว เมืองไทยไม่มีวันชนะ ถ้าคนจนยังหายใจรวยริน