15 Gewone Burgers

Een speciale aflevering met Marjolein! Ze viel helaas af in aflevering 4, ze vond dat ze de rest in ophield. Maar ze is een echte duursporter, en het voordeel daarvan is snel herstel. Wat een topfitte dame dit! Ze is weer helemaal bij de pinken. Om jaloers op te worden. Wat we zien of wat er gezegd wordt, daar zijn niet alle deelnemers het altijd mee eens. Want wat Dai aan het einde zei: daar vindt Marjolein wel wat van.

Navigeren kan je leren. Het liefst van een oud-commando. Slim hoor Wouter. Duco is scherp: niet goed is opnieuw. En Denise redt Julian van zijn 2de onderkoeling door zelf koeltjes te blijven. Julian is helaas exit want zijn lijf geeft het op. Ronald raakt de kluts kwijt en snapt nog niet dat een boomstronk geen twijgje is. Ik kneep hem om Marjolein: die zichzelf de zwakste schakel noemt en de handdoek in de ring gooit. Helaas komt mijn voorspelling niet uit en houdt ze onze leeftijdscategorie niet staande.Kijk via YouTube!

De deelnemers van dit seizoen halen vaak een nat pak. Lekker hoor, je natte onderbroek weer aantrekken. Dit is ook de aflevering van de obstakels. Binnen en buiten jezelf. Hoe ga je daarmee om? Best grappig dat ze kuilen graven een motivatieput noemen, want wat is hier nou motiverend aan? Of is dat juist wat de instructeurs willen bereiken? Een aflevering over graven, graven en nog eens graven. Hier leren we de deelnemers echt kennen. Wat hun diepe motivatie is om mee te doen. Marjolein wil eindelijk eens trots en Denise… die lacht nog steeds.Kijk via YouTube!

Of toch niet? Je haalt het of je haalt het niet. Meten is weten. Wat we zagen: irritante verkleedpartijtjes. Filosofische gesprekjes. En waar de deelnemers zich in aflevering 1 aan hebben moeten meten is potverdrie geen potje ganzenbord. Het is barbaars, het ziet er vreselijk uit, instructeur Stephen is weer eens ongelooflijk, maar lekker rechtdoorzee. De modder is meedogenloos. Welke demonen hebben de deelnemers hier te overwinnen? Op zijn minst met je voeten in de ijskoude klei staan. Mooie eerste aflevering waarbij we de eerste afvaller Astrid gelijk telefonisch in de studio hebben weten te krijgen. Het is weer begonnen mensen. Ultiem genieten dit. Het stopt hopelijk nooit.Kijk via YouTube!

Ja hoor, daar zijn we weer! Kamp van Koningsbrugge gaat eindelijk weer van start, dus wij ook! Dit keer beginnen we met een analyse vooraf van alle deelnemers. Op basis van een gedegen onderzoeksjournalistiek Koos en gutfeeling & gevoel van Raf beoordelen we de nieuwe lichting. En hoe zou Nederland deze nieuwe strijders beoordelen? Dat hoor je allemaal in deze eerste aflevering. Vanaf nu elke maandagavond onze aftertalk inclusief de afvallers van de vorige aflevering.Kijkt via YouTube!

Het voelt aan als een reünie in café Moeke alsof we elkaar al jaren kennen, maar we zijn gewoon in Amsterdam. Het is een waar genoegen Robin, Remi en Mahdi in de studio te ontvangen. Superleuk om 1 van de 2 finalisten in levende lijve te spreken over dit bizarre avontuur. Wat een gezelligheid nemen deze gasten mee. Bram belt in vanuit Zwitserland zodat we ook hem kunnen vragen naar zijn momentje dat hij zichtbaar de knop had omgezet. En wat zij meenemen van de geleerde lessen uit KVK. Wat is het toch een prachtprogramma en wat kunnen deze kanjers toch goed reflecteren op hun ervaringen. We horen van Robin en Bram hoe diep zij zijn gegaan tijdens de afmatting. Wat een kracht hebben zij laten zien hier! Ook tof om eindelijk het beest en zeer bescheiden en strenge Remi te horen praten over zijn deelname en de dingen die je niet zag op tv, maar ook zijn schietmoment. Als ze de tunnel op een creatieve manier hadden omzeild, had Remi ook zeker weten het einde gehaald. Een mooie laatste afrondende podcast over seizoen 3. Dikke kudo’s voor deze toppers. Een plezier om dit met deze mannen te doen en wie weet, tot snel hè!

WOW. Spanning. In het holst van de nacht de start van de eindmissie uitvoeren. Wat moet dit retespanned zijn geweest voor Bram, Robin, Sam en Remi. Maar wat deden ze dit goed zeg. We hadden het stiekem al geraden dat Remi zijn fuck-up met z’n veiligheidspal hem wel eens duur zou kunnen komen te staan. Helaas is het waar en is Remi OUT vlak voor het einde. 180 graden draaien en door. Geen tijd voor afscheid. De drie mannen moeten door, maar eerst een broedermars van 10KM. Daarna mogen ze bijkomen in Café Moeke. Mooi moment dat ze tot het einde der tijden zullen herinneren. Wat een MindFucks in deze allerlaatste aflevering van S3, niet normaal. Maar wat een beesten. En maar doorgaan. Wat zijn wij trots op deze mannen. Ja ook op Sam. Sommige dingen gaan gewoon in je koppie zitten, maar je hebt alles gegeven gozer. Gefeliciteerd Robin en Bram, ware finalisten. Krachtig en sterk. Moed, Beleid, Eer, Trouw en Trots. Commandowaardig en 100% VERDIEND. Echt een mooi einde. Fijn dat je er bij was Mahdi, we hebben samen wat tranen kunnen delen over dit programma dat voor altijd in ons hart zit.

143 uur verder. Werken op het scherpst van de snede. We kijken deze aflevering samen met Eefje die vorige aflevering moest verlaten want ze bood amper weerstand. Zeiden ze. Vond ze zelf niet! Dus we reflecteren ff lekker samen met haar over haar eigen avontuur en over deze aflevering. Want jeetje. Titia en Mahdi moeten het veld ruimen na de zeer chaotische Shoot no Shoot. Tja, actie-intelligent moet je op dit moment wel zijn. We zagen echt een team met de 4 ramaining mannen. Broederschap wordt hier nu echt gesmeed. Dus ze gaan als dikke kameraden de eindmissie in. Ja, mensen. De laatste aflevering komt eraan. Volgende week nieuwe afvallers in de podcast maar ook de spanning van de eindmissie. We can’t wait.

Hard werken deze aflevering. Verjaardag vieren, slagroom eten, schietles, tourniquetles, de grot in, vechten, een missie, broederschap, het zwaard smeden, beuken en slijpen. We hebben beiden zweet onder onze oksels. Echt topsport wat we hier doen. Denk je dat Kamp van Koningsbrugge zwaar is, ga maar eens een podcast opnemen. Wat een aflevering. Vechtersbazen pur sang. Niet allemaal ultiem gevechtsbereidheid, want Eefje moest helaas toch echt het programma verlaten. Ze verliet met opgeheven hoofd het Kamp en alsof ze nul komma nul slaapgebrek had. Dat is voor ons commando-waardig hoor. Mag best gezegd worden. Robin sprong er uit deze aflevering en dat kwam precies op het juiste moment! Lekker luisteren weer, een relaxte aflevering met dit keer alleen Koos en Raffie.

We maken het goed met jullie. We hebben zo'n goeie titel maar we hebben de drol niet besproken. Wat wel? Niemand minder dan Ray Klaassens himself kwam langs de studio om met ons te babbelen over de laatste aflevering, maar ook over de diepere lagen van dit mooie programma. Kernwaarden, competenties, gedrag én leiderschap staan centraal. Dat is waar de deelnemers oa. aan moeten voldoen. Ook legt Ray nog eens haarfijn uit wat een bloedgroepfout nou écht is en welk leiderschap nou nodig is bij een opdracht als Leave No Man Behind. Aflevering 6 was een mooie en intense aflevering, geen exit en de deelnemers ontvingen een paar complimenten van Ray. Hoewel Raf dacht dat Robin z'n exit tegemoet ging toen hij de put uitkwam en een plasje deed. Gelukkig mocht ie blijven. Geniet van deze extra lange episode met deze inspirerende man.

Noofie voor vrienden maar voor ons is het Naoufal want wij - Koos en Agavni - hebben minpunten gescoord. Je zegt dus Nofel voor als je het nog steeds niet snapt. We waren hem zomaar vergeten, maar ja dat lag natuurlijk aan dat ie zo plotseling KVK moest verlaten. We maken het goed met hem en hij mag zijn zegje doen. Hoe hij zich voelt, wat hij van dit avontuur heeft geleerd en wat hij meeneemt. Als er een ALL STAR editie komt is ie gewoon weer van de partij. Laten we het hopen want deze leuke gast en positivo verdient een herkansing.

Tomash doet uitgebreid zijn verhaal, hij viel af in aflevering 4 in van de meest 'sadistische Kamp van Koningsbrugge ooit' (volgens RTL Boulevard), over hoe Ray omging met Tomash). Maar het hoort erbij volgens hem. Ook Sheila kijkt met ons de aflevering, we wisten niet dat dat net degene zou zijn waarin ze het niet haalt. Ze baalt flink van haar exit, zeker omdat ze mooie overwinningen heeft behaald. Oh ja, wat doet een tampon in kvk? Vuur maken?

Aldus Ray aan het einde van aflevering 4 alweer, want Tomash moest het strijdtoneel verlaten. 'Wat gaan we doen' werd herhaaldelijk gevraagd door Ray, want hij of Dai zou voor geen goud zijn tag eraf trekken. Jeroen die nog even benoemt dat emoties tonen OK is. En hoewel de deelnemers nog niet aan het genieten zijn, doen wij dat wel. Koos vanaf zijn bankstel in Amsterdam, Raf vanuit the middle of nowhere in België. Niet ver van het toneel vandaan waar de strijders van dit seizoen heel wat zware stappen hebben gezet en hun bloed, zweet en tranen hebben achtergelaten op de Limburgse grond. Wel ver weg is Jaring, uit seizoen twee en Friesland. Hij praat aan het einde even mee.

Wie ben je nou eigenlijk? Eigenheid. Daar is Ray naar opzoek. Wat maakt deze aflevering nou zo bijzonder vraagt Koos? Raf: ‘Het is een gebalanceerde combinatie tussen keihard doen en strategisch nadenken. Je koppie erbij houden.’ De bizarre intel van vorige week kwam er gewoon nog uitrollen na wat fysieke ellende, heel knap. We waren ook onder de indruk van het zwemmen, zandhappen, vlot bouwen, roeien en vreten. We hopen wel op wat meer actie in de taxi. Afvaller Stijn kwam nog even zijn zegje doen over zijn kort maar krachtige deelname!

Wat een tweede aflevering. Ray en Dai zijn streng en onverbiddelijk. Drie deelnemers ruimen het veld na een mislukt kaartleesavontuur. Veel te bespreken, maar niet met z'n tweeën. We hebben een heel bijzondere gast. Oud-commando Evert Gijsbers keek mee en vertelde ons hoe je 41 jaar geleden je groene baret haalde. Ook deelt ie hoe oud-commando's naar KVK kijken.

Eerste aflevering van 15 Gewone Burgers, een podcast vanuit de luie stoel over Kamp van Koningsbrugge. De eerste twee cursisten (Mick en Marty) zijn afgevallen, Agavni is geschokt. Koos valt de grote hoeveelheid humor op: de tandenstoker haal je maar uit het bos, we are under a tak. Agavni voorspelt dat Naoufal nog wel meer aanvaringen gaat krijgen, en zoals wel vaker zal voorkomen, heel veel lof voor Dai Carter en Ray Klaassens.