Metanoia: What’s Next

Meanwhile Saul, still breathing threats and murder against the disciples of the Lord, went to the high priest and asked him for letters to the synagogues at Damascus, so that if he found any who belonged to the Way, men or women, he might bring them bound to Jerusalem. Now as he was going along and approaching Damascus, suddenly a light from heaven flashed around him. He fell to the ground and heard a voice saying to him, “Saul, Saul, why do you persecute me?” He asked, “Who are you, Lord?” The reply came, “I am Jesus, whom you are persecuting. But get up and enter the city, and you will be told what you are to do.” The men who were traveling with him stood speechless because they heard the voice but saw no one. Saul got up from the ground, and though his eyes were open, he could see nothing; so they led him by the hand and brought him into Damascus. For three days he was without sight and neither ate nor drank.

Now there was a disciple in Damascus named Ananias. The Lord said to him in a vision, “Ananias.” He answered, “Here I am, Lord.” The Lord said to him, “Get up and go to the street called Straight, and at the house of Judas look for a man of Tarsus named Saul. At this moment he is praying, and he has seen in a vision a man named Ananias come in and lay his hands on him so that he might regain his sight.” But Ananias answered, “Lord, I have heard from many about this man, how much evil he has done to your saints in Jerusalem, and here he has authority from the chief priests to bind all who invoke your name.” But the Lord said to him, “Go, for he is an instrument whom I have chosen to bring my name before gentiles and kings and before the people of Israel; I myself will show him how much he must suffer for the sake of my name.” So Ananias went and entered the house. He laid his hands on Saul and said, “Brother Saul, the Lord Jesus, who appeared to you on your way here, has sent me so that you may regain your sight and be filled with the Holy Spirit.” And immediately something like scales fell from his eyes, and his sight was restored. Then he got up and was baptized.

Acts 9:1-18 (NRSVUE)

Isang mapagpalayang araw sa lahat ng kababaihan. Ngayon ay Pandaigdigang Araw ng mga Kababaihan (International Women’s Day). Inaalala natin ang mga dakilang kababaihan sa kasaysayan—ang ating mga ina, kapatid, asawa, kasamahan sa trabaho, mga lingkod-bayan, at lingkod-simbahan na patuloy na bumubuo ng mas mabuting mundo at kinabukasan para sa ating lahat.

Tayo ay nasa Lenten series pa rin ng ating simbahan. Noong nakaraang dalawang linggo, tinalakay ni Pastor Jom ang kalikasan ng “sin theology”. Noong nakaraang linggo naman, pinaalalahanan tayo tungkol sa Juan 3:16, ang ating paboritong memory verse, ngunit binigyang-diin din ang talata 17: na hindi tayo nais hatulan ng Diyos. Sa hapong ito, ipagpapatuloy natin ang talakayan at magpopokus sa kung ano ang susunod. Susubukan nating unawain ang Metanoia.

Ang Metanoia ay kombinasyon ng dalawang salitang Griyego: ang “Meta” na nangangahulugang beyond, after, o change; at “Noos” na ang ibig sabihin ay perception, understanding, o mind. Sa Griyegong Bagong Tipan, karaniwan itong isinasalin sa Ingles bilang repentance o pagsisisi.

Kaya naman sa Marcos 1:15, sinabi ni Jesus: “Magsisi (repent) at maniwala sa mabuting balita dahil malapit na ang kaharian ng Diyos”. Sa Gawa 2:38, sa sermon ni Pedro noong Pentecostes, sinabi rin niya: “Magsisi (repent) at magpabinyag ang bawat isa sa inyo sa pangalan ni Jesu-Cristo upang mapatawad ang inyong mga kasalanan”. Sa tradisyong Kristiyano at teolohiya, tinitingnan ang metanoia bilang isang karanasan ng konbersyon—isang pagbabago mula sa lumang gawi patungo sa bago at mas mabuting buhay.

Sa kuwento ni Saul, makikita natin na ang tunay na pagbabago ay madalas nagsisimula sa isang hindi inaasahang pagtatagpo o mystical experience. Habang si Saul ay naglalakad patungong Damascus—bitbit ang kanyang mga plano at awtoridad—bigla siyang nabulag ng isang matinding liwanag.

Dito natin makikita ang ironya: si Saul, na akala ay “nakikita” ang lahat at alam ang lahat ng tama, ay kailangang mabulag upang tunay na makakita. Ang kanyang pisikal na pagkabulag ay sumasalamin sa kanyang espirituwal na kalagayan. Sa loob ng tatlong araw, siya ay nasa dilim—walang pagkain, walang inumin, at walang kasiguruhan. Ito ang yugto ng paglilinis, ang sandali kung saan ang lahat ng kanyang pinaniniwalaan ay gumuho upang bigyang-daan ang isang bagong katotohanan.

Upang mas maunawaan ang pinagdaanan ni Saul, maaari nating gamitin ang konsepto ng Old Testament scholar na si Walter Brueggemann tungkol sa buhay ng pananampalataya. Ayon sa kanya, ang ating buhay ay dumadaan sa isang cycle:

1. Orientation: Ito ang panahon kung saan maayos ang lahat. Alam natin ang ating gagawin, kontrolado natin ang sitwasyon, at panatag ang ating loob sa ating mga nakasanayan. Ito si Saul bago ang Damascus.
2. Disorientation: Ito ang “madilim na gabi ng kaluluwa.” Dito pumapasok ang krisis, pagkabulag, at ang pagkawala ng kontrol. Ito ang tatlong araw ni Saul sa Damascus kung saan ang kanyang mundo ay nagulo.
3. New Orientation: Ito ang yugto ng Metanoia. Hindi tayo bumabalik sa dati; sa halip, tayo ay nagiging bagong nilalang na may mas malalim na pag-unawa at mas malawak na pananaw.

Ang pagbabagong-loob ay hindi lamang tungkol sa paghinto sa paggawa ng masama, kundi ang pagyakap sa isang bagong paraan ng pag-iisip at pamumuhay na mas malapit sa puso ng Diyos.

Ang Metanoia o ang pagbabago ng isip ay dapat humantong sa Metamorphosis—ang pagbabago ng anyo o buhay. Tulad ng isang uod na nagiging lilibuyo, ang ating pagbabago ay dapat maging kitang-kita sa ating mga gawa at pakikitungo sa kapwa.

Ang pagbabago ay hindi isang minsang kaganapan lamang; ito ay isang patuloy na proseso. Sabi nga ni Hesus, tayo ay tinatawag na mamuhay sa liwanag. Ang mga “kaliskis” na nalaglag sa mga mata ni Saul ay simbolo ng pag-alis ng ating mga maling akala, paghuhusga, at poot sa ating mga puso.

Sa kuwento, makikita natin na hindi lamang si Saul ang sumailalim sa metanoia. Si Ananias din ay kinailangan ng pagbabago ng isip. Takot siya kay Saul dahil sa reputasyon nito, ngunit sumunod siya sa utos ng Panginoon. Tinawag niya si Saul na “Kapatid na Saul” (Brother Saul)—isang pagkilala na ang dating kaaway ay isa na ngayong kapamilya sa pananampalataya.

Ito ang hamon sa atin: Handa ba nating tanggapin ang mga taong nagbago na, o patuloy natin silang huhusgahan base sa kanilang nakaraan? Ang metanoia ay hindi lamang para sa “masasamang tao” na kailangang maging mabuti, kundi para rin sa mga “mabubuting tao” na kailangang maging mas mapagmahal at mapagpatawad.

Ang pagbabago ay hindi natatapos sa isang iglap. Tulad ng nabanggit natin, ang metanoia ay dapat humantong sa isang tuloy-tuloy na metamorphosis. Bilang mga Kristiyano, tinawag tayo ni Hesus na lumakad sa liwanag. Hindi tayo iniwan sa ating lumang kalagayan; patuloy tayong hinuhubog ng Diyos araw-araw.

Sa pagtatapos ng ating pagninilay sa Lenten series na ito, nawa’y maging tapat tayo sa ating sarili. Siyasatin natin ang ating mga puso:

• Ano-anong mga “maskara” ang kailangan nating tanggalin?
• Ano-anong mga “kaliskis” sa ating mga mata ang kailangang malaglag upang tunay nating makita ang pangangailangan ng ating kapwa?

Ang tunay na pagsisisi ay hindi lamang pag-iyak sa ating mga pagkakamali, kundi ang matapang na paghakbang patungo sa direksyong nais ng Diyos para sa atin.

The post Metanoia: What’s Next appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.