LIFO POLITICS

Την επιλογή της ανώτατης ηγεσίας της δικαιοσύνης, από την εκτελεστική εξουσία, θεωρεί ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της δικαιοσύνης ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Δημήτρης Βερβεσός. «Εκεί είναι το πρόβλημα» λέει, κυρίως διότι «αφενός η ηγεσία της δικαιοσύνης διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, αφετέρου, μόλις οι δικαστές αφυπηρετούν, οι κυβερνήσεις τους τοποθετούν σε θέσεις του δημόσιου τομέα και σε των Ανεξάρτητων αρχών». Όταν κάποιος δικαστής «πρέπει να δώσει διαπιστευτήρια στην κυβέρνηση για να γίνει πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου» και μετά για να τοποθετηθεί σε σημαντικές δημόσιες θέσεις από αυτήν, είναι προφανές ότι υπάρχουν ζητήματα σχετικά με την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του. Ο πρόεδρος του ΔΣΑ αναφέρει ότι η δικαιοσύνη οφείλει να έχει μηχανισμούς ελέγχου αλλά αυτοί δεν λειτουργούν σήμερα στη χώρα μας. Μεγάλο πρόβλημα, όπως λέει, υπάρχει και με την αξιολόγηση των δικαστικών. «Το μεγάλο πρόβλημα στη δικαιοσύνη είναι η παντελής έλλειψη επιθεώρησης δικαστηρίων. Ο θεσμός της επιθεώρησης δεν λειτουργεί και ο κάθε δικαστής για να αξιολογηθεί επιλέγει ο ίδιος ποιες αποφάσεις θα στείλει». Ο Δημήτρης Βερβεσός επισημαίνει και τις δύο ταχύτητες με τις οποίες λειτουργεί η δικαιοσύνη, καθώς «στις υποθεσεις των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων η δικαιοσύνη κινείται πολύ πιο γρήγορα από ότι στις υποθέσεις των απλών πολιτών».

Η καθηγήτρια Ιστορίας και Πολιτισμού, Αννα Καρακατσούλη, η οποία μελέτησε την ιστορία της ελληνικής ακροδεξιάς από το 1974 και μετά, και κυρίως την ιδεολογια, τα ρεύματα και την βιβλιοπαραγωγή της στη χώρα μας, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει μία δυναμική στην ακροδεξιά, την οποία πρέπει να λάβουμε υπόψιν. Η Αννα Καρακατσούλη δούλεψε με τα εργαλεία της ιστορίας του βιβλίου και παρακολούθησε την εκδοτική παραγωγή και τα έντυπα που χρησιμοποιεί η ακροδεξιά για να διακινεί τις θέσεις και την ιδεολογία της. Η μελέτη της, που εντόπισε πάνω από 4.000 βιβλία, παρουσιάζεται στο βιβλίο της «Το ξίφος του πνεύματος» που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Αναφέρει ότι «Στις αρχές του 21ου αιώνα η ευρωπαϊκή ακροδεξιά εξελίσσεται ως δύναμη διεκδίκησης της πολιτιστικής ηγεμονίας» και εξηγεί γιατί πιστεύει ότι συμβαίνει αυτό, επισημαίνοντας πως ένας βασικός λόγος είναι η κατάρρευση του αριστερού αντιλόγου που έχει ταυτιστεί με το κατεστημένο. «Ζούμε σε πολύ μπερδεμένους καιρούς» όπως λέει και ένα παράδειγμα είναι η «μετατόπιση ανθρώπων από την άκρα αριστερά στην άκρα δεξιά που είναι ένα φαινόμενο που το παρατηρούμε».

«Δεν γίνεται να είσαι συστημικός και ολίγον αντισυστημικός. Τα πρώην κυβερνητικά κόμματα το πληρώνουν δημοσκοπικά αυτό και δείχνουν μία δυσκολία να κατανοήσουν ότι αν πας να διαγωνιστείς σε αυτό το γήπεδο, κερδισμένοι θα είναι οι αυθεντικοί εκφραστές αυτού του λόγου» λέει ο Ζαχαρίας Ζούπης, διευθυντής της εταιρείας Δημοσκοπήσεων Opinion Poll, στη Βασιλική Σιούτη.

«Υπήρχαν πολλές ευκαιρίες να αποφευχθεί το δυστύχημα, αλλά το πρόβλημα δεν ήταν ένα μόνο σημείο· όλα έγιναν λάθος εκείνο το βράδυ. Και όχι μόνο από τον σταθμάρχη, αλλά από πολλούς εμπλεκόμενους», λέει ο Κώστας Λακαφώσης στο LiFO Politics.Από την έρευνα της ομάδας του διαπίστωσε ότι οι κανονισμοί στον σιδηρόδρομο δεν τηρούνταν, αλλά κανείς δεν ήρθε ποτέ να ελέγξει τι πραγματικά συνέβαινε: «Ούτε ο ΟΣΕ, ούτε η Hellenic Train, ούτε η ΡΑΣ, ούτε η Διεύθυνση Ασφαλείας του υπουργείου».Την εξεταστική επιτροπή που συγκροτήθηκε για τα Τέμπη τη χαρακτηρίζει «αστεία»: «Οι βουλευτές δεν είχαν διαβάσει ούτε τη δικογραφία. Ήταν απλώς μια ανόητη κοκορομαχία».

Οι Τούρκοι ζήτησαν να υποχωρήσει η συζήτηση για την Αλεξανδρούπολη, οι Αμερικανοί όμως εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για αυτήν λέει ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής, Σωτήρης Σέρμπος στη Βασιλική Σιούτη.

Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και ειδικός στη Μέση Ανατολή υποστηρίζει ότι η Συρία δεν έχει γίνει προτεκτοράτο της Τουρκίας και ότι αυτή είναι μία εντύπωση που καλλιεργεί σκόπιμα η Τουρκία. Συμφωνεί ωστόσο ότι η Τουρκία έχει αυξημένη επιρροή στη νέα κυβέρνηση της Συρίας, την οποία συνδράμει για να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα.

Η Βασιλική Σιούτη συζητά με τον Άρη Δημοκίδη και τον Γιάννη Παντελάκη για τα πιο πολυσυζητημένα γεγονότα και πρόσωπα μιας χρονιάς που τα είχε όλα: από εκλογές και ανασχηματισμούς, μέχρι απρόσμενες διαγραφές και επεισοδιακές καθαιρέσεις.

Ο ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της ομάδας των ευρωπαίων σοσιαλιστών, Γιάννης Μανιάτης, αρμόδιος για θέματα άμυνας και διεθνών σχέσεων, μιλά στη Βασιλική Σιούτη για την επόμενη μέρα στη Συρία και την ανατολική Μεσόγειο.

Ποιοι είναι οι Ελληνορθόδοι της Συρίας και ποιος ο ρόλος της Ελλάδας στην προστασία τους; Ποιο είναι το νόημα του τηλεφωνήματος του Ελληνα πρωθυπουργού στον Πατριάρχη Αντιοχείας; Η Βασιλική Σιούτη συζητά με τον καθηγητή Θεολογίας, συγγραφέα και ερευνητή Παναγιώτη Ανδριόπουλο.

«Δεν ωραιοποιούμε τις καταστάσεις, υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν ακόμα» λέει στη Βασιλική Σιούτη ο Πάνος Αμυράς, διευθυντής Τύπου και Ενημέρωσης του γραφείου του Πρωθυπουργού και δίνει απαντήσεις για μερικά από τα σημαντικά ζητήματα της επικαιρότητας.

Η Βασιλική Σιούτη συζητά για την γερμανική πολιτική κρίση με τον δημοσιογράφο-ανταποκριτή γερμανόφωνων ΜΜΕ, Φέρρυ Μπατζόγλου και το αν αυτή σχετίζεται με την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ και το Ουκρανικό ζήτημα.

«Ο Κασσελάκης έσπασε το απόστημα και τώρα ρέει το πύον» λέει η Μέλπω Λεκατσά, αλλά δηλώνει πως η ίδια δεν είναι ούτε οπαδός, ούτε «Κασελίστας». Η γυναίκα που πριν από 51 χρόνια συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, μιλάει στην Βασιλική Σιούτη για τον αντιδικτατορικό αγώνα τότε, αλλά και για τον αγώνα για δημοκρατία σήμερα. Η Μέλπω Λεκατσά πριν από 51 χρόνια, φοιτήτρια της φαρμακευτικής τότε, συμμετείχε στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, ενάντια στην δικτατορία, και λίγο μετά συνελήφθη και μεταφέρθηκε στα κρατητήρια του ΕΑΤ ΕΣΑ όπου βασανίστηκε. Τις προηγούμενες μέρες πρωταγωνίστησε στις διαμαρτυρίες για τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις που έγιναν στο τελευταίο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.Η φωτογραφία με το πρόσωπο της πίσω από το τζάμι μιας κλειστής πόρτας δημοσιεύθηκε σε όλα τα ΜΜΕ και απέκτησε έναν συμβολικό χαρακτήρα. Μιλάει για την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τον αντιδικτατορικό αγώνα, αλλά και για το πως βρέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ 50 χρόνια μετά.

Ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων που εγκαταλείπει τα κόμματα που ψήφιζε, κατευθύνεται σε μία «γκρίζα ζώνη» και περιμένει, λέει στη Βασιλική Σιούτη ο διευθυντής της εταιρείας δημοσκοπήσεων, Opinion Poll, Ζαχαρίας Ζούπης. Οι υπόλοιποι ψηφοφόροι διαχέονται σε διάφορα κόμματα, όχι πάντα με τον πιο αναμενόμενο τρόπο. «Οι καιροί των μεγάλων ταυτίσεων έχουν εκλείψει προ πολλού» δηλώνει ο κ. Ζούπης και επισημαίνει ότι σήμερα «Οι περισσότεροι ψηφοφόροι δεν είναι δεδομένοι».

Ενδιαφέρον για τις διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει, αλλά μαζί με αρκετή επιφύλαξη και καχυποψία από τους πολίτες που περιμένουν να δουν αν μπορεί να αλλάξει. Κοινή διαπίστωση ότι ο πρόεδρος πρέπει να δράσει άμεσα την επόμενη μέρα και να αξιοποιήσει τους δύο υποψήφιους που έλαβαν περίπου το 40% στον πρώτο γύρο- το αποτέλεσμα του οποίου ανέδειξε την ανάγκη για σύνθεση.

«Περιφρονήσαμε τις ιδέες και αυτό κοστίζει γιατί γιγαντώνεται μια καρικατούρα λαϊκότητας» λέει ο καθηγητής, συγγραφέας και αρθρογράφος της LIFO στη Βασιλική Σιούτη.

«Να μην κάνουμε φέτος πολιτικά καλλιστεία» λέει για την επικείμενη εκλογή προέδρου το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Ζαχαριάδης στη Βασιλική Σιούτη. «Πέρσι πήγαμε πολύ γρήγορα και κάναμε λάθος» λέει με κάποια απογοήτευση, αλλά χωρίς να σταματά να ελπίζει. «Μπορούμε και καλύτερα» δηλώνει, ζητώντας να περιμένουν όλοι να τελειώσει ο κύκλος των εσωτερικών διεργασιών των κομμάτων. «Οταν κλείσει θα μπούμε σε νέα φάση».

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ βαδίζουν προς την εκλογή ηγεσίας στα κόμματα τους το επόμενο διάστημα, αλλά και στη Νέα Δημοκρατία, παρά την πολιτική της κυριαρχία, υπάρχουν προβληματισμοί και ανησυχίες.

Ο μαθηματικός και συγγραφέας Βασίλης Λιόσης, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του «Μισός αιώνας από τη Μεταπολίτευση», μιλά για τον ορισμό της Μεταπολίτευσης, τα κομβικά γεγονότα και κάνει αποτίμηση της περιόδου αυτής. Για τη διάρκεια και το τέλος της Μεταπολίτευσης δεν υπάρχει μία άποψη, αλλά πολλές. Σύμφωνα με τον Βασίλη Λιόση, αυτή κράτησε περίπου μία δεκαετία, μέχρι το 1985, οπότε αρχίζει, όπως αναφέρει, η καθοδική πορεία της δράσης των λαϊκών μαζών μαζί με την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής.

Ο διεθνολόγος Κώστας Λάβδας μιλά για το Ουκρανικό, τις ΗΠΑ και την ΕΕ καθώς και για τον ρόλο της Τουρκίας, την οποία οι βαλτικές χώρες και η κ, Κάγια Κάλας θεωρούν πολύτιμο σύμμαχο. «Υπάρχουν think tanks στην Ευρώπη τα οποία πιέζουν για την συμπερίληψη της Τουρκίας σε κάποια από τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Άμυνας» αναφέρει.

«Η κοινωνία περιμένει λύσεις, δεν έχει ανάγκη από κόμματα διαπιστώσεων» λέει στη Βασιλική Σιούτη ο πολιτικός αναλυτής και διευθυντής ερευνών της OpinionPoll Ζαχαρίας Ζούπης.

«Η γλύκα της εξουσίας ήταν πιο ισχυρη από την γλύκα της αξίας» λέει για την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για τον οποίο υποστηρίζει ότι σήμερα είναι «κόμμα της δεξιάς». «Η αριστερά έχει μια ιστορία παληκαριάς και αντίστασης» λέει ο Αλέκος Αλαβάνος αλλά αυτά υποστηρίζει πως καταπατήθηκαν από το κόμμα που σήμερα εξακολουθεί να λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, όμως «είναι άλλο κόμμα», ένα κόμμα «της δεξιάς» όπως λέει. Στην ερώτηση πού είναι η αριστερά στην Ελλάδα σήμερα, απαντά ότι είναι στα όνειρα των νέων. «Στους νέους υπάρχει μια πηγή, η οποία μπορεί να ποτίσει τον κήπο, αλλά δεν εμπνέονται καθόλου από την πολιτική, δεν πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει κάτι σοβαρό από την πολιτική κι ετσι δεν ασχολούνται. Δεν θεωρούν τον εαυτό τους αριστερό, έχουν όμως όνειρα…».

Η ανταποκρίτρια της ΕΡΤ και του ΡΙΚ Θωμαΐς Παπαϊωάννου μιλάει στη Βασιλική Σιούτη για όσα συμβαίνουν στο περίπλοκο πολιτικό σκηνικό της Γαλλίας.

Ο συγγραφέας και αρθρογράφος της LiFO Γιάννης Παντελάκης συζητά με την Βασιλική Σιούτη για το εκλογικό αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών και εξηγεί γιατί πιστεύει ότι «για την ώρα ο Μητσοτάκης μπορεί να κοιμάται ήσυχος».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά «το χαστούκι των εθνικών εκλογών και την περιδίνηση του, βγήκε πιο δυνατός» λέει στη Βασιλική Σιούτη o υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νικόλας Φαραντούρης ενώ δηλώνει ενθουσιώδης υποστηρικτής του διαλόγου της κεντροαριστεράς και προβλέπει πολλές πολιτικές εξελίξεις μετά τις ευρωεκλογές.

Ό,τι συμβαίνει στο Ιράν, στη Ρωσία έχει άμεσο αντίκτυπο και στα Βαλκανια και στην Ελλάδα λέει ο πρέσβης ε.τ Αλέξανδρος Μαλλιάς, καθώς η παγκοσμιοποίηση δεν έχει μόνο οικονομικό αντίκτυπο και οι επιπτώσεις είναι άμεσες. Για τα προβλήματα των Βαλκανίων λέει πως δεν είναι σημερινά. «Πολλά από τα βαλκανικά προβλήματα του 1919 ξανάνοιξαν το 1991» μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Η διαπραγμάτευση με την τότε ΠΓΔΜ, ήταν εξαρχής για ονομασία η οποία περιείχε πάντοτε τον όρο Μακεδονία. Ο κ.Μαλλιάς, ο οποίος έχει υπηρετήσει στα Σκόπια συνολικά 4,5 χρόνια, αναφέρει ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να είχε πετύχει καλύτερο αποτέλεσμα, αν πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών είχε προηγηθεί μία προσπάθεια, εμπιστευτικής ενημέρωσης (από την κυβέρνηση) ορισμένων πολιτικών, οι οποίοι είχαν ασχοληθεί από το 1992-93 με αυτό το ζήτημα. «Αντ’ αυτού, αν δείτε τα πρακτικά της συζήτησης στη Βουλή του Ιουνίου 2017, 48 ώρες προ της υπογραφής στις Πρέσπες της Συμφωνία, θα δείτε ότι η τότε κυβέρνηση κάθε άλλο παρά θέλησε να χρησιμοποιήσει κατευναστικό λόγο. Οι επιθετικοί προσδιορισμοί που χρησιμοποιήθηκαν σε βάρος όλων, ανεξαιρέτως, των Ελλήνων πολιτικών, οι οποίοι είχαν ασχοληθεί με αυτό το θέμα από το 1991, δεν ήταν οι κατάλληλοι εάν ήθελαν να πετύχουν» εθνική συνοχή». Εκτιμά ότι η χώρα θα μπορούσε να έχει πετύχει ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα για την Συμφωνία των Πρεσπών και να αποφύγει ορισμένες παγίδες, «αν υπήρχε διάθεση από τους τότε διαπραγματευτές για μία ευρύτερη στήριξη στη Βουλή» αλλά αυτό δεν έγινε, λέει. Για τη δίκη του Φρέντη Μπελέρη, την οποία παρακολούθησε, αναφέρει ότι δεν παρουσιάστηκε κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του στο αλβανικό δικαστήριο.Κατά του Μπελέρη κατέθεσε μόνο ο αστυνομικός που τον συνέλαβε και ο μάρτυρας κατηγορίας, ο οποίος είπε ότι πήρε 7.000 ευρώ από την αστυνομία της Αλβανίας. Για μια αστήρικτη κατηγορία «ότι δωροδόκησε με το ποσο των 320 ευρώ συνολικά για κάποιες ψήφους, ο νόμιμα εκλεγμένος δήμαρχος Χειμάρρας είναι εδώ και 380 μέρες φυλακισμένος σε αλβανικές φυλακές» αναφέρει ο κ. Μαλλιάς και υποστηρίζει ότι «η δικογραφία αθωώνει τον Μπελέρη». Ο πρέσβης ε.τ υποστηρίζει ότι «βάσει του κατηγορητηρίου ο κ. Μπελέρης δεν θα έπρεπε να προφυλακιστεί ούτε μία μέρα» και επισημαίνει ότι ήταν ο συζυγος της πρώην υπουργού Εξωτερικών αυτός που ήθελε να τους πάρει τα σπιτια και να τα κάνει ξενοδοχεία: «Ο συζυγος της υπουργού Εξωτερικών πήγε να κλέψει τις ελληνικές περιουσίες με εντολή του πρωθυπουργού. Για τι κράτος δικαίου μιλάμε;». Παραδέχεται ότι η Αθήνα άργησε να καταλάβει το παιχνίδι του Ράμα στην υπόθεση Μπελέρη καθώς ο Αλβανός πρωθυπουργός έδινε άλλες διαβεβαιώσεις. «Ο Ράμα απεδείχθη κατεξοχήν εκπρόσωπος της σχολής αναξιοπιστίας. Με τέτοιους εχουμε να κάνουμε». Ο κ. Μαλλιάς αναφέρεται και στην αδυναμία των ελληνικών κυβερνήσεων να περάσουν στα ευρωπαϊκά συμπεράσματα δεσμευτικότερες διατάξεις για το ζήτημα της Χιμάρας και των περιουσιών της ελληνικής μειονότητας. «Οταν από το 2013 συνεχώς λέμε ότι στηρίζουμε άνευ ανταλλαγμάτων την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία στην ΕΕ, -ήταν η σημαία μας- και όταν η Ελλάδα αντιτάσσεται στις προτάσεις Μακρόν για να μπει ένας κόφτης στις συνομιλίες για ένταξη των χωρών που δεν σέβονται και δεν τηρούν τα υπεσχημένα, ε πως θέλετε μετά, όταν ανακύπτουν τα ζητηματα, να τους πείσουμε» λέει, ενώ επισημαίνει ότι οι ελληνικές αρχές δεν έλαβαν ούτε ένα διοικητικό μέτρο εναντίον όσων εστησαν την υπόθεση Μπελέρη».

Γιατί έχασαν οι μετριοπαθείς σοσιαλδημοκράτες της Βόρειας Μακεδονίας και κέρδισαν με τόσο μεγάλη διαφορά οι εθνικιστές του VMRO; Τι σημαίνει αυτό για τη Συμφωνία των Πρεσπών και την ευρωπαική πορεία της χώρας; Ποιος είναι ο ρόλος των δύο αλβανικών κομμάτων και ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές της νέας κυβέρνησης;

«Δεν είναι δικαιοσύνη αυτή» φώναζαν οι συγγενείς των θυμάτων της πυρκαγιάς στο Μάτι όταν ανακοινώθηκε η δικαστική απόφαση για τους λιγοστούς κατηγορούμενους που καταδικάστηκαν για πλημμελήματα με εξαγοράσιμες ποινές. Οι πολιτικοί και αυτή τη φορά βρέθηκαν από νωρίς εκτός του κάδρου των ευθυνών, παρά τις τεράστιες ελλείψεις και τα λάθη που έγιναν. Η δικογραφία που πήγε στη Βουλή και αφορούσε μήνυση από συγγενείς θυμάτων στο Μάτι κατά του Πάνου Σκουρλέτη και του Νίκου Τόσκα είχε την ίδια τύχη που έχουν όλες. Μπήκε στο αρχείο και κανένας βουλευτής δεν ζήτησε τη διευρεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών τους. Η δίκη για το Μάτι καθυστέρηση έξι χρόνια, στη διάρκεια της οποίας ακούστηκαν πολλά και παρουσιάστηκαν αποκαλυπτικά στοιχεία, αλλά ελάχιστα απασχόλησαν την κοινή γνώμη. Ούτε κανένας πολιτικός διαμαρτυρήθηκε για την απουσία κράτους δικαίου. Η Βασιλική Σιούτη συζητά με Μαρίνα Καρύδα, η οποία κατοικεί στο Μάτι και έχει καταγράψει όλα τα γεγονότα και τις μαρτυρίες που σχετίζονται με την καταστροφική πυρκαγιά που σκότωσε 104 ανθρώπους και τραυμάτισε δεκάδες άλλους και τον δημοσιογράφο Μάκη Πολλάτο που παρακολούθησε τη συνέντευξη που έδωσε η πολιτική ηγεσία τρεις μέρες μετά, υποστηρίζοντας ότι τα έκανε όλα σωστά.

Η Βασιλική Σιούτη συνομιλεί με τον ιστορικό και υποψήφιο ευρωβουλευτή της Νέας Αριστεράς, Κωστή Καρπόζηλο, για τη γέννηση του ελληνικού εργατικού κινήματος και τους πρωτεργάτες του.

«Οι εισαγγελικές αρχές δεν μπορούν να αγγίξουν έναν υπουργό, δεν μπορούν να ζητήσουν την άρση ασυλίας του, όπως τη ζητάνε για τον βουλευτή», αναφέρει ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Χρυσόγονος, στη Βασιλική Σιούτη. Ο μόνος τρόπος για να ερευνηθεί ποινικά ένας υπουργός είναι να κινηθεί η Βουλή εναντίον του, εξηγεί. Αλλά «πως θα κινηθεί εναντίον ενός μέλους της η κοινοβουλευτική πλειοψηφία;» αναρωτιέται και προτείνει να αλλάξει το περίφημο άρθρο 86, περί ευθύνης υπουργών και να μειωθει η παρεχόμενη συνταγματική προστασία στα πολιτικά πρόσωπα.

«Στην αρχή φαινόταν ανέφικτο, αλλά τελικά συμφώνησαν όλες οι πλευρές» λέει για τη σημαντική κυπριακή πρωτοβουλία αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα,ο δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος από την Λευκωσία. H Βασιλική Σιούτη τον ρωτάει για το κλίμα των ευρωεκλογών στην Κύπρο, για την ιδιαιτερότητα του μεταναστευτικού ζητήματος και για τις προσδοκίες επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος 50 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή. Πριν από το τέλος του μήνα θα ξεκινήσει ξανά η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, λέει στο Lifo Politics ο δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος από την Λευκωσία. Η Κύπρος φέτος συμπληρώνει 20 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή. «Υπήρχαν μεγαλύτερες προσδοκίες για την επίλυση του Κυπριακού από την συμμετοχή στην ΕΕ. Η συνολική αποτίμηση όμως, είναι μάλλον θετική» αναφέρει. Το μεταναστευτικό είναι από τα μεγάλα προβλήματα για την Κύπρο, που σηκώνει αναλογικά με το μικρό μέγεθος της το μεγαλύτερο βάρος. «Τον τελευταίο μήνα καταγράφονται πάνω από χίλιες αφίξεις την εβδομάδα».

Η Βασιλική Σιούτη μιλά με τον Μάκη Πολλάτο, διευθυντή ειδήσεων της LiFO, για την κατάσταση στο Ισραήλ και το Ιράν.

Το one laptop per child ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που έκανε στη ζωή του ως τότε, αλλά σήμερα του περνάει από το μυαλό και μια πιο ενεργή εμπλοκή στα κοινά. «Είναι κάτι που συζητώ, δεν με αφήνει αδιάφορο» λέει ο κ. Μιχάλης Μπλέτσας.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για την ομογένεια, Γιώργος Κώτσηρας, μιλάει στη Βασιλική Σιούτη για την για την επιστολική ψήφο δηλώνοντας αισιόδοξος ότι μέχρι τις 29 Απριλίου, που κλείνει η πλατφόρμα, θα υπάρξουν περισσότερες εγγραφές, καθώς «όσο πλησιάζουμε στον χρόνο των ευρωεκλογών, το ενδιαφέρον θα αυξάνεται» και διευκρινίζει ότι πλέον μόνο με επιστολική ψήφο θα μπορεί να ψηφίσει κάποιος στο εξωτερικό.

Η Βασιλική Σιούτη συζητά με τον συγγραφέα-δημοσιογράφο και αρθρογράφο της Lifo, Γιάννη Παντελάκη, για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, για τους «μεσσίες» στην αριστερά και για τις αιτίες που τροφοδοτούν την άνοδο της δεξιάς και στην Ελλάδα.

Πριν από λίγο καιρό ανακοινώθηκε στη Γερμανία η δημιουργία κόμματος- παρακλάδι του τουρκικού ΑΚΡ, με σκοπό τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές, ώστε αν καταφέρει να εκλέξει ευρωβουλευτές, αυτοί να γίνουν η φωνή του Ερντογάν στο Ευρωκοινοβούλιο. Το κόμμα ονομάζεται DAVA από τα αρχικά του ονόματος του, που είναι «Δημοκρατική Συμμαχία για την Πολυμορφία και την Αφύπνιση». Στις ευρωεκλογές, λέει ο Ρόναλντ Μαινάρντους, δεν ισχύει το πλαφόν των γερμανικών εθνικών εκλογών του 5%. «Μπαίνει κανείς με 0,6%, δηλαδή με 250.000 ψήφους. Για αυτό οι ιδρυτές του τουρκικού κόμματος είναι αισιόδοξοι. Αν το DAVA είναι καλά οργανωμένο και ξοδέψει κάποια χρήματα, μπορεί να βγάλει έναν-δύο ευρωβουλευτές και θα είναι η φωνή της Τουρκίας στην ευρωβουλή. Αυτο θέλει να κάνει ο κ. Ερντογάν». Ο Ρόναλντ Μαινάρντους μιλάει επίσης για τον ρόλο της Γερμανίας ως μεσολαβητή στα ελληνοτουρκικά και επισημαίνει μερικές αλλαγές που σημειώνονται τελευταία.

Η Βασιλική Σιούτη συνομιλεί με τον καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου, Κώστα Λάβδα, για τον πολυπολικό κόσμο που έχει αναδυθεί, για τους κινδύνους της καρτελοποίησης της πολιτικής, για την Ουκρανία, την Τουρκία και τη σημασία των αμερικανικών εκλογών.

Ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος μιλάει στη Βασιλική Σιούτη για όλες τις αλλαγές στις ερχόμενες ευρωεκλογές.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική συγκυρία, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, δεν μας αφήνει να πλήξουμε, καθώς μας προκαλεί να την παρακολουθησουμε και να την εξηγήσουμε. Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια δεξιά στροφή, αλλά υπάρχει και ρευστότητα. Η αριστερά και η κεντροαριστερά δεν είναι στην καλύτερη τους περίοδο και το πολιτικό τοπίο μοιάζει να είναι ξανά υπό διαμόρφωση. Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου θα είναι το βαρόμετρο που θα καταγράψει τον συσχετισμό δυναμεων τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ΕΕ και αυτή τη φορα για πολλούς λόγους μοιάζει να είναι πιο σημαντικές από άλλες φορές γιατί αναμένεται να καταγράψουν τη βούληση των πολιτών για το προς τα που θέλουν να κινηθεί η ΕΕ.

Η Βασιλική Σιούτη συζητά με τον αμυντικό συντάκτη και δημοσιογραφο της LiFO, Μάκη Πολάτο, για όλες τις τελευταίες εξελίξεις στην κούρσα των εξοπλισμών.

«Aπό το 2019 ως το 2024 έχουμε την κυριαρχία ενός κόμματος και παράλληλα την απουσία άλλου πόλου εξουσίας, ενώ όποιες απώλειες έχει η κυβερνηση κατευθύνονται προς τα δεξιά και όχι αριστερά» λέει στη Βασιλική Σιούτη ο δημοσιογράφος και αρθρογράφος της LiFO, Γιάννης Παντελάκης.

Ο Ερντογάν έχει πάρει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα που λέει ότι πρεπει να πέσει η ένταση με την Ελλάδα, αν θέλει να έχει μια πιο ομαλή σχέση με την Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες, λέει η Ινώ Αφεντούλη, σχολιάζοντας την αλλαγή της στάσης του Τούρκου προέδρου. Θεωρεί ότι ο Ερντογάν «είναι ένας ηγέτης μεγάλου βεληνεκούς, μας αρέσει-δεν μας αρέσει» και εκρήξεις του δεν προέρχονται από το θυμικό, αλλά είναι υπολογισμένες. Τον χαρακτηρίζει «ελεγχόμενα απρόβλεπτο» και υποστηρίζει ότι «η τουρκική διπλωματία έχει δώσει πάρα πολλά δείγματα σκληρού ρεαλισμού». Η ελληνική θέση όμως είναι αναβαθμισμένη τελευταία «λόγω σταθερότητας στη δική μας πλευρά και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή». Επισημαίνει ότι «η Ελλάδα για την Τουρκία θεωρείται το καλό παιδί της δύσης» καθώς και ότι «η επιθυμία του Ερντογάν να παίξει ρόλο ηγετικό στον αραβικό κόσμο δεν γίνεται δεκτή από τους Αραβες». Για τον πόλεμο στη Γάζα λέει ότι αυτό που γίνεται εκεί είναι χωρίς προηγούμενο, με τεράστιο ανθρώπινο κόστος και για το ουκρανικό ότι η επίλυση του θα είναι επώδυνη για την Ουκρανία, καθώς εκτιμά ότι δεν θα υπάρξει επιστροφή εδαφών.

Η Βασιλική Σιούτη και οι δημοσιογράφοι της LiFO Αρης Δημοκίδης και Γιάννης Πανταζόπουλος σχολιάζουν σε χαλαρό ύφος τις σημαντικότερες πολιτικές εξελίξεις της χρονιάς.

Ο έμπειρος δημοσιογράφος και πρώην διευθυντής της εφημερίδας «Αυγή», Δημήτρης Στούμπος λέει ότι «έχει γεμίσει με πολλά αντίσκηνα» ο χώρος που κάλυπτε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι πρότινος και παρατηρεί ότι οι περισσότεροι δεν έχουν αποφασίσει ακόμα να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Η κατεύθυνση στην οποία θα οδηγήσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο Στέφανος Κασσελάκης θα διαπιστωθεί στις 10 Δεκεμβρίου λέει, όταν θα συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή για να ορίσει τον προγραμματισμό του συνεδρίου.

O καθηγητής και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Γιάννης Βαληνάκης, υποστηρίζει ότι ο Ερντογάν θέλει να αλλάξει τα σύνορα και «η ελληνική κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις παρακαλούν για ήσυχα καλοκαίρια», εκτιμώντας ότι με αυτή τη στάση στέλνουν μήνυμα στον «επιθετικό γείτονα» ότι η χώρα πάνω από όλα θέλει την ησυχία της και «είναι έτοιμη να συμβιβαστεί» όπως λέει. Θεωρεί πως είναι απλό «να ζητήσουμε από τους Ευρωπαίους, να μην πάρει η Τουρκία την τελωνειακή ένωση, που σημαίνει πολλά χρήματα και πολλά οφέλη, αν δεν άρει τις απειλές της κατά της ελληνικής κυριαρχίας». Ο κ. Βαληνάκης αναφέρει ότι η κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή πέτυχε να οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες με τη συμφωνία του 2009 με την Αλβανία και ισχυρίζεται ότι ήταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου που ακολούθησε, η οποία με τους κακούς χειρισμούς της την άφησε να πέσει. Λέει πως ήταν μία διεθνής συμφωνία που δέσμευε κάθε πλευρά και θα έπρεπε να την αποδεχθεί η Αλβανία», όπως κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη για την Συμφωνία των Πρεσπών, «που λέει ότι υπογράφηκε άρα πρέπει να τη δεχτεί». «Η Αλβανία ήρθε μετά, με εσωτερικά τερτίπια και είπε “όχι, εγώ την αμφισβητώ διότι δεν εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον”. Αλίμονο αν κάθε χώρα μετά την υπογραφή μιας συμφωνίας λέει ότι την αμφισβητεί. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν την αφήνεις να το κάνει αυτό και της κλείνεις το δρόμο προς την ΕΕ» υποστηρίζει, τονίζοντας ότι η τότε ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να αναγκάσει την άλλη πλευρά να την αποδεχθεί. «Είναι αυτό που λέμε pacta sunt servanda».

Oι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ επιταχύνθηκαν σφόδρα από την εκλογή ενός απροσδόκητου νέου αρχηγού, του κ. Κασσελάκη, ο οποίος δημιούργησε μία τρικυμιώδη κατάσταση, μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προκάλεσε αυτά τα αποσχιστικά φαινόμενα, τα οποία δεν θα σταματήσουν εδώ» αναφέρει ο καθηγητής και πρώην υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σημίτη, Νίκος Χριστοδουλάκης. Για τον Στέφανο Κασσελάκη λέει ότι μοιάζει με τον διευθυντή που πήγε σε μια εταιρεία, που αντιμετωπίζει προβλήματα, για να κάνει αναδόμηση, αλλά τελικά επιφέρει μία περαιτέρω καταστροφική αποδόμηση. Χαρακτηρίζει ως ασυναρτησίες «όσα είπε για το δημόσιο χρέος επί Σημίτη» και ως «πυροτεχνήματα που σκάνε στα χέρια του» τις περισσότερες παρεμβάσεις του. Λέει για αυτόν ότι εμφανίστηκε ως μεσσίας και «το γεγονός ότι δεν είχε σχέση με την αριστερά, θα είναι το μικρότερο πρόβλημα, που θα έχει να αντιμετωπίσει» ενώ επισημαίνει την αδυναμία διαμόρφωσης ενός πολιτικού λόγου. Το «να ανοίξει την πόρτα ένας μεσσίας, να μπει και να στρογγυλοκαθίσει», όπως λέει, «δεν έχει προηγούμενο στην Ελλάδα, ούτε και σε άλλα ευρωπαϊκά κόμματα». Ο Νίκος Χριστοδουλάκης εκφράζει τον ευρύτερο προβληματισμό του για τη διαδικασία εκλογής προέδρων από τα μεγάλα κόμματα, για την οποία εκτιμά ότι χρειάζεται αναθεώρηση. «Δεν μπορεί να γράφεσαι την παραμονή και να ψηφίζεις την επόμενη. Τα κόμματα οφείλουν να επανεξετάσουν αυτόν τον εντελώς ανοιχτό, άρα στην πράξη εντελώς ανεξέλεγκτο τρόπο προσέλευσης και ψηφοφορίας». Για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δηλώνει πως ακολουθεί μία σώφρωνα πολιτική και «Δεν διαλαλεί “ανοίξαμε και σας περιμένουμε”» αλλά, «οικοδομεί την επιρροή του κόμματος σταδιακά, χωρίς πρόχειρες κατασκευές». «Δεν θέλει βιασύνη, θέλει πολλή δουλειά. Αυτή είναι η άποψή μου κι ελπίζω να συμφωνούν οι περισσότεροι. Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν όλες οι απόψεις. Υπάρχει μία άποψη: “ανοίξτε τις πόρτες και όποιος θέλει να μπει, ας μπει” ακόμα και αν δεν υπάρχουν διασφαλίσεις. Υπάρχει και η άποψη: “κλείστε τις πόρτες να μην μπει κανένας” . Και οι δύο αυτές απόψεις είναι ακραίες», λέει και υποστηρίζει τη θέση «Ούτε διάπλατα ανοιχτές πόρτες, ούτε περίκλειστο κόμμα». Στην οικονομία λέει ότι έχουν γίνει βήματα προόδου και ότι «η Ελλάδα, κυρίως λόγω του τουριστικού ρεύματος, σημείωσε μια ανάπτυξη, και το 2022 και το 2023, η οποία είναι αξιόλογη και μακάρι να συνεχίσει». «Η ανεργία όμως, ναι μεν μειώθηκε, αλλά εξακολουθεί να είναι από τις μεγαλύτερες στην ΕΕ» αναφέρει. «Οι εξαγωγές αυξήθηκαν, όχι τόσο όμως, όσο αυξήθηκαν οι εισαγωγές, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας, έπειτα από αρκετά χρόνια, να ξαναγίνει έντονα αρνητικό και μάλιστα διευρυνόμενο, πράγμα το οποίο αν συνεχιστεί έτσι, θα δημιουργήσει μια σοβαρή απειλή για την ελληνική οικονομία». Ο πρώην υπουργός Οικονομικών υποστηρίζει ότι «δημοσιονομικά η κυβέρνηση ήταν η πιο τυχερή του τελευταίου μισού αιώνα», καθώς είχε την ευκαιρία να δώσει πάρα πολλά χρήματα λόγω της πανδημίας, «μοίρασε γύρω στα 60 δισ, ενώ ειδε το χρέος να μειώνεται σαν ποσοστό του ΑΕΠ, λόγω του πληθωρισμού τον οποίο δεν ενδιαφερόταν να μειώσει». Αναφέρει επίσης ότι η ελληνική οικονομία πάει καλύτερα σε σύγκριση με ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, «αλλά δεν έχει εκείνα τα εχέγγυα τα οποία θα της επιτρέψουν, μία απρόσκοπτη πορεία προς το μέλλον με τους ίδιους όρους» και δηλώνει ότι θα ήθελε πολύ να είναι στη θέση του κ. Μητσοτάκη, αυτή την περίοδο, όταν έχει απέναντί του τη Γερμανία, η οποία είναι αυτή που έχει τώρα προβλήματα στην οικονομία της και όχι η Ελλάδα.

Η αποχώρηση από την καγκελαρία της Ανγκελα Μέρκελ, που υποστήριζε την τιμωρητική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα, αλλά και η πολιτική Μητσοτάκη, που επιδοκιμάζεται στα οικονομικά και στα ελληνοτουρκικά από τους Γερμανούς και έχει βάλει στην άκρη το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου, είναι οι βασικοί λόγοι για τη βελτίωση των σχέσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τη Γερμανία. Παράλληλα, ο καγκελάριος Σολτς προσπαθεί να αξιοποιήσει την καλή αυτή σχέση προς όφελος του στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος, προσβλέποντας στην βοήθεια της Ελλάδας για τη μείωση των δευτερογενών ροών. Το μεταναστευτικό απασχολεί έντονα την γερμανική κοινωνία και επηρεάζει τις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Βερολίνο, δήλωσε πρόθυμος να συμβάλει σε αυτό και η γερμανική κυβέρνηση υπολογίζει στη βοήθεια του, όπως και στον Ταγίπ Ερντογάν, η ανακοίνωση της επίσκεψης του οποίου στο Βερολίνο ωστόσο, προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση σε αντίθεση με αυτή του Ελληνα πρωθυπουργού που θεωρήθηκε ρουτίνας.

«Η νέα κανονικότητα δεν θα έχει τους όρους της παλιάς κανονικότητας» λέει ο κ. Γλαβίνας, καθώς όπως εξηγεί,«η νέα κανονικότητα θα έχει πολλές και διαρκείς κρίσεις». Αναγνωρίζει ότι η κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας για την ώρα δεν απειλείται, αλλά στο ΠΑΣΟΚ εργάζονται «ώστε πολύ σύντομα να υπάρξει μια εναλλακτική πολιτική πρόταση διακυβέρνησης και για να αναδείξουν ένα νέο πολιτικό προσωπικό» που θα κερδίσει την εμπιστοσύνη.

Μια υπόθεση για το ποιος μπορεί να βρίσκεται πίσω από το χτύπημα της Χαμάς είναι «το Ιράν», μια άλλη «μπορεί να είναι η Ρωσία», λέει ο ομότιμος καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σορβόννη, Γιώργος Πρεβελάκης, μιλώντας στη Βασιλική Σιούτη, καθώς «τα στοιχεία δείχνουν ότι πίσω από τη Χαμάς υπάρχει μια πολύ έμπειρη και ισχυρή δύναμη». Στην ερώτηση γιατί αναφέρεται στη Ρωσία, απαντά ότι έχει και τη δυνατότητα και το κίνητρο, γιατί η κρίση αυτή στη Μέση Ανατολή βοήθησε να μετατοπιστεί η προσοχή από την Ουκρανία σε ένα άλλο μέτωπο. «Οι μυστικές της υπηρεσίες συνεργάζονται με τους πάντες. Δεν είναι μόνο οι Ρώσοι που το κάνουν αυτό. Και οι Αμερικανοί έχουν συνεργαστεί με όλους. Ο πόλεμος των μυστικών υπηρεσιών είναι ένας πολύ βρόμικος πόλεμος. Δεν έχει ούτε αρχές, ούτε αξίες, ούτε όρια». Όλα αυτά, όμως, όπως εξηγεί, είναι σε επίπεδο υποθέσεων. «Όπως σε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που αναρωτιόμαστε ποιος έχει το κίνητρο και ποιος έχει τις δυνατότητες». Αυτή η κρίση στη Μέση Ανατολή «έχει πολλούς ομόκεντρους κύκλους, γιατί επηρεάζει πάρα πολλές παγκόσμιες ισορροπίες», επισημαίνει ο κ. Πρεβελάκης. «Έβαλε φρένο σε μια ολόκληρη διαδικασία ομαλοποίησης, την προσέγγιση του Ισραήλ και σημαντικών αραβικών δυνάμεων όπως η Σαουδική Αραβία. Υπήρχε το σχέδιο να διαμορφωθεί ένας διάδρομος μεταφορών, επικοινωνίας, ένας εναλλακτικός “δρόμος του Μεταξιού” από την Ινδία, μέσα από τη Μέση Ανατολή. Όλα αυτά τώρα ανατρέπονται».Μια άλλη επισήμανσή του είναι ότι αν παρατηρήσει κανείς τον χάρτη, θα δει ποια κράτη στηρίζουν την Ουκρανία και ποια όχι. Η ίδια εικόνα στον χάρτη, λίγο-πολύ, επαναλαμβάνεται τώρα και με την κρίση στη Μέση Ανατολή.Οι κρίσεις στη Μέση Ανατολή είναι και κρίσεις στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κρατών, εξηγεί, και αναφέρει για το παράδειγμα της Γαλλίας, η οποία έχει τη μεγαλύτερη κοινότητα εβραϊκής διασποράς και ταυτόχρονα έναν τεράστιο αριθμό μουσουλμάνων. «Η Γαλλία έχει ενοχές απέναντι και στις δύο κοινότητες», εξηγεί. «Έχει ενοχές απέναντι στους Εβραίους λόγω του καθεστώτος του Βισί, που παρέδωσε στους ναζί πάρα πολλούς Εβραίους. Αλλά έχει ενοχές και απέναντι στους μουσουλμάνους, οι οποίοι προέρχονται από τις παλιές αποικίες και είναι πληθυσμοί τους οποίους η Γαλλία δεν μπόρεσε να εντάξει αποτελεσματικά και αυτό αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα. Η Γαλλία τους παρκάρισε στις τεχνητές πόλεις στα προάστια, τα οποία έχουν γκετοποιηθεί. «Η Γαλλία είναι σε πολύ δύσκολη θέση.Σήμερα πια η εξωτερική πολιτική και η εσωτερική πολιτική είναι πολύ δύσκολο να διαχωριστούν».

Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής, Σωτήρης Ρούσσος εκτιμά ότι ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η διαλεκτική της βίας, όπως λέει, ή ο φαύλος κύκλος της βίας είναι να πιέσουν οι ΗΠΑ το Ισραήλ να δεχθεί την λύση των δύο κρατών και τα αραβικά κράτη να πιέσουν τις Παλαιστινιακές οργανώσεις να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η όποια αμφισβήτηση της κυβέρνησης Νετανιάχου που υπήρξε το προηγούμενο διάστημα με τις κινητοποιήσεις και τις διαμαρτυρίες εναντίον της, υποστηρίζει ότι αυτή δεν αποτυπώνεται ως τέτοια στις εκλογές με κανέναν τρόπο, καθώς οι διαμαρτυρόμενοι είναι συνήθως από τα αριστερά κόμματα που κινούνται γύρω στο 10%. Οσο για τον ρόλο της Ελλάδας, εκτιμά ότι αυτός πρέπει να είναι πιο ενεργός και πολιτικός και υπάρχουν πολλά περιθώρια για μεσολάβηση. «Με το Ισραήλ έχουμε στενή συνεργασία, αλλά όχι συμμαχία» λέει. «Συμμαχία έχουμε με την Γαλλία. Οταν οι ΗΠΑ έβαλαν στο ράφι τον East Med, το Ισραήλ δεν αντέδρασε».

Με την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα, έκλεισε ένας ιστορικός κύκλος και το «εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ» όπως υπήρξε στον κύκλο αυτό, πολιτικά έχει τελειώσει, λέει ο Διονύσης Τεμπονέρας, μιλώντας στο podcast των Lifo Politics και στη Βασιλική Σιούτη. Υποστηρίζει ότι τα προβλήματα και οι παθογένειες που βγήκαν στην επιφάνεια μετά τη διπλή ήττα των βουλευτικών εκλογών, την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα και την ήττα των αυτοδιοικητικών εκλογών, δεν είναι καινούργια, αλλά έρχονται από το παρελθόν, ενώ επισημαίνει και την αδυναμία να διασυνδεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία. Σύνθεση αντί τυφλής σύγκρουσης ή διάσπασηςΟ ίδιος αποχώρησε από την εσωκομματική τάση της ΡΕΝΕ, στην οποία άνηκε, επειδή θεωρεί ότι εξάντλησε τη δυναμική της και πρωτοστάτησε στη δημιουργία ενός νέου δικτύου, που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα, το Δίκτυο της Εναλλακτικής και Κοινωνικής Αριστεράς. Στην ερώτηση γιατί έφτιαξαν άλλη μία ομάδα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, απαντά: «Επειδή βλέπαμε να έχει αναπτυχθεί ένας δυισμός μέσα στο κόμμα. Από τη μία είχαμε ορισμένα στελέχη -τα οποία ήταν και πέριξ της ηγεσίας- που φαίνεται είχαν αποφασίσει ως στρατηγική επιλογή μία τυφλή σύγκρουση, η οποία θα οδηγούσε μοιραία σε αυτό το οποίο τροφοδοτούσε την άλλη πλευρά, που επέλεγε μία διάσπαση. Χρειάζεται σύνθεση και υπέρβαση των διαφορών. Δεν υπάρχουν περιθώρια για διασπάσεις. Οι διασπάσεις οδηγούν σε αποστρατεύσεις και απογοητεύσεις και δυστυχώς αυτό που θα προκαλέσουν είναι την ενίσχυση της πολιτικής κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας». Δηλώνει ότι όσοι συμμετέχουν στο δίκτυο, αναγνώρισαν μια αναγκαιότητα, καθώς υπάρχει κόσμος που θέλει το εγχείρημα (του ΣΥΡΙΖΑ) πάσει θυσία να σωθεί. Επόμενο βήμα πρέπει να είναι η συγκρότηση μετώπων, «για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το «φαινόμενο Μητσοτάκη» αλλά και την πολιτική κυριαρχία, που τείνει να γίνει ιδεολογική ηγεμονία». Όχι στα θολά αντιδεξιά μέτωπαΕπισημαίνει ότι για αυτόν ο αντίπαλος τους δεν είναι το πρόσωπο του Μητσοτάκη, αλλά «οι δεξιές πολιτικές, οι οποίες φαίνεται να κυριαρχούν, αλλά και να επηρεάζουν ηγεμονικά, σε επίπεδο ιδεολογίας πλέον, όλο και περισσότερο κόσμο». Αυτό εκτιμά ότι για να το αντιμετωπίσουν «χρειάζεται η συγκρότηση δημοκρατικών μετώπων, όχι με θολά αντιδεξιά μέτωπα, αλλά με συσπειρώσεις πάνω σε συγκεκριμένες συμπράξεις». Με την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα, έκλεισε ένας ιστορικός κύκλος λέει και το “εγχείρημα συριζα” όπως υπήρξε στον κύκλο αυτό, πολιτικά έχει τελειώσει. «Το «εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ» όπως υπήρξε στον ιστορικό κύκλο που έκλεισε με την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα, πολιτικά έχει τελειώσει», αναφέρει και άρα οφείλουν να δουν τη νέα πραγματικότητα. Όλοι πρέπει να έχουν μία περίοδο χάριτοςΓια τον Στέφανο Κασσελάκη δηλώνει ότι «όλοι πρέπει να έχουν μία περίοδο χάριτος», καθώς «υπάρχει μία δημοκρατική εκλογή» και «ο Στεφανος Κασσελάκης είναι αρκετά νέος στα πολιτικά πράγματα της χώρας, προφανώς χρειάζεται μία περίοδο προσαρμογής και μία περίοδος ενημέρωσης σε σχέση με την ιστορική παράδοση του κόμματος, τη στρατηγική του, τις προτεραιότητες του, τις κυβερνητικές εμπειρίες της προηγούμενης περιόδου, την παρακαταθήκη του Αλέξη Τσίπρα…Είναι βέβαιο στην αρχή θα υπάρξουν και ολισθήματα, και αστοχίες και πολιτική απειρία» αναφέρει. Όμως «από εκεί και πέρα, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το αποτέλεσμα, να πλαισιώσουμε την προσπάθεια που γίνεται προκειμένου το εγχείρημα να πάει καλά». Καταστροφικό το ενδεχόμενο νέας αναβολής του συνεδρίου.Ο Διονύσης Τεμπονέρας λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα αντιμετωπίζει μια μεγάλη κρίση ταυτότητας και χρειάζεται να την επανακαθορίσουν όπως και το πλαίσιο γύρω από αυτή. Στην ερώτηση αν είναι βέβαιο ότι το συνέδριο θα γίνει τον Φεβρουάριο και δεν θα επιχειρηθεί ξανά να αναβληθεί, απαντά ότι κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό: «Το θεωρώ καταστροφικό. Ένα ενδεχόμενο που θα ρευστοποιήσει πλήρως το κόμμα και θα κάνει πάρα πολύ μεγάλη ζημιά εν όψει και της εκλογικής μάχης των ευρωεκλογών, αν είσαι με μια κρίση ταυτότητας απέναντι σε έναν ισχυρό αντίπαλο, αλλά και με έναν διεκδικητή πλέον, πολύ σοβαρό, που έρχεται και απειλεί ανταγωνιστικά τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στην περίπτωση αυτή νομίζω θα έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα» λέει και παραδέχεται ότι στο παρελθόν έκρυψαν τα προβλήματα κάτω από το χαλί και αυτό δεν πρέπει να ξανασυμβεί. «Αν δεν αντιμετωπίσουμε τις παθογένειες, επόμενη μέρα δεν θα υπάρξει» προειδοποιεί.