جامعه‌ی اهل گفتگو توتم و تابو ندارد

جامعه‌‌ی اهل گفتگو، جامعه‌ای است که در آن جامعه، هیچ چیز آنقدر نجس و یا آنقدر پاک و مقدس نیست که نتوان در مورد آن حرف زد

بنابراین در جوامعی که توتم و تابو (معنای خاصی از توتم و تابو) وجود دارد، خبری از گفتگو نخواهد بود

تابو یعنی چیزهایی آن قدر پلید و نجس و پلشت‌اند که افراد سمت آن‌ها نمی‌روند و طبیعتا گفتگویی هم در باب آن‌ها صورت نمی‌دهند

تابوها محرّماتی هستند که آن‌قدر نجس شناخته شده‌اند، که صحبت از آن‌ها منع شده است

سخن طرفداران این نوع محرمات هم این است که «الباطل یموت بترک ذکره» یعنی چیزی که باطل است را رها کنید ، تااز بین برود

توتم، آن‌چیزی است که آن قدر پاک و مقدس شمرده شده‌است، نمی‌توان در مورد آن سخن گفت

جوامع اهل گفتگو، توتن و تابو ندارند و در مورد همه‌چیز آماده‌ی گفتگو هستند، هرچند که گفتگو در مورد آن در نظر اول، با اکراه باشد

جامعه‌ی اهل گفتگو معتقد است که بعد از گفتگو است که می‌توان امور را تعیین تکلیف کرد، نه آنکه پیش از هر گونه گفتگو، حکم صادر شود

...

در صد سال اخیر منازعات بسیاری در کشور ما رخ داده است که فقدان گفتگو، عامل آن‌ها بوده است

...

برشی از سخنرانی مصطفی ملکیان

با موضوع فواید رواج گفتگو برای جامعه

اسفند ۱۳۹۶