De Leerlingen

Vanaf maandag 13 april start het vijfde seizoen van De Leerlingen. Het thema is: met lichaam en ziel verbonden met God en met elkaar.

De opdracht van de kerk is om in woorden en daden te getuigen van Jezus Christus. Aan ieder mens op aarde. Over Jezus, die gekomen is om mensen te zoeken die verloren zijn, die verloren levens leiden, om hen terug te brengen naar de bron van het leven, het doel van het bestaan, de liefde waar ze voor bedoeld zijn. Deze aflevering gaat over de grote missie van de kerk. De grote missie waar de kerk in jouw dorpje, wijk of stad ook aan meedoet. Tenminste, als het goed is.

Doneer via deze link je aan De Leerlingen (https://tikkie.me/pay/EerstDit/2Lc1o119PujH2AvUhWKNUn) De Vreze des Heeren. Dat is een ontzettend belangrijke uitdrukking, maar nauwelijks te vertalen. Het gaat niet over angst, zoals het over kan komen. Het gaat over een diep ontzag voor de heilige God. Het gaat over leven in eerbied. Eerbied naar God die hoog verheven is, maar tegelijkertijd als een vriend dichtbij is gekomen. Wat dat betekent voor onszelf en voor onze kerken, daar gaan we het over hebben.

In deze aflevering onderzoeken we hoe wij als kerk, als gemeenschap van leerlingen van Jezus, barmhartig in deze wereld kunnen staan. Ja, in een wereld die voor veel mensen eenzaam en kil wordt ervaren. Durven wij ons te laten raken door de noden van mensen om ons heen - of het nu gaat om buren die de touwtjes niet meer aan elkaar kunnen knopen, een tiener die het leven niet meer ziet zitten of een vreemdeling die smacht naar een veilige plek. Barmhartigheid draait niet per se om grootse daden. Het gaat ook om het aanreiken van een kop hete thee, echt luisteren mensen, over alle kleine beetjes die jij kunt geven. Hier moet de kerk over gaan. Een kerk die aan alle kanten uitstraalt: Hallo, hartelijk welkom. Goed dat je er bent. Hier is ruimte. We zien je. Mogen we je verder helpen?

Beluister twaalf afleveringen van het vierde seizoen van De Leerlingen, over samen kerk in de wereld van nu.

Eenheid. Christelijke eenheid. Daar gaan we het over hebben. Wat is jouw beeld daarbij? Op welk niveau zoek je eenheid? Gaat dat over het niveau van jouw Bijbelkring? Of je kerkgenootschap? Of gaat het over alle christenen? Misschien denk je over dat laatste: dat kan nooit. Hoe zij het geloof vormgeven, hun opvattingen, het is zo anders dan ik gewend ben of toelaatbaar acht. Ik vind het al lastig genoeg om me verbonden te voelen met mensen in één kerkgemeente. We gaan het allemaal ontdekken. Maar één ding is in ieder geval heel duidelijk: voor Jezus is christelijke eenheid superbelangrijk. Sterker nog, het is meer dan een opdracht van Jezus.

Deze aflevering gaat over het bidden voor de kerk. Of concreter: over jouw gebed voor jouw gemeente - en over het samen bidden, als gemeenschap, voor alles wat er speelt. Want gebed gaat niet alleen over jouw persoonlijke relatie met God. Het is de motor die de kerk draaiende houdt, de plek waar Jezus aanwezig komt, en de kracht waardoor het evangelie landt. In harten, in kerken, en ver daarbuiten. En dat is hard nodig. Veel gemeenten krimpen of raken hun samenhang en richting kwijt. In onze seculiere tijd is het makkelijk om lauw te worden, om geloof te reduceren tot gewoonte. Tegelijk zijn er wereldwijd kerken die juist onder druk, ja zelfs onder vervolging, nieuw vuur vinden in gebed. Een cultuur van gebed, dat is wat we nodig hebben. Om plekken te zijn waar met een hemelse kracht wordt gesproken en gehandeld. Om een plek te zijn van een diepe vrede. Om het evangelie van Jezus Christus, onze opgestane Heer, zo te verkondigen dat mensen tot geloof komen. Maar eerlijk is eerlijk: dat is niet eenvoudig. In deze aflevering ontdek je hoe dat komt als we het gaan hebben over geloof, over overgave, over het durven loslaten van controle. Zonder gemeenschappelijk, gelovig en volhardend gebed droogt alles op. Met gebed komt de kerk tot leven.

Vergeving. Dat woord is niet in mode in onze tijd. Toch vormt het de kern van het christelijk geloof. “Vergeef elkaar”, schrijft apostel Paulus aan de Efeziërs, “zoals God u in Christus vergeven heeft.” Maar wat betekent dat? Wat houdt het in om in Christus vergeven te zijn? Waarom is dat nodig? En hoe wordt dat werkelijkheid in ons leven? Wat heeft die goddelijke vergeving te maken met het vergeven van anderen?

Volgens de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving leven we in een 'hypernerveuze samenleving'. Er is een explosie aan mentale problemen en een collectieve overprikkeling. Prestatiedruk, versnelling en individualisme zijn doorgeschoten en het welzijn van jong en oud ernstig bedreigd. Deze hypernerveusiteit heeft diepere bronnen dan dat we met z’n allen gewoon de notificaties op onze smartphones uitzetten. Technologie heeft ermee te maken, maar het vormt ook een cocktail met onze cultuur waarin veel mensen doel en betekenis missen en het economische denken dat dominant is. In deze aflevering luisteren we daarom naar bekende en belangrijke woorden van Jezus uit Matteüs 11. Daar zegt Hij: ik zal jullie rust geven. We gaan ontdekken wat dat betekent. Hoe we als kerk leven uit rust en daarvan getuigen. Rust in je agenda. Rust in je hoofd. Rust in je ziel.

Targets, impact, doelen, de lat omhoog, teams die succesvol samenwerken om te performen. Het is de taal die veel mensen bekend is uit hun werkende leven. Tegelijk heeft dit raakvlakken met de kerk. Ook de kerk bestaat uit mensen die samenwerken. Mensen die een doel hebben. In deze aflevering gaan we - vanuit Paulus’ brieven en natuurlijk de evangeliën van Jezus - ontdekken wat ‘prestaties’ in de kerk betekenen. Wat is echte impact? Wat is samenwerken in het Lichaam van Christus? En vooral: wat is het doel van de kerk en hoe komen we daar?

Wat betekent het om heilig te leven met elkaar? Hoe houden we elkaar scherp om Jezus' weg te gaan? En hoe gaan we ermee om als mensen niet-zuivere dingen doen, of lauw zijn? In kerken wordt er heel verschillend mee om gegaan. Soms is er haast een cancel culture in de kerk. Zo van: wij distantiëren ons van jou omdat je denken en handelen niet in ons straatje past. Soms wordt er niks besproken. Wat niet weet, wat niet deert. En hoe mag de wereld om ons heen het gemeenteleven beinvloeden? In deze aflevering willen we de vraag niet uit de weg gaan: hoe worden we meer en meer zoals Jezus, terwijl we omringd zijn door de seculiere wereld en ook door andere christenen die in onze ogen lauw zijn, verkeerde dingen verkondigen of weinig groei tonen? Hoe ga je als gemeenschap van leerlingen van Jezus om met dat spanningsveld?

Wat is de roeping van christenen, van de kerk, in deze wereld? Is een werken land dat leeft volgens de zogenaamde traditionele christelijke waarden? Zouden wij als leerlingen van Jezus ons land moeten redden door het weer christelijk te maken en het verlossen van allerlei ideologisch kwaad? Of moeten we ons juist afzijdig houden van politieke en maatschappelijke betrokkenheid omdat we toch weinig ten goede kunnen veranderen? In deze aflevering luisteren we - uiteraard - naar Jezus. Hij vertelt over het hemelse koninkrijk. En de vraag is dan: hoe krijgt dat gestalte in deze wereld? Hoe ontwikkelt zich dat? En wat betekent dat dan? Is het een kwestie van wetten, beleidsprogramma’s of maatschappelijke ideeën? Of gaat het juist om iets radicaal anders?

In deze aflevering neem stappen we in een spanningsveld. De spanning tussen onze materialistische, seculiere cultuur en de hemelse realiteit van God en zijn Koninkrijk. De rode draad is hemelse voeding: de krachtbron voor een werkelijk goed leven. Want - en dat is een getuigenis voor de mensen die er altijd al zaten - steeds meer mensen ontdekken dat het aardse voedsel niet genoeg is. Ze gaan weer op zoek naar geloof, naar de kerk. Maar wat is die hemelse voeding precies? Wat missen we als we haar niet ontvangen? En waarom is juist de kerk met al haar minder mooie kanten de plaats waar dit voedsel bij uitstek te vinden is?

Als we het over de kerk hebben, dan moeten we - als we de kerkgeschiedenis serieus nemen - beginnen bij de doop. De doop betekent een inlijving in tenminste twee namen die de kerk krijgt in de Bijbel, het lichaam van Christus en het volk van God. Dat zijn geen alledaagse termen. In deze aflevering zal duidelijk worden wat ze betekenen. De doop is iets dat heel veel mensen verbindt - dieper dan woorden - over kerkmuren, grenzen, sociale klassen, huidskleuren en meningsverschillen heen. Maar het is ook, hoe jammer ook, een onderwerp dat verdeeldheid brengt. Want ja, er bestaan verschillende opvattingen die vooral tot uitdrukking komen in twee richtingen: kinderdoop en geloofsdoop. We beginnen onze ontdekkingsreis naar de betekenis van de kerk bij het water van de doop: een allesbepalend, en ook mysterieus gebeuren waarin je nieuw leven ontvangt en waarin God genadig spreekt: Jij hoort bij Mij.