De Leerlingen

Vanaf maandag 13 april start het vijfde seizoen van De Leerlingen. Het thema is: met lichaam en ziel verbonden met God en met elkaar.

De opdracht van de kerk is om in woorden en daden te getuigen van Jezus Christus. Aan ieder mens op aarde. Over Jezus, die gekomen is om mensen te zoeken die verloren zijn, die verloren levens leiden, om hen terug te brengen naar de bron van het leven, het doel van het bestaan, de liefde waar ze voor bedoeld zijn. Deze aflevering gaat over de grote missie van de kerk. De grote missie waar de kerk in jouw dorpje, wijk of stad ook aan meedoet. Tenminste, als het goed is.

Doneer via deze link je aan De Leerlingen (https://tikkie.me/pay/EerstDit/2Lc1o119PujH2AvUhWKNUn) De Vreze des Heeren. Dat is een ontzettend belangrijke uitdrukking, maar nauwelijks te vertalen. Het gaat niet over angst, zoals het over kan komen. Het gaat over een diep ontzag voor de heilige God. Het gaat over leven in eerbied. Eerbied naar God die hoog verheven is, maar tegelijkertijd als een vriend dichtbij is gekomen. Wat dat betekent voor onszelf en voor onze kerken, daar gaan we het over hebben.

In deze aflevering onderzoeken we hoe wij als kerk, als gemeenschap van leerlingen van Jezus, barmhartig in deze wereld kunnen staan. Ja, in een wereld die voor veel mensen eenzaam en kil wordt ervaren. Durven wij ons te laten raken door de noden van mensen om ons heen - of het nu gaat om buren die de touwtjes niet meer aan elkaar kunnen knopen, een tiener die het leven niet meer ziet zitten of een vreemdeling die smacht naar een veilige plek. Barmhartigheid draait niet per se om grootse daden. Het gaat ook om het aanreiken van een kop hete thee, echt luisteren mensen, over alle kleine beetjes die jij kunt geven. Hier moet de kerk over gaan. Een kerk die aan alle kanten uitstraalt: Hallo, hartelijk welkom. Goed dat je er bent. Hier is ruimte. We zien je. Mogen we je verder helpen?

Beluister twaalf afleveringen van het vierde seizoen van De Leerlingen, over samen kerk in de wereld van nu.

Eenheid. Christelijke eenheid. Daar gaan we het over hebben. Wat is jouw beeld daarbij? Op welk niveau zoek je eenheid? Gaat dat over het niveau van jouw Bijbelkring? Of je kerkgenootschap? Of gaat het over alle christenen? Misschien denk je over dat laatste: dat kan nooit. Hoe zij het geloof vormgeven, hun opvattingen, het is zo anders dan ik gewend ben of toelaatbaar acht. Ik vind het al lastig genoeg om me verbonden te voelen met mensen in één kerkgemeente. We gaan het allemaal ontdekken. Maar één ding is in ieder geval heel duidelijk: voor Jezus is christelijke eenheid superbelangrijk. Sterker nog, het is meer dan een opdracht van Jezus.

Deze aflevering gaat over het bidden voor de kerk. Of concreter: over jouw gebed voor jouw gemeente - en over het samen bidden, als gemeenschap, voor alles wat er speelt. Want gebed gaat niet alleen over jouw persoonlijke relatie met God. Het is de motor die de kerk draaiende houdt, de plek waar Jezus aanwezig komt, en de kracht waardoor het evangelie landt. In harten, in kerken, en ver daarbuiten. En dat is hard nodig. Veel gemeenten krimpen of raken hun samenhang en richting kwijt. In onze seculiere tijd is het makkelijk om lauw te worden, om geloof te reduceren tot gewoonte. Tegelijk zijn er wereldwijd kerken die juist onder druk, ja zelfs onder vervolging, nieuw vuur vinden in gebed. Een cultuur van gebed, dat is wat we nodig hebben. Om plekken te zijn waar met een hemelse kracht wordt gesproken en gehandeld. Om een plek te zijn van een diepe vrede. Om het evangelie van Jezus Christus, onze opgestane Heer, zo te verkondigen dat mensen tot geloof komen. Maar eerlijk is eerlijk: dat is niet eenvoudig. In deze aflevering ontdek je hoe dat komt als we het gaan hebben over geloof, over overgave, over het durven loslaten van controle. Zonder gemeenschappelijk, gelovig en volhardend gebed droogt alles op. Met gebed komt de kerk tot leven.

Vergeving. Dat woord is niet in mode in onze tijd. Toch vormt het de kern van het christelijk geloof. “Vergeef elkaar”, schrijft apostel Paulus aan de Efeziërs, “zoals God u in Christus vergeven heeft.” Maar wat betekent dat? Wat houdt het in om in Christus vergeven te zijn? Waarom is dat nodig? En hoe wordt dat werkelijkheid in ons leven? Wat heeft die goddelijke vergeving te maken met het vergeven van anderen?