Iemand

Mensen een plek geven, dat is wat Niels graag doet. In zijn thuisstad Brussel loopt het als een rode draad door zijn leven. Een leven waarin hij systematisch gekozen heeft om niet te kiezen. Niet voor een afgebakende studierichting, niet voor een vaste werknemer. Maar wel voor visie. En die zag hij in vervulling gaan, maar om dat te bereiken vergat hij onderweg om voor zichzelf te zorgen. Nu is er een nieuwe balans, maar de visie, die blijft. Dit is een Iemand van Margot Otten.

Gaetane is 55 en zit te wachten op haar derde (!) harttransplantatie. En ze heeft ook een nieuwe nier nodig. Toch vindt ze dat ze hoerenchance heeft gehad. Want omdat ze dacht dat ze niet oud zou worden, heeft ze altijd haar zin kunnen doen, en geleefd alsof het haar laatste dag was. Ze was fotomodel, speelde in muziekclips, showde lingerie, en deed stand-up comedy, maar zat ook in de criminaliteit en werd seksueel misbruikt. Dat ze nog leeft, is niets minder dan een mirakel.

25 jaar geleden leefde Ysabel in de schaduw van de stad. ’s Nachts scharrelde ze tussen vuilnis en afvalcontainers, op zoek naar spullen en naar houvast in een wereld van verslaving en uitsluiting. Ze noemde zichzelf een ‘stadsjutter’: iemand die waarde vindt waar anderen afval zien: boeken, kledij, meubels, soms geld. In Villadelfia, een kraakpand aan de Schelde, kreeg ze de kans om een clandestien winkeltje te openen. Makers: Ysabel Jongeneelen, Wederik De Backer, muziek Saar Van de Leest.

Erika bladert op haar 83e door dagboeken die ze als kind bijhield. Ze leest smachtende teksten over haar dode vader, over armoede, maar vooral over haar grote droom om operazangeres te worden. Een droom, die uitkwam, want ze was ooit de beroemdste operadiva van ons land. Met dank aan haar man, die zijn eigen operadromen voor haar opborg. Nu Erika geen podium meer heeft, en haar stem gebroken is, ruimt ze op. En beetje bij beetje, komt de oude diva weer naar boven.

In een wereld waar alleenstaand moederschap steeds meer geaccepteerd wordt, blijft het pad naar alleenstaand vaderschap vol hindernissen. Jurgen bewandelde dat pad als eerste in Nederland. Al zo lang hij zich kan herinneren, droomt hij van een groot gezin vol liefde. Maar na enkele stukgelopen relaties lijkt die droom steeds verder weg.

Sander (27) heeft jaren gezwegen over zijn donkere gedachten, tot het bijna te laat was. Uiteindelijk stond hij op het punt om uit het leven te stappen, maar op het laatste nippertje bedacht hij zich. Dankzij therapie en… de hengelsport. “Je zou denken, als je zit te vissen, dat je te veel begint na te denken. Maar exact het omgekeerde gebeurt bij mij: alles rondom mij verdwijnt." Zit je zelf met vragen over zelfdoding, dan kun je terecht op www.zelfmoord1813.be of op het gratis nummer 1813.

“U bent geboren om les te geven”, kreeg Geoffrey (54) te horen toen hij 40 was en voor het eerst een universiteit van binnen zag. Als ze hem dat 25 jaar eerder hadden gezegd, zou hem veel ellende gespaard gebleven zijn: een woelige jeugd, twijfels, sociaal isolement en een zwervend bestaan als vrachtwagenchauffeur. Een Iemand van Ward Bogaert

Lea’s vel is niet meer zo zacht als vroeger. Op haar 91e denkt ze terug aan wie haar allemaal aanraakte, of dat net niet deed. In de woonkamer kijkt ze rond zich heen naar oude foto’s, souvenirs van reizen… En bedenkt zich dat ze volgende week echt eens orde zal scheppen. Al is orde scheppen als je 91 bent, niet hetzelfde als opruimen. Het is aanvaarden dat je nog maar enkele bladzijden te gaan hebt, en dat wat al geschreven is niet meer veranderd kan worden.

Een ongeval op zee en de ziekte van zijn vader jagen de avontuurlijke Sanne de bergen in. Wat voor hem begint als een hobby vol risico, groeit uit tot een toevluchtsoord: klimmen is een noodzaak geworden. Op grote hoogte vindt hij troost, stilte en een diep respect voor de natuur. Maar er loert ook gevaar om de hoek.

Op zijn vijftiende kreeg Jeroen een zware klap: hij bleek ongeneeslijk ziek. Geen ziekte waaraan hij zou sterven, wel een aandoening met een serieuze impact op zijn leven. Maar na een paar donkere dagen besliste hij om positief om te gaan met de obstakels op zijn pad. En intussen heeft de technologie hem een oplossing bezorgd. Maar die dreigt hij nu weer kwijt te raken…. Hoe gaat Jeroen om met die nieuwe dreiging die boven zijn hoofd hangt? 'Jeroen, onbeperkt' is een 'Iemand' van Philip Heymans

In 1992 wordt Celia geboren in een Boliviaans bergdorpje als deel van een tweeling. Niet lang na haar geboorte wordt ze geadopteerd en komt ze in België terecht. Ze is pas 9 jaar wanneer ze haar tweelingzus voor het eerst ontmoet. Hoe bouw je een band op met iemand die er altijd al was? ‘Celia’ is een verhaal over ver weg zijn en toch dichtbij. Een verhaal over hoe een fantasiebeeld plots werkelijkheid wordt, over het zoeken naar een nieuwe taal, verbondenheid en familiedynamieken.

Nando is achttien wanneer hij een lot van de loterij koopt. Het juiste. Zijn droom komt uit: hij koopt een huis en een auto, kan zijn vrienden trakteren wanneer hij maar wil en gaat alleen wonen. Maar welke dromen heb je nog als je op jonge leeftijd alles binnen handbereik hebt? Nando haalt nergens voldoening uit en drinkt en snuift zijn geld op. En dat van anderen.

Kaouthar geeft een inkijk in haar leven: over haar kindertijd, haar zoektocht naar een plek, wat haar parten speelt en hoe al die factoren haar in de Begijnenstraatgevangenis kregen... Heb je nood aan een gesprek n.a.v. deze aflevering, dan kan je terecht bij Tele-Onthaal (106) of De Zelfmoordlijn (1813).

Kaouthar is geïnterneerd in de Begijnenstraatgevangenis in Antwerpen. Wanneer ze er een piano ziet, komen er heel wat herinneringen naar boven. Met name aan 'Für Elise'... Heb je nood aan een gesprek n.a.v. deze aflevering, dan kan je terecht bij Tele-Onthaal (106) of De Zelfmoordlijn (1813).

Bij drie grote kantelpunten in zijn leven, klopte Kasper telkens aan bij zijn ouders. De eerste twee keer slikten ze en was er tijd nodig om het stof neer te laten dwarrelen. Maar sinds het derde gesprek heeft Kasper weliswaar rust en vrede, maar geen contact meer met zijn ouders.

Wanneer Nina Blom in 1975 wordt geboren, is ze kerngezond. Tot er steeds meer onverklaarbare medische problemen opduiken en Nina in een rolstoel belandt. Veertien jaar lang wordt ze thuis toegewijd verzorgd door haar moeder. Of toch niet? Na veertien jaar ontdekt Nina dat haar moeder haar niet verzorgt, maar juist steeds zieker maakt. Nina is slachtoffer van het Münchhausen by Proxy Syndroom. Heb je nood aan een gesprek nav deze aflevering, dan kan je terecht bij Tele-onthaal of De Zelfmoordlijn

Een zuster met een burn-out: het lijkt tegenstrijdig. Maar Josephine Blommaert kan erover meespreken. Voor haar was het klooster geen plaats om rustig te bidden, maar om te werken: vrouwen helpen bevallen, zieken verzorgen, doden afleggen, huizen verbouwen, in de tuin werken, pedicure spelen. Tot het haar ook te veel werd. Een zware burn-out, waardoor ze zelfs niet meer kon spreken, was het gevolg. En toen ze het klooster wilde verlaten, stond haar een koude douche te wachten.

Jan d’Halleweyn is al 8 jaar met pensioen en dat is al even lang met frisse tegenzin. Want hij had de mooiste job ter wereld. Zijn carrière als diplomaat bracht hem in maar liefst 12 landen. Hij keek, luisterde en proefde zijn bewogen leven lang naar en van de wereld. En nu kijkt de wereld vanaf de muren van zijn huiskamer naar hem.