آرتین پرتویان | خوب، بد، زشت من
GOOD, BAD, UGLY OF ME | 07-24-2017 | MON آرتین پرتویان | خوب، بد، زشت من | ۲ اَمرداد | ۲۵۷۶ یک...
The Artin Partovian Comedy Podcast || Radio Shemroon · SHEMROON COMEDY RADIO
July 25, 20172h 1m
Audio is streamed directly from the publisher (pdcn.co) as published in their RSS feed. Play Podcasts does not host this file. Rights-holders can request removal through the copyright & takedown page.
Show Notes
GOOD, BAD, UGLY OF ME | 07-24-2017 | MON
آرتین پرتویان | خوب، بد، زشت من | ۲ اَمرداد | ۲۵۷۶
یکشنبه تا پنجشنبه ۶ تا ۸ شب بوقت تورنتو از رادیو شمرون | برنامهٔ طنزغیررادیویی با اجرای آرتین پرتویان
________________________________
چند سالی بود که حال زندگیش خوب بود... آرامش بهش برگشته بود و روزهای سخت رو فراموش کرده بود...
آخرین باری که دیدمش بهش گفتم یادته قدیما چقدر از زندگی شکایت می کردی؟ چقدر همه چیز رو سخت می گرفتی؟
الان منم مثل تو شدم...حق داشتی؛ بعضی وقتا زندگی به آدم سخت می گیره ...
خندید و گفت نه اشتباه نکن...زندگی یه قانون ساده داره که اگه بلد بشی، اگه خوب و درست انجامش بدی ، تازه مزه ش میره زیر زبونت و ازش لذت می بری...
می دونی من چطور به این آرامش رسیدم؟
جا خالی های زندگیم رو پر کردم...به چیزایی که داشتم قانع نشدم ، جای چیزی رو به زور و اشتباهی پر نکردم...
به داشته هام اضافه نکردم... نداشته هام رو به دست آوردم...
خوب نشستم فکر کردم ببینم جای چی تو زندگیم خالیه...چی باید باشه که نیست...
همه ی توانم رو واسه داشتنش گذاشتم!
می دونی موفق ترین آدم ها همونایی هستن که می جنگن برای اینکه هر چیزی سر جای خودش باشه...
من ترجیح میدم تو زندگیم از هر چیزی کم داشته باشم تا اینکه بعضی چیزا تو زندگیم زیاد باشه ولی جای خیلی چیزا خالی باشه...
حرفاش که تموم شد زدم رو شونه ش و گفتم : آره...تو درست میگی رفیق ، ولی یادت باشه بعضی جا خالی ها تو زندگی هستن که تا ابد پر نمیشن...
همونایی که یه روزی سر جاشون بودن ولی جا خالی کردن و رفتن...
قانون های زندگی همیشه هم ساده نیست
.______
آدم های دوست داشتنی…
بعضی آدم ها را نمی شود دوست نداشت.
آمده اند تا دنیای سیاه و سفیدت را همرنگ لبخندشان کنند و به تو بفهمانند که دنیا هنوز جای خوبی است، برای نفس کشیدن. حتی اگر تمام عمرت را بگردی هم دلیل دوست داشتنی بودنشان را پیدا نمی کنی.
نه با عطر خاصی به لحظه های تنهایی ات هجوم می آورند
و نه همراه عروسک کوچک آویزان ازآینه، برایت یاد آورروز های خوب می شوند نه صدایشان تکه های دلت را بند می زند و نه رویای قشنگی برایت زمزمه می کنند. اما طور عجیبی هستند.
انگار آفریده شده اند تا دوستشان داشته باشیم… تا مهربانی کنند…
و برای ثانیه ثانیه ی نبودنشان حسرت و دلتنگی به بار بیاورند.
این ها همان آدم هایی هستند که فراموش کردنشان حتی از ضعیف ترین حافظه ها هم بر نمی آید.
همان هایی که رسالتشان معجزه ای است برای شب های تاریک و پر تشویش دیگران.
حتی اگرسال ها بگذرد از این دیدار، باز هم به گوشه ای از تنهایی ات سرک می کشند و می شوند دلیل کوچک خوشبختی.
این آدم ها را نمی شود دوست نداشت، چون برای دوست داشته شدن آفریده شده اند…
_______
کاشکی
آدمها با دور شدنشان
دوست داشتنشان را هم میبردند...
_____
می روی که خوشبخت شوی
و من
حال کودکی را دارم
که نخ بادبادکش پاره شده
مانده
برای اوج گرفتنش ذوق کند
یا برای از دست دادنش گریه
آرتین پرتویان | خوب، بد، زشت من | ۲ اَمرداد | ۲۵۷۶
یکشنبه تا پنجشنبه ۶ تا ۸ شب بوقت تورنتو از رادیو شمرون | برنامهٔ طنزغیررادیویی با اجرای آرتین پرتویان
________________________________
چند سالی بود که حال زندگیش خوب بود... آرامش بهش برگشته بود و روزهای سخت رو فراموش کرده بود...
آخرین باری که دیدمش بهش گفتم یادته قدیما چقدر از زندگی شکایت می کردی؟ چقدر همه چیز رو سخت می گرفتی؟
الان منم مثل تو شدم...حق داشتی؛ بعضی وقتا زندگی به آدم سخت می گیره ...
خندید و گفت نه اشتباه نکن...زندگی یه قانون ساده داره که اگه بلد بشی، اگه خوب و درست انجامش بدی ، تازه مزه ش میره زیر زبونت و ازش لذت می بری...
می دونی من چطور به این آرامش رسیدم؟
جا خالی های زندگیم رو پر کردم...به چیزایی که داشتم قانع نشدم ، جای چیزی رو به زور و اشتباهی پر نکردم...
به داشته هام اضافه نکردم... نداشته هام رو به دست آوردم...
خوب نشستم فکر کردم ببینم جای چی تو زندگیم خالیه...چی باید باشه که نیست...
همه ی توانم رو واسه داشتنش گذاشتم!
می دونی موفق ترین آدم ها همونایی هستن که می جنگن برای اینکه هر چیزی سر جای خودش باشه...
من ترجیح میدم تو زندگیم از هر چیزی کم داشته باشم تا اینکه بعضی چیزا تو زندگیم زیاد باشه ولی جای خیلی چیزا خالی باشه...
حرفاش که تموم شد زدم رو شونه ش و گفتم : آره...تو درست میگی رفیق ، ولی یادت باشه بعضی جا خالی ها تو زندگی هستن که تا ابد پر نمیشن...
همونایی که یه روزی سر جاشون بودن ولی جا خالی کردن و رفتن...
قانون های زندگی همیشه هم ساده نیست
.______
آدم های دوست داشتنی…
بعضی آدم ها را نمی شود دوست نداشت.
آمده اند تا دنیای سیاه و سفیدت را همرنگ لبخندشان کنند و به تو بفهمانند که دنیا هنوز جای خوبی است، برای نفس کشیدن. حتی اگر تمام عمرت را بگردی هم دلیل دوست داشتنی بودنشان را پیدا نمی کنی.
نه با عطر خاصی به لحظه های تنهایی ات هجوم می آورند
و نه همراه عروسک کوچک آویزان ازآینه، برایت یاد آورروز های خوب می شوند نه صدایشان تکه های دلت را بند می زند و نه رویای قشنگی برایت زمزمه می کنند. اما طور عجیبی هستند.
انگار آفریده شده اند تا دوستشان داشته باشیم… تا مهربانی کنند…
و برای ثانیه ثانیه ی نبودنشان حسرت و دلتنگی به بار بیاورند.
این ها همان آدم هایی هستند که فراموش کردنشان حتی از ضعیف ترین حافظه ها هم بر نمی آید.
همان هایی که رسالتشان معجزه ای است برای شب های تاریک و پر تشویش دیگران.
حتی اگرسال ها بگذرد از این دیدار، باز هم به گوشه ای از تنهایی ات سرک می کشند و می شوند دلیل کوچک خوشبختی.
این آدم ها را نمی شود دوست نداشت، چون برای دوست داشته شدن آفریده شده اند…
_______
کاشکی
آدمها با دور شدنشان
دوست داشتنشان را هم میبردند...
_____
می روی که خوشبخت شوی
و من
حال کودکی را دارم
که نخ بادبادکش پاره شده
مانده
برای اوج گرفتنش ذوق کند
یا برای از دست دادنش گریه